در این برنامه، میز «نقد سینمای ایران» با حضور امیر قادری و رضا صدیق به فیلم سینمایی «مست عشق» ساخته حسن فتحی و میز «نقد سینمای جهان» با حضور سید حمیدرضا قادری و آرش خوشخو به فیلم سینمایی «بلوط پیر» (The Old Oak) ساخته کن لوچ خواهد پرداخت.

همچنین میز «پرونده ویژه» با حضور حسین پناهی (کارشناس تولید و پخش بین‌الملل) به بررسی موضوع محصولات مشترک سینمایی می‌پردازد.

سری جدید برنامه سینمایی «هفت» به تهیه‌کنندگی محمدحسین تنکابنی و با اجرای بهروز افخمی جمعه شب‌ها و از ساعت ۲۳ روی آنتن شبکه نمایش ‌می‌رود.

نوشته نقد و بررسی «مست عشق» در برنامه «هفت» اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

در این برنامه، میز «نقد سینمای ایران» با حضور امیر قادری و رضا صدیق به فیلم سینمایی «تمساح خونی» ساخته جواد عزتی و میز «نقد سینمای جهان» با حضور سید حمیدرضا قادری و آرش خوشخو به فیلم سینمایی «روزهای عالی» (Perfect Days) خواهد پرداخت.

همچنین میز «پرونده ویژه» با حضور قربانعلی طاهرفر کارگردان فیلم «آپاراتچی» و کریم امینی کارگردان فیلم «فسیل» به بررسی موضوع کمدی ترکیبی در سینمای ایران می‌پردازد.

سری جدید برنامه سینمایی «هفت» به تهیه‌کنندگی محمدحسین تنکابنی و با اجرای بهروز افخمی جمعه شب‌ها و از ساعت ۲۳ روی آنتن شبکه نمایش ‌می‌رود.

نوشته «تمساح خونی» به برنامه «هفت» رسید اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

در این برنامه، میز «پرونده ویژه» با حضور بهروز افخمی، محمدرضا نصراللهی (استاد دانشگاه) و مرتضی علیزاده (کارگردان فیلم «بی‌بدن») به بررسی موضوع سینمای ‌جنایی می‌پردازد.

همچنین میز «نقد سینمای ایران» با حضور امیر قادری و رضا صدیق به فیلم «بی‌بدن» و میز «نقد سینمای جهان» با حضور سید حمیدرضا قادری و آرش خوشخو به فیلم سینمایی «تل‌ماسه ۲» (Dune 2) خواهد پرداخت.

سری جدید برنامه «هفت» قرار بود از جمعه هفته گذشته روی آنتن شبکه نمایش برود که به دلیل مشکل فنی پخش این برنامه سینمایی به این هفته موکول شد و از این پس جمعه شب‌ها از ساعت ۲۳ در شبکه نمایش مهمان بینندگان و مخاطبان خود خواهد بود.

نوشته «هفت» از امشب راهی آنتن می‌شود اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

در این دوره برنامه، میز «پرونده ویژه» با حضور بهروز افخمی و مهمان، میز «نقدسینمای ایران» با حضور امیر قادری و رضا صدیق و میز «نقدسینمای جهان» با حضور سید حمید قادری و آرش خوشخو و همچنین با پخش میان‌برنامه‌های متنوع روی آنتن می‌رود.

همچنین سری جدید برنامه «هفت» با دکوری متفاوت در فضایی نوستالژیک از سینمای قدیم ایران روی آنتن خواهد رفت.

نوشته «هفت» در فضایی نوستالژیک راهی آنتن می‌شود اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

خطر لوث شدن داستان وجود دارد.

نوشته درس‌هایی از فیلمنامه/ قسمت چهاردهم/ هفت و کارآگاه حقیقی اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

برنامه هفت در ایام جشنواره با دعوت از عوامل فیلم های حاضر در جشنواره به بررسی آثار آن‌ها خواهد پرداخت.

محمدرضا مقدسیان به عنوان کارشناس میز فیلم‌های کوتاه، رامتین شهبازی به عنوان کارشناس میز مستند، مسعود فراستی برای میز نقد آثار سینمایی و محمد حسین لطیفی به عنوان مجری در برنامه «هفت» حضور خواهند داشت.

نوشته برنامه «هفت» به پیشواز سی‌و‌نهمین جشنواره فیلم فجر می‌رود اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

درمیزگرد اول این هفته برنامه «هفت» با حضور ابوالفضل پورعرب علل ظهور و افول ستاره‌های سینما بررسی شد.

واژه سلبریتی مضحک است!

ابوالفضل پورعرب در سخنانی درباره واژه سلبریتی گفت: به نظر من سوپراستار و هالیوود شوخی است. واژه سلبریتی مضحک است و برای کسانی استفاده می شود که درست نیست. مثلا من سی سال شمال رفتم شنا نکردم که مبادا در حال شنا کردن کسی از من عکس بگیرد. خیلی چیزها به خیلی چیزها نمی‌خورد. همه فیلم های ما فاخر است. هنرمندان هم همینگونه است. جایی رد میشدم دیدم نوشتند پورعرب دستگیر شد با دستبند عکس گذاشته بودند که برای یک فیلم بود به همین راحتی با یک تیتر آبروی هنرمند می‌رود.

وی با بیان اینکه کسی به سمت بازیگران درجه دو و سه نمی رود و دولت باید به این افراد کمک کند، اظهارداشت: سندیکاها اصلا چگونه تشکیل می شود؟ چرا باید یک آدمی که چندین سال در سینما و تلویزیون کار کرده است چون سنش بالا رفته کنار گذاشته شود؟ به نظر شما دیگر لبخندی وجود خواهد داشت؟

باید از سرمایه‌های بازیگری مراقبت کنیم

پورعرب تاکید کرد: بازیگر به دنبال احترام و ادب است. جایزه پیونیانگ من گم می‌شود و به من تحویل داده نشده خوب باید به چه کسی گفت؟ کسی که دستمزد بالا می‌گیرد مثل من قربانی میشود. قاعدتا من از خوب زندگی کردن بچه ها خوشحال میشوم. یک سری شایعه ها باعث افزایش دستمزد می‌شود. کاش این بالا رفتن دستمزدها باعث ساختن زندگی بازیگرها شود. بودجه های فیلم ها از قبل تقسیم شده است این سخت است نه دستمزد بازیگرها.

وی ادامه داد: ظهور و بروز بازیگران جدید زیاد نبود آن چند نفر هم انقدر اذیت می شوند که باعث از بین رفتن آن ها می‌شود. بچه ها باید یک سری ملاحظاتی در فضای مجازی داشته باشند. وقتی کسی در ۲۵ سالگی استار می‌شود باید معلم داشته باشد تا به بیراهه نرود. دروغ های ما در دنیای مجازی است. من وقتی با شهاب حسینی کار می کردم لذت می بردم از بازیگری. نوید محمدزاده وقتی بازی میکند در واقع فکر می کند و بازی میکند و می‌توان به او گفت باریکلا. اما کاش از این سرمایه‌ها مراقبت کنیم.

وی افزود: من این دو را سرمایه می‌دانم ولی کاش بقیه هم قدر این افراد را بدانند. برخی از این ها برای فروش فقط استفاده می‌شوند. باید بشینیم با هم صحبت کنیم. من از دهه ۷۰ وارد سینما شدم ولی یک عکس از من در موزه سینما نیست. من تا کی سوار موتور شوم و بروم خواستگاری؟ باید نسل جدید وارد شوند.

نسخه قاچاق، تیر خلاص به «دیدن این فیلم جرم است» بود

در میزگرد دوم برنامه «هفت» رضا زهتابچیان کارگردان «دیدن این فیلم جرم است» گفت: فیلم برای اکران عمومی در جشنواره پر از اشکالات کیفی و فنی بود ولی گفتند شاید هیچ وقت نمایش داده نشود و من هم  به اکران آن راضی شدم. نسخه ای که الان در حال اکران است نسخه ی کاملی است. ما عملا یک سال به صورت غیر قانونی توقیف شدیم.

وقتی اعلام کردیم که میخواهیم فیلم را اکران کنیم صداهایی شنیده شد که این فیلم قاچاق شده و بچه ها همت کردند و جلوی آن را گرفتند. وقتی اکران در این دو هفته شروع شد دیگر از دست خارج شد. تیر خلاص به فیلم نسخه قاچاق بود که باعث کمتر شدن فروش می‌شود. لطمه مادی و معنوی زیادی خوردیم. این که کار چه کسی بوده نمیتوان دقیق گفت و لوگوی نسخه بازبینی جشنواره جهانی فیلم فجر را دارد. من ترجیح می‌دادم که اگر قرار است قاچاق شود نسخه درست قاچاق می‌شد ولی آن نسخه پر از اشتباه است.

فروش این هفته خیلی بهتر شد. با همه شرایط بدی که در این اوضاع هست اما فروش خوبی داشتیم. دو سال از «دیدن این فیلم جرم است» گذشته ولی هنوز نتوانستم فیلم جدید بسازم. من خط قرمزی رد نکردم این ها خط قرمزهای فرضی در ذهن بقیه است. سینمایی که من خیلی دوست دارم سینمای مجید مجیدی است.

میز فیلم‌ کوتاه «دریازدگی» به کارگردانی حامد اصلانی

در میز فیلم‌کوتاه این هفته محمدرضا مقدسیان و حامد اصلانی کارگردان «دریازدگی»  به بررسی این فیلم کوتاه پرداختند.

محمدرضا مقدسیان گفت: «دریازدگی» از چند وجه قابل صحبت است. یک وجه ارتباط پدر و پسر است که نقص دارد و مخاطب باید خودش خیلی چیزها را بفهمد. یک وجه دیگر موضوع نوستالژی است. یک بخش نوستالژی آن به علاقع فیلمساز به فیلم روزی روزگاری سرجیو لئونه باز می گردد و بخش دیگر آن خاطره بازی عشقی است که دیگر وجود ندارد. دریا زدگی هم عشق به سینما است و سعی کرده آن را به پرده آورد. در فیلمنامه نواقص جدی وجود دارد اما در فضاسازی این نواقص جبران می شود. حرکات دوربین هم در خانه به شدت خوب عمل می کند و فضا را پویا می کند. چیزی که کمتر در فیلم کوتاه به چشم می آید. در فیلم کوتاه مضمون زدگی زیادی وجود دارد اما در این فیلم کارگردانی تر و تمیز بیشتر دیده می شود. یک دوگانگی در فیلم کوتاه وجود دارد و آن این ایت که فیلمساز گاهی اوقات اینقدر مضامین را داد می زند که مخاطب خسته می شود و گاهی اینقدر از آن دور می شود که فیلم ناقص می شود. اما در دریا زدگی این موضع کمتر به چشم می خورد. در مورد بازی های هم می توان گفت پدر به خوبی می تواند به متن اضافه کند و انتخاب خوبی است.

حامد اصلانی در ادامه عنوان کرد: یک بخش از فیلم از خود من می آید. بخش دیگر ان از پدر و بخشی دیگر از فیلم های کلاسیکی که دیده ام و آن ها را دوست داشته ام. اگر صادقانه بخواهم بگویم من هم می گویم فیلمنامه نقص های زیادی دارد و آن را اگر الان بخواهم بسازم کل کار در سفر می گذشت. این فیلم برای ۴ سال پیش است و تجربیات من کمتر بود. من آدم بصری هستم. چون گرافیست و نقاش بوده ام و الان سعی می کنم بیشتر به متن برسم. در مورد این فیلم هم همین اتفاق افتاد. برای ساخت عجله کردم و از آن هم ضربه خوردم. اما الان سعی می کنم خود را مدیریت کنم. یکی از الگوهای مهم فیلم کوتاه در این فیلم رعات نشده است. فیلم موقعت محور نیست و شخصیت محور است. به همین دلیل فیلم الکن می ماند.

در سینمای بی مساله ما «دیدن این فیلم جرم است» فیلم مهمی به حساب می‌آید

میز نقد این هفته برنامه «هفت» با حضور مسعود فراستی، محمدتقی فهیم و ناصر هاشم‌زاده به نقد و بررسی فیلم سینمایی «دیدن این فیلم جرم است» سپری شد.

مسعود فراستی گفت: امشب قرار است فیلم «دیدن این فیلم جرم است» را بررسی کنیم. اسم فیلم هم جنجال دارد. «دیدن این فیلم جرم است» این یعنی جنجال و امشب راجع به این موضوع کامل بحث خواهیم کرد.

محمدتقی فهیم در ادامه گفت: برای مدت ها بود یک فیلم ایرانی که قابل بحث باشد ندیده بودیم. سینمای امروز پر از فیلم های خنثی است. بخشی از فیلم ها فقط بفروشند و عده ای دیگر چشم به جشنواره های خارجی دارند. مانند جایزه هایی که چند روز پیش در سفارت استرالیا به فیلم هایی جایزه دادند. صحبت در مورد این فیلم برای من جذاب است زیرا در عین جذابیت های عامه پسندانه مساله و دغدغه دارد. حرف فیلم حرف غیرت است. حرفی که برای منطقه ما کارکرد دارد. ما از فیلم «قیصر» به خاطر غیرت خوشمان آمد و این فیلم هم همین است. فیلم در تاریخ سینمای ما از منظر سیاسی جز معدود آثار است و پدیده نو ظهوری به حساب می آید. به نظر من این فیلم تک خال سینمای ایران در سینمای سیاسی در این دهه می باشد. ممکن است جزئیات فیلم دچار اشکالاتی باشد اما در کل فیلم پیشرویی است. فیلم مبتنی بر قواعد هالیوودی است و از این نظر هم قابل بحث است.

ناصر هاشم‌زاده عنوان کرد: من به نوعی در تحلیل قضیه می‌خواهم پرسش‌هایی داشته باشم. این فیلم به عنوان سیاسی‌ترین فیلم شناخته می‌شود. اگر سیاست را به تعریف ارسطویی طبع بشر بدانیم و قبول کنیم که سیاسی بودن جز جوهره انسان است که یک تعریف نظری است. اما در عمل متفکران همواره ناله داشتند که سیاست و قدرت دست نا اهلان است. سیاست مداران اهل قدرت هایی بودند که سوار آن می‌شدند. اثر سیاسی این جا چه معنی می دهد. فیلم به نوعی یک فریاد بلندی است برای توجه به ناموس و قدرت‌های پشت پرده. اما خط قرمزهای زیادی گذاشته است. به نظر من این فیلم سیاست زده است. به همین خاطر سیاست مداران فرصت طلب می‌توانند از آن به خوبی استفاده کنند.

مسعود فراستی در انتها گفت: من دفعه اول که «دیدن این فیلم جرم است» را دیدم فیلم سالم و صادقی بود ولی در گفتن حرف خودش ناتوان بود. برای باردوم فیلم را دیدم که انتهای آن هم تغییری کرده بود ولی معتقدم فیلم هنوز اشکالات زیادی دارد اما فیلم سالمی است. این فیلمنامه قطعا از موضعی سالم نوشته شده است و یک اعتراض به حق دارد و به جایی می رسد که نمی‌شود این اعتراض را جمع کرد و این نمره مثبت دارد. در سینمای بی جربزه و بی مساله ما «دیدن این فیلم جرم است» فیلم مهمی به حساب می آید. مشکل اما از همین جا آغاز می‌شود. موضوع باورمند انتخاب شده و این حتی با وجود لکنت‌های فراوان کاملا مشهود است. «دیدن این فیلم جرم است» یک جربزه معترضی دارد.

نوشته رضا زهتابچیان: نسخه قاچاق، تیر خلاص به «دیدن این فیلم جرم است» بود/ مسعود فراستی: در سینمای بی مساله ما این اثر فیلم مهمی به حساب می‌آید اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

بررسی جایگاه مستند در سینمای ایران

درمیزگرد اول این هفته برنامه هفت کارشناسان مستند به بررسی جایگاه مستند در سینمای ایران پرداختند.

محمد شکیبانبا در این باره گفت: یک تفاوت اساسی بین سینمای داستانی و مستند وجود دارد . در سینمای داستانی سرگرمی و وجه اقتصادی مهم است در سینمای مستند علاوه بر این ها، انسان ها باید یک چیزی یاد بگیرند. در هر دو این حوزه ها فیلم بد و خوب داریم. کسی که فیلم داستان گو میسازد موقعیت نمایشی را خلق میکند اما مستندساز باید قصه را کشف کند و از دل یک رویداد به چگونه گفتن برسد. تجربه کسانی که در سینمای مستند کار میکنند با سینمای داستانی فرق دارد. ما بخش زیادی از اطلاعات عمومی که از دنیا داریم از سینمای مستند به دست می آوردیم. حتی الان که احساس میکنیم که رغبت مخاطب کمتر است ولی در لحظاتی فیلم مستند خود را نگاه میکند و دانش خود را به روز میکند چون نوع مواجه مخاطب پرهیاهو نیست اما در لایه ی زیرین کار خود را انجام میدهد. شاید در کشور ما هنوز به لابه های زیرین نرسیده ایم. میزان برخورد دانش آموزان ما با سینمای مستند کم است . بعضی از این مستندها شاید بتوانند جایگزین برخی از درس های دبیرستان شود. اساسا بنا نیست سینمای مستند وارد رقابت با سینمای داستانی باشد . کارگردانان سینمای مستند عشقی کار میکنند. مثلا ما برای عوامل بیست میلیون میدهیم، پروژه چه یک ماه طول بکشد چه یک سال همان دستمزد در نظر گرفته شده است ولی در جای جاهای دیگر دنیا اینگونه نیست. بحث بودجه بحث بسیار جدی است.

عبدالحسین بدرلو در ادامه افزود : کشف و شهود در سینمای مستند وجود دارد و مخاطب لحظه به لحظه در حال کشف شهود است. در ادامه صحبت های آقای شکیبانیا باید گفت یک بحثی که در مستند داریم بحث ما پخش نشدن درست مستند است و محدود پخش میشود . محل ارائه مستند محدود است. در جشنواره سینما حقیقت مشخص شد که چه قدر مخاطب پیگیر مستند است. بحث ارائه و پخش مستند مهم است . ما در همین چندماه اخیر شروع کردیم به این سمت حرکت کنیم که که صدا و سیما باید یک سری کارهای مستند را پخش کند . پس بهتر است شرایط ایده آلی فراهم کنیم.

فیلمساز به جشنواره حقیقت امیدوار شده چون باعث دیده شدن اثرش میشود پس رویکرد فیلمسازهای ما به سمت سینما حقیقت بسیار نزدیک شده است امسال هم با وجود شرایط کرونا مقداری استرس وجود داشت ولی رفته رفته پلتفرم ها به دیده شدن آثار خیلی کمک کرد.

جزئیات برگزاری اختتامیه جشنواره سینما‌حقیقت

در میزگرد دوم برنامه هفت محمد حمیدی‌مقدم دبیر جشنواره سینما حقیقت به تشریح جزئیات این دوره از جشنواره و نحوه برگزاری اختتامیه پرداخت. وی در این باره گفت: امسال سال متفاوتی بود و پر درد و رنج . سینمای ایران افراد زیادی را از دست داد. خیلی از رویدادهای فرهنگی در همه جای دنیا دچار وقفه شد. سینماحقیقت در آذرماه برگزار می‌شد و فرصت این را داشتیم برای نوع برگزاری آن. رصد کردیم رویدادهای بین المللی را تا بهترین نحو برگزار کنیم. از اوایل تابستان جشنواره ها خود را هماهنگ کردن و به صورت برخط برگزار شد و تصمیم گرفتیم جشنواره را برگزار کنیم به دلیل اینکه جشنواره سینماحقیقت در چهاردهمین سال خود قرار دارد و در دروان بلوغ خود است. وقتی یک فیلم تولید می‌شود نیاز به عرضه و نمایش دارد .

به دلیل تعطیلی دو هفته تهران یک هفته جشنواره را عقب انداختیم و تا دو دی ماه ادامه دارد. در طول روز ۱۰ تا ۱۲ فیلم در این سامانه ها به نمایش در می آید.

در فراخوان اعلام کرده بودیم که ممکن است فیلم ها کپی شود ولی ما یک راهی در پیش گرفتیم و گفتیم صاحبان آثار مختار هستند برای پخش اثر. خوشبختانه با توجه به ریسک پذیری جامعه مستند ساز و همراه شدند با این حرکت انقلابی آثار با مردم تقسیم شد. زیر ساخت ها به کار خود ادامه می‌دهند و باید از رخنه کردن در آثار جلوگیری کرد. اکران آنلاین در جهان همه گیر شد.

برای پخش آثار ۴ سامانه پخش آنلاین با ما همراه شدند . در مورد حق صاحبان آثار و اهالی رسانه هم راهی در نظر گرفتیم . یک سامانه برای اهالی رسانه به صورت رایگان و در سه پلتفرم دیگر بلیط فروشی صورت می‌گیرد و این کمکی است به اقتصاد سینمای مستند و حق بلیط ها صد در صد به صاحبان آثار بر می‌گردد. به دلیل خطری که مستند سازان قبول کردند یک بسته حمایتی برای افراد نظر گرفتیم که در بخش خصوصی بین سه ، پنج و هشت میلیون تومان به صاحبان آثار تعلق می‌گیرد.

برای اختتامیه هم استودیو تلویزیونی در نظر گرفتیم و صدا و سیما حمایت کرد. هیچ حضور فیزیکی نداشتیم و در اختتامیه هم همین گونه خواهد بود. در سوم دی ماه اختتامیه اختتامیه باحضور داوران ، برخی اهالی رسانه و برگزیدگان صورت می‌گیرد.

تلاش برای خلق قصه گفتن در آثار خوانساریان مشهود است

در میز فیلم‌کوتاه این هفته محمدرضا مقدسیان و آرمان خوانساریان به بررسی سه اثر آخر این فیلمساز پرداختند. محمدرضا مقدسیان در ابتدا گفت: یک ویژگی در بین خیلی از آثار کوتاه وجود دارد یک جور ذوق زدگی برای خلق برخی موقعیت ها که صرفا جذاب است ولی آدم نمی فهمد که این موقعیت چه کمکی به مخاطب میکند. دست کم در سه فیلم آخر آرمان خوانساریان رگه های تلاش برای قصه گفتن و شخصیت پردازی و تلاش برای روایت قابل ردگیری است. ولی اینکه در این مسیر چه قدر کارگردان موفق بوده است را باید بررسی کرد. احساس میکنم سبز کله غازی پخته ترین اثر توست. اتمسفر حسی حاکم بر اثر یا ساخته میشود یا نه اگر آن اتمسفر برای مخاطب جا بیفتد سرنوشت شخصیت ها برای مخاطب مهم میشود و در نهایت فیلمساز مخاطب را درگیر میکند که در سبز کله غازی این اتفاق می افتد. نقطه مقابل سبز کله غازی موناکوست که در این فیلم کارگردان جسورتر است . در موناکو یک پیام مهم و انسانی را منتقل میکند ولی جایی بیش از اینکه من حس ببینم در دیالوگ ، دیالوگ های مستقیم و خیلی خیلی درشت را میشنوم. من نباید دیالوگ را عیان ببینم باید تجربه حسی این آدم را درک کنم . شاید عجله داشتی برای پایان بندی. آرمان خوانساریان برای من یک فیلمساز حسی است و موقعیت های حسی را بلد است ولی در موناکو این از کارگردان از حس دور میشود و کارگردانی برجسته تر است.

آرمان خوانساریان در ادامه افزود : ما در فضای تحصیلی سینما الگوی های فیلم بلند را یاد میگیریم. در ابتدای ساخت فیلم کوتاه من اصلا بلد نبودم. سبز کله غازی اولین فیلمم بود که الگوی سه پرده ای دارد و یاد گرفتم که میتوان روایت کوتاه را یاد بگیرم . در فیلم کوتاه هر یک دقیقه مهم است. وقتی میخواهم قوس شخصیت نشان دهم باید در بیست دقیقه بیان کنم. من به عنوان یک آدم جوانی که در کشور زندگی میکند باید یک سری مسائل را بیان میکردم که مثلا من در تحقیر کردن یک آدم چه قدر موثر هستم. معاصر بودن خیلی کار مهمی است.

در فیلم کوتاه خطر همینجاست که مثلا در فیلم سبز کله غازی من در بیست و دو سالگی تمام جوایز را گرفتم میتوانستم در همان نقطه بمانم و حرکت نکنم. یک موقعی به آدم توجه میشود باید به سمت دیگری برود تا در جا نزنی. فیلم کوتاه یک تصویری پیدا کرده که نگاه آماتوری دارند و همین نگاه باعث تولیدات آمالتوری میشود. راه ورود به فیلم کوتاه خوب این است که نگاه آماتوری را از خود دور کنیم.

نوشته بررسی جایگاه مستند در سینمای ایران/ جزئیات برگزاری اختتامیه جشنواره سینما‌حقیقت اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

جشنواره فیلم فجر را می‌توان با بیست درصد ظرفیت سالن‌ها برگزار کرد

در اولین میز گرد این هفته برنامه «هفت» ، هاشم‌میرزاخانی و محسن برمهانی به گفتگو درباره وضعیت جشنواره ها در دوران کرونا پرداختند.

هاشم میرزاخانی در ابتدا گفت‌: طیف بچه های هنری بیشترین آسیب را در بحران کرونا دیده اند. آن ها اولین لبیک گویان مبارزه با کرونا شدند و کنار عزیزان کادر درمانی بیشترین ایثار را کردند. اما با کرونا یک بوم و دو هوا برخورد شده است. اگر بیماری وجود دارد آیا فقط در مراکز فرهنگی ویروس باعث انتقال می شود. وقتی نمی دانیم کی قرار است این بیماری از بین خواهد رفت و با توجه به اینکه سینما یکی از محرک های شادابی مردم است به نظر می رسد که حتما باید فکری به حال سینما کرد. حوزه اکران پنج هزار نفر حقوق بگیر دارند و این پنج هزار خانواده دچار مشکل شده اند. در این بین جشنواره موتور محرکی برای فیلمسازان و مردم است و باید برای آن تدبیری اندیشید.

وی در ادامه افزود : در این میان ما باید راهکار خودمان را پیدا کنیم. کل جمعیت سینما رو کشور دو میلیون نفر بودند. این یعنی اوضاع سینما خوب نبوده و الان خیلی بدتر شده. اگر فکری نکنیم این صنعت کاملا خواهد مرد و شوکی هم برای احیای آن کارساز نخواهد بود. در جشنواره فجر با بیست درصد سالن های بزرگ می توان جشنواره را برگزار کرد. آثار داوری شود و اختتامیه کوچکی هم داشته باشد. فجر به نوعی سال تحویل سینمای ایران است.

محسن برمهانی در ادامه افزود: دو فرضیه برای پسا کرونا وجود دارد. اول این که به سرعت به فضای گذشته باز خواهیم گشت زیرا مشتاقان منتظر این اتفاق اند. فرضیه دوم هم این است که شاید سینمای دچار تجربه ای شود که دیگر قابل بازگشت نخواهد بود و سبد مصرف سینما تغییر کند.

شرایط فعلی جشنواره ها و سینما ها را دچار مشکل کرده و نوعی ابهام و بلاتکلیفی به وجود آمده است. همه منتظر اتمام این نا به سامانی هستند. صنعت سینما در ماه مارس امسال دو میلیارد دلار زیان دیده است. در ژانویه ۷۰ سالن سینما تعطیل شده اند. آینده جشنواره ها و بازارهای فیلم هنوز مشخص نیست. برلین نام نویسی را آغاز کرده اما معلوم نیست چه موقعی قرار است برگزار کند. کن هم کاخ جشنواره خود را در اختیار بی خانمان ها گذاشته اند. جشنواره هایی کنسل کردند. برخی دیگر کوچک تر برگزار کردند. بعضی ها با اکران آنلاین و حضوری برگزار کردند. بعضی ها هم برگزار کردند و وقتی با عدم استقبال رو به رو شدند جشنواره را در نسخه کوچک تر برگزار کردند. موج قوی هم وجود دارد که می گوید لزومی ندارد برای جشنواره پولی خرج شود و هزینه های آن برای مبارزه با کرونا سرمایه گذاری شود. بسیاری از جشنواره ها کنسل شدند و شاید هیچ وقت دیگر برگزار نشوند.

واکنش هنرمندان به ترور شهید فخری‌زاده

پژمان کریمی مجری و کارشناس میز رسانه در ابتدای صحبت های میز رسانه گفت: در هفته گذشته یکی از دانشمندان ایران ترور شد و اهالی سینما به این رویداد واکنش درخوری نشان دادند و سینما گران نشان دادند که از مردم جدا نیستند و خیلی خوب به اتفاقات جامعه واکنش نشان می دهند.

امیر حسین مکاریانی در این باره افزود: این خبر جزو برترین اخبار جهان بود. واکنش ها هم همان طور که انتظار می رفت بالا بود. بیانیه «تویی که نمی شناختمت» هم نشان دهنده این موضوع بود. سال هاست که عنوان می شود ما سینمای سیاسی نداریم. تک نگاری‌هایی در سینمای سیاسی داریم اما جریان نبوده. دلایل مختلفی ممکن است وجود داشته باشد.

هادی فیروزمندی نظر خود را درباره واکنش هنرمندان این گونه بیان کرد: به نظر من مطلع ابتدایی بیانیه حرف مهمی دارد. ما چقدر شهید را می‌شناختیم که بتوان انتظار داشت هنرمندان او را بشناسند و برای او کار بسازند. این بیانیه ها نشان می دهد هنرمندان زنده اند و این جای قدردانی و امیدواری دارد.

وی در ادامه افزود : خبر مهم دیگر هفته گذشته خبر برگزاری جشنواره فیلم فجر است. حیات سینما به اکران وابسته است. در ده ماهه سینما تعطیل بوده اما جشنواره ها برگزار شده اند. تولید فیلم اما وجود دارد. سوال این است که سینما در روزهای عادی باید تعطیل باشند اما به جشنواره که می رسیم می خواهیم آن را برگزار کنیم. من نمی گویم که جشنواره برگزار شود یا نه. من فکر می کنم باید با یک منطق کلی سینمای ایران را مدیریت کنیم. فیلم های جشنواره پارسال چه سرنوشتی داشتند که حالا قصد برگزاری جدید را داریم؟ چه تدبیری برای این موضوع وجود دارد. اقتصاد سینما در گرو نمایش فیلم هاست و باید برای اکران فکر کرد.

امیر حسین مکاریانی درباره برگزاری جشنواره فجر گفت: وقتی اصل چرخه سینما که اکران فیلم ها است دچار مشکل است طبیعتا جشنواره هم تحت تاثیر خواهد بود. هنوز صحبتی در مورد جزئیات جشنواره نشده اما سوال های زیادی وجود دارد. زمان برگزار در فصل سرماست و هشدارهایی برای پیک بعدی بیماری وجود دارد. تولید آثار سینمایی شاید به اندازه نباشد. خبرهای امیدوار کننده ای وجود دارد. شاید بتوان جشنواره فجر را به تعویق انداخت.

برخلاف اسم ساده فیلم، انیمیشن «خورده شده» پیچیده است

میز انیمیشن این هفته به بحث و بررسی درباره پویانمایی «خورده شده» سپری شد.

سیدعلیرضا گلپایگانی درباره این پویانمایی گفت: بر خلاف اسم ساده این فیلم، فیلم پیچیده ای است و مفهوم خاصی دارد. این فیلم یکی از فیلم های موفق انیمیشن کوتاه در عرصه های جهانی است و در جشنواره های زیادی پذیرفته شده است و حتی منتخب هم بوده است. کار برای کودکان هم جذاب بوده است هر چند که مفهوم کودکانی نداشته است. حتی نکته جالب این است که فیلم از موسیقی کلاسیک استفاده مرده که کاملا با فیلم هماهنگ است. که خود این بسیار جالب است.

در این فیلم کار انگار ساده است. برخی حتی فکر کردند کار کاملا دیجیتالی است. این فیلم یک کار جمعی است. عده ای فکر می کنند اهالی انیمیشن منزوی هستند و این کار را گروهی نمی دانند اما انیمیشن به شدت کار درگیر کار گروهی است.

محسن رضاپور در ادامه افزود: اسم اولیه فیلم «خورده شده» بود و قرار نبود اسم فیلم این باشد. بعضی می گفتند اسم فیلم را اوروبروس بگذار. اوروبوروس همان شخصیتی است که در انتهای فیلم حضور دارد. اما من دوست داشتم فیلم ساده باشد و برای مخاطب این سوال پیش نیاید که اوروبوروس چیست. این فیلم نگاه من به جهان است. قصه البته در این دنیا دیگر است اما منطق آن مثل دنیای ماست. علت این حضورها استفاده از المان هایی است که جهانی است. فیلم انگار بی زمان و مکان است و این باعث اقبال در خارج از کشور بوده. سیستم فیلم اینگونه ایت که همه چیز داخل یک چیز دیگر است. حتی درخت هم شبیه بلالی است که در آن بلالی وجود دارد. علت استقبال کودکان از این کار موزیکال بودن ان است هرچند که شاید مفهوم آن را نفهمند.

عوامل کار همه تخصص استاپ موشن بود و همسر من تخصص عروسکسازی بود. عوامل کار را خیلی تمیز درآوردند که در اولین اکران فکر می کردند کار تری دی است. حتی من ناچار شدم در کار لک بیاندازم که معلوم شود تری دی نیست. ما برای همین کار یک استودیو ساختیم که تخصصی استاپ موشن کار کند. البته فضای مناسبی نداریم. کار برای ما واقعا سخت است و ما در رقابت با دیگر کشور ها واقعا در یک جنگ نا برابر بودیم.

گفتنی است؛ میز نقد این هفته برنامه «هفت» با حضور مسعود فراستی، ناصر هاشم‌زاده و شاهین شجری‌کهن به نقد و بررسی فیلم سینمایی «تنت» (Tenet) ساخته کریستوفر نولان پرداخت.

نوشته جشنواره فیلم فجر را می‌توان با بیست درصد ظرفیت سالن‌ها برگزار کرد/ واکنش هنرمندان به ترور شهید فخری‌زاده اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

سینماها تبدیل به فروشگاه‌های خالی از کالا شده‌اند

در میزگرد اول برنامه هفت دو سینمادار از مشکلات چندین ماهه سینماها به بحث و بررسی پرداختند. مجتبی بهزادیان مدیر سینما فرهنگ در این باره گفت: وقتی که کرونا شروع شد یک اتفاقی برای همه دنیا بود. الان بعد از ۹ ماه میتوان به یک نگاه کارشناسی رسید. سینما در کدام صنف خطر قرار میگیرد. جا دارد از وزارت بهداشت و کادر درمان تشکر کرد. سینما کمترین خطر را دارد. یک بحث اشتباهی است که ستاد کرونا دارد در نظر می‌گیرد. ما در سینما فرهنگ جشنواره فیلم کودک برگزار کردیم ولی هیچ اتفاقی برای کسی رخ نداد. وزارت ارشاد یک سری صنوف را پر خطر اعلام کرد ولی سینما در این لیست نبود ولی باز سینماها تعطیل می‌شود. در این وضعیت که آمار کرونا بالا می رود سینماها که بسته است پس چگونه می‌شود؟

ما تبدیل شدیم به یک فروشگاهی که غرفه های خالی داریم و هیچ جنسی برای ارائه نداریم. الان اگر کرونا نبود با این فیلم های ارائه شده هیچ اتفاقی برای سینما رخ نمی‌داد. اگر فیلم مخاطب پسند داشته باشیم میتوان سینما را زنده نگه داشت. ولی ما الان هیچ چیزی برای عرضه نداریم. فروش سال ۹۸ در سینما نزدیک ۳۰۰ میلیارد بود. همین پارسال ۸۰ فیلم اکران شد ولی ۱۰ فیلم گیشه را نجات داد. بحث اکران فیلم خارجی سنگ بزرگ است. پس الان وارد بحث نمی‌شوم. همین سینمای ایران با همین تولیدات تا حدودی خوب است. سینمای ایران با همین تولیدات خود در حال حاضر نیازگوی ما هست. اگر میخواهیم وارد اکران خارجی شویم باید به روز باشیم ولی ما توانایی پرداخت این هزینه های کپی رایت را نداریم.

فرشید مصلحتی مدیر سینما پارس هم ادامه داد: هیچ کدام از سینماها حتی پول آب و برق ندارند. وزارت ارشاد مصوب کرد که پول برق سینماها توسط آن ها پرداخت شود. تا ساعت شش عصر حتی ده نفر به سینما نمی آیند. ما فیلم شنای پروانه را اکران کردیم ولی تهیه کننده گفت جلوی اکران را بگیرد. هی میگویند پول تهیه کننده ها را پرداخت کنید. وقتی پولی نیست بودجه ای هم نیست که پرداخت کنیم. سینما در این شرایط چگونه میتواند به حیات خود ادامه دهد؟ یک سری از تعهداتی که وزارت ارشاد مصوب کرده بود به آن ها عمل نکرده است. من فکر میکنم در حال حاظر باید به بازار فیلم های خارجی ورود کنیم. ما در بهترین شرایط بدون کرونا فقط سه روز فروش داشتیم. الان اگر به این شرایط رسیدیم باید فیلم خارجی اکران کنیم تا سینما را نجات دهیم. باید در سینما رقابت کنیم و فیلمسازان ما با دنیا در فیلمسازی رقابت کنند.

ماجرای بازگشت حاتمی‌کیا به سریال‌سازی در میز رسانه

در میز رسانه ، کارشناسان رسانه به بررسی اخبار مهم سینمایی این هفته پرداختند که در صدر اخبار بازگشت ابراهیم حاتمی‌کیا به سریال سازی بود.

حسین‌سلطان محمدی دراین باره گفت :درمورد بازگشت آقای حاتمی کیا به سریال سازی خبری خوبی است. دیدگاه کارگردانان به زندگی پیامبران متفاوت است. در جهان بحث یهود خیلی مهم است. آقای حاتمی کیا خیلی سیاه و سفید به کارکترها نگاه نمی‌کند. ما میتوانیم امیدوار باشیم که یک سریال خوب را شاهد باشیم. سریالی که سر و صدا خواهد داشت و یک کار استراتژیک و مهم است. این سریال یک کار سنگین است و باید برای آن هزینه کرد.

جواد محرمی در ادامه افزود: درمورد بازگشت آقای حاتمی‌کیا به سریال سازی خبر خیلی مهمی بود. اهمیت این سریال از ابعاد مختلف است و حضور ابراهیم حاتمی کیا میتواند بار کیفی این سریال را بالا ببرد. سینمای ایران در مسائل فنی شاهد رشد بوده است و مشکل اصلی فیلمنامه است. سینمای حاتمی کیا دو مزیت دارد یکی بحث فنی یکی بحث دیالوگ نویسی است که در سریال تاریخی اهمیت دارد و این امید بخش است برای دیدن یک سریال خوب .

استفاده از نریشن در فیلم راه رفتن روی تیغ است

در میز گرد این هفته برنامه «هفت» فیلم کوتاه «هشتگ ساعت چهار» ساخته عاطفه محرابی با حضور محمدرضا مقدسیان نقد و بررسی شد.

محمدرضا مقدسیان درباره ویژگی های این فیلم گفت : بارها در مورد این موضوع صحبت کردیم. در فضای سینمای ما که تنوع ژانر و کارگردانی و فیلمنامه وجود ندارد، وجود این موضوع در فیلم های کوتاه واقعا قابل ستایش است. فیلم برای سال ۹۵ است. من تا کنون این فیلم را ندیده بودم و وقتی آن را دیدم احساس کردم یک کار جدید می بینم. این واقعا مهم است که فیلم فانتزی بسازید که بیگانه با فضا نیست و هنوز هم نو و تازه باشد. من حسرت به دل ماندن که فیلم ببینم که همه آن دیالوگ نباشد. این فیلم و بخش عمده مفهوم آن در فضا سازی به وجود آمده است. کمک گرفتن از جلوه های ویژه هم ظریف و درست است. کار به شدت همگن است و می تواند خیلی خوب منطق خود را حفظ کند. فیلم یک شخصیت درون گرا دارد و قصه گویی کمدی است. اما در این فیلم کمی تراژیک می شود. برای فهمیدم درونیات یک شخص درون گرا چه کار می شود کرد. اولین راه نریشن است. نریشن در این فیلم اندازه است اما نکته مهم این است که این نریشن با استفاده از ابزار گرافیکی ما را به دنیای درونی شخصیت نزدیک می کند. این شیوه بیان درونیات را خیلی خوب به تصویر می کشد و قابل باور است. فیلم در مورد مرگ است. کارگردان می توان با مرگ شوخی کند ولی بدون این که آن را سخره بگیرد.

عاطفه محرابی هم در ادامه افزود: فکر میکنم استفاده از نریشن راه رفتن روی تیغ است. ممکن است زیاده گو باشد. در فیلم ما نریشن یکی از ارکان های اصلی فیلم بود و من روی آن خیلی وقت گذاشتم و آن را روتوش کردم و خوشحالم که به اندازه بوده است. برای من خیلی لذت بخش است که از ساخت فیلم می گذرد و می بینم هرچه خواسته ام قابل درک شده است. برای تمام اتفاقات در فیلم فکر شده است و این برای من جای خوشحالی دارد. شرایط ساخت فیلم کوتاه خیلی سخت شده است و این برای من کمی دلسردی آورده است. به لحاظ اقتصادی ساخت فیلم کوتاه واقعا سخت شده است. برای من اوضاع کمی سخت تر است چون خیلی به دنبال کار رئالیستی نیستم و این هزینه کار را بالا می برد. در این فیلم تصمیم نداشتم کمدی باشد ، ما نمی خواستیم به شخصیت بخندیم و سعی کردم بیشتر کمدی موقعیت بسازیم تا بخواهیم چیزی را خنده دار نشان دهیم. سعی کردیم از چیزهایی استفاده کنیم که برای همه مردم آشناست.

گفتنی است میز نقد این هفته برنامه به نقد و بررسی فیلم سینمایی «گیلدا» ساخته کیوان علی محمدی و امید بنکدار پرداخت.

نوشته سینماها تبدیل به فروشگاه‌های خالی از کالا شده‌اند/ استفاده از نریشن در فیلم راه رفتن روی تیغ است اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

ظهر وقت فیلم دیدن نیست

در اولین میزگرد این هفته برنامه سینمایی «هفت» سیدمسعود اطیابی و سیدمحمد حسینی درباره بازگشایی سینماها و عدم موفقیت اکران آنلاین به گفتگو نشستند.

سیدمسعود اطیابی در این خصوص گفت: سینما عملا تعطیل است. بعید است هیچ سینمادار زیر بار این قضیه برود و حق هم دارند. این یک تصمیم کلان است. نه می توان به آن ایراد گرفت و نه می توان آن را تائید کرد. علت آن هم این است که مسئولین اساسا سینما و حوزه های هنر را نمی شناسند و مصرف کننده آن هم نیستند. من در آمریکا برای شرکت در جشنواره ای رفتم. در کشور های دیگر مسئولین مصرف کننده کالای فرهنگی هستند اما اینجا اینگونه نیست. ظهر وقت فیلم دیدن نیست و عملا سینما در قبل از ساعت ۶ بسته است و عجیب است که گفته اند سینما فقط تا ساعت ۶ می تواند باز باشد. من را متعجب می کنند که مسئولین تا این حد با این موضوع بیگانه هستند. می شد کار بهتری کرد و از ساعت ۶ به بعد فقط سینما را باز گذاشت تا بتوان کمی حضور مردم را کنترل کرد و جهت داد. ما سینماگران واقعا نگران هستیم. شاید این هم علت اصلی عدم اعتراض ماست. سینماگران چون عاطفی هستند دوست ندارند به واسطه سینما کسی دچار بیماری شود.

مسئولین سینما را جدی نمی‌گیرند

سیدمحمد حسینی در ادامه افزود: سینما جدی گرفته نمی شود. وقتی از اکران صحبت می کنیم در واقع در مورد تولید هم باید صحبت کرد. اگر چنین اتفاقی برای صنعت خودرو سازی بیافتد مسئولین چه واکنشی نشان می دهند. اگر برای کارکنان صنعت دیگری چنین وضعی پیش می آمد مسئولین چه می کردند. این نشان می دهد مسئولین اساسا سینما را جدی نمی گیرند. سینما ها سقف بالای ۴ متر دارند و از لحاظ رعایت پروتکل ها کاملا مناسب هستند و می تواند در این زمان یک مکان امن برای یک تجربه جمعی برای مردم باشد. سینما در نزد مسئولین یک فضای تفریح گونه است در حالی که این طور نیست. در گیشه سینما فرهنگ خرید فروش می شود. بچه های سینما واقعا نجیب هستند. زندگی بسیاری از بچه های سینما دردآور است.

«زندگی میان پرچم‌های جنگی» نگاه زیرپوستی به ماجرای طالبان و داعش دارد

درمیز مستند این هفته برنامه هفت مستند «زندگی میان پرچم‌های جنگی» ساخته محسن اسلام زاده مورد بحث و بررسی قرار گرفت.

رامتین شهبازی درباره مستند گفت: جسارت آقای اسلام زاده یک امتیاز است. کارگردانی اگر به عنوان مدیریت کردن باشد و در این شرایط جنگی هم می توان گفت کار قابل قبول است. حتی اگر جایی صدا واضح نباشد و یا کادر غلط باشد. این جسارت و کار آقای اسلام زاده امتیاز زیادی دارد اما نکاتی در مورد فیلم است که می توان در مورد آن صحبت کرد و شاید می‌شد روی میز تدوین اصلاحاتی را انجام داد. شاید فیلم اگر کوتاه شود بهتر هم شود. این فیلم در حوزه خود متفاوت و قابل ملاحظه و تفکر کرد.

محسن اسلام زاده ادامه داد:  اول از همه این حادثه تروریستی در افغانستان را تسلیت می گویم و از همه ایرانیان بابت حمایت های خود جوش تشکر می کنند. من قبلا این مسیر را رفته بودم. آنجا مخوف بودن طالبان را در مستند تنها میان طالبان نشان داده بودم. مورد انتقاد هم قرار گرفتم. مهمترین انتقاد هم برای یک استاد افغانستانی بود که می گفت تو در مناطق تحت تسلط طالبان فیلم ساختی و نگاه مردم آنجا را فقط نشان دادی و نگاه مردمی که در آنجا نبودند را نشان ندادی. این بار تصمیم گرفتم فیلم را از جای دیگر شروع کنم. تدوین کار هم صحنه های زیادی داشت که حذف کرد. زیرا اگر ریتم کار بالاتر برود طالبان قهرمان مبارزه با داعش می شد. بحث زیادی در این مورد داشتیم و در نهایت من قانع شدم که آن ها را حذف کنیم. فیلم نگاه زیرپوستی به ماجرای طالبان و داعش دارد. آنها معتقد بودند که هربار تنوانسته اند داعش را محاصره کنند هلی کوپترهایی سررسیده اند و برای آن ها دردسر ساز شده و ماجرا را به کلی عوض کردند.

«خورشید» بهترین انتخاب برای اسکار بود

درمیز رسانه این هفته پژمان کریمی، ایزد مهر آفرین و محمدصالح حجت الاسلامی به بحث و بررسی درباره اخبار مهم سینمایی پرداختند. ایزد مهرآفزین درباره انتخاب فیلم «خورشید» در اسکار گفت: به نظر من هم جدا از اینکه پیشینه مجید مجیدی مهم بود خود اثر هم اثر درخشانی است. این فیلم در بخش رقابتی ونیز حضور داشته است. به نظر من هیات انتخاب ایران در اسکار کار راحت تری داشت همه دوستان میگفتند «خورشید» بهترین گزینه برای اسکار است من فکر میکنم «خورشید» مولفه های درون خودش را دارد و جز شانس های خوب امسال است. ما با یک اثری مواجه هستیم که خودش موفقیت دارد و مجید مجیدی هیچ وقت در حیطه گروه‌های سیاسی نبوده است. برخی به دنبال معرفی فیلم «شیطان وجود ندارد» بودند فیلمی که هیچ کدام از مراحل اداری برای ساخت درسینمای ایران را سپری نکرده است.

محمدصالح حجت الاسلامی هم در ادامه افزود: انتخاب فیلم سینمایی «خورشید» به عنوان نماینده سینمای ایران در اسکار انتخاب پیچیده و دور از ذهنی نبود. به هر حال پیشینه و نام آوری یک سینماگر دست کمیته انتخاب را باز می‌گذارد. پخش کننده خارجی این فیلم یک هوشمندی به خرج داده و نام «بچه‌های آسمان» را زنده کرده است که این یادآوری ها خیلی مهم است. فیلم با سونی پیکچرز هم برای پخش در آمریکا وارد مذاکره شده است. وی درباره مهاجرت بازیگران هم ادامه داد: ما با فردی مواجهیم که بسیار جوان است و می‌توانند برای کارهایی روی آن سرمایه گذاری کنند. به قول آقای عنقا گفته بودند این همه شهرت خطر آفرین بود. این اتفاقات هزینه های برای خود ارشاد هم در پی دارد که باید مدیریت شود.

ایزد مهرآفرین درباره این مهاجرت‌ها در انتها افزود: یک نکته ای که اینجا برای من چالش است این است که سرنوشت آثاری که این بازیگر در آن کار کرده است چه می‌شود به نظرم اینجا وزارت ارشاد باید اقدامی کند که آثار دچار زیان نشوند. این نکته مهم است حتی در بحث های قرار دادی باید سخت گیرانه تر برخورد کنند. به نظرم قابل پیش بینی بود.

گفتنی است میز نقد این هفته برنامه سینمایی «هفت» با حضور مسعود فراستی، شاهین شجری‌کهن و ناصر هاشم‌زاده به نقد و بررسی فیلم سینمایی «ربه کا» پرداخت.

نوشته ظهر وقت فیلم دیدن نیست/ مسئولین سینما را جدی نمی‌گیرند اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

فیلم کوتاه پایگاه مناسبی است برای کسب تجربه‌های هنری

در اولین میزگرد این هفته دو فیلمساز فیلم کوتاه درباره اهمیت فیلم کوتاه در سینما به بحث و گفتگو پرداختند‌.

امید شمس درباره تاریخچه فیلم کوتاه در ایران گفت‌: فیلم کوتاه سال ۴۷ با بصیر نصیری شروع شد و خیلی ادامه پیدا نکرد اما بعد از انقلاب با فیلمسازان بزرگی مثل عیاری، کیارستمی، جیرانی ادامه پیدا کرد. سال ۸۲ انجمن صنفی ان تشکیل شد و در چند سال اخیر فیلم ها کاملا حرفه ای شده اند.

کار کردن در فیلم کوتاه به شدت لذت بخش است و دست فیلمساز باز تر است. در فیلم بلند هزار و یک محدودیت وجود دارد اما در سینمای کوتاه این گونه نیست. چند سالی است که سینمای کوتاه هم دچار ممیزی شده است اما همچنان فیلم کوتاه پایگاه مناسب تری است برای کسب تجربه های هنری بدون دخالت دیگران. در سینمای بلند از سفارش دهنده تا اکران تاثیر گذار در تولید فیلم هستند و جلوی رهایی کارگردان برای خلق اثر هنری را می گیرد. در سینمای کوتاه تنوع ژانر بیشتر است و فیلمسازان جهان خود را به راحتی خلق می کنند.

پویا نبی در ادامه افزود : من تصورم می کنم صنف فیلم کوتاه با دیگر صنوف تفاوت دارند. زیرا مولد و مادر هستند. خیلی از کارگردانان سینمای بلند از سینمای کوتاه آمده اند. به همین دلیل این صنف یکی از تاثیر گذارترین صنوف بوده است. خیلی از فیلمسازان بلند، غریزه و جهان سینمایی خود را در سینمای کوتاه به دست آورده اند. از سال ۹۲ به بعد عوامل سینمای بلند به فیلم کوتاه آمدند. کتاب های زیادی تالیف شد و موسسات زیادی به آموزش فیلم کوتاه پرداختند. جشنواره های بسیاری برای فیلم کوتاه درست شد. تا قبل از ماجرای کرونا فیلم های کوتاه ایرانی به صورت میانگین روزی یک افتخار به دست می آوردند. فیلمسازان ایرانی بسیاری در جشنواره های خارجی داور شدند. این نشان می دهد فیلم کوتاه جایگاه ویژه در سینمای ایران دارد. فیلم کوتاه سفیر خوبی برای سینمای ایران در جهان بوده است.

کرونا نظم جشنواره‌های جهان را به هم ریخت

سیدصادق موسوی دبیر جشنواره فیلم کوتاه باحضور در برنامه «هفت» از روند این دوره از جشنواره فیلم کوتاه توضیحاتی ارائه داد.

وی درباره تاثیر کرونا در برگزاری جشنواره گفت: کرونا نظم جشنواره های جهانی را به هم ریخت. ما به هیچ عنوان نمی خواستیم فیلم ها را به صورت آنلاین اکران کنیم و به دلیل تعطیلی سینما ها در تهران ناچار به برگزاری بخش های جنبی در جشنواره شدیم. از سال های گذشته ما بیست جلسه آموزشی برگزار می کردیم و امسال این دوره های آموزشی به شکل اینترنتی برگزار شد. سال های گذشته این نشست ها هزینه برای مخاطبان داشت اما امسال این کارگاه ها رایگان بودند. استقبال امسال از این نشست ها واقعا خوب بود.

نزدیک پنج هزار اثر از خارج از ایران به جشنواره رسید که پنجاه فیلم به بخش مسابقه آمده است. صد و چهل فیلم ایرانی هم به بخش مسابقه راه پیدا کردند اما به علت این پلتفورم ها هیچ ضمانتی برای امنیت آثار نمی داند از اکران آنلاین پرهیز کردیم. امسال چون میهمان خارجی نداشتیم هزینه های پشتیبانی ما کمتر شده بود. ممکن است ناچار شویم فقط یک اختتامیه مجازی برگزار کنیم. همه این ها ممکن است هزینه های ما را پایین بیاورد. این تعطیلی ها نه تنها تولیدات فیلم کوتاه کمتر نشده بلکه بیشتر هم شده است. فیلم کوتاه چون نیازمند پرده سینما نبوده است و به همین دلیل تولید فیلم کوتاه مورد استقبال قرار گرفته است. بازیگران و عوامل سینمای حرفه ای هم کمک های بیشتری به سینمای کوتاه کرده اند. زیرا رخوت سینمای بلند در فیلم کوتاه وجود ندارد. کرونا آسیب کمتری به فیلم کوتاه زده است.

مساله دوگانه سلامت و معیشت از اساس باطل است

کارشناسان رسانه در میزگرد این هفته به بحث و بررسی تاثیر کرونا در فرهنگ و هنر پرداختند.

امیر حسین مکاریانی در ابتدا عنوان کرد : از زمان شیوع ویروس کرونا سینما هم دچار آسیب شد. عده ای معتقدند نباید چراغ سینما خاموش شود و باید تولید محتوا ادامه پیدا کند زیرا یک کالای استراتژیک است. در کل سینما در یک فضای استیصال است و نمی توان گفت چه چیز خوب است یا بد. اما نکته مهم این است که کارکرد مدیران چیست؟ آیا فقط وظیفه آن ها پیگیری کارهای جاری است یا باید یک تصمیم مهم برای برون رفت از این استیصال بگیرند؟ سینما بدترین دوره خود را پشت سر می گذارد. اما آیا هیچ تصمیم خلاقانه ای از سوی مدیران و فعالان حوزه سینما وجود داشته است؟

آرش فهیم در ادامه افزود : مساله دوگانه سلامت و معیشت از اساس باطل است زیرا هر دو آن ها باید در کنار هم باشد. تعطیلی پروژه های سینمایی برای حفظ سلامت کار اشتباهی است. زیرا هم معیشت و سلامت هنرمندان به خطر می افتد و هم جامعه دچار مشکل می شود زیرا مردم احتیاج به کالای فرهنگی دارند. این اتفاق باید مدیریت شود. حتی قانون هم می تواند به آن ورود کند. مساله معیشت هم باید تامین شود. واقعا اگر این پروژه ها تعطیل شود سینماگران چگونه باید نان بخورند.

گفتنی است، میز نقد این هفته برنامه «هفت» باحضور مسعود فراستی، جواد طوسی و محمدتقی فهیم به نقد و بررسی فیلم سینمایی «گاو» ساخته داریوش مهرجویی پرداخت.

نوشته فیلم کوتاه پایگاه مناسبی است برای کسب تجربه‌های هنری/ کرونا نظم جشنواره‌های جهان را به هم ریخت اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

در ادبیات پلیسی ضعف داریم

در میزگرد اول این هفته مجتبی رشوند مدیر عامل موسسه ناجی هنر درباره جایگاه پلیس در آثار نمایشی گفت: نیروی انتظامی بیش از بیست سال قبل به عنوان یک جامعه پیش رو ضرورت حضور در بستر سینمایی و نمایشی را حس کرد به همین دلیل موسسه ناجی هنر تاسیس شد. این نشان میدهد که نیروی انتظامی به بخش رسانه  و نمایش اهمیت میدهد. در طول این سال ها بیش از ۷۰ اثر نمایشی در زمینه های مختلف تولید شده است و از زمانی که من به عنوان مدیر حضور داشتم اسیب شناسی کردیم و رسیدیم به جایی که فهمیدیم ضروریت های اجرایی حال حاضر چیست تا دین خود را به دوستان نیروی انتظامی و دوستان فیلمساز ادا کنیم. مثلا برخی از چیزهایی که محدودیت تلقی میشد بین دوستان فیلساز کدام قابل اغماض هست و میشود کاهش داد. ما بی اغراق در حال حاضر در بالاترین سطح تعال با فیلمسازان قرار داریم و سردار اشتری در تمام موارد نظارت دارند. من فکر میکنم بهتر ازاست از گذشته عبور کنیم و به آینده فکر کنیم.

وی در ادامه افزود: دهه ۶۰ و ۷۰ فضا قابل مقایسه با امروز نیست. در آن زمان تعدد رسانه ها کم بود و مردم در معرض تعدد اثر نبودند. مردم ژانر مدنظر خود را انتخاب میکنند. سلیقه مردم تغییر کرده است. در دهه ۶۰ و ۷۰ فیلم های متعددی داشتیم ولی جامعه سینمایی الان یک نیم نگاهی به گیشه دارد که طبیعی است. در دهه  ۶۰و ۷۰ قهرمان فیلم ها پلیس بود و در دهه حاضر ما بیشتر به جزییات زندگی تبهکار پرداختیم و پلیس در حاشیه قرار گرفت. من فکر میکنم ما مقداری ضعف در ادبیات پلیسی داریم .ما خود را مدافع حقوق دوستانی میدانیم که در نقطه صفر مرزی کار میکنند. درب ناجی هنر به روی فیلم سازها باز است. ما تعاملی برخورد میکنیم و اصلا دنبال شعار نیستیم.  نمیگوییم پلیس آدم متافیزیکی است. ما نباید صورت نیروی انتظامی را خراب کنیم.

وقتی گویش را از بازیگر بگیری حس بازیگر از دست می‌رود

میزگرد دوم برنامه «هفت» میزبان کارگردان و بازیگران فیلم سینمایی «بچه گرگ های دره سیب» بود.

فریدون نجفی کارگردان فیلم درباره موفقیت این فیلم در جشنواره کودک گفت: خوسبخاته امسال در جشنواره فیلم کودک ۴ پروانه زرین را دریافت کردیم. ما رقیب بزرگ و سرسختی چون مجید مجیدی و فیلم «خورشید» را  داشتیم. مجیدی کسی بود که من به واسطه او با سینمای کودک آشنا و وارد این ژانر شدم. درمورد گویش فیلم باید بگویم این است که این نوع فیلم ها که در اقلیم های خاص ساخته میشود من به عنوان یک سند فرهنگی به آن ها نگاه میکنم. اگر ما وفادار باشیم به زندگی آن ها پشت این فیلم ها محکم تر است یعنی مردم سراسر دنیا با فیلم ارتباط برقرار کنند. وقتی گویش را از بازیگر بگیری حس بازیگر از دست می‌رود.

سوگول طهماسبی ادامه داد: من اصالتا بختیاری هستم. کار با سه نوجوان و دنیای صادقانه آن ها برایم بسیار لذت بخش بود چون آن ها  دنیایی کاملا صادقانه دارند و هنوز مثل ما درگیر دنیا نیستند. با اینکه من بختیاری هستم ولی همین بچه ها مشاور لهجه من در فیلم بودند. ممنون از آقای نجفی که به من اعتماد کردند چون من را بازیگر تلویزیون می‌دانند ولی ایشان من را برای یک نقش اصلی سینمایی انتخاب کردند.

«شوفر» برای من یک دغدغه بود

میز فیلم کوتاه این هفته به فیلم «شوفر» اختصاص داشت که در جشنواره کودک جایزه بهترین فیلم کوتاه را دریافت کرد. رضا نجاتی کارگردان این اثر در این باره گفت: «شوفر« برای من یک دغدغه بود و این دغدغه مرا ول نمی کرد. این را دیده بودم که عده ای دوست دارند در کودکی پشت فرمان بنشینند. زمانی که ما در حین فیلمبرداری بودیم افسر راهنمایی و رانندگی به ما گفت که این چیزها در جاده ها بسیار زیاد است. این برایم جالب بود که این تخیل من در واقعیت چقدر رواج دارد. این فیلم واقعا دغدغه من بود و اگر ان را نمی ساختم واقعا آرام نمی گرفتم.

محمدرضا مقدسیان در ادامه افزود : این موضوع انگار بخشی از خاطرات ماست. اما واقعا موضوع و مضمون اصلی فیلم چیست؟ آیا به دنبال نشان دادن عواقب است؟ بحث اگرچه خوب است اما اندازه نیست. نقش مادر به شدت پررنگ است. مادری که طلاق گرفته است. ارتباط این بچه با مادر چطور است؟ این بخشی از سیر داستان است. شیوه تربیتی پدر هم قابل پیگیری است. اما هیچ کدام از اینها در فیلم دیده نمی شود و ما باید آن را با ذهنیت خود به دست بیاوریم. انگار فیلم فقط یک فیلمی است برای فرهنگ سازی در موضوع رانندگی. من انتظار دارم در فیلم ابعاد و اعماق داستان را برای ما نشان دهد. رگه هایی از این موضوع وجود دارد اما شکل نگرفته و کامل نشده است. در بحث کارگردانی یک سوال ذهن مرا مشغول می کند. من احساس می کنم فیلم بیش از حد نماهای بسته می بینیم. تا جایی قابل درک است. اما به عنوان یک فیلم جاده ای ما انتظار داریم گاهی نماهای باز هم ببینیم.

گفتنی است میزنقد و بررسی این هفته به بررسی  فیلم سینمایی «دادگاه شیکاگو هفت» با حضور مسعود فراستی، ناصر هاشم زاده و محمدتقی فهیم سپری شد.

نوشته در ادبیات پلیسی ضعف داریم/ وقتی گویش را از بازیگر بگیری حس بازیگر از دست می‌رود اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

حلقه مفقوده در سینمای کودک مدیریت است

در اولین میزگرد برنامه هفت وحید نیکخواه آزاد و غلامرضا رمضانی از کارگردانان پیشکسوت سینمای کودک درمورد وضعیت حال حاضر این ژانر سینمایی صحبت کردند.

نیک خواه آزاد در ابتدا گفت : سینمای کودک ما اسباب و نیروی انسانی و مخاطب وضعیت خوبی دارد اما اتفاق های لازم نمی افتد درد این است. ما حتی تاریخی برای سینمای کودک داریم و باید بررسی کنیم که چه شد که در دوره ای آن اتفاق طلایی افتاد و دیگر نمی افتد. پرتوی وقتی گلنار را ساخت ۳۲ سال داشت. سی سال از آن موقع گذشته است. یعنی کارگردان مستعد و سی سال تجربه اما اتفاق لازم نمی افتد. به نظرم حلقه مفقوده مدیریت سینما است انگار سینمای کودک جایی در سپهر سینمای ایران ندارد.

آن زمان ما دسترسی زیادی به فیلم های جهان نداشتیم به کتاب ها و مجلات سینمایی هم همین طور. اما واقعا کارهای خوبی ساخته شد. اما الان شرایط در این زمینه بهتر است اما سیستمی برای تولید اثر وجود ندارد. اگر انسان در دوره خودش کودکی نکند بعدا کودکی خواهد کرد. اگر برای کودکان اثر نسازیم این در آینده بچه ها تاثیر خواهد گذاشت. آثار خارجی هم شاید به درد ما نخورد زیرا یک شبیه خون فرهنگی است.

غلامرضا رمضانی در ادامه افزود: سینمای کودک در سینما تنهاست. برای سینما اتفاقات زیادی افتاد اما برای سینمای کودک اتفاقی نیافتاده است زیرا آن را رها کرده اند و اهمیتی به آن نمی دهند. انگار کارهای مهم تری از سینمای کودک دارند. در سی سال پیش آن فیلم ها با شرایط زمان خود همراه بود اما الان این گونه نیست.

کارها و تصمیمات ما متکی به شرایط و برنامه ریزی ها و سیاست هاست. قدیم تر این برنامه ریزی برای سینمای کودک وجود داشت. اما الان اینطور نیست. آن موقع خود مدیران برای کار به سراغ ما می آمدند. الان اما بر عکس شده. برای تایید یک فیلمنامه یک سال یا دوسال باید تلاش کرد. اگر آنجا تائید شود در مرحله تخصیص بودجه و امکانات در گل می ماند.

شاید جشنواره پویانمایی در اسفند برگزار نشود

درمیزگرد دوم برنامه هفت محمدرضا کریمی صارمی به تشریح عملکرد یک ساله کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان پرداخت. وی در این باره گفت: کانون پرورش فکری تولیدات زیادی دارد که بخشی از آن تولید آثار سینمایی است. از دو سال گذشته وضعیت کانون بهتر شده است. ۲۰ انیمیشن در دست کار داریم و به زودی اولین آن به ثمر خواهد رسید. یک فیلم سینمایی دیگر به نام «یدو» داریم که به جشنواره فجر خواهد رسید. از قدیم در جشنواره های جهانی کانون حضور پر رنگی داشته است و بالای ۲۰۰۰ جایزه جهانی برده ایم.

یازده فیلم کانون در کتاب های درسی خارج از کشور تدریس می شود. کانون نزدیک به هزار کتابخانه دارد که باعث تداوم تعامل با کودکان است. حتی در این کتابخانه ها کار سینمایی هم انجام می شود. وجود مدیران دلسوز و نبود بودجه های زیاد باعث شد اتفاقات خوبی بیافتد و حتی ما فیلم خوب بسازیم. جشنواره پویانمایی برای برگزاری آماده کار است تاکنون آثار زیاد و خوبی به دبیرخانه دائمی رسیده است. اما شاید در اسفند برگزار نشود زیرا نمی خواهیم جشنواره را به صورت آنلاین برگزار کنیم. اکران آنلاین ممکن است به فیلم ها ضربه بزند. از طرفی دیگر نمی خواهیم به سلامت جامعه ضربه بزنیم. شاید مجبور شویم تاریخ برگزاری را به تعویق بیاندازیم.

چالش های انتخاب منوچهر شهسواری در میز رسانه

ایزد مهرآفرین درباره انتخاب منوچهر شهسواری به عنوان مدیرعامل خانه سینما گفت : من بعید می دانم صراحتی در اساسنامه وجود داشته باشد. بند کمی تفسیر پذیر است. من بعید می دانم در جایی که نماینده وزارت ارشاد هست و اعضای هیات مدیره وجود دارند تخلفی باشد. به نظر می رسد این بند قابل تفسیر بوده است. در صنوف های دیگر هم همین طور است و شاید مدیرعاملی چندین دوره در این جایگاه باشد.

امیر حسین مکاریانی ادامه داد : در قانون وقتی این طور ذکر می شود برای جلوگیری از این اتفاقات است. برای جلوگیری از لابی گری. اما نکته جالب این است که آقای شاهسواری بازنشسته اند و بد نیست برای استراحت به سفر بروند و بگذارند جوانان هم این مسند ها را تجربه کنند. نکته دیگر من در مورد جشنواره کودک است. سوال اصلی اینجاست ما برای کدام کودک فیلم می سازیم. برای کودکان دهه شصت و هفتاد یا کودکان دهه نود؟ کودک دهه نود دچار توسعه تفکر است اما مدیران همچنان همان تفکر دهه شصتی را دارند.

ایزد مهرآفرین در ادامه درباره جشنواره کودک افزود : بحث جشنواره کودک مورد انتقادات زیادی است. در مورد این که آیا اصلا این جشنواره ها آثار درخوری دارند. خیلی از این فیلم ها حتی برای ما جذاب نیست. در سینمای کودک تولید اثر دچار مشکل است. در دهه شصت حتی فیلم های هنری هم برای سینمای کودک بود . این باعث توسعه در سینمای کودک بود. اما این توسعه الان دیگر وجود ندارد و این به نظام تولید در این حوزه باز می گردد.

گفتنی است میز نقد این هفته برنامه هفت باحضور مسعود فراستی، شاهین شجری کهن و جواد طوسی به نقد و بررسی فیلم سینمایی «داستان کارآگاه» اثر ویلیام وایلر پرداخت.

نوشته حلقه مفقوده در سینمای کودک مدیریت است/ شاید جشنواره پویانمایی در اسفند برگزار نشود اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

ضعف امکانات بخشی از نقص برای ساخت آثار با موضوع پیامبران است

میزگرد اول این هفته برنامه سینمایی «هفت» با حضور دو  کارشناس و محقق دینی سپری شد. محمدحسین رجبی‌دوانی درباره ظرفیت های مغفول تاریخ ادیان در سینما گفت: هنرمند باید در ریزه کاری ها هم از متخصصین تاریخ استفاده کند. کار های خوبی بوده اند که در جزئیات خوب کار نکرده اند و اشکالاتی داشته است. ما در تاریخ از چهره ها و ظواهر هم اطلاعات تاریخی داریم که گاها به این اطلاعات توجه نشده و نداشتن مشاور علت این امر بوده است. در مورد تاریخ مقدسه نمی توان خیال پردازی کرد و جعل شخصیت ممکن است ایجاد شبهه و سوال کند. شاید نداشتن سیاست مشخص در شورای انقلاب فرهنگی و وزات ارشاد و عدم توجه نخبگان حوزه و دانشگاه تاثیر گذار بوده است. همیشه این کارها بر اساس خواست یک فیلم ساز به وجود آمده و دولت حمایت کرده است. اگرچه دیر شده اما خیلی هم دیر نیست و می توان باز هم کار کرد. ما در مواقعی به پیامبران یهود پرداختیم. خوب است اما باید اولویت با تاریخ اسلام باشد.

حجت‌الاسلام محمدسعید بهمن‌پور در ادامه افزود: ضعف امکانات و پشتیبانی بخشی از نقص برای ساخت آثار با موضوع پیامبران است. غرب برای همه پیامبرانی که در تورات بوده اند فیلم ساخته است. از طرف دیگری دراماتیزه کردن این داستان ها هم کار مهمی است که ما در آن ها ضعف داریم. محدودیت هایی هم موجود بود که برداشته شد. فیلم حضرت مریم ۵ سال معطل مانده بود زیرا محدودیت در مورد نشان دادن حضرت مریم و حضرت زکریا وجود بود که البته برداشته شد. فیلم هایی که در مورد حضرت موسی ساخته شده است از یک پیامبر او را به یک اومانیست تبدیل کرده اند. در فیلم نوح هم همین گونه است. این نگاه به درد ما نمی خورد. ما هم باید فیلم هایی با دیدگاه خودمان در همان سطح بسازیم. البته گاهی دیدگاه خودمان هم لنگ می زند.

امسال یک سال سخت برای جشنواره کودک بود

در میزگرد دوم برنامه «هفت» علیرضا تابش دبیر جشنواره فیلم کودک درباره ویژگی ها و چالش های این دوره از جشنواره مطالبی عنوان کرد . وی درباره نوع برگزاری جشنواره گفت: مساله سرقت آثار در همه جای دنیا هست. بخشی از پویش جشنواره فرهنگسازی برای نوجوانان است که فیلم هایی را ببینند که حق تکثیر دارند. این مسیر جدید است و کرونا به آن شتاب داده است و جشنواره کودک یک محل برای آزمایش در زمینه پخش انلاین است که امیدواریم به دیگر جشنواره ها هم سرایت کند. حق فروش به صورت کامل به صاحبان فیلم ها پرداخت خواهد شد. در پائیز هر سال یه رویداد بزرگ سینمایی داریم جشنواره کودک و فیلم کوتاه و سینما حقیقت. سیاست بر اساس پخش آنلاین است و این تجربه ها برای سایر جشنواره ها هم انتقال داده خواهد شد. امسال به شکل فیزیکی با بچه ها همراه نیستیم اما اکران انلاین یک ظرفیت فراگیر به ما داده شده است. امسال هر خانه یک سینما هر کودک یک داور خواهد بود و این آرا در فیلم برگزیده تاثیر گذار خواهد بود. امیدوارم والدین و معلمان بچه ها را به فیلم دیدن ترغیب کنند.

امسال یک سال سخت برای جشنواره کودک بود زیرا فضا به کلی تغییر کرده بود. در این زمینه با چالش های زیادی رو به رو بودیم که تجربه های زیادی هم به دست آمد. فیلم های امسال تلفیقی از کارگردانان پیشکسوت و جوان بوده است و این باعث خوشحالی است. ذائقه شناسی نسل جدید باید صورت گیرد زیرا این نسل با نسل قبل متفاوت است. شناخت این نسل می تواند برای ساخت آثار جدید بسیار مفید باشد. میزان استقبال تا کنون خوب بوده است. گروه سنی ۵ تا ۱۵ سال ثبت نام خوبی داشته است و نمایش فیلم برای آن ها رایگان است و سایرین باید مبلغ فیلم را بپردازند. المیپاد فیلمسازی امسال جدی تر از سال گذشته است و پیشکسوتان زیادی با ما همراه هستند برای آموزس نوجوانان و این یک میدانی برای انتقال تجربه برای نوجوانان خواهد بود.

واقعیت این است که در جشنواره موضوع آزاد است و در افراد در هر حوزه ای میتوانند در سال های آینده اثار خود را ارسال کنند. امسال از تمام نقاط کشور مستند به جشنواره رسید. مسولین کشوری ما اگر وقت  بگذارند خیلی راحت میتوانند با این مستندها با مشکلات کشور آشنا شوند.

وقتی تهیه کننده کار پیشنهاد ساخت فیلم در سوریه را به من داد بدون هیچ تفکری قبول کردم

میز مستند این هفته به بررسی فیلم مستند «سایه های روشن» اثر حسین نشاطی پرداخت. رامتین شهبازی درنقد و بررسی این اثر گفت: از دو نظر می توان این فیلم را بررسی کرد. این طور فیلم ها می تواند به شخصیت های جلوی دوربین کمک کند. زنانی که دارای روان زخم هستند. کاری که فیلمساز می تواند آن ها را حل کند. اما این برای مخاطب هم باید جذاب باشد. این می تواند به جذابیت فیلم کمک کند. فیلم ایده های گسسته ای دارد اما فیلمساز آن ها را به هم متصل نکرده است. تعداد شخصیت ها زیاد است و فیلم دچار گسست می شود. فیلم ها در مورد سوریه زیاد است. فیلم چه هدیه ای جدیدی می دهد که مخاطب بخواهد آن را دنبال کند. در فیلم ما با تکرار مواجهیم. جز چند صحنه ای که یک اتفاق هایی می افتد.

حسین نشاطی ادامه داد: مسائل غیر قابل پیش بینی برای ما زیاد بود. قصد توجیه ندارم. ما هشت جلسه وقت برای فیلمبرداری داشتیم در جاهایی شخصیت ها اجازه همراهی به ما نمی دادند. این ها باعث می شد کار ما سخت شود و حتی ایده های ما هم به کنار گذاشته می شد. وقتی تهیه کننده کار پیشنهاد ساخت فیلم در سوریه را به من داد بدون هیچ تفکری قبول کردم. یک موضوع وجود داشت در مورد زنانی که در کارخانه آب معدنی کار می کنند. کار پیش تولید نداشت و به یکباره به سراغ تولید رفتیم. حلب هنوز شرایط بحرانی داشت. مسلحین در بیرون شهر وجود داشتند و دلهره هم چنان وجود داشت. زنانی که در این کارخانه کار می کردند از خانواده های مخالف دولت بودند و این آب ها را برای جبهه ها می فرستاند. ارتباط گیری با آن ها سخت بود. زبان و همراهی آن ها دشوار بود. اما شرایط جذابی برای فیلمسازی و شرایط دردناک انسانی آنجا وجود داشت.

گفتنی است: میز نقد این هفته با حضور مسعود فراستی، ناصر هاشم‌زاده و محمدتقی فهیم به نقد و بررسی فیلم سینمایی «الرساله» (محمد رسول‌الله‌(ص)) ساخته مصطفی عقاد پرداخت.

نوشته ضعف امکانات بخشی از نقص برای ساخت آثار با موضوع پیامبران است/ امسال یک سال سخت برای جشنواره کودک بود اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.