فریبا خادمی دراین باره به سوره سینما گفت: کتاب «دایره است اینکه می‌بینم» در روزهای آخر سال ۹۳ به بازار آمد. مخاطب اصلی این کتاب، جامعه معلولان و آنهایی هستند که مشکلات عمده در زندگی‌شان دارند. بعد از چاپ تصمیم گرفتم کتاب را به مراکز معلولین بفرستم تا هم در اختیار این افراد و خانواده هایشان قرار بگیرد هم مربیانشان مطالعه کنند. فلسفه‌ای پنهان در دل داستان وجود دارد که مساله جبر و اختیار را مطرح می‌کند. این کتاب در قالب رمان نوشته شده و چند داستان دارد که در هم تنیده شدند.

وی افزود: به تازگی کتابی دیگر به نام «ترزا می‌گفت» منتشر کردم که اولین مجموعه شعری چاپ شده‌ام است. عده ای از دوستان هنرمندم در صدد خوانش کتاب هستند تا در اولین برنامه هنری‌شان در فرهنگسرای ارسباران پرفورمنسی با محور این اشعار روی صحنه ببرند. از دوسال پیش این دوستان نوشته ها را در اختیار داشتند، اما منتظر بودیم به چاپ برسد تا جدی‌تر بتوانند فعالیت هایشان را دنبال کنند.

این بازیگر گفت: به تازگی فعالیت هایی در زمینه تبلیغات آغاز کرده ام و البته با نگاهی هنرمندانه به این مقوله پرداختم از این رو فرصتی برای حضور در تئاتر نداشتم. در سینما هم بعد از فیلم سینمایی «حراج» فیلمنامه ای که در این اندازه بتواند من را راغب کند پیش نیامد. در جشنواره تئاتر فجر گذشته «گنجفه» را داشتم که عوامل در تدارک هستند بتوانند برای اجرای عمومی کار را روی صحنه ببرند.

فریبا خادمی نویسنده و بازیگر سینما و تئاتر در فیلم‌های سینمایی «حراج»، «گوشواره»، «نغمه» و … بازی کرده است.

نوشته بازیگر سینما برای معلولان قصه نوشت اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

شهابی که سال گذشته دو فیلمنامه «بی‌صدا» و «مترجم» را در دست داشت به سوره سینما گفت: این دو فیلمنامه یک قصه واحد دارد که بخش اول آن در ایران و بخش دوم آن در انگلیس روایت می‌شود. سال گذشته بازیگران منتخب ما مشغله‌ داشتند، فیلمبرداری عقب افتاد و بعد از آن هم من برای مهیا کردن شرایط به انگلیس سفر کردم و زمان را از دست دادیم.

وی افزود: پیگیر اقدام برای تمدید پروانه ساخت هستیم تا بتوانیم از اواخر اردیبهشت‌ماه آماده پیش‌تولید شویم. از آنجا که مدت زیادی از مذاکره با بازیگران گذشته باید با همه آنها دوباره صحبت کنیم. ضمن اینکه ۵ بازیگر از هنرمندان تئاتر هم در این فیلم سینمایی حضور دارند. اما عوامل پشت صحنه از دوستانی هستند که پیش از این نامشان اعلام شده و در فیلم‌های قبلی با هم همکاری داشتیم.

کارگردان «روز روشن» درباره نتیجه سفرش برای تولید «مترجم» گفت: این سفر برای انتخاب لوکیشن و صحبت با برخی بازیگران خارجی بود و مساله مهمتر تامین سرمایه توسط کمپانی انگلیسی که هنوز صددرصد به نتیجه قطعی نرسیدیم و فعلا تمرکزم بر سرانجام رساندن «بیصدا» است، به خاطر گذشت زمان باید همه کارها دوباره از سر گرفته شود.

نوشته تدارک برای آغاز پیش‌تولید «بی‌صدا» از اواخر اردیبهشت/ حضور ۵ بازیگر تئاتر در فیلم شهابی اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

شهابی به سوره سینما گفت: امسال فیلمی در جشنواره فجر ندارم، موفق نشدم شرایط تولید کار تازه را آنطور که می‌خواهم فراهم کنم. فیلمنامه «بی‌صدا» که خودم آن را نوشته‌ام، پروانه ساخت هم داشت اما تصمیم گرفتم کیفیت را فدای حضور در جشنواره نکنم و کار را با عجله جلو نبرم. همیشه عادت دارم قبل از شروع کار با بازیگرانم تمرین مفصلی را انجام بدهم. این بار این فرصت فراهم نشد و به همین دلیل ترجیح دادم پس از پایان جشنواره و در کمال آرامش، ساخت فیلم تازه را شروع کنم.

وی افزود: «بی صدا» قرار است قسمت دومی نیز داشته باشد و پس از آن، فیلم «ترجمه» را خواهم ساخت. «ترجمه» توسط شرکت art picture London و در کشور انگلیس ساخته خواهد شد و من برای پیدا کردن لوکیشن‌های مناسب این فیلم تا ده روز دیگر عازم این کشور هستم، بنابراین فرصت حضور در جشنواره سی و سوم و تماشای آثار همکارانم را از دست می دهم، اما برای همه آنان آرزوی موفقیت دارم و ان شاء الله جشنواره پربار تر از سال گذشته برپا می‌شود.

شهابی در پاسخ به این سوال که آیا قرار است مثل فیلم قبلی از بازیگران تئاتر در  فیلم خود استفاده کند، گفت: «بی‌صدا» چهار شخصیت اصلی دارد و این بار تصمیم گرفتم از چهره های مطرح سینمایی دعوت به همکاری کنم. تمام لوکیشن های این فیلم در شهر تهران است. اساسا از داخل مرزهای کشور به مسئله مهاجرت نگاه کرده‌ایم و این موضوع را در قسمت دوم اثر، از آن کشوری که مهاجرت به آن انجام شده یعنی انگلیس، پی می‌گیریم.

این کار گردان همچنین گفت: قصه فیلم «بی‌صدا» درباره دو جوان است که یکی، دیگری را از دست می‌دهد. موضوع این فیلم، چیزی نیست که نمونه و مصداق صد در صد واقعی و عینی داشته باشد، اما به هر حال این سوژه را هم مثل سوژه فیلم های دیگر از واقعیت های بیرونی اطراف وام گرفته‌ام.

حسین شهابی کارگردانی فیلم‌های سینمایی «حراج» و «روز روشن» را در کارنامه دارد.

نوشته شهابی برای یافتن لوکیشن به لندن می‌رود/ «بی‌صدا» و «ترجمه» در آستانه تولید اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

شهابی به سوره سینما گفت: مدتی است پیش‌تولید را آغاز کرده‌ایم تا اوایل آبانماه  بتوانیم «دوراهی» را کلید بزنیم و در ۳۰ جلسه فیلمبرداری را به سرانجام برسانیم. این فیلمنامه بنا به محتوایی که دارد در دو فیلم مستقل به تصویر می‌آید. به این ترتیب سه بازیگر اصلی دو زن و یک مرد در فیلم حضور دارند که در هر دو قسمت ایفای نقش می‌کنند.

وی افزود: این فیلمنامه در اصل بخش اول «مترجم» است که پیش از این قرار بود ساخته شود. این فیلم درباره خانم جوان ایرانی است که به لندن می‌رود و تصمیم می گیرد تا زمان اقامت کار ترجمه را برای یک شرکت ایرانی انجام دهد، در ارتباطات اینترنتی که او با کاربران ایرانی دارد متوجه می‌شود در کشور خودش بیشتر به حضورش نیاز دارند. بهانه این سفر که نامزد گمشده‌اش بوده موجب بروز برخی اتفاقات می‌شود…

کارگردان «روز روشن» و « حراج» گفت: در «دوراهی» تمام فیلمبرداری در ایران انجام می شود و اگر به موقع کار را پیش ببریم در جشنواره فیلم فجر امسال حضور داریم و قسمت دوم را در جشنواره فجر سال بعد به نمایش درآوریم. بازیگران نقش‌های اصلی را از بین بازیگران مطرح سینمایی انتخاب می‌کنم، اما برای سایر نقش ها قطعا از بازیگران تئاتر استفاده خواهم کرد.

نوشته «دوراهی» اوایل آبا‌ن‌ماه کلید می‌خورد/ یک فیلم دو قسمتی از حسین شهابی اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

سوره سینما- محیا رضایی: نسیم ادبی از چهره های پرکار بازیگری در تئاتر سال های اخیر است. به کارنامه اش که نگاه بیندازیم شخصیت هایی به یادماندنی و ویژه را بازی کرده و این تنوع غبطه برانگیز است. از زن جنوبی جنگ زده، تا دختری معصوم که درگیر بازی‌های سیاسی می‌شود. زنان مقتدر و جذاب، دختران شکست خورده و آسیب پذیر و انبوهی نقش رنگارنگ که به یمن بازی خوب او در یادمانده اند. در فیلم «حراج» ساخته حسین شهابی ادبی بازهم یکی از بهترین بازی‌هایش را ارائه کرده. این بار روی پرده نقره‌ای سینما. جایی که هنوز استعداد این بازیگر را کشف نکرده است.

شما در نمایش «دورهمی زنان شکسپیر» باز هم نماینده قشری دیگر از زنان بودید. به نظر خودتان این شخصیت چند درصد زنان جامعه را تشکیل می دهد؟

نسیم ادبی: کاترین در دورهمی این زنان تنها کسی است که زندگی زناشویی متفاوتی را تجربه کرده است. او برخلاف دوستانش که روحیه ای لطیف و زنانه دارند آن بُعد شخصیتی یک زن سرکش و در عین حال درون گرا را بروز می‌دهد که با وجود قدرت و صلابت مثل سایر دوستانش دچار روزمرگی شده. کاترین تراژدی زنان زیادی است که هر روز با آنها در ارتباط هستیم. زنانی که در دور همی ها لبخند می زنند و جمله «ما خوبیم» را زیاد از آنها می‌شنویم در حالی که در دلشان آتشی برپاست. او دختری است سرکش که تنها به واسطه عشق رام شده اما عمیق که می‌نگرد مثل همه دوستانش زندگی می کند. این دسته از زنان را فیلم سینمایی «هیس دخترها فریاد نمی‌زنند» به خوبی به تصویر درآورد. آنها اگرچه دچار رنج عمیقی شده اند اما سکوت را تنها چاره آبروداری می‌دانند.

یکی از ویژگی های مهمی که در کارنامه بازیگری تان وجود دارد بازی های متفاوت و جذاب و در عین حال زنانه است. برای رسیدن به هر نقش چه نکاتی مد نظرتان است؟

برای رسیدن به این نقش و به طور کل هر کاراکتری که بازی می‌کنم هیچ چارچوبی برای خودم قائل نیستم. گاهی از تجربیات شخصی و اطرافیانم الهام میگیرم و گاهی آنقدر نقش را تحلیل می کنم تا به کشف و شهودی برسم که مرا برای بازی قانع کند. همیشه سعی می کنم با نقش‌هایی که به من واگذار می‌شود زندگی کنم.  اساسا بازیگری از نظر من زندگی کردن، پیدا کردن و کشف و شهود است. وقتی این سه باهم ترکیب شود نقش از درون بازیگر بیرون می‌زند و خود را آشکار می کند. بیشتر سعی می کنم به آنچه خودم می رسم توجه کنم تا تصویری که دیگران از نقش من دارند.

یکی از بازی‌های درخشان شما را در نمایش «عامدانه، عاشقانه، قاتلانه» دیدیم. حضورتان بازی دیگر بازیگران را کاملا تحت تاثیر قرار می‌داد. از بازی در نقش شهلا جاهد با آن همه حاشیه نترسیدید؟

ماجرای شهلا جاهد قصه عشق و زنانگی بود. وقتی قرار بود این نقش را بازی کنم تنها ۳ روز فرصت داشتم دیالوگ‌هایم را حفظ کنم. زمان آنقدر کم بود که وقتی برای تحلیل نمی‌ماند. یکی از دوستانم به من پیشنهاد دیدن فیلم «کارت قرمز» را داد که درباره این شخصیت ساخته شده بود با دیدن دقایقی از آن حالم بد شد و کلا کنارش گذاشتم. همانجا به خودم گفتم من نمی خواهم تقلید کنم و قضاوت دیگران را روی صحنه نمایش دهم . به خودم اعتماد کردم و گفتم من بازیگرم و اگر برای این نقش انتخاب شدم پس حتما می‌توانم آن را بدون قضاوت و داوری روی صحنه ببرم.

به عنوان بازیگری که همیشه بخشی از تفکر زنانه را جان می‌بخشد کدام بعد شخصیتی برای‌تان اهمیت دارد؟

همیشه دوست دارم نقش زنان قوی را بازی کنم. اعتقاد راسخ دارم که زنان بسیار توانا هستند. آنها از لحاظ درونی هرچقدر هم شکننده باشند اما این قدرت را دارند که به دنیا بیاورند، پرورش دهند و زنان و مردان تاثیرگذاری به جامعه تحویل دهند. درون هر زن یک مرد بزرگ است  من در نمایش «با من بستنی می‌خوری» نقش یک دختر ساده لوح کم سواد را بازی می‌کردم که در دنیای خودش فکر می کند مرد مقابلش او را عاشقانه دوست دارد. یکی از دغدغه های من بیرون کشیدن این بخش از شخصیت زنان است. حتی اگر زنان ضعیف را روی صحنه ببرم سعی می‌کنم درونیات پیچیده شان را بازگو کنم. این  شخصیت‌ها به خاطر اختلافات فکری که با ذهنیات من دارند باعث کامل شدن من و نقش می‌شوند و از این جهت برایم جذابند.

نقش ها چقدر روی خودتان تاثیر می‌گذارند؟

شاید یکی از دلایلی که باعث شد بازی‌های من روی صحنه واقعی به نظر برسد نوعی همزات پنداری من با نقش‌هایم است. به نظر من هر کدام از ما می توانیم شخصیت‌هایی که روی صحنه می بینیم باشیم. نباید فکر کنیم نمایش «عامدانه، عاشقانه، قاتلانه» زنانی جدا از ما بودند. هر کدام از ما بر حسب شرایطی که در زندگی و جامعه خود داریم ممکن است یک روز قاتل باشیم. وقتی نقش یک دکتر را روی صحنه می‌بریم نباید اورا مرد اتوکشیده موقر نشان دهیم. اوهم قطعا در کودکی اش سرخوردگی‌هایی داشته که باعث عقده های دیگری شده. شاید همان سرخوردگی ها اورا امروز به این جایگاه رسانده است. من با این ها زندگی می کنم.

«دورهمی زنان شکسپیر» تازه‌ترین نمایش شما است. از زمانی که با بهاره رهنما «این تابستان فراموشت کردم» را روی صحنه بردید هربار با خلق موقعیتی جدید مخاطبانتان را متعجب کردید. این رفاقت و همکاریاز کجا شروع شد و به کجا می‌رسد؟

«دورهمی زنان شکسپیر» را پیمان قاسمخانی و بهاره رهنما باهم نوشتند. به همین خاطر نگاه صرف زنانه ای که در نمایش های قبلی رهنما می‌دیدیم اینجا کمتر به چشم می‌خورد. اتفاق جالبی که در این نمایش می‌افتد دور همی زنانه ای است که اتفاقا مردان را توصیف می‌کند. برای اولین بار ما از مردان گله نمی‌کنیم بلکه تنها شخصیت مردانه شان را توصیف و بررسی می‌کنیم. زمانی که با مونولوگ در نمایش «این تابستان فراموشت کردم» اولین اجرای عمومی را آغاز کردیم خودمان هیچ تصویری از آینده نداشتیم که به چه سمتی پیش می رویم. بعد از آن نمایش «غبار» تاثیر را دوچندان کرد و با اینکه اصلا ایده ای برای کار بعدی نبود، اما هرچه جلوتر می‌رفتیم حرف های تازه بیشتر داشتیم. خوشبختانه مردم از دیدن هر نمایش خوشحال‌تر می‌شدند. این استقبال برای خودمان هم جالب بود و نشان داد مردم از ما راضی هستند. ولی باز هم برای کار بعدی ایده ای از قبل نداریم و خودمان را می‌سپاریم به زندگی، تا ببینیم چه می شود.

کمی هم به فعالیت های سینمایی تان بپردازیم. شما در سینما اگرچه کمتر از تئاتر حضور دارید اما باز هم به جای قبول نقش های مکمل سعی دارید نماینده یک نوع تفکر باشید. این روزها «حراج» بهترین گواه این نوع تفکر است.

فیلم سینمایی «حراج» از این جهت برایم جالب بود که بعد از صحبت های اولیه با خودم گفتم یک مرد چطور می تواند به این دقت دنیای زنانه را وصف کند؟ من بعد از نمایش «کوکوی کبوتران حرم» علیرضا نادری مردی ندیده بودم که بتواند حتی جزئی ترین خصلت زنان را با نگاهی درست و دقیق ارائه دهد. حسین شهابی برای اینکار می‌خواست از بازیگران تئاتر استفاده کند که برایم خیلی ارزشمند بود و نشان می داد کار برایش اهمیت دارد. نگاه کارگردان مبین این نکته بود که او به زندگی واقعی اهمیت می‌دهد ما در بیان دیالوگ آنقدر راحت بودیم که گاهی یادمان می رفت تماشاچی داریم . «حراج» هیچ کدام از ادا و اصول های سینمایی را نداشت زمانی که فیلمنامه را خواندم با دو شخصیت از دو دنیای متفاوت زنانه مواجه شدم. یکی فروغ کاراکتری فداکار و مطیع و دیگری نسرین زنی سرکش که ایستادگی می‌کند و زیربار حرفی که حقش نیست نمی رود آنها اگرچه بخشی از زندگی شان مشترک بود اما برخوردهای متفاوت با حقایق زندگی شان اساس شکل گیری قصه است. در گذشته نسرین به نوعی حال فروغ را می بینیم . او سعی دارد به هر ترتیب که شده ناکرده های گذشته اش را در زندگی فروغ جبران کند. این تضادی که بین دو دوست وجود دارد برایم جالب بود. آنها در عین اختلاف نظر که گاهی منجر به بحث و دعوا هم می شود، صمیمیتی بین شان وجود دارد که همدیگر را کامل می کنند و هر دو سعی دارند دو بعد متفاوت از زنانگی را به تصویر بیاورند .

نسیم ادبی شاید بیش از هر بازیگر دیگری این شرایط را داشته که روی صحنه تئاتر بازیگر نقش های تاثیر گذار و اصلی باشد. در سینما همیشه نقش های کوتاه از شما دیدیم. دلیل خاصی دارد؟

من در بیش از ۴۵ تجربه ای در صحنه تئاتر داشتم اغلب بازیگر نقش‌های اصلی بودم و شاید در پنج یا شش کار نقش محوری نداشتم، اما در سینما انتخابم متفاوت است. اتفاقا بیشتر نقش های کوتاه را بازی کردم چون معتقدم سینما با تئاترفرق می‌کند. در سینما بازیگر می تواند تنها یک سکانس بازی کند و تاثیرش را برای همیشه  بگذارد. این دقیقا همان اتفاقی است که رویا نونهالی در فیلم سینمایی «خانه روی آب» رقم زد. البته به طور کل کار تصویر ترجیح من نیست ولی اگر شرایطی پیش بیاید که بتوانم حرفی برای گفتن در فیلم داشته باشم قطعا کوتاه و بلند بودن نقش برایم اهمیت ندارد.

در اولویت های شما تلویزیون چه نقش و جایگاهی دارد؟

به نظر من اینکه یک بازیگر هم در صحنه تئاتر باشد هم سینما و هم در قاب تلویزیون همیشه هم خوب نیست. فکر می کنم برای من صحنه تئاتر از هرجایی مناسبتر است و من اینجا می توانم درونیاتم را بیرون بکشم پس لزومی ندارد بخواهم وارد تلویزیون شوم. جنس کارهایی که من بازی می کنم چندان با تلویزیون همخوانی ندارد. من با تجربه «حلقه سبز» ساخته ابراهیم حاتمی کیا دنیای جدیدی را تجربه کردم. ولی معتقدم هرکس که جایگاهش را پیدا می‌کند باید برای بهتر نگهداشتن آن تلاش کند. تلویزیون برای بازیگرانی است که سال‌ها زحمت کشیده‌اند و خود را در این عرصه ثابت کردند.  وظیفه من خدمت به مردم است و فکر می‌کنم روی صحنه تئاتر می‌توانم به مردمم ادای دین کنم.

با نگاهی به اجراهای صحنه‌ای‌تان می‌توان بازیگری شما را به دو دوره زمان همکاری با پری صابری و بعد از آن تقسیم کرد. البته دو فضای کاملا متفاوت از نظر شکل بازی و بازیگری در این دو مقطع می‌بینیم.

من تئاتر را با کارگردان زن قدرتمندی چون پری صابری شروع کردم. کسی که در این سن و سال نمایش «باغ دلگشا» را روی صحنه می برد و ۵۰ نفر را همزمان کارگردانی می کند. این اقبال من بود که پری صابری از همان ابتدا که تازه کار بودم اعتماد کرد و نقش‌هایی چون شاخه نبات در «رند خلوت نشین» و فروغ در «من از کجا، عشق از کجا» را به من واگذار کرد. شاید حاصل اعتماد او همین شد که امروز نقش هایی به من پیشنهاد می‌شود که هر کدام نماینده ای از طیف های مختلف زنان جامعه هستند.

تاثیرگذاری بازی شما روی مخاطب امری انکارناپذیر است. این ویژگی از کجا نشات می گیرد؟

اینکه مردم نقش های من را دوست دارند تنها یک دلیل دارد و آن هم سپردن خودم به کائنات است. من معتقدم هر نقشی اگر به من پیشنهاد می‌شود از قبل برنامه ریزی شده. پس من حتما می توانم از عهده آن بر آیم. تنها به شرط اینکه به خودم اعتماد کنم. دغدغه فکری من بیشتر از آینده است. در دنیای هنر هیچ کس از فردای خود باخبر نیست. بزرگان زیادی بودند که سالها تلاش و زحمت شان با یک کار کوچک به باد رفت یا کسانی که انقدر ایده آلیست بودند که نتوانستند آنچه درون شان بود را بیرون بکشند و خودشان را راضی کنند. امیدوارم حساسیتی که در کارهایم دارم آینده روشنی داشته باشد و مسیری روبه جلو داشته باشم. من امروز تلاش می کنم صدای زنان سرزمینم را به دیگران برسانم. زنانی که هر کدام دردی از جنس همین مردم دارند، من بسیار ازآنها تاثیر می‌گیرم و از رنجشان واقعا اذیت می‌شوم.

به نظر می‌رسد در جشنواره سی و سوم فیلم فجر پرکارتر از قبل هستید.

 من سینما را با فیلم «دویدن در میان ابرها» تجربه کردم که متاسفانه در ایران اکران نشد. اما امسال با سه فیلم سینمایی «ارغوان» ساخته امید بنکدار و کیوان علیمحمدی، «ذوب شدن پادشاه» به کارگردانی هوتن زنگنه و «خانه دختر» ساخته شهرام شاه حسینی در جشنواره فیلم فجر حضور دارم.

نوشته می‌خواهم صدای زنان سرزمینم باشم/ با نقش‌هایم زندگی می‌کنم اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

سوره سینما- در بخش سوم گفت و گوی مفصل سوره سینما با حسین شهابی کارگردان و فریبا خادمی بازیگر «حراج» درباره شباهت‌های قصه این فیلم با «سگ کشی» ساخته بهرام بیضایی صحبت شد. شهابی و خادمی با اشاره به جهان بینی متفاوت سازندگان هر دو فیلم، هر نوع شباهت فرمی و محتوایی را رد کردند.

یکی از وجوه جذاب شخصیت فروغ به عنوان نقش اصلی فیلم ایستادگی و قدرت او است. ما عجز و لابه این زن را نمی بینیم. برخوردش در حراج هم خوب است، تخفیف نمی دهد، کنار نمی‌آید. فریب نمی‌خورد.

فریبا خادمی: فروغ زنی است باهوش و در عین حال مقتدر و بخشنده. می بینید بعد از برگشت از زندان، لباس آراسته می پوشد سعی می کند ماجرای حراج را خوب مدیریت کند. با مردم درست برخورد می‌کند، در عین حال که تخفیف نمی دهد و فریب نمی خورد، به آن پسر جوان تخفیف می‌دهد. فروغ اهل ستیزه نیست، با همسایه هم برخوردی دارد که خواسته او تامین می‌شود.

خانم خادمی به عنوان یک زن انگیزه و تلاش فروغ برای سامان دادن به زندگی مشترکش با مشکات را باور دارید؟ در فیلم سکانسی هست که فروغ لباس‌های مشکات را برای فروش می‌گذارد و بعد پشیمان می‌شود. گویا در تصمیم برای قبول مرد مردد است.

خادمی: نشانه‌هایی در فیلم وجود دارد که اگر مخاطب دقت کند، متوجه تصمیم مشکات برای بازگشت به زندگی با فروغ می‌شود. این که او و ساغر اواخر رابطه شان جر و بحث و درگیری داشته اند. مدت ازدواج موقت آنها تمام شده، اما این مدت تمدید نشده است و این‌ها به فروغ انگیزه می دهد که مشکات را ببخشد و به او فرصت دوباره بدهد. در آن صحنه که اتفاقا مهم هم هست، روی نگاه فروغ به مرد تاکید داریم. آیا این لباس می تواند به تن مرد دیگری برود؟ آیا فروغ می تواند زندگی مشترک را با فرد دیگری تجربه کند؟ فروغ زنی نیست که بتواند با مرد دیگری وارد زندگی شود.

«حراج» فیلم ارزانی به نظر می‌رسد. درباره روند تولید آن صحبت کنید.

حسین شهابی: اتفاقا فیلم‌های من فیلم های ارزانی نیستند و پیش تولیدی طولانی دارند. برای «حراج» از بهمن ۹۱ تا بهمن ۹۲ مشغول کار بودیم، سه ماه این زمان را با بازیگران تمرین کردیم و دورخوانی داشتیم. اما همه روند تولید این فیلم به سه ماه ختم نمی‌شود. من اگر فیلمی را با ۳۰۰ میلیون تومان ساخته باشم، مطمئن باشید برایم حدود ۷۰۰ میلیون تومان هزینه داشته. این هزینه ممکن است در نگاه اول دیده نشود. اما به این دلیل است که پیش از ساخت فیلم من و گروهم از مدت‌ها قبل در یک دفتر درگیر پروژه می‌شویم و همه این‌ها هزینه دارد. من نمی توانم در ۱۵ روز پیش تولید را تمام کنم، برای فیلم جدیدم که به دنبال چند بازیگر جوان می‌گردم، با بسیاری از ستاره‌های سینمای ایران وارد بحث شده‌ام، تعداد زیادی تست بازیگری داشته‌ایم. بالای ۱۰۰۰ نفر بازیگر تئاتری را دیده ام و با آنها صحبت کرده‌ام. فکر می‌کنم با توجه به بازیگرانی که در آموزشگاههای مختلف بازیگری دیده‌ام نزدیک به ۲۰۰۰ بازیگر را تست کرده‌ام، اما هنوز این جستجو ادامه دارد.

پس خیلی سخت گیر هستید.

شهابی: این سخت گیری نیست. اگر بازیگر درست انتخاب شود، شما مشکل کمی در کار دارید. به نظرم فیلم‌هایی مثل آثار من که سر و شکلی ساده دارند، اگر عناصر و اجزایش درست انتخاب نشوند، از دست می‎‌روند. من معمولا با بازیگرهایم یک مشکل دارم و این که بعضی از آنها از این که خیلی در کارشان سر صحنه دخالت نمی‌کنم، ناراحت می‌شوند. من اعتقادی به هدایت بازیگر سر صحنه ندارم. پیش از آغاز فیلمبرداری جریان شخصیت پردازی و نحوه اجرای نقش مشخص می شود و با بازیگرم به نگاه و درک واحد می‌رسیم، بنابریان نیازی نمی‌بینم سر صحنه او را کنترل یا هدایت کنم. در همان پیش تولید طولانی همه گروه به کارشان وقوف پیدا می کنند، زمان فیلمبرداری در گرما و سرما، شلوغی و ترافیک و میان مردمی که همیشه در حال نظاره گروه هستند، زمان خوبی برای کار و تمرین با بازیگر وجود ندارد. ۸۰ درصد از کار برای من با بازگیر در مرحله انتخاب اتفاق می افتد و ۲۰ درصد هم تلاشی که برای تحلیل و پردازش نقش با هم داریم.

پس بازیگرهای فیلمتان به درکی مشابه شما درباره شخصیت و روند قصه می‌رسند؟

شهابی: بله. من با بازیگرم صحبت می کنم و ذهن او را درباره شخصیت دلایلش و جایگاهی که در قصه دارد روشن می کنم. در چنین شرایطی بازیگر با درک هوشمندانه و ارتباطی که با نقش برقرار کرده آن را درست بازی می‌کند. بازیگر حتما باید شخصیت را باور کند تا بازی‌اش واقعی به نظر برسد. مخاطب اگر بازیگر را باور کند، فیلم واقعی تر و باورپذیر تر به نظر می رسد.

بعد از موفقیت «روز روشن» نگران نبودید فیلم بعدی را چطور شروع کنید؟ انتظار از شما بالا رفته بود و ممکن بود تجربه قبلی را دوباره تکرار کنید و این خوب نبود.

شهابی: سعی داشتم فیلم بعدی شبیه «روز روشن» نشود. این را هم خودم می دانستم، هم دوستانم. اما آن تم در ذهنم بود، یک فیلمنامه نوشتم و از خانم پانته آ بهرام دعوت کردم تا آن را بخواند و با هم دوباره کار کنیم، بعد هر دو به این نتیجه رسیدیم که فیلم شبیه «روز روشن» شده و ترجیح دادیم برای این که حس نشود ما در حال تکرار خودمان هستیم، بروم سراغ موضوع و فضایی دیگر. قصه فیلمنامه «حراج» کامل در خانه شخصیت فروغ و فضای داخلی می‌گذشت، اما بعد ترجیح دادم او را وارد جامعه کنم، شاید اگر فیلم فقط در خانه می‌ماند، فیلم بهتری بود. اما به نظرم غیرواقعی می‌شد.

تماشاگر را هم خسته می‌کرد.

شهابی: بله، این خطر هم وجود داشت. حس کردم بیننده به دلیل موضوع بسیار زیر فشار است، اگر از نظر بصری هم او را زیری فشار بگذاریم، خسته شده و آزار می‌بیند. البته من دارای یک جهان بینی (فارغ از خوب یا بد بودنش) هستم و موضوع‌هایی دغدغه من است، شما در هر فیلم ردپای این باور، گرایش و دغدغه را خواهید دید.

خیلی عجیب نیست که «حراج» در این شرایط اکران شده. سرنوشت بسیاری از آثار سینمای مستقل همین است. اما اکران شدن در میان فیلم‌های پرفروش گاهی معایب و گاه محاسنی دارد. رقابت با آنها البته دشوار است. اما از یک سو شاید زمانی که سینما رفتن رونق دارد، بخشی از توجه مخاطبان به «حراج» جلب شود.

شهابی: من هم به این وجوه ماجرا فکر کردم، کاملا به شرایط و فضای رقابت آشنا بودم و می‌دانستم چه اتفاقی می‌افتد. اما بخشی از کار از عهده من خارج است. فیلمی با مختصات «حراج» هر وقت اکران می‌شد همین وضع را داشت. به نظرم بیش از آن که دولت در پدید آوردن این وضع مقصر باشد، مافیای تهیه‌کنندگان و پخش کنندگانی که سال‌ها است در این حوزه فعالند و در همه دولت‌ها هم فعالیت می‌کنند، اجازه نفس کشیدن به دیگر فیلم ها را نمی‌دهند.

این امکان وجود نداشت «حراج» را در گروه هنر و تجربه اکران کنید؟

شهابی: برای این موضوع با آقای علم الهدی مدیر این گروه سینمایی صحبت کردم، اما سینمادارها برای اجرای این طرح همکاری نمی‌کنند. روند رسیدن به اکران طولانی می‌شد و ما باید صبر می‌کردیم که خب، من این را نمی‌خواستم. بلاخره درخواست پروانه دادیم و اتفاقی فیلم در اکران عید فطر روی پرده رفت.

احتمالا «حراج» در شبکه نمایش خانگی بیشتر دیده می‌شود. برای عرضه آن فکر کرده‌اید؟

شهابی: به دلیل عرضه گسترده فیلم‌ها در شبکه نمایش خانگی دسترسی مردم به فیلم‌ها بیشتر و راحت تر است.  من هم فکر می‌کنم «حراج» در شبکه نمایش خانگی مخاطب بیشتری خواهد داشت. به نوعی می‌شود گفت مردم فیلم را در آن شکل کشف می‌کنند.

مردم چقدر برایتان مهم هستند؟ فروش فیلم و جذب مخاطب بیشتر چقدر اهمیت دارد؟

شهابی: مخاطب برایم مهم است، اما نه به این معنا که با هر فیلم مخاطب بیشتری جذب کنم. فکر می کنم اگر من حرف درستی بزنم، عاقبت مخاطب خواهد یافت. روحیه من طوری نیست که بخواهم خیلی درباره خودم و فیلمم تبلیغ کنم یا دیده شوم. ترجیح می‌دهم فیلم راه خودش را به مرور پیدا کند. هنرمند حسابگر ماندگار نیست. فیلم خوب اما به هر حال کشف می‌شود و در تاریخ می‌ماند.

خودتان چه نمره‌ای به «حراج» می‌دهید؟

شهابی: (می‌خندد) به این موضوع فکر نکرده‌ام و اصلا به ماجرا این طور نگاه نمی‌کنم.

خانم خادمی شما چطور؟

خادمی: شاید بهتر باشد این سوال را این طور طرح کنید که نسبت به آثار قبلی چقدر از «حراج» راضی هستید؟ نمره به نظرم بی رحمانه است.

پس آقای شهابی «حراج» را در مقایسه با دیگر فیلم‌هایتان چطور ارزیابی می‌کنید؟

شهابی: حسم این است که «حراج» فیلم صادقانه‌تری است. برخورد فیلمساز در این فیلم با جامعه شفاف تر است. شاید کمتر کسی جرات کند، این را بگوید، اما من شجاعت عنوان کردنش را دارم. در «روز روشن» شما قصه ای دارید که در زمانی محدود می‌گذرد، به واسطه شرایط قصه مخاطب را در فشار می‌گذارید و فرصت فکر کردن را از او می‌گیرید اما در «حراج» فضا شاعرانه‌تر و آرام‌تر است.

خانم خادمی شما هم نویسنده هستید، هم شاعر و بازیگر. بازیگری برای شما در چه مرتبه‌ای است؟

خادمی: بازیگری را هنر می دانم. خلق و درک یک شخصیت برایم دلنشین است. تجربه زندگی آدم های مختلف چه در ذهنم باشد، چه بیرون از ذهنم برایم جذاب است. هنر در خانواده ما به شکل های مختلف وجود داشته. پدرم در سال های جوانی تعزیه خوانی می‌کرد و اهل شعر بود. مادرم اهل نقاشی. خواهرم در نقاشی شاگرد استاد آیدین آغداشلو بود. ساز و موسیقی در خانه ما وجود داشته و با آن بیگانه نبوده ایم. گرایش من بازیگری بود. اگر چه از اول به دنبال این حرفه نبودم. به ادبیات هم علاقه فراوان داشتم. از نوجوانی با حافظ، سعدی و مولانا مانوس بودم. اما نمی‌توانم بگویم رفتن به سمت بازیگری و ادبیات ارادی بود. هر کدام از این هنرها و هنرهایی که ممکن است در آینده تجربه کنم، امتیازها و شرایطی دارند که البته به تعادل رساندن آنها در شرایطی که مادر هستی، اهل خانواده ای و هزار مشغله شخصی داری ساده نیست.

موقع انتخاب پیشنهادهای بازیگری، تئاتر اولویت دارد یا سینما؟

خادمی: سال ها پیش که در «ابجد» با آقای ابوالفضل جلیلی همکاری کردم، دوستانم راهکارهایی داشتند که مبادا این تجربه مخدوش شود. حالا این نگاه را ندارم. فکر می کنم کتابی که نوشتم، یا نقشی که بازی کردم تمام شده و باید به سراغ تجربه بعدی بروم. ممکن است شما نقشی کوتاه در یک سمفونی بزرگ باشید، این تجربه را نباید از دست داد. فروغ در «حراج» نقشی است که با من خواهد ماند، مثل بعضی شخصیت‌هایی که نوشته‌ام. اما این تجربه‌های خوب باعث نمی‌شود در تصمیم گیری محدود شوم. الان آماده‌ام برای بازی در نقشی که با فروغ کاملا متفاوت است. پیشنهاد تئاتر و سینما داشته‌ام و در حال فکر کردن هستم.

به کارگردانی فکر کرده‌اید؟

خادمی: من سه فیلم کوتاه ساخته‌ام و فیلمسازی کرده‌ام اما خیلی به این موضوع فکر نکرده‌ام. در نوشتن بیشترین ارضای روحی را دارم. الان روی این موضوع کار می‌کنم که تجربه‌های داستان نویسی را در قالب فیلمنامه پیاده کنم. به بازی‌های ذهنی در روایت علاقمندم.

شما «سگ کشی» ساخته بهرام بیضایی را دیده‌اید. مسیری که فروغ طی می‌کند تا به انتهای ماجرا برسد شبیه گلرخ نیست؟ آنجا هم یک زن تلاش می‌کند مشکل مالی شوهرش که در زندان است، حل کند.

خادمی: اولین بار است چنین چیزی را می‌شنوم و به آن فکر می‌کنم. اما به نظرم فروغ و گلرخ کمالی (مژده شمسایی) با هم تفاوت دارند. گلرخ در مسیری که طی می‌کند به شناخت می‌رسد اما فروغ همه چیز را می‌داند و انتخاب می‌کند. 

الگویی در بازیگری دارید؟

خادمی: هرگز در زندگی ام الگو نداشته ام. من آمده ام که خودم باشم. اما در حوزه های مختلف هنرمندانی هستند که اندیشه و سبک کاری شان را تحسین می‌کنم. بازی خانم فاطمه معتمد آریا را دوست دارم. در «گیلانه» خانم معتمدآریا ستایش برانگیز است. نمایش رنج و درد مادر یک جانباز در این فیلم دریادماندنی است. بازی بهرام رادان را در این فیلم دوست دارم و فکر می کنم ایشان به اندازه بازی کرده است. به بسیاری از بازی‌های تئاتر خانم گلاب آدینه و تعدادی از تجربه‌های سینمایی ایشان علاقمندم. آثار خانم رخشان بنی اعتماد و اصغر فرهادی را هم دوست دارم. سلیقه و دیدگاه آقای شهابی را هم می پسندم و تجربه مشترکی که با هم داشتیم، دوست دارم.

آقای شهابی برای پایان بحث، شما هم اگر توضیحی درباره شباهت وضعیت فروغ در «حراج» با گلرخ در «سگ کشی» دارید، می‌شنویم.

شهابی: من برای آقای بیضایی احترام قایلم اما «سگ کشی» و شخصیت گلرخ کمالی با دیدگاه و جهان بینی من همخوانی ندارد. به نظرم بازی‌ها در «سگ کشی» نمایشی و گلرخ غیرقابل باور است. گلرخ در پایان فیلم اسلحه را برای شوهرش پرت می‌کند که خودش را بکشد، عمل او با فروغ کاملا متفاوت است. فروغ از ابتدا می‌داند مشکات چه کرده و آگاهانه او را می‌بخشد، اما گلرخ باید مسیری را طی کند تا واقعیت را متوجه شود. جدا از فرم و ساختار متفاوت هر دو فیلم، جهان‌بینی سازندگان این اثر و روح حاکم بر دو فیلم کاملا متفاوت است.

نوشته «حراج» شبیه «سگ‌کشی» نیست/ بازیگر درست انتخاب شود، نیمی از راه را رفته‌ایم اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

سوره سینما- در بخش دوم گفت و گوی سوره سینما با حسین شهابی و فریبا خادمی، وجوه مختلف شخصیت زنان در فیلم سینمایی «حراج» و جایگاه آنان در فیلمنامه و جامعه بررسی شد.

خانم خادمی شما دیدگاه آقای شهابی درباره شخصیت فروغ را چقدر باور دارید؟

فریبا خادمی: زمانی که تست گریم و لباس داشتیم، گروهی از دوستان از من سوال می‌کردند که چرا باید مشکات به فروغ خیانت کند؟ به نظرم همین که مخاطب نمی تواند توجیه منطقی برای این رابطه پیدا کند، آقای شهابی بر اساس تحلیل خود درست عمل کرده. شاید کودکی کردن مرد، شاید تنوع طلبی او. این زن هنرمند است، خانه‌دار و مادر است و برتری‌اش به ساغر مشهود است. فروغ خودش هم از این جمله که ساغر به او می گوید من کمبودهای تو را جبران کردم، شوکه می‌شود.

خادمی: زن وجوه مختلفی دارد، هم در زندگی فردی، هم اجتماعی و خانوادگی. زن در مواجهه با خانواده‌اش یک وجه زن-مادری دارد. جاهایی باید زن باشد، گاهی مادر. هم برای خانواده‌اش، هم برای همسرش، هم برای اطرافیان. طبق کهن الگوها همان وجه مادونا. من فکر می‌کردم زمان خواندن، تمرین و بازی کردن که در بازی این نقش نباید نشانه ای از زن بودن من صادر شود. حتی در گریم من از دوستانم می خواستم که هیچ نوعی رنگی در چهره من نباشد، چرا که فروغ در مدت قصه که حدود چهار روز است، شرایط عادی ندارد. قرص می خورد، در بحران است، نگران، خسته و اندوهگین است و این فرصت آرایش به او نمی‌دهد. من می بایست طوری بازی می‌کردم که دریچه‌هایی که اطرافیان و مخاطب از من به عنوان یک زن می‌بینند، پوشیده شود. 

به نظرم در «حراج» نمایش وجه زنانه با نسرین (نسیم ادبی) است.

خادمی: بله. او ستیزه و طلب می‌کند. برونگرایی دارد. اما شما وقتی مادر هستید حتی در سخت ترین شرایط و تنش ها فرزندتان را می بخشید. بحثی که درباره مردسالاری داشتید، شاید بیشتر به خاطر فضایی است که پس از رواج اندیشه های فمینیستی شکل گرفته. تفکری که زن را مظلوم می پندارند و به دنبال این است به هر شکلی حقوق او را احیا کند. به نظر من جبهه گیری درباره مردان مشکل زنان را حل نمی کند، گاهی مردان زنانشان را می‌بخشند و مشکلات آنها را تحمل می کنند. مقابله و ستیز کردن با ذات زندگی جریانی را به وجود می‌آورد که همه ما درگیر آن هستیم. این دریدگی، عدم تعهد و بیماری که جهان امروز با آن درگیر است، محصول مقابله کردن با تفاوت‌های ذاتی زن و مرد است. شما در خانه خودتان و جهان شخصی و خانوادگی‌تان می توانید یک مادر ترزا باشید، به شرطی که نگاهتان به زندگی درست باشد.

زنان برای جبران ظلمی که به آنها شده همان رفتار مردانه را تکرار می‌کنند، فقط جای مظلوم و ظالم این بار عوض می‌شود.

خادمی: بله. رفتارهایی میان زنان ما دیده می شود که پسندیده نیست و مصداق ظلم و طلبکاری است. ماجراهایی مثل مهریه‌های سنگین، طلب کردن مهریه قبل از شروع زندگی و رفتارهایی از این دست نشان دهنده موضع طلبکار بعضی زنان روزگار ما است. ما این ظلم را باور کرده و در حال مقابله با مردان هستیم. در حالی که این ظلم به مادرهای ما، مادربزرگ‌های ما و زنان نسل قبل هم شده اما واکنش آنها این طور خصمانه نبوده است. آنها زندگی را بهتر درک می‌کردند و با فراز و فرودش همراه می‌شدند. بدون آنکه کتابی خوانده باشند، یا روانشناسی و جامعه‌شناسی بدانند. زندگی، رقص با مشکلات و شرایطی است که پیش می‌آید.

پس سلوک و جهان بینی فروغ را باور داشتید.

خادمی: باور داشتم و دوست داشتم که تصویر این نگاه و رفتار در یک فیلم دیده شود. مولانا به شما می گوید که تسلیم باش. در فلسفه شرق و غرب شما بخش‌هایی درباره همین آرامش، همراه شدن با زندگی و صبر دارید. اسلام به معنی تسلیم شدن و سرسپردن است. این تاکیدها در ادیان مختلف و فلسفه های متفاوت برای چیست؟ برای این که وقتی شما تسلیم می‌شوید شمشیری سر شما را نمی‌برد. مسیح می گوید اگر به گونه تو سیلی زدند، آن بخش از گونه ات را به سمت طرف بیار. به این دلیل که آن طرف هم دیگر این جسارت را ادامه نمی‌دهد که به گونه شما سیلی بزند. من در سینمای ایران و جهان کمتر زنی را دیده ام که در فیلمی چنین نگاهی داشته باشد، اگر هم بوده به من منتقل نشده.

فروغ شخصیتی قوی است و این وجه شخصیت او دوست داشتنی است. مثلا به سادگی گریه او را نمی‌بینیم. موقع حراج به راحتی تخفیف نمی‌دهد و این جالب است که تحت تاثیر قرار نمی‌گیرد. اما به خلوت او نزدیک نمی‌شویم.

حسین شهابی: ما در سینمای ایران با توجه به محدودیت‌ها و قواعدی که داریم نمی توانیم خلوت زنان را به شکل واقعی نشان دهیم. من هم علاقه ای به نمایش آن ندارم. حتی سکانس نقاشی کردن فروغ را هم خیلی دوست ندارم. به همین دلیل که شوهر فروغ را نمی بینیم، تنهایی فروغ را هم نشان نمی دهم. من نمی توانم و طاقت این را ندارم که یک انسان را در سخت ترین حالت روحی اش نشان بدهم. در «روز روشن» هم این طور بود. چرا باید مردی را نشان می دادم که معلوم نیست چه آینده ای در انتظار او است؟ چرا باید شکستن و رنج فروغ در تنهایی را به مخاطب نشان بدهم؟ در «روز روشن» تا جایی که به جامعه مربوط است در زندگی مرد کند و کاو کرده ایم اما وقتی پای حریم شخصی او به میان می آید پرهیز می کنیم و وارد نمی‌شویم.

خادمی: قرار نیست در این فیلم به خلوت فروغ نزدیک شویم. ما یک ماجرا را شاهدیم و واکنشی که این زن به ماجرا نشان می‌دهد، مهم است. قصه اگر قصه فروغ بود، ما نیاز داشتیم وجوه پنهان زندگی او را هم ببینیم، اما قصه «حراج» درباره سلوک و رفتار این زن است.

سه زنی که در این فیلم داریم سمبل و نماد هستند. آقای شهابی شما همین نگاه را در طراحی شخصیت آنها داشتید؟

شهابی: فروغ نماد آگاهی، ساغر نماد عشق و نسرین نماد عقل است. نسرین دائم حسابگری می‌کند، اما فروغ آگاهانه شرایط را درک می‌کند، می‌بخشد و پس از آن به حدی از بلوغ و بزرگواری می‌رسد که شرایط را می‌پذیرد. عشق مستی است، ساغر همه چیز را می‌خواهد، بخشش ندارد، گستاخ است. عشق زمینی وقتی به عادت تبدیل شود، پای حسابگری به میان می‌آید. این آفت عشق و رابطه است. چیزی که برای مشکات و ساغر به وجود آمده و زن منافع مادی‌اش را طلب می‌کند.

از نظر من البته ساغر قربانی است. به خاستگاه اجتماعی و شرایط زندگیش که نگاه کنیم، چاره‌ای نداشته جز این که وارد زندگی یک مرد شود تا روزگارش بگذرد.

شهابی: اتفاقا در مطب دکتر، این فرصت را به او می‌دهیم که درباره زندگی‌اش حرف بزند. هر دو زن در این فضا می‌گویند که بهم اعتماد ندارند و ذهن مخاطب را هم درگیر چالش می‌کنند که واقعا روی حرف کدامیک از این‌ها می‌شود حساب کرد.

من این وجه اجتماعی اثر را دوست دارم. شرایط در شکل‌گیری روحیه و حال و هوای زن‌های فیلم «حراج» موثر است. این شرایط باعث شده که زنی با موقعیت اجتماعی فروغ، از این طبقه و با روحیه هنری مجبور شود سر زندگی‌اش با ساغر گوشه یک خیابان چانه بزند. حتی به او التماس کند.

شهابی: بله. به هر حال مطمئن باشید این دو زن هرگز با هم به موضع مشترک نمی‌رسند. شرایط آنها را مجبور کرده که باهم هم مسیر شوند.

خانم خادمی «حراج» فیلمی از سینمای مستقل است، در این نوع فیلم‌ها پوسه تولید جمع و جور است. این روند در کار شما اثر داشت؟ دورخوانی و تمرین به اندازه داشتید؟

خادمی: خوشبختانه روند تولید «حراج» درگیر شتاب و عجله نشد. ما سه ماه پیش‌تولید داشتیم، ساعت‌ها در دفتر دورخوانی و تمرین داشتیم. به ویژه من که در همه صحنه های فیلم حضور داشتم در این جلسه ها بودم. با آقای شهابی درباره نقش بسیار صحبت کردیم.

در این جلسه‌ها فیلمنامه و نقش فروغ تغییر کرد؟

خادمی: فیلمنامه و نقش همانی بود که از روزهای اول درباره‌اش صحبت کردیم و به توافق رسیدیم. فقط صحنه نقاشی کردن اضافه شد، آن هم به دلیل این که کمی از خلوت فروغ ببینیم.

ادامه دارد

نوشته نمی‌خواستیم خلوت «فروغ» را نشان بدهیم/ زنان «حراج» متاثر از شرایط جامعه‌اند اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

سوره سینما- «حراج» بعد از فیلم موفق «روز روشن» ساخته شده. فیلمی که به معرفی حسین شهابی به سینمای ایران کمک کرد و بسیار تحسین شد. «حراج» به نوعی ادامه همان نگاه و سلیقه است. یک فیلم اجتماعی درباره زنان. فیلمی که بخشی از واقعیت‌های جامعه امروز و زندگی زنان را روایت می‌کند. با حسین شهابی و فریبا خادمی بازیگر نقش اول این فیلم که مهمان سوره سینما بودند، درباره این فیلم، شخصیت‌هایش و جهان‌بینی سازنده آن صحبت کردیم.

در «روز روشن» و «حراج» یک ویژگی مشترک وجود دارد. در هر دو فیلم حضور زنان پررنگ است. در «روز روشن» موتور حرکت درام زنی (پانته‌آ بهرام) است که برای رهایی یک مرد تلاش می‌کند و در «حراج» هم فروغ (فریبا خادمی) همین کار را به نحوی دیگر انجام می دهد. هر دو فیلم تم اجتماعی دارند اما شما جامعه را از دید زنان دیده اید. انتخاب این موضوع و پرداختن به زنان آگاهانه بوده یا شرایط باعث شده دو فیلمنامه ای که درباره زنان نوشتید امکان ساخت پیدا کنند؟

حسین شهابی: من ۱۵ فیلم بلند ساخته‌ام، از این تعداد ۱۳ فیلم درباره زنان است. این توجه کاملا خودآگاه بوده، در زنان جامعه ما انرژی و پتانسیلی نهفته است که آزاد نشده، شاید از طریق این فیلم‌ها، شعرها و نوشته‌ها این انرژی رها شود. جامعه مردسالار است و البته قرائت نادرست از مذهب به این مشکلات دامن می‌زند. نگاه سیاست زده به مسائل زنان، باعث می‌شود آنها محدودتر شوند. در جهان من و با توجه به دیدگاهی که دارم (فارغ از ضعف یا قوت آن) نگاه جنسیتی به زن وجود ندارد. زنهای فیلم‌های من به ویژه در «حراج» آن تصور کلیشه ای از زن را نمایندگی نمی‌کنند. اگر برای زن (پانته‌آ بهرام) در «روز روشن» آن اتفاق ناگوار می افتد، دوربین و تماشاگر به آن نزدیک نمی‌شوند. می شد به این ماجرا نزدیک تر شوم، اما تعمدا از پرداختن به جزئیات آن پرهیز کردم. برای قهرمان فیلم در «روز روشن» این اتفاق می‌افتد چون فیزیک او به گونه‌ای است که چنین حادثه‌ای برای او رخ می‌دهد.

وقتی شما به آگاهی می رسید مرز بین زن و مرد بودن برایتان از بین می‌رود. نگاهی به چهره و عملکرد زن‌های بزرگ و قهرمان در طول تاریخ بیاندازید، حاصل کارشان با میلیون ها مرد برابری می کند، آن ظرافت و زیبایی ظاهری که از زن انتظار داریم در آنها نیست. هر چقدر نگاهتان به زن عمیق تر باشد، نگرش ابزاری به زن را فراموش می‌کنید.

ممکن است شما به تفکیک جنسیتی قایل نباشید، اما آنچه شخصیت‌های این دو فیلم انجام می دهند برگرفته از روح زنانه آنها است.

شهابی: فیلم‌هایی که درباره زن ها ساخته می‌شوند، یا فیلم هایی سطحی و پیش پا افتاده‌اند، یا آثاری درخشان و قابل توجه. چون نمایش پیچیدگی و رازآلودگی شخصیت و دنیای زنان ساده نیست. زنان بازیگر ما هم این ویژگی را دارند، بعضی از آنها که هوش بالایی دارند به چنان جایگاهی در بازیگری می‌رسند که مردان بازیگر نمی‌توانند با آنها رقابت کنند. بعضی در این فضا نمی‌‌توانند به آنچه استحقاقشان است برسند، حس می‌کنم سینمای ما این انرژی را در آنها هدر می‌دهد.

خانم خادمی شما بازیگری گزیده‌کار هستید که دلمشغولی‌های دیگری هم دارید. در مواجهه با فیلمنامه «حراج» چه وجهی از فیلمنامه و نقش شما را برای همکاری مجاب کرد؟

فریبا خادمی: فیلمنامه و اساس قصه، زن محور بودن آن و نمایش ابعادی ناشناخته از شخصیت زن برایم جذاب بود. پرداختن به زندگی زنان در فیلم های متعدد هنری و تجاری اتفاق افتاده و موضوعی تازه نیست. شخصیت زن به دلیل رازآلودگی و پیچیدگی‌اش جذاب است، رازآلودگی و پیچیدگی از عناصر دارم است، بنابراین می‌توان بر اساس شخصیت زنان صدها قصه نوشت. فیلمنامه «حراج» چراغی بود بر دالانی تاریک تا رمزها و رازهای شخصیت زن را بشناسیم. این وجوه برای من هم مهم و جذاب است و به آن فکر می‌کنم.

شما نویسنده‌اید، برایتان جالب بود که یک مرد به زندگی زنان توجه کرده؟

خادمی: بله. به ویژه از این منظر که در این فیلم به وجوه پنهان و ارزش‌های متعالی زن توجه شده. فارغ از جذابیت‌های ظاهری آنها. فیلم «حراج» به موضوع بخشش توجه دارد، آن هم در این شکل و شمایل که یادآور صفت بخشندگی خداوند است.

و چه چیز شخصیت فروغ دشوار بود؟

خادمی: شخصیت فروغ ویژه است و از نظر درام خطرناک است، در زندگی او چالشی وجود ندارد. شما با زنی مواجه هستید که آدم عکس‌العمل است، کنش کم دارد. نوعی پذیرش و سکون در او می‌بینید که شاید از جنس واکنش‌های دنیای امروز نباشد. به نظر من بازی کردن این نقش و درگیر شدن از نظر ذهنی با روحیه و رویه ای که فروغ دارد، چالش برانگیز بود. سینما زبان تصویر است که در آن حادثه و تعلیق وجود دارد، آقای شهابی در «حراج» به سراغ قصه ای رفته که به شکل کلاسیک در آن حادثه نمی بینیم. فروغ در بن بست گرفتار شده، در یک موقعیت بحرانی که از جنس جامعه و زندگی امروز است، هم در ایران و هم در جهان. به همین دلیل تماشاگری که به سینما می رود در فروغ و نسرین (نسیم ادبی) خودش را می‌بیند. جالب است که بعضی تماشاگران مرد که «حراج» را دیده بودند به من می گفتند: کاش همه زنان اشتباههای کوچک شوهرانشان را می‌بخشیدند. آنها این اشتباه را کوچک می‌دیدند.

فیلمساز تلاش کرده قضاوتی درباره شخصیت‌ها نداشته باشد. اما با نشان ندادن مشکات و نزدیک نشدن به او، او را دور از قضاوت ما قرار داده. تصویر منفی و سیاه از مشکات در فیلم ارائه نمی‌شود.

شهابی: من همان قدر که زن‌ها را می‌شناسم، مردها را می‌شناسم. بسیاری از مردانی که دست به چنین کاری می‌زنند دنبال یک نوع کودکی کردن هستند. در فیلم‌های غربی چنین صحنه‌ای زیاد دیده‌اید، مرد به همسرش خیانت کرده، به خانه می‌آید و توضیح می‌دهد که رابطه برایش یک تفریح بوده و تمام شده است. زن هم توضیح او را می‌پذیرد. البته من این را می‌دانم که در همه آن فیلم ها هم کارگردان به این نکته اشاره دارد که زخم این بی‌محبتی و خیانت به سادگی ترمیم نمی‌شود و در روح زن باقی می‌ماند. من هم این را قبول دارم. برای فروغ هم این اتفاق افتاده، روی لب او لبخندی نمی‌بینید چون روح و غرورش لطمه دیده است.

به نظر من فروغ آگاه است به مسیری که طی می‌کند. در سکانسی به نسرین می‌گوید که حفظ یک زندگی بد بهتر است تا خراب کردنش. او نمی خواهد خانواده‌اش متلاشی شود.

دقیقا فروغ زن معمولی نیست، تحصیل کرده است، ویژگی‌های ظاهری قابل قبول دارد، هنرمند است و زندگی‌اش نشان می دهد که از طبقه مرفه است. اما دیدگاه او حفظ زندگی و خانواده‌اش است.

آقای شهابی در «روز روشن» و «حراج» مرد اصلی قصه را نشان نمی‌دهید. چرا؟

شهابی: در «حراج» شاید من تنها تماشاگری هستم که به مشکات فکر می‌کنم، بیشتر مخاطبان فیلم تحت تاثیر زن‌های قصه به ویژه فروغ هستند. اما من به فرجام مشکات فکر می کنم، به این که او بعد از آزادی چه فرجامی دارد؟ ساغر را که از دست داده و جایی در کنار فروغ ندارد. بخشی از زندگی او را ساغر تاراج کرده و بخش دیگر را فروغ به ناچار از دست او خارج می‌کند. مرد در «روز روشن» هم همین است. با کدام زن باید برود؟ کدام زن را نادیده بگیرد؟ و شما فکر می‌کنید آن زن‌ها به سادگی او را می‌پذیرند.

در «حراج» آنچه برایم مهم بود رسیدن به بخشش و پذیرش بود، چیزی که خودم این روزها به دنبالش هستم و آن را کلید رهایی خودم و جامعه می دانم. البته می دانم جامعه پذیرش این گذشت و این سلوک را ندارد.

به نظرم «حراج» به مخاطبش پیشنهاد می‌دهد که برای رسیدن به آرامش باید ببخشد و گناههای دیگران را نادیده بگیرد.

شهابی: نادیده گرفتن نه. بخشش. بخشش واقعی با تحمل و پذیرش پس از بخشش. «حراج» یک فیلم مردانه است که زن‌ها نقش اصلی‌اش را بازی می‌کنند، به بهترین شکل و با رفتاری موقر رفتارهای حیوانی مردان را سرکوب می‌کنند. البته اشکال زنان را هم در فیلم می‌بینیم، مثلا شخصیت نسرین را داریم و ساغر را که آنها هم ایرادهایی دارند. بازی به نظر من کوچکتر از آن است که شخصیتی در حد فروغ به آن بها دهد.

و این نگاه، البته می‌تواند این برداشت را ایجاد کند که شما همان نگاه سنتی و مردسالار را ترویج می‌کنید که زن را به پذیرش وضع موجود و همه ظلم‌هایی که بر او می‌شود وامی‌دارد.

شهابی: فروغ آگاه است، شرایط را درک می‌کند، هوشمند است و می‌تواند جور دیگری واکنش نشان بدهد اما تصمیم می‌گیرد و بخشش را انتخاب می‌کند. وقتی ما زنان را محدود می‌کنیم، آزادی عمل را از آنها می‌گیریم و نمی‌گذاریم اشتباه کنند عملا بخشش درباره آنها اتفاق نمی‌افتد. قدرت تصمیم‌گیری هم از آنها سلب می‌شود. بیشترین نقش برای تغییر تصور درباره زنان و تغییر شرایط زندگی آنها را زنانی برعهده دارند که فعالیت فرهنگی انجام می‌دهند. بخششی که یک زن معمولی، سنتی و خانه‌دار انجام می‌دهد از جنس بخشش آگاهانه و همراه با بزرگواری و درک فروغ نیست.

در «روز روشن» و «حراج» دو زنی که انتخاب کرده‌اید تا رودروی هم باشند، نقطه مقابل هم هستند. به عنوان مثال فروغ و ساغر (نسیم آبیز) هیچ شباهت ظاهری و رفتاری ندارند.

شهابی: این انتخاب‌ها دقیقا آگاهانه اتفاق افتاده است. تماشاگر متوجه تفاوت ساغر و فروغ می‌شود و شاید این ویژگی‌های ظاهری او را راحت تر به این نتیجه برساند که رابطه ساغر و مشکات در چه حدی است. ما در «حراج» کاملا عمدی فروغ و ساغر را از نظر شخصیتی و ویژگی‌های ظاهری در دو قطب مخالف گرفتیم. وقار و آرامش فروغ، در کنار پرخاشگری ساغر.

و البته ساغر هم تغییر می‌کند. به نظرم ساغر تحت تاثیر فروغ و برخوردش آرام می‌شود.

شهابی: بله. دقیقا…

ادامه دارد

نوشته «حراج» در ستایش بخشش است/ قصه زنی که آگاهانه می‌بخشد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

نوشته عکس‌های نشست فیلم «حراج»/ بازیگر و کارگردان «حراج» در سوره سینما اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

حسین شهابی کارگردان «حراج» به سوره سینما گفت: «حراج» فرصت خوبی اکران شد و بر خلاف لطمه هایی که برای «روز روشن» پیش آمد از شرایط قابل قبولی برای نمایش عمومی و جذب مخاطب برخوردار است. این فیلم مورد توجه مسئولان و تلویزیون قرار گرفت و باعث شد شرایط خوب از جهت تعداد سالن، زمان نمایش و تبلیغات تلویزیونی داشته باشد. این فیلم در ۱۲ سالن اکران می‌شود و قرار است ۳ فرهنگسرای دیگر هم نمایش دهند. قرار است چند بیلبورد دیگر در سطح شهر اضافه شود و علاوه بر تبلیغات محیطی دوستان پخش در صدد هستند تا بعد از اکران فطر بتوانیم در شهرستان ها هم نمایش داشته باشیم.

شهابی در رابطه با اینکه قرار بود «حراج» در گروه سینمایی «هنر و تجربه» اکران شود گفت: خوشبختانه فیلم ما همزمان با فیلم‌های اکران عید فطر به نمایش درآمد. اگر «حراج» در گروه «هنر و تجربه» نمایش داشت اینقدر دیده نمی‌شد و سرنوشت نامعلومی در انتظارش بود. فیلم‌های زیادی در صف هستند که سازندگانشان چند سال منتظر فرصتی برای نمایش آنها هستند و فیلم ما لا به لای آن همه تولیدات شانسی برای بهتر دیده شدن نداشت. خوشحالم که بر خلاف نمایش «روز روشن» این فیلم بهترین شرایط اکران را تجربه می‌کند.

وی همچنین در رابطه با تازه ترین کار سینمایی خود گفت: «مترجم» همچنان در مرحله پیش تولید قرار دارد. به خاطر اکران فیلم «حراج» فعلا کار را متوقف کردیم، اما با نظر کمپانی انگلیسی سرمایه گذار از هفته آینده پیش‌تولید را ادامه خواهیم داد تا بتوانیم فیلمبرداری را از اول مهرماه آغاز کنیم. اگر این فرصت را از دست بدهیم سرمای لندن به ما اجازه کار نمی‌دهد و از لحاظ اقتصادی صبر کردن تا سال آینده به صرفه نیست.

این کارگردان افزود: «مترجم» فیلمی پر کاراکتر است که لوکیشن های خارجی زیادی دارد و امیدواریم با موافقت وزارت امورخارجه و دریافت به موقع پروانه نمایش فیلم را در زمان مناسب کلید بزنیم. اگرچه فیلم قصه ای کاملا ایرانی دارد اما تنها ۴ روز در ایران فیلمبرداری خواهیم داشت و بخش عمده کار در لندن انجام می‌شود. طبق نظر سرمایه‌گذاران بازیگران ایرانی و انگلیسی اصلی باید از چهره های مطرح دو کشور انتخاب شوند.

«مترجم» درباره خانم جوان ایرانی است که به لندن می‌رود و تصمیم می گیرد تا زمان اقامت کار ترجمه را برای یک شرکت ایرانی انجام دهد، در ارتباطات اینترنتی که او با کاربران ایرانی دارد متوجه می‌شود در کشور خودش بیشتر به حضورش نیاز دارند. بهانه این سفر که نامزد گمشده‌اش بوده موجب بروز برخی اتفاقات می‌شود…

نوشته «حراج» در گروه «هنر و تجربه» دیده نمی‌شد/ «مترجم» مهرماه کلید می‌خورد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

سوره سینما- اکران عمومی فیلم سینمایی «حراج» به کارگردانی و تهیه‌کنندگی حسین شهابی توسط موسسه پخش فیلم «جبرائیل» از امروز دوشنبه ۳۰ تیرماه با ۱۲ سینما در تهران آغاز شد. عوامل این فیلم  سینمایی چهارشنبه اول مردادماه در سینما آزادی همراه با مخاطبان به تماشای این اثر می‌نشینند.

در این فیلم که روایت زندگی خانواده ای است که به خاطر مشکلات مالی مجبور به حراج وسایل خانه خود شده‌ اند.فریبا خادمی، نسیم ادبی، مهسا آبیز، مریم سرمدی، گیتی قاسمی، محمد کارت،  احمد شهابی، پریا ابراهیمی، سونیا شیرازی، محمد اکبری، اکرم علمدار و … به ایفای نقش پرداخته اند.

«روز روشن» اولین فیلم بلند سینمایی حسین شهابی است که در سی و یکمین جشنواره فیلم فجر مورد استقبال و تحسین منتقدین و اهالی رسانه قرار گرفت و کاندیدای دریافت سه سیمرغ بلورین برنده دیپلم افتخاربهترین فیلمنامه و بهترین بازیگرنقش اول زن شد.

نوشته سینماها میزبان «حراج» شدند اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

کارگردان «روز روشن» در رابطه با تازه ترین کار سینمایی خود به سوره سینما گفت: فیلمنامه «مترجم» در مراحل آخر بازنویسی قرار دارد. پیش از این با کمپانی مذکور رایزنی هایی داشتیم و آنها به خاطر حساسیت هایی که روی سیناپس داشتند چند اصلاحیه به کار وارد کردند. این اصلاحات در حال انجام است تا برای تصمیم نهایی و انتخاب بازیگران آخرین مذاکرات را مطرح کنیم و از اواخر شهریورماه وارد مرحله فیلمبرداری شویم.

وی افزود: فیلم سینمایی «مترجم» ۵ بازیگر ایرانی با ترکیبی از هنرمندان سینما و تلویزیون دارد که ۲ نفرشان نقش اصلی را ایفا خواهند کرد. همچنین مدیر فیلمبرداری، گریمور و صدابردار از ایران و طراح صحنه، دو دستیار کارگردان و ۲ بازیگر هم عوامل انگلیسی در این پروژه حضور خواهند بود. این فیلم به مساله مهاجرت می‌پردازد و علاوه بر فیلمبرداری در تهران و لندن ۵ سکانس هم در پاریس جلوی دوربین می‌رود.

شهابی ادامه داد: شراکت با سرمایه گذار خارجی این حسن را دارد که دست ما برای اجرای کار بازتر است. آنها به فیلمنامه و پذیرش فیلم در دنیای سینما بیش از هرچیزی اهمیت می دهند. تهیه فیلم سینمایی «روز روشن» به عهده خودم بود که متاسفانه عوایدی برای من نداشت و همینطور فیلم «حراج» هم با شراکت دوستی بود که بیش از این نمی شد روی سرمایه گذاری مانور داد به همین خاطر تصمیم گرفتم فیلم جدیدم را با یک تهیه کننده خارجی بسازم.

این کارگردان در رابطه با داستان «مترجم»گفت: این فیلم درباره خانم جوان ایرانی است که به لندن می‌رود و تصمیم می گیرد تا زمان اقامت کار ترجمه را برای یک شرکت ایرانی انجام دهد، در ارتباطات اینترنتی که او با کاربران ایرانی دارد متوجه می‌شود در کشور خودش بیشتر به حضورش نیاز دارند. بهانه این سفر که نامزد گمشده‌اش بوده موجب بروز برخی اتفاقات می‌شود…

حسین شهابی فیلم‌های سینمایی «روز روشن» و «حراج» را کارگردانی کرده است.

نوشته «مترجم» با سرمایه‌گذاری یک شرکت انگلیسی جلوی دوربین می‌رود اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

حسین شهابی که به تازگی پروانه نمایش فیلم سینمایی جدیدش را دریافت کرده به سوره سینما گفت: با مذاکرات انجام شده تصمیم داریم «حراج» را در سینمای هنر و تجربه اکران کنیم. فیلم‌های من به هیچ وجه تجاری نیست، تجربه اکران «روز روشن» ثابت کرد چنین آثاری به تعریف سینمای ایران مخاطبین خود را داشته و بستر لازم برای نمایش عمومی ندارد. به همین خاطر دیگر حوصله برای ماندن در صف نوبت اکران عمومی نداریم. طی مذاکراتی که با دبیر شورای اکران سینمای هنر و تجربه داشتم قرار شد «حراج» در سالن های مربوط به این گروه سینمایی و در نوبت اکران عید فطر قرار گیرد.

شهابی ادامه داد: کار آنونس و تیزر فیلم را پسرم سیاوش شهابی به عهده خواهد داشت همچنین پوستررا هم جواد آتشباری طراحی خواهد کرد که پیش از این طراحی پوستر «روز روشن» را انجام داده بود. با اینکه ۵ سالن به سینمای هنر و تجربه اختصاص دارد اما امیرحسین علم الهدی مدیر این گروه سینمایی، در تلاش است تا سالن های بیشتری را برای نمایش در اختیار بگیریم. واقعیت اینکه من با توجه به نوع کارم تکلیفم روشن است و به دنبال ساخت فیلم های فرهنگی هستم تا تجاری. نه اینکه مدیوم فیلم تجاری را بلد نباشم اما ترجیح می‌دهم نگاه متفاوت خودم را در سینما دنبال کنم.

این فیلمساز درباره اینکه چرا به جای بازیگران چهره از هنرمندان تئاتر استفاده کرده گفت: برای بعضی آثار سینمایی حضور بازیگر خوب بهتر از بازیگر چهره است . آنچه در «حراج» برایم اهمیت داشت بیان حرف هایی بود که نیاز به معروف بودن بازیگران نداشت. کسانی که این نوع سینما را دوست داشته باشند دیگر بازیگر سرشناس یا غیر چهره برایشان تفاوتی ندارد.

در فیلم سینمایی «حراج» نسیم ادبی، فریبا خادمی، محمد کارت و … بازی کرده‌اند.

نوشته «حراج» به سینمای هنر و تجربه می‌رسد/ فیلم‌های من تجاری نیست اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

حسین شهابی به سوره سینما گفت: فیلم جدیدم «حراج» در مرحله اصلاح رنگ و نور قرار دارد. متأسفانه موفق نشدیم آن را به جشنواره سی و دوم فجر برسانیم، اما در تلاشیم شرایط حضور آن را برای جشنواره های خارجی سال ۹۳ فراهم کنیم. ما تا بهمن سال آینده برای جشنواره صبر نمی‌کنیم و در اولین فرصت ممکن فیلم را روی پرده می بریم. من فصل بهار یا پاییز را برای نمایش عمومی آن ایده آل می دانم و با توجه به داستانی که دارد فصل گرم را اصلا برای اکران آن مناسب ارزیابی نمی‌کنم. این فیلم درباره یک زن است.

وی افزود: برای انتخاب بازیگر نقش اول وسواس زیادی به خرج دادم و دست آخر از میان بازیگران تئاتری یک نفر را انتخاب کردم. این نقش ویژگی‌هایی ظاهری داشت که برای من حائز اهمیت بود. وقتی نتوانستم کسی مثل فریبا خادمی را در سینما پیدا کنم، به میان تئاتری‌ها رفتم و او را در این فضا دیدم. وسواسی که برای انتخاب بازیگر به خرج دادم از نگاه خودم یک اتفاق بدیهی بود، اما گویا در سینما نام چنین رفتاری حساسیت بیش از حد است. وقتی کارگردان ویژگی‌هایی را برای کاراکترش در ذهن دارد، تحت هیچ شرایطی نمی‌تواند از آن صرف نظر کند مگر اینکه قصه اش عوض شود.

این کارگردان در بخش دیگری از سخنانش گفت: تعجب می‌کنم از دستیاران کارگردانی که هنگام انتخاب بازیگر برای مثال کسی مانند یکتا ناصر را به عنوان جایگزین هدیه تهرانی معرفی می‌کنند. در اینجا معیار انتخاب صرفا ویژگی های ظاهری است و باید بگویم بعد از تجربه چند فیلم، به این نتیجه رسیده‌ام که انتخاب دستیار نقش خیلی زیادی در چگونگی پیشرفت فیلم دارد. به همین دلیل دستیارانم را از میان کسانی انتخاب کرده‌ام که خودم آنها را پرورش داده‌ام و قرار است همیشه با  آنها کار کنم.

کارگردان «روز روشن» در پاسخ به این سوال که تا چه حد رنگ و بوی فیلم قبلی او در اثر جدیدش وجود دارد گفت: یکی از منتقدان «حراج» را دید و گفت که از نظر فرم، ساختار و ریتم مانند تجربه اولم بوده‌ام، اما تفاوت قصه کاملا بارز و نمایان است. من قصه «حراج» را بسیار بیشتر از «روز روشن» دوست دارم. جهان بینی عمیقی بر آن حاکم است و مصداق بیرونی شخصیت‌هایش را در جامعه به وفور دیده‌ام و همین موضوع باعث خوشحالی من است. قصه فیلم من تلاش یک زن را در جامعه ای مرد سالار روایت می‌کند و البته تأکید دارم که این قصه را به دور از هرگونه سیاه نمایی یا نگاه فمنیستی روایت کرده‌ام.

حسین شهابی پیش از این فیلم «روز روشن» را ساخته که نمایش آن در سی و یکمین جشنواره فیلم فجر با استقبال مواجه شد و مدتی پیش در جشنواره شیکاگو به عنوان بهترین فیلم شناخته شد.

نوشته «حراج» پیش از جشنواره فجر اکران می‌شود/ ویژگی‌های ظاهری تنها ملاک انتخاب بازیگر نیست اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

شهابی درباره آخرین خبرهای این فیلم به سوره سینما گفت: تدوین فیلم توسط حسین عیوضی تمام شده است. حیدر نجفی در حال صداگذاری فیلم است. تحصیلات من در زمینه موسیقی است و معمولا موسیقی فیلم‌هایم را خودم می‌سازم موسیقی «حراج» را هم می‌سازم، ضمن اینکه «حراج» فقط در تیتراژ پایانی موسیقی دارد. البته در زیرمتن فیلم دو ترانه داریم که موسیقی آن هم با نظارت خودم ساخته شد و احمد شهابی و مجتبی انصاری این دو ترانه را در استودیو خواندند و آن را ضبط کردیم.

وی درباره حضور فیلمش در جشنواره فجر امسال توضیح داد: امسال سال سختی برای فیلم‌های مستقل است. شاید حتی به سختی به رقابت جشنواره امسال راه پیدا کنیم. تعداد فیلم‌های متقاضی زیاد است و بزرگان سینما همه در جشنواره امسال حضور دارند. چه در جشنواره امسال حضور داشته باشم چه نه برای این جشنواره و همه فیلمسازان آن آرزوی موفقیت دارم. نکته دیگر در جشنواره امسال این است که فرصت برای ارائه نسخه نهایی فیلم به دفتر جشنواره کم بود. همانطور که فیلم‌هایی که دو سال پیش ساخته شده‌اند می‌توانند در جشنواره حضور داشته باشند کاش فیلم‌های مستقل هم که اساسا به سختی وارد مرحله تولید می‌شوند فرصت بیشتری برای ارائه نسخه نهایی در اختیار داشته باشند.

حسین شهابی در پشت صحنه فیلم «حراج»

این کارگردان ادامه داد: نسخه‌ای که ما به جشنواره ارائه کرده‌ایم نسخه ناقصی است که با نسخه ایده‌آل ما فاصله زیادی داشت متأسفانه فرصت نداشتیم که تا نسخه کامل‌تری ارائه کنیم به همین دلیل شاید فیلم در جشنواره پذیرفته نشود اما مطمئنم فیلمی با مضمون متفاوت «حراج» در جشنواره امسال نداریم، اگر «حراج» در جشنواره امسال حضور داشته باشد می‌تواند رقابت خوبی با دیگر فیلم‌ها داشته باشد.

در «حراج» فریبا خادمی، نسیم ادبی، مهسا آبیز، گیتی قاسمی، محمد کارت، مریم سرمدی و … بازی کرده‌اند.

نوشته فیلمی مثل «حراج» در جشنواره فجر وجود ندارد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.