مریم دوستی با دریافت پروانه، احتمالا امسال «آسیه در زمستان» را کلید می‌زند.

نوشته کارگردان «دریاچه ماهی» دومین فیلمش را می‌سازد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

اکران فیلم با استقبال بسیار خوبی از سوی ایرانیان مقیم میلان، دانشجویان هنر و چند هنرمند ایتالیایی مواجه شد.

سر کنسول میلان و مدیران فرهنگی در اکران حضور داشتند و از فیلم بسیار استقبال خوبی انجام شد، پس از اکران فیلم در جلسه ای با حضور کارگردان فیلم مریم دوستی نقد و بررسی شد.

نوشته استقبال از نمایش فیلم سینمایی «دریاچه ماهی» در شهر میلان ایتالیا اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

چه چیزی در فیلمنامه دریاچه ماهی شما را ترغیب به پذیرش نقش کرد؟

نادر فلاح: وضعیت منحصر به فردی که رضا روشن در فیلم داشت بیشترین انگیزه را به من می‌داد تا بازی در این نقش را بپذیرم. معمولا بازی در قالب چنین شخصیت هایی به صورتی که تماشاگر آنها را باور کند کمی دشوار است، مخصوصا برای تماشاگر ایرانی که بسیار سختگیر است و حرف های بسیاری را با این تعبیر که اینها همه شعار هستند رد می‌کند. البته دلیل رد این حرفها  و شعار پنداری این نوع سخن‌ها در واقع به عملکرد بعضی مسئولان بر می‌گردد که باعث بدبینی مردم شده‌اند.

به هر حال بازی کردن در نقش شخصیت های مذهبی که احوالات عرفانی دارند و دریافت‌هایی فراتر از انسان های معمولی برای آنها رخ می‌دهد کاری است بسیار دشوار. من بر اساس اعتقاداتم نقش را پذیرفتم و امید داشتم که بتوانم تصویری متفاوت از یک رزمنده نشان دهم ، تصویر مردی که از جنگ و دفاع مقدس برای منافع شخصی و دنیایی خود سو استفاده نکرده و پس از اتمام جنگ نیز برای امرار معاش کشاورزی و گل کاری می‌کند و بابت جنگیدنش در جبهه ها طلبکار دیگران نیست. او آرزوی جامعه ای را دارد که بزرگان دین مثل مولا علی (ع) برای چنین جامعه‌ای تلاش کردند، جامعه‌ای پر از صلح و عدالت.

کاراکتر رضا روشن شخصیتی ویژه دارد که دارای بصیرتی خاص است. در صحبت هایتان اشاره کردید این موضوع کار را بریتان سخت تر می‌کرد. در این مورد بیشتر برایمان توضیح دهید.

رضا روشن یک آدم معمولی با کارهای روزمره نیست و چیزهایی را می بیند که دیگران نمی بینند اما فقط بازی من نمی توانست این موضوع را برای مخاطب باور پذیر کند. از بازی من مهمتر تصویرها و تکنیک های سینمایی بود که باید آنقدر قدرتمند و درست طراحی و اجرا می‌شدند که تماشاگر آنها را باور کند. الحق بسیاری از این لحظات به خوبی و زیبایی اجرا شدند و تاثیر خوبی بر تماشاگر داشتند. البته بعضی صحنه ها فیلمبرداری شده بودند که در نسخه نهایی حذف شدند.

بازی در دو مقطع زمانی و همراه با گریم سنگین برای بازیگران معمولا سخت است. از این تجربه برایمان بگویید.

این ویژگی را در نقش رضا روشن دوست داشتم و امیدوارم که توانسته باشم در هر دو مقطع زمانی به درستی ایفای نقش کرده باشم و تماشاگر هم رضا روشن جوان و هم رضا روشن مسن را باور کند. اما در مجموع معتقدم بهتر است  بازیگران نقش های نزدیک به سن و سال خودشان را بازی کنند مگر در شرایط خاص و شخصیت رضا روشن در این فیلم یکی از همین موارد خاص بود.

همکاری و تعاملتان با مریم دوستی چطور بود؟ آیا ایشان در حین کار پیشنهاد پذیر بودند؟

تعامل خیلی خوبی داشتیم. ایشان در حین کار مشاور داشتند و در اغلب موارد من با مشاور کار مشورت می‌کردم. اگر نکته ای به نظرم می‌رسید یا اگر درک برخی از جملات و دیالوگ ها و رفتارها برایم سخت بود، حتما در مورد آن با کارگردان صحبت می‌کردم و گاهی هم پیشنهادهایی را مطرح می کردم و به تعامل می رسیدیم. خانم دوستی در ارتباط با بازیگران کارشان بسیار منعطف هستند و ما همکاری بسیار خوبی داشتیم.

برای بازی در نقش رضا روشن با جانبازان جنگ هم ملاقات داشتید؟ مثلا به دیدنشان بروید و از تجربیاتشان بشنوید.

طبعا اطراف همه مان افرادی هستند که در جنگ حضور داشته اند و من در اطرافم با افرادی که در جنگ بوده و جانباز هستند ارتباط داشته و دارم . اینکه مشخصا جایی رفته باشم و با جانبازها درباره این نقش صحبت کرده باشم، اتفاق نیفتاد. در واقع رضا روشن یک جانباز نیست بلکه به واسطه اتفاق‌هایی که در جبهه تجربه کرده او را به پشت جبهه و در نهایت به شهر منتقل کرده اند. به همین دلیل نیازی نبود که با جانبازان عزیز دیدار داشته باشم و از نظر فیزیکی رفتارهایشان را ببینم و در نقش اجرا کنم. البته درباره نقش و جنگ تحقیقات بسیاری کردم که در حین بازی به من کمک کرد.

وقتی نتیجه کار را روی پرده دیدید چه حسی داشتید؟ از نتیجه راضی بودید؟

وقتی فیلم در برج میلاد برای اولین نمایش داده شد من سر یک کار در جزیره قشم بودم و نتوانستم در کنار سایر عوامل فیلم را ببینم، اما در روزهای آخر جشنواره به تهران آمدم و فیلم را در یکی از سانس‌های اکران مردمی همراه با تماشاگران دیدم. متاسفانه آن اکران چندان راضی‌کننده نبود. هنوز مسایل فنی فیلم تمام نشده و مونتاژ به درستی اعمال نشده بود و حتی خانم دوستی هم از این بابت ناراحت و ناراضی بود. ولی چند روز پیش که یکبار دیگر فیلم را در سینما دیدم متوجه شدم چقدر یکدست و خوب شده و کاملا با آنچه برای اولین بار دیده بودم فرق داشت. ریتم فیلم بسیار خوب و مناسب شده و مخاطب را با خود همراه می‌کرد. در کل فیلم «دریاچه ماهی» را دوست دارم از این که در این فیلم نقش آفرینی کرده ام راضی‌ام.

«دریاچه ماهی» اولین کارتان در زمینه دفاع مقدس است. ایفای نقش در کسوت یک رزمنده در فیلمی جنگی با سایر نقش هایی که تابه حال داشتید چقدر متفاوت بود؟

بله «دریاچه ماهی» اولین فیلمی است که در ژانر دفاع مقدس بازی کرده ام. البته پیش از این در یک سریال به نام «جایی نزدیک آسمان» به کارگردانی آقای سامان سالور که اثری دفاع مقدسی بود  نقشی کوچک داشتم ولی  در فیلم «دریاچه ماهی» نقش اصلی را داشتم و اولین کار جدی ام در این گونه سینمایی محسوب می‌شود. این روزها در تئاتر «غسالخانه» مشغول بازی هستم، این تئاتر هم مضمونی با محور دفاع مقدس دارد و هر شب ساعت ۷ تالار حافظ اجرا می‌شود.

در مورد تفاوت این نقش با سایر نقش هایی که داشته ام باید بگویم اغلب نقش هایی که ایفا کرده ام یا مانند نقشم در فیلم «طبقه حساس» و «بی پولی» رگه هایی از طنز داشته اند یا اینکه کاملا جدی بوده اند اما نقش رضا روشن نقشی بود که در عین جدی بودن کسی از اطرافیانش او را جدی نمی‌گیرد. حتی برخی در مورد او می گویند که این آدم شیرین عقل است. بازی در چنین نقشی سخت و پیچیده است چراکه جهان این کاراکتر برای خودش کاملا باور پذیر است و می‌داند کاملا جدی است اما دیگران تصور می‌کنند حرف‌های او بی پایه و اساس است. ضمن اینکه رضا روشن مثبت‌ترین نقشی است که من تابحال در کارنامه بازیگری ام داشته ام.

اگر بخواهید شخصت رضا روشن را برایمان تعریف کنید. چه خواهید گفت؟

رضا روشن انسانی است در مسیر کمال. اگر بخواهیم با تعاریف دینی و عرفانی از انسان کامل سخن بگوییم می توانیم مدعی شویم که عده‌ای در این مسیر وجود دارند یا دست کم تلاش می کنند در این مسیر قرار بگیرند. به عقیده من رضا روشن یکی از همین افراد است. او در جوانی به لطف خداوند دارای قدرت و بصیرتی بوده است که دیگران ندارند و از درک آن نیز عاجزند. وقتی هم که سن و سالش بالا رفته و به پیری رسیده به باغچه ای رفته و به زمین و مردم خدمت می‌کند و خود را از آلودگی های اطرافش جدا نگه داشته است. رضا روشن نمونه یک انسان معتقد و پایبند به اصول اخلاقی و ساده زیست و دور از ریا و تزویر و دورویی است.

در پایان اگر حرف نگفته‌ای درباره فیلم «دریاچه ماهی» مانده بفرمایید.

فضای قصه فیلم «دریاچه ماهی» از سایر فیلم هایی که این روزها می بینیم متفاوت است. در اغلب فیلم‌ها زشتی جامعه و زشتی‌های روابط انسانی به جهت پالایش و با هدف دور شدن از خطاها و اشتباهات  نشان داده می‌شود، اما در این فیلم هم اشاره به افرادی می‌شود که کلاهبردار و بد طینت هستند و تنها به منافع شخصی خودشان فکر می کنند و هم قهرمانی دارد که کاملا از این فضا دور است و نشان می‌دهد هنوز هم انسان هایی با چنین منش هایی وجود دارند. بلاهای بسیاری بر سر رضا روشن می‌آید اما او با صبر و متانت سعی دارد حتی با وجود شرایط ناسالمی که اطرافش وجود دارد زندگی پاکیزه ای داشته باشد و حتی دیگران را هم در این مسیر قرار دهد. مثلا در مورد پسر شهیدی که سابقا دوستش بوده این کار را می‌کند و موفق هم می شود. امیدوارم باز هم از این نوع فیلم ها ساخته شود و مردم بدانند حرف هایی که در این فیلم ها گفته می‌شود واقعیت هستند و نباید انگ شعارزدگی به آنها زد. در این فیلم از شعار پرهیز شده و داستان به صورتی لطیف و شاعرانه تعریف می‌شود. امیدوارم مردم عزیزمان از این فیلم استقبال کنند.

منبع: بهمن سبز

نوشته گفتگو با نادر فلاح بازیگر فیلم سینمایی «دریاچه ماهی»/ بازی در نقش مردی که دیگران باورش ندارند اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

صلح، واژه ای که شاید این روزها جای خالی آن در گوشه گوشه روابط و اندیشه ها احساس می شود و دوستی نیز در مورد اولین فیلمش آن را چشیده است. مریم دوستی کارگردانی که به تازگی اولین تجربه بلند سینمایی اش روی پرده رفته و رضایت چندانی از شرایط اکران فیلم خود ندارد معتقد است علی رغم اینکه از عواقب کار آگاه بوده خود را وارد میدان مین کرده و «دریاچه ماهی» را آغازگر فعالیت های سینمایی بلند انتخاب کرده است.

فیلم سینمایی «دریاچه ماهی» روایتی متفاوت از تبعات ۸سال دفاع مقدس است که حضور ستاره و لاله اسکندری به عنوان ۲ کاراکتر پیش برنده قصه که اتفاقا خواهر هم نیستند تصویری جالب توجه از ارتباط این دو شخصیت را بیان می کند. درباره این فیلم سینمایی با مریم دوستی کارگردان، ستاره اسکندری و لاله اسکندری بازیگران فیلم گفتگویی انجام شده که در زیر می خوانید:

* خانم دوستی با توجه به اینکه بسیاری از مخاطبان «دریاچه ماهی» بعد از اکران فیلم با شما آشنا شدند بد نیست ابتدا کمی از سوابق کاری تان بگویید و اینکه قرار است چه سبکی را در آینده سینمایی تان دنبال کنید؟

مریم دوستی : فوق لیسانس کارگردانی ام را از معتبرترین دانشگاه هنر دنیا گرفتم و به سبب نوع آموزشی که کسب کرده ام غالب فیلم های کوتاه و اولین فیلم بلند من فضایی مدرن دارد و شاید به همین خاطر است که آنچه تا کنون ساخته ام در خارج از ایران بیشتر مورد توجه قرار می گیرد.

من تازه اول راه هستم و کسب تجربه می کنم اما سبکی را با فیلم های کوتاهم شروع کردم و نشانه هایش را در اولین فیلم بلندم یعنی «دریاچه ماهی» ادامه دادم. فیلمنامه این اثر طرحی از خودم بود که توسط دکتر مصطفی رستگاری به نگارش درآمد. این فیلم ملودرام عاشقانه زنانه ای است که از بسترجنگ  شروع می شود و شخصیت ها را تا زمان حال درگیر خود می کند. اگرچه همه چیز از جنگ شروع می شود اما حرف ما عشق و صلح است.

* کار کردن در ژانر دفاع مقدس برای بسیاری از کارگردانان ریسک و حتی دور از دسترس است چطور شد که برای اولین کار حرفه ای تان سراغ این سوژه رفتید؟

– من به تاریخ معاصر به شدت علاقمندم و فکر می کنم ۸ سال جنگی که در بچگی ما جا خوش کرده را به این زودی نمی توان فراموش کرد. تا مادرانی هستند که با گرفتن چند تکه استخوان می میرند و زنانی که همچنان چشم انتظار نشانه ای از مردان به جنگ رفته هستند یعنی تبعات جنگ ادامه دارد. وقتی از نزدیک شاهدیم که خانواده شهدا با چه مصائبی روبرو هستند نمی توان از این ۸ سال نگفت. ما بچه های جنگ هستیم و در اطراف مان نزدیک و دور عزیزانی را در جبهه های نبرد از دست دادیم. من از نزدیک شاهد تمام اتفاقات جنگ بودم و کاملا به یاد دارم مردانی را که با ساکی در دست می رفتند و با همان ساک برمی گشتند و در این فاصله خانواده های شان چشم از در برنمی داشتند تا پدر و برادر شان از راه برسد.

* آنچه در این اثر به چشم می خورد فضای شاعرانه ای است که بعضا در واقعیت لمس نخواهیم کرد. چه اندیشه ای در نگارش طرح شمارا به این مسیر هدایت می کرد؟

– «دریاچه ماهی» منطق روایی دارد و برای شخصیت اسما؛ آن زن اثیری که پیام مهمی هم دارد منطقی طراحی شده که شاید نمود آن در دنیای واقعی سخت به تصویر بیاید ولی در عین حال قصه های روزمره در این فیلم وجود دارد و نشانه های روزمرگی کاملا مشهود است.

فضای باغ گل نمادی از ایران است که بچه های جنگ به سان گل های باغ از این مملکت حفاظت می کنند و مشاهده کردید زمانی که پا به بیرون گذاشتند چه بر سر باغ آمد. رزمنده ها عاشقانی بودند که برای حفظ خاک، جان دادند. عاشقانی که اطراف مان کم ندیدیم. سعی کردم همه اینها در دل قصه حل شود چون تمام سعیم این بود آنچه دغدغه ام بود در تصویر سمت شعارزدگی نرود.

لاله اسکندری: ساخت چنین فیلمی به عنوان کار اول قدم بزرگی برای یک کارگردان خانم است و چالش بزرگی برای خانم دوستی بوده که این فیلمنامه را طراحی کرده و جلوی دوربین برده است.

* واکنش ها نسبت به این فضای شاعرانه چگونه بود؟

– به شدت مورد نقدهایی قرار گرفتم که واقعا به حق نیستند. من به عنوان فیلمساز کار خود را به خوبی انجام دادم از این بعد و حمایت و دیده شدن فیلم و حمایت از ژانر ملی مان کار تهیه کننده و مسئولان است. چرا به عنوان یک زن فیلم اولی حمایتی از من نشد و بدون داشتن سرگروه  و فقط با چند سانس محدود چرا فیلم من اکران شد.

با اینکه با عواقب سوژه ای که برای اولین کار بلندم انتخاب کردم آشنا بودم  اما به خاطر دغدغه هایم خودم را وارد میدان مین کردم. من هم مثل بسیاری از اهالی این حرفه می توانستم فیلم اجتماعی ساده بسازم و مطمئن باشم خوب فروش می کند و به این موضوع واقف بودم که این تلاش را برای هر فیلم دیگر می کردم گیشه بهتری داشت اما من به دیده شدن فیلمم فکر می کنم و ماندگاری اش. به همین خاطر از مسئولان توقع دارم که «دریاچه ماهی» را حمایت کنند.

* خانم اسکندری نقش اسما در زمره کاراکترهایی است که پتانسیل تحلیلی دارد. وقتی با فیلمنامه مواجه شدید چه تعبیری از آن داشتید؟

لاله اسکندری: به طور کل از روز اولی که با این پروژه روبه رو شدم به نظرم آمد فیلمنامه سختی است و همیشه منتظر بودم ببینم در اجرا چه اتفاقی برای آن می افتد . زمانی که کار را خواندم می دانستم ایفای نقش اسما کار راحتی نیست چراکه متن با آنچه که قرار بود ساخته شود از مسیر پیچیده ای گذر می کرد و باید خیلی دقت می کردم درست جلو بروم.

این کاراکتر ویژگی هایی داشت که با آخر قصه  گره خورده بود و در نتیجه برای ایفای آن لازم بود این فضای مستند گونه را کاملا بشناسم تا هیچ اغراقی در کار نباشد. بازی در نقش اسما نیاز به اکت زیادی نداشت و فاصله ها همیشه برای این کاراکر رعایت می شد. با تمام نگرانی که از بابت آن وجود داشت اما خوشحالم که در بازخوردها نظرات مثبت زیادی را شنیدم.  این نقش برایم جذاب بود چون پیش از این کارهایی که انجام داده بودم تا این حد سیال و روان نبودند و با اسما احساس کردم وارد دنیایی متفاوت شده ام.

* برای خانم ستاره اسکندری چطور؟

ستاره اسکندری : زمانی که خانم دوستی پیشنهاد داد من و لاله در این قصه حضور داشته باشیم من سخت تر قبول کردم چون همانطور که به کارگردان هم گفتم تماشاگر تصوری از من دارد که سخت باور می کند بازیگری در سن و سال من در این موقعیت سنی قرار بگیرد اما در جلسات متعدد در این باره بحث کردیم و در نتیجه حضور من در این فیلم رقم خورد.

* به عنوان دو خواهر در فیلمی حضور پیدا کردید که اگرچه دلیل اصلی حضور بحث شباهت است اما قرار نبود خواهرانه بازی کنید.

ستاره اسکندری: بله. شباهت معنایی من و لاله در انتخاب بازیگر خیلی نکته مهم و قابل بحثی بود. تا کنون بارها شرایطی پیش آمد که قرار بود در فیلمی نقش خواهر لاله را ایفا کنم اما هر بار به دلیلی این اتفاق نیفتاد و آثاری چون «خاک سرخ» یا «مرگ تدریجی یک رویا» و … نقش خواهر با بازیگران دیگری رقم خورد. تنها تجربه همکاری ما «رقص پرواز بود» که در یک تک سکانس پیری لاله را بازی کردم.

جالب اینکه بعد از همه این ها از طرف مریم دوستی پیشنهادی برای این همبازی شدن ارائه شد که با همه کارهای قبلی تفاوت داشت و قرار بود شباهت ما تصویری بیش از شباهت دو خواهر باشد.

* انتظار به معنی ذات کلمه اش حرف اصلی این فیلم بود. چه برداشتی نسبت به این واژه در ایفای نقش اسما و فروغ داشتید؟

لاله اسکندری: به این فکر می کردم که هنوز هم مادرانی هستند پس از این همه سال  در انتظار فرزند به سر می برند. در همین راستا یکی از تکان دهنده ترین خبرهایی که اخیرا با آن مواجه شدیم قصه حسن عباسی بود که بعد از سی و چند سال پیکرش پیدا شد و روز تشییع اش مادر او با شنیدن خبر بازگشت پسر انتظارش به پایان رسید و گویا دیگر کاری در این دنیا نداشت. این انتظار در خانواده های زیادی بوده و هست که مواجه شدن با هر کدام مو به تن مان راست می شود. این اتفاقات به اشکال مختلف وجود دارد و این انتظارها هنوز تازه است و تا زمانی که به نتیجه نرسد آدم منتظر در این فضاهای خیال گونه زندگی می کند.

ستاره اسکندری: در زمان کوتاهی بعد از جنگ فیلم هایی در این ژانر دیدیم که رنگ و بویی از واقعیت نداشتند. یعنی قهرمان ها آدم هایی بودن که پای شان روی زمین نبود و شخصیت پردازی ها در هاله ای از تقدس نوشته می شد. بعدها رسول ملاقلی پور و احمدرضا درویش و … آمدند و تصویر فضای جنگ را کمی واقعی تر کردند و از طرفی بیشتر به خانواده های رزمندگان و شهدا پرداختند. امروز کمی از جنگ فاصله گرفتیم و در حال پیدا کردن معناهای مان هستیم. برای من به عنوان بازیگر و کسی که در زمان جنگ تحمیلی زیست کرده زن های منتظر در مقام مادر، خواهر، فرزند و عاشق دغدغه همیشه بوده و هست. این انتظاری که هرگز تمام نمی شود و ما فقط از جنگ حرف می زنیم بدون اینکه یادمان باشد اگر این جنگ ۸ سال طول کشید تا ۵۰ سال بعد آسیب هایش ادامه دارند.

* پرداختن به روابط بین اعضای یک خانواده در نبود پدر از نکات قابل تاملی بود که سریع از آن عبور کردید. دلیل خاصی داشت؟

مریم دوستی: البته نمی خواستیم زیاد وارد حاشیه شویم به همین خاطر به این صحنه ها خیلی نپرداختیم ولی لازم بود به این مهم اشاره شود که بچه ها خیلی با مادرارتباط نمی گیرند چون هرکس در فضای خودش سیر می کند و گویا دنیای هر کدام به قدری با یکدیگر متفاوت است که کاری با یکدیگر ندارند.

ستاره اسکندری: آسیب نبود پدر خانواده را تبدیل به ۳ جزیره جدا از هم کرده که مادر هم نمی تواند این جزیره ها را به هم وصل کند. برخلاف تصور عموم که دختر می تواند ادامه راه مادر باشد اما همیشه هم اینطور نیست و سکوتی که بین شان است یعنی آنها هیچ پلی برای ارتباط بیشتر پیدا نمی کنند.

لاله اسکندری: در حال حاضر بیش از ۳۰ سال از جنگ می گذرد و طبیعتا این فاصله هرچه بیشتر شود فضایی که از جنگ به تصویر می آید متفاوت تر است. در سال های اول سینمای جنگ مستندگونه تر بود و بیشتر قصه ها از دل جبهه روایت می شد بعد از مدتی اتفاقات پس از جنگ برجسته تر شد و خانواده ها مورد توجه قرار گرفتند. در «دریاچه ماهی» هم تصویری از خانواده را دیدیم که شاید پیش از این کمتر مورد توجه فیلمسازان بود.

* چه بخشی از این کار برای تان جزو سکانس های خاص تری بود؟

ستاره اسکندری: یکی از جذاب ترین نقاط فیلم برای من شناخت شخصیت رضا روشن است. زمانی که به واسطه حضور یک آدم امیدوار می شوی اما با یک کشف همه چیز فرو میریزد. علاوه بر آن سکانسی که لاله از کنار من عبور می کند را بسیار دوست داشتم و انقدر برایم دلچسب بود که دلم می خواست این صحنه برایم مدام تکرار شود.

* رضا روشن به عنوان پارتنر اسما ترکیب تضادی همراه با ترادف بود. در عین حال مثلث نامحسوسی که با آمدن فروغ شکل می گیرد این معنی را پررنگ تر می کرد. چه نکاتی در ایفای این معنا مدنظرتان بود؟

لاله اسکندری: اسما هیچ دیالوگی با فروغ ندارد چون او اگرچه به لحاظ زمان مربوط به امروز نیست اما جلوتر را میبیند و وقتی فروغ پا به باغ می گذارد رسالت خود را تمام شده دیده و از کنارش عبور می کند. این دقیقا مثل ماموریت هایی است که همه ما شاید در زندگی احساسش می کنیم.

درباره کاراکتر رضا روشن هم که نقش مقابل من بود می گویم او را زمانه پیر کرد. در جلسات دورخوانی و تمرین اصرار همه ما بود که این تضاد احساس شود. اسما یکی از همه آن زنانی است که همسرش به جنگ رفته و سرنوشتی پیدا کرده که اصلا قابل پیش بینی نیست و هیچکس از آن خبر ندارد.

* شما در زمره بازیگرانی هستید که نقش زنان در حوزه دفاع مقدس را به انواع متکثر ایفا کردید. چه انگیزه ای از قبول همه این نقش ها داشتید؟

لاله اسکندری: من به عنوان بازیگر خوشحالم که در ژانر دفاع مقدس نقش زنان متعددی را در قالب های گوناگون بازی کرده ام و هر یک از این دغدغه ها را با نگاهی متفاوت ایفا کرده ام اما فقط خدا می داند در آن سال ها و پس از آن چه بر این زنان در دنیای واقعی گذشته و احساس می کنم هرچه از آنها بگوییم باز هم عمق احساس و درد در کلام نمی گنجد.

مجموعه «خاک سرخ» شاید اولین کار جدی برای من در بازیگری است که تجربه کاملی بود. کامل از این نظر که باعث شد برای اولین بار به خرمشهر بروم و از نزدیک شرایط زندگی خانواده های درگیر جنگ را ببینم و با دردهای شان آشنا شوم. جنگ ما تجواز به خاک کشور بود و برای همین دفاعش هم مقدس است. اگرچه خوش اقبالی من بود که ۵ سریال و ۳ فیلم سینمایی در این ژانر بازی کنم اما بعد از این هم نگاه جدی تری به موضوع جنگ خواهم داشت و چون خیلی اهمیت دارد بدانیم چه تصویری از این زنان نقش بسته می شود.

ستاره اسکندری: گاهی به لاله می گویم این چه اقبالی است ایفای نقش در دو سریال که از صحیح ترین آثار ساخته شده در ژانر دفاع مقدس است پیشنهاد شده اما هر بار به دلیلی اتفاق نیفتاده است. من بر خلاف لاله در حوزه دفاع مقدس خیلی کار نکردم و همیشه می گویم سینمای دفاع مقدس چند نقش دلچسب به من مدیون است. اگر چه در سریال «شوق پرواز» و تئاتر «هم هوایی» حضور داشتم اما همیشه از کنار نقش عبور کردم و خوشحالم که در «دریاچه ماهی» این فرصت داست داد تا نماینده زنانی باشم که اگرچه در جریان جنگ لطمه دیده اند اما هیچ وقت دیده نشدند.

* به خاطر اولویت های تان بود یا دلیل دیگری داشت؟

ستاره اسکندری: اتفاقا دفاع مقدس برای من خیلی جدی است. ۸سال جنگ بخشی از این تاریخ این مملکت است که متاسفانه برخی مردم گاهی فراموشش می کنند. سینما یکی از راه های دسترسی به تاریخ را فراهم کرده و فراموش شده ها را یادآوری می کند. من شخصا از ذات جنگ متنفرم و دلم نمی خواهد در هیچ کجای دنیا شاهد این صحنه ها باشم اما وقتی جنگی ۸ ساله به ما تحمیل شد و ایستادگی مردان سرزمینم را دیدم که از ذره ذره خاک میهن دفاع کردند به خودم می بالم و از داشتن این غیرت مردانه سربلندم. من به عنوان بازیگر دلم می خواهد بتوانم عمق درد و آسیب ها را به نمایش بگذارم تا همه بدانند چه رنج هایی را این مردان با غیرت و خانواده های شان متحمل شدند.

* به دور از صحبت های شعاری و کلیشه ای ارزشی بودن یک اثر یا عمل یعنی چه؟

ستاره اسکندری: صحبت راجع به جنگ، مذهب، اعتقادات آرمانها و اندیشه ها در روزگار امروز به شعار و ریا تبدیل شده و شرایطی داریم که بازیگر نمی تواند از علقه های واقعی اش حرف بزند. گاهی بیان این اعتقادات شعارزدگی می آورد و در نتیجه برخی افراد بی دغدغه و بی علاقه از این صحبت ها سوء استفاده می کنند. امروز دوباره برای جنگی خارج از مرزها فرزندان این مملکت شهید می شوند و من بازیگر نمی توانم احساسم را بیان کنم چون  از ترس اینکه انگ ریا به من نزنند سکوت می کنم. گاهی فکر می کنم اگر نقشی که در این ژانر دلم می خواهد بازی کنم به من پیشنهاد نشود مجبور می شوم خودم دست به کار شوم و فیلم بسازم.

* تکنیک و تجهیزات در این حوزه چقدر به فیلمساز کمک می کند؟ به نظر شما جوانان در پیشبرد سینمای تاثیرگذار دفاع مقدس چه نقشی دارند؟

مریم دوستی: نسل جدیدی به سینما وارد شده اند که غالبا یا تحصیلات آکادمیک دارند یا به تجربه های خوبی رسیده اند و به پشتوانه آن ادامه راه می دهند. ضمن اینکه در این عصر، تکنولوژی هم اضافه شده و من به عنوان مدرس، طراح چهره پردازی و داور جشنواره های کوتاه دنیا سال های قبل تر که هنوز تجهیزات به این اندازه رایج نبود برای فیلم هایی که از ویژوال درست استفاده می کردند امتیاز ویژه ای قائل می شدم چون نشان دهنده این بود که فیلمساز قدرت ریسک بالایی دارد و می خواهد فضای تصویری تازه ای را به سینما وارد کند. این فیلمسازان حرفی برای گفتن دارند و میخواهند خودشان را ثابت کنند و باید از آنها حمایت شود. در غیر این صورت استعدادهای شان جایی دیده نمی شود.

* و حرف آخر؟

– مریم دوستی زنی است که سنش به جنگ نمی رسد و چنین ریسکی کرده تا دغدغه هایش را به تصویر بکشد ولی به جز تعدادی خاص، هیچکس برای حمایت از من قدمی برنداشت. تنها فروش فیلم من سینما آزادی است با اینکه ظاهرا چند سینما دارم اما اکران های پراکنده که بیشترشان صبح است قطعا کمکی به فروش فیلم نمی کند.

«دریاچه ماهی» در سینمای ایران خواهد ماند حتی اگر در اکران به آن کم لطفی شود. به هر حال همه ما خوب می دانیم فیلم های ژانر دفاع مقدس و انقلاب اگر تبلیغ و حمایت نشوند اوضاع جالبی نخواهند داشت. البته در این بین لازم است از کسانی که پای کار ایستاندند تشکر کنم. علیرضا تابش مدیرعامل بنیاد سینمایی فارابی و حبیب ایل بیگی قائم مقام این بنیاد بسیار زحمت کشیدند و محمد حمزه زاده و غلامرضا فرجی نیز با اضافه کردن چند سینمای تک سانس به کمک فیلم آمدند که از همه این عزیزان تشکر می کنم.

ما جزو هنرمندانی هستیم که ظاهر و باطن مان فرقی ندارد و تمام این سال ها تغییری در رفتارمان نداشتیم. فیلمنامه های دیگری در این حوزه نوشته ام اما وقتی می بینم مدیران و مسئولان حتی گوشه چشمی به این کار نداشته اند من هم انگیزه و شوقم را از دست می‌دهم . نمی دانم بعد از این چه تصمیمی باید بگیرم.

نوشته سینمای دفاع مقدس یک نقش خوب به من بدهکار است/ در جنگ از عشق و صلح حرف می‌زنم اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

در ابتدای جلسه کوروش جاهد منتقد سینما درباره «دریاچه ماهی» گفت: فیلم ساختار تصویری متفاوتی نسبت به سینمای دفاع مقدس دارد و با نوآوری به ویژه در نیمه دوم همراه است. در صحنه هایی از فیلم مرز واقعیت و خیال از بین می رود. فیلم به تبعات بعد از جنگ می پردازد که آدم ها در روزگار فعلی درگیر منفعت گرایی شدند و سر همان آدم های جنگ را کلاه می گذارند و حتی به سفرهای خارجی می روند و رفت و برگشت آدم ها در فیلم نشان از زمان های مختلف دارد که کیفیت رابطه آدم ها با هم در زمان های مختلف را بیان می کند. خوشحال کننده است که کسانی چون خانم دوستی به ساخت فیلم های متفاوت دفاع مقدسی می پردازند. در ابتدای فیلم منازعه ارتش و سپاه و بسیج نیز بیان از جنگ کلاسیک در ابتدای جنگ دارد. اکثریت قطعا به معنای بهتر و مفید بودن یک اثر نیست و کمیت بر کیفیت برتری ندارد. فیلم ها را باید آن گونه که هست پذیرفت و با توجه به نشانه ها معانی آن ها را دریافت و با آن ها ارتباط دوستانه مانند آدم ها برقرار کرد. یکی از قشنگی های «دریاچه ماهی» شروع فیلم با بازی کودکان است در حالی که در سایر فیلم های دفاع مقدس جنگ و خونریزی است. در این فیلم از دوران بچگی استفاده و از ابزار جنگ روایت می شود و آشنایی افراد را با هم نشان می دهد. از امکانات تصویری خوبی به ویژه در نیمه دوم و بخش پایانی فیلم استفاده شده است. کسی که این فیلم را می بیند با توجه به ساخت و کیفیت آن اصلا کارگردان آن را کارگردان اولی نمی داند. «دریاچه ماهی» فیلم ارزشمندی است و مخاطب از دیدن آن لذت می برد.

مریم دوستی کارگردان فیلم اظهار کرد: در سینماها شاهد سالن های خالی هستیم و این در حالی است که سانس های محدود و نامناسب به فیلم اختصاص داده شده است. مردم نسبت به سر در سینما که پوستر فیلم و عبارت دفاع مقدس هک می شود گارد می گیرند اما اگر هر ژانر دیگری باشد راحت تر به دیدن آن فیلم می روند. به نظر من یک شناخت اشتباهی از دفاع مقدس به واسطه ادوات جنگی، توپ، تانک و وصل کردن همه چیز به هم باعث دلزده شدن مردم از این ژانر شده است. در سینمای دفاع مقدس باید حرف تازه و نویی برای گفتن باشد وگرنه به نظر من ساخت چنین فیلم هایی پا گذاشتن روی میدان مین است چون فیلمسازی در ایران و فیلمساز زن بودن و موافقت مدیران و مسئولین با فیلمساز جوانی که می خواهد فیلم دفاع مقدس بسازد سختی های بسیاری دارد. باید مراقبت های بسیار ویژه ای انجام شود تا چنین فیلمی ساخته شود.

وی در ادامه افزود: من فکر می کنم ما به اندازه کافی درباره توپ، تانک و جنگ در وسط میدان صحبت کرده ایم و وقت آن است که بعد از سی و چند سال راجع به بازماندگان جنگ، فرزندان شاهد، جانبازان، رزمندگان و همه آدم های معمولی جامعه که عاشق بودند و فرقشان با سایرین عشق به وطنشان بود و جان در طبق اخلاص گذاشتند صحبت کنیم. یادآوری می کنم که هنوز هم کسانی هستند که در انتظار استخوان پدر مادر و برادر خود هستند و ما نباید فراموش کنیم چون مدیون کسانی هستیم که از مرز و بوم ایران پاسداری کردند.

دوستی تاکید کرد: فیلم به علت عدم حمایت از سوی مدیران، با نافرجامی گیشه روبرو شد ولی من خوب میدانم که این نادیده گرفتن هدفدار و به عمد است و برای من در تقابل میان حقیقت گویی و گیشه، بی ارزشترین هدف گیشه می شود، وقتی حرف تازه ای برای گفتن داشته باشی میخواهند حذفت کنند اما من حذف شدنی نیستم.

ستاره اسکندری نیز در ادامه درباره حافظه تاریخی مردم ایران بیان کرد: متاسفانه حافظه تاریخی ملت ایران بسیار ضعیف است و گاه آدم های مسئولی پیدا می شوند که دوباره تاریخ را یادآوری کنند. جنگ خواه ناخواه با همه آسیب ها و تبعات آن بخشی از تاریخ این سرزمین است، در زمان جنگ فیلم هایی ساخته می شد که به شدت با آدم های غیر واقعی فرشته گونه در مقام ایرانی ها و یک سری شیاطین در مقام عراقی ها  به تصویر کشیده می شد برای همین شاید کمی غیر قابل باور بود و بسیاری از مردم ما ارتباط برقرار نمی کردند تا این که با گذشت زمان نگاه ها به دوره جنگ واقعی تر شد و کارگردانانی مثل رسول ملاقلی پور، ابراهیم حاتمی کیا، احمدرضا درویش و احمد مرادپور به تولید فیلم هایی دست زدند که جنگ را تحلیل کردند و ما شخصیت هایی را در فیلم ها دیدیم که ملموس تر بودند.

وی در ادامه افزود: ۸ سال بسیار طولانی است و شاید حداقل صد سال طول بکشد که تبعات این جنگ از دل مردم ایران بیرون برود بنابراین دیدن همه این فیلم ها علاوه بر یادآوری احساس مسئولیت به همه ما، فارغ از هر اندیشه یا نگاه سیاسی که وابسته به مذهب هم نباشد یک بعد ملی میهنی دارد که از شاهنامه فردوسی شروع شد و تا به ابد ادامه دارد و همه باید همدیگر را تشویق به دیدن فیلم های این چنینی کنند. گاهی ما با فراموش کردن، بسیاری از چیزها را از دست می دهیم اما دوباره باید به یاد بیاوریم که چه روزگاری بر خاک این مملکت گذشته است.

لاله اسکندری نیز درباره کار در فیلم کارگردان اولی گفت: از خانم دوستی تشکر می کنم که این فرصت را به ما دو خواهر دادند تا بتوانیم در کنار هم نقش آفرینی کنیم هر چند که سهم ما از همدیگر یک عبور بود که از کنار هم گذشتیم. یک تیم جوان در طول این مدت در کنار هم فعالیت و تلاش کردند به ویژه خانم دوستی که با سختی و تلاش بسیار کار را به پایان رساندند. امیدوارم همان تعداد اندک که فیلم را می بینند از آن راضی باشند.

کارگردان «دریاچه ماهی» درباره سختی تولید این فیلم اظهار کرد: سختی زیادی روی دوش من بود که با وجود مسائل متعدد در تولید آن و انتخاب لوکیشن های مورد نیاز پافشاری کردم تا آن چه باید باشد محقق شود. از سویی چون یک سری از واقعیت های روز جامعه را بیان کرده ام با هجمه مدیران روبه رو شدم و فیلم به انحاء مختلف مورد حمله قرار گرفت تا دیده نشود.

حدیثه تهرانی نیز درباره حضور در فیلمی با ژانر دفاع مقدس خاطرنشان کرد: یکی از دغدغه های من کار کردن در این ژانر بود، فکر می کنم هر کسی همین ادای دین را برای خود دارد و بسیار خوشحالم که این کار را با یک خانم انجام دادم. کار کردن با یک خانم بسیار بهتر است به ویژه برای یک خانم، چون قابل درک تر و راحت تر است و بهتر می توان به نتیجه رسید. فیلم را از این جهت دوست دارم که از زاویه نگاه یک خانم ساخته شده است. ما جنگ را همواره از نگاه آقایان دیده ایم که شاید به جهت شکل خشن حقایق، تلخی ها و اثر ناراحت کننده ای همیشه در فیلم وجود دارد در حالی که خانم ها تلخی و ناراحتی را در لوای عواطف، محبت، مهر و دوستی که دارند نشان می دهند. خانم دوستی در این زمینه موفق عمل کرده و توانسته فیلمی شاعرانه و لطیف به مخاطب نشان دهد. امیدوارم روز به روز کارهای بهتر، قویتر و باارزش تر از خانم دوستی ببینیم. این کار حمایت نشد و امیدوارم کارهای بعدی حمایت شود تا خستگی از تن در آید چون خستگی به تن عوامل و علی الخصوص خانم دوستی مانده است.

کیان مقدم که آهنگسازی و موسیقی «دریاچه ماهی» را برعهده داشت درباره کار در این فیلم بیان کرد: بخش کوچکی از این فیلم بر عهده من بود. امیدوارم توانسته باشم ارتباطی که بین تصویر و مخاطب نیاز است ایجاد کرده باشم. این گونه که از نظر مخاطبان شنیده ام در دو بخشی که وظیفه من بوده این اتفاق افتاده است، ۷۰ درصد این فیلم از طریق موسیقی ارتباط برقرار می کرد و ۱۵ دقیقه آخر فقط موسیقی است و کلام ندارد. یک دقیقه آخر فیلم که در آن صحنه، اوج موسیقی کار بود کارگردان مجبور به حذف شد. فیلم اول است و بهتر از این ها برای خانم دوستی اتفاق می افتد و چه بد که در جامعه ما مردم را دعوت کنیم و التماس کنیم که برای دیدن فیلم های دفاع مقدس  به سینما بیایند. اگر ما ایرانی و ملی هستیم این اثر متعلق به مردم ماست. امیدوارم که سالن ها پر شود و مردم استقبال کنند.

دوستی درباره تبعات جنگ و پیام فیلم نیز اظهار کرد: پیام منِ فیلمساز، صلح است، تبعات جنگ تنهایی بچه های جنگ است که همچنان نیز تنها زندگی می کنند. از شروع فیلم نیز این مسئله بیان می شود که فرد جوانیِ خود را می گذارد و سی سال تنها زندگی می کند. در نهایت سرگذشت این فرد به تنهایی در وسط دریاچه ماهی شلمچه ختم می شود و اگر در سرزمین دیگری زندگی می کرد قطعا سرنوشت دیگری داشت. تا از جنگ و اتفاقات ناگوار آن نگوییم هیچ وقت قدر آرامش و صلح را نخواهیم دانست.

وی در پایان گفت: افراد زیادی به جهت واژه دفاع مقدس که روی فیلم است به تماشای آن نمی نشینند و شایسته است که به جای واژه دفاع مقدس، واژه ملی- میهنی جایگزین شود چون همه ما یک شوری در وجودمان است که هر جا احساس کنیم که حضورمان کمک می کند، هستیم. من به عشق مخاطبان فیلم را ساخته ام که دیده شود و دیده شدن آن برای من مهم است. معتقدم هر کس ایران را دوست دارد با دیدن «دریاچه ماهی» حالش خوب می شود.

نوشته جلسه نقد و بررسی «دریاچه ماهی» در فرهنگ‌سرای ارسباران برگزار شد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

مریم دوستی برای ساخت اولین فیلم سینمایی اش سراغ ایده ای جذاب اما سخت رفته است. ساخت فیلمی که داستان های موازی در آن روایت می شوند و قصه اش در فضایی بین رئال و سورئال در نوسان است حتی برای کارگردان های کهنه کار هم تجربه ای چالش برانگیز است. اما دوستی موفق می شود با در دست داشتن قصه ای جذاب و فیلمنامه ای تقریبا کم اشکال از پس این مهم براید. نقطه قوت فیلم بی شک داستان جذاب آن است. داستانی که قادر است مخاطب را با خود و فضای فیلم همراه کرده و تا انتها برای گره گشایی های داستان مشتاق نگه دارد. با اینکه فیلم دارای چندین قصه است که به صورت موازی روایت می شوند اما مخاطب حین تماشای آن  احساس ملال یا سردرگمی نمی کند. تدوین فیلم به نحوی است که حتی در بخش های ابتدایی که داستان ها به ظاهر هیچ خط و ربطی به هم پیدا نمی کنند دارای نظم روایی است و تماشاگر را در بین قصه هایش سردرگم نمی کند.

نکته مثبت دیگر فیلم در شخصیت پردازی آن است. شخصیت های فیلم همه افرادی عادی و برآمده از جامعه هستند، افرادی که همه روزه در بین مان می بینیم و کنارشان زندگی می کنیم. حتی رضا روشن نیز فردی کاملا معمولی است و زندگی عادی دارد. او پس از جنگ به شغل باغبانی روی آورده و در باغچه ای که خارج از شهر دارد مشغول به کار شده است. فیلم با این نوع از شخصیت پردازی آشکارا سعی داشته از شعارزدگی پرهیز کند و خانواده شهدا و بازماندگان جنگ را جزوی از افراد جامعه با همان دغدغه ها و مشکلات و … که دیگر افراد در زندگی ماشینی و مدرن امروز درگیر آن هستند نشان دهد و در این مسیر تا حدی موفق عمل کرده است.

دیگر نکته مثبت فیلم بازی های خوب آن است. دوستی پیش از ساخت اولین فیلم بلند سینمایی اش حدود سی فیلم کوتاه ساخته است که اغلب بازیگران آنها را نابازیگران یا بازیگران تازه کار تشکیل می دادند و حالا که این کارگردان با گروهی از بازیگران حرفه ای همکاری کرده است به اصطلاح به بهترین شکل از آنها بازی گرفته است. نادر فلاح در نقش رضا روشن که در دو مقطع زمانی دهه شصت و نود نقش این رزمنده را بازی کرده است ، با وجود برخی رفتارهای عجیب و متفاوت برای مخاطب قابل باور جلوه می کند. لاله اسکندری در نقش کوتاه اما تاثیر گذار اسما و ستاره اسکندری در نقش معصومه نیز درخشانند. همچنین علی دهکردی در نقش صاحب کار رضا روشن بازی متفاوت و جذابی در نقش یک فرد دلال پیشه و منفعت طلب ارائه کرده است. هرچند که کارکرد این شخصیت در فیلم و پیشبرد قصه تا انتهای قصه مشخص نمی‌شود و در صورت حذف هم تاثیری در روند داستان فیلم نخواهد داشت.

در ابعاد فنی از نظر جلوه های ویژه فیلم دارای خام دستی هایی است که بخاطر کم تجربه بودن کارگردان در ساخت فیلم بلند چندان جای تعجب ندارد. فصل های مربوط به جبهه فراتر از سریال های متوسط تلویزیونی نمی رود و بخش های پایانی و حضور رضا روشن در دریاچه ماهی و میعاد با یاران شهیدش با وجود تلاش کارگردان  و عوامل فنی برای ارائه تصویری ماورایی و رویا مانند به نتیجه رضایت بخشی ختم نمی‌شود. با وجود همه اشکالات عنوان شده اما «دریاچه ماهی» به عنوان اولین فیلم کارگردانی جوان که جسارت ورود به حیطه ساخت فیلم جنگی را داشته دوست داشتنی و گیراست. بخصوص اینکه کارگردان عمدا از بالا بردن زمان فیلم صرف نظر کرده و قصه را بیش از آنچه مصالح دراماتیکش مجال می‌داده طولانی نکرده است.

منبع: بهمن سبز

نوشته نگاهی به فیلم سینمایی «دریاچه ماهی»/ دوست داشتنی و گیرا اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

این اثر بعنوان ژانر مفهومی و ارزشی مورد حمایت کمپانی فیلمسازان استعداد جوان در کشور ایتالیا واقع شده است.

اکران عمومی این اثر با ژانر دفاع مقدس، از ۲۲ شهریورماه در سینماهای کشور آغاز شده است.

در خلاصه داستان «دریاچه ماهی» آمده است: چند داستان موازی، سرگذشت بچه‌های جنگ را روایت می‌کند که پس از سال‌ها در نقطه مشترکی به یکدیگر می‌رسند و در این میان عشق گمشده‌ای پیدا می‌شود.

نوشته سینماهای ایتالیا از فیلم سینمایی «دریاچه ماهی» استقبال کردند اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

این فیلم نگاهی به وقایع پس از جنگ دارد و داستان چند خانواده را روایت می کند که در نقطه مشترکی به یکدیگر می رسند و در این میان عشق گمشده ای پیدا می شود.

علاقمندان برای حضور دراین نشست می‌توانند به فرهنگسرای ارسباران واقع در خیابان شریعتی بالاتر از پل سیدخندان‌، خیابان جلفا مراجعه و یا با شماره‌های ۲۰- ۲۲۸۷۲۸۱۸ تماس بگیرند.

نوشته فیلم سینمایی «دریاچه ماهی» در فرهنگ‌سرای ارسباران اکران و نقد می‌شود اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

فرزاد حسنی اجرای این برنامه را برعهده داشت و در ابتدای مراسم گفت: غیرممکن است فرزند شهید در قاب سینما اثری را به نمایش بگذارد و به دست صاحبان اصلی خود نرسد. این فیلم در سنوات آینده نیز صاحب اصلی خود را پیدا خواهد کرد.

در ادامه مراسم، علیرضا تابش، مدیرعامل بنیاد سینمایی فارابی ضمن خوشامدگویی به مهمانان گفت: سلام به همه شهدای جنگ تحمیلی و انقلاب اسلامی و سلام بر شهداى مدافع حرم، تا شهید حججی عزیز، در آستانه هفته دفاع مقدس و ماه محرم هستیم و درود می‌فرستیم به همه شهدای عزیزمان و قدردانی می‌کنم از تشریف فرمایی عوامل فیلم «دریاچه ماهى»، هنرمندان عزیز و گرامی، مدیران سازمان سینمایى  و خانم‌ها و آقایانی که دعوت ما را پذیرفتند و در این جمع خودمانی شرکت کردند.

وی افزود: بیش از یکصد سال از تاریخ پر فراز و نشیب سینمای ایران می‌گذرد و باید اذعان داشت در سینمای نوین ایران پس از پیروزی انقلاب اسلامی، اهالی سینما با آثارشان نقش و سهم بسیار مهم و ارزشمندی در بازتاب رشادت‌ها و ایثار مردم کشورمان داشته‌اند، و رزمندگانی که جانانه در مصاف دشمن قرار گرفتند و دفاع شرافتمندانه کردند.

مدیرعامل بنیاد سینمایی فارابی با تاکید بر اینکه شاید ناب‌ترین لحظه‌های سینمای مقاومت و پایداری، لحظه‌هایی است که مخاطب در سکانس‌ها و پلان‌های فیلم‌های ماندگار پس از انقلاب آن را به خاطر سپرده است، بیان کرد: کارنامه درخشان سینماى ایران در حوزه دفاع مقدس و پایداری کاملا شفاف و روشن است همین طور هنرمندان و سینماگرانی که خودشان از خانواده‌های ایثارگران هستند. چرا که ایرانی‌ها در محیط خانوادگی‌شان، افتخار زیستن با جانباز، شهید یا رزمنده‌ای را دارند و میراث‌دار مقاومت هستند. همه ما جزو یک پیکره هستیم و قلب و دلمان برای عزت و سربلندی ایران اسلامی می‌تپد و به آرمان‌هایی که شهدای ما داشتند وفاداریم، به خصوص هنرمندانی که در عرصه هنرهای نمایشی و سینما نقش آفرینی می‌کنند.

وی ادامه داد: وظیفه خود می‌دانیم از همه هنرمندانی که در سه دهه گذشته بابت ترویج آرمان‌هاى انقلاب اسلامی لحظات خیلی ارزشمندی را برای مردم شریف ایران و جهانیان خلق کردند، قدردانى کنیم، واقعیت این است که «سینما» صدا و تصویر ملت ایران است و سینماى نوین ایران پس از انقلاب چهره دیگرى از واقعیات ایران را ترسیم کرد.

تابش توضیح داد: چند وقت پیش جلسه‌ای با پژوهشگر فرانسوى خانم «انیس دو ویکتور» در فارابی داشتم، ایشان پژوهشی راجع به سینمای ایران، سینمای جنگ و تحلیل سینمای شهید آوینی دارد. این پژوهشگر در تحلیل خود می‌گفت؛ ایرانى‌ها ملت مقاوم و شگفت انگیزى هستند، ایران به عنوان کشورى که صاحب سینماست و سالها درگیر جنگ بوده، در مقایسه با کشورهایی که مدتی دچار جنگ و بحران شده‌اند و دارای سینما هم بودند. اغلب این کشورها در دوره جنگ، سینماهایشان به دلیل ناامنی تعطیل شده. اما پژوهش خانم انیس نشان می‌دهد که در جنگ هشت ساله مردم ایران با صدام بعثی، نه تنها سینماها تعطیل نشد بلکه سینماگران ما با شوق و چنگ و دندان، زیر بمباران در فضای کاملا جنگی فیلم ساختند و مهم تر اینکه مردم ایران در آن ناامنی و فضای فوق العاده ترسناک آن روزها، مقابل سینماها صف کشیدند و بلیت فیلم خریدند و آثار سینماگرانشان که در محیط جنگ ساخته می شد را می دیدند؛ او این موضوع را در کتابش به عنوان یک استثناء در کشورهای دارای سینما ذکر می کند.

تابش در ادامه با اشاره به اینکه پیوند مردم با سینما، پیوندی ناگسستنی است و سینما جزوی از هویت ملی ایرانی‌ها شده است افزود: از همه تلاش‌ها و کوشش‌های اهالی شریف سینما در پاسداشت مقام رزمندگان و ایثارگرانی که مظلومانه و با سختی دوران پر زحمت جنگ را تحمل کردند و رنج کشیدند قدردانى می‌کنیم.

تابش افزود: در دوره جدید کارگروه سینماى مقاومت در بنیاد تشکیل شده است که هدف از تشکیل این کارگروه، برنامه‌ریزی تولید محصولات سینمای ایران در حوزه سینمای مقاومت است.

وى در ادامه گفت: همگرایی و هم‌افزایی نهادهای سینمایی در حمایت از آثار سینمای مقاومت ضرورت دارد و به همین منظور اعضای کارگروه سینماى مقاومت، ترکیبی از کارشناسان فرهنگی، هنرمندان و مسئولان خبره و دغدغه‌مند در این حوزه هستند.

تابش یادآور شد: در بنیاد سینمایی فارابی کنار سایر نهادهای دیگر سینمایی، حامی سینمای مقاومت و پایداری است و طی سال ۹۲ تا ۹۶ (در این چهار سال گذشته) بنیاد فارابى از ١٧ فیلم سینمایی با مضمون انقلاب اسلامی، مقاومت و پایداری حمایت کرده و فیلم «دریاچه ماهی» یکی از این فیلم هاست. طى سال‌هاى قبل بنیاد فارابى به فیلمسازان جوان توجه ویژه داشته، چرا که ورود نسل جدیدی از بانوان به سینما و تشویق این سرمایه‌ها به ساختن آثار ارزشمند معنوی و فیلم‌های مربوط به پایداری و مقاومت مد نظر ما بوده است و ما هم در کنارشان به عنوان حامى، کمک حالشان بودیم. سال گذشته خانم منیره قیدی با فیلم «ویلایی‌ها» و امسال خانم مریم دوستی با فیلم «دریاچه ماهى» و انشالله سال آینده چند فیلمساز نوگرا هستند که فیلمنامه‌هایشان را ارائه دادند تا در شورای مقاومت بنیاد فارابی بررسی شود و امیدواریم با کیفیت به تولید منجر شوند.

سپس «پرواز همای» قطعه ای را به شهدای غواص تقدیم کرد که مورد تشویق حاضران قرار گرفت.

در ادامه مراسم مریم دوستی کارگردان فیلم «دریاچه ماهی» ضمن تشکر از علیرضا تابش و حبیب ایل بیگی در جریان تولید این فیلم گفت: اگر لطف و حمایت این دو نفر نبود این فیلم ساخته نمی‌شد.

وی افزود: از آغاز اکران فیلم تا امروز اولین سوالی که از من پرسیده می‌شود این است که چرا برای ساخت نخستین فیلم به سراغ سینمای دفاع مقدس رفتم؟ ژانری که کار هر کسی نیست، من کاری کردم که مردان فیلمساز هم از آن می‌ترسیدند. این اتفاق نادانسته نبود و من به واسطه تجربه، شناخت و عشقی که به شهدا داشتم ادای دینی در وجودم احساس می‌کردم و وسیله‌ای بهتر از زبان سینما و زبان هنر پیدا نکردم.

دوستی ادامه داد: در کجای جهان ایستادیم؟ در امن ترین جای جهان در حالی که در کشورهای همسایه جنگ و ستیز است؛ ما این امنیت را مدیون خون شهدا هستیم.

دوستی سپس بیان کرد: سینما جای بازی‌های سیاسی نیست جای حرف دل است و حرف حساب. ذره بین نیست که یکی را بیش از حد بزرگ کند و دیگری را کوچک. سینما جای سلیقه فردی و جناحی نیست. سینما بیلبورد تبلیغات نیست که یکی را برند زودهنگام کند و دیگری را پلاسکویی ناکام. سینما پل ارتباط میان تکریم عشق است و حقیقت و زندگی. مگر می شود ۸ سال تاریخ معاصر را نادیده گرفت مگر می شود مدافعان عاشق حرم را فراموش کرد. مگر عاشورا یک روز نبود و هزاران سال تکرار. تاریخ پدران، برادران و همسرانی است که برای عزت وطن پا دادند، دست دادند، جان دادند ولی خاک وطن نداند، پرچم ندادند. این است قصه کانال ماهی من، دریاچه ای که هزاران استخوان هنوز هم در انتظار پیدا شدن و بازگشتند.

سپس مریم مهدی پور همسر شهید هادی باغبانی، خواهر شهید علی امرایی، فرح روز فاتحی مدیرعامل بنیاد آیه‌های ایثار و تلاش و اعظم بروجردی کارگردان و نمایشنامه نویس به روی صحنه آمدند تا آیین تقدیر و تجلیل از عوامل فیلم توسط بانوان انجام شود.

ستاره اسکندری، لاله اسکندری، علی دهکردی، حدیثه تهرانی، صحرا اسداللهی، سعید سعدی، مرتضی خان محمد (مدیر فیلمبرداری)، آزاده قوام (طراح لباس)، محسن بابایی (طراح گریم)، کیوان مقدم (آهنگساز)، آرش معیریان (مشاور کارگردان و تدوین)، پیمان شیرخانی (مدیر تولید)، یاسر سلیمانی (مدیر تدارکات)، رضا انصارین (جلوه‌های ویژه بصری) و اوژن اشرفی (اصلاح رنگ) مورد تقدیر قرار گرفتند.

در پایان تابلوی پوستر فیلم توسط مدیران سینمایی و فرهنگی، عضو شورای شهر تهران، عوامل و بازیگران فیلم، خانواده شهدا و … امضا شد.

در این مراسم علیرضا تابش مدیرعامل بنیاد سینمایی فارابی، احمد مسجدجامعی عضو شورای اسلامى شهر تهران، دکتر محمدجواد حق شناس رییس کمیسیون فرهنگی شورای اسلامی شهر تهران، حبیب ایل‌بیگی قائم مقام بنیاد سینمایی فارابی، ابراهیم داروغه‌زاده معاون ارزشیابی و نظارت سازمان سینمایی، سید روح‌اله حسینی رییس مدرسه ملی سینمای ایران، خانواده شهید امرایی، خانواده شهید باغبانی، اعظم بروجردی کارگردان و نمایشنامه نویس، فرح روز فاتحی مدیرعامل بنیاد آیه‌های ایثار و تلاش، کامران مجیدی، مجید توکلی و … حضور داشتند.

نوشته اکران خصوصی فیلم «دریاچه ماهی» برگزار شد/ تابش: بنیاد سینمایی فارابی حامی سینمای مقاومت است اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

همچنین نخستین بین‌المللی خارجی این فیلم منتشر شد. اکران عمومی این اثر با ژانر دفاع مقدس، از ۲۲ شهریورماه در سینماهای کشور آغاز شده است.

در خلاصه داستان «دریاچه ماهی» آمده است: چند داستان موازی، سرگذشت بچه‌های جنگ را روایت می‌کند که پس از سال‌ها در نقطه مشترکی به یکدیگر می‌رسند و در این میان عشق گمشده‌ای پیدا می‌شود.

نوشته انتشار پوستر بین‌المللی فیلم سینمایی «دریاچه ماهی»/ حضوردر جشنواره‌های خارجی اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

امروز ساعت ۲۱:۱۵ نخستین سانس اکران عمومی «دریاچه ماهی» در سینما آزادی است. علاقمندان می توانند با خرید بلیت از سایت سینماتیکت (www.cinematicket.org) به تماشای این فیلم بنشینند.

«دریاچه ماهی» نخستین فیلم بلند سینمایی مریم دوستی است که در بخش چشم‌انداز سی‌وپنجمین جشنواره فیلم فجر به نمایش درآمده بود.

در خلاصه داستان «دریاچه ماهی» آمده است: چند داستان موازی، سرگذشت بچه‌های جنگ را روایت می‌کند که پس از سال‌ها در نقطه مشترکی به یکدیگر می‌رسند و در این میان عشق گمشده‌ای پیدا می‌شود.

در این فیلم نادر فلاح، ستاره اسکندری، لاله اسکندری، حسن نجاریان، رهام تدریسی، حدیثه تهرانی، مجتبی پیرزاده، صحرا اسداللهی، حسین باشه آهنگر، ابراهیم برزیده، علی نجاریان، کاوه احمدی، مهدی الیاسی، گلشید بحرایی، سعید بیات، علی فرهادی، با هنرمندی: علی دهکردی و با حضور افتخاری: افشین هاشمی نقش‌آفرینی می‌کنند.

سایر عوامل فیلم عبارتند از، کارگردان: مریم دوستی، نویسنده: مصطفی رستگاری، مشاور کارگردان: آرش معیریان، فیلمبردار: مرتضی خان محمد، تدوین: آرش معیریان، صداگذار: مهرداد جلوخانی، صدابردار: رضا تهرانی، طراح گریم: محسن بابایی، موسیقی: کیان مقدم، طراح صحنه: میثم ماهان، طراح لباس: آزاده قوام، مدیر تولید: پیمان شیرخانی، مدیرتدارکات: یاسر سلیمانی، جلوه های ویژه میدانی: ایمان کرمیان، عکاس: امین مرادی.

نوشته اکران عمومی فیلم سینمایی «دریاچه ماهی» آغاز شد/ نمایش مردمی در سینما آزادی اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

اکران عمومی این فیلم ۲۲ شهریورماه آغاز می شود.

«دریاچه ماهی» چند داستان موازی، سرگذشت بچه‌های جنگ را روایت می‌کند که پس از سال‌ها در نقطه مشترکی به یکدیگر می‌رسند و در این میان عشق گمشده‌ای پیدا می‌شود.

لینک دانلود: آنونس جدید فیلم سینمایی «دریاچه ماهی»

نوشته آنونس جدید فیلم سینمایی «دریاچه ماهی» منتشر شد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

«دریاچه ماهی» نخستین فیلم بلند سینمایی مریم دوستی، در بخش چشم‌انداز سی‌وپنجمین جشنواره فیلم فجر به نمایش درآمد و هم اکنون برای اکران عمومی آماده شده است.

در خلاصه داستان «دریاچه ماهی» آمده است: چند داستان موازی، سرگذشت بچه‌های جنگ را روایت می‌کند که پس از سال‌ها در نقطه مشترکی به یکدیگر می‌رسند و در این میان عشق گمشده‌ای پیدا می‌شود.

در این فیلم نادر فلاح، ستاره اسکندری، لاله اسکندری، حسن نجاریان، رهام تدریسی، حدیثه تهرانی، مجتبی پیرزاده، صحرا اسداللهی، حسین باشه آهنگر، ابراهیم برزیده، علی نجاریان، کاوه احمدی، مهدی الیاسی، گلشید بحرایی، سعید بیات، علی فرهادی، با هنرمندی: علی دهکردی و با حضور افتخاری: افشین هاشمی نقش‌آفرینی می‌کنند.

سایر عوامل فیلم عبارتند از، کارگردان: مریم دوستی، نویسنده: مصطفی رستگاری، مشاور کارگردان: آرش معیریان، فیلمبردار: مرتضی خان محمد، تدوین: آرش معیریان، صداگذار: مهرداد جلوخانی، صدابردار: رضا تهرانی، طراح گریم: محسن بابایی، موسیقی: کیان مقدم، طراح صحنه: میثم ماهان، طراح لباس: آزاده قوام، مدیر تولید: پیمان شیرخانی، مدیرتدارکات: یاسر سلیمانی، جلوه های ویژه میدانی: ایمان کرمیان، عکاس: امین مرادی.

نوشته دعوت پرواز همای از مردم برای تماشای فیلم سینمایی «دریاچه ماهی» اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

با توجه به این که «دریاچه ماهی» اولین تجربه بلند سینمایی مریم دوستی بوده اما این اثر دفاع مقدسی در سی و پنجمین جشنواره فیلم فجر سینمای ایران نیز حضور داشته است.

مریم دوستی در سالهای گذشته به عنوان طراح گریم در سینمای ایران فعالیت می‌کرده و ساخت چندین فیلم کوتاه را در کارنامه خود دارد که این آثار در جشنواره‌های مختلف داخلی و خارجی جوایز مختلفی را کسب کرده‌اند.

عوامل اصلی تولید این فیلم عبارتند از: کارگردان: مریم دوستی، مدیر فیلمبرداری: مرتضی خان محمد، نویسنده: مصطفی رستگاری، تدوین و مشاوره کارگردان: آرش معیریان، صداگذار: مهرداد جلوخانی، صدابردار: رضا تهرانی، طراح گریم: محسن بابایی، ساخت موسیقی: کیان مقدم، طراح هنری:محمدرضا شجاعی، منشی صحنه: مریم شقاقی، طراح صحنه: میثم ماهان، رضا تهرانی، طراح لباس: آزاده قوام و تهیه کننده: سعید سعدی.

بازیگران فیلم نیز عبارتند از: نادر فلاح، ستاره، لاله اسکندری، علی دهکردی، حدیثه تهرانی، مجتبی پیرزاده، صحراسدالهی، حسین باشه آهنگر ، علی نجاریان و افشین هاشمی که در این فیلم حضور افتخاری داشته است.

نوشته رونمایی از جدیدترین پوستر فیلم سینمایی «دریاچه ماهی» اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

وی با اشاره به اینکه پاییز فرصت مناسبی برای ساختن فیلم جدیدم است توضیح داد: با اینکه برای ساخت فیلم اولم خیلی سختی کشیدم و اذیت شدم اما کماکان به ساخت فیلم هایی که در بستر جنگ روایت می شود علاقمندم  و«الدوز» هم با اینکه داستان اجتماعی دارد در ردیف فیلم های دفاع مقدس قرار می گیرد. داستان «الدوز» درباره قسمت خاصی از سپری شدن زندگی یک همسر شهید است.

دوستی همچنین در بخش دیگری از صحبت خود در مورد اکران فیلم «دریاچه ماهی» گفت: به همراه آقای سعدی تهیه کننده محترم این فیلم تصمیم داریم «دریاچه ماهی» را  هفته دفاع مقدس و اواخر شهریور اکران کنیم ؛امیدوارم ارگان های مربوطه در زمان نمایش از این فیلم حمایت کنند و ما بتوانیم اکران خوبی برای این فیلم در نظر بگیریم. فیلم های در ژانر جنک و دفاع مقدس هم با سختی فراوان ساخته می شوند و هم با مشقت به نمایش عمومی در می آیند. ارگانهای مربوطه و مسئولین نیز باید وفای به عهد خود با خون شهدا را در چنین مواقعی به اثبات رسانند.

این کارگردان جوان راه  زنده نگاه داشتن تلاش های بی دریغ رزمندگان را ، حمایت از چنین فیلم هایی دانست تامردم به سینما بیایند و این داستانها را بر پرده ببینند و قطعه مهم تاریخ معاصر ایران را فراموشش نکنند.

نوشته امیدوارم از اکران فیلم «دریاچه ماهی» حمایت شود/ روزهای پایانی نگارش فیلم‌نامه «الدوز» اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.