کمی بیشتر که نگاه کردم، به روزهای قبل از شروع کرونا رسیدم، روزهایی که حال و هوای سینماها تا این اندازه بی‌رمق نبود. روزهایی که مردم با سینما قهر نبودند. روزهایی که اکران‌های مردمی فیلم‌ها با حضور عوامل و چهره‌های پرطرفدار فیلم برگزار می‌شد. روزهایی که خیلی هم دور نیستند…

«پوست شیر»؛ سریالی که به‌عنوان پربیننده‌ترین سریال در نمایش خانگی مطرح شد و به‌اندازه‌ای ماجراجویانه و معمایی بود که هر هفته با اماواگرهای مخاطب روبه‌رو می‌شد.

طی مدت پخش، کشش، تعلیق و گره‌های روایی در سریال توانست مخاطب را هر هفته با خود همراه کند، مخاطبی که هر چهارشنبه رأس ساعت هشت صبح انتظار پخش قسمت جدید را می‌کشید تا بتواند جوابی برای سؤال‌هایش پیدا کند. تصویر کردن پلیس مقتدر در مقابل جرائم رخ‌داده، شخصیت‌پردازی‌های صحیح و از همه مهم‌تر رفاقت بی‌چون‌وچرای رضا پروانه‌ی داستان مخاطب را درگیر کرد.

نویسنده در این سریال نبض مخاطب را در دست گرفت و کارگردان آن را با خود برد، سکانس‌هایی که نفس بیننده را حبس می‌کرد با بازی کاراکترها موزون بود. برگ برنده «پوست شیر» جدای از بازی بازیگران محبوبش، مخفی‌کردن اطلاعات از تماشاگر و اندک سرنخ‌هایی بود که به او می‌داد. حالا این سریال از ایستگاه پایانی خود هم پیاده شده و باید دید آیا بعدازآن سریال دیگری با این مختصات را خواهیم داشت یا خیر.

* در آخرین اکران «پوست شیر» چه گذشت؟

شب گذشته، اکران آخرین قسمت از سریال پرطرفدار «پوست شیر» با حضور عوامل و بازیگران آن در پردیس سینمایی لوتوس مال برگزار شد.

جمشید محمودی (کارگردان)، نوید محمودی (تهیه‌کننده)، هادی حجازی‌فر (بازیگر نقش نعیم)، پانته‌آ بهرام (بازیگر نقش لیلا)، علیرضا کمالی (بازیگر نقش رضا پروانه)، پردیس احمدیه (بازیگر نقش ساحل)، ژیلا شاهی (بازیگر نقش مژگان) در این اکران حضور داشتند.

شور و اشتیاقی که مردم برای لحظه‌ای دیدن بازیگران داشتند از تصورم خارج بود. حالا دیگر مردم هادی حجازی‌فر را با اسم نعیم مولایی در خاطر ثبت کرده‌اند و یا علیرضا کمالی‌ای که دیگر برای مردم یک رضا پروانه‌ی تمام‌عیار بود.

در میان ازدحام جمعیت با هر مخاطبی که صحبت می‌کردم از نقش پلیس در سریال می‌گفت. پلیسی که کاراکتر آن را شهاب حسینی (محب مشکات) ایفا می‌کرد. بازی بی‌نقص این بازیگر کهنه‌کار چنان مخاطب را به وجد آورده بود که توانست چهره مقتدر و حمایتگر پلیس را تصویر کند.

«پوست شیر» با هر ماجراجویی که داشت تمام شد. شاید در قسمت پایانی منتظر گرفتن پاسخ‌ سؤال‌های زیادی بودیم و شاید پایان‌بندی که دیدیم با انتظار بسیاری از ما تفاوت داشت اما هر چه که بود با کم‌وکاستی‌هایش به یک سریال پرطرفدار و محبوب تبدیل شد، سریالی که از بالای شهر تا کوچه و پس کوچه‌های پایین شهر آن را دنبال می‌کردند و دوستش داشتند…

نوشته صف طولانی سینما برای یک درام پلیسی اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

* فکر می‌کنم شما کارتان را از تئاتر شروع کردید. چطور برای بازی در فیلم «قصر شیرین» انتخاب شدید؟

حدود ده سال در شهر اردبیل تئاتر کار کردم و تقریبا با همه گروه‌های تئاتری این شهر همکاری داشتم تا اینکه در سال ۸۸ تصمیم گرفتم برای ادامه فعالیت در رشته بازیگری به تهران بیایم. در شروع به کلاس‌های استاد سمندریان رفتم. هنگام آموزش در این کلاس‌ها از طرف دوستان و همکاران به پروژه‌های تولید فیلم‌های کوتاه معرفی می‌شدم و به این ترتیب وارد کار تصویر شدم. سال ۹۰ در اولین فیلم بلند سینمایی بازی کردم و در این هشت سال در یازده فیلم سینمایی بازی داشته‌ام که برخی از آنها نقش‌های مکمل و کوتاه هستند.

در سال ۹۷  از طرف آقای محمود دهقانی به تئاتری به تهیه کنندگی آقای محسن قرایی معرفی شدم. یک شب آقای رضا میرکریمی مهمان ما بود و تئاتر را تماشا کرد. آن زمان ایشان مشغول مراحل پیش‌تولید فیلم بود و به این شکل من وارد پروژه «قصر شیرین» شدم، خوشبختانه برای بازی در این فیلم انتخاب شد.

* وقتی فیلمنامه را خواندید چه حسی نسبت به نقش داشتید و چه ویژگی‌هایی در آن دیدید؟

من بسیار سینما و جهان فیلم‌های آقای میرکریمی را دوست دارم و فیلم مورد علاقه‌ام در کارنامه ایشان «به همین سادگی» بود. حتی پیش از خواندن فیلمنامه می‌دانستم نقش را دوست خواهم داشت، چرا که فیلم‌های آقای میرکریمی شخصیت محور هستند. وقتی نقش به من پیشنهاد شد بسیار خوشحال شدم و وقتی فیلمنامه را خواندم خوشحالی‌ام مضاعف شد، فیلمنامه بسیار خوب و با جزئیات نوشته شده و شخصیت‌پردازی درست و خوبی داشت. فیلمنامه کاملا نوید یک فیلم خوب را می‌داد و من با اطمینان و خوشحالی به گروه پیوستم.

* اینکه زبان اصلی و مادری‌تان ترکی است چقدر به انتخاب‌تان در این نقش و نقش‌آفرینی‌تان کمک کرد؟

در مورد بخش اول سوال‌تان راستش من خیلی در جریان نیستم. البته می‌دانم این نقش از ابتدا ترک زبان بوده و احتمالا اینکه زبان ترکی را بلد هستم در انتخابم برای نقش موثر بوده است. اینکه من زبان ترکی را می‌دانم به بازی‌ام در این نقش و به هرچه باورپذیرتر کردن کاراکتر کمک کرد. البته آقای بهداد هم تمام تلاش‌شان را کرد و بنظرم به بهترین شکل ممکن از پس صحبت به زبان ترکی برآمد. صحبت کردن به زبان ترکی برای کسی که ترک زبان نباشد بسیار سخت است اما وقتی فیلم را می‌بینیم باور می‌کنیم شخصیت جلال ترک زبان است، آقای بهداد حتی لهجه و آواها را به درستی ادا می‌کند.

* همکاری با حامد بهداد چطور بود؟

بسیار عالی. خوشحالم این فرصت پیش آمد تا با ایشان همکاری کنم. ایشان بازیگری بسیار همراه و صبور است. آقای بهداد ذاتا فردی دوست‌داشتنی و مهربان است، زمان فیلمبرداری لطف زیادی به من داشت. در کل همکاری با ایشان برای من تجربه‌ای خوب و به یاد ماندنی است.

* بازی کردن در کنار کودکان معمولا سخت است. ارتباط و تعامل‌تان با کودکان در این فیلم چطور بود؟

قبلا سابقه همکاری با کودکان را دارم و برایم تجربه جدیدی نبود. دو کودک عزیزی که در فیلم با ما همبازی بودند پیش‌تر تجربه بازی داشتند و بسیار مستعد و باهوش هستند. به همین دلیل همکاری با آنها چندان سخت نبود. ضمن اینکه آقای میرکریمی ارتباط بسیار خوبی با آنها داشت و به خوبی آنها را هدایت می‌کرد. سرکار همه کاملا جدی و سختکوش بودند. من روزهای نخست فیلمبرداری حضور نداشتم اما از عوامل شنیدم که آقای میرکریمی از همان ابتدا تاکید داشته‌اند با یونا و نیوشا باید مانند دو بازیگر بزرگسال رفتار شود. به این ترتیب کار از طرف بچه‌ها هم جدی گرفته می‌شد و همین موضوع  کار را برای من و آقای بهداد راحت‌تر می‌کرد.

* فکر می‌کنم گریم و طراحی لباس بسیار به باورپذیرتر شدن نقش شما در این فیلم کمک کرده است. نظر خودتان چیست؟

من هم همینطور فکر می‌کنم. طراح گریم کار آقای محمود دهقانی بود و من قبلا با ایشان تجربه همکاری داشتم و از کیفیت کارشان آگاه بودم. گریم خوب گریمی است که دیده نشود و مخاطب آن را حس نکند. گریمم در «قصر شیرین» همینطور بود. تا بحال در هیچ کاری گریم تا این اندازه به من کمک نکرده بود. ضمن اینکه آقای میرکریمی به من گفت باید وزن اضافه کنم و پیش از شروع فیلمبرداری حدود ده کیلو به وزنم اضافه کردم. اضافه وزن و گریم هماهنگ با کاراکتر به من برای بازی در تقش خیلی کمک کرد. از محمود دهقانی برای طراحی گریم متناسب با نقش و از خانم قلمفرسایی برای طراحی هوشمندانه لباس تشکر می‌کنم. جالب است بدانید در یاسوج و در یکی از لوکیشن‌ها دختر خانمی را دیدم که لباس‌هایی دقیقا شبیه لباس‌های من به تن داشت و این نشان می‌دهد خانم قلمفرسایی با شناخت و دقت طراحی لباس فیلم را انجام داده‌اند.

* بازخوردها به بازی شما چطور بوده و نظر مردم درباره فیلم چیست؟

خوشبختانه هم از طرف دوستان و آشنایان و هم از طرف مردم عزیز کامنت‌های بسیار مثبت و خوبی می‌شنوم و می‌خوانم. افرادی که فیلم را دیده‌اند در صفحه اینستاگرامم نظرات‌شان را در مورد فیلم می‌نویسند که بسیار دلگرم کننده است. راه طولانی و سختی را برای رسیدن به فیلم «قصر شیرین» طی کرده‌ام و باید بگویم روزهای شیرینی را پشت سر می‌گذارم. بازی در «قصر شیرین» نقطه تحقق بسیاری از رویاهایم است.

* و صحبت پایانی…

امیدوارم مردم فیلم را دوست داشته باشند. از آقای میرکریمی به خاطر اعتمادی که من داشت و همچنین از آقایان محمود کریمی و محسن قرایی تشکر می‌کنم.

منبع: بهمن سبز

نوشته ژیلا شاهی: بازی در «قصرشیرین» تحقق رویای من است اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

وی افزود: کار کردن با آرش لاهوتی خیلی تجربه خوشایندی بود. او از فضای مستند به سینمای داستانی آمده و کاملا می داند که از بازیگر چه می خواهد. علی رغم اینکه نکاتی را برای بازیگر مد نظر دارد اما دست او را باز می گذارد و آزادی عملی که می دهد باعث می شود زمانی که جلوی دوربین می روید هیچ استرس و نگرانی از بابت اینکه چه اتفاقی می خواهد بیفتد، نداشته باشید. آرش لاهوتی یک فیلم اولی با تجربه است چون به نظر من کسی که از مستند به سینمای داستانی می آید تجربه های ارزشمندی دارد.

شاهی درباره همبازی شدن با هدیه تهرانی نیز بیان کرد: ایشان شخصیت بسیار دوست داشتنی دارد و بازی های ما بر اساس کاراکتری که او بازی می کرد شکل می گرفت. تعامل خوبی با همکارانش دارد و آدم مستقلی است و به همه گروه کمک می کند. سختی های نقش من بیشتر به خاطر لهجه بود چون باید زابلی صحبت می کردیم و من متاسفانه هیچ آشنایی با این لهجه نداشتم. البته به کمک مشاور لهجه توانستم خودم را به نقش نزدیک کنم و امیدوارم باور پذیر باشد.

این بازیگر درباره تجربه همکاری با رضا میرکریمی نیز گفت: ایشان سابقه درخشانی در ساخت فیلم های خیلی خوب دارد که معمولا مورد پسند مردم است. من در این فیلم فضایی را تجربه کردم که بیشتر به بحث خیانت می پرداخت و فاصله زیادی با کار قبلی داشت اما موضوع جذاب «قصر شیرین» اجازه نمی داد بازیگر به راحتی از کنار نقش بگذرد.

شاهی گفت: نجمه یک زن معمولی است اما به نسبت خواسته هایش متفاوت از کارکتر من بود. کار جاده ای را دوست دارم وقتی جغرافیا متفاوت است من را هیجانزده می کند به خصوص اینکه همکاری با حامد بهداد باعث شد تجربه شیرین تری برای من بماند. این اثر یک فیلم ساده است اما زیرلایه های بسیاری دارد. یکی از حساسیت هایم این بود که نجمه را بار کنم و دیگران هم همینطور. دوست داشتم نگاه بی غرضی باشد او زن دومی بود که مدام تحقیر می شد و بااین حال می خواست دنیای خودش را بسازد.

وی در پایان گفت: آقای میرکریمی نسبت به جزییات یک نقش بسیار دقیق است و بازیگران در  جدا از اینکه سهم شان از طول نقش چقدر است حساسیت بیشتری بر اجرای کاراکترشان دارند. من خیلی از اتفاقاتی که در اکران های عمومی می افتد چیزی نمی دانم اما می توانم بگویم «قصر شیرین» کاری است که هیچکس نمی تواند نسبت به آن بی تفاوت باشد.

نوشته ژیلا شاهی: جذابیت کار ما تجربه فضاهای متفاوت است/ تنوع بازیگری در «قصر شیرین» و «روزهای نارنجی» اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.