وی با اشاره به همزمانی این مراسم با «نوزدهمین جشنواره بین‌المللی فیلم مستند ایران سینما حقیقت»، گفت: امروز با افتخار می‌توانیم جشنواره بین‌المللی سینماحقیقت را برگزار کنیم. به نظر من، ما وامدار آن نگاه ژرف و رو به جلوی آقای مسعودشاهی هستیم. هنرمندانی که در مجموعه مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی همراهی کردند، کمک کردند این راه به سوی سینمای متعالی ایران گشوده شود.

وی با قدردانی از زنده‌یاد مسعودشاهی افزود: کمی بیش از ۴۰ سال از تأسیس مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی می‌گذرد. اگر امروز اینجا ایستاده‌ایم، به پاس تلاش‌ها و نگاه آینده‌ساز ایشان است. آقای مسعودشاهی، بسیار از شما سپاسگزاریم.

میراث مدیریتی مسعودشاهی در بستر سینمای تجربی تداوم دارد

در ادامه این‌ مراسم یکی از همکاران قدیمی وی، هوشنگ صدفی، با بیان خاطراتی از چهل سال همکاری، به تبیین ویژگی‌های این مدیر فرهنگی پرداخت.

وی با اشاره به آغاز همکاری خود با مسعودشاهی در سال ۱۳۶۴ در «سینمای تجربی»، گفت: اولین بار بود که با یک مدیر فرهنگی بعد از مرکز آموزش مواجه می‌شدیم. مرکزی که ما را تربیت کرده بود که تقریباً بعد از سینمای پس از انقلاب اسلامی بتوانیم نقش‌آفرینی کنیم.

صدفی با اشاره به رویکرد متفاوت مسعودشاهی در انتخاب نیرو خاطرنشان کرد: در شرایط موجود اغلب مدیران دوست دارند تعداد نیروهایشان بیشتر باشد. اما ایشان دقیقاً سینمای تجربی را با هشت نفر شروع کرد. یک مدیر و هفت نفر دیگر.

وی در ادامه به برخی ویژگی‌های مسعودشاهی اشاره کرد و گفت: او به دنبال جوان‌گرایی بود، آقای مسعود شاهی واقعاً به جوانان علاقه وافری داشتند و فرصت و میدان را به آنان می‌دادند که بتوانند نقش‌آفرینی کنند. هیچ‌وقت تعارض منافع نداشت و در طول مدت همکاری، هیچ‌گاه ندیدم ایشان منافع خود را در مسائل کاری تقدم بدهد.

صدفی ابراز کرد: ایشان ارتباط ساده و صریح داشت، درهای دفتر ایشان همیشه به روی همکاران و جوانان علاقه‌مند باز بود. سخت‌کوشی و نظم دیگر ویژگی ایشان بود، اولین نفری بود که وارد مجموعه می‌شد و آخرین نفری بود که از آنجا خارج می‌شد.

وی تصریح کرد: تقوا و پرهیزکاری جزو ویژگی‌های مهم ایشان بود، به رغم نقدهایی که از سوی سینماگران مطرح می‌شد، هیچ‌گاه غیبت دوستان را نمی‌پذیرفت و در مقابلش موضع می‌گرفت. انسان‌دوستی ایشان زبانزد بود و برای ایشان انسان مهم بود. برای جوانان با تفکرات و تیپ‌های مختلف شرایط فعالیت فراهم می‌کرد.

صدفی بیان کرد: آن مرحوم مدیریت مشارکتی داشت، در تصمیم‌گیری‌ها، نظرات کارشناسان را ملاک قرار می‌داد و عقیده‌ای را تحمیل نمی‌کرد. ایشان تواضع و فروتنی داشت و اهل تبلیغ و خودنمایی نبود. در سال ۱۳۷۸ داور بین‌المللی جشنواره انسی فرانسه در زمینه پویانمایی بود، اما این موضوع را انعکاس نداده بود.

وی در پایان با تأکید بر تأثیر ماندگار مسعودشاهی، گفت: ارتباط صمیمی ایشان با کارکنان باعث شده حتی بعد از سال‌ها، میراث مدیریتی وی در بستر سینمای تجربی تداوم داشته باشد.

مسعودشاهی ساختارهای جدیدی را برای سینمای ایران فراهم آورد

در ادامه مراسم نکوداشت زنده‌یاد مهدی مسعودشاهی، رسول بابارضا از دیگر دوستان و همکاران قدیمی وی، به بیان خصایص مدیریتی و هنری این چهره فرهنگی پرداخت.

او با تأکید بر جنبه عملگرایانه مسعودشاهی گفت: ای کاش بشود هنرگردانی و تصویرگری فرهنگی را در عمل زیست. اگر خلاقیت را ارائه ایده‌های ناب تعریف کنیم، الحق که آقای مسعودشاهی این ایده‌های ناب را تبدیل به عمل و نتیجه می‌کرد. در واقع نوآورانه و این نوآوری خاص ایشان در مباحث مدیریت فرهنگی بود.

بابارضا به نقش بنیانگذارانه مسعودشاهی اشاره کرد و گفت: آقای مسعودشاهی علاوه بر بنیانگذاری در ساخت و ایجاد سازمان‌های کارآمد، ساختارهای جدیدی را برای سینمای ایران فراهم آورد.

وی فلسفه مدیریتی مسعودشاهی را این‌گونه تشریح کرد: او از درگیر کردن حداکثر توان سازمانش برای کنترل کمی و کیفی تولید پرهیز می‌کرد و به ساخت بستر برای تولید حداکثر وقت و منابع می‌گذاشت. او همواره فضا می‌ساخت تا دیگران جهان داستان و جهان فیلم و اثر هنری خود را بسازند.

به گفته بابارضا، مسعودشاهی با ایجاد فرصت، هنرمند را از مجری صرف دستورالعمل به موجودی خلاق تبدیل می‌کرد. او با ایجاد فرصت و امکان در یک فرایند هنر، شرایطی فراهم می‌کرد تا هنرمندان و فیلم‌سازان نه فقط مجری سیاست در دستورالعمل‌ها باشند بلکه هنرمند طی یک فرایند تبدیل به فاعل خلاق می‌شد و پروژه و ایده فیلم‌ساز شکل می‌گرفت و به نتیجه می‌رسید.

بابارضا در بخش دیگری از سخنان خود به باورهای قلبی مسعودشاهی اشاره کرد و‌ افزود: مهدی مسعودشاهی فردی ولایتمدار، معتقد و متعهد با ارادت خاص به حضرت فاطمه زهرا (س) و به معنای واقعی، باورمند و معتقد قلبی به مقام معظم رهبری بود.

وی به خاطرات مسعودشاهی از ملاقات با رهبری و تأیید ایده مدیریتی وی از جانب ایشان اشاره کرد.

این سخنران در پایان، با نقدی ضمنی به برخی شیوه‌های رایج جدید در برخورد با هنرمندان، سبک مسعودشاهی را ستود و گفت: مهدی مسعودشاهی اهل مفاهمه با هنرمندان و فیلم‌سازان بود.

پایه‌های کار مسعودشاهی بر کشف و پرورش جوانان بود

ارد عطارپور، کارگردان و تهیه‌کننده مستند، در ادامه مراسم نکوداشت زنده‌یاد مهدی مسعودشاهی، با بیان خاطراتی از نحوه مدیریت و دغدغه‌های این چهره فرهنگی، تصویری ملموس و انسانی از او ترسیم کرد.

عطارپور با اشاره به فضای کاری غیررسمی و بی‌منیت مسعودشاهی گفت: آقای مسعودشاهی مدیرِی بود که از منیت خودش گذشته بود. در مرکزی که دوستان اشاره کردند، او حتی اتاق جداگانه‌ای نداشت؛ فقط یک سالن و یک میز گرد بود.

وی افزود: حتی گاهی فیلمسازان تازه‌وارد، مسعودشاهی را نمی‌شناختند و از او به عنوان منشی کمک می‌خواستند تا درخواست خود را بنویسند.

وی با بیان دو مثال عینی، به روحیه کشف و حمایت مسعودشاهی از استعدادهای غیرمتعارف پرداخت و گفت: خاطرم هست پسر جوانی یک اثر خام دستانه انیماتوری اما تأثیرگذار درباره «بمباران هوایی تهران» ساخته بود. مسعودشاهی از این کار تجربی و عجیب حمایت کرد.

عطارپور اشاره کرد که این نوجوان بعدها به انگلستان رفت و اکنون از اساتید برجسته دانشگاه‌های معروف است.

این‌ کارگردان در مورد شهرام شیرزادی و پیدا کردن این استعداد یادآور شد: یک روز‌ یک ‌نامه همکاری از یک نوجوان به مرکز آمد و آقای مسعودشاهی با دیدن نامه‌ای از یک علاقمند به انیمیشن، شخصاً از من خواست برای پیدا کردن او به یک «هنرستان ناشنوایان» برویم و این فرد را که مشکلی در شنوایی داشت، پیدا و دعوت به کار کنیم. شیرزادی بعدها به یکی از چهره‌های تأثیرگذار انیمیشن ایران تبدیل شد.

عطارپور با اشاره به ویژگی مسعودشاهی که همواره پیگیر سرنوشت هنرمندانی بود که با آنها کار کرده بود، تصریح کرد: همیشه نگران بچه‌هایی بود که رشد کرده بودند و می‌خواستند افق‌های جدیدی را درک کنند.

او از فرهاد مهرانفر و آقای مرتضی‌وند نام برد که مسعودشاهی مسیر حرفه‌ای آنان را پیگیری می‌کرد.

عطارپور تاثیرگذارترین خاطره خود را از آخرین روزهای زندگی مسعودشاهی روایت کرد و گفت: زمانی که مسعودشاهی در بستر بیماری بود و پس از سکته مغزی به سختی تکلم می‌کرد، به بیمارستان رفتم و ایشان با شرایط سخت از من خواست به خانم سوهانی و آقای ملایمی (برندگان اولین اسکار برای انیمیشن کوتاه ایرانی) تبریک بگویم.

وی در پایان با تأکید بر این که مسعودشاهی «حتی در حالتی که با مرگ مبارزه می‌کرد، به فکر بچه‌هایی بود که با آنها کار کرده»، او را مدیر و بنیان‌گذاری توصیف کرد که پایه‌های کارش را بر کشف و پرورش جوانان گذاشت.

وی اشاره کرد که همین روحیه است که باعث شده «نوزدهمین دوره جشنواره حقیقت با این شکوه در حال برگزاری» باشد.

در ادامه مراسم مسعود سفلایی معاون هنر و تجربه و انیمیشن مرکز گسترش، پیام محمد فرنورد عکاس برجسته ایرانی را در مورد زنده‌یاد مسعودشاهی قرائت کرد.

متن این پیام بدین شرح است:

«آخرین نکته‌ای که از مرحوم مهدی مسعودشاهی به یاد دارم، تأکید ایشان در جمع دوستان بر لزوم بازگویی و گفت‌وگو درباره‌ی تجربیات هنری فیلم‌سازی و مدیریت در حوزه سینمای کشور بود؛ تجربیاتی که خود آن مرحوم و هر یک از دوستان هم‌دوره در سال‌های پس از انقلاب داشته‌اند. متأسفانه برخی ملاحظات، اختلاف دیدگاه‌ها و سلیقه‌ها مانع از بازگو شدن صادقانه این سوابق شده است. شاید امروز که ایشان در میان ما نیستند، ضرورت این گفت‌وگو بیش از پیش احساس شود.

این تجربیات می‌تواند از طریق گفت‌وگو تکمیل و به نسل‌های بعد منتقل گردد. بسیاری از دوستان که از سال ۵۸ برای فراگیری رمز و راز سینما و هنرهای تصویری گرد هم آمده بودند، قصد داشتند پس از آموختن فنون، منشأ تحولی جدی در فیلم‌سازی و تولید آثار بصری و نمایشی کشور باشند. گفت‌وگوی مورد نظر، ناظر به همان هدف اولیه است.

امروز هرچند شاهد برخی توفیقات در این مسیر هستیم، اما گفت‌وگو درباره علل ناکامی‌ها و عدم تحقق کامل آن آرمان‌ها می‌تواند راهگشا باشد. نکته‌ای که مرحوم مسعودشاهی در جمع مطرح کردند و در گفت‌وگوی خصوصی پس از آن نیز بر آن تأکید داشتند، این بود: در آغاز، تصورمان این بود که صرفاً با یادگیری فنون – از فیلم‌نامه‌نویسی و دکوپاژ تا تصویربرداری و مونتاژ – می‌توان فیلم‌ساز شد. هرچند آموختن این اصول ضروری است، ولی تحول عمیقی که در ابتدا آرزویش را داشتیم، به این سادگی ممکن نبود.

اکنون برای بسیاری از ما روشن است که سینما به عنوان هنر هفتم، تنها در فراگیری تکنیک‌ها خلاصه نمی‌شود. آنچه اثر سینمایی را درخور و تأثیرگذار می‌سازد، اشراف سازنده به سیر هنرها – به ویژه هنر نمایش – و آگاهی از وضع فرهنگ و تفکر در جهان، همراه با تعهدی راستین برای تحقق ایده‌هاست. اگر در ابتدا بیشتر بر فنون متمرکز بودیم و از تحلیل عمیق آثار غافل می‌ماندیم، به تدریج درمی‌یابیم که باید به تاریخ هنر و جریان‌های فکری در سینما توجهی ژرف داشته باشیم.

در پایان، برای روح پرفتوح مرحوم مسعودشاهی آمرزش الهی و برای خانواده‌ی محترم و همه دوستان صبر و سلامتی آرزومندم.

با احترام،

فرنود»

نقش فیلم‌های مستند در جلب کمک‌های مردمی برای بازسازی روستاها و پشتیبانی از جنگ

پس از آن در ادامه مراسم نکوداشت زنده‌یاد «مهدی مسعودشاهی»، محمدعلی حسین‌نژاد از مدیران سابق مرکز گسترش، با بیان خاطراتی از دوران همکاری و تأکید بر شرایط دشوار فعالیت‌های فرهنگی در دهه ۶۰، به واکاری بخشی کمتر گفته شده از زندگی این مدیر پیشکسوت پرداخت.

حسین‌نژاد با اشاره به صحبت‌های پیشین درباره نوآوری‌ها و زحمات مسعودشاهی، بر جنبه مغفولی از زندگی او تأکید کرد: همه از تلاش‌های مسعودشاهی سخن گفتند اما گفته نشد ایشان در چه شرایطی این کارها را انجام می‌داد. اصلاً این‌طور نبود که همه چیز آماده باشد و ایشان در راحتی و آزادی کامل اقدام کنند.

حسین‌نژاد با مرور خاطرات خود از همکاری در «جهاد سازندگی» و نقش فیلم‌های مستند در جلب کمک‌های مردمی برای بازسازی روستاها و پشتیبانی از جنگ، به نقطه آغاز آشنایی خود با «سینمای تجربی» و نقش مسعودشاهی در گشودن درهای سینمای حرفه‌ای به روی نیروهای جوان اشاره کرد. او مثالی از فیلم «در کوچه‌های عشق» را ذکر کرد که حاصل این حمایت بود.

وی به صراحت به فضای ضدسینمایی آن دوران پرداخت و‌ گفت: تلاش‌های مسعودشاهی در شرایطی بود که در آن زمان عده‌ای سینما را حرام می‌دانستند، فیلم‌سازی را جرم می‌شمردند و می‌خواستند سینما را جمع کنند.

او افزود: پس شما تصور کنید در زمانی، عده‌ای که صاحب قدرت – چه سیاسی و چه ایدئولوژیک – بودند، در پی این بودند که اساساً در اسلام نباید سینما باشد. در چنان شرایط سختی بود که گاهی مسئولین و فعالان سینمایی تحت فشارهای زیاد بودند. ایشان در آن شرایط اقدامات خیلی اساسی کرد.

حسین‌نژاد از آخرین دیدار و گفت‌وگوی خود با مسعودشاهی درباره وضعیت نامناسب مدیریت نوآور و زمان‌شناس در سینمای امروز گفت.

به گفته وی، آنها به این نتیجه مشترک رسیدند که «سینمای ایران اگر بخواهد ادامه پیدا کند، ماندگار باشد و به اقتدار بازگردد، یکی از راهکارها «جهانی کردن سینمای ایران» است.»

او تأکید کرد: منظور جهانی کردن، نه با خارجی‌ها فیلم ساختن، بلکه با پشتوانه فرهنگ، تمدن و ارزش‌های ایرانی است. اگر سینما به این مفاهیم بپردازد و با بیانی اصیل بتواند نقش جهانی بازی کند.

حسین‌نژاد در پایان با ابراز امیدواری به بحث درباره این ایده در کارگاه‌های جشنواره، خطاب به حضار گفت: «امیدوارم همه دوستان همت کنند تا این ایده به نتیجه عملی برسد.»

او با بیان اینکه امید چندانی به سیستم‌های دولتی ندارد، از اهالی سینما خواست تا خود با همت و نوآوری، همان مسیر نهادسازی و طراحی ساختارهای جدیدی را ادامه دهند که مسعودشاهی در زمان خود آغاز کرد.

«قهرمانی واقعی» در سینمای حقیقت زندگی

در ادامه مراسم نکوداشت زنده‌یاد مهدی مسعودشاهی، عطیه مسعودشاهی، دختر وی، با بیانی احساسی و استعاری، پدر را نه تنها الگوی زندگی خود، بلکه «قهرمانی واقعی» در سینمای حقیقت زندگی توصیف کرد که روایت او را مستندسازان این مراسم به تصویر کشیدند.

وی سخن را با قدردانی از حاضران و دوستان قدیمی پدر آغاز کرد و گفت: قدردان حضورتان هستم. مردی که برای من نه تنها یک پدر، که در تمامی لحظات زندگی الگو و استاد بود. او این را ارزشمندترین میراث پدر دانست.

عطیه مسعودشاهی با ایجاد تمایز میان سینمای داستانی و مستند، پدر را در زمره «قهرمان‌های واقعی» قرار داد که سینمای حقیقت به دنبال آن است.

وی با ابراز تأسف از این که نسل جوان امروز درگیر قهرمانان غیرواقعی سینماست، گفت: ما چه قهرمان‌های حقیقی، زلال و شفافی داریم که آن‌طور که شما روایت کردید، مهدی مسعودشاهی بود.

او خاطرنشان کرد: من شهادت می‌دهم همه آن چیزهایی که در مورد مهدی مسعودشاهی گفتید، در مورد پدر من در خانه صادق بود: همین‌قدر زلال، همین‌قدر حامی، همین‌قدر دغدغه‌مند مردم و جامعه.

دختر مسعودشاهی، خط‌ پررنگ شخصیت پدر را «باور به اعتقادات و ایمان و ایدئولوژی» عنوان کرد.

او به نمونه‌های عینی این باور اشاره کرد و گفت: پدرم از ادامه تحصیل در سوئیس پس از انقلاب انصراف داد، تنها به خاطر احساس عدم امکان تحقق باورهایش در آنجا. برای او سینما به مثابه مسجد بود، نگاه ابزاری قدرتمند به سینما برای تبلیغ باورها، به گونه‌ای که مجله [سینمایی] برای او حکم مسجد داشت.

دختر مسعودشاهی بیان کرد: پیروی از نگاه حضرت امام (ره) و مقام معظم رهبری نسبت به سینما در روزگاری که حمایت از سینما برای بسیاری قابل درک نبود جزو برنامه‌های پدرم بود.

وی از دیگر ویژگی‌های پدر به «شنوای محض بودن» برای نظرات مخالف و موافق، و باور به «دادن فرصت به انسان‌ها برای آنچه می‌خواهند باشند» یاد کرد.

او پدر را دارای «نگاه سیستمی، جهادی، علمی و تکنیکی» دانست که تا آخرین لحظه بر باورهایش ایستادگی کرد.

عطیه مسعودشاهی به حضور پدر در جشنواره «سینماحقیقت» در سال گذشته، با وجود از دست‌دادن بینایی، اشاره کرد و گفت: پیام این حضور «امید» بود، امید داشتن به سینمای حقیقت و روایتگری صادقانه مستندسازان ایران برای خدمت به مردم و اعتلای فرهنگ این کشور.

قرائت وصیت‌نامه مسعودشاهی برای اولین بار

در پایان و به عنوان نقطه عطف صحبت‌ها، وی از مادرش دعوت کرد تا بخشی از وصیت‌نامه پدر را که تاکنون در هیچ رسانه‌ای منتشر نشده، قرائت کند.

همسر زنده‌یاد مسعودشاهی در ادامه بر روی صحنه حاضر شد و گفت: بر خودم و خانواده عزیزم واجب می‌دانم که قدردان همه محبت‌های شما در این مدت ۹ ماه باشم. این وصیت‌نامه را می‌خوانم که در سال ۹۰، در اوج حمله داعش به عتبات، زمانی که ایشان برای اولین بار عازم این سفر شدند، نوشته شده است.

متن وصیت‌نامه مهدی مسعودشاهی به این شرح است:

«به نام تعالی

پس از حمد و ستایش خداوند رحمان و رحیم، و اقرار به وحدانیت حق تعالی و اقرار به رسالت پیامبر و ولایت علی علیه‌السلام و ائمه طاهرین و مهدی صاحب‌الزمان و از سلاله پاک ائمه، و خامنه‌ای عزیز نایب برحقش که خداوند او را حفظ کند.

در این حساسیت زمانی، که شوق سفر به دیار ارباب را با دلهره، روز را شب می‌کند، در انتظار وفای به عهد آنهایی هستم که مرا در کنار خود بپذیرند. و من در این سفر به آرزویم یعنی شهادت برسم.

می‌ترسم از ادامه راه، که چه سخت شده زندگی؛ که همه چیز آن در حال وارونگی است و دیگر قول‌ها و عمل‌ها با هم یکی نیست. چقدر می‌ترسم از اینکه زندگی در راستای حیات و ممات محمد و آل او نباشد.

اقرار می‌کنم که هیچ چیز را برای خودم نخواسته‌ام و با کسی مقابله نکردم، مگر معاندین. خیرخواه مردم بودم و به نظام اسلامی و اهداف و تعالی آن دل بستم و در حد توان برای آن کوشیدم. نگاهم به دنیا به عنوان مزرعه آخرت بود و کارم را عاشقانه برای خدا انجام دادم که انشاالله مورد رضای حق و مردم کشورم بوده باشد.

از هیچ‌کس توقعی نداشته و ندارم و پروازم را مدیون دعاهای عزیزانم و مردم می‌دانم. بین زندگی و مرگم تفاوت نیست؛ همیشه آماده رفتن بودم. دل به مال دنیا نبستم، اما خداوند همیشه همه چیز را فراهم کرد. دل به پست و مقام نداشتم و هر کجا که بهتر و بیشتر می‌توانستم کار کنم، آنجا بودم.

راضی‌ام به رضای خدا و او را شاکرم. خداوند عاقبت همه، از جمله این حقیر، را ختم به خیر کند.

والسلام

مهدی مسعودشاهی

۱۲/۱۰/۱۳۹۰»

در پایان این مراسم با حضور فخرالدین انوار، محمدرضا جعفری جلوه، ارد عطارپور، رسول بابارضا، برادر مرحوم مسعودشاهی و… نشان فیروزه جشنواره سینماحقیقت توسط محمد حمیدی‌مقدم به همسر آن زنده‌یاد اهدا شد.

نوزدهمین جشنواره بین‌المللی سینماحقیقت از ۱۹ تا ۲۵ آذر در پردیس سینمایی ملت در حال برگزاری است.

نوشته مراسم نکوداشت مهدی مسعودشاهی در «سینماحقیقت» برگزار شد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

او در سازمان سینمایی و بنیاد سینمایی فارابی فعالیت داشت و دبیری بیست‌وهشتمین جشنواره بین‌المللی فیلم‌های کودکان و نوجوانان، دو دوره دبیری جشنواره فیلم فجر و نیز داوری این رویداد مهم را در کارنامه خود ثبت کرده بود.

راه‌اندازی برخی از نهادهای مهم فرهنگی و هنری کشور با حضور و تلاش او و همکارانش اتفاق افتاده است که از آن جمله می‌توان به بنیاد رودکی، موسسه فرهنگی و هنری صبا وابسته به صدا و سیما، مرکز گسترش سینمای مستند، تجربی و پویانمایی، بنیاد سینمایی فارابی و… اشاره کرد.

مهدی مسعودشاهی اسفندماه سال گذشته چشم از جهان فروبست.

سی‌وهفتمین جشنواره بین‌المللی فیلم‌های کودکان و نوجوانان در سه بخش ملی (فیلم‌های بلند، کوتاه و پویانمایی)، بین‌الملل و بخش ویژه، از ۱۲ تا ۱۶ مهرماه امسال به دبیری حامد جعفری در شهر اصفهان برگزار خواهد شد.

نوشته نکوداشت مهدی مسعودشاهی در جشنواره فیلم‌های کودکان و نوجوانان اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

روز گذشته سالن جلسات مهدی مسعودشاهی با حضور خانواده این مرحوم افتتاح شد.

مهدی مسعودشاهی از  مدیران خوشنام سینمایی ایران که منشاء تغییر و تحولات زیادی در سینما بوده است از پایه گذاران بنیاد سینمایی فارابی و مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی محسوب می شود که به عنوان مدیر کل نظارت و نمایش وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، مدیر مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی و دبیری جشنواره های فیلم فجر و کودکان و نوجوانان مسئولیت داشته است.

سیف‌الله داد هم که طی سال‌های ۷۶ تا ۸۰ به عنوان معاون سینمایی وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی در راس مدیریت سینمای کشور بود اقدامات ارزشمندی را در دوران مسئولیتش انجام داده است.

از این مدیر سینمایی، کارگردان، نویسنده و تدوینگر اثر جاودانه «بازمانده» که به مقاومت مردم مظلوم فلسطین می پردازد و همچنین فیلم جنگی پرمخاطب «کانی مانگا» به یادگار مانده است.

همچنین روز گذشته تابلو سالن جلسات و نمایش شهید سیدمرتضی آوینی و سالن نمایش زنده‌یاد رسول ملاقلی‌پور نصب شد.

نوشته نامگذاری دو سالن سازمان سینمایی به نام دو مدیر فقید سینما اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

این آیین با حضور رائد فریدزاده (رئیس سازمان سینمایی)، ایرج راد، علی روئین‌تن، کامران ملکی، ارد عطارپور، سعید حاجی‌میری، علیرضا تابش، فاطمه محمدی( مدیر عامل موزه سینمای ایران)، سعید الهی، علی دهکردی (مدیرعامل خانه سینما)، مسعود نجفی، مجید اسماعیلی، سیداحمد میرعلایی، فرزین پیروز پی، مجتبی مشیری، جعفر صافی، محسن علیخانی، صادق حدادی، علی لقمانی، علیرضا حسینی، امیر عابدی، حسن عبادی، حجت طباطبایی، هوشنگ صدفی، محمود گبرلو، احمد ناطقی، محسن شهابی، عباس یاری، خانواده زنده یاد مسعودشاهی و جمعی از سینماگران، مدیران فرهنگی و اصحاب رسانه برگزار شد.

این مراسم با هدف پاسداشت سال‌ها تلاش و فعالیت اثرگذار مهدی مسعودشاهی در عرصه مدیریت فرهنگی و هنری برگزار شد. او از جمله مدیرانی بود که طی سالیان متمادی با رویکردی فرهنگی و حرفه‌ای، در نهادهای گوناگون هنری ایفای نقش کرد و سهمی قابل‌توجه در تقویت زیرساخت‌های هنری کشور داشت.در این مراسم نسخه تصحیح رنگ شده فیلم «نماز جمعه»به کارگردانی مهدی مسعود شاهی تولید سال ۱۳۶۱که توسط فیلمخانه ملی ایران آماده شده بود نمایش داده شد.اصل این فیلم ۳۳دقیقه بود که نسخه ۶دقیقه ای از آن نمایش داده شد.

کامران ملکی در آغاز این مراسم گفت: ما امروز موزه سینما داریم، خانه سینما داریم، خدا را شکر سینما داریم اما باید بدانیم که در یک دوران، چه کسانی باعث شدند که ما امروز این‌ها را داشته باشیم. دورانی بود که سینما مورد هجمه قرار داشت و حتی تصمیم‌هایی برای حذف کامل آن مطرح شد. اگر صحبت‌های امام (ره) و پس از آن تلاش‌های مدیرانی که خط‌شکن بودند، نبود، امروز سینمای ایران به این شکل وجود نداشت.

او در ادامه افزود: در آن دوران، مسعودشاهی، یک جزیره فرهنگی در دل وزارت ارشاد ایجاد کرد؛ سینمای تجربی و نیمه‌حرفه‌ای را زنده نگه داشت. به شوخی می‌گفتند که شما واتیکانی در دل وزارت ارشاد ساخته‌اید! او فیلم‌هایی در تراز انقلاب تولید می‌کرد؛ فیلم‌هایی که حرف‌های ما را بازتاب می‌دادند و فیلم‌سازانی را تربیت می‌کرد که حامل همان حرف‌ها باشند.

دهکردی: سلامت و شرافت مدیریتی، میراث ماندگار اواست

در بخش دیگری از این مراسم، علی دهکردی، مدیرعامل خانه سینما، با ادای احترام به جایگاه مهدی مسعودشاهی بیان کرد: صحبت درباره ایشان، در حد بضاعت من نیست. کسانی که سال‌ها با او کار کردند و در جریان مسئولیت‌های او بودند، شایسته‌ترند که سخن بگویند. اما من به نمایندگی از جامعه اصناف سینمایی ایران، چند جمله‌ای درباره کسی می‌گویم که برای نفس سینما زحمت کشید و همت گذاشت.

او با تأکید بر بررسی گذشته فرهنگی کشور اظهار کرد: وقتی جریان فرهنگی سال‌های گذشته را مرور می‌کنیم، هر کمبود و کاستی‌ای که امروز احساس می‌شود، بی‌شک نتیجه سوءمدیریت‌های انباشته است. سوءمدیریت‌هایی که در برخی موارد به فاجعه‌های وحشتناک تبدیل شده‌اند. اگر امروز برخی بخش‌های سینمای کشور زنده‌اند، به‌خاطر کسانی‌ست که با تفکر سالم مدیریت کردند؛ کسانی که چشم ناپاک به سفره انقلاب نداشتند.

دهکردی افزود: آن‌ها دل و جان‌شان در پی مقام نبود. تمام وجودشان خلاصه شده بود در یک ایمان و تفکر انسانی. مسئولیت خود را سالم، صحیح و بر اساس باورهای واقعی و بنیادین ایدئولوژیک خود پیش بردند. از نگاه من، سلامت و شرافت این مدیران از همه‌چیز مهم‌تر است.

مدیرعامل خانه سینما در بخش پایانی سخنان خود با اشاره به منش فراجناحی و انسانی مسعودشاهی گفت: این افراد، با چشم بسته در خدمت هیچ جناح یا حزب خاصی نبودند. آنان انسانی‌تر و بزرگ‌تر فکر می‌کردند. از اوایل دهه ۷۰ که به‌عنوان بازیگر وارد سینما شدم، آقای مسعودشاهی را یکی از نمونه‌های بارز نگاه شریف و سالم به مدیریت فرهنگی می‌دانم. او زندگی‌اش را وقف سلامت مدیریت کرد. وظیفه من، انتقال احترام به چنین شخصیت‌هایی ا‌ست. به همه کسانی که با سلامت و شرافت در عرصه فرهنگ و هنر خدمت می‌کنند، احترام می‌گذارم و برای‌شان آرزوی سلامتی دارم.

تأکید بر سلامت، شرافت و نگاه تحول‌آفرین

در ادامه این آیین، رائد فریدزاده، رئیس سازمان سینمایی، در سخنانی با بیان دشواری سخن گفتن درباره چنین شخصیتی، از بزرگی و عمق وجود مرحوم مسعودشاهی یاد کرد و گفت: گاهی انسان ترجیح می‌دهد کمتر سخن بگوید و در برابر بزرگی افراد سکوت کند؛ چرا که هرچه با زبان بیان شود، به نظرم از اصل ماجرا فروکاسته خواهد شد. زحماتی که آقای مسعودشاهی برای فرهنگ، هنر و به‌ویژه سینما کشیدند، بر کسی پوشیده نیست. دلسوزی عجیبی که ایشان داشتند، از جمله خصایص برجسته‌ شخصیت‌شان بود.

فریدزاده سپس به آخرین دیدار خود با زنده‌یاد مسعودشاهی در بیمارستان اشاره کرد و افزود: مرحوم مسعودشاهی، همراه با همسر و برادرشان در بیمارستان بستری بودند. متأسفانه سکته باعث شده بود قدرت تکلم‌شان به‌ شدت کاهش یابد. اما حتی در آن لحظات، ذهن خلاقش همچنان فعال بود؛ به طراحی و تفکر می‌پرداختند که چرا اتاق‌های بیمارستان مناسب نیستند و چگونه می‌توان فضای ICU را بهبود بخشید. همان‌جا، در همان شرایط سخت، دغدغه‌ ساختن داشتند؛ دغدغه‌ بهبود فضا و اصلاح شرایط موجود.

او اضافه کرد: این نوع نگرش که نسل مسعودشاهی‌ در وجود خود داشت، شاید برای نسل ما چندان قابل فهم نباشد. شور و اشتیاق و انگیزه‌ی اصلاح و بازسازی، بخشی از شخصیتش بود؛ نسلی که آمد تا جهانی را متحول کند، نه فقط مرزهای جغرافیایی کشور، بلکه با نگاهی آرمانی و دیدگاهی برای تغییر جهان. دلسوزی عمیقش، سلامت و شرافتش، چیزی بود که کمتر کسی می‌توانست باور کند.

رئیس سازمان سینمایی در پایان سخنان خود خاطرنشان کرد: آموختن از کتاب یک مسئله است، اما مواجهه با افرادی که خودشان جهان هستند، جهانِ فکر و احساس، مسئله‌ای دیگر است. افتخار داشتم که در کنار ایشان باشم و افسوس که اکنون فقدان‌شان را حس می‌کنیم. با این حال، اثرگذاری و نگاه عمیقش در سینما و فرهنگ، بی‌تردید جاودانه خواهد ماند.

میراث ماندگار یک نگاه انقلابی

در ادامه آیین نکوداشت مهدی مسعودشاهی، هوشنگ صدفی از هنرمندان حاضر در مراسم با اشاره به خاطرات خود از همکاری با آن مرحوم گفت: معمولاً به ما گفته می‌شد شما فیلم نسازید، ما باید مسیر را برای جوانان هموار کنیم تا آن‌ها بتوانند فیلم‌ساز شوند. با اینکه فارغ‌التحصیل باغ فردوس بودیم و دوره‌ فیلم‌سازی را گذرانده بودیم، اشتیاق زیادی داشتیم تا بتوانیم تجربه‌ای جدید در سینمای تجربی کسب کنیم. اما حاج‌آقا همواره این نکته را به ما یادآوری می‌کردند که وظیفه‌ ما هموار کردن راه برای جوانان است.

او افزود: همین رویکرد سبب شد که ما در سال‌های حضور در سینمای تجربی، با وجود داشتن ایده‌های دیگر، به‌دلیل چارچوب مدیریتی، تمرکز خود را بر این مسیر حفظ کنیم. این را مدیون مدیریت فرهنگی حاج‌آقا می‌دانیم.

صدفی همچنین به سبک مدیریتی منحصر به‌فرد زنده‌یاد مسعودشاهی اشاره و تصریح کرد: مدیریت مشارکتی را بعدها در دانشگاه آموختیم که یکی از اصول مدیریتی ژاپنی بود. اما عملاً ما تجربه‌ای مشابه داشتیم؛ دور میزی بیضی‌شکل به رنگ سبز می‌نشستیم، جایی که هر کسی وارد سالن سینمای تجربی می‌شد، نمی‌دانست مدیر کجا است. مسعودشاهی همیشه در جمع می‌نشستند و مراجعان، بدون اینکه جایگاه مدیریتی ایشان را بدانند، مستقیماً به تک‌تک افراد مراجعه می‌کردند.

او با یادآوری فضای همفکری و مشارکت در آن دوران خاطرنشان کرد: برای هر موضوعی، چه تولید فیلم و چه برنامه‌های فرهنگی، نظرات همه‌ افراد پرسیده می‌شد، به‌ویژه علی پویان که به‌عنوان پیشکسوت در سینمای تجربی نقش مهمی داشتند.

در بخش دیگری از مراسم، فاطمه محمدی‌، مدیر موزه سینما، گفت: افتخار داشتم که به مدت ۱۰ سال شاگرد استاد باشم. انجمن کودک و رسانه به لطف ایشان تأسیس شد و به فعالیت خود ادامه داد و حضور بین‌المللی داشت. تقریباً تمام شبکه‌های بین‌المللی کودک از استاد بهره بردند و از ایده‌های ایشان استفاده کردند.

او از خانواده‌ مرحوم مسعودشاهی دعوت کرد تا برای قدردانی از حضورشان روی صحنه بیایند و افزود: مرحوم مسعودشاهی، تنها چهره یا یکی از معدود افرادی بودند که ترجمه‌ دقیقی از نگاه انقلابی به فرهنگ و هنر داشتند و پس از پیروزی انقلاب اسلامی،نقش مهمی ایفا کردند. یادشان همیشه ماندگار است، خاطرشان جاودانه، روحشان قرین رحمت.

هیچ‌گاه در برابر «نشدن‌ها» و «نمی‌شودها» تسلیم نشد

در ادامه برادر مرحوم مسعودشاهی، ضمن تقدیر از حضور هنرمندان و اهالی فرهنگ و هنر در این مراسم، بیان کرد: اتفاقی که در شب عید افتاد، مسیری متفاوت را پیش روی ما گذاشت، اما همچنان از لطف و همراهی هنرمندان عزیز، مدیران فرهنگی و اجتماعی کشور بهره‌مند بودیم. اگر تاکنون توانسته‌ایم این شرایط دشوار را تحمل کنیم، بی‌تردید به لطف حمایت‌ها، دلداری‌ها و راهنمایی‌های دوستان بوده است. امیدوارم جامعه هنری، همان‌طور که شایسته است، در جهت تقویت و حمایت از مدیران شایسته‌ای که در مسیر فرهنگی انقلاب نقش‌آفرین خواهند بود، گام‌های مؤثری بردارد.

او در ادامه خاطرنشان کرد: تقویت نیروهای جوان و حمایت از استعدادهای خلاق، یکی از مهم‌ترین دغدغه‌های ایشان تا واپسین روزهای زندگی‌شان بود. در تمام بیش از ۴۵ سال فعالیت حرفه‌ای‌شان، در هر جایگاه و موقعیتی که حضور داشتند، همین هدف را دنبال می‌کردند. امیدوارم در شرایطی روشن و با دل‌هایی شاد، دوباره همدیگر را ببینیم و بتوانیم مسئولیت‌های خود را در جامعه، آن‌گونه که شایسته است، به انجام برسانیم.

در ادامه، فرزند زنده‌یاد مسعودشاهی نیز اظهار کرد: پدرم، مهدی مسعودشاهی، برای همه کسانی که امروز اینجا هستند، پدر بود؛ پدری با دل، با احساس، با همراهی. خدا را شاکرم که فرزند او بودم و امیدوارم این عنوان و این پیوند، تا پایان زندگی‌ام باقی بماند. او مردی خستگی‌ناپذیر بود؛ هیچ‌گاه در برابر «نشدن‌ها» و «نمی‌شودها» تسلیم نشد. هیچ‌گاه نگفت راهی نیست. در سخت‌ترین لحظات هم دلش برای ساختن، برای آینده، برای بهبود می‌تپید.

او با تاکید بر اینکه پدرم تکنولوژی را نه به‌عنوان یک جاذبه فریبنده، بلکه ابزاری در خدمت باورها و اعتقادات انقلاب می‌دانست وهرگز از آن نترسید، تصریح کرد: وقتی ویدیو حرام شمرده می‌شد، ما در خانه‌مان ویدیو داشتیم. وقتی بسیاری هنوز نمی‌دانستند اینترنت چیست، پدرم هر صبح به ما می‌گفت:”اینترنت را بشناسید، از آن استفاده کنید، برایش محتوا تولید کنید. اگر شما محتوا نسازید، دیگران برایتان می‌سازند.” در روزهایی که بسیاری از مسئولان هنوز درک درستی از ابزارهای نوین نداشتند، پدرم حتی در روزهای پایانی زندگی‌اش، به نوه‌اش می‌گفت: “از هوش مصنوعی استفاده کن. ”

فرزند زنده یاد مسعودشاهی در پایان گفت: من احساس می‌کنم اگر هرکدام از ما، حتی قدمی در مسیر باورهای او برداریم، اگر لحظه‌ای یکی از نگاه‌ها و جملاتش را به یاد بیاوریم، او همچنان اینجاست؛ در دل ما، در اندیشه‌ ما، در آرمان‌های ما. باورهای پدرم، اعتقاداتش، برای انقلاب و ایران عزیزمان جاودانه خواهد ماند. من همین حالا نگاه آرام و لبخند متینش را در میان‌مان حس می‌کنم.

تجلیل ایرج راد از شخصیتی شریف و فرهنگی

ایرج راد، مدیرعامل خانه تئاتر، حضور خود را ادای احترام به مردی توصیف کرد که خدمات ارزشمند و شایسته‌ای به فرهنگ و هنر کشور ارائه کرده است. او در توصیف شخصیت مسعودشاهی گفت: مردی که با خلوص و صداقت، خدمتگزار بود. مدیری توانمند، مدبر، دوست‌داشتنی، عاشق و شریف. مهم‌ترین ویژگی استاد مهدی مسعودشاهی، شرافت او بود؛ شرافتی که به اسطوره بدل شد. او خالص بود، پاک بود، باصفا بود؛ در حوزه‌ی مسائل فرهنگی و هنری، خلاقیتی عظیم داشت، و این خلاقیت با روح بزرگ و شرافت نهفته‌ی او در هم آمیخته بود.

راد در ادامه با اشاره به انگیزه‌های متفاوت مدیران در مسیر خدمت اظهار کرد: مدیران بسیاری داشته‌ایم و داریم که خدمات فراوانی به این سرزمین عرضه کرده‌اند، اما انگیزه‌ هر فرد از خدمت متفاوت است. برخی می‌خواهند نام‌شان ماندگار شود، برخی به‌دنبال جایگاه بالاتر هستند، برخی به امید تشویق و تأیید دیگران تلاش می‌کنند. اما مهدی مسعودشاهی فراتر از این‌ها بود؛ او جز صداقت، صفا و صمیمیت هیچ‌چیز دیگری نمی‌خواست.

مدیرعامل خانه تئاتر تأکید کرد: او شخصیتی داشت که هیچ‌گاه در پی آن نبود که خود را به‌عنوان یک مدیر اجرایی برجسته جلوه دهد. هیچ‌گاه نگفت: من برترم! بلکه با فروتنی کار می‌کرد و همین فروتنی او را به‌واقع برتر ساخت.

مسعودشاهی مدیرِ بی‌نیاز از عنوان بود

احمد میرعلایی نیز در این مراسم با اشاره به عدم وابستگی مرحوم مسعودشاهی به جایگاه‌های رسمی عنوان کرد: برای او، داشتن یا نداشتن مسئولیت رسمی تفاوتی نداشت؛ بلکه مهم این بود که بتواند خدمت کند، بتواند اثر بگذارد، بتواند راهی باز کند. او یک مدیر خلاق، فرهنگی، کوشا، صبور، دلسوز، همراه، مدبر و میدان‌دار بود. پشت میز نمی‌نشست، همیشه در میدان بود.

او افزود: کسانی که با او کار کرده‌اند، خوب به یاد دارند که چگونه استودیوها را خود می‌ساخت، نجاری می‌کرد، سیم‌کشی می‌کرد، با چکش، اره و دیگر ابزار، شخصاً تلاش می‌کرد تا آن فضا آماده شود و به کسانی که قرار بود در آن کار کنند، تحویل داده شود. او به پیشرفت فکر می‌کرد، به آینده‌ای که سینما باید به آن برسد، به قراردادهای سنگین بین‌المللی که در حال انعقاد بودند، اما ناگهان اعلام شد که او باید از کار کنار گذاشته شود. مراسم تودیع او در «سوار»، لحظه‌ای فراموش‌نشدنی بود. برای هیچ مدیری، هیچ‌کس، هیچ پرسنل جوانی، چنین مراسمی نباید اتفاق بیفتد. جوانان می‌روند، اما چرا؟

میرعلایی با انتقاد از تغییرات غیرکارشناسانه مدیران اذعان کرد: یکی از ضربه‌هایی که کشور ما می‌خورد، تغییر سلیقه‌ای مدیران است. ما باید مدیران را بر اساس شایستگی انتخاب کنیم، نه براساس سلیقه شخصی ردشان کنیم. آقای مسعودشاهی، همان‌طور که آقای راد اشاره کردند، مدیریت را هدفمند می‌پذیرفت، هدفمند مدیر می‌شد. او مدیر لحظه نبود، مدیر آینده بود. هرگز نمی‌گفت که باید چهار یا پنج سال کار کنم و سپس کنار بروم. هر جایی که قرار گرفت، مسیر را برای مدیران بعدی هموار کرد.

این مدیر فرهنگی در ادامه با اشاره به نگرانی‌های زنده‌یاد مسعودشاهی تاکید کرد: او همیشه آن چیزی را که فرهنگ اسلامی، انقلابی و ایرانی به آن نیاز داشت، مدنظر داشت. نگران سینمای امروز بود.

از وضعیت سردر سینماها ناراحت بود، از فیلم‌هایی که در برخی سینماهای میدان شهدا و میدان انقلاب نمایش داده می‌شوند، غصه می‌خورد.

میرعلایی در بخش پایانی صحبت‌های خود، به باور عمیق مهدی مسعودشاهی به بقای سینما اشاره کرد: به یاد شهید رجایی و شهید باهنر افتاد و به جلساتی که درباره‌ سینما برگزار شده بود. در آن زمان، برخی می‌گفتند سینما حرام است اما پس از بحث‌های فراوان، اعلام شد سینما حلال است، باید حفظ شود. شهید باهنر گفته بود من آماده‌ام که جانم را بدهم تا سینما باقی بماند. مسعودشاهی باور داشت که سینما باید باقی بماند، سینما باید هدفمند باشد، انیمیشن باید پویا باشد. تمام تلاشش همین بود و در هر جا، در هر لحظه، هر گاه که کاری متوقف شده بود، مدیران مختلف از او کمک می‌خواستند، زیرا تفکر درست داشت، راهگشا بود و به معنای واقعی یک مدیر انقلابی بود.

شاگردی پنجاه‌ساله در محضر مردی بی‌ادعا

علی پویان، کارگردان و مدرس باسابقه تئاتر، در ادامه مراسم یادبود مهدی مسعودشاهی با اشاره به پنجاه سال شاگردی در کنار او گفت: همه دوستان درباره صداقت، شرافت و تواضع ایشان سخن گفتند و همگی درست گفتند. اما من خاطره‌ای دارم که بیش از هر چیز، این صفات برجسته را نشان می‌دهد. روزی ناخواسته از من خطایی سر زد و صبح روز بعد، با نگرانی فراوان راهی محل کار شدم. حتی به استعفا فکر می‌کردم.

او ادامه داد: اما مثل همیشه، با همان تواضع و بزرگی کنار میز من آمد و گفت صحبت کنیم. بدون هیچ برخورد تند یا تحقیرآمیز، چراغ‌ها را خاموش کرد تا شرم من کمتر شود و با لحنی آرام گفت آنچه اتفاق افتاده، تکرار نشود. همین رفتار، درسی شد که تا پایان عمر فراموش نمی‌کنم.

این کارگردان و مدرس تئاتر، با تأکید بر بی‌نیازی و فروتنی مسعودشاهی تصریح کرد: در اوج توانایی، از مقام گریزان بود. کارهای مثبت را به نام دیگران ثبت می‌کرد، اما اگر زمانی لازم بود کسی سینه سپر کند، او پیش‌قدم می‌شد. همان‌طور که همیشه از اعتقاداتش دفاع می‌کرد. به روح بلندش درود می‌فرستم و یادش را گرامی می‌دارم.

در ادامه، مصطفی رحمان‌دوست، نویسنده نام‌آشنای حوزه کودک و نوجوان، نیز با نگاهی متفاوت به نقش زنده‌یاد مهدی مسعودشاهی اشاره کرد و گفت: قرار نبود سخنرانی کنم، اما همان‌طور که نشسته بودم، با خود فکر کردم، می‌شود کودکانه گفت: تو هم بیا؟ باید از آقای مسعودشاهی بگویم که شاید بسیاری از شما این بخش از زندگی او را ندانید. او حامی نخستین سایت کودکانه ایران بود.

رحمان‌دوست توضیح داد: در آغاز دوران دولت هفتم، من سایت “دوستان” را راه‌اندازی کردم. هر ماه برای تأمین هزینه‌ باند اینترنت، سه میلیون تومان جمع‌آوری می‌کردیم. به محلی مراجعه کردیم برای تخفیف، اما حاضر به تخفیف نشدند و ما در نهایت با زحمت، ۲۱ هزار عنوان کتاب کودک را روی سایت بارگذاری کردیم.

او افزود: این فعالیت، مقدمه‌ای شد برای راه‌اندازی سایت کتابخانه ملی کودک و نوجوان. یک روز آقای مسعودشاهی از من پرسید این صداها را کجا ضبط می‌کنید؟ بدون اینکه من چیزی از او خواسته باشم، پیگیر کار ما شد. وقتی فهمید ما حمایتی نداریم، ما را به صبا دعوت کرد. تازه آنجا بود که فهمیدیم چه امکاناتی وجود دارد؛ چیزی فراتر از تصور ما.

این نویسنده اضافه کرد: پنج تا شش ماه پیش از فوت ایشان، با او تماس گرفتم و پرسیدم این ماجرا را یادت هست؟ گفت بله، آن اولین سایت کودکانه ایران بود. خوشحال بود که توانسته کاری تأثیرگذار انجام دهد. در زمانی که اینترنت هنوز ناشناخته بود، او با دیدی وسیع و نگاهی رو به آینده، پشتیبان کار ما شد. ما چهار سال ادامه دادیم و دست او، همیشه همراه ما بود.

مدیری از جنس مهر، همراهی فراتر از عنوان

همچنین علی قادری  یکی از شاگردان زنده‌یاد مهدی مسعود شاهی گفت: وقتی از استاد مسعودشاهی سخن می‌گوییم،از فردی صحبت می‌کنیم که نه‌تنها یک مدیر، بلکه ستون و تکیه‌گاه بسیاری بود و ۳۴۰۰ نفر، با رفتن او، از هم پاشیدند. ما، در آن محیط، زیر نظر او کار می‌کردیم درست است که او مدیر بود، در طبقه‌ بالا و ما در طبقه‌ پایین، اما همه می‌دانستیم که او آنجا بود که حواسش به ما بود، که پشتوانه‌ایبرای پیشرفت و رشدمان بود.

او یادآور شد: او برای ما فراتر از یک مدیر بود، او حامی،مربی و سازنده‌ راهی بود که بسیاری از ما بر آن قدم گذاشتیم.

در ادامه شهرام شیرزادی کارتونیست نیز عنوان کرد: زمانی که بحث انتقال به مرکز تازه‌تأسیس صبا مطرح شد، برای ورود به این مرکز، آزمونی برگزار شد. آن روزها، ساختمان مرکز صبا تازه در حال ساخت بود؛ هیچ‌گاه فراموش نمی‌کنم؛ صبح زود دیدم که آقای مسعودشاهی در کنار کارگران مشغول کار است. وقتی به او گفتند شما مدیر هستید، این کار شما نیست، با لبخند پاسخ داد برای ساختن، همه باید کمک کنیم. آن لحظه فهمیدم که با یک انسان متفاوت، یک مدیر واقعی روبه‌رو هستم؛ مدیری که اهل عمل بود، نه شعار.

او ادامه داد: در اتاقش همیشه باز بود. با احترام گوش می‌داد،آرامش داشت، در کنار کار همیشه حامی من بود. مخصوصاً در زمینه‌ انیمیشن، حمایتش را دریغ نمی‌کرد. وقتی صدا و سیما برای این کار جایزه گرفت، شادی دوچندانی داشتم چراکه کسی که به من اعتماد کرده بود، نتیجه کار را می‌دید. نمایشگاه نقاشی داشتم. با تردید از او دعوت کرده بودند، اما با مهربانی آمد، با دقت دید، و مرا تشویق کرد. بعدها، جایزه‌ایبرای این کار گرفتم، و او خودش از آن عکس گرفت آن لحظه برایمن بسیار ارزشمند بود.

شیرزادی اذعان کرد: مسعودشاهی رفت، اما لبخندش هنوز در دل ما مانده است. با صد آرزو، سایش بر دفتر ما گسترده بود، دست پرمهرش، پناهی ساده بود. صبح‌ها با آفتاب می‌رسید، با دلش، صبا دوباره جان می‌گرفت. نه فقط یک مدیر، یک یار بود، با نگاهی پاک، با لبخندی درود. حیات ساخت، از جنس بهار، تا نفس‌های ما شود سبک‌بار و سبک‌بار. تابلو شد از صفا، در خاطر نبشی از عشق و صداقت، تا سحر. هر که دستش را گرفت، اهل نجات، هر که دیدش، آرامش ذات. امروز، در میان ما نیست،اما نورش در دل ما زنده است. ما فقط پر کشیدیم، سمت عشق، سمت حق.

نوشته نکوداشت مهدی مسعودشاهی در موزه سینما برگزار شد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

مهدی مسعودشاهی از جمله مدیرانی است که طی سالیان متمادی، با نگاهی فرهنگی و منش حرفه‌ای، در نهادهای گوناگون هنری به ایفای نقش پرداخته و با رویکردی جریان‌ساز، به تقویت زیرساخت‌های هنر ایران‌زمین یاری رسانده است.

این آیین بزرگداشت روز شنبه ۱۰ خرداد ۱۴۰۴ ساعت ۱۷ در سالن فردوس موزه سینما، واقع در باغ فردوس، خیابان ولیعصر (عج) برگزار می‌شود.

موزه سینما از عموم علاقه‌مندان، هنرمندان و همراهان این چهره فرهنگی، دعوت می‌کند در این آیین شرکت کنند.

نوشته برگزاری نکوداشت مهدی مسعودشاهی در موزه سینما اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

مسعودشاهی از یک ماه قبل در بیمارستان به دلیل ضایعه مغزی بستری بوده و به دلیل عفونت شدید ریه از دنیا رفت.

مهدی مسعودشاهی از پایه‌گذاران بنیاد رودکی، بنیاد سینمایی فارابی، موسسه فرهنگی و هنری صبا وابسته به صدا و سیما، مرکز گسترش سینمای مستند ، تجربی و پویانمایی و برگزارکننده اولین جشنواره بین‌المللی فیلم میلاد (۱۳۶۰) شناخته می‌شود.

او دبیر دو دوره جشنواره بین‌المللی فیلم فجر ، دبیر یک دوره جشنواره بین‌المللی فیلم‌های کودکان و نوجوانان اصفهان، مدیر مرکز هنرهای نمایشی وزارت ارشاد، مدیرکل نظارت و نمایش سینمایی و همچنین داور چند دوره جشنواره فیلم فجر نیز بوده است.

سوره سینما درگذشت این مدیر باسابقه را به خانواده وی و جامعه هنری تسلیت می‌گوید.

پیام تسلیت رئیس سازمان سینمایی

در پیام رائد فریدزاده رئیس سازمان سینمایی آمده است:

«با اندوه فراوان، درگذشت استاد گرانقدر و فعال بی‌ادعای سینمای ایران، مهدی مسعودشاهی عزیز را به خانواده محترم ایشان، همکاران سینمایی و دوستداران فرهنگ و هنر تسلیت عرض می‌کنم.

برخی افراد نامشان فراتر از یک خاطره ساده و گذرا، در عمق هویت و حافظه حوزه هنر ثبت می‌شود. بی‌تردید، مهدی مسعودشاهی یکی از همین چهره‌ها بود؛ مردی که زندگی‌اش با فرهنگ‌و هنر و سینما گره خورده بود. او بدون هیچ چشم‌داشت و فارغ از هیاهوی مرسوم، در مسیر تثبیت و تقویت سینمای ایران پس از انقلاب، گام‌های مؤثری برداشت و نقشی بی‌بدیل ایفا کرد.

مسعودشاهی یکی از افراد موثر در سینمای بعد از انقلاب و مدیری فرهنگی بود که با تدبیر و نگرشی اصیل، زمینه‌ای برای بالندگی نهاد سینمای ایران فراهم کرد. از جمله خدمات موثر  او می‌توان به دبیری جشنواره بین‌المللی فیلم فجر در دو دوره، دبیری جشنواره بین‌المللی فیلم‌های کودکان و نوجوانان اصفهان و همچنین داوری چندین دوره جشنواره فیلم فجر و  شوراهای ساستگذاری سینما حقیقت و فیلم کوتاه تهران اشاره کرد. این فعالیت‌ها برگ زرین دیگری به کارنامه پرافتخار او افزوده و جایگاه ویژه‌ای را برای او در تاریخ سینمای پس از انقلاب رقم زده است.

فقدان چنین شخصیت کم نظیری و سلیم النفس که همواره دل در گرو رشد و توسعه سینما داشت، ضایعه‌ای غیرقابل جبران برای خانواده سینما به شمار می‌رود. اما در برابر این نبود، باید به آثار ماندگار و عشق بی‌پایانی که او برای این هنر فاخر داشت نگریست و یادش را گرامی داشت.

با احترام و قدردانی جاودانه از خدمات ارزشمندش، از درگاه حق تعالی برای روح آن عزیز رحمت واسعه و برای بازماندگان صبر و شکیبایی مسئلت دارم. آمین»

پیام تسلیت بنیاد سینمایی فارابی

متن پیام تسلیت این نهاد فرهنگی به شرح زیر است:

«همه بسوی خدا باز می‌گردیم

درگذشت مهدی مسعودشاهی از مدیران با دانش و پایه‌گذاران خوش‌ذوق رخدادها و مراکز سینمایی کشور در ابتدای دهه ۶۰ که حیات ادامه‌دار و گستره تاثیرات بر پهنه سینمای ایران را به دنبال داشت، موجب تألم خاطر و افسوس وافر گردید.

این مدیر و سینماگر فقید، از پایه‌گذاران بنیاد سینمایی فارابی و مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی بود که علاوه‌بر حضور موثر در رسته‌های گوناگون مدیریتی سینمای کشور، تجربه دو دوره دبیری جشنواره فیلم فجر و یک دوره جشنواره بین‌المللی فیلم‌های کودکان و نوجوانان را نیز در کارنامه سال‌ها سعی مسئولانه خود داشت.

بنیاد سینمایی فارابی به دنبال درگذشت مهدی مسعودشاهی، ضمن آرزوی رحمت واسعه الهی برای این مدیر فقید، از درگاه پروردگار منان برای خانواده و سایر بازماندگان ایشان صبر جزیل مسئلت می‌دارد.»

پیام تسلیت مدیرعامل بنیاد رودکی

در پیام محمد اله‌یاری فومنی مدیرعامل بنیاد رودکی آمده است:

«انا لله و انا الیه راجعون

خبر درگذشت مهدی مسعودشاهی در واپسین روزهای سال، سایه غم را بر دلها انداخت. مسعودشاهی از مدیران باسابقه حوزه فرهنگ و هنر و همچنین از پایه‌گذاران بنیاد رودکی بود که حضور موثر وی نقش بسیاری در آغاز مسیر فعالیت و بالندگی این بنیاد داشت.

درگذشت این مدیر فرهنگی هنری را به خانواده وی و جامعه هنری تسلیت گفته، برای روح آن مرحوم آرامش و نور الهی و برای بازماندگان صبر و شکیبایی از خداوند منان مسئلت دارم.»

نوشته مهدی مسعودشاهی درگذشت + پیام‌های تسلیت اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

سوره سینما- میثم محمدی: این روزها و با افزایش بیش از حد سرعت پیشرفت بشر ، دلیلی ندارد قناعت کنیم به وجود چیزی که در عمل ، کمترین سرعت در پیشرفت ، فایده و سودی را برای جریان سینمایی کشور ندارد . جشنواره ای که هر مدیری وقتی از راه می‌رسد با همان الگوهای کهنه پیشین و با لباسی تازه تر و منقش به کلمات و شعارهای جدید ، نونوارش کرده و آن را برپا می کند . این کهنه رویداد سینمایی که همیشه در کلام پر طمطراق دوستان قد برافراشته ، جشنواره ای است به نام فیلم های کودک و نوجوان که سالهاست زیر بغلهایش را می گیرند تا فقط چند روزی سرپا باشد و با لبخندی به لب عکسی در برابر رسانه ها بگیرد و دوباره به بستر بیماری و فراموشی برود.

هر چقدر تامل و تحمل کردم که بی تفاوت از کنار آن عبور کنم نشد تا اینکه دوباره و پس از گذشت چند روز از پایان بیست و هشتمین سال برگزاری ، نگاهی به این جشنواره داشته باشم . وقتی ابتدا نگاهی به سینمای کودک و نوجوان می اندازیم ، چیزی جز تکه پازل های غبار گرفته در بایگانی نوستالژی جامعه سینما دوست سالهای گذشته نمی یابم که توان رویارویی و انطباق با کودک عصر حاضر را ندارد. همیشه باید با آه و افسوس و لبخندی تلخ دلمان هوای « گلنار» را بکند و یا نگران «دزد عروسک ها» با شیم و با «پاتال و آرزو های کوچک» به اعماق روزهای گذشته سفر کنیم . جایگاه نوستالژیک سینمای کودک و عبور سهل انگارانه از این دوران جریان ساز و مقطع سنی که مبنای آغاز روشنگری و حضور موثر انسان ها در مسیر آینده و در مقاطع سنی بعدی خواهد بود ، بی شک یک اشتباه استراتژیک و غیرکارشناسانه از سوی دست اندرکاران سینما و مسئولانی است که امروز با ذوق زدگی مفرط از اکران فیلم سینمایی «شهر موشها ۲» بعنوان سندی مبنی بر حیات دوباره سینمای کودک یاد می کنند و آن را اعتباری برای حضور موثر خود در این عرصه تلقی می کنند.

نفس تولید و اکران آثاری مانند «شهر موشها ۲» بی تردید مفید است، اما هیچ تغییری در نگرش مسئولان به جایگاه اجتماعی کودکان ایجاد نمی کند و گواه این امر هم بی توجهی به زیرساخت های اساسی برای برپا داشتن جریانی موسوم به سینمای کودک است ، نه اینکه خاطره بازی های کودکانه خود را به حساب قدرتمند شدن این جریان بگذاریم . زیرساخت هایی که باید در یک چارچوب سیستماتیک و نظام مند و با تصمیم گیری ها و آینده نگری های بلند مدت همراه باشد و امکانات و سرمایه های لازم برای پرداختن به این دنیای گسترده و اعجاب آور را فراهم کند و آن را به جایگاهی کاملا مستقل در سینما برساند . نه اینکه فقط به جشنواره کودک و نوجوانی بسنده کنیم که خود در اساس و برگزاری با حفره ها و سوالات اساسی مواجه است . جشنواره ای که سالهاست چهره هایی را به خود می بیند که با آن بزرگ شده اند و در عین تاثیر گذاری مقطعی برای خودشان ، هیچ افزونه ای بر ماهیت سینمای کودک و نوجوان نداشته اند.

جشنواره ای که خروجی آن در خوش بینانه ترین حالت تعدادی فیلم با درجه های کیفی متوسط است که بسیاری از همین آثار هم فرصت اکران ندارند و فقط برای چند روزی و از سر دلسوزی میهمان هستند و بعد کسی سراغی از آنها نمی گیرد. جشنواره ای که در این شرایط اسفناک اقتصادی سینمای کشور به گواه بسیاری از حاضران هزینه های میلیاردی را می تراشد که می توانست باز هم در زیر ساخت ها کمک کند. با این اوضاع و کالبد نحیف و بیمار جشنواره کودک ، الصاق عنوان بین‌المللی به این رویداد هم از نکات غم انگیزی است که نشان از همان دیدگاه نمایشگرانه ای دارد که سالهاست از میان برداشته نمی شود.

نگاههایی که فقط و فقط برای منفعت های مقطعی ، کودک و سینمای آن را دستاویز قرار می‌دهند و غیر طبیعی است اگر فکر کنیم درد را نمی‌دانند ، اما اینکه چرا در پی درمان نیستند سوالی است که سال‌ها در پی آن بوده ایم و شاید در خلوت خودمان هم پاسخی برای آن یافتیم، اما هیچ عزم و اراده ای برای درمان وجود ندارد. شاید در این هیاهوی دنیای بی‌رمق و ظاهربین و انسان های محافظه‌کار ، کودکان و ذهن آگاه آنها هم ترسی بر جان مدعیان می‌اندازد تا مبادا که شیطنت های آنان جامه پر زرق و برق آنها را نخ نما کند.

نوشته بازگشت دوباره کالبد بیمار سینمای کودک به بستر فراموشی/ به بهانه پایان جشنواره فیلم کودک اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

نوشته تصاویر اختتامیه جشنواره فیلم کودک/ آنهایی که در اختتامیه حضور داشتند اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

مهدی مسعودشاهی تفاوت جشنواره امسال را با دوره‌های پیش کودک محوری دانست و به سوره سینما گفت: امسال اغلب آثار برای کودک بود نه درباره کودک. فیلم ها از نظر فرم و محتوا با دغدغه های کودکانه ساخته شدند و بچه ها خودشان را بخشی از قصه می دانند. این نزدیکی روایت با ذهن کودکان اگرچه سختی های بیشتری در فیلمسازی دارد اما برای سینمای کودک یک ضرورت به شمار می آید. آثار کودک اگرچه در جشنواره ها خوب عمل می کنند اما در اکران معمولا با مشکل مواجهند. پخش کنندگان فیلم، آثار درام و اجتماعی را که فروش تضمین شده تری دارند ترجیح می دهند به همین خاطر اینگونه به نظر می آید که فیلم های کودک و نوجوان صرفا جشنواره ای محسوب می شوند. برای حل این مشکل برنامه ای دراز مدت در نظر گرفتیم که در صورت اجرایی شدن کمک شایانی به این سینما خواهد کرد . ما در گذشته سینمای موفقی در ژانر کودک داشتیم و سعی داریم در این برنامه با ساز و کارهای جدید جانی دوباره به کالبد فیلم های کودک و نوجوان دمیده شود.

وی افزود: اگر مجریان سه سرفصل تولید، جشنواره و شرایط اکران با هم حرکت کنند فضای مطلوب فراهم خواهد شد و برای این سینما اتفاقات بهتری رخ خواهد داد. البته با برنامه هایی که در نظر داریم به آینده امیدواریم. نباید فکر کنیم جشنواره به عنوان برگزار کننده می تواند تولید فیلم را افزایش دهد ما پرهیز داریم از اینکه خودمان سفارش دهنده باشیم به همین خاطر بیشتر در تلاشیم تا در اکران و نمایش یاریگر باشیم. از این رو بحث خیرین سینمایی را مطرح کردیم. امیدواریم از این دعوت استقبال شود و هرکس در حد وسع خود از برنامه های کودک حمایت کند. سینمای کودک به یک نهاد و دو نهاد بر نمی گردد. وقتی والدین تربیت بچه را به عهده می گیرند خانواده، جامعه مدرسهو.. در شکل گیری شخصیت فرزند تاثیرگذار است ما هم باید همه را در نظر بگیریم تا تولید خوب ، جشنواره آبرومند و اکران موفقی داشته باشیم. یکی از کارهایی که بدین منظور در نظر گرفتیم پیگیری هرگروهی سینمای کودک است.

مسعودشاهی گفت: در این رابطه مسئولانی انتخاب شدند تا بابرنامه ریزی و رایزنی نهاد های مختلف بتوانیم سرگروهی سینمای کودک را هرچه سریعتر اجرایی کنیم. سال هاست فیلم ها در جشنواره اکران می شوند بدون اینکه هیچ بخشی از نیازهای ذهنی و احساسی کودک را برآورده کنند. ما مخاطبان فیلم را بین خردسال و نوجوان تعریف کردیم تا به مرور مخاطب خودشان را پیدا کنند و سرگروهی سینمای کودک بتواند آغازی پربار داشته و همین روند را حفظ و ادامه دهد.

وی افزود: در رابطه با بخش جشنواره ای خاستگاه اصلی جشنواره کودک و نوجوان را در اصفهان مستقر کردیم تا با اکران همزمان فیلم ها در بیست شهر مختلف آشتی کنانی باشد بین سینما و جامعه مخاطبین کودک و نوجوان که قطعا نیاز دارند تا خلا این چند سال را جبران کند. امسال در این شهر فیلم های سال های گذشته را هم به نمایش درآوردیم و قصد داریم تا در همه جای ایران سینمای کودک را به رونق برسایم. اگرچه متقاضی از شهرهای دیگر برای برپایی این جشنواره زیاد است اما با پتانسیل هایی که اصفهان دارد قصد داریم این مرکزیت را حفظ کنیم و ادامه دهیم.

نوشته جشنواره کودک در اصفهان می‌ماند/ تلاش برای سرگروهی سینمای کودک اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

سوره سینما-نامزدهای دریافت جوایز بخش مسابقه سینمای ایران برای فیلم های سینمایی بلند (پروانه زرین بهترین فیلم بلند، بهترین کارگردان، بهترین فیلمنامه، بهترین فیلمنامه اقتباسی، بهترین بازیگر کودک و نوجوان، بهترین دستاورد فنی و هنری، جایزه ویژه هیئت داوران ، تندیس زرین جایزه ویژه شهید بهنام محمدی  و پروانه زرین به بهترین فیلم منتخب تماشاگران بیست و هشتمین جشنواره فیلم کودک و نوجوان معرفی شدند.

بخش مسابقه سینمای ایران

نامزدهای دریافت جوایز بخش مسابقه سینمای ایران برای فیلم های سینمایی بلند (پروانه زرین بهترین فیلم بلند، بهترین کارگردان، بهترین فیلمنامه، بهترین فیلمنامه اقتباسی، بهترین بازیگر کودک و نوجوان، بهترین دستاورد فنی و هنری، جایزه ویژه هیئت داوران ، تندیس زرین جایزه ویژه شهید بهنام محمدی و پروانه زرین به بهترین فیلم منتخب تماشاگران فیلم های ذیل نامزد دریافت پروانه زرین عبارتند از «آوا» به کارگردانی سیامک کاشف آذر، «باغ بهشت» مرتضی محمدیان، «تتل و راز صندوقچه» به کارگردانی وحید گلستان، «خانه ای در کنار ابرها» به کارگردانی سید جلال دهقانی اشکذری، «دزد و پری» به کارگردانی حسین قناعت، «سرزمین رها» به کارگردانی فرهاد مهرانفر،«فرار از قلعه رودخان» به کارگردانی غلامرضا رمضانی، «قول» به کارگردانی محمد علی طالبی، «مبارزان کوچک» به کارگردانی سیدداود اطیابی و «وروجک ها» به کارگردانی فرزاد اژدری.

در بخش مسابقه آثار ویدئویی (کوتاه و نیمه بلند)

نامزدهای دریافت پروانه زرین بخش آثار ویدئویی کوتاه و نیمه بلند(پروانه زرین بهترین اثر بلند،  بهترین  اثر کوتاه و نیمه بلند، بهترین فیلمنامه، بهترین بازیگر کودک و نوجوان عبارتند از «برتلک باز» به کارگردانی سجاد احمد بیگی ،« بولود» به کارگردانی مهدی حیدری ، «پل» به کارگردانی امین قشقائیان ، «خدایی برای همه» به کارگردانی جواد خادم زاده ، «سیاه و سفید» به کارگردانی جلال ساعد پناه ، «کودکان ابری» به کارگردانی رضا فهیمی ،«کودکی‌های  آقای هنرپیشه» به کارگردانی فاضل پورابوطالب.

بخش فیلم های ویدئویی (بلند)

فیلم‌های نامزد دریافت جوایز بخش ویدئویی بلند در بخش پروانه‌های زرین سینمای ایران برای فیلم‌های ویدئویی بلند عبارتند از آسیاب مادری به کارگردانی علی امانی، اولین عکس من به کارگردانی میلاد جرموز، بچه نشو به کارگردانی احمد درویش علی‌پور، بچه های پرواز به کارگردانی مصطفی نظری زاده تبسم گرگ به کرگردانی جواد علیزاده، جشن تکلیف به کارگردانی محمود معظمی ، غریبه‌ها به کارگردانی سید محسن یوسفی، میهمان به کارگردانی بهزاد رفیعی.

بخش فیلم‌های پویانمایی (کوتاه و نیمه بلند)

نامزدهای دریافت پروانه زرین بخش پویانمایی کوتاه و نیمه بلند عبارتند از بخشنده به کارگردانی حسین باغبانی، پنکه به کارگردانی شیرین سوهانی، تمام زمستان هایی که ندیده ام به کارگردانی امید خوش نظر ، درخت به کارگردانی ساره شفیعی پور، سلام بر روح اله به کارگردانی بهروز خندان دل، عروسی شاپرک به کارگردانی مهین جواهریان، وقتی که بچه بودم به کارگردانی مریم کشکولی نیا.

بخش فیلم‌های بلند پویانمایی (بلند)

نامزدهای دریافت پروانه زرین بخش بلند پویانمایی عبارتنداز افسانه شهر قالی به کارگردانی حمیدرضا حافظی، سربازان کوچک به کارگردانی کیانوش دالوند، سقوط به کارگردانی مهدی آتش جام، شهر راز به کارگردانی مازیار محمدی نژاد.

نوشته جشنواره فیلم کودک اصفهان در ایستگاه پایانی/ معرفی نامزدهای دریافت جوایز جشنواره اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

سوره سینما- محیا رضایی: در این مراسم دکتر حجت الله ایوبی رئیس سازمان سینمایی، محمدرضا جعفری جلوه مدیر عامل بنیاد سینمایی فارابی، سیدمرتضی سقائیان‌نژاد شهردار، مهدی مسعودشاهی دبیر جشنواره، مسعود کرامتی، حسین یاری، فریدون حسن‌پور، فریال بهزاد، بهروز بقایی، غلامرضا آزادی، حسین محجوب، گوهر خیراندیش، و جمعی از نمایندگان رسانه‌ها و مردم سینمادوست اصفهان حضور داشتند. مهدی مسعودشاهی دبیر محجوب این دوره جشنواره نخستین سخنران مراسم بود که گفت: کار فرهنگی و  تولید در حوزه کودک و نوجوان نیاز به کار شبانه روزی دارد. نسل جوانی  پیش رو داریم، نسلی مستعد و پرسشگر که آینده این کشور و نظام در گرو این نسل است. باید امروز بزرگان فرهنگ برای رشد و تعالی سرنوشت آینده‌سازان مملکت قدم بردارند. امیدوارم جشنواره مقدمه ای باشد برای تولید در بخش اندیشه، تکنیک و فنی سینما. از خیرین می‌خواهم تا کمک کنند سینمای کودک و نوجوان را راه بیاندازیم و بستری مناسب برای رشد این نسل که بهترین نسل دنیا است فراهم آوریم.

سیدمرتضی سقائیان‌نژاد شهردار اصفهان سخنران بعدی بود که درباره توجه به نسل انقلاب صحبت کرد: ۳۵ سال از پیروزی انقلاب اسلامی می‌گذرد. باید به نسل انقلاب توجه کنیم  و دقت  نظر در سبک زندگی و استعدادها و  ظرفیت‌هایی که وجود دارد داشته باشیم . بچه ها سکان داران آینده این کشور هستند. باید تفکر  تمدنی خودمان را در فیلمنامه ها تسری بدهیم  و سینما را با مردم آشتی بدهیم تا زمینه اعتلای جامعه فراهم شود. به جوانان اصفهانی که علاقه به سینما دارند این نوید را می دهم که سال آینده یک میلیارد تومان بودجه  برای فیلمنامه هایی که بچه های اصفهان ارایه دهند در نظر می گیریم . مشکل ما در سینما تولید و اعتماد متقابل بین سینما و مردم است این روند به جریان خواهد افتاد. امسال شاهد ۵۰ فیلم بودیم که ۱۳ فیلم با دیگر فیلم ها رقابت می کنند انشاءالله سال آینده شاهد ۱۰۰ فیلم از جوانان اصفهانی خواهیم بود.

سپس برگزیدگان بخش مواد تبلیغی معرفی شدند. حجت‌الله ایوبی رئیس سازمان سینمایی هم چند جمله‌ای درباره سینمای کودک صحبت کرد: خوشحالم شهرداری علاوه بر وظایف خطیرش در شهر در عرصه فرهنگ و هنر نیز حاضر شده است و به روح و جان شهروندان می‌اندیشد.خوشحالیم این روزها سینمای ایران از وضع قابل قبول برخوردار است، سینما داران خرسند هستند و فروش سالنهای سینما با افزایش ۱۰۰ درصدی روبرو است. سینما محل اجتماع خانواده هاست اگر به سینما به جایی برای اجتماع خانواده و تحکیم بنیان خانواده فکر کنیم جایگاه سینمای کودک را در می یابیم. راه آشتی مردم با سینما سینمای کودک است که باید آن را تقویت کنیم .

وی ادامه داد: همه جای دنیا شهرداری در مسایل فرهنگی ورود پیدا می‌کند. خوشحالم شهرداری اصفهان بودجه ای را برای ساخت آثار کوتاه در نظر گرفته است. سازمان سینمایی همین جا اعلام آمادگی می کند که هر میزان شهرداری اصفهان بودجه برای تولید فیلم بلند سینمایی در نظر بگیرد ما هم به همان میزان بودجه در نظر می گیریم تا سال آینده شاهد تولید فیلم بلند سینمایی در اصفهان باشیم.

تقدیر از  محمد قروی به نمایندگی از کودکان غزه بخش دیگری از مراسم افتتاحیه بود. پروانه زرین جشنواره توسط رئیس سازمان سینمایی و دبیر جشنواره به این کودک اهدا شد. آئین افتتاحیه با نورافشانی در محوطه ورزشگاه ۲۲ بهمن به پایان رسید.

در حاشیه

– در دو روز نخست برگزاری جشنواره فیلم کودک، به خاطر فاصله هتل محل اقامت هنرمندان و خبرنگاران تعاملی بین هنرمندان و اهالی رسانه برقرار نبوده، حتی در مراسم افتتاحیه هم عده انگشت شماری از هنرمندان حضور داشتند.

نوشته در افتتاحیه جشنواره فیلم کودک چه گذشت؟/ بودجه حمایتی شهرداری اصفهان از سینما اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

نوشته گزارش تصویری افتتاحیه بیست و هشتمین جشنواره فیلم کودک اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

مهدی مسعودشاهی دبیر بیست و هشتمین جشنواره فیلم کودک و نوجوان قبل از آغاز مراسم افتتاحیه به سوره سینما گفت: جشنواره فیلم کودک یک حرکت رو به رشد داشته است. همانطور که فیلم‌ها و اتفاقات فرهنگی دیگر متناسب با شرایط روز رشد می کند سعی کردیم امسال هم حرف هایی جدید در برنامه ریزی و ارائه آثار داشته باشیم.

وی افزود: امسال مراسم جنبی مثل برنامه های تئاتر ،زنگ مدرسه و بخش های جنبی را حذف کردیم و تحت عنوان پیشواز جشنواره برگزار کردیم که همین اتفاق مارا یک هفته پیش انداخت. همینطور اکران فیلم های خاطره‌انگیز در سینماها به نمایش درآمد و مورد استقبال قرار گرقت. در واقع امسال جشنواره را در چارچوب فعالیتهای سینمایی دیدیم و کارگاههایی که کنارش برگزار می‌شود را در جهت رشد و تعالی بچه ها در نظر گرفتیم.

دبیر این جشنواره سینمایی ادامه داد: فیلمنامه نویسی، عکاسی و فیلمسازی  از جمله کلاس‌های کارگاهی بود که خوشبختانه نتیجه بخش بود. در یکی ازاین کلاس ها بچه های بین ۱۱تا۱۵سال فیلم های سه دقیقه ای با سوژه های انتخابی خودشان ساختند و آثار قابل توجهی ارائه دادند . وقتی به تلاش این کودکان بنگریم احساس غرور می‌کنیم از این که کودکان و نوجوانان از این سن دغدغه سینما و فیلمسازی دارند و به رشد و بالندگی فرهنگ اهمیت می‌دهند.

مسعودشاهی افزود: به همین خاطر بخشی از برنامه های مراسم افتتاحیه به تقدیر از آثار این نوجوانان تعلق دارد. علاوه براین قصدداریم از ۱۰ هنرمند پیشکسوت که زحمات فراوانی برای سینمای کودک کشیده اند تقدیر کنیم. سینمای کودک افت و خیز فراوانی داشته و با کمک عده خاصی تا الان روی پای خود ایستاده است.

وی گفت: در سطح کلان تلاش شد سینمای قصه گو محوریت فیلم های جشنواره امسال باشد.  سینمایی که برای بچه ها قصه بگوید و آنها بتوانند با داستان و شخصیت ها همزات‌پنداری کنند. حمایت ما از این فیلم‌ها بیشتر بود. امسال ۳۶ اثر برای جشنواره تولید شد که ۲۳ فیلم به جشنواره رسید از این بین ۱۸ فیلم داوری شده و میان این آثار از ۱۴ اثر در مراسم اختتامیه تقدیر می‌شود.

نوشته جشنواره فیلم کودک اصفهان رو به رشد است/ حرف‌های مسعودشاهی پیش از افتتاحیه اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

سوره سینما- داوری بخش حامیان سینمای کودک (سازمان‌ها و نهادها) بیست و هشتمین جشنواره بین‌المللی فیلم‌های کودکان و نوجوانان در حالی آغاز شد که مهدی مسعودشاهی، در دیدار با داوران این بخش پیشنهاد تاسیس «تشکل حمایت از سینمای کودک» با مشارکت سازمان‌ها و نهادها را مطرح کرد.

مهدی مسعودشاهی در این مراسم که شنبه پنجم مهر ماه در سالن اجتماعات بنیاد سینمایی فارابی برگزار شد، ضمن تقدیر و خیر مقدم به نمایندگان سازمان‌ها و نهادهای شرکت‌کننده در بخش حامیان سینمای کودک جشنواره و گرامیداشت ایام سالگرد حماسه دفاع مقدس، طی سخنانی اظهار داشت: شما با مشارکت در برپایی جشنواره، ما را در یک کار اساسی و زیربنایی یاری می‌کنید و کار شما، یک حرکت جهادی است که در مبحث فعالیت‌های سینمایی برای کودکان و نوجوانان صورت می‌گیرد.

او در ادامه با اشاره به ضرورت تداوم مشارکت سازما‌ن‌ها در راه فرهنگ سازی کودکان و نوجوانان و ارتقای فرهنگی نسل آینده، گفت: تعلیم و تربیت برای کودکان مثل یک هوای سالم لازم است. در این شرایط جشنواره کودک با توجه به اهدافش و برنامه‌ریزی‌هایی که در آن صورت گرفته بنا دارد تا از فیلم‌هایی حمایت کند که برای کودکان ساخته می‌شوند. آثاری که نیازهای روحی و روانی آنها را با همزاد پنداری و قهرمان‌پردازی برطرف می‌کند.

دبیر بیست و هشتمین جشنواره بین‌المللی فیلم‌های کودکان و نوجوانان در ادامه خطاب به نمایندگان نهادها و سازمان‌ها اظهار داشت: از امسال سعی می‌کنیم به کمک شما که حامیان این حرکت هستید جریانی را در سینما برقرار کنیم که حاصل آن، یک نسل سالم، با نشاط، پرخروش و از همه مهمتر نسلی باشد که برای احقاق حقوق خود، جسارت لازمه را داشته باشد. برای این کار حتما باید برنامه‌ریزی کنیم و برای پرورش و تعلیم و تربیت این نسل تلاش کنیم.

مسعودشاهی در ادامه این گردهمایی پیشنهاد کرد تشکلی جدید در حمایت از سینمای کودک و نوجوان به اهتمام سازمان‌ها و نهادهای مختلف شکل گیرد.

او در این باره خطاب به نمایندگان نهادها و سازمان‌ها اظهار داشت: شما همت کردید اولین قدم را برداشتید و امیدوارم در قدم‌های بعدی هم ما را یاری کنید. ما باید بتوانیم در کنار هم یک جریان را برای حمایت از نسل جوان کشور به وجود بیاوریم. نسلی که هم استعدادش برای همه روشن و مبرهن است و هم ضرورت تعلیم و تربیت این نسل تا قبل از این که به دام فرهنگ بیگانه بیفتد، ضروری به نظر می‌رسد. هر قدمی که در شکل‌گیری این تشکل تازه برداشته شود، نتیجه خیلی روشنی در بر خواهد داشت، چرا که در استعداد بچه‌های ما هیچ شکی نیست. آموزش و پرورش زحمات زیادی می‌کشد تا  این کودکان از یک مرحله وارد مرحله دیگر شوند و به عبارتی دیگر، این نسل مرهون زحمات خانواده‌ها و اهتمام آموزش و پرورش است و ما نیز باید در این زمینه نقش خود را به خوبی ایفا کنیم.

مسعودشاهی در ادامه گفت: بر این اساس پیشنهاد می‌کنم تشکلی را مثل تشکل «خیرین مدرسه‌ساز» که در آموزش و پرورش ایجاد شده و موفق هم بوده، در سینمای کودک و نوجوان داشته باشیم. این حرکت از همین قدم‌هایی که شما برداشته‌اید شروع می‌شود و این قابلیت را دارد تا در ادامه به یک تشکل واحد در سرمایه‌گذاری و جذب سرمایه‌های دیگران بدل شود. فعالیتی که بنیاد سینمایی فارابی راه اندازی کرده و مسئولیت آن با آقای بیطرف است، بین بخشی است. یعنی اینکه نهادهایی که ظرفیت‌های مختلف دارند برای برپایی بخش حامیان سینمای کودک کنار هم آمده‌اند و این ظرفیت‌ها در کنار هم به بال‌های پرواز بدل می‌شوند اما به نظرم در کنار فیلم‌هایی که تولید می‌شوند و ظرفیت سینمای کودک کشور را شکل می‌دهند، باید به ظرفیت‌هایی فکر کرد که از قابلیت سرمایه گذاری بیشتری برخوردارند.

امسال نهادهای مختلف با رویکردهای اجتماعی، فرهنگی و سیاسی در این دوره از جشنواره به داوری فیلم‌های جشنواره در بخش حامیان سینمای کودک می‌پردازند. برگزیدگان بخش مذکور توسط داوران معرفی و طی مراسمی جداگانه، جوایز نهادها و سازمان‌های شرکت کننده در جشنواره به برگزیدگان اهدا خواهد شد. امسال محمد بیطرف دبیری بخش حامیان سینمای کودک جشنواره را برعهده دارد.

بیست و هشتمین جشنواره بین‌المللی فیلم‌های کودکان و نوجوانان از ۱۱ تا ۱۴ مهرماه در اصفهان برگزار می‌شود.

نوشته تشکل «حمایت از سینمای کودک» راه اندازی می‌شود اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

سوره سینما- به گزارش معاونت ارتباطات و امور رسانه ای جشنواره فیلم کودک و نوجوان، ۱۲ فیلم بلند ویدئویی امسال جشنواره کودک عبارتند از:

اولین عکس من (کارگردان: میلاد جرموز و تهیه کننده: حمید محمدی/ محصول شبکه ۲ سیما)، آسیاب مادری (کارگردان و تهیه کننده: علی امانی)، بچه نشو (کارگردان: احمد درویش علی پور و تهیه‌کننده: مریم نیکان لو)، بچه های پرواز (کارگردان و تهیه کننده: مصطفی نظری زاده)، تبسم گرگ (کارگردان: جواد علیزاده و تهیه‌کننده: ابراهیم اصغری)، جشن تکلیف (کارگردان: محمود معظمی و  تهیه‌کننده: داوود قچاق)، دکتر سه سوت (کارگردان: کاظم راست گفتار و تهیه کننده: عباس اکبری)، دیگه تنها نیستم (کارگردان و تهیه کننده: عباس رافعی)، رسم رفاقت (کارگردان: رهبر قنبری و تهیه‌کننده: اصغر پور هاجریان)، زمانی برای بیداری (کارگردان: سیدمحسن یوسفی و تهیه‌کننده: رقیه حسینی)، کفش (کارگردان: مرتضی آسمانی و تهیه کننده: آناهیتا کبیرکوه)، میهمان (کارگردان: بهزاد رفیعی و تهیه کننده: جواد نوروز بیگی).

بیست و هشتمین جشنواره بین‌المللی فیلم‌های کودکان و نوجوانان از ۱۱ تا ۱۴ مهرماه در اصفهان برگزار می‌شود.

نوشته اسامی آثار بلند ویدئویی جشنواره فیلم کودک و نوجوان اعلام شد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.