این بازیگر تاکید کرد: هیچ  چیز رسمی در این باره اعلام نشده است و من در حال حاضر در حال بازی در سریال «آکتور» نیما جاویدی هستم.

وحید جلیلوند نویسنده، کارگردان و تدوینگر فیلم در پاسخ به پرسش سیاسی بابک غفوری آذر خبرنگار رادیو فردا در مورد اینکه آیا ماموران امنیتی درون ایران پیام فیلم مبنی بر کنار گذاشتن خشونت را دریافت می کنند و آیا شما با آثار هنری می توانید این تاثیر را بگذارید، گفت: دوست نداشتم وارد مسائل سیاسی شوم با این حال دوست دارم به سوال شما پاسخ بدهم. شاعر گفت هر کسی از ظن خود شد یار من، جناب غفوری آذر، همان گونه که از پیام من درباره جریانات خوزستان یک عده آنچه را می‌خواستند برداشت کردند به گمانم شما هم آنچه را می خواستید از فیلم برداشت کردید. شما صرفا از آن پیام برداشت کردید که تفنگت را زمین بگذار، در حالی که این نکته را برداشت نکردید که در کل آن پیام من ماموران امنتیی و پلیس را برادرم خطاب کردم. من در این فیلم هم این کار را کردم، قهرمان فیلم من یک مامور امنیتی است که برادر من است.

این سینماگر تاکید کرد: چنانکه نگاه ما دو قطبی باشد یا له یک جریان هستیم یا علیه یک جریان، در حالی که نگاه ما به یک تعادل برسد که چه کسی که آن طرف است و چه کسی که این طرف قرار دارد هر دو برادر هستند، آن زمان گفتگو سهل تر و ساده تر می‌شود. طبیعتا شما فکر می کنید من این حرف ها را برای این می زنم چون در ایران کار دارم و زندگی می کنم و می خواهم به سرنوشت پناهی دچار نشوم، نه واقعا اینگونه نیست. من در صورت برادران امنیتی در ایران گفته‌ام برادم به شما (خبرنگار رادیو فردا) هم می گویم برادرم.

کارگردان «بدون تاریخ، بدون امضا» تصریح کرد: این دوقطبی به شدت آزارم می دهد. من در آن وَن امنیتی دو مامور دارم که یکی وظیفه‌محور و دیگری (با بازی نوید محمدزاده) وجدان‌محور است. شخصی که وظیفه اش را انجام می دهد فقط به کارش فکر می کند در حالی که کاراکتر نوید در کنار وظیفه به قلبش هم رجوع می کند. برمی گردم به پیامم درباره خوزستان، من به ماموران امنیتی و پلیس گفتم برادرم علاوه بر انجام وظیفه به قلبت هم رجوع کن. داخل فیلمم نیز همین را گفتم و از شما هم خواهش می کنم علاوه بر وظیفه نگاه سیاسی داشتن، به قلبت هم رجوع کنی، همه چیز «یین و یانگ» است یعنی سیاه مطلق یا سفید مطلق وجود ندارد. اگر نگاه حاکمیتی و اپوزیسیون همدیگر را برادر هم ببینند احتمال برقراری گفتگو و به وجود آمدن خشونت کمتر وجود دارد. به واقع این باور من است حتی اگر در اروپا و آمریکا هم زندگی می کردم این گونه بود.

سپس در ادامه نشست نوید محمدزاده درباره رسیدن به نقش علی در فیلم «شب، داخلی، دیوار» گفت: من و دایانا هرکدام قوانین مختلفی در مرحله پیش‌تولید و فیلمبرداری داشتیم. من در مدت دو ماه نزدیک ۱۷ کیلو وزن کم کردم. ضمنا تمرین های ندیدن زیادی داشتیم، من در این مدت تنها یک بار لوکیشن را دیدم و تجربه تاثیرگذاری بود و باعث شد به نوید حقیقی بیشتر نزدیک شوم.

او درباره تجربه اولین تماشای فیلم در دفتر برادران جلیلوند بیان کرد: پس از تماشای فیلم، یکی دو ساعتی را در سکوت گذراندم. هیچ حرفی نزدم و وقتی به همراه همسرم فرشته (حسینی) به بیرون رفتم، یک آن شروع کردم به گریه کردن. او به من گفت چه احساسی داری، گفتم تمام رویاهای من بعد از ورود به بازیگری در این فیلم به واقعیت مبدل شد و خیلی خوشحال هستم که در این فیلم نقشی داشتم.

دایانا حبیبی نیز درباره چگونگی ورودش به این فیلم گفت: من دو سال شاگرد آقای جلیلوند بودم و دو سالی در دفتر ایشان کار می‌کردم. من با وجود گذشت دو سال از روند تولید فیلم هنوز یک ورق از فیلمنامه این کار را نخوانده ام.

این بازیگر اضافه کرد: تنها یک بار این فیلمنامه را در شبی که وحید جلیلوند برای معرفی فیلم همه ما را کنار هم جمع کرد، شنیدم. او از همه خواست اتاق را ترک کنند و به من به گفت تو نقش لیلا را در فیلم بازی خواهی کرد. من به او گفتم با توجه به لحن حرف زدن لیلا متوجه شدم که من برای این نقش انتخاب شده ام.

حبیبی که با این فیلم به سینمای ایران معرفی می شود، ادامه داد: در جلسه بعدی گفتگوی ما، وحید جلیلوند گفت که از این به بعد تو باید لیلا بشوی و نحوه لیلا شدن این گونه بود که من محل کارم را ترک کردم، بدون حقوق، بدون کمک گرفتن از خانواده و نزدیکان به درون جامعه رفتم و با سبک زندگی لیلا و طبقه او زندگی کردم.

این بازیگر تاکید کرد: وحید جلیلوند شناسنامه لیلا را کاملا در اختیار داشت ولی اعتقاد داشت که من باید لیلا را خودم کشف کنم. یعنی من از کفش تا عطر لیلا را خودم پیدا کردم و البته جالب تر اینکه من حتی بچه لیلا را خودم پیدا کردم. در این دوره ایزوله و قرنطینه بودم، هیچ کسی از اعضای خانواده ام را نمی دیدم، بعد از مدت ها یک بار خواهرم را دیدم که اصلا باورش نمیشد که من هستم. من البته رسیدن به این نقش را مدیون استاد عزیزم وحید جلیلوند هستم.

در ادامه کنفرانس خبری فیلم در هفتاد و نهمین دوره فستیوال ونیز که عصر ۱۷ شهریور ماه برگزار شد، علی جلیلوند تهیه کننده «شب، داخلی، دیوار» نیز درباره روند رسیدن دایانا حبیبی به نقش لیلا گفت: دایانا مدت یک سال که هشت ماه آن به صورت فشرده بود، برای رسیدن به نقش لیلا زحمت کشید و البته نکته دیگر اینکه او به مدت ۶ ماه زمان صرف کرد تا دوباره از لیلا به دایانا برگردد. به یاد دارم که می گفت دیگر توانایی ارتباط برقرار کردن با اعضای خانواده ام مثل خواهرم را ندارم. او به لطف خدا، کمک تراپی و تلاش های خودش توانست دوباره به زندگی برگردد. صادقانه بگویم که از این تغییر ما هم ترسیده بودیم و می ترسیدیم نتواند دوباره به جامعه برگردد.

در پایان نشست مطبوعاتی فیلم «شب، داخلی، دیوار» در جشنواره ونیز، علی جلیلوند تهیه کننده این فیلم خطاب به بابک غفوری آذر خبرنگار ایرانی رادیو فردا ساکن چک که در بخش ابتدایی نشست سوالی سیاسی مطرح کرده بود، گفت: آقای غفوری آذر، به قول اخوی من، برادر! فکر کنم شما اگر تمرین کنید در جلسه های سینمایی در مورد فیلم و سوالات سینمایی بپرسی؛ منظور من در مورد هر فیلمی است، احتمالا اتفاق بهتری بیفتد.

نوشته جلیلوند: مامور امنیتی و پلیس برادر من است! اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

همچنین در کنار پوستر، دو عکس از فیلم با تصاویری از نوید محمدزاده و دایانا حبیبی نیز منتشر شد.

حقوق پخش جهانی این فیلم را که سومین ساخته وحید جلیلوند است، شرکت «مچ فکتوری» بر عهده دارد.

نخستین نمایش جهانی فیلم «شب، داخلی، دیوار» در جشنواره ونیز در روز ۷ سپتامبر (۱۶ شهریور) برای اهالی رسانه در سالن «Sala Darsena» است، اولین نمایش عمومی این فیلم نیز روز ۸ سپتامبر (۱۷ شهریور) از ساعت ۱۶:۱۵ در سالن «Sala Grande» خواهد بود.

«شب، داخلی، دیوار» بعد از حضور در جشنواره ونیز، بلافاصله راهی جشنواره تورنتو می‌شود و در آنجا اولین نمایش خود در آمریکای شمالی را در بخش سینمای معاصر جهان تجربه می‌کند.

وحید جلیلوند در کنار کارگردانی، فیلمنامه این فیلم را نیز نوشته است و علی جلیلوند تهیه‌کنندگی این اثر را برعهده دارد. نوید محمدزاده و دایانا حبیبی به همراه امیر آقایی، علیرضا کمالی، سعید داخ و دانیال خیری‌خواه بازیگران این فیلم را تشکیل می‌دهند.

نوشته آخرین اخبار از «شب، داخلی، دیوار» اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

وی ادامه داد: بنده قبلاً هم گفته‌ام نفس حضور در جشنواره و افتخارآفرینی سینمای ایران نه‌تنها هیچ منع و مشکلی ندارد بلکه ارزشمند و باعث خوشحالی دست‌اندرکاران عرصه فرهنگ و هنر و به‌ویژه سینما است و می‌تواند موجب بالندگی و رشد آن شود اما موضوع از لحظه‌ای پیچیده و مشکل‌دار می‌شود که یک فیلم بدون طی مراحل قانونی و پیش از اقدام به دریافت مجوزهای لازم، در جشنواره‌ها شرکت می‌کند. چنانکه در آیین‌نامه مربوط به نمایش آثار سینمایی آمده، فیلم‌ها برای حضور در جشنواره‌ها یا هر فضای نمایشی الزاماً باید پروانه نمایش داشته باشند بنابراین هرگونه تخطی از این امر تبعات سنگین و جریمه‌های خاصی را در پی خواهد داشت.

به گفته وی، در بین فیلم‌های ایرانی حاضر در جشنواره ونیز دو فیلم «جنگ جهانی سوم» و «بی‌رویا» مشکلی برای حضور در جشنواره‌ها ندارند چراکه از چند ماه پیش درخواست خود را ثبت کرده و در تعامل با سازمان سینمایی و شورای پروانه نمایش پیش رفته‌اند. اما فیلم «شب، داخلی، دیوار» جهت اخذ پروانه نمایش دیرتر اقدام کرده و طبق اعلام تهیه‌کننده با توجه به آماده نبودن فیلم، نسخه نهایی را ارائه نداده است.

سهرابی عنوان کرد: با توجه به اطلاعیه‌های مداوم و مصاحبه ریاست محترم سازمان مبنی بر ضرورت رعایت قوانین نمایش فیلم‌ها و شرکت در جشنواره‌ها، لازم است این فیلم یا هر فیلم دیگر مراحل قانونی حضور در جشنواره‌های بین‌المللی را طی کنند.

وی اضافه کرد: به نظر بنده تبعات و خسارت‌های عدم تمکین به قوانین موجود و مصوب و تخلف در نحوه‌ی عرضه‌ی آثار، حتماً بیشتر از دستاورد احتمالی حضور در یک یا چند جشنواره خواهد بود.

مدیرکل دفتر نظارت بر عرضه و نمایش فیلم توصیه و تأکید کرد: فیلم‌سازان محترم از ارائه و نمایش فیلم خود در محافل و جشنواره‌ها، پیش از اخذ مجوز لازم جدا خودداری کنند تا تعاملی که سازمان سینمایی با سینماگران در پیش‌گرفته است، خدشه‌‌دار نشود.

وی گفت: البته، فیلم دیگری که از ایران در جشنواره مذکور حضور دارد اساساً پروانه ساخت یا شناسنامه‌ای ندارد که بخواهم درباره آن اظهارنظر کنم و از شواهد پیداست بیشتر نمایش یک سیاسی بازی است تا حضور یک فیلم سینمایی.

نوشته تلاش تهیه‌کننده‌ها برای جلوگیری از حواشی «برادران لیلا» اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

حال عمومی این بازیگر در حال حاضر مساعد است و مراحل درمان را در قرنطینه خانگی طی می‌کند تا پس از بهبودی کامل برای از سرگیری فیلمبرداری، سرصحنه حاضر شود.

«شب، داخلی، دیوار» به نویسندگی و کارگردانی وحید جلیلوند و تهیه‌کنندگی علی جلیلوند ساخته می‌شود و نوید محمدزاده و دایانا حبیبی نقش‌های اول مرد و زن فیلم را ایفا می‌کنند. علیرضا کمالی، سعید داخ، دانیال خیری‌خواه و با حضور امیر آقایی از دیگر بازیگران این فیلم هستند.

در خلاصه داستان فیلم آمده است: زندگی نابینایی به نام علی با ورود نابهنگام زنی متواری، آشفته می‌شود.

نوشته توقف فیلمبرداری «شب، داخلی، دیوار» به دلیل ابتلای نوید محمدزاده به کرونا اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

وی پیش از این در دو فیلم «چهارشنبه ۱۹ اردیبهشت» و «بدون تاریخ بدون امضا» نیز حضور داشته است.

سعید داخ، علیرضا کمالی و دانیال خیری‌خواه دیگر بازیگران این فیلم هستند که تابه‌حال معرفی شده‌اند. همچنین نوید محمدزاده و دایانا حبیبی نقش های اول مرد و زن فیلم را ایفا می کنند.

در حال حاضر مراحل پیش تولید و تمرین بازیگران فیلم «شب، داخلی، دیوار» انجام می شود.

در خلاصه داستان فیلم آمده است: زندگی نابینایی به نام علی با ورود نابهنگام زنی متواری، آشفته می‌شود…

نوشته امیر آقایی بازیگر فیلم سینمایی «شب، داخلی، دیوار» شد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

علیرضا کمالی و سعید داخ بازیگران جدید فیلم برادران جلیلوند هستند و دانیال خیری‌خواه با این اثر به سینمای ایران معرفی خواهد شد.

نوید محمدزاده بازیگر نقش اول فیلم «شب، داخلی، دیوار» است که نقشی متفاوت را ایفا می‌کند.

در خلاصه داستان فیلم آمده است: زندگی نابینایی به نام علی با ورود نابهنگام زنی متواری، آشفته می‌شود…

نوشته سه بازیگر جدید به فیلم سینمایی «شب، داخلی، دیوار» پیوستند اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

نوشته وحید جلیلوند بهترین کارگردان و نوید محمدزاده بهترین بازیگر بخش افق‌های جشنواره ونیز شدند اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

«عبدالله اسکندرى» در این نشست با اشاره به اینکه من اولین بار است پشت این صندلی نشسته‌ام، افزود: حضورم تنها به خاطر آقای جلیلوند است. وی درباره گریم رئال شخصیت‌ها در این فیلم گفت: سعی کردم خودم را با ذهنیت آقای جلیلوند تطبیق دهم زیرا بازیگران در ذهن کارگردان قوام بیشتری دارند.

جلیلوند در ابتدای صحبت‌هایش جای نوید محمدزاده و هدیه تهرانی را که با دلیل سفر در نشست حضور نداشتند، خالی کرد و افزود: نگارش این فیلمنامه دقیقا یک سال زمان برد، سه ماه نیز بازنویسی شد و صحنه‌ها را در ٧۵ روز فیلمبردارى کردیم.

وی درباره رئالیسم افراطى در سینمای ایران و شباهت فضای این فیلم با «چهارشنبه ١٩ اردیبهشت» گفت: من به رئالیسم افراطی واقعا اعتقادی ندارم. اینکه چه چیزی در اجتماع اتفاق می‌افتد که سینما به این سمت پیش می‌رود هم موضوع دیگر است. شاید کارهای کیارستمی و شهید ثالث در گذشته رئالیسم‌ بیشتری نسبت به فیلم‌های حال حاضر داشتند.

وی تصریح کرد: طبیعتا رئالیسم به موضوع مرتبط است و بستگی به مفهمومی دارد که می‌خواهیم به مخاطب منتقل کنیم و ما بر همین مفهوم، اساس ژانر و ساختار را مشخص می‌کنیم.

کارگردان «بدون تاریخ بدون امضا»، با تأکید بر این مطلب که مفهوم به من می‌گوید که چه چیز را انتخاب کنم، اضافه کرد: حرف این فیلم هم تنها در این فضا شکل می‌گرفت، اما اگر بخواهیم موضوع دیگری را انتخاب کنیم به طور حتم ژانر دیگرى را که مرتبط با مضمون باشد، انتخاب خواهیم کرد.

جلیلوند درباره مشاوره از مراجع قضایی برای نگارش فیلمنامه این فیلم، گفت:  ما از مشاور پزشکی قانونی و مشاور حقوقى  برای این کار کمک گرفتیم.

وی درباره تشیییع جسد توسط کاوه نریمان و شهادتش در دادگاه، گفت:  کاوه در فیلم دکتر کشیک را مرخص کرد و مجدد خودش تشعییع را انجام داد و در دادگاه اگر می‌خواست له خودش شهادت دهد، شهادتش سندیت نداشت اما چون علیه خودش بود در دادگاه مورد پذیرش قرار گرفت.

جلیلوند، درباره تکرار موضوعات تلخ اجتماعی در فیلم‌ها گفت: زمانی که به یک موضوع پرداخته می‌شود، نشانگر این است که در جامعه زیاد وجود دارد.

او درباره ضروری بودن قسمت‌هایی از فیلم گفت: برخی اطلاعات،  تنها برای قوام بخشیدن به شخصیت فیلم کارکرد دارند که اگر گرفته شوند، شخصیت کامل نمی‌شود. وی پرداختن به موضوع مرگ بچه ها در فیلم هایش توضیح داد: پدر من یک فرزند مرده داشته و رنج پدرم، دلیل شخصی من است.

جلیلوند در توضیح مفهوم اسم فیلم گفت: این موضوع برای هر کس می تواند اتفاق بیفتد و جهانشمول است. یعنی برای هر کسی ممکن است اتفاق بیفتد اما آیا ما هم کاری که کاوه نریمان کرد را انجام می دهیم و پول و آبرویمان را برای اینکه یک پدر زجر نکشد، به حراج می گذاریم؟

وی درباره مرغ های فاسد در کشتارگاه ها، گفت: من امیدوارم که رودی برسد که کسی مرغ نخورد. با تحقیقاتی که در کشتارگاه ها داشتیم بسیاری از مرغ های غیر ارگانیک می توانند خطرآفرین باشند.

جلیلوند در توضیح تصمیم شخصیت برای تشییع مجدد گفت: اینکه چه زمانی تصمیمش می گیرد در صحنه جرم است که خودش تشییع مجدد را انجام دهد، اما محرک ها در بیش از ده جای فیلم کاشت شده، بود.

علی جلیلوند درباره همکاری مشترک تهیه این فیلم با احسان علیخانی گفت: با توجه به دغدغه های اجتماعی او و حرف مشترکی که داشتیم با هم در این پروژه همکاری کردیم  اما این موضوع را رسانه ای نکردیم.

علی زرنگار نیز در این نشست درباره شباهت فیلم با “اینسایدر” گفت: من واقعا این فیلم را ندیدم اما رنج، زبان مشترک همه ملت هاست همان طور که امید است و تشابه فیلم به دلیل همین موضوع است.

نوشته نشست نقد و بررسی «بدون تاریخ، بدون امضاء»/ وحید جلیلوند: من به رئالیسم افراطی واقعا اعتقادی ندارم اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

این فیلم با فیلمنامه‌ای نوشته علی زرنگار و وحید جلیلوند در آخرین روزهای خرداد ماه پروانه ساخت گرفت و از همان روزها مراحل پیش تولید آن آغاز شد.

«بدون تاریخ، بدون امضا» داستان کاوه نریمان، یکى از پزشکانِ پزشکی قانونی است که در محل کارش با جسدى مواجه می شود که او را پیش از این می‌شناخته است.

علی جلیلوند به عنوان تهیه کننده در این فیلم کنار برادرش حضور دارد و این دومین تجربه همکاری آنها در سینمای بلند داستانی است.

فیلم «چهارشنبه ۱۹ اردیبهشت» اولین تجربه سینمایی وحید جلیلوند و محصول سال ۱۳۹۳ بود که زمان اکران با استقبال مخاطبان و منتقدان مواجه شد و جوایز داخلی و بین المللی متعددی از جمله سیمرغ بهترین فیلم و بهترین کارگردانى در بخش «نگاه نو» ٣٣ مین جشنواره فیلم فجر، جایزه منتقدان بین المللى هفتاد و دومین جشنواره فیلم ونیز، جایزه بهترین فیلم جشنواره بین المذاهب ایتالیا، پنگوئن طلایى بهترین فیلم جشنواره ایسلند، جایزه بهترین فیلم و بهترین بازیگر زن جشنواره ى براتیسلاوا، جایزه ویژه هیات داوران جشنواره وزول فرانسه را به دست آورده است.

بازیگران «بدون تاریخ، بدون امضاء» امیر آقایی، هدیه تهرانی، سعید داخ، علیرضا استادى و نوید محمدزاده، با معرّفی زکیّه بهبهانی هستند، . ماهان نصیری نیا بازیگر خردسال این فیلم است و همچنین تعداد زیادی از هنرجویان تئاتر در این فیلم حضور دارند.

دیگر عوامل فیلم «بدون تاریخ، بدون امضاء» عبارتند از نویسندگان: علی زرنگار، وحید جلیلوند، مدیر فیلمبرداری: مرتضی پورصمدی، طراح گریم: عبدالله اسکندری، مدیر تولید: محمدصادق آذین، مدیر صدابرداری: امین میرشکاری، صداگذا: علیرضا علویان، طراح صحنه: محسن نصراللّهی، طراح لباس: دلیله صوفیانی، تدوین: وحید جلیلوند – سپهر وکیلی، برنامه ریز و دستیار اول کارگردان: زینب نصراللّهی، منشی صحنه: ندا قائدی، عکاس: امیرحسین شجاعی، مدیر تدارکات: محمد حیدرقلی، دستیار فیلمبردار: مهدى اصلانى، دستیار کارگردان: بهنام اعلمی، دستیار یک صحنه: مسعود مقوّمی،‌ گروه کارگردانی: قدیر حمزه ای – علی عسکری، دستیار تدارکات: عماد طاهری، فیلم پشت صحنه: محمّدمهدی شیروانیان، تبلیغات مجازی: آریان امیرخان.

پخش کنندۀ بین الملل: کتایون شهابی، مشاور رسانه ای: مریم نراقی، سرمایه گذاران: حامد عنقا و علی جلیلوند.

نوشته وحید جلیلوند فیلمش را کلید زد/ آغاز «بدون تاریخ، بدون امضاء» با بازی امیر آقایی اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

این اقلام تبلیغی با هدف اطلاع رسانی در جهت معرفی نخستین جشنواره مردمی فیلم و عکس «چهلچراغ» که با هدف بزرگداشت حرکت عظیم راه پیمایی مردمی اربعین در کربلای معلی، معرفی و بازتاب عشق به اباعبدالله الحسین(ع) در عرصه های ملی و بین المللی ، جریان سازی برای تولید و حمایت از آثار در حوزه محتوایی سیره‌ی زندگی معصومین (علیهم السلام) در عرصه های فرهنگی، هنری و رسانه‌ای در اریبهشت ماه برگزار خواهد شد ، طراحی و ساخته شده است.

طراحی لوگو تایپ و پوستر جشنواره در این کار گروه ۵ نفره از مرحله ایده تا اجرا حدود دو ماه به طول انجامیده و در این پوستر از نمادهایی چون چراغ ، تسبیح ، مهر و نگاتیو دوربین در پس زمینه ای طلایی و خاکی رنگ استفاده شده است.

علاقمندان برای اطلاع از جزئیات بیشتر جشنواره و ارسال آثار خود تا ۲۵ اسفند‌ می‌توانند با مراجعه به سایت www.chehelcheragh.ir نسبت به تکمیل فرم ثبت‌نام و ارسال آثار خود به دبیرخانه جشنواره اقدام کنند.

لازم به یادآوری است جشنواره فیلم و عکس «چهل چراغ» از ۲۰ تا ۲۳ اردیبهشت ۱۳۹۵ و همزمان با اعیاد شعبانیه در تهران برگزار خواهد شد.

لینک دانلود: تیزر جشنواره «چهل چراغ»

نوشته تیزر جشنواره «چهل چراغ» با صدای وحید جلیلوند / پوستر «چهل چراغ» هم رونمایی شد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

می‌شود از اصالت فرد طرفداری کرد و استدلال کرد که فرد، جامعه را می‌سازد(شاید هم برعکس) و پویایی زندگی بشریت را در گرو این کلیدواژه دانست. (همانطور که لیبرالیسم فرهنگی هر مساله‌ای را به این واژه ارجاع می‌دهد و کاپیتالیسم و سرمایه‌داری بعنوان شاخص لیبرالیسم اقتصادی نمی‌توانند بدون اصالت دادن بر فرد حتی یک روز ادامه حیات دهند) اما تفرد و اصالت فرد هرچه که هست- چه خوب،چه بد- «چهارشنبه ۱۹اردیبهشت» در برابر آن است!

«چهارشنبه ۱۹اردیبهشت» با چند قاب بسته از چهره‌های مضطربی(جمع) که همه حول یک «فرد» خَیِر جمع شده‌اند شروع می‌شود و در ادامه آنچه کشش روایت و تعلیق داستان را ایجاد می‌کند تقابل خرده روایت‌هایی از صد و اندی مصیبت است که رفع هیچکدام لبخند را بر لب سایر مصیبت‌دیدگان جای نمی‌دهد؛ این همان عنصری است که به اثر یک تلخی دائمی تزریق می‌کند و به روایت دیگر این عدم بالانس ناشی از آن است که همه خرده روایت‌های فیلم را مظلومین و محرومین تشکیل می‌دهند و هیچ تقابلی از ظالم و مظلوم در جریان این اجتماع- جمعیت پیرامون جلال آشتیانی- وجود ندارد.

حالا جلال آشتیانی کیست؟ جلال آشتیانی یا مرد خیر داستان، یازده سال پیشِ همان‌هایی‌ست که حالا به گرد او جمع شده‌اند. او در این «جامعه» معمولی‌ترین است اما در میان «افراد»، عجیب‌ترین و سنت‌شکن‌ترین. و این همان جایی‌ست که تلخی فیلم را به چالش می‌کشد.

«چهارشنبه ۱۹اردیبهشت» با چند کلوزآپ تلخ شروع می‌شود، با داستان لیلا تلخ‌تر میشود، ورود ستاره تلخی فیلم را به نهایتش می‌رساند و در نهایت می‌فهمیم آنقدر تلخی جامعه زیاد است که انتخاب ستاره هم نمی‌تواند وجدان آدمی را در این کشاکش «قضاوت» آرام کند.

اما مسئله‌ی اساسی این است که با همه این تلخی‌ها «چهارشنبه ۱۹اردیبهشت» سیاه نیست. «چهارشنبه ۱۹اردیبهشت» سیاه نیست چون منجی دارد و این منجی انتزاعی‌ترین کاراکتر فیلم است، جلال نه منجی است و نه می‌تواند منجی باشد او هم خود قربانی‌ست و حالا فقط برای التیام درد فرزند از دست داده‌اش نقش قهرمان را بازی می‌کند؛ منجی در «چهارشنبه ۱۹اردیبهشت» تعهد جمعی و عبور از تفرد است.

همه شخصیت‌های اصلی فیلم که در بستر روایی قابل مشاهده‌اند در وسایل حمل و نقل «عمومی» مشاهده می‌شوند و همه گره فیلم در سی میلیون تومانی است که حاصل فروش اتومبیل جلال بعنوان یک وسیله حمل و نقل«شخصی» است. همه آنچه که در «چهارشنبه ۱۹اردیبهشت» به آن می‌رسیم هم همین است؛ عبور از زندگی انحصاریافته در منافع فرد برای رسیدن به منافع جمع.

و از همین رو تلنگر جلیلوند بر مخاطبش بیشتر از نصیحت به صدقه، توصیه به احیای تعهد جمعی است. جلال عصیانگر و عصبانی است، حتی یکبار هم نمی‌خندد چون اساسا کار انقلاب‌ها عصیان است و جلال به مثابه یک انقلاب علیه وضع موجود خروش می‌کند، انقلابی که ریشه‌اش در قربانی شدن یازده سال قبل اوست.

جلال چهره کلیشه‌ای افراد خیر را تغییر داد، کار خیر او انقلابی بود چون فقط یک انقلابی هستی خود را برای ایثار به خطر می‌اندازد و چهره تثبیت شده افراد خیّر بعنوان متنعم‌های بی‌دردی که آب سرریز شده از زیرِ دستان‌شان را به محرومین می‌دهند تغییر داد و کمک به جامعه را از رگه و ریشه «لطف» به سمت و سوی «وظیفه» برد و در عین حال این انقلاب را برخلاف اندیشه‌ای که تعهد اجتماعی را می‌خواهد از سمت دولت -که خود عصاره جامعه است- به جامعه تزریق کند با به میدان آوردن خود بعنوان یک «فرد» پیش برد تا تلنگری برای احیای تعهد جمعی باشد.

نوشته انقلاب انفرادی برای تعهد اجتماعی/ نقد «سوره‌سینما» بر «چهارشنبه ۱۹ اردیبهشت» – ۱ اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

در ابتدای برنامه وحید جلیلوند درباره اکران فیلم خود گفت: از اکران راضی هستیم و امیدواریم بهتر شود، فعلا در پنج فیلمی که با هم اکران شدند، فروش فیلم ما بالاتر بوده و ان شاءالله بهتر هم بشود.

جلیلوند: از ابتدا می‌خواستیم فیلم در پائیز اکران شود

ایشان در پاسخ به این سوال که آیا تاخیر در اکران لطمه ای به برنامه‌ریزیتان نزده است؟ بیان داشت: خیر؛ با آقای سرتیپی که پخش کننده فیلم است گفتگویی داشتیم و قرار بر این شد که فیلم با توجه به فضای دانشجویی و اجتماعی تلخ، در پاییز اکران شود که هم از ماه محرم گذشته باشیم و هم اینکه خود فیلم برای دانشجوها و جایی که اهل فکرترند، رد و بدل و گفتگو شود و جلسات نقد و بررسی بیشتر شکل بگیرد.

جلیلوند در ادامه، به دلایل عدم انقطاع معرفتی عوامل فیلم با متن اشاره داشت و گفت: اگر خاستگاه مشترک بین نویسندگان، و بعد تهیه کننده و کارگردان و همچنین بازیگران و دیگر عوامل به وجود بیاید انقطاع معرفتی اتفاق نمی‌افتد. بخش عمده‌ای از اینکه همه عوامل با هم پیوند دارند لطف خداست و بخش دوم که کنش انسانی در آن مطرح است این است که با تک تک عوامل صحبت و گفتگو شده و گفته‌ایم که صرفا قرار نیست فیلم بسازیم. بلکه می‌خواهیم پیامی بیان شود و این علت غایی گفته شود، اگر توانش را دارید و در این خاستگاه نظر شما نیز تامین می‌شود، شروع کنیم و به دلیل اینکه این خاستگاه، شریف است طبیعتا همه عوامل فیلم با آن پیوند خورده‌اند و با آن ارتباط برقرار کرده‌اند.

جلیلوند: زبان فیلم من ایرانی است

در ادامه جلیلوند درباره توجه فیلم های امروزی به نگاه و تشویق غرب و عدم توجه فیلم «چهارشنبه ۱۹ اردیبهشت» به این مسئله گفت: واقعا اینطور نیست و این قضاوت تلخ و سطحی در مورد فیلمسازان است و خارج از فیلم خودم هم اصلا این را قبول ندارم. زبان فیلم من ایرانی است و حرف آن، حرف مردم است. در اینکه کارهایی کنیم و غرب تشویق کند، نمونه ای وجود ندارد و این توهم برخی از منتقدین است که متخصصین بی سواد باز تکرارش می‌کنند و این در افهام عمومی افتاده است. ممکن است فیلمی بد باشد و جشنواره یا جایی آن را ببیند و بپسندد، این بحث دیگری است؛ مثلا ممکن است «قصه ها»ی بنی‌اعتماد را دوست نداشته باشم، ولی چه کسی می‌تواند بگوید خانم بنی‌اعتماد دغدغه اجتماعی نداشته است؟ در زمانی که همه فیلم ملودرام کلا سطحی می‌ساختند، ایشان روسری آبی، نرگس و زیرپوست شهر را می‌ساخت.

وحیدزاده: برای مخالف خود عبارت بی سواد یا سطحی استفاده نکنیم

وحیدزاده دیدگاه خود را راجع به صحبت‌های جلیلوند بیان کرد و گفت: من فیلم ایشان را خیلی دوست داشتم و می‌خواهم راجع به دوست داشتن در این برنامه صحبت کنم. اما این موجب نمی‌شود از نکاتی که ایشان گفتند بگذرم. این خوب نیست که برای کسانی که نظری مخالف با ما دارند از اصطلاحاتی مثل بی سواد یا سطحی استفاده کنیم و بدیهیات را زیر سوال ببریم. موضوع سینمای جشنواره ای و فرآیندی که برای ساخت این آثار هست و همچنین سیاستگذاری غرب چیزی است که در سالهای اخیر عیان است و مصادیق آن متعدد است.

«چهارشنبه ۱۹ اردیبهشت» فیلم نجیبی است

وی سپس درباره فیلم صحبت کرد و گفت: این فیلم واقعا نجیب است و یک مصداق خوب از سینمای اجتماعی دغدغه مند و متعهد است که می‌خواهد به درد اجتماع بپردازد و درگیر روشن‌فکربازی و جشنواره پسندی نشود.

محرمی: «چهارشنبه ۱۹ اردیبهشت» در تکنیک خوب و در محتوا گل‌درشت

محرمی نیز در این رابطه توضیح داد و گفت: متاسفانه ژانر اجتماعی سینمای کشور ما همیشه دچار افراط و تفریط بوده و هیچوقت سینماگران نتوانسته اند تصویر واقعی و وفادارانه و صادقانه از چیزی که در جامعه رخ می‌دهد عرضه کنند. جنس سینمای آقای جلیلوند از نظر تکنیکی و فنی خوب است، فیلم از دیالوگ خوبی بهره می‌برد و بازی‌های خوبی دارد و داستان را محکم و پرقوام پیش می‌برد ولی متاسفانه ایراد اصلی من به فیلم این است که نقاط ضعف یک طبقه اجتماعی را گل درشت تجمیع کرده و جلوی چشم بیننده می گذارد.

وی افزود: کارویژه سینما این نیست که تماشاگر را روی صندلی شکنجه دهیم، مخاطب ما در جامعه ای که با این همه پمپاژ مشکلات از رسانه‌های مختلف روبرو است، وقتی در سینما می‌نشیند سینماگر باید اینقدر حس مسئولیت اجتماعی را داشته باشد که به لحاظ مثبت الهام بخش مخاطب خود باشد، یعنی مخاطب به آرامش برسد. کاراکترهای فیلم ملموس هستند و اینها را دیده‌ایم اما چه اصراری وجود دارد که فیلمساز روی این نقاط منفی تاکید کند و گل درشت کنار هم بچیند.

ایشان در توضیح نکات منفی فیلم خاطرنشان کرد: این فیلم داستان خود را روی یک بستر خاص یعنی طبقه محروم جامعه گذاشته و روایتش می‌کند، این طبقه ویژگیهای خاصی دارند که در تصویری که از آنها در فیلم ارائه می‌شود جفا شده است. طبقه محروم نسبت به طبقات دیگر مذهبی‌تر و سنتی‌ترند و نوع‌دوستی در بینشان بیشتر است، بی رحمی و شکل روابطی که در این فیلم می‌بینیم در این طبقه کمتر دیده می‌شود و معنویت در طبقه محروم ما بیشتر است. سینماگر نقاط ضعف را گل درشت می‌کند و نقاط قوت را حذف می‌کند مثلا نقش خانم کریمی در کارگاه بسته‌بندی مرغ بدترین شغل و تصویر از زن هست که امکان دارد انتخاب شود و این به شمایل زن در جامعه آسیب می‌زند و وقتی به خانه می‌رود مخاطب با تصویر فلجی روبرو می‌شود که اختیار اجابت مزاج خود را هم ندارد، من هنگام دیدن به یاد فیلم هافکینگ افتادم، سینمای غرب یک فلج را طوری نشان می‌دهد که جامعه غربی بسترساز پیشرفت علمی و موفقیت او شده اما در جامعه ما برعکس نشان می‌دهد که جامعه به قدری منحط هست که آدم سالم را تبدیل به یک آدم فلج می‌کند.

وحیدزاده: به فیلمی که توانسته احساسات مخاطب را برانگیزاند باید تبریک گفت

وحیدزاده دیدگاه متفاوتی نسبت به محرمی داشت و گفت: هنر به ظهور رسیده تا گل درشت سازی کند و اتفاقی را با صدای رساتری فریاد بزند تا توجه مخاطب را جلب کند و اینکه مخاطب شکنجه شود اتفاقا یکی از کارکردهای هنر است و اگر این فیلم توانسته اینقدر احساسات مخاطب را برانگیزاند باید تبریک گفت. در مورد اینکه چرا باید زشتی‌ها را دوباره نمایش دهیم باید بگویم به ماهیت هنر و هدف هنر برمی‌گردد همانطور که همین الان هم فیلم‌ها و برنامه‌های زیادی داریم که زشتی‌های نظام فاسد پهلوی و استکبار را به نشان می‌گذارند. اگر اثری با هرکدام از موضوعات طوری به سراغشان برود که برآیندی برای جهت‌دهی به ذهنیت مخاطب داشته باشد فصل ممیز ماجرا رقم می‌خورد.

وی اضافه کرد: شاید از نکات منفی فیلم این باشد که در ظاهر با فضای تلخ و سرد شروع می‌شود که از این دسته آثار در سالهای اخیر زیاد دیده‌ایم اما در ادامه حساب خود را جدا می‌کند و نشان می‌دهد اثر شبه روشنفکرانه سیاه‌نما نیست و قرار نیست برآیند کلی فیلم در مخاطب افسردگی و شکست باشد و اتفاقا نکات قوت زیادی دارد که مخاطب را از انفعال دور می‌کند و در راستای حرکت فعالانه است. مصداق آن حضور یک خانم در کشتارگاه مرغ است، این تصویر آزاردهنده است اما تصویری که در واقعیت دیده می‌شود به مراتب سیاه‌تر و تلخ‌تر است و این تصویر معتدل است، آنچه مهم است مواجهه‌ی فیلمساز است که در ادامه نگاه استعاری و دقیقی دارد و بعد از اینکه خانم از کشتارگاه بیرون می‌آید غذایی را که با زحمت به‌دست آورده با کودکش سهیم می‌شود و تاکید بسیارش بر این است که کودکش گوشت بخورد و این تصویر بسیار نجیبانه و شریفانه است که این زن جهاد می‌کند و در ادامه می‌بینیم در نسبت با اجتماع و خانواده و شوهر آسیب‌دیده اش چه مناسباتی را برقرار می‌کند.

محرمی: «چهارشنبه۱۹ اردیبهشت» تصویر قرون وسطایی از جامعه نشان می دهد

محرمی نکات دیگری راجع به فیلم اضافه کرد و گفت: چه معنایی دارد که سینماگران ما تصویر قرون وسطایی از جامعه ایران نشان دهد. بهتر هست سینماگرانمان نگاهی هم به سینمای آمریکا داشته باشند، تلخ کامی باید باشد و منکر آن نیستیم، اما «چهارشنبه ۱۹ اردیبهشت» می‌گوید ما یک جامعه منحطی داریم که هیچ امیدی به آن نیست و دارد به بن بست می‌رسد و یک جامعه قرون وسطایی را نشان می دهد و بسترش را جامعه محروم گذاشته است.

محرمی در پاسخ به این سوال که آیا چهره هایی که نشان می دهد دور از واقعیت است، گفت: نکات منفی هست اما نکات مثبت حذف شده است، یعنی توسل و توکل نیست، ما در فیلم ردی از مذهب نمی‌بینیم جز اینکه دو خانم در فیلم ظواهر مذهب را دارند اما روح مذهب در فیلم نیست و روابط آدمهای مذهبی در فیلم خشونت‌آمیز است. خشونت که حتما فیزیکی و لفظی نیست، وقتی با روح و روان مخاطب بازی می‌کند این هم نوعی خشونت است. فیلم تصویری افراطی از جامعه نشان می‌دهد و در و دیوار فیلم و نوع میزانسن و طراحی هم افسرده است و حتی فیلمساز فیلتر زرد گذاشته است تا روح افسرده‌ از جامعه‌ای که خواسته به تصویر بکشد را به مخاطب القا کند.

وی شخصیت امیر آقایی در فیلم را شبه قهرمان دانست و گفت: این شخصیت مولفه‌های یک قهرمان را ندارد یعنی یک آدم عاصی از جامعه بریده را نشان می‌دهد که کارش هم احمقانه است، یک آدم بیچاره که با زنش دعوا می‌کند و نتیجه‌اش این است که سیلی از افراد بیچاره را پشت در دفترش جمع می‌کند و تحقیرشان می‌کند و فیلمساز تاکید ویژه بر آن دارد، برای مثال نمایی که پلیس امیر آقایی را به ماشین آورده و مردم را نگاه می‌کند ببینید چه تصویری از طبقه محروم به خورد مردم داده می‌شود.

وی اضافه کرد: نقطه ثقل فیلم سکانسی هست که مردم در فیلم هجوم آورده‌اند تا مبلغی پول بگیرند و برای اثبات بدبختی باید خودشان را بشکنند، جنس مردمی که در این فیلم نشان داده می‌شود گدا صفت است و این جفا به طبقه محروم جامعه است. فکر می‌کنم برخلاف ادعای فیلم که در دفاع از طبقه محروم جامعه ساخته شده، اتفاقا گام‌هایش را روی طبقه مستضعف جامعه گذاشته و به واسطه تحقیر این طبقه این اثر هنری جلوه پیدا کرده است یعنی فیلمساز اجتماعی‌ساز ما همواره این کار را تکرار کرده است. فیلم‌های خانم بنی‌اعتماد به خاطر لحن طنزآلود از تلخی فیلمشان گرفته می‌شود اما فیلم ایشان همان لحن طنز را هم نداشت و سراپا تلخی بود.

وحیدزاده: قهرمان داستان انگشت اتهام را به جامعه نشانه رفته است

وحیدزاده در ادامه صحبت های ایشان افزود: اصل ماجرا به این برنمی‌گردد که دوربین به چه قشری نگاه می‌کند، اصل ماجرا زاویه دید و نگاه است و لذا به جای نشان دادن زیبایی و روشنی، تاریکی را نشان می‌دهد و این اصل نیست. مثلا فیلم چه خوب که برگشتی از آقای مهرجویی کاملا شاد و پر از روشنی است اما به نظرم کاملا سیاه و پوچ انگار است چون نگاه فیلمساز خالی از معناست. آنچه در این فیلم نشان داده می‌شود واقعیت است و آنچه اهمیت دارد نگاه فیلمساز به این جامعه است که از بین این توده و سیاهی لشکری که آنجا صف بستند دو نمونه را بزرگ می‌کند و وقتی وارد زندگیشان می‌شویم می‌بینیم اینها به رغم آن همه سختی و مشکل چقدر جنگنده و فعالانه برای زندگی تلاش می‌کنند. بازی سحر احمدپور در نقش سارا تا لحظه آخر از پا نمی‌نشیند و سعی می‌کند شوهرش را نجات دهد و زندگیش را بازسازی کند و شرایطی که به او تحمیل شده را تغییر دهد. حرفهایی که امیرآقایی می‌زند بسیار مهم است که به جای اینکه انگشت اتهام را به حاکمیت نشانه برود به خود اجتماع اشاره می‌کند.

وی درباره امیدبخش بودن فیلم گفت: اینکه بسیاری از مشکلات را به خود اجتماع برمی‌گرداند که از دل همین اجتماع کسانی نزول می‌خورند یا موجب له شدن زندگی اشخاصی می‌شوند، فیلم ما را به خودمان می‌آورد و می‌خواهد یک گام رو به جلو حرکت کند. فیلم یک عصیان فعالانه است، در جشنواره سال قبل از بین ۴۰ نفر جامعه منتقدین ۱۶ نفر جزو ۵ فیلم برتر خودشان را فیلم چهارشنبه ۱۹ اردیبهشت را نام برده بودند.

محرمی: فیلم اجتماعی است اما جامعه ایرانی را به بن بست رسیده نشان می‌دهد

محرمی در جمع بندی صحبت‌های خود بیان داشت: مردم ما مستحق بازنمایی تصویر بهتری از خودشان در سینما هستند، یک فیلم مثل علی سنتوری با همه مشکلات و ضعف ها آنطور با شدت انتقاد می‌شود در حالی که به نظرم آن فیلم بیشتر مبتنی بر واقعیت است چون طبقه‌ مرفه بی دردی را نشان می‌دهد که می‌دانیم آن جنس زندگی در آن طبقه زیاد دیده می ‌شود. به نظرم دوستان باید بیشتر برای این آثار اعتراض کنند چون طبقه‌ای را می‌زند که پایه‌های انقلاب اسلامی بر روی آن قشر سنگینی می‌کند. نگاه من به فیلم سیاسی نیست بلکه اجتماعیست، این فیلم تکه سیاسی ندارد ولی برآیند آن این است که جامعه ایران به بن بست رسیده و این را القا می‌کند.

وحیدزاده نیز در جمع بندی صحبت‌هایش خاطرنشان کرد: فیلم پایان‌بندی خیلی مهمی دارد، لحظه بحرانی فیلم که منتظر تماس خانم نیکی کریمی هستیم شاهد این هستیم که او از کمک وا می‌ماند و کمک به شخصیت دوم فیلم تعلق می‌گیرد و بعد از اینکه امیرآقایی اتاق را ترک می‌کند تلفن به صدا در می‌آید که می‌تواند یک پایان ناامیدکننده باشد اما از سوی دیگر فکر می‌کنم پایان روشنی بود اگر به یاد بیاوریم چرا این تلفن زده نمی‌شود، آن خانواده در آستانه بی اعتمادی بود و آن تلفن نشان‌دهنده بازگشت اعتماد به خانواده بود. این فیلم توانسته نظر منتقدین را جلب کند، در جشنواره فیلم فجر توانست تندیس بهترین فیلم و بهترین کارگردانی را اخذ کند و در جشنواره خارجی هم توانسته نظر را جلب کرده و فیلم خوبی است.

کریمان: همایش روحانی در قاب سینما در پی واکاوی نسبت روحانی و سینماست

در ادامه‌ی برنامه، حجت الاسلام سجاد کریمان دبیر اجرایی همایش روحانی در قاب سینما ضمن اشاره به دوساله شدن همایش در مورد اوضاع آن بیان داشت: همایش روحانی و سینما دوسال گذشته با محور بررسی آثار فیلم‌های کوتاه و مستند کارش را شروع کرد و یکسری نشست‌های تخصصی همزمان با برگزاری جشنواره برگزار شد، ما در پی واکاوی و بررسی نسبت روحانی و سینما در کلیه سطوح هستیم که چندوچون این نمایش مناسب با جریان روحانی و در شان آن بوده است یا خیر و آورده همایش با بررسی مکتوب تا دوماه دیگر ارائه می‌شود. ما در سال گذشته یک نمونه فیلم مناسب و درخور شان روحانی را به عنوان معیار معرفی کردیم، امسال هم یک برنامه تلویزیونی مناسب و یک مستند و یک فیلم سینمایی بلند را به عنوان تراز معرفی خواهیم کرد.

برنامه رادیویی سینمامعیار پنجشنبه‌ها ساعت ۱۴:۳۰ به طور زنده از رادیو گفت‌و‌گو پخش می‌شود. برنامه‌ای با اجرای سید امیر جاوید و تهیه کنندگی و سردبیری محمد جواد طالبی که سعی دارد ضمن پرداختن به مسائل اساسی سینمای ایران سطح آگاهی مخاطب از فیلمهای روی پرده را بالا ببرد.

نوشته «چهارشنبه ۱۹ اردیبهشت» نجیب و اجتماعی دغدغه‌مند است / قهرمان داستان انگشت اتهام را به جامعه نشانه رفته است اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

میان آدمهای رنگاوارنگ و قصه اپیزودیک «چهارشنبه ۱۹ اردیبهشت»، قصه عشق جوانی «ستاره» و «مرتضی» از نقاط برجسته فیلم است. با سحر احمدپور بازیگر نقش ستاره در فیلم «چهارشنبه ۱۹ اردیبهشت» گفت‌وگویی کوتاه کردیم. حضور این بازیگر جوان، زمان اکران فیلم در جشنواره فیلم فجر، همراه  با غافلگیری برخی اصحاب رسانه بود. او با چادر و حجاب برتر در نشست مطبوعاتی فیلم حضور یافت. رسانه‌ها در مواجهه با موضوعی که سالهاست در سینمای ایران ندیدند، تیتر زدند: «این بازیگر محجبه همه را غافلگیر کرد». گفت وگوی تسنیم با او را در ادامه می‌خوانید:

– یکی از نقاط برجسته نقش «ستاره»، تعهد به همسر و وعده ای است که به آن پایبند است. برداشت خودتان از ایفای چنین نقشی چیست؟

سحر احمدپور: تعهد اولین چیزی است که برای یک دختر ارزشمند است. وقتی خودم را جای ستاره ۱۹ ساله می‌گذارم اولین چیزی که جلوه‌گری می‌کند، عشق بین دو نفر است. آنچه از فیلم برداشت می‌کنیم این است که ستاره در حال جنگ کردن است ولی نباید این را فراموش کنیم که موضوع فراتر از این حرف‌هاست و تنها چیزی که این فرد را نگه داشت عشق و تعهدی است که دارد.

– اتفاقا موضوع همین نوع از عشقی است که در ستاره ۱۹ ساله‌ی «چهارشنبه ۱۹ اردیبهشت» می‌بینیم. در فیلمهای ایرانی آنچه به طور معمول دیدیم عشقی بوده که یا به ورطه‌ی ابتذال کشیده شده است یا روایتی از عشقی رمانتیک به شیوه غربی باشد.

احمدپور: همه آدمها ذاتا عشق دارند. ولی به قولی می‌گویند باید دید آدم‌ها سر چه سفره ای بزرگ شدند و چه عشقی را یاد گرفته است. در فیلم خانواده ای را می‌بینیم که نوعی تعصب نسبت به این دختر را نشان می‌دهند و اسماعیل (با بازی برزو ارجمند) یا عمه (بازی آفرین عبیسی) را می‌بینیم که به این دختر ایراد هم می‌گیرند اما همین ایراد گرفتن‌ها برگرفته از همان عشق خانوادگی است. پس ستاره عشق را می‌فهمد چون از همین خانواده عاطفه و عشق را یاد گرفته است. اگر ستاره پای همسرش ایستاده است به خاطر همین عشقی است که یاد گرفته است. پس قصه‌ی عشق آدمها، جدای از دنیایی نیست که در آن پرورش یافتند.

–یکی از ویژگی های دیگر این نقش عواطف و احساسات زنانه‌ای است که فقط در خانواده‌های ایرانی دیده می‌شود و اتفاقا این هم به بومی شدن قصه کمک می‌کند. تاکید آقای جلیلوند در ایجاد بازی و احساسی‌گری ایرانی این دختر چگونه بود؟

احمدپور: نقش من تمرین زیادی نبرد و وقتی به تیم اضافه شدم، بقیه بازیگران کارشان را شروع کرده بودند. برای اولین بار هم بود که جلوی دوربین بازی می‌کردم. فکر کنم آقای جلیلوند عمدا این کار را کردند که هیچ زمینه و پیش‌فرضی از بازیگری نداشته باشم. همین واقعی بودن نقش‌هاست که فیلم را ایرانی می‌کند. «چهارشنبه ۱۹ اردیبهشت» یک فیلم ایرانی است و حتی همین عشق به مرتضی که شاید هم اشتباه باشد از نوع ایرانی اش تعریف می‌شود.

نقش «ستاره» هم با همین واقع‌نگری آقای جلیلوند به جامعه ایرانی شکل گرفت. برای این نقش مثل یک ربات شدم که دستورات کارگردان را اجرا می‌کردم و وقتی می‌خواستند از من بازی بگیرند به من می‌گفتند که «سحر» به موقعیت و لحظه‌ای که الان «ستاره» گیر افتاده، فکر کن. به این فکر نکن که «ستاره» را بازی می‌کنی.

-پیش از این تجربه بازیگری نداشتید؟

احمدپور: هیچ‌وقت.

– از این‌که می‌خواستید وارد دنیای بازیگری شوید هراسی نداشتید. چون غیر از خود بازیگری که سختی‌های خاص خودش را دارد، حواشی هم دارد که کار آنها را سخت‌تر می‌کند به خصوص بازیگران خانم؟

احمدپور: از بازیگری هراس نداشتم چون از دوربین ترس نداشتم. البته که هرکسی برای اولین بار وارد جایی می‌شود یک ترسی دارد چون گنگ بودن فضا، خودش ایجاد ترس می‌کند اما بالاخره با کمک‌هایی که شد این ترس را کنار گذاشتم.

– در دنیای بیرون از فیلم چطور؟ چون آنچه از شما می‌بینیم دختر خانم چادری است که شمایلش خیلی متفاوت از بازیگران مرسومی است که این روزها در پشت صحنه سینما دیده می‌شود. فکر نمی‌کنید درمواجهه با شما، با همان پیش‌فرض‌ها و نگاه به دیگر بازیگران زن ایرانی قضاوت کنند؟

احمدپور: این فیلم برای من از این جهت نعمت بود که یاد گرفتم انسان وقتی دیده می‌شود که کارش را خوب انجام دهد. نمی‌توانم خودم را در جایگاه فرد دیگری قرار دهم و نمی‌توانم آدم‌های دیگر را نقد کنم.

علاقه دارید در دنیای بازیگری حضور داشته باشید؟

احمدپور: علاقه داشتم و بعد از این فیلم بیشتر علاقه مند شدم. به دلیل اینکه همه چیز در فیلم مثل محاسبات ریاضی برنامه ریزی شده بود.

یک جمله ای است که می‌گوید اگر هر جایی باشید شبیه همانجا می‌شوید. فکر می‌کنید اگر در سینما بخواهید بمانید مثل بقیه آدم‌های امروز سینمای ایران بشوید؟

احمدپور: نمی توانم مطمئن جواب بدهم. نمی‌دانم. اصلا من کسی نیستم که بگویم مثل بقیه آدم‌ها هستم یا نه. رشته اصلی من نقاشی است وقتی هم خواستم کارم را در آن شروع کنم خیلی حرفها به من می زدند ولی همان‌طور که گفتم این مهم است که چه کاری را می‌خواهید انجام دهید.

منبع: خبرگزاری تسنیم

نوشته تعهد اولین چیزی است که برای یک دختر ارزشمند است / برای این نقش مثل یک ربات شدم که دستورات کارگردان را اجرا می‌کردم اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

به گزارش سوره سینما، اکران فیلم‌های «پدر آن دیگری»،‌ «ماهی سیاه کوچولو»، «ارغوان»، «عاشق‌ها ایستاده می‌میرند» و «چهارشنبه ۱۹ اردیبهشت» از امروز آغاز می‌شود. آنچه که باید درباره این پنج فیلم بدانید در این گزارش آمده است:

پدر آن دیگری

«پدر آن دیگری» ساخته یدالله صمدی است که وی و حسین مهکام به صورت مشترک فیلمنامه آن را نوشته‌اند. این فیلم که سال گذشته نمایشش در بخش خارج از مسابقه سی و سومین جشنواره فیلم فجر مورد سوال قرار گرفت، اثری بود که پس از سال‌ها یدالله صمدی کارگردان کهنه‌کار را به سینما آورده است.

بازیگران «پدر آن دیگری» که درباره یک بچه ناشنوا است، حسین یاری، هنگامه قاضیانی، فریده سپاه منصور، مریم سعادت، شمسی فضل الهی، اکبر عبدی و جمشید مشایخی هستند.

چهارشنبه ۱۹ اردیبهشت

«چهارشنبه ۱۹ اردیبهشت» ساخته وحید جلیلوند که حضور موفقی در جشنواره فیلم فجر داشت، درباره یک آگهی غیر متعارف در بخش نیازمندی‌های روزنامه همشهری، است که جمعیت کثیری را در روز مشخصی به خیابان می‌کشد، دخالت پلیس قائله را علی الظاهر پایان می‌دهد اما…

تهیه کنندگی این فیلم حاصل همکاری مشنرک علی جلیلوند و محمدحسین لطیفی است و در آن بازیگرانی چون نیکی کریمی، امیر آقایی، شاهرخ فروتنیان، برزو ارجمند، وحید جلیلوند و آفرین عبیسی ایفای نقش می‌کنند.

ارغوان

«ارغوان» سومین فیلم بلند سینمایی امید بنکدار و کیوان علی‌محمدی است که براساس داستان کوتاهی از علی‌اکبر حیدری و توسط حیدری، امید بنکدار و کیوان علی‌محمدی نوشته شده است.

این فیلم هم که در جشنواره فیلم فجر به نمایش درآمد به عنوان اثری عاشقانه با بازی مهتاب کرامتی، مهدی احمدی، شقایق فراهانی، آزاده صمدی، الهام کردا، یاسمین پازوکی، مرتضی اسماعیل کاشی، نسیم ادبی، رابعه مدنی، مریم بوبانی و نیکی نصیریان، داستان یک زن و مرد است که در شب مرگ یک موزیسین معروف، برخورد اتفاقی‌شان روی گذشته و آینده هر دوی آنها تاثیر می‌گذارد.

عاشق‌ها ایستاده می‌میرند

«عاشق‌ها ایستاده می‌میرند» اولین ساخته شهرام مسلخی است که ملودرامی اجتماعی و قصه گو است و داستان آن در ارتباط با دو سرباز ایرانی و عراقی است که در زمان جنگ جان یکدیگر را نجات داده اند. آنها اکنون بعد از سال‌ها با یکدیگر روبرو می شوند. در واقع فیلم قصد دارد به سه مقوله عشق، خیانت و دوستی بپردازد.

در این فیلم بازیگرانی چون سروش صحت، لعیا زنگنه، پوریا پورسرخ و شوان عطوف بازیگر شناخته ‌شده عراقی بازیگران ایفای نقش می‌کنند.

ماهی سیاه کوچولو

«ماهی سیاه کوچولو» اولین تجربه سینمایی مجید اسماعیلی است که علی طالب‌آبادی فیلمنامه آن را نوشته و محمدرضا شفیعی تهیه‌کنندگی آن را بر عهده دارد. در خلاصه داستان این فیلم آمده است: «اگر ناگهان پرنده‌ها به پرواز درآمدند، یعنی دشمن پشت بوته‌هاست اما اگر پرنده‌ای پرید شاید پی دانه‌ای می‌رود. جنگجویان خطاکار تنها به پیروزی فکر می‌کنند، پس بدیهی است که به سمت هر جنبشی پشت بوته‌ها یورش می‌برند اما جنگجویان خردمند که حواس، درک و عکس‌العمل‌شان را یکپارچه کرده‌اند تفاوت پروازهای دسته جمعی و تنها را می‌دانند. آنها آگاهی بر نشانه‌ها را طی آموختن «آئین دلاوری» زیست کرده و می‌دانند موقعیت پس از پیروزی مهم است نه پیروز شدن.»

مریلا زارعی، مصطفی زمانی و همایون ارشادی ایفاگر نقش‌های اصلی فیلم سینمایی «ماهی سیاه کوچولو» هستند و بازیگرانی چون جمشید گرگین، یاسمن معاوی و قاسم یوردخانی نیز در این فیلم سینمایی حضور دارند.

نوشته فیلم‌های که می‌خواهند به گیشه آبان ماه سینماها جان بدهند اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

«چهارشنبه ۱۹ اردیبهشت» را فیلمیران پخش می‌کند.

آنونس فیلم:

عکس‌های فیلم:

نوشته «چهارشنبه ۱۹ اردیبهشت»، سه‌شنبه به سینماها می‌آید + عکس، پوستر و آنونس اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.