* تاکنون چه فعالیت‌هایی در زمینه مستندسازی داشته‌اید؟

تا امروز سه مستند تولید کرده‌ام که هر سه در عرصه ورزش و فوتبال بوده‌اند دو مورد از آن‌ها در رابطه با مرحوم حجازی و دیگری در رابطه با تاریخ باشگاه استقلال است. اولین اثر من که همان «من ناصر حجازی هستم» است از سال ۱۳۹۲ آغاز شد. قبل از آن قرار بود در زمان حیات آقای حجازی این مستند ساخته شود. پس از فوت ایشان کارگردانانی چون کیومرث پوراحمد، حسن فتحی، مازیار میری و داریوش باباییان هرکدام طی جلساتی با خانواده مرحوم حجازی صحبت کردند و درصدد تولید این اثر بودند که به هر دلیل این اتفاق توسط هیچ‌کدام از این عزیزان رخ نداد. بعدها آقایان مرتضی رزاق کریمی و سام کلانتری آمدند و قرارداد ساخت این مستند را با خانواده حجازی بستند اما یکسال گذشت و عملاً هیچ اتفاقی رخ نداد و قرارداد فسخ شد. در نهایت از آن جایی که بنده رابطه دوستی خوبی با مرحوم حجازی و خانواده ایشان داشتم که به‌واسطه سمت و حضور در باشگاه استقلال این رابطه شکل گرفته بود و البته بسیار هم علاقه داشتم زندگی ناصر حجازی را به تصویر بکشم، با خانواده مرحوم صحبت کردم تا اجازه دهند مستندی بر پایه محبوبیت ایشان بسازم. خانواده حجازی هم به بنده لطف داشتند و از پیشنهادم استقبال کردند و در نهایت کار جلو رفت.

* شما پیش‌ازاین تجربه تولید در سینما را داشتید؟

خیر، من تجربه سینمایی نداشتم و با اینکه قرار بود فقط مدیر پروژه باشم اما از همان روز نخست پشت دوربین بودم و خودم کارگردانی کردم چرا که در ابتدا گروهی پای کار بودند که کارشان برای من و خانواده مرحوم حجازی راضی‌کننده نبود و پس از یکسال با این گروه به مشکل خوردیم تا جایی که کار اشتباه آن‌ها، دلخوری میان من و خانواده ناصر حجازی ایجاد کرد. همین امر باعث یک وقفه در کار شد. ده درصد از فیلم باقی مانده بود که من طی مشورتی که با خانم نیاز افشین کیا و سیدجواد یحیوی داشتم، تصمیم گرفتیم تا از نیما طباطبایی به عنوان کارگردان برای ادامه پروژه کمک بگیریم و با اینکه متأسفانه پیش از عقد قرارداد نیمای عزیز دچار بیماری شد اما با توجه به انگیزه‌ای که برای تولید این کار داشت با هم همکاری کردیم. در نهایت با یاری خانم افشین کیا و آقای یحیوی و نویسندگی خسرو نقیبی آنچه که ضبط کرده بودیم را سروسامان دادیم.

* چرا مستند را به شکل یک مستند روایی تولید کردید؟

در ابتدا نگاه‌های دیگری داشتیم و قصدمان این بود که مستند داستانی بسازیم اما زمانی که با راف کات‌ها مواجه شدیم به این نتیجه رسیدیم که این کار باید یک مستند روایی باشد و در نتیجه قرار شد روای داشته باشیم. از آن جایی که نام ناصر حجازی در وسط ماجرا قرار داشت و قرار بود که اتفاق بزرگی رقم بخورد پس باید از افراد بزرگی هم برای روایت کردن مستند استفاده می‌کردیم. این شد که در ابتدا با شهاب حسینی تماس گرفتم و موضوع را با او مطرح کردم، مکالمه ما کمتر از ۵ دقیقه طول کشید و او سریع پذیرفت که یکی از راوی‌های این مستند باشد. -همین جا باید بگویم که تداوم حضورم را مدیون شهاب حسینی هستم- پس از آقای حسینی با بهرام رادان تماس گرفتم و او نیز پذیرفت که با ما همکاری کند و سپس از مهران مدیری دعوت کردیم و با اینکه ایشان فوتبالی هم نیستند اما نهایت همکاری را با ما داشتند، در نهایت هم رویا تیموریان و مسعود رایگان به جمع ما اضافه شدند و رضا یزدانی نیز تیتراژ پایانی را خواند. این شد «من ناصر حجازی هستم» که به‌عنوان اولین مستند ورزشی در گروه هنر و تجربه اکران شد.

* چرا آقای قلعه‌نویی از شما شکایت کرد؟

به دلیل یکسری از حقایق و دعواهایی که ایشان با ناصر حجازی داشتند و ما در مستند به آن‌ها پرداخته بودیم. چاره‌ای هم نبود باید این مستندهای تاریخی به درستی روایت می‌شد. به‌هرحال آقای قلعه‌نویی از من شکایت کردند. ما هم‌زمان با جشنواره سینما حقیقت، اکران هنر و تجربه را داشتیم اما به دلیل شکایت آقای قلعه نوعی جلوی اکران ما گرفته شد، توقیف شدیم و من به دادگاه رفتم و در نهایت با یک جریمه کوچک و چند اصلاحیه فیلم از توقیف خارج شد و ما به اکرانمان ادامه دادیم و در آخرین روز جشنواره سینما حقیقت نیز آقای طباطبایی نژاد لطف کردند و یک اکران جشنواره‌ای در سینما سپیده به فیلم ما اختصاص دادند و البته این فیلم در زمان خودش پرفروش‌ترین مستند هنر و تجربه شد و فروش خوبی را هم در DVD تجربه کرد.

* چرا قسمت دوم این مستند را ساختید؟ آیا بخش اول حق مطلب را ادا نمی‌کرد؟

حقیقتاً متن قسمت اول ایده‌آل من نبود. چیزی که وجود داشت این بود که راوی؛ آن را قضاوت می‌کرد. بعدها که نگاه جدی‌تری در سینما پیدا کردم، فهمیدم که روایت باید یک روایت یک خطی باشد. این آشفتگی در روایت را در قسمت اول می‌دیدم و دوست داشتم که قضاوت را بر عهده تمام کسانی که با مرحوم حجازی کار کردند، بگذارم. در قسمت دوم با اینکه شرایط کرونایی کار را برایمان سخت کرده بود اما در یک فشردگی خاص انگار یک نیرویی که من باور دارم روح بزرگوار مرحوم حجازی بود به ما کمک کرد تا کار را پیش ببریم.

قسمت دوم شاید استخراجی از بخش اول به‌علاوه مستند «آبی به رنگ آسمان» باشد که با راهنمایی‌ها و کمک‌های مرتضی شایسته و جواد خیابانی تولید شد. به صورتی که در حدود ۷۰ نفر از بازیکن‌ها، همکاران و شاگردان ناصر حجازی مستند را روایت کردند. قسمت دوم در مدت‌زمان ۸۰ دقیقه، مستندی است که کاملاً المان‌های یک مستند صرف را دارد و تجاری نیست.

* باز هم قصد ادامه دادن و ساخت مستند در مورد ناصر حجازی و یا استقلال را دارید؟

شاید روزی روزگاری بخواهم ناصر حجازی را در یک شکل و شمایل دیگر و از دید هوادارانش به تصویر بکشم.

* قصد تولید مستند در مورد تیم‌های دیگر به‌خصوص پرسپولیس را هم دارید؟

خیر، من استقلالی هستم و حتی پیشنهاد تراکتورسازی را در این زمینه رد کردم چون باید یک کار را عاشقانه انجام دهم و به همین دلیل با اینکه به پرسپولیس احترام می‌گذارم اما قصد تولید مستند درباره این تیم را ندارم. اما امیدوارم شخص دیگری در این زمینه مستند تولید کند زیرا ما نیاز داریم تاریخ ورزشی‌مان را به صورت آرشیو در اختیار داشته باشیم.

* مستندهای شما تا چه اندازه در سینما موفق عمل کرده‌اند؟

تا جایی که من می‌دانم، پیش از «من ناصر حجازی هستم» تنها یک فیلم در مورد فوتبال داشتیم به نام «مثلث آبی» که آن هم شکست خورد. در کنار آن در مورد ورزش‌های دیگر هم فیلم نداشته‌ایم اما بعد از تولید مستندهای من، این باب در سینما باز شد که می‌توان به ورزش هم پرداخت، از آنجا بود که فیلم‌های مستندی مانند «صفر تا سکو» و یا همین امسال فیلم «بیرو» ساخته شدند. به نوعی «من ناصر حجازی هستم» پرچم دار فیلم‌های ورزشی در ایران است.

* کمی از تولید مستند «آبی به رنگ آسمان» بگویید.

این پروژه ۵ سال زمان برد و برای همه کسانی که در آن همکاری داشتند به‌اندازه‌ای عزیز هست که هنوز با عشق در مورد آن صحبت می‌کنند. خودم نیز یک تعلق خاطر دیگری به این اثر دارم.

* چه شد که این کار را تولید کردید؟

پس از آقای حجازی، غلامحسین مظلومی نیز فوت کرد و منصور پورحیدری هم به بستر بیماری رفت، آنجا بود که من به این فکر افتادم اگر خدایی نکرده بیشتر از این، عزیزان ورزشی‌مان را از دست بدهیم دیگر هیچکس نیست که تاریخ و گذشته باشگاه را بداند و آن را روایت کند. از طرفی هم از سال ۸۹ که وارد باشگاه استقلال شدم، می‌دیدم که هیچ آرشیوی از تاریخ این باشگاه وجود ندارد. این شد که تصمیم گرفتم مستند «آبی به رنگ آسمان» که تاریخ باشگاه استقلال است را بسازم. با مرحوم خشایار الوند صحبت کردم و با اینکه او هم‌زمان مشغول نگارش سریال‌های «پایتخت»، «دیواربه‌دیوار» و «گلشیفته» بود اما دعوت من را پذیرفت و قبول کرد که نگارش این مستند را برعهده بگیرد.

در ادامه، مصاحبه‌های مربوطه را انجام دادیم و تصاویر آن را گرفتیم. بر اساس آنچه نوشته بودیم این مستند را نیز راوی‌ها باید روایت می‌کردند اما کمی با راوی‌های «من ناصر حجازی هستم» متفاوت بود. در این جا راوی‌ها شروع هر سکانس را می‌گفتند و ادامه را چهره‌های تاریخ باشگاه از بازیکن‌ها و مدیران و … روایت می‌کردند.

* چقدر پژوهش پشت تولید مستند «آبی به رنگ آسمان» است؟

بسیار زیاد. این کار به‌شدت کار سختی بود و پژوهش زیادی برای آن انجام دادم، از طرفی با شخصی به نام ناصر عظیمی آشنا شدم که پیش‌کسوت ورزشی است. ایشان مسائلی را در مورد باشگاه استقلال برای ما عنوان کرد که هیچکس نمی‌دانست. به علاوه به کتابخانه ملی رفتم و از آرشیو آنجا هم خیلی کمک گرفتم. در نهایت با اتفاقاتی روبه‌رو شدم که مخاطب خیلی از آن‌ها را نشنیده بود. از صداوسیما تشکر ویژه‌ای دارم به‌خصوص شبکه سه سیما که کمک زیادی به من کردند و آرشیوهایشان را در اختیارم قرار دادند.

پس از تمام این پژوهش‌ها به انتخاب راوی‌ها رسیدیم و من دوست داشتم اشخاصی راوی باشند که صدایشان روی کار بنشیند. در نهایت همایون ارشادی، سیامک انصاری، فرهاد اصلانی، حمیدرضا آذرنگ، بابک حمیدیان و رضا یزدانی راویان این مستند شدند.

* چطور شد که مستند «آبی به رنگ آسمان» اکران گسترده گرفت؟

از همان ابتدا دوست داشتم که این مستند وارد اکران گسترده شود. با اینکه یکسری اذیت‌های آبی و قرمزی داشتیم اما در نهایت پروانه نمایش صادر شد. پس از آن برای اکران گسترده باید پروانه ساخت سینمایی دریافت می‌کردم تا پروانه ساخت فیلم از مستند خارج شود، در این زمینه همه عزیزان همکاری خوبی با بنده داشتند و در نهایت ماجرا پروانه ساخت و پروانه نمایش سینمایی برای اکران گسترده صادر شد؛ اما در اکران کمی بدشانسی آوردیم چرا که ابتدا به باخت استقلال در دربی مواجه شدیم و پس از آن هم کم کم کرونا شروع شده بود و کسی سینما نمی‌رفت و در پایان هم که سینماها به کل تعطیل شدند. پس از تعطیلی سینماها فیلم را اکران آنلاین کردیم که فروش خوبی هم داشت. می‌خواهم چند تشکر داشته باشم، ابتدا از علی فتح‌الله‌زاده ممنونم که تهیه‌کنندگی این مستند را به همراه بنده برعهده داشت. از خانواده بهرام بحرینی سپاسگزارم که موسیقی متن را کار کردند و همین‌طور تشکر می‌کنم از نعیم مسچیان که صداگذار «آبی به رنگ آسمان» بود. همچنین از رضا تاری‌وردی تدوینگر «آبی به رنگ آسمان» و قسمت دوم «من ناصر حجازی هستم…» بی نهایت ممنونم که مثل برادرم کنارم بود.

* کمی از پروژه‌های آینده بگویید.

دو، سه سال شلوغی را خواهم داشت. مدت‌ها است که دغدغه ساخت تاریخ سینمای ایران را دارم. تاریخی که از سال ۱۲۷۰ که سینمای «سولی» در تبریز تأسیس شد تا به امروز را دربرگیرد چرا که ما نیاز داریم این مستند تاریخی را داشته باشیم و آنچه که در طول زمان برای سینمای ایران رخ‌داده را بی‌پروا به نسل جدید منتقل کنیم. احتمالاً این کار به شکل سریال برای یکی از VODهای فعال تولید شود که البته قابلیت این را دارد که یک نسخه سینمایی هم داشته باشد.

پروژه دیگری که قصد ساخت آن را دارم روند تاریخی ورزش ایران است. ناصر عظیمی که سن بالایی هم دارد و در روایت تاریخ باشگاه استقلال کمک زیادی به من کرد، به‌مانند یک تاریخ گویا و سیار هست که روایت‌های زیادی را از ورزش ایران از جمله کشتی دارد و حیف است که این روایت‌ها تصویر نشوند.

در کنار این‌ها قرار است به همراه یکی از ترانه سرایان خوشنام ایران، روایت تاریخی از موسیقی ایران به‌خصوص ترانه نوین ایرانی را بسازیم.

* چه توقعی از سینمای امروز دارید؟

دوست دارم سینمای امروز ایران به زمان سینمای دهه ۶۰ ما برگردد و در کارها عشق حاکم باشد. امیدوارم به جایی برسیم که به صرف منابع مالی کار نکنیم و اولویتمان پول نباشد تا سینما به ابتذال کشیده نشود.

گفت‌وگو از: هدیه حدادی‌اصل

نوشته امیر رفیعی: تداوم حضورم را مدیون شهاب حسینی هستم اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

«باصبح» عنوان برنامه ای صبحگاهی و کاری از گروه اجتماعی شبکه دو است که از شنبه تا چهارشنبه از ساعت ۶:۳۰ تا ۸ صبح با اجرای عبداله روا پخش می شود.

هم نسلان حجازی میلادش را تبریک گفتند

چهارمین برنامه صبحگاهی شبکه دو با حضور دو تن از پیشکسوتان عرصه فوتبال حسن روشن و بهتاش فریبا پخش شد.

عبد اله روا در ابتدای برنامه خطاب به بهتاش فریبا گفت که او را یک بار در سال ۸۳ و دانشگاه اصفهان دیده است که بسیار خوب  با او برخورد کرده است اما حسن روشن را برای اولین بار است که می بیند.

فریبا را بهی صدا می کنیم

در آغاز گفت و گو روا از روشن پرسید که  بهتاش فریبا را چطور صدا می کنید که او در جواب گفت: آقا بهی، البته در زمین همان بهی. سپس روا تولد ناصر حجازی را به هردو مهمان تبریک گفت و آنها نیز به مردم این روز را شاد باش گفتند.

ناصر خان به لباس علاقه زیادی داشت

بهتاش فریبا در جواب روا که اگر ناصر حجازی زنده بود امروز چه هدیه ای به او می دادید پاسخ داد: ناصرخان علاقه زیادی به لباس داشت، شاید یک دست کت و شلوار برای او هدیه می بردم. روشن در ادامه صحبت ها گفت : ناصر حجازی جزو خوش پوش ها بود.

در اردو تولد می گرفتیم

فریبا از سال های قبل و روزهای تولدی که در اردو داشتند صحبت کرد که به علت حضور چند ماهه در اردوها با گرفتن کیک مراسم تولد را در همان اردو برپا می کردند. روشن هم اضافه کرد تعداد بازی ها زیاد نبود بلکه مدت زمان اردوها زیاد بود.

گل تاریخی روشن به حجازی

در این قسمت مصاحبه ای از زنده یاد ناصر حجازی که در منزلش ضبط شده بود به روی آنتن رفت؛ در بخش دیگری از گفت و گو حسن روشن عنوان کرد که به ناصر حجازی یک گل تاریخی زده است  اما اگر ناصر نبود گل بیشتری می زدیم و افزود: حجازی زیاد اهل شوخی نبود اما من تنها کسی بودم که با او شوخی می کردم. من هم اتاقی ناصر بودم. سپس خاطره ای از ناصر حجازی در استرالیا تعریف کرد.

ناصر کنار مردم بود نه در مقابلشان

بهتاش فریبا  در ادامه صحبت ها به مردم داری حجازی اشاره کرد و خاطر نشان کرد: آنچه که باعث ماندگاری ناصر حجازی در بین مردم شد قرار گرفتن او در کنار مردم بود.

فریبا درانتهای برنامه در ادامه جمله ای از همه مهمانان پرسیده می شود گفت: خدایا فردا که از خواب بیدار می شوم جنگی در کل دنیا وجود نداشته باشد و حسن روشن هم آرزو کرد تا بتواند فردا که بیدار می شود کاری برای مردم انجام دهد.

نوشته رابعه مدنی مهمان آخرین روز از هفته اول «باصبح»/ یادی از ناصر حجازی در سالروز میلادش اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

تهیه کننده «باصبح» افزود: از آنجا که این دو پیشکسوت ورزشی از دوستان و هم تیمی های ناصر حجازی بوده اند قصد داریم در کنار آنها خاطرات آن روزهایشان را مرور کرده و در کنار مردم و به یاد ناصرخان حجازی خاطره بازی کنیم.

برنامه «با صبح» کاری است از گروه امور اجتماعی شبکه دو به تهیه کنندگی سهیل سلیمانی که از شنبه تا چهارشنبه ساعت ۶:۳۰ تا ۸ صبح از شبکه دو سیما پخش می شود.

طنین آواز ایرانی در استودیوی «باصبح»

گفتنی است در سومین روز از برنامه «باصبح» محمد معتمدی خواننده موسیقی ایرانی مهمان برنامه بود که گفت و گوی او با عبد اله روا بسیار جالب و دیدنی شد.

رشته های هنری خواهر و برادرند

در ابتدای برنامه روا از رشته تحصیلی معتمدی پرسید و او در جواب گفت: تحصیل در رشته کارگردانی دید من را نسبت به محیط پیرامونم باز کرد. بعضی موارد در زندگی به انتخاب خود آدمی نیست بلکه برایت مقدر می شوند. رشته های هنری خواهر وبرادر یکدیگرند. هنرمند می بایست به سمت جلو حرکت کند و هدایت گر جامعه خود باشد چرا که این مورد، رسالت هنرمند است.

زندگی سالم سازگار با طبیعت

خواننده فیلم سینمایی «سیانور» در ادامه صحبت هایش بیان کرد: خوب است کوچه پس کوچه های شهرمان مانند رنگ دکور این برنامه سبز و پر از انرژی باشد. ما باید هنر لذت بردن از زندگی را ولو با یک فنجان چای داشته باشیم. زندگی سالم با طبیعت سازگار است. معتمدی در انتهای این بخش با چاشنی شوخی سه ماده سفید را خطرناک دانست، هروئین، قند و نمک (باخنده).

موسیقی بد یا خوب نداریم

معتمدی معتقد بود که ما موسیقی مناسب داریم نه خوب یا بد و ادامه داد: من صدای خود را خیلی گوش نمی کنم وبیشتر وقتم را به سکوت اختصاص می دهم، در واقع ۷۰ درصد به موسیقی بی کلام و ۳۰ درصد سراغ موسیقی ملل می روم تا از سبک ها و فرهنگ های مختلف در کارهای خود الهام بگیرم.

عاشق بازار تجریشم

محمد معتمدی از علاقه زیاد خود به بازار تجریش و تهران گفت و دلیل آن را باز شدن در های امید به روی زندگی و نوید روز تازه بیان کرد.

از بچگی پرسپولیسی بودم

خواننده قطعه «کویر» در بخش دیگری از گفت گو عنوان کرد: رابطه بسیار خوبی با ورزش دارم؛ ازکودکی طرفدار تیم پرسپولیس بودم اما دوستان استقلالی خوبی دارم؛ ازبین تیم های خارجی نیز به تیم بارسلونا علاقه مندم.

درخواست معتمدی از مدیران تلویزیون

در بخش پایانی برنامه معتمدی به در خواست عبداله روا دوبیت از حافظ را به صورت زنده اجرا کرد و بعد از اتمام آواز روا از او درخواست کرد تا قطعه ای را مختص به صبح و برنامه «باصبح» تهیه کند که معتمدی پذیرفت و اظهار کرد:  قول می دهم قطعه ای کوتاه مختص را ساخته و تقدیم شما کنم اما درخواستی از مدیران دارم تا عزمی را پشتوانه موسیقی سنتی مان قرار بدهند. اگر مردم ما موسیقی ایرانی گوش کنند اندیش ای ایرانی خواهند داشت.

نوشته اجرای زنده محمد معتمدی در برنامه «باصبح»/ فردا شبکه دو برای ناصر حجازی تولد می‌گیرد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

وی افزود: از ابتدای شروع کار و گپ و گفت با خسرو نقیبی (نویسنده) تصمیم گرفتیم فکر بازسازی و فضاسازی را از ذهنمان دور کنیم، زیرا سینمای مستند مستقل با کمبود بودجه مواجه است و از طرفی فضاسازی نیاز به بودجه قابل توجه دارد، لذا به دنبال خط روایی مشخص بودیم تا به واسطه‌ی راش‌ها و تصاویر آرشیوی بتوانیم قصه خوبی تعریف کنیم.

طباطبایی تصریح کرد: با این روش ۵ فضای متفاوت از زندگی ناصر حجازی را انتخاب کردیم: فصلی که مربوط به مرور افتخارات ایشان بود از سوی شهاب حسینی قرائت شد، فصل مربوط به دوران کودکی توسط بهرام رادان و بخش موسوم به سهراب‌کشی هم توسط پرویز پرستویی روایت شد. همچنین مسعود رایگان توانست با اطلاعاتی که داشت، مخاطبان را بمباران اطلاعاتی کند! من برای این سکانس نگران بودم و احساس می‌کردم اگر کسی فوتبالی نباشد، با دیدن این بخش فیلم سردرگم می‌شود، اما خوشبختانه با نثر روانی که خسرو نقیبی برای آن نوشت، این مشکل تا حد زیادی مرتفع شد.

این کارگردان در ادامه با اشاره به حضور فیلم در بخش مسابقه ملی جشنواره «سینماحقیقت» گفت: امسال خوشبختانه تعداد فیلم‌های بخش مسابقه کمتر از سال گذشته است و قطعاً همین امر باعث رشد کیفیت جشنواره می‌شود.

وی خاطرنشان کرد: در یک مسابقه همه نمی‌توانند روی سکو بروند و مستندسازان نیز از قاعده مستثنی نیستند! مستند یعنی بیان خوب واقعیت و رعایت خصوصیات ساختاری استاندارد. من بیشتر از اینکه مستندساز باشم، در حیطه سینمای داستانی فعالیت کردم، اما به عقیده من ساخت فیلم مستند و پیدا کردن خط و ربط داستانی کار ساده‌ای نیست و هر شخصی که بتواند تعادل را در این میان حفظ کند، شایسته دریافت تندیس حقیقت است.

کارگردان تله فیلم «یادگاری» درباره تحقیق و پژوهش مستند «من ناصر حجازی هستم» یادآور شد: پژوهش این اثر ۴ ماه زمان برد و در این میان قسمتی از تصاویر روزنامه از سوی خانواده مرحوم حجازی، آرشیو روزنامه کیهان ورزشی و بخش عمده فیلم‌های آرشیوی هم با رایزنی علی رفیعی (تهیه‌کننده) در اختیار تیم تولید قرار گرفت.

طباطبایی از خسرو نقیبی (نویسنده)، مهدی مهرنیا (تدوینگر)، مهدی اکبریان‌پور (صداگذار)، محمد خرمی‌نژاد (آهنگساز)، رامتین فیروزیان (تصحیح رنگ و نور)، آرمین مهدوی (ساخت آنونس)، صالح تسبیحی (طراح پوستر) و علی رفیعی (تهیه‌کننده) این اثر یاد کرد و گفت: اگر این فیلم توانسته نظر هیات انتخاب را به خود جلب کند، بی شک بخاطر زحماتی است که گروه تولید این مستند مانند یک تیم فوتبال تا دقیقه ۹۰ همراه با عشق و انرژی مرا همراهی کردند.

گفتنی است که نیما طباطبایی ساخت مستند «ریو تا طهران» درباره‌ی «جرزینهو» ستاره اسبق فوتبال برزیل که چند سال قبل وارد ایران شده بود را در کارنامه کارگردانی خود دارد.

مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی سازمان امور سینمایی کشور، نهمین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم مستند ایران «سینماحقیقت» را طی روزهای ۲۲ تا ۲۸ آذرماه ۱۳۹۴ و با شعار «حقیقت بهترین راهنماست» که از فرمایشات حضرت علی(ع) است، در سینما فلسطین و سینما سپیده شهر تهران برگزار خواهد کرد.

نوشته نمایش مستند «من ناصر حجازی هستم» در روز اول جشنواره سینماحقیقت اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

سوره سینما- مرحله پیش تولید مستندی که بناست به راز محبوبیت ناصر حجازی بپردازد، به پایان رسید و فیلم کلید خورد. پنجشنبه ۲۱ آذر تولد ناصر حجازی گروه اولین پلان‌ها را در یک قنادی و با تحویل گرفتن کیک تولد این فوتبالیست فقید تصویربرداری کرد. طبق سنت هر سال افرادی از عرصه های هنری و ورزشی برای گرامیداشت یاد ناصر حجازی بر سر مزار وی حاضر شدند و این اتفاقات به صورت مستند ضبط شد.

این فیلم به کارگردانی امید محمد نژاد، تهیه کنندگی سعید بشیری و به سفارش مدیر سایت هواداری ناصر حجازی و خانواده این فوتبالیست تهیه می‌شود.

نوشته فیلم مستند ناصر حجازی کلید خورد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

امید محمدنژاد به سوره سینما گفت: وقتی صحبت از سینمای مستند می شود، آنچه معنا می گیرد نگاه واقعی به موضوع است. چیزی که باعث جذابیت یک مستند است، جریان دادن صداقت در جنس تصویر، فیلمنامه، گفت و گوها و … است. در چنین حالتی است که مخاطب به باور می‌رسد، نتیجه مورد نظر فیلمساز را کسب می‌کند و به خاطر صداقت موجود، به فیلم اعتماد می‌کند.

وی افزود: برای ساخت فیلم مستندی درباره مرحوم ناصر حجازی، سعی کردیم صداقت در گفتار و روایت را حفظ کنیم. چیزی که در چند سال اخیر در میان آثار مستند کمتر دیده می شود. مطابق روال همیشه کاری خودم برای ساخت این فیلم مستند در میانه کار کات نمی‌دهم و هیچ پلانی را به برداشت دوم نمی رسانم. ما فیلم داستانی و سینمایی نمی‌سازیم، پس هر اتفاقی که رخ می دهد، جزئی از کار به حساب می آید و نباید از آن فاکتور گرفت.

محمدنژاد در پاسخ به این سوال که مرحوم حجازی را تا چه حد می شناسد، گفت: من اهل فوتبال نیستم و تنها بازی های ملی را دنبال می کنم، اما به شخصیت های بزرگ و برجسته علاقمندم. ناصر حجازی را هم خیلی خوب می شناسم و حتی در زمان فوت ایشان در بیمارستان کسری حضور داشتم. ساعت ۵ صبح بود و من دیدم مردم در آن ساعت به بیمارستان آمده اند و برای شفای وی دست به دعا برداشته اند. از همان موقع کشف راز این همه محبوبیت برای من مهم شد.

این مستندساز گفت: کسی نمی‌‍تواند از خودش اسطوره بسازد و اگر مردم را از ستاره ای بگیریم، او چیزی برایش باقی نمی ماند. برای ساخت مستند مرحوم حجازی به سراغ مردم می رویم. من در جریان تحقیقاتم دختری را دیدم که آرزو داشت پسر باشد و برای دنبال کردن حرفه دروازه بانی به شاگردی ناصر حجازی در بیاید. قصد دارم در جریان ساخت فیلم به بررسی تاثیری بپردازم که این قهرمان عرصه فوتبال بر مردم داشت.

امید محمدنژاد که به عکاسی، مجسمه سازی و اجرای تلویزیونی مشغول است تا کنون در گروه تولیدی برنامه‌هایی همچون «ماه عسل»، «دیدار» و … فعالیت داشته است.

نوشته بررسی تاثیر ناصر حجازی بر فوتبال ایران در یک مستند اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.