فستیوال کن در همین راستا از سال ۲۰۱۶ در بخش جنبی خود اعطای جایزه نخل طلایی همجنس‌گرایی را به همت فرنک فایننس مارودریا، اولیور دوکاسل و جاکو مارتینو از سال ۲۰۱۰ آغاز کرد. در‌ کنار Teddy award  برلین و Queer lion ونیز، نخل همجنس‌گرایی کن (Queer Palm) جز اصلی‌ترین جوایزی است که برای قدردانی از سینمای SLGBTQIA طراحی شده است؛ با این همه، چپ‌گرایان افراطی توقع حضور رسمی این شاخه، در میان جوایز اصلی را دارند. البته اگر این جایزه در بخش اصلی منظور شود، شاید جایزه گرفتن برخی از فیلم‌های ضعیفی که صرفاً مبلغ این مفاهیم هستند، تمام شود. آثاری مثل «قدرت سگ» (The Power of the Dog) و «مهتاب» (Moonlight) که در سال های گذشته به جشنواره‌های مهم اروپا رفتند و در نهایت به مجسمه اسکار هم رسیدند.

در ادامه نگاهی به فیلم‌هایی که فستیوال کن برای این بخش مسابقه امسال لحاظ کرده بود، می‌اندازیم.

نخل همجنس‌گرایی به «هیولا» (Monster) به کارگردانی هیروکازو کورئیدا از ژاپن رسید. این اثر داستان علاقه یک پسر بچه مدرسه‌ای، به یکی از همکلاسی‌هایش را دنبال می‌کند. مادر این بچه وقتی این رفتارهای پسرش را می‌بیند، سریعا به مدرسه رفته و در ملاقات با مدیر می‌گوید که معتقد است که این قبیل افکار را معلمشان در سر پسرش کاشته است.

ناگفته نماند که نام «آناتومی یک سقوط» (Anatomy of a Fall) برنده نخل طلای بهترین فیلم امسال هم، در این لیست به چشم می‌خورد. این اثر داستان مرگ یک مرد و متهم شدن زن او به جرم قتل در دادگاه را بازگو می‌کند. در اواخر قصه، پسر این خانواده به حقایق تاریکی از پدر و مادرش پی می برد که نمی داند باید چطور در دادگاه شهادت دهد.

اسامی نامزدهای نخل همجنس‌گرایی به شرح زیر است:

Monster — Hirokazu Kore-eda

Along Came Love (Le Temps d’aimer) — Katell Quillévéré

Anatomy of a Fall (Anatomie d’une chute) — Justine Triet

Conann — Bertrand Mandico

Homecoming (Le Retour) — Catherine Corsini

How to Have Sex — Molly Manning Walker

The Idol — Sam Levinson

Kubi — Takeshi Kitano

The Nature of Love (Simple comme Sylvain) — Monia Chokri

Power Alley (Levante) — Lillah Halla

A Prince (Un prince) — Pierre Creton

Rosalie — Stéphanie Di Giusto

A Song Sung Blue (Xiǎo bái chuán) — Geng Zihan

نوشته نخل همجنس‌گرایی اهدا شد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

در برخی از گزارشات اشاره داشته‌ایم که کشورهای مسلمان حوزه خلیج فارس و دو کشور اروپایی مجارستان و لهستان نیز با هالیوود سر این مسائل به مشکل بر خورده‌اند. اما دیزنی به‌عنوان بزرگترین تولیدکننده محتوای کودک و نوجوان، در قبال محصولاتش باید پاسخگو باشد. باب چپک مدیرعامل دیزنی با اعلام جنگ با فلوریدا و دی سنتیس، شاید تشویق چپگرایان لس‌آنجلسی و نیویورکی را برای خود خرید، اما سبب ضرر مالی جبران ناپذیری برای سهامداران دیزنی شد.

همان طور که می دانید ایالت فلوریدا میزبان یکی از پارک های مشهور دیزنی لند و اراضی مهمی از کمپانی دیزنی است. این ایالت با لغو امتیاز خاص دیزنی ملقب به منطقه واتیکانی (معافیت از مالیات و عوارض شهری) پاسخ قاطعانه ای به دیزنی داد. پانزده روز پس از این اتفاق، دو نماینده از طرف ران دی سنتیس به ملاقات مدیران شهربازی دیزنی در اورلاندو رفتند. آنها در این جلسه با نشان دادن یک فایل پاورپوینت، به مدیران دیزنی، بخشی از امتیازات ایالت به این شهربازی را نشان دادند؛ تغذیه برق این پارک توسط یک نیروگاه ۵۴ مگاواتی، ۱۰۰ کیلومتر کانال‌های آب و فاضلاب و یک سازمان آتش‌نشانی که سالانه به بیش از ۳۵ هزار تماس تلفنی پاسخ می‌دهد که بیشتر در رابطه با گرمازدگی مردم در شهربازی است.

دی سنتیس با یک امضا تمامی این امتیازات را از دیزنی سلب کرده است. اما این دو نماینده به مدیران شهربازی گفتند که در صورت چند تغییر اساسی در مواضع سیاسی، دیزنی می‌تواند دوباره از این امتیازات بهره‌مند شود. یکی از این تغییرات، حضور چند نماینده مستقیم دی سنتیس در مدیریت شهربازی است. تغییر دیگر در رابطه با حذف تصاویر و المان‌های همجنس‌گرایی و تراجنسیتی از فضای عمومی پارک است.

حال دیزنی باید تصمیم خود را بگیرد، آیا آنها می‌توانند این شکست را قبول کنند و تسلیم شوند؟ یا می‌خواهند به جنگ ادامه دهند؟ اگر بخواهند بجنگند، مسئله اینجاست که آیا توان جنگیدن با فلوریدا را دارند؟

پیتر اسکورچ مدیر نشریه سیاست فلوریدا نوشت: داشتن امپراتوری عظیمی نظیر دیزنی، ضعف‌های متعددی نیز به همراه خواهد داشت. نه تنها امتیازات خاص لغو خواهند شد، بلکه اقدامات دیگری نیز روی خواهد داد.

شش ماه پس از بحران دیزنی در فلوریدا، این ابر کمپانی در جنگ با دی سنتیس روز به روز ضعیف تر شده و در مقابل پروفایل سیاسی دی سنتیس بسیار قوی‌تر شده است. تعدادی از کارشناسان سیاسی، او را شانس اصلی کسب نمایندگی جمهوری خواهان در انتخابات آتی ریاست جمهوری می‌دانند.

دی سنتیس در چند ماه اخیر بیکار ننشته است، او با فرستادن پناه‌جویان غیر قانونی به شهرهای لیبرال نشین، توجه کشور را جلب کرده است. او چند هفته پیش یک هواپیمای اختصاصی از این مهاجران را به منطقه فوق لوکس «مارتا وینیارد» فرستاد و بلافاصله لیبرال‌های دوستدار پناه‌جویان و مهاجران، ارتش را خبر کردند تا این افراد را از خیابانهای میان کاخ‌هایشان، جمع کنند. اوباما بهمراه چند تن از دیگر سیاستمداران دموکرات در این منطقه، ملک دارند.

البته فرماندار فلوریدا مسائل slgbtqqia را رها نکرده است؛ دفتر او در مقابل تغییر جنسیت کودکان و نوجوانان از طریق جراحی، ایستاده است؛ او پوشش بیمه چنین جراحی‌هایی را حذف کرده و اکنون در حال بررسی حضور drag queen ها در تفریحات کودکان است. Drag queen مردانی هستند که به صورت افراطی، خود را آرایش زنانه کرده و لباس زنان را می‌پوشند. چندی پیش یک مدرسه، دانش آموزان خود را به کاباره‌ای برده بود تا نمایش مردان drag queen را تجربه کنند.

در دورانی که فلوریدا در صحنه جنگ با انحرافات جنسی می‌تازاند، دیزنی در چند ماه اخیر نتوانسته چندان مقاومتی نشان دهد.

شروع جنگ میان مردم و چپ‌گرایان 

منتقدان لایحه «حقوق والدین در منابع تحصیلی کودکان» این قانون را «نگو همجنس‌باز» خطاب کرده‌اند. استیو ناکس که خود drag queen است، اولین نفری بود که بصورت علنی به این لایحه در فلوریدا اعتراض کرد. او همه تلاشش را می‌کند تا خردسالان و کودکان با عناصر انحرافات جنسی خو بگیرند. او در صفحه توییتر نوشت: وقتی به فلوریدا و به قدرت فکر می‌کنیم، سریعاً به یاد دیرنی می‌افتیم. دیزنی بزرگترین حامی ما است ولی هیچ کاری برای مبارزه با این لایحه نکرده است.

دیزنی در ابتدای کار نمی‌خواست که مستقیماً به نبرد فلوریدا برود، اما مافیای چپ‌گرایی او را تسلیم خواسته‌های خودشان کردند. پس از موضع گیری رسمی دیزنی، جنگ علنی میان آنها و مردم فلوریدا شکل گرفت.

کریستوفر روسو شخصی است که در حوزه پرده برداری از سیاست‌های چپگرایی کمپانی‌ها، برای رسانه‌ها فعالیت می‌کند. او در صفحه توییتر یک ویدیو مخفی از جلسات مدیران دیرنی منتشر کرد؛ موضوع جلسه مبنی بر اضافه کردن عناصر همجنس‌گرایی به فیلم‌ها و سریال‌ها بود و اینکه دیگر لازم نیست به صورت «پنهانی»، مبلغ همجنس‌گرایی باشیم.

دی سنتیس در آپریل به امتیازات دیزنی خاتمه داد، این امتیاز که در سال ۱۹۶۷ به دیزنی داده شده بود تا به صورت خود مختار در ملکی به مساحت ۱۰۰ کیلومتر مربع، امپراتوری کند.

صاحب نظران این اقدام فرماندار را عملی جسورانه و منتقدان او، این کار را گستاخانه خواندند. سیاستمداران هر حزب همیشه با مدیران این کمپانی در پشت پرده هم پیمان و رفیق گرمابه و گلستان بوده‌اند‌. اما پیام فرماندار فلوریدا واضح بود: اینجا دی سنتیس رئیس است، نه دیزنی.

دی سنتیس چندی پیش در یک نشست خبری گفت: اگر می‌خواهید مبلغ جنسیت‌های نو ظهور در مدارس ابتدایی باشد، شما دیگر روی تاج سر ما جای ندارید. دیگر دیزنی حکومت اختصاصی خود را نخواهد داشت. بین آنها و بقیه دیگر هیچ فرقی نیست و آنها باید مالیات خود را به ایالت فلوریدا بپردازند.

سناتور دموکرات جیسون پیزو درباره دی سنتیس گفت: «او یکی از قوانین دیرینه بچه‌ای که تازه به یک مدرسه جدید می‌رود را اعمال کرد، برو گردن کلفت‌ترین قلدر در مدرسه رو پیدا کن (دیزنی) و بعد بزن توی دهنش تا حساب کار دست بقیه بیاد.»

بحران دیزنی با فلوریدا، کمپانی‌های دیگر را نیز نگران کرده است. این کمپانی‌ها از طرفی برای جلب رضایت دولتمردان نیویورکی و کالیفرنیایی، مواضع سیاسی لیبرال گرفته‌اند. اما این مواضع، در تضاد کامل با ایالاتی نظیر فلوریدا و تگزاس است. اما نکته در اینجاست که در دوسال اخیر، حجم مهاجرت از ایالات لیبرال به فلوریدا و تگزاس، چند برابر شده است. برای اولین بار در تاریخ، بازار املاک لوکس در فلوریدا و تگزاس، از نیویورک و لس‌آنجلس پر رونق تر شده و خریداران حتی دو برابر ارزش ملک را نسبت به سال گذشته پرداخته‌اند. سیاست‌های دموکرات‌ها در قبال کرونا و نظم اجتماعی، سبب شد تا سیل مهاجرت به فلوریدا و تگزاس افزایش یافته و نیویورک و کالیفرنیا چند نماینده مجلس کنگره را از دست بدهند. (قانون الکترال کنگره بر اساس جمعیت هر ایالت است، وقتی مردم از نیویورک به فلوریدا مهاجرت کنند، نیویورک صندلی کنگره را نیز از دست خواهد داد.)

پیتر اسکورچ در ادامه افزود: دی سنتیس دیگر نیاز به رفاقت پشت پرده با دیزنی ندارد، تا چند سال پیش، سیاست مداران به کمک‌های مالی دیزنی برای کمپین‌های انتخاباتی نیاز داشتند، اما امروز او می‌تواند به سراغ افرادی نظیر پیتر تییل (اولین سهام دار فیسبوک) برود و در کسری از ثانیه یک چک پنج میلیون دلاری بگیرد.

اسکورچ در پایان گفت: استراتژی دیزنی این بود که صبر کنند تا فرماندار فلوریدا عوض شود تا بتوانند با ساخت و پاخت کنند‌. اما پیش بینی می‌شود که دی سنتیس دوباره فرماندار فلوریدا بشود که در صورت رخ دادن این اتفاق، دیزنی تا ده سال باید بجنگد.

نوشته مبارزه فلوریدا با دیزنی و همجنس‌گرایی ادامه دارد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

در متن این بیانیه آمده است که برخی از محصولات نتفلیکس با شرعیات و ارزشهای اسلام در تضاد است. آنها مستقیما به نتفلیکس گفته‌اند که باید آثار مبلغ همجنس‌گرایی و تراجنسیتی را از نسخه خاورمیانه پاک کنند. مشکل اساسی کشورهای مسلمان با تبلیغ مفاهیم همجنس‌گرایی در علی‌الخصوص محتوای کودکان است. چندی پیش کشور اروپایی مجارستان نیز سر این مسائل با نتفلیکس به مشکل برخورده بود.

سخنگوی رسمی رسانه در عربستان، نتفلیکس را اسپانسر رسمی «همجنس‌گرایی» در جهان خواند.

این اولین باری نیست که شرکت‌های فیلمسازی آمریکایی با مسلمانان به اختلاف می‌خورند. چند فیلم اخیر کمپانی دیزنی در این کشورها اکران و پخش آنلاین نشد.

نوشته عربستان: نتفلیکس اسپانسر رسمی «همجنس‌گرایی» است اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

پیامد بحران دیزنی در آمریکا، منجر به درس عبرت گرفتن نشد؛ این شرکت مستقیما تمرکز تبلیغاتی قسمت جدید «ثور» را روی افتخار به نمایش عناصر همجنس‌گرایی در این اثر گذاشت. به همین دلیل مالزی و شانزده کشور مسلمان دیگر تصمیم به عدم اکران این اثر گرفتند. عدم استقبال پر شور مردم از این فیلم را نمی‌توان صرفا بر گردن عدم اکران در این کشورها انداخت. «ثور: عشق و تندر» (thor love and thunder) بدترین هفته دوم فروش در گیشه آمریکا را در تاریخ دنیای مارول داشت. فروش کل جهانی این فیلم فقط کمی بیشتر از فروش «تاپ‌گان موریک»  (top gun maverick)در آمریکا است. «لایتیر»  (lightyear)محصول مشترک دیزنی و پیکسار نیز تمرکز اصلی روی پروپاگاندای slgbtqqia  داشت؛ اما این اثر نیز ضرر بیش از صد میلیون دلاری روی دست بانیانش گذاشت.

زهیدی زینل‌عابدین معاون وزیر ارتباطات و رسانه مالزی در صحبت با نمایندگان مجلس گفت که دولت برای مبارزه با گسترش LGBTQ بسیج شده است. او تقصیر اصلی گسترش این مسئله را بر روی کشورهای غربی انداخت. زهیدی گفت: اخیرا فیلمی بنام «ثور» از ما جواز اکران نگرفت. این اثر به عناصر همجنس‌گرایی می‌پرداخت؛ اما ما امروز می‌بینیم که آثار LGBTQ زیادی در کشور پخش می‌شوند که از زیر فیلترینگ ما در رفته‌اند.

او در ادامه اشاره داشت که دولت زین پس به شدت رسانه‌ها و شبکه‌های اجتماعی را برای شناسایی محتوای همجنس‌گرایی و تراجنسیتی زیر نظر گرفته و با هر شخصی که به تبلیغ این عناصر بپردازد، برخورد قاطعانه خواهد کرد.

زهیدی به خلأ قانونی که به شرکت‌های بین‌المللی اجازه تبلیغ عناصر LGBTQ می‌کند نیز اشاره کرد. او‌ گفت که دامنه اختیارات دولت محدود است و آنها نمی‌توانند نتفلیکس و تیک‌تاک را رصد کنند. اما مالزی دیزنی را مجبور کرد تا آنها اخطار بالای هجده سال را برای «لایتیر» نشان دهند. این فیلم در اکثر جهان مناسب تمام سنین است. او افزود: ما نمی‌توانیم محتوای آنلاین را به‌راحتی سانسور کنیم، اما درباره اقدامات داخلی، ما محدودیتی نداریم. ما همیشه متعهد و با اقتدار هستیم.

زهیدی از مردم کشور خواست تا خودشان از دیدن آثار همجنسگرایانه خودداری کنند و از والدین خواست تا در خانه‌ها، کنترل دیدن رسانه را در دست بگیرند. او گفت: با کمک مردم می‌توانیم محتوایی را که از زیر دست ما در رفته را پیدا کنیم.

انگس مکلین کارگردان «لایتیر» در مصاحبه‌ای گفت: ما حتی از یک همجنسگرا برای تدوین و انیماتور استفاده کردیم تا ادای دینی به زحمات این عزیزان باشد. ما در فیلم‌های زیادی نمایش عناصر LGBTQ را می‌بینیم؛ اما اینکه این گروه از فیلم ما بسیار لذت بردند، عمیقا سبب خرسندی من می‌شود.

مالزی تنها کشوری نیست که با دیزنی به مشکل خورده است. ما به دفعات گزارشاتی درباره عدم اکران چند اثر ابرقهرمانی اخیر در کشورهای مسلمان داشته‌ایم؛ این مسئله در نهایت منتج به تسلیم شدن دیزنی در قبال این کشورها شد. سرویس دیزنی پلاس با توجه به سیاست‌های این کشورها، فیلم‌ها و سریال‌ها را سانسور خواهد کرد.

باب چپک مدیر عامل دیزنی در یک ایمیل درون سازمانی گفت: کمپانی ما به‌مدت یک قرن داستان‌هایی گفته که سبب روشن شدن فکر مردم (گس‌لایتینگ همجنس‌گرا و تراجنسیت شدن) و تحقق پیوستن به رویا‌ها (تغییر جنسیت و نژاد کاراکترهای کلاسیک دیزنی صرفا برای باج دادن به مافیای چپگرایی آمریکا) شده است. به دنیا نشان دادیم که ما دوست داریم چگونه باشد (مدینه فاضله لس‌آنجلسی‌ها) و گوناگونی (جنسیتی و نژادی) بیشتر از همیشه جامعه‌مان را نشان دادیم.

* گس‌لایتینگ: گس لایتینگ gaslighting واژه ای بدون معادل فارسی: نوعی دستکاری روان‌شناختی است که در آن یک شخص یا گروه، بذر شک را در فرد یا گروه هدف کاشته، و با این کار موجب می‌گردد که آن‍ها در مورد حافظه، ادراک یا قضاوت خود پرسش کنند. ممکن است این کار باعث ایجاد تغییراتی چون ناهماهنگی شناختی یا پایین آوردن عزت نفس اهداف شده و قربانی را به‌طور مضاعف به گس لایتر (شخصی که در حال ایجاد گس لایتینگ است)، جهت پشتیبانی عاطفه ای یا اعتبار بخشی به او، وابسته کند. گس لایتر سعی می‌کند با سازوکارهایی چون انکار، گمراه سازی، ایجاد تناقض و ارائه اطلاعات ادرست، قربانی را ناپایدار ساخته و موجب عدم مشروعیت اعتقادات قربانی گردد. مثال‌های گس لایتینگ، از انکار سوء استفاده گر از سوء استفاده‌های گذشته گرفته تا تحقیر عواطف قربانی و احساساتش و همچنین برجسته کردن رویدادهای نامأنوس توسط سوء استفاده گر با هدف گیج کردن قربانی صورت می‌پذیرد. هدف گس لایتینگ این است که به‌طور تدریجی، اعتماد به نفس قربانی را تحلیل برد تا توانایی اش جهت تمیز حقیقت از کذب، درستی از نادرستی، یا حقیقت از توهم را از بین برده و ازین رو شخص یا گروه را به صورت آسیب‌شناختی در فکر و احساسات به گس لایتر وابسته کند. هر دو گروه لیبرال‌ها و محافظه‌کاران، یکدیگر را متهم به گس‌لایتینگ می‌کنند. هر دو جریان برای پیشبرد اهدافشان از این تاکتیک بهره فراوانی می‌برند. به عنوان مثال دموکرات‌ها چند سالی است که با «گس‌لایت» کردن مردم می‌خواهند بگویند که بیشتر از دو جنسیت وجود دارد؛ مردان می‌توانند زن باشند و بلعکس. مثال دیگر در زمینه نژادپرستی است. رسانه‌های لیبرال با شدتی مردم را گس لایت کرده‌اند که سیاهپوستان می‌پندارند که اوضاع نژادپرستی در جامعه امروز آمریکا بسیار وخیم است. گس‌لایت کردن سفیدپوستان را نیز به‌صورت جالبی پیاده کرده‌اند. رسانه‌ها دسته‌ای از سفیدپوستان را نشان می‌دهند که به گناه نکرده (نژادپرستی)، اعتراف کنند. سفیدپوستان دموکرات طوری شست و شوی مغزی شده‌اند که آنها می‌بایست تاوان نژاد پرستی دیگر سفیدپوستان در دویست سال پیش را بپردازند؛ بدهی شخص دیگری را باید بدون داشتن رابطه فامیلی مستقیم، وصول کنند؛ صرفاً به‌خاطر هم‌نژادی با مردم دویست سال پیش. اصطلاح انگلیسی این حس، white guilt است.

نوشته مشکل دولت مالزی با همجنس‌گرایی دیزنی اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.