حسین کاکاوند تهیه کننده و کارگردان فیلم «سوگند بقراط» که خود از اعضای انجمن «ام‌اس» ایران است جایزه خود را از حمید فرخ‌نژاد سفیر انجمن «ام‌اس» ایران دریافت نمود.

این کارگردان ضمن تشکر از وزیر بهداشت به سختی های سال های ۹۰ تا ۹۲ و مشکلات دسترسی به دارو و قیمت‌های بالا در آن سال ها تاکید کرد و برای رفع این مشکلات در سال های اخیر از دکتر حسن قاضی زاده هاشمی، وزیر بهداشت  قدردانی کرد.

کاکاوند در راستای بحران های اقتصادی اخیر و با اشاره به این مساله، جایزه نقدی خود را برای حمایت از بیماران «ام‌اس» به انجمن «ام‌اس» ایران اهدا کرد.

حسین کاکاوند پیش از این در نخستین دوره جشنواره سلامت با فیلم مستند «میلین» حضور پیدا کرده و در این فیلم نیز از نگاهی متفاوت به «ام‌اس» پرداخته بود.

نوشته «سوگند بقراط» برگزیده جایزه سازمان‌های مردم نهاد جشنواره سلامت/ اهدای جایزه به انجمن «ام‌اس» اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

در این جشنواره به شان و جایگاه چهره های هنری از جمله مرحوم عزت‌الله انتظامی و مرحوم سید ضیاء‌الدین دری، ادای احترام شد.

آغاز اهدای جوایز به آثار برگزیده با حضور داوران جشنواره

در مراسم اختتامیه سومین جشنواره فیلم سلامت، بخش اهدای جوایز به آثار برگزیده جشنواره صورت گرفت و در ابتدا این جوایز به سازمان های مردم نهاد و انجمن‌های علمی اختصاص یافت.

اولین اهداکننده جایزه، کتایون ریاحی بود. کتایون ریاحی مدیرعامل بنیاد نیکوکاری کمک گفت: این جشنواره نماد پیوند علم و هنر است و امیدوارم بتواند به سلامت بشریت کمک کند. من برای همه انسان ها آرزوی صلح و سلامتی می‌کنم. بنیاد نیکوکاری کمک که برای کودکان ناشنوا و کم شنوا عمل کاشت حلزون انجام می‌دهد، امسال لوح سپاس خود را به فیلم با زبان بی زبانی ساخته جواد حبیب پور اهدا می‌کند.

خانم دکتر خرازی و حمید فرخ نژاد، سفیران انجمن ام.اس در این بخش مورد تقدیر قرار گرفتند. حمید فرخ نژاد گفت: تندیس، لوح و جایزه نقدی این انجمن را به مستند سوگند بقراط ساخته حسین کاکاوند تقدیم می کنیم.

حسن کاکاوند نیز با بیان این که شاید جامعه سال‌های ۹۰ تا ۹۲ را فراموش کرده باشد، گفت: ما بیماران آن روزها را خوب به یاد داریم و روزهایی که تهیه دارو برای آنها امکان نداشت. من اما در این جشنواره از تلاش‌های وزارت بهداشت برای جبران این کمبود تشکر می کنم. من ۱۰ سال است که مبتلا به ام.اس هستم و کمترین دغدغه دارو و درمان را دارم. این کاهش دغدغه مسلما با کمک شخص وزیر بهداشت و دکتر ایازی صورت گرفت. در شرایطی که انجمن ام اس از نظر مالی در مضیقه است، من جایزه نقدی‌ام را به کودکان مبتلا به ام.اس اختصاص می‌دهم تا باری را از روی دوش آنها بردارم.

در ادامه از نمایندگان انجمن اتیسم از جمله صباح صدقی، نوجوان مبتلا به اوتیسم تقدیر شد و جایزه این انجمن به مستند اختلالی به نام اتیسم، تعلق گرفت.

انجمن اخلاق پزشکی، سازمان دیگری بود که مورد تقدیر قرار گرفت. مدیر عامل این انجمن، دکتر حمیدرضا نمازی گفت: بی تردید اکسیر سلامت چه در مقام نظر و چه در مقام عمل بر عهده رفتار اخلاقی و معرفت اخلاقی است و همیشه بر این نکته باید درنگ داشت که درد سلامت بر پاشنه اخلاق می‌چرخد. انجمن ما تجربه سه باره خود را در جشنواره های سینمایی دارد و هدفش این است که دقایق اخلاقی را در حوزه اخلاق پزشکی  اخلاق زیستی در فیلم‌ها رصد کند. جایزه این انجمن را به دست‌اندرکاران فیلم قصه‌های در نزدیکی ما، ساخته مجتبی کرم‌پور تقدیم می‌کنم.

در ادامه این مراسم سرود سلامت ساخته دکتر محمد کیاسالار، دبیر جشنواره فیلم سلامت، با صدای سالار عقیلی به اجرا در آمد.

اما در اختتامیه سومین جشنواره فیلم سلامت از داوران آثار برگزیده تلویزیونی دکتر محمد امیرخانی،سروش صحت، دکتر عاطفه میر سیدی، دکتر شهرام کجوری، دعوت شد تا از این آثار تقدیر کنند.

نامزدهای این آثار عبارت بودند از فیلم های باشگاه مرز، جنگل دامون به کارگردانی هادی امیری و رها فرجی، خاوو خیزان، روان سفید، طبیب، ماهی بادکنکی، محله سلامت. سلما افکاری به خاطر فیلم ماهی بادکنک در این جشنواره لوح تقدیر و جایزه نقدی دریافت کرد. تندیس جشنواره، لوح افتخار و جایزه نقدی نیز به علی زاهدی، برای فیلم طبیب اختصاص یافت.

به گفته زاهدی، این برنامه یک برنامه پزشکی است و به جز سرتیم پزشکی، هیچ کدام از ما پزشک نیستیم و افتخار می کنیم که بدون اسپانسر آن را روی آنتن می‌بریم و سلامت مردم را به پول نفروختیم.

تندیس جشنواره، لوح افتخار و جایزه نقدی این بخش نیز به هادی امیری و رها فرجی برای فیلم جنگل دامون اختصاص یافت.

همچنین تندیس جشنواره، لوح افتخار و جایزه نقدی به عنوان جایزه اول به عطیه عطار زاده به خاطر فیلم روان سفید، تقدیم شد.

تجلیل ویژه از مقام دکتر مینو محرز

در ادامه اهدای جوایز جشنواره، به طور خاص از دکتر مینو محرز، رییس مرکز تحقیقات ایدز و استاد بیماری های عفونی دانشگاه علوم پزشکی ایران، با اجرای کلیپی ویژه از ایشان، توسط دکتر محمد هادی ایازی، و دکتر محمد کیاسالار و مرضیه برومند و کتایون ریاحی تقدیر به عمل آمد.

دکتر محرز بیان داشت: من هر کاری کردم و تا زنده هستم می کنم، وظیفه ام هست. من عاشق سلامت جوانان و عاشق ایران هستم.

کتایون ریحانی نیز گفت: دکتر محرز پدیده جهان پزشکی است ولی من یک دلیل ویژه برای تقدیر از ایشان دارم. حدود ۱۵ سال پیش ایشان جان برادر من، علیرضا ریاحی را دو بار نجات داد. یک بار زمانی که قرار بود قطع عضو شود و بار دیگر زمانی که دیگر می توانست نباشد.

درخواست معاون اجتماعی وزارت بهداشت از کیانوش عیاری برای ساخت فیلمی سینمایی با موضوع ایدز

در ادامه اختتامیه سومین جشنواره فیلم سلامت، دکتر محمدهادی ایازی، معاون اجتماعی وزارت بهداشت گفت: دو شعار را در این جشنواره داریم؛ شعار سازمان جهانی بهداشت تحت عنوان سلامت برای همه و شعار دولت دوازدهم با عنوان اجتماعی شدن سلامت. اجتماعی شدن سلامت یعنی سلامت به همه تعلق دارد و جامعه هنری در این حوزه نقش مهمی ایفا می کند. ما سریالی را با همکاری صدا و سیما تحت عنوان پریا تولید کردیم. بعد از پخش این سریال، میزان مراجعات به مراکز تست ایدز ۸۰۰ درصد افزایش یافت. هنر به اعتقاد من برای پیشگیری از این بیماری می‌تواند خیلی موثر باشد.

او خطاب به کیانوش عیاری، کارگردان سینما گفت: شما اولین کسی بودید که در حوزه پیوند اعضا فیلم تولید کردید و چقدر خوب است که فیلمی فاخر در حوزه سینما و در حوزه ایدز بسازید؛ فیلمی که اثر پیشگیرانه روی مردم داشته باشد.

دکتر ایازی ادامه داد: ما قریب به ۷۰۰ سازمان مردم نهاد سلامت داریم که باید بتوانیم از توانایی آنها برای ارتقای سلامت مردم استفاده کنیم و امیدوارم جشنواره چهارم سلامت بتواند در این زمینه آثار موفق تری داشته باشد.

در ادامه جشنواره مراسم تقدیر از آثار مستند صورت گرفت. هیات داوران این آثار مهرداد اسکویی، دکتر محمد اسلامی، آیدا پناهده، دکتر احمد ضابطی جهرمی، ارد عطار پور، محمدحسن دامن زن و آرش لاهوتی بودند.

در این بخش تندیس جشنواره، لوح افتخار و جایزه نقدی ویژه این بخش به شهره کشاورز، شخصیت فیلم مستند «مامان»، یاسر خیر برای فیلم مستند آهستگی، فرهاد بردبار به خاطر فیلم مردی که با خرگوش می راند، فضل الله تاری برای فیلم پیش از سی سالگی و الهام آقالری برای فیلم پیش از شب، اختصاص پیدا کرد.

همچنین تندیس جشنواره و لوح افتخار و جایزه نقدی به محسن استاد علی برای فیلم زنانگی اختصاص یافت. محسن علی دادی به خاطر فیلم ده برابر، همین جایزه را دریافت نمود.

در بخش فیلم کوتاه و آثار دانشجویی که مجید برزگر، امیر توده روستا، رضا درمیشیان، جعفر صانعی مقدم، دکتر علی قنبری مطلق هیات داوران آن را تشکیل می دادند، از آثار برتر تقدیر به عمل آمد.

در این بخش تندیس جشنواره، لوح افتخار و جایزه نقدی به مینا باغبانی برای فیلم آقا گرگه، مهدی یوسف علی برای فیلم دلقک ها، علی بناییان برای فیلم برای فروش، کتایون پرور و محمد روح بخش برای فیلم تو هنوز اینجایی، اهدا شد.

در بخش فیلم های کوتاه داستانی نیز لوح تقدیر، تندیس جشنواره و جایزه نقدی به صادق سهرابی برای فیلم کوگ، آرمان فیاض برای فیلم مانیکور، امیر حسین کرمی برای فیلم قرص برنج، فاطمه احمدی برای فیلم دریای تلخ و علی اسداللهی برای فیلم اختلاف، اهدا شد.

صادق سهرابی، کارگردان فیلم داستانی کوتاه کوگ، گفت: ما صدای استان سیستان و بلوچستان و شهر سوخته هستیم. ما محرومیم و نیاز به توجه بیشتر داریم. من از دکتر هاشمی وزیر بهداشت برای حمایتش از ساخت سمن سراها در این شهر تشکر می کنم. از همه شما دعوت می کنم به سیستان و بلوچستان بیایید. ما مرزداران آنجا هستیم و آنجا امن است. از همه شما می خواهم که سیستان و بلوچستانمان را دوست داشته باشیم.

بزرگداشت کیانوش عیاری، کارگردان سینما در سومین جشنواره فیلم سلامت

از حاشیه های این مراسم، حضور گروه ارکستر سالار عقیلی و اجرای گروه قمر بود. در ادامه اختتامیه سومین جشنواره فیلم سلامت، از کیانوش عیاری، کارگردان سینما، به خاطر به تصویر کشیدن فیلم بودن یا نبودن با موضوع اهدای عضو، توسط  دکتر سید حسن هاشمی، وزیر بهداشت و مهدی هاشمی، بازیگر سینما و تلویزیون تقدیر به عمل آمد. همچنین از طرف دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی جایزه تصویر استاد به خاطر فیلم روزگار قریب، به مهدی هاشمی در نقش دکتر محمد قریب تقدیم شد.

مهدی هاشمی گفت: امروز جشن سلامت است و چقدر خوب است که آدم کلمه سلامتی را می شنود. من از بقراط؛ پزشکی که قسم نامه دارد تا مادربزرگم که پزشک بود، سپاسگذاری می کنم. از من خواستند که در این مراسم از کیانوش عیاری تقدیر کنم. من خود را در حوزه هنر در حد عیاری نمی دانم که بخواهم از او تجلیل کنم و الان خوشحالم که در این مراسم تقدیر وزیر بهداشت هم حضور دارند.

وزیر بهداشت: جای افشین یداللهی در این مراسم خالیست

در ادامه این مراسم تقدیر، دکتر سید حسن هاشمی، وزیر بهداشت گفت: یکی از کسانی که در این مراسم جایش خیلی خالیست، افشین یداللهی شاعر گرانقدر است. حتما روح او شاد است و یاد و خاطره او را به همراه مرحوم عزت الله انتظامی گرامی می دارم. او چشم هایش را به من در دو دهه اخیر سپرده بود و من به ایشان ارادت ویژه ای داشتم. یکی از جملات آقای انتظامی این بود که: دوست دارم بعد از ۸۰ سال عمری که از خدا می گیرم، هر وقت به پشت سر نگاه می کنم، هیچ وقت حسرت نخورم که چرا کاری را انجام ندادم.

دکتر هاشمی افزود: خیلی خوب است که انسان وقتی به آخر راه می رسد، از چیزی که به دست آورده افتخار کند و برای بشریت کاری کرده باشد.

وزیر بهداشت ضمن تشکر از کارگردانان، هنرمندان و کسانی که در این جشنواره حضور داشتند تا تکامل خود را طی کند، ادامه داد: از انجمن هایی که در این مراسم حضور داشتند از جمله انجمن اوتیسم و انجمن اخلاق پزشکی و همچنین به طور ویژه از دکتر محمد کیاسالار، دبیر جشنواره صمیمانه سپاسگزارم.

تقدیر از آثار برگزیده فیلم های سینمایی در بخش پایانی

دکتر شهرام رفیعی فر، کتایون ریاحی، کیانوش عیاری، محمد رضا فروتن، دکتر محمد هادی کریمی، داوران بخش آثار سینمایی،، در ادامه مراسم اختتامیه، حضور یافتند و از برگزیدگان تقدیر کردند.

اتاق تاریک، پشت دیوار سکوت، جشن دلتنگی، خجالت نکش، دارکوب، شعله ور، هندی و هرمز، نامزدان این آثار بودند.

در این بخش، لوح تقدیر و جایزه نقدی به عباس امینی بخاطر فیلم هندی و هرمز، برای پرداختن به سلامت اجتماعی جوانان اختصاص یافت.

همچنین مسعود جعفری جوزانی به خاطر فیلم پشت دیوار سکوت به دلیل پرداختن به موضوع اچ آی وی ایدز و آسیب های اجتماعی مرتبط با آن و همچنین نقش سازمان های مردم نهاد در پیشگیری از این بیماری، مورد تقدیر قرار گرفت.

در ادامه از بهروز شعیبی برای فیلم دارکوب به دلیل پرداختن به اعتیاد زنان و آسیب‌های اجتماعی مرتبط با آن، مورد تقدیر شد.

حمید نعمت الله نیز به خاطر پرداختن به تفکر منفی و حسادت و تاثیر آن بر روابط اجتماعی، در فیلم شعله ور، مورد تقدیر قرار گرفت. او گفت: سلامت جامعه در وضعیت نامناسبی است. عقلانیت شرط مشترک ما هنرمندان است و هر کسی که مانع تابش نور هنر به مردم می شود، بهتر است که از جلوی نور کنار برود!

اما جایزه ویژه این نقش با حضور دکتر محمد کیاسالار، دبیر جشنواره، با موضوع فیلم های عاری از دخانیات، به فیلم خجالت نکش، ساخته رضا مقصودی اختصاص یافت.

رضا مقصودی گفت: از هیات داوران تشکر ویژه دارم. وقتی من می خواستم فیلمم را در سینماها نمایش دهم، عده ای می گفتند با دیدن این فیلم تشویق شدند که صاحب فرزند شوند. منظورم من در این فیلم برتری کیفی انسان هاست و جمعیت کیفی باید مورد نظرمان باشد نه جمعیت کمی. وزارت بهداشت در این میان مسئولیت کیفی شدن جمعیت را دارد.

نوشته اختتامیه سومین جشنواره فیلم سلامت برگزار شد/ تقدیر از دکتر مینو محرز و کیانوش عیاری/ معرفی برگزیدگان اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

روح الله حجازی در ابتدازی جلسه با بیان اینکه این فیلم پنجمین تجربه فیلم سازی من است، گفت: زمانی که ساخت اتاق تاریک را آغاز کردم تصمیم گرفتم مانند دیگر فیلم‌هایم به ویژه زندگی خصوصی آقا و خانم میم به سراغ وجوه پنهانی و روانی اتفاقات بروم و تنها به آنچه در ظاهر و عیان اتفاق می‌افتد اکتفا نکنم.

او ادامه داد: زمانی که می‌خواستم برای ساخت این فیلم مجوز بگیرم برخی از دوستان به من گفتند تلاش نکن! این موضوعات جزو مگوی سینمای ایران است و تلاش بیهوده‌ای است اما با تلاش‌های فراوان، سرانجام پروانه ساخت اتاق تاریک گرفته شد.

محمد کریمی که به عنوان مشاور در این فیلم همکاری داشته است، درباره چگونگی همکاری خود با عوامل اتاق تاریک توضیح داد: مشارکت ما پس از ساخت فیلم صورت گرفت، چرا که ما در موسسه ای در جهت جلوگیری از کودک آزاری فعالیت می‌کنیم بنابراین برای پخش فیلم و در دسترس والدین قرار گرفتن اتاق تاریک تلاش کردیم تا فضایی مناسب همراه با کمپینی به وجود بیاید تا چنین فیلمی به اندازه کافی دیده شود.

پس از او آذین با تقدیر از واقع‌گرایی و علمی بودن اتاق تاریک، اظهار کرد: در اغلب فیلم‌هایی که می‌یینیم پیش می‌آید که با خود بگویم در این نقطه باید از مشاوره استفاده می‌کرد یا در جهان واقعی چنین اتفاقی به صورت معمول اتفاق نمی‌افتد، اما دراین فیلم بیش یک یا دو نقطه نمی‌توان پیدا کرد که به لحاظ محتوایی دچار مشکل باشند.

او افزود: به نظر می‌رسد این فیلم بسیار حساب شده، ساخته شده باشد، مسئله‌ای که وجود دارد چرایی مقاومت‌ها برای ساخت محتواهایی در حوزه کودک آزاری است.

به گفته آذین مهمترین مسئله در این باره نبود فهم مشترک از یک روند است. او افزود: گاهی ما زبان هم را نمی‌فهمیم از زمانی که بحث اموزش و تعلیم جنسی کودک و نوجوان پیش آمد به دلیل تعریف غلط عده‌ای باعث شد تا این مقاومت‌ها پیش بیاید.

او ادامه داد: سال گذشته با پیش آمدن حواشی سند ۲۰۳۰ و انتخابات به مقاومت ها دامن زده شد، به همین دلیل مستندهایی برای آموزش در ۲۳ قسمت ساخته شد که در سامانه آپارات قرار گرفت که در بخش نظرات آن هم هیچکس نتوانست ایراد علمی و محتوایی از آنچه که پخش شد بگیرد.

آذین ادامه داد: شکستن این تابو سخن گفتن درباره خود مراقبتی و در کل گفت و گوی صریح و صمیمی والدین با فرزندان تابویی بود که حتما باید شکسته می‌شد و به نظر می رسد در نهایت همان گروه های مخالف بعد از دیدن این آموزش‌ها متوجه تفاوت میان آموزش روابط زناشویی با آموزش خود مراقبتی شدند.

همچنین حکیم شوشتری به نمایش ارتباط همسر در این فیلم و بحث والدگری اشاره کرد و گفت: اینکه به سادگی این مطلب مطرح نمی شود و خانواده ها برآن سرپوش می گذارند را می تواند به نوعی مربوط به فرهنگ شرقی و ناخودآگاه ما دانست، حتی در بسیاری از موارد میبینیم که یک پدر آموزش دیده شهری هم نمی تواند ارتباط مناسبی با فرزند نوجوانش برقرار کند و بار این ارتباطات به دوش مادر می‌افتد.

در نهایت حجازی چنین رفتار هایی را نتیجه دور بودن پدران از زمینه های زیستی و بلوغ فرزندان دانست و گفت: به ما آموزش داده است تا در این موارد حرفی نزنیم و ترسی درباره مواجهه با آن در ذات اغلب ما وجود دارد.

او همچنین درباره چگونگی تحقیق برای فیلم اتاق تاریک گفت: من عادت دارم برای کارهایم تحقیق و مطالعه کنم، بسیار کتاب بخوانم و به سراغ مشاوران روم اما در نهایت مهمترین نکته ای که تلاش کردم در فیلم به نمایش در آید آزاری است که مادر و پدر ممکن است به فرزند خود برسانند.

حجازی در پایان گفت: آنچه در نهایت اسباب تعجب را برای من فراهم کرد تمجید های فراروان از اتاق تاریک در نهایت دیده نشدن در جشنواره فجر بود.

سومین جشنواره فیلم سلامت به دبیری دکتر محمد سالار از یکم تا پنجم شهریور در پردیس چارسو در حال برگزاری است.

نوشته پنل «اتاق تاریک» در جشنواره فیلم سلامت برگزار شد/ پدر و مادر و جنجال همیشگی سکوت در کودک آزاری اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

جشنواره فیلم سلامت از روز پنج شنبه اول شهریورماه همزمان با روز پزشک در پردیس سینمایی چارسو شروع به کار کرد و امروز به پایان می‌رسد. این جشنواره در بخش‌های گوناگون سینمایی، مستند، فیلم کوتاه، دانشجویی و برنامه‌های تلویزیونی با محوریت حوزه‌های سلامت روانی، اجتماعی، جسمی و معنوی در حال برگزاری است.

در مراسم اختتامیه جشنواره فیلم سلامت در هر بخش سه جایزه به آثار برتر تعلق می‌گیرد و جایزه ویژه دبیر جشنواره نیز به فیلم عاری از دخانیات اهدا می‌شود.

نوشته اختتامیه جشنواره فیلم سلامت در تالار وحدت برگزار می‌شود/ حضور وزیر بهداشت اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

داریوش مهرجویی اصل انگیزه من برای ساخت دایره مینا این بود که یکی از دوستانم، دکتر کیومرث فرد در شیراز روزی به من تلفن کرد و از من دعوت کرد نزد او بروم تا مراکز انتقال خون را مشاهده کنم. این مراکز از معتادان خون می گرفتند و وضعیت فجیعی داشتند. این پیشنهاد باعث شد به شیراز بروم و یکی دو مرکز را ببینم و تحت تاثیر قرار بگیرم. هدف این بود که یک فیلم مستند بسازیم منتها آنقدر این قضیه پیچیده بود که فیلم مستند برای آن کافی نمی نمود. در آن زمان من با رییس شیر و خورشید سرخ وارد مکالمه شدم. او به من گفت معتادان اماکنی را دارند که صبح های زود به آنجا می روند و خون می فروشند. این مکان های مخوف بعدا در فیلم من استفاده شد. بر اساس این قضایا شروع کردیم به فکر برای ساخت یک فیلم داستانی. در آن زمان غلامحسین ساعدی به من گفت داستانی در مورد بیمارستان نوشته و می توان آن را در فیلم من گنجاند. این داستان منتهی ربطی به قضیه خون و خون فروشی نداشت. با این حال فیلمنامه نوشته شد و به وزارت فرهنگ و هنر آن زمان رفت. آنها در ابتدا مخالفت کردند و اجازه ندادند که فیلم ساخته شود. من از طریق بهمن فرمان آرا و سایر دوستانم اجازه ساخت فیلم را از مراکز خاصی گرفتم و این کوشش به ثمر رسید. البته فیلم ساخته شده سه سال توقیف بود. توقیف در واقع از زمان ارائه فیلمنامه شروع شده بود. دکتر اعلا، بنیانگذار سازمان انتقال خون ایران، تنها کسی بود که در جلسات از من دفاع کرده و به ضرورت ساخت چنین فیلمی تاکید می کرد.

مهرجویی گفت: تایید فیلمنامه حدود ۸ ماه طول کشید ولی بعد از ساخت مجددا توقیف شد. دکتر اعلا در این زمان با رییس نظام پزشکی یعنی دکتر اقبال وارد مذاکره شد و حتی من روزی به دفتر دکتر اقبال رفتم و تنها با ایشان جلسه ای برگزار کردم. دکتر اقبال انگار قرص آرام بخش خورده بود و به من گفت: این چه فیلمی است که ساخته ای. این فیلم مثل این است که انگار شما یک هتل درجه یک و مجلل داری و به جای این که هتل و مجلل بودن آن را نشان دهی، یک ضرب به آشپزخانه رفتی و فقط کثیفی ها را نشان می دهی. چرا این کار را کردی؟ گفتم: می خواستم نسبت به کمبود خون در ایران آگاهی رسانی کنم و مردم را تشویق به اهدای خون نمایم.

او گفت: آن موقع مردم از اهدای خون هراس داشتند و از مزایای بهداشتی آن با خبر نبودند. دکتر اقبال گفت: تو باید نشان می دادی یک فردی افتاده و حالش بد است. بعد به او شیشه خون تزریق می کنند و او کم کم حالش خوب می شود. من گفتم این فیلم و سناریو یک یا دو دقیقه بیشتر طول نمی کشد و به هیچ دردی نمی خورد. دکتر اقبال در نهایت موافقت نکرد. یک روز به طور خصوصی شاه و همسرش در قصر این فیلم را دید و گفت: باید کسی که این قصه را نوشته اگر دروغ گفته، محاکمه شود و اگر راست گفته باید ببینیم این دیگر چه وضعی است؟ به این ترتیب بود که بعد از سه سال توقیف، در جشن هنر شیراز، آقای قطبی، رییس وقت تلویزیون، این فیلم را پخش کرد و مورد استقبال مردم قرار گرفت. در واقع طلسم نشان دادن فیلم شکست.

مهرجویی گفت: بعد از آن داستان آزادسازی آثار هنری توقیف شده ادامه یافت و آنهم در اثر اعلامیه ای که آقای کارتر از آمریکا به ایران فرستاده بود. دایره مینا درست زمانی که مردم در خیابان ها شعار می دادند، شیشه ها را می شکستند و دکان ها را تخریب می کردند، روی پرده رفت و مورد استقبال بی نظیر قرار گرفت. دایره مینا بیش از یک ماه روی پرده بود و بعد به فستیوال های مختلف رفت و جوایزی را به خود اختصاص داد.

او گفت: شخصیت دکتر داوود زاده در فیلم، برگرفته از دکتر علا بود. بهمن فرسی نیز این نقش را بازی کرد و البته در بازی کردن نقشش وجدان کاری زیادی داشت. شخصیت دکتر سامری نیز برگرفته از شخصیت دکتر گیلانی بود که البته من او را زیاد نمی شناختم. جالب است که جیب مدیر تهیه ما، علی نقی کنی پر از تریاک بود و وقتی معتادان سر صحنه سر و صدا به راه می انداختند، به آنها تریاک می داد تا آرام شوند و بگذارند فیلمبرداری کنیم.

این کارگردان ادامه داد: فیلم دایره مینا به شکل غیر مستقیم باعث شد که سازمان انتقال خون تاسیس شود و این خیلی مهم است. من در مورد فیلم بمانی نیز این کار را کردم. در این فیلم خودسوزی دختران و زنان را نمایش دادم. برای ساخت این فیلم هم مشکلاتی داشتیم و البته پروژه بعدی من نیز به موضوع سلامت تاکید دارد. من طرفدار مساله هنر برای هنر نیستم و می خواهم هنرم نقش سازنده ای در جامعه داشته باشد که هم برای مخاطب جذاب باشد و هم به او اطلاع رسانی کند. فیلم بمانی همینطور بود. به طوری که میزان خودسوزی ها را به ۵ تا ۶ بار در ماه کاهش داد.
مهرجویی در ادامه این پنل اظهار داشت:

من سه فیلم کوتاه و کلیپ هم در مورد انتقال خون ساخته ام. منتهی فکر نمی کنم قابل نمایش باشند چون کارمندان آن موقع دخترانی بودند که حجاب مورد پسند جامعه امروز را نداشتند و فکر نمی کنم فعلا قابل نمایش باشد.

او گفت: خوشبختانه دایره مینا یکی از پرطرفدارترین فیلم های من بخصوص در خارج از کشور بوده است. این برای من خیلی حیرت آور است که فیلمی با این موضوع مورد استقبال قرار گرفت ولی موضوع فروش خون آنقدر دهشتناک است که به اندازه چندین فیلم اکشن می تواند اثر داشته باشد. من خوشحالم که سهم کوچکی در این زمینه توانستم داشته باشم. از شما هم بابت راه اندازی این جشنواره و نمایش این فیلم ها که به هنرمندان بسیار کمک می کنند، تشکر می کنم.

در ادامه جواد طوسی: فیلم دایره مینا یکی از نمونه های شاخص و همچنان معتبر گستره سینمای اجتماعی است. یعنی اگر ما بپذیریم که همپای مراحل شکل گیری موج نو در اوایل دهه ۵۰ شکلی از سینمای خود جوش ایجاد شده، دایره مینا در کنار و هم عرض فیلم هایی مانند کندو، گوزن ها، تنگنا و … قرار می گیرد. این فیلم می تواند همچنان دیدنی، زنده و سرپا باشد. داریوش مهرجویی کارگردان این فیلم، خیلی خوب توانسته با دنیای غلامحسین ساعدی و داستان های او خود را تطبیق دهد و متن جامعه، پلشتی ها و … را به نمایش بگذارد. جنونی که به عنوان عنصر تکرار شونده در آثار قبل از انقلاب مهرجویی می بینیم، در دایره مینا در وجه گسترده تر و عام تر آن را لمس می کنیم. در فیلم دایره مینا شما به وضوح دغدغه مندی و نگاه پرسش گر و آمیخته با حس را می بینید منتها ویژگی بارز این فیلم این است که بیان کاملا سهل و ممتنع در آن وجود دارد و بخشی از آن وام گرفته از متن قصه غلامحسین ساعدی است. این فیلم به مدت سه سال توقیف بوده است و علی رغم این که انگ توقیفی به آن زده بودند، فروش خوبی داشت.

پرویز جاهد نیز گفت: به فیلمی مثل دایره مینا می توان از زاویه های مختلفی نگاه کرد. نویسندگان بزرگی در این فیلم نقش دارند. هوشنگ بهارلو یکی از بهترین فیلمبرداران سینمای ایران است که فیلمبرداری این دایره مینا را به عهده گرفت. الان که بعد از چند سال آن را می بینیم، متوجه می شویم که این فیلم به هیچ وجه ساده نیست. اگر بخواهیم به مساله اقتباس اشاره کنیم، باید بگویم داستانی که مهرجویی از ساعدی وام گرفت و آن را تبدیل به فیلم کرد، در عین این که ساده به نظر می رسد، خیلی پیچیده است. درست مانند فیلم گاو. تغییرات زیادی در این داستان توسط مهرجویی داده شده به طوری که انگار متن داستان غلامحسین ساعدی را از آن خود کرده است. دایره مینا از نظر اجتماعی تاثیرات زیادی داشت و منجر به تاسیس سازمان انتقال خون در ایران شد. از این دست فیلم ها در سینمای ایران بسیار کم هستند. فیلم «کتی به خانه برگرد» نیز در انگلستان باعث تاسیس سازمان تامین اجتماعی شد. با این حال دایره مینا با این که توقیف بود، باعث ایجاد چنین سازمانی گردید. مهرجویی فیلمی علیه فساد آن زمان می سازد و برای همین است که بی دلیل توقیف نمی شود. آقای مهرجویی مستقیم به زخم زد و عفونت و چرک دنیای زیرزمینی تهران دهه ۵۰ را نشان داد. این فیلم از این لحاظ یک فیلم رادیکال سیاسی است چون سازش نمی کند و تصاویر را بحرانی نشان می دهد. دایره مینا به درون واقعیت می رود و تفاوت زیادی با فیلم هایی دارد که در آنها کشمکش، درام و قهرمان حضور دارد. دایره مینا نوعی مستند است در عین این که موسیقی ندارد و در زمانه خودش بسیار پیشرو محسوب می شود.

دکتر پورفتح الله رئیس سازمان انتقال خون در این نشست گفت: فیلم دایره مینا از اثرگذارترین فیلم ها در تاریخ سینمای ایران است. من ۱۰ سال قبل در دوره مدیریت قبلی ام به مصر رفتم. در آن زمان دولت سوئیس ۵ مرکز بزرگ را در مراکز انتقال خون این کشور احداث کرده بود که بسیار پیشرفته بودند و من بسیار حسرت می خوردم که چرا چنین مراکزی در ایران وجود ندارند. اما وقتی وارد این مراکز و سانترال می شدیم، فقط دستگاه می دیدیم و هیچ اهدا کننده ای وجود نداشت. وقتی من به بیمارستانهای مختلف در مصر می رفتم، دقیقا یاد دایره مینا می افتادم. در آنجا بیمارانی را می دیدم که دست من را می گرفتند و به زبان عربی التماس می کردند که خون بدهم. فقدان سازمان انتقال خون در ایران، در فیلم دایره مینا کاملا مشهود است و وضعیت خون فروشی را در کشور به تصویر کشانده است. یکی از هوشمندی هایی که در دایره مینا وجود دارد، انتخاب زمان مناسب برای ساخت آن است. سیاه نمایی را می توان کاملا در دایره مینا دید. در دوران شاه که همه چیز آرام و متمدن نشان داده می شد، دایره مینا از سیاهی ها پرده بر می دارد. همین اتفاق باعث می شود سازمان انتقال خون در سال ۵۳ احداث شود. الان ما دستاوردهایی در زمینه انتقال خون داریم و به سالم ترین خون دست یافته ایم.

ما در اهدای پلاسمای خون نیز پیشتاز هستیم و از این دست شاخصمان به کشورهای اروپایی رسیده است. به هم پیوستن جامعه هنری و جامعه پزشکی برای دستیابی به این پیشرفت ها بسیار اهمیت داشته است. اگر سازمان انتقال خون نداشتیم، وضعمان مشابه کشورهای مدیترانه شرقی بود.

دکتر صداقت در ادامه گفت: دو نکته قابل اشاره است: اگر فیلم دایره مینا مداخله هنری در حوزه سلامت نداشت، ما سازمان انتقال خون را نداشتیم. طب انتقال خون یک بحث تخصصی است و برای سالها، ابعاد بسیاری از آن ناشناخته بود. این که کسی با زبان هنر جرات به خرج دهد و دست روی این نقطه ضعف نظام سلامت بگذارد، انگیزه بالایی می خواهد. مهرجویی به نظام اجتماع وارد شد و در حوزه سلامت آنقدر مطالعه کرد و در این دریا غرق شد تا توانست دایره مینا را به تصویر بکشد و سازمان انتقال خون را خلق کند. نکته دیگر بحث اولویت سازی فیلم دایره مینا است. فضای فیزیکی بیمارستان، درب ها و پنجره های قدیمی، ارتباط نامناسب بین پزشک و پرستار و بیمار و … در این فیلم به خوبی نمایش داده شده است. یک نکته مهم که آن زمان اصلا اولویت نداشت، سلامت خون بود. مهرجویی ناسالم بودن خون را به تصویر کشید و روی پرده آورد؛ آنهم در زمانی که وسایل ارتباط جمعی به اندازه امروز قوی نبودند.

طوسی در این نشست گفت: در همان اواخر دهه ۴۰ جنبش و سمت و سوی چپ در متن جامعه غالب می شود که اشکال مذهبی، مسلحانه و … به خود می گیرد. انعکاس این اشکال را در فیلم گوزن ها می توان دید. مهرجویی پا را از این اشکال فراتر می گذارد و دوز چپ بودن را در فیلم هایش مستتر می نماید. با این حال نگاه چپ و رادیکال بخشی از اقتضائات آن زمان بوده است. هوشمندی مهرجویی در این است که دنیای اجتماعی خود را منفک از فیلم سازان دیگر نشان می دهد. در واقع می توان گفت فیلم سازان موج نو هر کدام دنیای مستقل خود را نشان می دهند. مهمترین نقطه تشخص یافته موج نو این است که اکثر قریب به این فیلم ها هنوز هم قابلیت بحث دارند و مشمول مرور زمان نشده اند.

پرویز جاهد گفت: خانه سیاه است و دایره مینا از فیلم هایی هستند که قبل از انقلاب روی بدن و زخم متمرکز شدند. رویکرد مهرجویی نیز یک رویکرد رئالیستی سیاه و خشن است. در فیلم دایره مینا آنقدر زندگی سیاه و تیره است که انگار کورسوی امیدی وجود ندارد و دوربین مدام در تاریکی حرکت می کند و حتی به گورستان ختم می شود. در آن زمان آنقدر خون فاسد به سیستم سیاسی کشور تزریق شده بود که انگار دیگر نمی شد آن را نجات داد و فقط به یک انقلاب نیاز بود. دایره مینا این واقعیت را به خوبی نشان داد. مهرجویی هیچ گاه در فیلم هایش نگاه های انتقادی خود را از دست نداد.

دکتر پورفتح الله در این بخش گفت: پزشکی رشته ای است که مرتبا نیاز به اطلاعات به روز دارد. تکست بوک های پزشکی هر سه یا چهار سال یکبار بازنویسی می شوند و این یعنی دانش پزشکی در حال پیشرفت است. در وزارت بهداشت نیز دوره های بازآموزی برای تمدید مطب ها وجود دارد. در فیلم دایره مینا، دکتر علا به کشور آمده و دانش جدیدی دارد. او به مراکز خون فروشی رفته و ایده جدیدی برای ایجاد مرکز انتقال خون ارائه می دهد. در واقع به روز بودن و بازآموزی را در فیلم آقای مهرجویی به خوبی می توان حس کرد.

دکتر صداقت گفت: در کنار بحث کلان درمان بیمار در دایره مینا، پزشکی مثل دکتر داوود زاده که شخصیت دکتر علا را بازی می کند، نشان داده می شود که به ایران آمده و قرار است به تعهدش به بیمار جامه عمل بپوشد در حالی که برخی از پزشکان هم هستند که به دنبال منافع شخصی خود بوده و اولویت های خود را به اولویت های بیمار و بیماری ترجیح می دهند. این واقعیت هنوز هم در جامعه ما دیده می شود.

طوسی ادامه داد: لانگ شات از بیمارستان در دایره مینا جامعه ای را نشان می دهد که افراد مختلف عامی و یا روشنفکر در آن بر اساس فرهنگی که رو به تمدن می رود، جای گرفته اند. تقدیر محتوم یک جامعه را می توان در دایره مینا دید؛ جامعه ای که بایکوت شدگان ناگزیر جامعه هستند در حالی که می خواهند روی عقاید خودشان باقی بمانند. پسری که نام علی داشت، اما در این فیلم بر اساس غرایز خودش عمل و حرکت می کند و در قسمت انتهای فیلم تصویری دگرگون شده از خود نشان می دهد. مهرجویی بر اساس نگاه چپ و مستقل خودش، این غریزه را خیلی بدبینانه مورد ارزیابی قرار می دهد و برای چنین آدمی افق دید آرمانی قائل نمی شود. نمونه دیگر مبتنی بر نگاه بدبینانه مهرجویی را می توان در فیلم بانو دید. بد نیست به این نکته اشاره کنم که برناردو برتولوچی می گوید: ما یک زندگی ناشاد، درمانده و توام با بدبینی را می گذرانیم. شاه لیر نیز می گوید: ما دوران خوش خود را سپری کرده ایم. مهرجویی به این عبارات اعتقاد دارد. مهرجویی می خواهد بگوید آدمی استعداد به هرز رفتن کامل را دارد.

جاهد در ادامه این پنل گفت: بحث موضوع ها و یا شخصیت های تکراری در فیلم های مهرجویی همیشه وجود دارد. ولی در فیلم دایره مینا به طور مشخص، رویکرد عمیقا مستند را می توان دید. او دوربین را برمی دارد و یک سفر درون شهری در بیقوله ها و حاشیه ها می کند. داستان های ساعدی و فیلم های مهرجویی هیچ کدام قهرمان محور نیستند. کاراکترهای فیلم های او اگرچه قهرمان نیستند ولی محوری اند و از شخصیت شر تبدیل به شخصیت خیر می شوند. فیلم دایره مینا در واقع یک نوع معصومیت از دست رفته را به تصویر می کشد. در فیلم دایره مینا، سقوط علی به وضوح دیده می شود و نگاه او در پایان فیلم بسیار پرسشگرانه است به طوری که مخاطب می تواند به آن ساعت ها فکر کند.

دکتر پورفتح الله هم گفت: من متاسفانه بعد از انقلاب در خصوص پیوند هنر با پزشکی، به غیر از دایره مینا، اثر دیگری در سینما ندیدم. در حالی که این همکاری بسیار ضروری است. این را هم بگویم که داریوش مهرجویی برای جذب اهدا کنندگان بعد از دایره مینا، همکاری هایی را با دکتر اعلا ادامه می دهد. ما دو سه سال است در قالب جشنواره های هنری تلاش می کنیم جامعه هنری را با جامعه پزشکی پیوند دهیم ولی تا به حال چندان در این زمینه موفق نبوده ایم و این یک خلا بزرگ است.

دکتر صداقت در ادامه این بحث گفت: ما در دستور کارمان قصد داریم در سازمان انتقال خون، فیلمهایی را در حوزه انتقال خون تولید کنیم و از کانال رسانه و هنر، در این حوزه حمایت یابی نماییم. تا به حال در حوزه پزشکی فیلم های زیادی ساخته شده است ولی در حوزه اهمیت تامین و تضمین سلامت و کفایت خون، تا به حال کار خاصی نشده و شاید یک دلیل آن، تخصصی بودن این حوزه است.

دکتر پورفتح الله در این بخش اظهار داشت: شاید آقای مهرجویی هنوز نداند که چه تاثیر شگرفی با هنرش روی حوزه سلامت کشور گذاشت. اگر فیلم دایره مینا نبود، ما وضعیتی مشابه مصر ۱۰سال پیش داشتیم.

سومین جشنواره ملی فیلم سلامت، توسط موسسه ی آوای هنر از سوی وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی با هدف نمایش آثار ایرانی با محوریت نقش سلامت در زندگی انسان و با شعار سلامت از تاریخ یک تا پنجم شهریور ۹۷ به دبیری محمد کیاسالار در حال برگزاری است.

نوشته پنل «دایره مینا» در جشنواره فیلم سلامت برگزار شد/ مهرجویی: می‌خواستم مردم را تشویق به اهدای خون کنم اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

نسرین مرادی در بخش دیگری از این نشست گفت: بحث مهاجرت در فیلم کامیون برای شخص من بسیار جذاب بود و همانطور که دکتر منجمی اشاره کرد، شاید بتوان به آن تبعید خود خواسته گفت. مهاجرت و جنگ آسیب بسیار زیادی را به زنان و کودکان یک جامعه می زند. اما همیشه زن ها می توانند در بدترین شرایط یک زندگی بسازند. مثلا در فیلم کامیون حتی پشت کامیون توسط زن ایزدی یک زندگی کوچک ساخته می شود. این یعنی نقش زن در سلامت جامعه خیلی موثر است. در فیلم کامیون، آقای پرتوی به این نقش زنان اشاره پررنگی کرد. او کارگردانی نکته سنج است. اگرچه نقش من در فیلم کامیون بسیار کوتاه بود، ولی برای تجربه بی نظیری رقم خورد.

پرتوی در ادامه اظهار داشت: من نیز به واژه تبعید و مهاجرت اشاره می کنم. مساله مهاجرت برای من همیشه مهم بوده است. هر کدام از پیامبران ما تجربه مهاجرت را داشته است. مهاجرت یک اتفاق ازلی ابدی در زندگی انسان است. تاریخ زندگی انسان در واقع با مهاجرت شروع می شود. در فیلم کامیون تجربه مهاجرت خیلی سخت را در قرن جدید شاهد هستیم؛ آنهم مهاجرت از یک هویت به هویت دیگر. این مهاجرت سخت ترین نوع مهاجرت است. بخصوص در میان کردها که زبانشان شاخه های مختلفی دارد؛ آنهم به دلیل مهاجرت های بیشماری که در میان این قوم از زمان نادرشاه بوده است. در زبان آنها نوعی آوارگی دیده می شود.

او گفت: تا زمانی که جنگ وجود داشته باشد، مهاجرت و ترس و بی هویتی را همیشه میان مردم خواهیم داشت. کردها این اتفاق را به کرات تجربه کرده اند. ما در مورد فیلمنامه های سفرنامه ای مشکلاتی داریم و نمی توانیم به جمع بندی خوبی برسیم. در فیلمنامه حضرت محمد نیز این مشکل وجود داشت. اما در فیلم کامیون، من به دنبال جمع بندی متفاوت بودم و می خواستم بگویم تنها راه حل مهاجرت و در به دری، عشق است و این که ما می توانیم در یک کامیون، عشق بسازیم. عشق راننده کامیون به زن و برعکس آن، برای من پایان داستان بود و این سرانجام مهاجرت را در فیلم کامیون نشان می داد.

دکتر منجمی در ادامه این پنل تخصصی اظهار داشت: تفاوت بین خانه و منزل بسیار مهم است. در فیلم کامیون، شخصیت ها منزل به منزل می رفتند و جایی این منزل تبدیل به خانه و محل زیستن شد که راننده کامیون، به زن ایزدی گفت: حتی پشت این کامیون نیز می توان خانه ساخت و هر جا دل خوش باشد، همانجا خانه است. بازی بین منزل و خانه، مرزی است که می تواند ما را متوجه مفهوم مهاجرت کند. کسانی که مهاجرت می کنند همیشه بدنبال خانه ای می گردند که هیچ وقت آن را پیدا نمی کنند. آنها همیشه می‌گویند ما بر خواهیم گشت. سالم بودن را می توان با در خانه بودن پیوند داد. اگر شما در خانه باشید، سالمید و در غیر این صورت بیمارید. ما هر روز با شهرمان معامله می کنیم و می گوییم هوا آلوده است، ترافیک است و … وقتی شما وارد این معامله می شوید و از شهرتان توقع دارید که مدام نیاز شما را برآورده کند، این یعنی در خانه نیستید و سلامت ندارید. در واقع می خواهم بگویم وقتی ما به سالم بودن خود فکر کنیم، سالم نیستیم. درست مثل امنیت. وقتی تصور کنیم هر لحظه سقفی که بالای سرمان است ممکن است فرو بریزد، حتی اگر در مکانی امن باشیم، دیگر از نظر روانی امنیت نداریم. در نهایت می توانم بگویم تبعید خودخواسته برزخی است بین خانه بودن و در منزل بودن.

دکتر نمازی اظهار داشت: یک سوال مهم این است که انسان ها وظیفه اخلاقی در قبال کشوری که در آن زیسته اند دارند یا نه. این قصه ریشه های فلسفی دارد. در جهان جدید اولین کسی که در حوزه اگزیستانسیالیسم مفهوم بی خانمانی را مطرح کرد، نیچه بود. او گفت به رقم همه خانه هایی که می سازیم، روبهان و مرغان خانه دارند اما آدمی فکر می کند که خانه دارد! این بی خانمانی در آدمی و دگرگونی احوال او، در جامعه شناسی یک اصطلاح مهم است. بی خانمانی در دل بشر جدید نشسته و با فلسفه وجودی او آمیخته است. من سوای جنبه تبعید گونه مهاجرت، نوع دیگر آن را می بینم. معمولا کسانی که مهاجرت می کنند و منزلشان جای دیگری می‌شود، دیگر برگشتنشان سخت است. در این میان اگر به کلی نگذاریم که مهاجرت افراد صورت گیرد، معقول نبوده و با حقوق بشر سازگاری ندارد. اما در رویکردی به نام رویکرد شبکه ای، ما به دنبال بازگرداندن فرد مهاجر و یا جلوگیری از مهاجرت او نیستیم بلکه در او علقه به خانه ایجاد می کنیم. در این رویکرد ما باید این علاقه به بازگشت را تقویت نماییم. اگر این رویکرد وجود نداشته باشد، ما فرد مهاجر را به یک فرد درجه دو در کشور دیگر تبدیل نموده ایم.

پرتوی در ادامه نشست اظهار داشت: ما چند نوع فیلمنامه داریم، یک نوع آن اکشن است. اما نوعی فیلمنامه خیلی سخت وجود دارد که به ظاهر هیچ چیزی مثل عشق و نفرت و صحنه های اکشن و … در آن نیست ولی روندی در آن ما را غرق می کند و آن کشمکش درونی و زیرپوستی موجود در فیلمنامه است. تمام فیلمنامه های آقای کیارستمی همین خاصیت را دارد. درست مثل فیلم زیر درخت زیتون. این کشمکش پنهان ضرورتی ندارد که حتما قابل لمس باشد. یک بار از احمد شاملو پرسیدند چرا کتاب هایی که برای کودکان می نویسد، سنگین هستند؟ او گفت من چرا باید خم شوم تا کودک متوجه من شود؟ یک بار هم او سرش را بالا بیاورد و من را ببیند. در مورد فیلمنامه های اینچنینی هم این نکته صادق است. من به این نوع فیلمنامه ها بیشتر معتقدم و فکر می کنم مخاطب باید برای مشاهده فیلم دل مشغولی داشته باشد و به هدفی که من در فیلمنامه دارم، برسد. این هدف می تواند یا رسیدن به عشق باشد یا مهاجرت.

دکتر منجمی در ادامه گفت: با قضیه مهاجرت دو نوع برخورد را می توان داشت: می توان گفت مهاجرت یک اصل انسانی است و آدمی همیشه به دنبال خانه می گردد و منزل به منزل حرکت می کند تا آن را بالاخره پیدا کند. همه ما بی خانه ایم درست مثل مثالی که دکتر نمازی به آن اشاره کرد. ما اگر به خانه ای که داریم به شکل یک فرایند تکنیکال نگاه کنیم که قرار است نیازهایمان را برطرف کند، و به آن نگاه ابزاری داشته باشیم، خانه را تبدیل به منزل می کنیم و همیشه آواره می مانیم. اما اگر فکر کنیم که حتی پشت یک کامیون می توان زندگی کرد، می توانیم سرانجام به آرامش برسیم.

دکتر نمازی اظهار داشت: طفل خردسال در فیلم کامیون را نباید فراموش کنیم. انگار این طفل در تفسیرهای ما گم شده است. جنگ بزرگترین آسیب را به کودکان وارد می کند. اضطرابی که به این کودک وارد می شد، خود را به طور مشخص در آینده نشان خواهد داد. در این فیلم یک مثلث وجود داشت که یک ضلع آن رهاشدگی و گم گشتگی بود که راننده کامیون، زن، پسر و طفل داشتند. ضلع دیگر فقدان بود. در واقع فقدان می تواند شروع و بخش مهمی از بیماری ها باشد. درمانگران شناختی همیشه به دنبال یافتن این فقدان ها هستند. با این حال زن در فیلم کامیون ضلع دیگر مثلث یعنی امید را شکل داد. وطن فقط یک مکان نیست بلکه یک انگاره ذهنی نیز می تواند باشد. در پایان باید بگویم مراقبت امری فی نفسه زنانه است. نه این که مردان نمی توانند مراقبت کنند، اما مراقبت بیشتر به سمت زنان می غلتد. زن ایزدی در فیلم کامیون نه تنها دچار فقدان شده بود، بلکه نقش مراقب را هم داشت. حتی راننده کامیون که باید نقش مراقب داشته باشد، مورد مراقبت زن ایزدی قرار می گیرد و وقتی قرار است میزبان باشد، میهمان می شود. این زن از خاکستر مصیبت معنای زندگی را خلق می کند و سلامت اجتماعی و پرچم زندگی را بالا می برد.

مرادی گفت: نمی دانم باید متاسف باشم یا نه. در سینما امروز آنقدر افراد سطحی نگر و راحت طلب شدند که به عمق مسائل دقت نمی کنند. فیلم هایی که نیاز به تفکر دارند را دقیق نمی بینند و به دنبال طنز در سینما هستند. اگر این افراد خود را محک بزنند، متوجه می شوند که سینما جایی است که می توانیم روی خیلی چیزها فکر کنیم و باعث حل مشکلات شویم.

سومین جشنواره ملی فیلم سلامت، توسط موسسه ی آوای هنر از سوی وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی با هدف نمایش آثار ایرانی با محوریت نقش سلامت در زندگی انسان و با شعار سلامت از تاریخ یک تا پنجم شهریور ۹۷ به دبیری محمد کیاسالار در حال برگزاری است.

نوشته پنل فیلم «کامیون» در جشنواره فیلم سلامت برگزار شد/ تفاوت بین خانه و منزل بسیار مهم است اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

او با بیان اینکه رویکرد جشنواره از ابتدای دوره اول تا به این دوره، یک رویکرد تخصصی، اطلاعاتی و آموزشی بوده است، افزود: گمان می‌کنم در مجموعه سیاست‌هایی که حوزه سلامت کشور با آن پیش می‌رود، جشنواره سلامت جای خود را بسیار خوب پیدا کرده است و نقش خود را نسبت به آگاه‌سازی فعالان و تولیدکنندگان محتوا در حوزه سمعی و بصری به خوبی ایفا می‌کند.

رضاداد در این‌باره ادامه داد: همچنین جشنواره سلامت علاوه بر این نکات، مردم را نسبت به مسئله سلامت در وجوه گوناگون حساس می‌کند. بنابراین فکر می‌کنم جشنواره خوبی پایه‌گذاری شده است که در ادامه این نهال کوچک به یک درخت قابل قبولی تبدیل می‌شود.

داور بخش سینمایی سومین جشنواره فیلم سلامت در مورد کیفیت آثار نیز عنوان کرد: امسال نیز تعداد آثار قابل قبولی که روی مسئله سلامت متمرکز باشند به اندازه‌ای بود که بتوان آن‌ها را داوری کرد. شاید نتیجه جشنواره اول و دوم این بوده که فیلمسازان نسبت به مسئله سلامت حساس شوند و بهتر آن را دنبال کنند.

او در این‌باره اضافه کرد: مسئله یادشده باعث می‌شود رویکرد آثاری که در فیلم‌ها ارائه می‌شود با اولویت‌های مسائل سلامتی کشور همسوتر باشد. به هر حال آثار از لحاظ کمی و کیفی هم قابل قبول بودند. در کل فکر می‌کنم این همسویی سینما با اولویت سلامتی کشور حلال بسیاری از مشکلات جامعه باشد.

سومین دوره جشنواره فیلم سلامت به دبیری محمد کیاسالار از اول تا ۵ شهریور ۹۷ در پردیس چارسو ادامه دارد.

نوشته علیرضا رضاداد: همسویی سینما و سلامت، راهگشای حل مشکلات است اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

مدیر گروه سینمایی هنر و تجربه در خصوص معیارها برای داوری آثار این جشنواره عنوان کرد: در داوری جشنواره های موضوعی، طبیعتا خود موضوع آن جشنواره بسیار مهم است. معمولا آثار از دو جنبه موضوع و تکنیک بررسی می شوند. در ترکیب هیأت داوران حتما کسانی هستند که این دو جنبه را مورد بررسی قرار می دهند و می توانند درستی و صحت آن موضوع که فیلم به آن پرداخته را کورد ارزیابی قرار دهند یا درستی پژوهشی که اتفاق افتاده و اهمیت موضوع را بیان کنند. این بسیار تاثیرگذار است. اگر فیلمی در حوزه ای ساخته می شود باید همه جوانب را در نظر داشت تا مبادا اثر منفی و مخربی داشته باشد.

صانعی مقدم در مورد کیفیت برگزاری جشنواره فیلم سلامت اضافه کرد: فکر می کنم جشنواره فیلم سلامت تاکنون بازخورد خوبی داشته است. مادامی که به بهانه فیلم، عکس و سینما موضوعی مطرح شود، کارشناسان سینمایی در حوزه سینمایی بودن اثر صحبت کنند و کارشناسان حوزه سلامت در خصوص ابعاد مختلف آن موضوع بحث کنند در این قبیل جشنواره ها به نتایج خوبی خواهیم رسید. به نظرم در دو دوره گذشته این اتفاق افتاد و ورکشاپ ها و پنل هایی که برگزار شد بسیار مفید بود. طرفین کارشناسان سینمایی و متخصصان از حوزه طرف مقابل اطلاعات خوبی کسب کردند. از این جهت بنظرم جلسات خوبی برگزار شد.

نوشته جعفر صانعی مقدم: جشنواره‌های موضوعی حرف‌های زیادی برای گفتن دارند اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

در این دیدار کیاسالار به ارائه توضیحاتی در مورد کم و کیف برگزاری جشنواره فیلم سلامت و لزوم همکاری و حضور سازمان ها، نهادهای علمی و دانشگاه ها در این رویداد فرهنگی پرداخت و با اشاره به اقداماتی که در این خصوص صورت گرفته گفت: جشنواره فیلم سلامت در تلاش است به تقویت رابطه هنرمندان با عرصه سلامت همگانی بپردازد و تلاش می کند شکل پرداخت آثار درست و علمی باشد و این ارتباط خوب شکل بگیرد.

در ادامه پورفتح اله با اشاره به حضور در دو دوره گذشته جشنواره فیلم سلامت، گفت: امیدوارم این جشنواره بتواند نقش موثری در تحرک حوزه سلامت داشته باشد.

وی با اشاره به فیلم سینمایی «دایره مینا» به عنوان تاثیرگذارترین اثر در موضوع انتقال خون اظهار کرد: پس از گذشت سالها فیلم «دایره مینا» با بازی مرحوم عزت الله انتظامی، در نقش خون فروش هنوز هم از تاثیرگذارترین فیلم ها در حوزه سلامت شناخته می شود، به طوری که برخی این فیلم را یکی از جرقه های اصلی ایجاد سازمان انتقال خون می دانند.

وی افزود: در آن زمان سینما کاربردهای بیشتری داشت، فقط به وجه سرگرمی توجه نمی شد و برخی فیلم ها باعث تحول اجتماعی می شدند. از این رو هنرمند باید آگاه باشد چرا که می تواند تاثیر مستقیم در توسعه علم داشته باشد. جشنواره فیلم سلامت می تواند پیوندی بین هنرمند و جامعه پزشکی ایجاد کند. این هوش و استعداد هنرمند است که بداند چه مطلب را چه زمانی مطرح کند. سال ۵۳ زمانی که فیلم «دایره مینا» ساخته شد (و البته می دانیم که پس از سه سال توقیف اکران شد) لزوم تشکیل سازمانی تحت عنوان سازمان انتقال خون حس می شد. مهرجویی این فیلم را بر اساس داستان خرید و فروش خون مطرح می کند و در فیلم افرادی را نشان می دهد که خودشان نیاز به خون دارند ولی به خاطر نیاز مالی خون خود را می فروشند.

پورفتح اله ادامه داد: در کشورهای جهان سوم و در حال توسعه چالش عمده ای در موضوع اهدای خون وجود دارد. در کشورهای غربی بحث تاسیس مرکز انتقال خون بعد از جنگ جهانی دوم شکل گرفت. زمانی که حس همبستگی و تجربه انتقال خون در نجات سربازان را داشتند و این حس باعث شد به سمت اهدای داوطلبانه بروند. آماری که سال گذشته در مورد اهدای خون در ایران اعلام شد ۲۷ واحد به ازای هر هزار نفر است و این رقم دو برابر کشورهای هم سطح ایران است.

وی با بیان اینکه در کشورهای در حال توسعه فرهنگ اهدای خون بدون مدیریت امکان پذیر نیست، یادآور شد: مثلا در دیداری که از کشور مصر داشتیم، تجهیزات انتقال خون به روزی داشتند ولی هیچ اهدا کننده ای نبود در حالی که در بیمارستان های آن کشور افراد زیادی نیاز به خون داشتند. در کشور ما ۲۷ واحد به ازای هر هزار نفر رقم بالایی است در حالی که ما روند سخت گیرانه ای هم در خصوص اهدای خون داریم. این موضوع بسیار قابل توجه است.

رییس سازمان انتقال خون با اشاره به اینکه در حال حاضر بسیاری از بیماری های عفونی کنترل شده و در مقابل بیماری های غیرواگیردار در حال گسترش است، یادآوری کرد: امروز بیماری های قلبی و عروقی در رده اول بیماری های جهان است و در یافته ها نیز مشخص شد خانم ها به دلیل از دست دادن خون کمتر به بیماری های قلبی و عروقی مبتلا می شوند. لذا با اهدای خون بیماری های قلبی و عروقی نیز کاهش پیدا می کند.

وی اضافه کرد: در حال حاضر نیاز به ایجاد نگاه های بهتری در جامعه داریم تا در کنار هم بهتر زندگی کنیم. در بحث اهدا کننده کمبود داریم و این موضوع متأثر از هزاران پدیده اقتصادی و اجتماعی و… است. در این میان جشنواره فیلم سلامت کمک می کند نویسنده، کارگردان و متخصصان و پزشکان در کنار هم قرار گیرند.

در این دیدار، پور فتح اله اعلام کرد که سازمان انتقال خون در راستای اهمیت بخشی به نقش اجتماعی اهدا کنندگان و اهدای داوطلبانه خون، آمادگی همکاری با جشنواره فیلم سلامت در قالب نشست، گفت و گو و یا بازدید را دارد.

گفتنی است طبق برنامه، در چهارمین روز برگزاری جشنواره فیلم سلامت، در بخش فیلم های کلاسیک سلامت، فیلم «دایره مینا» ساخته داریوش مهرجویی با حضور رئیس سازمان انتقال خون مورد نقد و بررسی قرار می‌گیرد.

سومین جشنواره فیلم سلامت با هدف نمایش آثار منتخب سینمایی، مستند و کوتاه ایرانی، با محوریت نقش سلامت در زندگی انسان و با شعار «سلامت برای همه؛ اجتماعی شدن سلامت» از ۱ تا ۵ شهریور ۹۷ به دبیری دکتر محمد کیاسالار در پردیس سینمایی چارسو شهر تهران برگزار می‌شود.

برای کسب اطلاعات بیشتر می‌توانید به پایگاه اینترنتی جشنواره به نشانی www.filmsalamat.ir مراجعه کنید.

نوشته نقش جشنواره فیلم سلامت در ایجاد ارتباط بین سینماگران با جامعه پزشکی اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

نمایش آثار کلاسیک ایرانی مرتبط با حوزه سلامت از ساعت ۱۶ تا ۱۸، و نشست نقد و بررسی این آثار نیز از ساعت ۱۸ تا ۲۰ در ایام برگزاری جشنواره فیلم سلامت خواهد بود.

بر اساس این گزارش، این فیلم ها به ترتیب روز نمایش عبارتند از: خون بازی (ساخته رخشان بنی اعتماد)، خانه سیاه است (ساخته فروغ فرخزاد)، بودن یا نبودن (ساخته کیانوش عیاری)، دایره مینا (ساخته داریوش مهرجویی)، نیش دارو (ساخته منوچهر انور(

سومین جشنواره ملی فیلم سلامت با هدف نمایش آثار ایرانی با محوریت نقش سلامت در زندگی انسان و با شعار «سلامت برای همه؛ اجتماعی شدن سلامت» از تاریخ ۱ تا ۵ شهریور ۹۷ به دبیری دکتر محمد کیاسالار برگزار می‌شود.

برای کسب اطلاعات بیشتر و رصد آخرین اخبار این جشنواره می‌توانید به آدرس اینترنتی www.filmsalamat.ir مراجعه کنید.

نوشته نمایش و بررسی آثار کلاسیک سینمای ایران در جشنواره فیلم سلامت اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

در این دوره‌ی جشنواره فیلم سلامت، ۱۷ فیلم بلند سینمایی به رقابت می‌پردازند.

سومین جشنواره فیلم سلامت با هدف نمایش آثار منتخب سینمایی، مستند و کوتاه ایرانی، با محوریت نقش سلامت در زندگی انسان و با شعار «سلامت برای همه؛ اجتماعی شدن سلامت» از ۱ تا ۵ شهریور ۹۷ به دبیری دکتر محمد کیاسالار در پردیس سینمایی چارسو شهر تهران برگزار می‌شود.

برای کسب اطلاعات بیشتر می‌توانید به پایگاه اینترنتی جشنواره به نشانی www.filmsalamat.ir مراجعه کنید.

نوشته معرفی داوران بخش سینمایی جشنواره فیلم سلامت اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

در این دوره از جشنواره فیلم سلامت، ۲۸ اثر تلویزیونی به رقابت می‌پردازند.

سومین جشنواره ملی فیلم سلامت با هدف نمایش آثار ایرانی با محوریت نقش سلامت در زندگی انسان و با شعار «سلامت برای همه؛ اجتماعی شدن سلامت» از تاریخ ۱ تا ۵ شهریور ۹۷ به دبیری دکتر محمد کیاسالار برگزار می‌شود. برای کسب اطلاعات بیشتر و رصد آخرین اخبار این جشنواره می‌توانید به آدرس اینترنتی www.filmsalamat.ir مراجعه کنید.

نوشته معرفی داوران بخش تلویزیونی جشنواره فیلم سلامت اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

سومین جشنواره فیلم سلامت با هدف نمایش آثار ایرانی با محوریت نقش سلامت در زندگی انسان و با شعار «سلامت برای همه؛ اجتماعی شدن سلامت» از تاریخ ۱ تا ۵ شهریور ۹۷ به دبیری دکتر محمد کیاسالار برگزار می‌شود. برای کسب اطلاعات بیشتر و رصد آخرین اخبار این جشنواره می‌توانید به آدرس اینترنتی www.filmsalamat.ir مراجعه کنید.

نوشته پوستر سومین جشنواره فیلم سلامت منتشر شد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

در این جلسه، دکتر آقاجانی با اشاره به اینکه بخش عمده‌ای از موضوع سلامت به خارج از محیط دانشگاه‌ها و وزارت بهداشت مربوط می‌شود، گفت: ما باید کمک کنیم تا ارتباط عموم مردم با این بخش از آموزه‌های سلامت تسهیل شود؛ اما باید حواس‌مان به وجه آکادمیک و علمی ماجرا هم باشد تا دچار قشری‌گری و عوام‌زدگی نشویم. من جشنواره فیلم سلامت را فرصت مناسبی می‌دانم که به واسطه آن می‌توانیم با اتخاذ رویکرد آکادمیک، تعادل را حفظ کنیم و در عین همگانی کردن پیام‌های سلامت و ارتباط گرفتن با عموم مردم، وجه علمی قضیه را هم در نظر بگیریم و شان علمی آموزه‌های سلامت را حفظ کنیم.

محمد کیاسالار نیز ضمن تایید صحبت‌های دکتر آقاجانی گفت: تلاش ما در جشنواره فیلم سلامت این است که وجه آکادمیک آموزه‌های سلامت را حفظ کنیم. پنل‌های تخصصی جشنواره برای گفت‌وگوی مستقیم فیلمسازان با پزشکان و اعضای هیات علمی دانشگاه‌ها با همین هدف طراحی شده است. در برنامه‌های تلویزیونی هم نقد فیلم‌های جشنواره از منظر سلامت و توسط اعضای هیات علمی دانشگاه‌ها و بدنه کارشناسی وزارت بهداشت صورت می‌گیرد تا امکان ارائه عالمانه آموزه‌های سلامت فراهم شود.

در بخش دیگری از این نشست، حجازی با اشاره به آثار سینمایی حوزه سلامت در سال‌های گذشته، گفت: پیش از این فیلم‌هایی درحوزه سلامت تولید می‌شد که حاصل برداشت و تحقیقات خود فیلمساز بود و با انجمن‌ها و نهادها در مورد آن بیماری مشورت نمی‌شد. اما امروز جشنواره با همکاری انجمن‌ها و نهادهای علمی، هم در موضوع آموزش و هم در موضوع ارتباط میان سینماگران و جامعه پزشکی قدم‌های خوبی برداشته است.

در پایان این جلسه، به پیشنهاد دکتر آقاجانی مقرر شد که دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی به فیلم برتری که توانسته باشد روایت درستی از زندگی حرفه‌ای یک استاد دانشگاه ارائه دهد، جایزه‌ای با عنوان «تصویر استاد» اهدا کند.

پیش‌تر در جلسه دبیر جشنواره با رییس دانشگاه علوم پزشکی تهران مقرر شده بود که جایزه «تصویر طبیب» به فیلمی تعلق گیرد که تعهد حرفه‌ای یک پزشک را به خوبی به تصویر بکشد. اما جایزه «تصویر استاد» که از سوی رییس دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی پیشنهاد شد، بیشتر به جنبه‌های آموزشی و پژوهشی زندگی استادان علوم پزشکی نظر دارد.

سومین جشنواره ملی فیلم سلامت با شعار «سلامت برای همه؛ اجتماعی شدن سلامت» به دبیری محمد کیاسالار، یکم تا پنجم شهریور ماه برگزار می‌شود.

علاقه‌مندان برای کسب اطلاعات بیشتر می‌توانند به سایت جشنواره فیلم سلامت به آدرس www.filmsalamat.ir مراجعه کنند.

نوشته اهدای جایزه «تصویر استاد» در سومین جشنواره فیلم سلامت اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

در این دوره جشنواره فیلم سلامت، ۴۶ فیلم کوتاه و ۲۲ فیلم دانشجویی به رقابت می‌پردازند.

سومین جشنواره ملی فیلم سلامت با هدف نمایش آثار ایرانی با محوریت نقش سلامت در زندگی انسان و با شعار «سلامت برای همه؛ اجتماعی شدن سلامت» از تاریخ ۱ تا ۵ شهریور ۹۷ به دبیری دکتر محمد کیاسالار برگزار می‌شود.

برای کسب اطلاعات بیشتر و رصد آخرین اخبار این جشنواره می‌توانید به آدرس اینترنتی www.filmsalamat.ir مراجعه کنید.

نوشته معرفی داوران بخش کوتاه و دانشجویی جشنواره فیلم سلامت اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.