سوره سینما – میثم محمدی – سریال تلویزیونی «فوق سری» به کارگردانی مهدی فخیم زاده که در ایام نوروز از شبکه یک سیما روی آنتن رفت ، در بین مجموعه های تلویزیونی نوروز توانست در رده آثاری قرار بگیرد که مخاطبان توجه خوبی به آن داشتند و شادی عمده ترین دلیل این استقبال هم سابقه کارگردان آن در زمینه تولید سریال های پلیسی و معمایی بود که پیش از این تجربه های موفقی را از سر گذرانده بود . هر چند که فخیم زاده در میانه های پخش این سریال اعتراضاتی را مبنی بر سانسور بیش از حد این مجموعه داشت ، اما ملاک برای قضاوت درباره یک اثر ، چیزی است که از تلویزیون در برابر دیدگان مخاطب قرار می‌گیرد .

در این مجموعه هم فخیم زاده سراغ یک موضوع با محوریت پلیس رفته بود و طبق معمول آثار گذشته ، بار اصلی بازی های مجموعه را نیز خود بر دوش می کشید . داستان درباره یک خلافکار به نام ناصر پاپتی بود که در یک اقدام عجیب و بر اساس یک عمل جراحی خود را شبیه به سرهنگ علی نصراللهی کرده بود تا به اهداف خود دست پیدا کند و طبیعی بود که پیگیری این جریان ، زندگی سرهنگ نصراللهی را تحت الشعاع قرار میدهد و جریانات اصلی در درام شکل می گیرد . همین خط اصلی توانسته بود فضای جذاب و دراماتیکی را ایجاد کرده و بیننده را برای دنبال کردن ماجرای این دزد و پلیس مجاب کند . داستان در قالبی رئال روایت می شود و به هیچ عنوان قصد ندارد که در فضای فانتزی های معمول پلیسی حرکت کند ، اما در مواقعی زبان طنزگونه ای به خود می گیرد که همین عنصر هم موجب دوپاره شدن لحن داستان می شود. حال با وجود اینکه ما با یک فیلمنامه رئال مواجه هستیم ، انتظار می رود اتفاقات و خطوط فرعی داستان و کاراکترها در فضایی منطقی و باورپذیر حرکت کنند تا بتوان موضوع را به راحتی پذیرفت و با آن همسو شد.

اما این اتفاق در مجموعه تلویزیونی «فوق سری» به شدت مورد غفلت واقع شده و تعجیل در طراحی داستانک ها و روابط میان شخصیت ها تناقضات و اقدامات غیرمنطقی بسیاری را پیش رو قرار می‌دهد. طبیعی است که در چنین داستانی که بی تردید با نظارت و سفارش دستگاه انتظامی کشور مقابل دوربین رفته است ، باید با یک نیروی خیر قدرتمند که پلیس آگاهی آن را نمایندگی می کند مواجه شویم ، نیرویی که در تصمیم گیری ها و تدبیرها و عملیات مربوط به خود با صلابت و هوشیاری وارد عمل شود و از طرفی هم ایجاد یک قطب مخالف قدرتمند در مقابل این دستگاه امنیتی می تواند این قدرت را پررنگ تر کند.

اما در مجموعه «فوق سری» ما نه تنها با یک گروه عملیاتی قدرتمند و باهوش و منطقی مواجه نیستیم ، بلکه قطب بزهکار داستان هم از کمترین بهره هوشی برخوردار است و تمام اتفاقات بسیار ساده به وقوع می پیوندد که این سادگی را می توان به نوعی غیرمنطقی و غیرقابل باور تعبیر کرد . برای این مساله می توان به روابط میان پلیس با ناصر پاپتی و خانواده او و فضا و اختیارات و محدوده عملی که به او اختصاص داده شده بیشتر توجه کرد که در بسیاری مواقع عاری از هرگونه منطق ابتدایی است . یا می توان به سکانس فرار مجید باستان از بین تیم عملیاتی آگاهی در ساده ترین سطح و ابتدایی ترین شکل نگاه کرد که به شدت قدرت و اقتدار یک نیروی امنیتی را زیر سوال می برد.

به هر حال فیلمنامه «فوق سری» سرشار از این نکات و نقاط ضعف است و به غیر از ایده ابتدایی آن نمی توان به نقطه دیگری اتکا کرد ، و البته باز هم باید متذکر شد که پیشینه مهدی فخیم زاده در تولید چنین مجموعه هایی به اضافه همین ایده جذاب و حضور خود فخیم زاده در دو نقش اصلی این کار از عوامل جذابیت این مجموعه محسوب می شود که البته به لحاظ بازی هم فخیم زاده با مجموعه ای از اکت های آشنا در رفت و آمد میان کاراکترهای موفقی بود که پیش از این در مجموعه های دیگر از او دیده بودیم ، کاراکترهایی همچون اصغر کپک و نمکی که هنوز هم در ذهن مخاطبان باقی مانده است .از سوی دیگر هم مجموعه بازیگرانی که در جبهه بزهکاران قرار داشتند نتوانسته بودند شمایلی قدرتمند و باورپذیر را از خود ارائه دهند که بخشی از این جریان را باید پای شخصیت پردازی های ضعیف در فیلمنامه دانست و بقیه ماجرا را هم باید مرتبط با اجرای بازیگرانی دید که عده ای از آنها هم پای ثابت کارهای فخیم زاده هستند و در قالب هر کاراکتری خود را تکرار می کنند. به هر رو مجموعه «فوق سری» را می توان با توجه به امتیازات و ضعف هایی که داشت ، اثری متوسط در کارنامه کارگردانش به حساب آورد که البته در ایام نوروز هم فرصت خوبی برای دیده شدن داشت.

نوشته درباره مجموعه تازه فخیم‌زاده/ «فوق سری» اثری متوسط در کارنامه کارگردان اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

سوره سینما- سارا کنعانی: نوروز امسال، برنامه زنده «آب و آیینه» هر شب روی آنتن شبکه تهران بود و در میان انواع سریال‌ها و برنامه های ترکیبی دیگر، مخاطبان ویژه خود را به دست آورد. اجرای این برنامه را آرش ظلی‌پور بر عهده داشت. مجری جوانی که قبلا او را در سمت تهیه کننده برنامه‌های «آبرنگ» ، میزگردهای سینمایی و … دیده بودیم. ظلی پور پیش از این به عنوان یکی از مجریان ورزشی، کم و بیش شناخته شده بود اما به نظر می رسد سال ۹۴، شروع فصل جدیدی از فعالیت‌های او در تلویزیون است.

شما از اواسط دهه هشتاد اجرای تلویزیونی را تجربه کردید اما فکر می کنم «آب و آیینه» مهم ترین برنامه در کارنامه شما باشد.

آرش ظلی‌پور: بله همینطور است. من از سال ۸۵ با برنامه «ورزش از نگاه دو» قدم به عرصه اجرای تلویزیونی گذاشتم و پس از آن هم به شکل جسته گریخته اجراهای دیگری را تجربه کردم، اما همانطور که خودتان هم اشاره کردید اجرای برنامه «آب و آیینه» به خاطر فضای متفاوت و شرایط تازه ای که برای من داشت، تجربه ویژه ای بود.

درباره این تفاوت و تازگی بیشتر صحبت کنید. همکاری با افراد شاخص تلویزیونی بر اهمیت این برنامه برای شما افزوده است؟

بله صد در صد. در «آب و آیینه» در کنار خانم ژیلا صادقی قرار گرفتم که مجری با سابقه و با مهارتی است. دیگر آنکه تهیه کنندگی این برنامه را علی زاهدی بر عهده داشت. کسی که بسیاری از مجریان اسم و رسم دار امروز کار خود را با او شروع کرده اند. آقای زاهدی کسی است که وقتی تو را همراهی می کند، می توانی از طی شدن ۹۰ قدم از ۱۰۰ قدم مسیر اطمینان حاصل کنی. این تهیه کننده قبل از شروع کار، همه چیز را پیش بینی کرده است و همین دقت و ریزبینی، همکاری تو را با آرامش خاطر لذت بخشی همراه می کند.

چرا در چند سال اخیر از فضای اجرا دور بودید؟ به نظر می رسد کمی دیر کار را شروع کرده اید!

دلایل مختلفی داشت، اما همیشه مراقب بودم این غیبت دو سه ساله، مرا از علاقه ام دور نکند، برای همین دورادور در همین فضا نفس می کشیدم، مثلا چند برنامه تلویزیونی را برای شبکه های مختلف تهیه کردم. برنامه های تلویزیونی داخلی و خارجی را بسیار دنبال کردم و مطالعه خودم را در این زمینه افزایش دادم. می خواستم با دست پر برگردم و حالا گمان می کنم این اتفاق، رخ داده است. البته از آقای میرحسینی مدیر شبکه سه، آقای پورمحمدی و علی زاهدی بی نهایت ممنونم که به من اعتماد کردند و این فرصت دوباره را به من دادند.

شما در تهیه برنامه های ویژه سال تحویل هم تجربه های مختلفی دارید.

بله. از سال ۸۹ به طور پیوسته در تهیه و تولید این برنامه ها حضور داشته ام و همیشه در کنار احسان علیخانی بودم. البته در سال ۹۰ که احسان اجرای سال تحویل شبکه جام جم را بر عهده داشت، بخشی از برنامه را نیز من اجرا کردم.

می خواستم بپرسم بهترین برنامه سال تحویل امسال را مربوط به کدام شبکه و کدام مجری می دانید، اما فکر می کنم پاسخ شما از قبل معلوم است و به کسی جز رفیق چند ساله تان آقای علیخانی اشاره نمی کنید!

باور کنید در مورد احسان علیخانی همیشه بدون تعصب نظر داده ام. او به مدل و فرمول درستی از تهیه و اجرای برنامه سال تحویل رسیده و تحت هر شرایطی به خوبی از عهده این کار بر می آید. حتی امسال که ایام نوروز مقارن با شهادت حضرت فاطمه (س) بود، احسان از چارچوب خارج نشد و توانست تعادل را از هر نظر نگه دارد. او فضایی را در برنامه به وجود آورد که چندان شاد نبود، اما باز هم موفق شد مخاطب را جذب کند. کامل ترین برنامه سال تحویل از نگاه من «بهار نارنج» بود. امسال غایب بزرگ برنامه های سال تحویل فرزاد حسنی بود و نمی توان نبودن این رقیب را نادیده گرفت. من برنامه علی ضیا و ژیلا صادقی را هم کم و بیش در شبکه های اول و تهران دنبال کردم و به نظرم آنان هم اجرای قابل قبولی داشتند.

همکاری شما با برنامه «بهار نارنج» به چه صورت بود؟

ما آیتم های زیادی ساختیم که درصد بالایی از آن پخش نشد. برای مثال بینندگان، تنها آیتم تماشای بازی ایران و عراق توسط هنرمندان را دیدند در حالی که ما سه بازی فوتبال دیگر از آن دوره از رقابت ها را هم با حضور چهره هایی همچون پژمان جمشیدی، آتیلا حجازی، پژمان بازغی، رضا یزدانی و … در فضاهایی مثل رستوران، دفتر کار و … ضبط کرده بودیم. من تولید آن کلیپی را که با حضور چند خواننده آماده شد و خیلی هم گل کرد، بر عهده داشتم.

گویا مسوولیت هماهنگی با مهمان ها و دعوت از آنان هم با شما بوده و سرآمد آنان هم کارلوس کی‌روش بود.

بله و آوردن او به برنامه کار خیلی سختی بود. صبح روزی که شب اش سال جدید تحویل می شد در خبرها منتشر شد که کی روش می خواهد از ایران برود. از طرفی به غیر از ما، برنامه های دیگری هم بودند که خواستار حضور ایشان بودند. دست آخر قسمت ما بود که سرمربی محبوب تیم ملی فوتبال را در برنامه «بهار نارنج» داشته باشیم و خدا را شکر که او با ما خوش قول بود.

بپردازیم به برنامه خودتان در شبکه تهران. در «آب و آیینه» فضا به همان شکلی که مطلوب شما بود در آمد؟

برنامه «آب و آیینه» قبل و بعد از ایام شهادت، دو فضای کاملا متفاوت داشت. ما در ۵ شب اول طبق یک سناریوی از پیش تعیین شده جلو رفتیم و با دعوت از مادران شهدا، تلاش کردیم حرمت ایام فاطمیه را نگه داریم، اما برای همین کار هم می خواستیم جذابیت و خلاقیت را در نظر داشته باشیم، مثلا مادر شهید برونسی به برنامه ما آمدند، ایشان تا پیش از این در هیچ برنامه زنده تلویزیونی دیگر ظاهر نشده بودند. بعد از پایان ایام شهادت هم سعی شد فضای شاد و مفرح حفظ شود. دعوت از شهرام لاسمی یکی از کارهای سختی بود که انجام شد، چون او نمی خواست جلوی دوربین سکوت ۳۱ ساله خود را بشکند و صحبت کند. من با آقای لاسمی صحبت کردم و به ایشان قبولاندم که شخصیت شهرام لاسمی باید جدا از کاراکتر قلقلی به مردم معرفی شود. خدا را شکر آمد و آن برنامه، یکی از بهترین برنامه های ما شد.

شما از مجری خاصی به عنوان الگوی خود یاد می کنید؟

قاعدتا برای من که به تازگی وارد عرصه شده ام، کسانی هستند که مورد توجهم باشند اما این علاقه به این معنی نیست که بخواهم از کسی تقلید داشته باشم. خدا را شکر اعتماد به نفس خوبی دارم و می‌رسد زمانی که به عنوان یک شخصیت مستقل در حیطه اجرا شناخته بشوم. در پاسخ دقیق به سوال تان هم باید از احسان علیخانی و رامبد جوان اسم ببرم.

بنابراین قائل به وجود سبک خاصی در شیوه اجرای تلویزیونی خود هستید؟

بله اما باید فرصتی داشته باشم که این موضوع را به اثبات برسانم. برنامه «آب و آیینه» تنها چهارده شب روی آنتن بود و تا حدی بستر را فراهم کرد تا چیزی را که مد نظرم بود پیاده کنم. شاید اگر همین برنامه دو ماه دیگر ادامه پیدا می‌کرد، من بتوانم در شب های آخر آن اجرای ایده آل خود را برای مخاطب به نمایش بگذارم.

گویا اجرا بیشتر از تهیه‌کنندگی دغدغه شماست؟

قطعا. علاقه اصلی من اجراست و اصلا خودم را یک تهیه کننده به حساب نمی آورم. اگر تهیه برنامه هایی را بر عهده گرفتم صرفا به این دلیل بود که از تلویزیون دور نمانم و برنامه ریزی‌های من برای آینده، قطعا در جهت رسیدن به نقطه ایده آل در زمینه اجرا است.

نوشته برای اثبات خودم به عنوان یک مجری مستقل، فرصت می‌خواهم اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

سوره سینما- میثم محمدی: ناصر ممدوح دوبلور باسابقه سینما و تلویزیون کشور در روزهای آغازین سال ۱۳۹۴ در گفتگو با سایت سوره سینما از روزهای کمکاری در دوبله و سینما در سال گذشته و ارزش خانواده و آیین نوروز و علاقه خود به جوانان و همچنین آرزوها و امیدواری های خود برای ایرانیان داخل و خارج از کشور صحبت کرد.

آقای ممدوح در روزهای پایانی سال ۹۳ مشغول چه فعالیت‌هایی در زمینه دوبله یا بازیگری بودید؟

ناصر ممدوح: من سال گذشته زیاد در حوزه دوبله و بازیگری فعال نبودم و دلیل آنهم کسالت و بیماری بود که برای همسرم به وجود آمده بود و تمام تمرکز خود را معطوف به این مساله کرده بودم و در خدمت خانواده بودم که شکر خدا در حال حاضر در سلامت کامل هستند.

پس این کمکاری در سال ۹۳ خودخواسته بوده و به خاطر خانواده پیشنهادها را نمی‌پذیرفتید.

بله. پیشنهاد بازی در چند فیلم و سریال را داشتم که قبول نکردم و در زمینه دوبله هم من شاید از هر ۱۰ پیشنهادی که می شود یکی از آنها را انتخاب کنم. به همین دلیل باید با برنامه‌های روزانه من مطابق باشد. در مجموع سال پر کاری را پشت سر نگذاشتم و از این بابت هم ناراحت نیستم، چون وقت خود را صرف خانواده کرده‌ام.

با توجه به روزهایی که پشت سر گذاشتید سال جدید را چگونه ارزیابی می‌کنید؟

من فقط آرزو می کنم که سال بسیار خوبی برای همه ملت ایران باشد و این آرزو فقط مخصوص دوبلورها و یا بازیگرها و هنرمندان نیست ، بلکه همه را شامل می‌شود، بخصوص جوانانی که با مشکلات مواجه هستند و حتی با برخورداری از تحصیلات و دانش و کمالات، موانعی بر سر راه پیشرفت آنها وجود دارد که امیدوارم این مشکلات با تدبیر حل شود ، چون تمامی این جوانان مانند فرزندان خود من عزیز هستند و توفیق آنها در زندگی سبب خوشنودی من می‌شود.

اشاره کردید به جوانان. به عنوان کسی که سال‌های زیادی از عمرتان را در کنار خانواده و سفره نوروز گذرانده اید، چه تفاوتی میان نگاه نسل حاضر و نسل خود در مواجهه با سنت‌هایی مانند نوروز می‌بینید؟

خب طبیعی است که این سنت ها در گذشته رنگ و بویی دیگر و نمود بیشتری داشت و همیشه ما با انرژی و توان مضاعف در صدد تدارک مراسم نوروز بودیم و برای دید و بازدیدها لحظه شماری می کردیم تا حال خود را متحول و دگرگون کنیم، اما نسل جوان امروز با ما تفاوت دارد و همچون گذشته توجه و تمرکز خود را بر این مساله نمی گذارد.

دلیل اینکه سنت‌ها به حاشیه رفته و مانند ادوار گذشته به آنها پرداخته نمی‌شود چیست؟

عمده ترین دلیل چنین چیزی مناسبات و اقتضاء زمانه معاصر است که تا حدود زیادی موجب رنگ باختن صفا و صمیمیت های موجود در گذشته شده است. مناسباتی که ابتدا در خانواده شکل می‌گیرد و این نهاد حرف اصلی را می‌زند. به عنوان مثال سلامتی من در اولویت دوم پس از سلامت خانواده قرار دارد و من به خود رسیدگی و توجه می کنم تا کیان خانواده را حفظ کنم، اما با وجود اینکه هنوز هم خانواده در جامعه ما مورد ارزش و اهمیت است، اما گاهی هیچ اصول و قاعده‌ای رعایت نمی‌شود.

در سال جدید و پس از عبور از مشکلاتی که داشتید چه برنامه‌هایی در ذهن دارید؟

آرزوی من برای تمام ملت ایران و همچنین تمام کسانی که در دیگر کشورها مراسم باستانی نوروز را برگزار می‌کنند این است که همیشه شاد باشند و مردم عزیز ایران در رفاه و آرامش و آسایش باشند، در مورد خودم و برنامه‌های سال جدید هم باید بگویم که هر چه خدا بخواهد همان خواهد شد. در انتظار آینده خواهیم بود و به امید روزهای بهتر زندگی را ادامه خواهیم داد.

با توجه به شرایط حرفه دوبله و همچنین بازیگری در سینما و تلویزیون و روزهایی که گذشته، چه انتظاری دارید که با برآورده شدن آنها این دو حرفه هم رو به بهبودی باشند.

البته من در مورد بازیگری آنچنان که باید نمی‌توانم صحبت کنم، در چند فیلم و سریال بیشتر حضور نداشتم. در مورد دوبله هم تا حدودی قادر به صحبت هستم و امیدوارم شرایط سخت‌افزاری و سازماندهی نیروهای مستعد به صورتی باشد که تحولات شایانی را شاهد باشیم و فیلم هایی که برای دوبله خریداری می‌شود از کیفیت خوبی برخوردار باشد تا ما هم محصولات با کیفیتی را به مخاطبان ارائه دهیم.

من اظهار نظر نکردن شما در مورد بازیگری را شکسته نفسی تلقی می‌کنم و فکر می کنم نظر شما در این زمینه براساس شناخت و تجربه است.

لطف دارید، اما به واقع اگر قرار باشد در مورد سینما صحبتی بشود باید به مشکلات فراوانی اشاره کرد که طولانی خواهد شد، اما در این بین هم دست اندرکاران پیشکسوت و هم افراد تازه‌کار و جوان مسئولیت‌هایی دارند که باید به آنها پایبند باشند و یکی از این فاکتورها که فضا را به سوی همدلی می برد، اندیشیدن به دوستی‌ها و احترام به عقاید و حفظ حرمت ها با هر تفکری است که در اینصورت فضای پیشرفت حاصل می‌شود، در غیر اینصورت اگر هر کس ساز خود را بزند، تشویش و در هم ریختگی ایجاد خواهد شد و به نفع سینما نخواهد بود.

به عنوان یک چهره ماندگار در فرهنگ، در سال جدید برای کسانی که این گفتگو را می‌خوانند چه پیشنهادی دارید؟

ابتدا برای همه عزیزانم آرزوی سلامتی دارم. امیدوارم مراقب گفتار و کردار خود در قبال انسان ها باشیم و اگر می توانیم زخمی را التیام ببخشیم، در غیر اینصورت نمک به زخم دیگران نپاشیم. بی‌شک اگر با چنین اسلوبی روزها را پشت سر بگذاریم روزهایی خوش و راحت و سرشار از آرامش را در کنار اطرافیان سپری خواهیم کرد. من باز هم این آرزو را برای جوانان عزیز و هموطنان دوست داشتنی خودم در سراسر ایران دارم که به یاری خدا شرایط به گونه‌ای باشد که همه در رفاه باشند و سالی مملو از آسایش را تجربه کنند.

نوشته با خانواده بودن را به کار ترجیح می‌دهم/ سنت‌های ایرانی را از یاد برده‌ایم اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

جلیلوند به سوره سینما گفت: امسال در آماده شدن حدود ۱۶ فیلم سینمایی خارجی همکاری کردم. هم گویندگی داشتم و هم مدیریت دوبلاژ را بر عهده گرفتم. خرید امسالِ تلویزیون از سینما و تلویزیون کشورهای خارجی را بهتر از پارسال ارزیابی می‌کنم، چون محصولاتی که برای دوبلاژ به دست ما رسید، فیلم های به روز جهان بود که هم از نظر مضمون و هم از نظر ساختار در سطح بهتری قرار داشت.

وی در پاسخ به این سوال که آیا ممیزی شدن این آثار، خللی در کار مدیر دوبلاژ به وجود می آورد توضیح داد: معمولا فیلم ها در حالی به دست ما می‌رسند، که ممیزی ها روی آنها اعمال شده و به همین دلیل ممکن است صحنه هایی حذف شده باشد یا اینکه اساسا سوژه تغییر یافته باشد که قطعا این موضوع کار ما را کمی سخت می‌کند، اما تجربه و مهارتی که طی این سال ها به دست آورده ایم به ما کمک می کند کار را با بهترین کیفیت ممکن به انجام برسانیم.

این مدیر دوبلاژ با سابقه و محبوب گفت: فیلم «۴۷ رونین» و «عملیات شاهین» محصول کشورهای ژاپن و امریکا از جمله آثار جذابی است که نوروز امسال از تلویزیون پخش می‌شود. چند فیلم هندی را هم دوبله کردیم که به نظرم بسیار با اقبال مردم مواجه خواهد شد. امسال فیلمی از مایکل داگلاس هم دوبله کردیم که شخصا آن را دوست داشتم و تماشایش را توصیه می‌کنم. من خود را مدیون مردم می‌دانم و خدمت به آنان را یک وظیفه به حساب می آورم. سال خیلی خوبی برای همه مردم سرزمینم آرزو می‌کنم.

نوشته پرکاری چنگیز جلیلوند برای نوروز ۹۴/ توصیه برای تماشای دو فیلم اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

مژده لواسانی به سوره سینما گفت: امسال در طول نوروز برنامه ای ندارم، البته برای هر مجری، بودن در کنار مردم آن هم در ایام ویژه سال، اتفاق دلنشینی است اما در سال ۹۴ چنین سعادتی ندارم. معمولا باید شرایط زیادی دست به دست هم بدهند تا اجرای یک برنامه با ویژگی‌هایی که مطلوب فرد است مهیا شود. در کل، معیارهایی مثل ساختار برنامه، رویکردی که در برخورد با مخاطب دارد، مهمانانی که دعوت می‌شوند و … در تصمیم‌گیری من برای پذیرفتن یا نپذیرفتن برنامه موثر است، حال چه نوروزی باشد چه نه. همیشه باید برنامه را از آن خود و خود را از آن برنامه احساس کنی تا بتوانی با آن خو بگیری و من همیشه تلاشم بر این بوده با چنین نگاهی کارم را شروع کنم.

وی در پاسخ به این سوال که آیا بین «کافه سوال» در سال ۹۲ با همین برنامه در سال ۹۳ تفاوتی احساس می کند، توضیح داد: اگر بخواهم نظر شخصی خودم را بدهم، برنامه مان در سال ۹۲ را بیشتر دوست داشتم، اما کافه سوال ۹۳ هم خوب و قابل قبول از آب در آمد و از اینکه در سال جاری باز هم ادامه داشت خوشحالم و از اینکه قرار است در سال ۹۴ هم پخش داشته باشد، احساس خوبی دارم. امسال ما در پاییز اصلا برنامه نداشتیم و امیدوارم در سال جدید اتفاقی مثل وقفه در پخش را دیگر شاهد نباشیم. همین جا اعلام می‌کنم که به احتمال قریب به یقین «کافه سوال» در سال ۹۴ هم ادامه دارد اما تغییرات احتمالی آن هنوز برای خودمان هم معلوم نیست.

لواسانی افزود: اصولا برنامه سازی در رادیو و تلویزیون تابع خلاقیت هاست و همه برنامه سازان با در نظر داشتن این اصل شروع به کار می‌کنند. دغدغه من در سال ۹۳ این بود که «کافه سوال» سال ۹۲ را تکرار نکنم و البته حفظ تازگی و نو بودن،  کار ساده‌ای نبود. با این حال امسال هم برنامه ما فصل هایی را پشت سر گذاشت که هنوز هم در ذهن مردم باقی مانده و این یکی از معانی موفقیت است. در کل نباید فراموش کرد که گاهی برخی از موضوعات به ذات جذاب هستند و برخی از موضوعات دیگر به خودی خود، کنجکاوی کمتری را بر می انگیزند.

این مجری جوان صدا و سیما درباره سال ۹۴ بیان داشت: سال گذشته این افتخار را داشتم که در نوروز زائر حرم سیدالشهدا(ع) باشم. امسال مثل همیشه بهار را در حرم حضرت امام رضا (ع) آغاز می‌کنیم و از همان جا برای همه مردم سرزمینم دعا خواهم کرد. مردمی که ما را از خود دور نمی‌بینند  و با نگاه خود باعث دلگرمی ما می‌شوند. تا وقتی به مخاطب خودمان دلخوش هستیم واقعا ناملایمات فراموشمان می‌شود و خستگی را احساس نمی کنیم. امیدوارم سال خوبی در انتظار همه مردم ایران باشد.

نوشته «کافه سوال» سال ۹۴ هم ادامه دارد/ بهار را در حرم امام رضا (ع) آغاز می‌کنم اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

اسماعیل عفیفه تهیه کننده تلویزیون درباره ادامه تولید مجموعه «یادداشت‌های یک زن خانه‌دار» به کارگردانی مسعود کرامتی به سوره سینما گفت: این مجموعه به نوروز امسال نخواهد رسید، به دلیل اینکه ایام نوروز مصادف با ایام فاطمیه است و تلویزیون هم برای این ایام تدارک تولید چند مجموعه متناسب با حال و هوای فاطمیه را تدارک دیده و در حال کار هستند.

وی در ادامه با بیان اینکه کار ما در سال جدید تولید نخواهد شد گفت: قرار است ما ادامه این مجموعه را بسازیم، اما به نظر می‌رسد با توجه به اینکه بازیگران اصلی ما مشغول کار در چند مجموعه هستند و مسعود کرامتی هم در یک سریال نوروزی به ایفای نقش می پردازد ، ما تولید را اوایل سال آینده آغاز خواهیم کرد و من امسال متاسفانه برای ایام نوروز کار خاصی برای تلویزیون ندارم.

سری اول سریال «یادداشت‌های یک زن خانه‌دار» به کارگردانی مسعود کرامتی و تهیه‌کنندگی اسماعیل عفیفه نوروز سال ۹۳ روی آنتن رفت و نقش‌های اصلی آن را امیررضا دلاوری و شقایق دهقان بر عهده داشتند.

نوشته غیبت «یادداشت‌های یک زن خانه‌دار» در نوروز ۹۴/ ادامه تولید از آغاز سال نو اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

مهران مهام به سوره سینما گفت: در جامعه ما معمولا سریال و فیلم کمدی را جدی نمی‌گیرند، اما من تأکید دارم که تولید اینگونه آثار بسیار سخت تر از ساختن ملودرام است. در یک سریال طنز ما باید با گذر از همه مشکلات اجتماعی که هم خودمان از آنها خبر داریم و هم مردم، مخاطب را به خنده وا داریم و تحقق چنین اتفاقی واقعا یک هنر است. ما همچنین محدودیت‌های زیادی داریم که باید با در نظر گرفتن آنها تولید کنیم و به همین دلیل سریال های طنز کارنامه‌ام همیشه با مشقت بیشتری ساخته شده اند. حالا که قیمت طلا و دلار به طور مستقیم و غیر مستقیم زندگی مردم را تحت تاثیر قرار می‌دهد، موقع ساختن سریال‌هایی مثل «نرگس» ، «دلنوازان»، «ترانه مادری» و «طلسم شدگان» نیست. الان زمانی است که باید سرزندگی، شادابی و نشاط را به مردم هدیه داد.

وی همچنین درباره سریال در حال تولید نوروزی خود افزود: «دردسرهای عظیم» یک کمدی اجتماعی است که ۷۰ درصد از تصویربرداری آن به پایان رسیده و به طور همزمان در حال تدوین و صداگذاری است. این روزها سکانس‌های خارجی را در شهرک نصر ضبط می‌کنیم. کار به دل خودمان نشسته و امیدواریم به دل مخاطب هم بنشیند.

نمایی از سریال «دردسرهای عظیم»

مهام درباره برنامه های خود در سال ۹۳ توضیح داد: تعدادی طرح دارم که در دست بررسی است و نگارش برخی از آنها هم شروع شده است. ما این متن‌ها را آماده می‌کنیم، اما برای تولید عجله نداریم و ترجیح می‌دهیم زمانی دست به کار شویم که همه شرایط و امکانات مناسب فراهم شده باشد.

سریال «دردسرهای عظیم» به کارگردانی سعید آقاخانی که به قلم محمدرضا فاضلی نوشته شده و توسط ایرج محمدی و مهران مهام تهیه می‌شود، درباره اعضای خانواده یک مرد متمول است که بعد از مرگش دچار مشکلات متعددی می شوند. هومن برق نورد، بیژن بنفشه‌خواه، مریم امیرجلالی، مهران رجبی، مهرناز بیات، محمدرضا شیرخانلو، لاچین دربندی، غلامرضا نیکخواه، امیررضا میرآقا، شیما سلیمی، حامد اخباری و سادیا جلالی‌پور بازیگران این مجموعه هستند.

نوشته سال ۹۳ زمان تولید سریال‌ کمدی است/ جامعه نیاز به تزریق شادی دارد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.