مجید مجیدی تهیه‌کننده این فیلم نیست!

اولین نشست امروز مربوط به فیلم سینمایی «لاک قرمز» به کارگردانی سید رسول حاتمی بود. در این نشست سید رسول حاتمی (کارگردان)، کامران مجیدی (تهیه کننده)، محمدرضا سکوت (فیلمبردار)، حمید نجفی‌راد (تدوین)، پردیس احمدیه (بازیگر)، مرتضی پور حیدری (طراح صحنه)، شبنم زین‌العابدین به عنوان منتقد و حمیدرضا مدقق (مجری) حضور داشتند.

سیدرسول حاتمی کارگردان این اثر درباره نحوه شکل‌گیری قصه فیلم گفت: ایده اولیه مربوط به علیرضا طالب‌زاده بود، با تحقیقاتی که روی فیلم‌نامه صورت گرفت امیر عبدی به فیلمنامه خوب و منسجمی رسید و حرفی که دوست داشتم در اولین کارگردانی‌ام بزنم با این فیلم‌نامه محقق شد.

وی افزود: تحقیقاتی داشتیم در این راستا که چگونه می‌توان حکم رشد برای دختری ۱۶ ساله از قاضی گرفت در شرایطی که به سن قانونی نرسیده همچنین رفتارشناسی نوجوان ۱۶ ساله را مورد توجه قرار دادیم.

در ادامه نشست کامران مجیدی تهیه کننده در پاسخ به سوال مجری که چقدر مجید مجیدی در تهیه این فیلم نقش داشت، توضیح داد: با توجه به این که فیلم اول بودیم نیاز به تهیه کننده با سابقه داشتیم که برای کارهای اداری و دریافت پروانه ساخت معرفی کنیم. ما از آقای مجیدی خواستیم از ما حمایت کند، ایشان حق پدری به گردن من داشتند اما در حوزه تهیه و تولید فیلم مستقل عمل کردم. اگر آقای مجیدی قصد تهیه این کار را داشت ممکن بود قصه عملیاتی و ساخته نشود.

وی ادامه داد: در شرایط جشنواره امسال دوستان در حوزه فعالیت ما ۱۰۰ درصد قانونی عمل کردند در حالیکه در سال‌های گذشته برادران محمودی که فیلم اول بودند با اغماض با آنها رفتار شد، در مورد فیلم ما شیطنت شد. من به دوستان قبل از جشنواره توضیح دادم که آقای مجیدی تنها از فیلم حمایت کردند اما نام ایشان را به عنوان تهیه کننده ذکر کردند.

همچنین پردیس احمدیه به این مهم اشاره کرد: ما قبل از نمایش فیلم قصد نداشتیم این موضوع را مطرح کنیم تا مخاطب به راحتی با نقش من ارتباط برقرار کند اما من ۲۳ ساله هستم و نقش دختری ۱۶ ساله را بازی کردم، تست گریم و لباس انجام شد و با تلاش من و حضورم در دبیرستان دخترانه خزانه آقای حاتمی اعتماد کردند و این نقش را به من سپردند.

دوری از فرهادیسم!

دومین نشست امروز مربوط به فیلم سینمایی «خانه ای در خیابان چهل و یکم» به کارگردانی حمیدرضا قربانی بود. در این نشست قربانی به عنوان کارگردان با بیان اینکه پس از سال ها دستیاری به این نتیجه رسیدم که می توانم فیلم خودم را بسازم، گفت: پس از درباره الی با آقای رضوی صحبت کرده بودیم که من بتوانم فیلمی بسازم که بعد از مدتی من داستانی واقعی را مطلع شدم که برایم جذاب بود و به عنوان طرح فیلمنامه ارائه کردم و مورد پسند آقای رضوی شد.

وی با اشاره به طرح این فیلم از یک داستان واقعی افزود: ما فقط طرح کلی را گرفتیم اما جزئیات را حذف کردیم و جزئیات از مال ماست.

قربانی همچنین درباره اینکه کار به یک ملودرام تبدیل نشده، گفت: می خواستم از یک ملودرام حسی و سطحی به یک تعقل و عمق برسم و دوست داشتم بیننده وقتی از سالن سینما بیرون می آید فضای حسی نداشته باشد و به تعقل برسد.

سید محمود رضوی تهیه کننده کار نیز، این فیلم را در ادامه مسیر آثاری دانست که تهیه کنندگی کرده و گفت: نگاه انسانی فیلم و نگاه درست باعث شد که این کار را انتخاب کنم چراکه کاراکترها در این اثر خارج از عرف کاری نمی کنند و کار تلخی نیز ساخته نشده است.

از نکات جالب توجه در این نشست حضور دو بازیگر کودک فیلم بود و همچنین ارسال پیام از سوی مهناز افشار برای اظهارخواهی از اصحاب رسانه به خاطر عدم حضور در این جلسه و اینکه فیلمبردار کار می‌گفت قربانی می‌توانست مثل خیلی های دیگر به فرهادیسم بیافتد اما او فیلم خودش را ساخته است!

دفاع ارشاد از بازیگران و تغییر شخصیت اصلی «خشم و هیاهو»

سومین نشست و آخرین نشست امروز به فیلم سینمایی «خشم و هیاهو» به کارگردانی هومن سیدی اختصاص داشت. در ابتدا هومن سیدی گفت: فضای این فیلم از آثار قبلی من کاملاً به دور است و دوست داشتم با حفظ مسیری که در سینما انتخاب کردم، پیش بروم. برای من تجربه ساخت این فیلم بسیار لذت‌بخش بود و سعی می‌کنم تا در آینده فیلم‌های کامل‌تری را بسازم.

همچنین نوید محمدزاده بازیگر این فیلم سینمایی بیان کرد: من سعی می‌کنم در فیلم‌هایی که بازی می‌کنم، خود را به ذهن کارگردان نزدیک کنم و هومن سیدی جزو باهوش‌ترین آدم‌هایی است که تا به امروز دیده‌ام. او به خوبی می‌داند که چه چیزی از بازیگر می‌خواهد و به خوبی توانسته من را در نقشم هدایت کند.

وی توضیح داد: نقش من در «خشم و هیاهو» نقش یک آرتیست متمول است که جایگاه اجتماعی متفاوتی نسبت به دیگر نقش‌های من دارد. نباید این را فراموش کنیم که بازیگر به تنهایی نمی‌تواند نقش خود را بدون حمایت کارگردان انجام دهد. البته این همکاری و رسیدن به نتیجه مناسب، یک کار مشترک بین کارگردان و بازیگر است.

سعید سعدی تهیه‌کننده «خشم و هیاهو» گفت: ما در این فیلم به دنبال یک تلنگر به آحاد مختلف جامعه بودیم و سعی کردیم به جامعه نشان دهیم که مراقب کردار و رفتار خود باشند تا از برخی اتفاقات در امان باشند. ما به دنبال جریان‌سازی خاصی در این فیلم نبودیم و تنها می‌خواستیم به مردم نشان دهیم که باید مراقب رفتارهای خود باشند.

هومن سیدی در پاسخ به این پرسش که قرار بود در ابتدا این فیلم درباره یک فوتبالیست ساخته شود، توضیح داد: در ابتدای نگارش فیلمنامه قرار بود این کاراکتر، یک بازیگر باشد و اصلاً حرفی از فوتبالیست نبود اما بعد از ارسال فیلمنامه به وزارت ارشاد، به ما پیشنهاد دادند که کاراکتر اصلی، بازیگر نباشد. به همین دلیل و با توجه به اینکه شخصیت اصلی داستان ما باید یک شخصیت معروف در بین جامعه باشد، باید خواننده، بازیگر و یا ورزشکار می‌بود که ما سراغ خواننده رفتیم.

سعید سعدی تهیه‌کننده این فیلم نیز توضیح داد: وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی معتقد بود که با توجه به هجمه‌هایی که علیه سینما و بازیگران در جامعه وجود دارد، بهتر است خودمان خودزنی نکنیم و پیشنهاد کردند که به قشر دیگری جز بازیگر بپردازیم. البته این دوستان نسبت به موسیقی هم مشکل داشتند و پیشنهاد می‌دادند که یک چهره غیرهنری باشد اما ما در نهایت تصمیم گرفتیم تا یک خواننده و مصائب او را به تصویر بکشیم.

هومن سیدی نیز در پایان این نشست گفت: کارگردانی و بازیگری را دوست دارم و هر دو به من در پیشرفت کارم کمک می‌کند و احساس بهتری از کار در این ۲ رشته دارم. البته امسال تمرکز خود را روی بازیگری می‌گذارم چون کاری برای ساختن ندارم.

نوشته مهمترین نکات نشست‌های مطبوعاتی فیلم‌های روز نهم جشنواره فجر/ دوری از فرهادیسم! اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

همچنین نشست خبری فیلم سینمایی «پل خواب» با اعلام قبلی عوامل آن برگزار نشد.

به خاطر محدودیت سینمای ایران باید به سراغ درام‌های اجتماعی برویم

اولین نشست مربوط به فیلم سینمایی «عادت نمی‌کنیم» به کارگردانی ابراهیم ابراهیمیان بود. در این نشست ابراهیم ابراهیمیان کارگردان فیلم، پیمان جعفری تهیه‌کننده، حامد ثابت آهنگساز، علیرضا برازنده مدیر فیلمبرداری، ساره بیات و ژینوس پدرام بازیگر، سارا سلطانی فیلمنامه‌نویس، شهرام اخلاص‌پور چهره‌پرداز و مجری طرح و خسرو نقیبی منتقد سینما حضور داشتند.

ابراهیمیان کارگردان اثر در ارتباط با مسیر تولید این فیلم گفت: ما محدودیت‌های زیادی در سینمای ایران داریم که یکی از این محدودیت‌ها محدودیت روایت در ژانر است. از شرایط اقتصادی گرفته تا فیلمنامه دستمان بسته است و مجبوریم به سراغ درام‌های اجتماعی برویم تا داستانمان را در این قالب روایت کنیم. من و اعضای گروه تمام تلاشمان را کردیم که حداقل یک فیلم استاندارد بسازیم. ما هرچه بلد بودیم در این فیلم به کار بردیم. حال امیدواریم که نتیجه خوب بوده باشد.

در ادامه این نشست پیمان جعفری تهیه‌کننده فیلم گفت: در وهله اول وظیفه خود می‌دانم که یاد یدالله نجفی را گرامی بدارم.

وی افزود: درباره فیلم عادت نمی‌کنیم باید بگویم که ما انسان‌ها در زندگی واقعی هم خیلی به یکدیگر شبیه هستیم به نظرم نباید بگوییم که فیلم به آثار فرهادی یا پولانسکی شبیه است. فقط باید بگویم که این فیلم تنها فیلم آقای ابراهیمیان است ولا غیر.

همچنین ساره بیات تنها بازیگر اصلی این فیلم که در نشست حضور پیدا کرده بود، درباره همکاری با ابراهیمیان عنوان کرد: زمانی که ابراهیمیان و سلطانی متن را می‌نوشتند یکسری پیش‌فرض‌هایی در ذهن‌شان داشتند که خیلی دوست داشتند این پیش‌فرض‌ها در روند کار اتفاق بیفتد و ما در این باره صحبت‌های زیادی با هم کردیم و خوشبختانه تمام آن صحبت‌ها با یکسری تعامل سر صحنه اتفاق افتاد.

بیات افزود: اگرچه گفته می‌شود آقای ابراهیمیان وسواس زیادی در پروسه ساخت فیلم دارند، ولی باید بگویم که این وسواس‌ها برای یک فیلمساز کاملا به اندازه و به جاست. آقای ابراهیمیان دوست دارند که نگاهی را که دارند به کل فیلم بسط دهند ولی خب اطمینانی که به بازیگر می‌دهند حتی اگر مشکلاتی چون تعداد برداشت زیاد هم وجود داشته باشد باعث می‌شود بازیگر با دل و جان هر آنچه را که او می‌گوید انجام بدهد.

«برادرم خسرو»، قصه ای دراماتیزه شده با نیم نگاهی به بیماری دو قطبی

دومین نشست مطبوعاتی امروز مربوط به فیلم سینمایی «برادرم خسرو» به کارگردانی احسان بیگلری بود. وی در ارتباط با دلایل ساخت این فیلم گفت: عمویی داشتم که سال ها پیش خودکشی کرد. بعدها فهمیدند که عموی من گرفتار بیماری دو قطبی بوده و کسی در آن دوران متوجه بیماری او نشد و در شرایطی قرار گرفته که خودکشی کرد.

بیگلری افزود: این فضا همیشه در ذهن من وجود داشت و دوست داشتم قصه ای دراماتیزه شده با نیم نگاهی به بیماری دو قطبی بنویسم و به سینما تقدیم کنم.

سعید ملکان تهیه‌کننده این اثر نیز درباره تولید این فیلم سینمایی گفت: فیلم «برادرم خسرو» بعد از ابد و یک روز دومین فیلمی است که با کارگردان های فیلم اولی کار می کنم اما باید بگویم که اگر شهاب نبود قطعا این فیلم ساخته نمی شد چراکه شهاب حسینی به عنوان سرمایه گذار و بازیگر در این فیلم حضورر داشت.

ناصر هاشمی بازیگر هم در ادامه این نشست گفت: پس از خواندن فیلمنامه بحث هایی متعددی درباره روند داستان انجام دادیم. گاهی بازیگر تنها یک نقش را بازی می کند اما در برخی موارد نقش را کشف می کند و من در فیلم «برادرم خسرو» ناصر را کشف کردم چون شخصیتی بود که به هیچ عنوان اجازه دخالت در امور شخصی‌اش را نمی داد و در عین حال خسرو هم همین ویژگی را داشت به همین دلیل در کنار هم قرار گرفتن این دو باعث ایجاد تنش می شد که به نظرم این تنش به خوبی از آب درآمده است.

مانی حقیقی: فیلمساز مؤلف نیستم!

سومین و آخرین نشست امروز مربوط به فیلم سینمایی «اژدها وارد می‌شود» به کارگردانی مانی حقیقی بود. در این نشست مانی حقیقی کارگردان، کیانا تجمل بازیگر، امیر جدیدی بازیگر، همایون غنی‌زاده بازیگر، احسان گودرزی بازیگر و همچنین حسین معززی نیا به عنوان منتقد حضور داشتند.

در ابتدای این نشست مانی حقیقی کارگردان اثر درباره محتوای فیلمش گفت: صادقانه بگویم که اساسا در هر نوع فرایند خلق آثار هنری از سمبولیزم متنفرم. به نظرم این یک تنبلی در منتقدین است که به یک سری چیزهایی که فکر می‌کنند آن را به حقیقت محض یک اثر تعمیم داده و تنها خود را  به همان چیزها محدود می‌کند. من همیشه در فیلم‌هایم فضایی را خلق می‌کنم که حس پنهانی در فیلم به وجود می‌آورد به گونه‌ای که فیلم مرا به یک بازی تبدیل می‌کند که همه ما سرگرم آن بازی می‌شویم. درست همانند اتفاقی که در فیلم کارگرها مشغول کارند، افتاد.

وی افزود:‌ «اگر فیلم اژدها وارد می‌شود»، خیالی بود نمادین می‌بود. در حالی که این فیلم یک فیلم واقعی است و یک فیلم زمانی که واقعی باشد نمی‌تواند استعاره، سمبولیک و نمادین باشد. شما زمانی که فیلم را تا آخر تماشا می‌کنید دیگر جای سؤالی برای پرسیدن از خالق اثر درباره واقعی یا نمادین بودن آن پیش نمی‌آید.

حقیقی درباره نقش اول این فیلم گفت: اگرچه بار درام فیلم به دوش هر سه بازیگر است ولی از نظر من جدیدی نقش اول این فیلم است. به عقیده من بازیگر نقش اول کسی است که جرقه داستان را بزند.

مانی حقیقی در تکمیل سخنان قبلی خود و پاسخ به این سؤال که چرا در تمامی فیلم‌هایش جهانبینی‌اش با یکدیگر فرق می‌کند، پاسخ داد: باید به یکی از صحبت‌های مارگارت تاچر با این مضمون اشاره کنم که می‌گفت جامعه وجود ندارد. حال من می‌گویم من به شخصه به جهانبینی اعتقادی ندارم. من تمام تلاشم را می‌کنم که هر فیلمی که می‌سازم مخاطب را غافلگیر کنم. در واقع سعی می‌کنم در فیلم‌هایم خودم را تکرار نکنم. شما زمانی که فیلم بعدی من تحت عنوان ۵۰ کیلو آلبالو را ببینید بیشتر متوجه این نکته خواهید شد. در واقع من با این فیلم زیرآب کل کارنامه کاری‌ام را خواهم زد.

حقیقی در ادامه افزود: همواره سعی‌ام بر این بود که فیلمساز مؤلف نباشم. چون در سینمای ایران تعریف غلطی از فیلمساز مؤلف می‌شود. فیلمساز مؤلف در سینمای ایران به این معناست که یک فیلمساز فیلمی را می‌سازد و آن را تا ابد تکرار می‌کند.

نوشته مهمترین نکات نشست‌های مطبوعاتی فیلم‌های روز هشتم جشنواره فجر/ مانی حقیقی: فیلمساز مؤلف نیستم! اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

رضا میرکریمی که شب گذشته برای مراسم فرش قرمز «دختر» به کاخ جشنواره آمده بود و بعد از آن نیز مهمان برنامه «هفت» شده بود بخاطر کسالت ناگهانی (شما بخوانید ترس از پاسخگویی به واسطه تولید یک اثر ضعیف و ناامیدی مخاطبان از اثرش) از حضور در نشست مطبوعاتی فیلمش انصراف داد تا اولین نشست امروز کنسل شود.

پرویز شهبازی نیز اصولاً علاقه‌ای به حضور در نشست‌های پرسش و پاسخ ندارد و امسال هم باز با دهن کجی کردن به اهالی رسانه حاضر به حضور در نشست خبری فیلمش نشد. هرچند که او نیز اثر جدیدش «مالاریا» نمی‌توانست حرفی برای گفتن داشته باشد.

اما از همه این‌ها جالب‌تر کنسل شدن نشست خبری فیلم سینمایی «خماری» بود که برگزاری آن نیز به دلیل کسالت منیژه حکمت تهیه‌کننده منتفی شد. این در حالی است که داریوش غذبانی کارگردان این اثر به عنوان یک کارگردان کار اولی، حداقل باید برای بهتر دیده شدن کارش، در نشست مطبوعاتی فیلمش شرکت می‌کرد و از اثرش دفاع می‌کرد.

نوشته مهمترین نکات نشست‌های مطبوعاتی فیلم‌های روز هفتم جشنواره فجر/ فیلمسازان از روبرو شدن با خبرنگاران ترسیدند! اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

اگر فیلمی در جشنواره شرکت نکند در نوبت اکران به مشکل برمی‌خورد!

اولین نشست مربوط به فیلم سینمایی «بارکد» به کارگردانی مصطفی کیایی بود که در آن علاوه بر کارگردان بهرام رادان، پژمان بازغی و محسن کیایی بازیگران این فیلم، مهدی جعفری (مدیر فیلمبرداری)، نیما جعفری جوزانی (تدوینگر) و حجت اشتری (طراح صحنه و لباس) نیز حضور داشتند.

مصطفی کیایی کارگردان «بارکد» در این نشست در ارتباط با دلایل ساخت این اثرگفت: این فیلم برای من شیطنت و نوعی ریسک بود چون این نوع شوخی و کمدی ممکن بود با سطح سلیقه مخاطب سینمای ایران متفاوت باشد و از طرف دیگر ما جهانی را در فیلم تعریف کردیم که نوعی دیوانه‌ بازی بود و این دیوانه بازی تا پایان در فیلم وجود دارد البته در مورد پایان فیلم می‌دانستیم دقیقاً چه اتفاقی می‌خواهد بیفتد و اندازه پایان فیلم به حد تلاشی که شخصیت را در طی فیلم انجام می‌دهند، نیست که این آگاهانه بود و می‌خواستم نشان دهم هر چقدر این آدم‌ها بیشتر تلاش می‌کنند به دلیل حماقت و کوچکی جایگاهشان به جایی نمی‌رسند.

این کارگردان سینما همچنین در خصوص اینکه جشنواره فجر چه کمکی به دیده شدن فیلم‌هایش می‌کند، اظهار داشت: جشنواره فجر برای جنس فیلم‌های من فقط یک ویترین است، ویترینی که بیشتر برای اکران عمومی است، سینمای من سینمای جشنواره‌ای نیست و ترجیح‌ام این است که فیلمی بسازم که با مخاطب گسترده ارتباط برقرار کند.

وی خاطرنشان کرد: من سینما را سرگرمی می‌بینم اما اتفاقی که در ایران می‌افتد این است که اگر فیلمی در جشنواره شرکت نکند در نوبت اکران به مشکل برمی‌خورد به همین دلیل جشنواره فجر برای من حکم ویترین فیلم‌هایم را دارد.

مصطفی کیایی در خصوص نمایش یک پلیس متفاوت در فیلمش، گفت: اتفاقی که در مورد تمام کاراکترهای فیلم اتفاق افتاد این بود که هیچ کدام رئال نیستند و از طرف دیگر زمانی که فیلمنامه را می‌نوشتم فکر کردم پلیسی باشد که با بقیه پلیس‌ها متفاوت باشد. نقش سامان را خودم خیلی دوست داشتم و فکر می‌کردم با یک انتخاب درست می‌تواند درخشان باشد در این فیلم تمام بازیگران تقریباً انتخاب اول من بودند و آن چیزی را که در ذهن من بود پژمان با ایده و انرژی مضاعف تکمیل می‌کرد.

«آبنبات چوبی»، فیلمی برای مسئولان اقتصادی

دومین نشست امروز مربوط به فیلم سینمایی «آبنبات چوبی» به کارگردانی محمدحسین فرح‌بخش بود. او در خصوص سابقه فعالیت خود در عرصه سینما گفت: در حدود ۳۵ سال است که در عرصه سینما مشغول فیلم‌سازی هستم که حاصل کارم حدود ۵۰ فیلم سینمایی است، زیرا من اصل سینما را سرگرمی می‌دانم، ولی از سال ۶۰ به بعد برخی‌ها وارد عرصه سینما شدند که موجب انحراف سینما از مسیری که تا آن زمان داشته است، شدند. اگر می‌بینیم که امروز سینمای کشور تماشاگران خود را از دست داده، به علت اشتباهاتی بوده که برخی‌ها از سال ۶۲ به بعد در عرصه سینما رقم زدند.

وی همچنین در توضیحاتی پیرامون فیلمش اظهار کرد: فیلم «آب‌نبات چوبی» جزو سه فیلمی است که پروانه نهایی اکران دارد و پروانه آن قبل از آغاز جشنواره فیلم فجر صادر شده و این صدور پروانه به این معنا است که می‌تواند در سینماهای کشور اکران عمومی شود.

فرح بخش افزود: فیلم «آب‌نبات چوبی» را بیش‌تر از مردم باید مسئولان اقتصادی ببینند، زیرا اگر اقتصاد ما درست شود، فرهنگ ما هم اصلاح می‌شود. در حقیقت معضل اجتماعی که ما در این فیلم نشان دادیم، مشکلی است که پیرامون ما به فراوان یافت می‌شود. دخل و تصرف‌هایی در نسخه اکران عمومی این فیلم انجام خواهیم داد تا فیلم «آب‌نبات چوبی» با ریتم تندتری برای اکران عمومی در سینماهای کشور آماده شود.

همچنین بعد از فرح‌بخش، عبدالله علیخانی تهیه‌کننده فیلم «آب‌نبات چوبی» نیز در این نشست خبری گفت: ۳۰ سال است که با آقای فرحبخش همکاری می‌کنم و زمانی که فیلم‌نامه‌ای دست من می‌رسد، به سه موضوع پیرامون آن فکر می‌کنم. نخست توانایی کارگردانی که می‌خواهد آن را بسازد، دوم به مخاطبان و تماشاچیانی که قرار است این کار را ببینند و نکته سوم هم به شرایط سانسور و پس از بررسی این سه عامل، قصه را مطالعه کرده و کار را آغاز می‌کنم.

وی افزود: من نه ابداع‌کننده سینما و نه ابداع‌کننده جشنواره هستم، اما یک سؤال دارم و آن این است که در کجای دنیا چنین جشنواره‌ای، همانند جشنواره فیلم فجر برگزار می‌شود، زیرا با توجه به مشاهدات من از برگزاری دوره‌های مختلف آن، باید عنوان بازار فیلم را بر آن بگذاریم. اینجا در حقیقت بازار فیلم کشور محسوب می‌شود. جشنواره فیلم فجر شخصیت اصلی خود را ندارد و نمی‌تواند آینده سینمای کشور را هم مشخص کند.

شاگردی کردن بازیگر برنده اسکار پیش رضا کیانیان!

نشست سوم امروز به فیلمی جدید از کیومرث پوراحمد اختصاص داشت. او که در این دوره با فیلم سینمایی «کفشهایم کو؟» در جشنواره حضور پیدا کرده است در نشست مطبوعاتی فیلمش در برج میلاد گفت: در یک سفری که در هواپیما بودم و کتاب «هنوز آلیس» را می‌خواندم، در فصل دوم آن جمله‌ای داشت که به شدت به یاد آلزایمر مادرم افتادم و در هواپیما زار زار گریه کردم. پس از آن در سفری که برای مراسم زاون قوکاسیان به اصفهان داشتم، موضوع را با فرید مصطفوی (فیلمنامه‌نویس) مطرح کردم و این‌گونه بود که فیلمنامه را پس از چند سال، آماده ساخت کردیم.

او با اشاره به بازی رضا کیانیان گفت: «جولیان مور» که جایزه اسکار را دریافت کرده است، باید از رضا کیانیان یاد بگیرد که چطور نقش یک آلزایمری را بازی کند.

همچنین رضا کیانیان بازیگر نقش اول این فیلم سینمایی با اشاره به اینکه از فیلم‌های تلخ خوشش نمی‌آید، گفت: در عین حال نقش حبیب جالب و چالش‌برانگیز بوده که توانستم با اضافه کردن لحظات شیرین باعث شوم که تلخی آن احساس نشود.

کیانیان در پاسخ به سوالی درباره حضور بازیگر جوان و کم تجربه (مینا وحید) با کمی انتقاد از طرح مباحث این‌ چنینی گفت:‌ یکی از اخلاق‌های مرحوم خسرو شکیبایی این بود که وقتی بازیگر کم تجربه جلویش قرار می‌گرفت به گونه‌ای برنامه‌ریزی می‌کرد که فکر کند سال‌هاست با او دوستی دارد. مثلا در سریال «خانه سبز» رامبد جوان به عنوان یک بازیگر کم تجربه در مقابل خسرو شکیبایی بازی می‌کرد.

او اضافه کرد: ضمن اینکه اگر یک بازیگری فکر کند بازیگر مقابلش بد باشد خودش بهتر می‌ماند، اشتباه می‌کند چون آن‌هایی ماندگار هستند که همگی خوب باشند.

سخت‌ترین فیلم آقای کارگردان

آخرین نشست امروز مربوط به فیلم سینمایی «وارونگی» به کارگردانی بهنام بهزادی بود که با حضور عوامل این فیلم سینمایی از جمله علی مصفا، سحر دولتشاهی و علیرضا آقاخانی بازیگران، میثم مولایی تدوینگر در محل برج میلاد برگزار شد.

بهنام بهزادی در ابتدا با اشاره به روند فیلمسازی خود گفت: همه چیز در فیلمنامه به فکر کردن‌های مداوم و پردازش های مختلف در فیلمنامه بستگی دارد. قضیه آلودگی هوا نیز در این فیلم همینگونه بود و توانست رفته رفته جای خود را بگیرد. یک طرح فیلمنامه از سال ها پیش در دست داشتم که درباره دختری بود که کار مستقلی داشت. این طرح را طی سال ها بال و پر دادم و یک چیزهایی به آن اضافه کردم که آلودگی هوا اولین مسأله‌ای بود که به آن اضافه شده بود و به حرکت قصه کمک کرد.

همچنین علیرضا آقاخانی بازیگر این فیلم سینمایی در ادامه نشست با اشاره به کم بازی کردن خود در سینما اظهار کرد: پیشنهاد بازی به من می شود اما از تکرار فرار می‌کنم و همین مسأله باعث کم کاری من در سینما می شود. این دومین بار است که با بهنام بهزادی همکاری می کنم و با او بودن برای من به عنوان حضور در کلاس درس است. متاسفانه زمانی که بازی یک بازیگر در یک فیلم می درخشد دیگران سعی می کنند تا آن بازی یا کاراکتر را در فیلم های دیگر نیز تکرار کنند و من از چنین مواردی همیشه فرار می‌‌کنم.

سحر دولتشاهی دیگر چهره‌ای بود که در این نشست صحبت کرد.وی گفت: برای اولین بار «وارونگی» را دیشب در سینما دیدم. از زمانی که فیلمنامه را خواندم با آن درگیر بودم و فکر می کنم که سخت ترین نقش خود را در این فیلم بازی کردم. درباره «وارونگی» خیلی زود است که حرف بزنم اما این را می دانم که بازی برای بهزادی به معنی خلع سلاح شدن بازیگر است.

بهنام بهزادی در ادامه با اشاره به تمرین هایی که از بازیگران خود می گیرد، گفت: تمرین های من از دورخوانی شروع می شود و به مسائل دیگری ادامه پیدا می کند که من اسم آن را مشق می گذارم. گاهی به بازیگر خود می گویم یک کتاب بخواند و یا در هنگام فیلمنامه خواندن از خود فیلم بگیرد. در واقع سعی می کنم که بازیگران به نقش خود نزدیک شوند. همیشه تلاش کرده ام تا چیزهای اضافی را از بازیگر بگیرم چراکه گاهی برخی از مسائل وجود دارند که بازیگر را از نقش دور می کنند.

علی مصفا دیگر بازیگر این فیلم سینمایی نیز در پایان اظهار کرد: ما همه درگیر «وارونگی» هستیم چیزی که در این فیلم برای من بیش از هر چیز جذاب بود، شکل تمام شدن این فیلم بود. در واقع فیلم زمانی تمام می شود که همه در یک وضعیت به ناچار گرفتار شده اند و لبخند می زنند.

نوشته مهمترین نکات نشست‌های مطبوعاتی فیلم‌های روز ششم جشنواره فجر/ اگر فیلمی در جشنواره شرکت نکند در نوبت اکران به مشکل برمی‌خورد! اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.