گفتنی است این فیلم سینمایی با بازی امیر آقایی، مهدی زمین‌پرداز، لیندا کیانی، حسین پاکدل، حمیدرضا پگاه، محمود پاک‌نیت، احسان امانی، علی آباقری و احسان شیخی سیاسی‌ترین فیلم دهه نود سینمای ایران است که پس از اکران در جشنواره فجر سی و هفتم با واکنش‌های گسترده و متفاوتی روبرو شد.

نوشته آغاز اکران آنلاین فیلم سینمایی «دیدن این فیلم جرم است» اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

«دیدن این فیلم جرم است» که پخش آن بر عهده موسسه «بهمن سبز» است، هم اکنون در سینماهای تهران و شهرستانها در حال اکران بوده و بلیت آن از طریق سامانه‌های «گیشه ۷» و «سینماتیکت» به فروش می‌رسد.

گفتنی است فیلم سینمایی «دیدن این فیلم جرم است» با هنرنمایی امیر آقایی، لیندا کیانی، حسین پاکدل و نقش آفرینی مهدی زمین‌پرداز سیاسی‌ترین فیلم دهه نود سینمای ایران است که پس از اکران در جشنواره فجر سی و هفتم با واکنش های گسترده و متفاوتی روبرو شد.

نوشته «دیدن این فیلم جرم است» میلیاردی شد/ جذب ۷۵ هزار مخاطب اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

درمیزگرد اول این هفته برنامه «هفت» با حضور ابوالفضل پورعرب علل ظهور و افول ستاره‌های سینما بررسی شد.

واژه سلبریتی مضحک است!

ابوالفضل پورعرب در سخنانی درباره واژه سلبریتی گفت: به نظر من سوپراستار و هالیوود شوخی است. واژه سلبریتی مضحک است و برای کسانی استفاده می شود که درست نیست. مثلا من سی سال شمال رفتم شنا نکردم که مبادا در حال شنا کردن کسی از من عکس بگیرد. خیلی چیزها به خیلی چیزها نمی‌خورد. همه فیلم های ما فاخر است. هنرمندان هم همینگونه است. جایی رد میشدم دیدم نوشتند پورعرب دستگیر شد با دستبند عکس گذاشته بودند که برای یک فیلم بود به همین راحتی با یک تیتر آبروی هنرمند می‌رود.

وی با بیان اینکه کسی به سمت بازیگران درجه دو و سه نمی رود و دولت باید به این افراد کمک کند، اظهارداشت: سندیکاها اصلا چگونه تشکیل می شود؟ چرا باید یک آدمی که چندین سال در سینما و تلویزیون کار کرده است چون سنش بالا رفته کنار گذاشته شود؟ به نظر شما دیگر لبخندی وجود خواهد داشت؟

باید از سرمایه‌های بازیگری مراقبت کنیم

پورعرب تاکید کرد: بازیگر به دنبال احترام و ادب است. جایزه پیونیانگ من گم می‌شود و به من تحویل داده نشده خوب باید به چه کسی گفت؟ کسی که دستمزد بالا می‌گیرد مثل من قربانی میشود. قاعدتا من از خوب زندگی کردن بچه ها خوشحال میشوم. یک سری شایعه ها باعث افزایش دستمزد می‌شود. کاش این بالا رفتن دستمزدها باعث ساختن زندگی بازیگرها شود. بودجه های فیلم ها از قبل تقسیم شده است این سخت است نه دستمزد بازیگرها.

وی ادامه داد: ظهور و بروز بازیگران جدید زیاد نبود آن چند نفر هم انقدر اذیت می شوند که باعث از بین رفتن آن ها می‌شود. بچه ها باید یک سری ملاحظاتی در فضای مجازی داشته باشند. وقتی کسی در ۲۵ سالگی استار می‌شود باید معلم داشته باشد تا به بیراهه نرود. دروغ های ما در دنیای مجازی است. من وقتی با شهاب حسینی کار می کردم لذت می بردم از بازیگری. نوید محمدزاده وقتی بازی میکند در واقع فکر می کند و بازی میکند و می‌توان به او گفت باریکلا. اما کاش از این سرمایه‌ها مراقبت کنیم.

وی افزود: من این دو را سرمایه می‌دانم ولی کاش بقیه هم قدر این افراد را بدانند. برخی از این ها برای فروش فقط استفاده می‌شوند. باید بشینیم با هم صحبت کنیم. من از دهه ۷۰ وارد سینما شدم ولی یک عکس از من در موزه سینما نیست. من تا کی سوار موتور شوم و بروم خواستگاری؟ باید نسل جدید وارد شوند.

نسخه قاچاق، تیر خلاص به «دیدن این فیلم جرم است» بود

در میزگرد دوم برنامه «هفت» رضا زهتابچیان کارگردان «دیدن این فیلم جرم است» گفت: فیلم برای اکران عمومی در جشنواره پر از اشکالات کیفی و فنی بود ولی گفتند شاید هیچ وقت نمایش داده نشود و من هم  به اکران آن راضی شدم. نسخه ای که الان در حال اکران است نسخه ی کاملی است. ما عملا یک سال به صورت غیر قانونی توقیف شدیم.

وقتی اعلام کردیم که میخواهیم فیلم را اکران کنیم صداهایی شنیده شد که این فیلم قاچاق شده و بچه ها همت کردند و جلوی آن را گرفتند. وقتی اکران در این دو هفته شروع شد دیگر از دست خارج شد. تیر خلاص به فیلم نسخه قاچاق بود که باعث کمتر شدن فروش می‌شود. لطمه مادی و معنوی زیادی خوردیم. این که کار چه کسی بوده نمیتوان دقیق گفت و لوگوی نسخه بازبینی جشنواره جهانی فیلم فجر را دارد. من ترجیح می‌دادم که اگر قرار است قاچاق شود نسخه درست قاچاق می‌شد ولی آن نسخه پر از اشتباه است.

فروش این هفته خیلی بهتر شد. با همه شرایط بدی که در این اوضاع هست اما فروش خوبی داشتیم. دو سال از «دیدن این فیلم جرم است» گذشته ولی هنوز نتوانستم فیلم جدید بسازم. من خط قرمزی رد نکردم این ها خط قرمزهای فرضی در ذهن بقیه است. سینمایی که من خیلی دوست دارم سینمای مجید مجیدی است.

میز فیلم‌ کوتاه «دریازدگی» به کارگردانی حامد اصلانی

در میز فیلم‌کوتاه این هفته محمدرضا مقدسیان و حامد اصلانی کارگردان «دریازدگی»  به بررسی این فیلم کوتاه پرداختند.

محمدرضا مقدسیان گفت: «دریازدگی» از چند وجه قابل صحبت است. یک وجه ارتباط پدر و پسر است که نقص دارد و مخاطب باید خودش خیلی چیزها را بفهمد. یک وجه دیگر موضوع نوستالژی است. یک بخش نوستالژی آن به علاقع فیلمساز به فیلم روزی روزگاری سرجیو لئونه باز می گردد و بخش دیگر آن خاطره بازی عشقی است که دیگر وجود ندارد. دریا زدگی هم عشق به سینما است و سعی کرده آن را به پرده آورد. در فیلمنامه نواقص جدی وجود دارد اما در فضاسازی این نواقص جبران می شود. حرکات دوربین هم در خانه به شدت خوب عمل می کند و فضا را پویا می کند. چیزی که کمتر در فیلم کوتاه به چشم می آید. در فیلم کوتاه مضمون زدگی زیادی وجود دارد اما در این فیلم کارگردانی تر و تمیز بیشتر دیده می شود. یک دوگانگی در فیلم کوتاه وجود دارد و آن این ایت که فیلمساز گاهی اوقات اینقدر مضامین را داد می زند که مخاطب خسته می شود و گاهی اینقدر از آن دور می شود که فیلم ناقص می شود. اما در دریا زدگی این موضع کمتر به چشم می خورد. در مورد بازی های هم می توان گفت پدر به خوبی می تواند به متن اضافه کند و انتخاب خوبی است.

حامد اصلانی در ادامه عنوان کرد: یک بخش از فیلم از خود من می آید. بخش دیگر ان از پدر و بخشی دیگر از فیلم های کلاسیکی که دیده ام و آن ها را دوست داشته ام. اگر صادقانه بخواهم بگویم من هم می گویم فیلمنامه نقص های زیادی دارد و آن را اگر الان بخواهم بسازم کل کار در سفر می گذشت. این فیلم برای ۴ سال پیش است و تجربیات من کمتر بود. من آدم بصری هستم. چون گرافیست و نقاش بوده ام و الان سعی می کنم بیشتر به متن برسم. در مورد این فیلم هم همین اتفاق افتاد. برای ساخت عجله کردم و از آن هم ضربه خوردم. اما الان سعی می کنم خود را مدیریت کنم. یکی از الگوهای مهم فیلم کوتاه در این فیلم رعات نشده است. فیلم موقعت محور نیست و شخصیت محور است. به همین دلیل فیلم الکن می ماند.

در سینمای بی مساله ما «دیدن این فیلم جرم است» فیلم مهمی به حساب می‌آید

میز نقد این هفته برنامه «هفت» با حضور مسعود فراستی، محمدتقی فهیم و ناصر هاشم‌زاده به نقد و بررسی فیلم سینمایی «دیدن این فیلم جرم است» سپری شد.

مسعود فراستی گفت: امشب قرار است فیلم «دیدن این فیلم جرم است» را بررسی کنیم. اسم فیلم هم جنجال دارد. «دیدن این فیلم جرم است» این یعنی جنجال و امشب راجع به این موضوع کامل بحث خواهیم کرد.

محمدتقی فهیم در ادامه گفت: برای مدت ها بود یک فیلم ایرانی که قابل بحث باشد ندیده بودیم. سینمای امروز پر از فیلم های خنثی است. بخشی از فیلم ها فقط بفروشند و عده ای دیگر چشم به جشنواره های خارجی دارند. مانند جایزه هایی که چند روز پیش در سفارت استرالیا به فیلم هایی جایزه دادند. صحبت در مورد این فیلم برای من جذاب است زیرا در عین جذابیت های عامه پسندانه مساله و دغدغه دارد. حرف فیلم حرف غیرت است. حرفی که برای منطقه ما کارکرد دارد. ما از فیلم «قیصر» به خاطر غیرت خوشمان آمد و این فیلم هم همین است. فیلم در تاریخ سینمای ما از منظر سیاسی جز معدود آثار است و پدیده نو ظهوری به حساب می آید. به نظر من این فیلم تک خال سینمای ایران در سینمای سیاسی در این دهه می باشد. ممکن است جزئیات فیلم دچار اشکالاتی باشد اما در کل فیلم پیشرویی است. فیلم مبتنی بر قواعد هالیوودی است و از این نظر هم قابل بحث است.

ناصر هاشم‌زاده عنوان کرد: من به نوعی در تحلیل قضیه می‌خواهم پرسش‌هایی داشته باشم. این فیلم به عنوان سیاسی‌ترین فیلم شناخته می‌شود. اگر سیاست را به تعریف ارسطویی طبع بشر بدانیم و قبول کنیم که سیاسی بودن جز جوهره انسان است که یک تعریف نظری است. اما در عمل متفکران همواره ناله داشتند که سیاست و قدرت دست نا اهلان است. سیاست مداران اهل قدرت هایی بودند که سوار آن می‌شدند. اثر سیاسی این جا چه معنی می دهد. فیلم به نوعی یک فریاد بلندی است برای توجه به ناموس و قدرت‌های پشت پرده. اما خط قرمزهای زیادی گذاشته است. به نظر من این فیلم سیاست زده است. به همین خاطر سیاست مداران فرصت طلب می‌توانند از آن به خوبی استفاده کنند.

مسعود فراستی در انتها گفت: من دفعه اول که «دیدن این فیلم جرم است» را دیدم فیلم سالم و صادقی بود ولی در گفتن حرف خودش ناتوان بود. برای باردوم فیلم را دیدم که انتهای آن هم تغییری کرده بود ولی معتقدم فیلم هنوز اشکالات زیادی دارد اما فیلم سالمی است. این فیلمنامه قطعا از موضعی سالم نوشته شده است و یک اعتراض به حق دارد و به جایی می رسد که نمی‌شود این اعتراض را جمع کرد و این نمره مثبت دارد. در سینمای بی جربزه و بی مساله ما «دیدن این فیلم جرم است» فیلم مهمی به حساب می آید. مشکل اما از همین جا آغاز می‌شود. موضوع باورمند انتخاب شده و این حتی با وجود لکنت‌های فراوان کاملا مشهود است. «دیدن این فیلم جرم است» یک جربزه معترضی دارد.

نوشته رضا زهتابچیان: نسخه قاچاق، تیر خلاص به «دیدن این فیلم جرم است» بود/ مسعود فراستی: در سینمای بی مساله ما این اثر فیلم مهمی به حساب می‌آید اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

«دیدن این فیلم جرم است» پخش آن بر عهده موسسه «بهمن سبز» است و بلیت آن در سینماها از طریق سامانه‌های «گیشه۷» و «سینماتیکت» به فروش می‌رسد.

گفتنی است این فیلم سینمایی با بازی امیر آقایی، مهدی زمین‌پرداز، لیندا کیانی، حسین پاکدل، حمیدرضا پگاه، محمود پاک‌نیت، احسان امانی، علی آباقری و احسان شیخی سیاسی‌ترین فیلم دهه نود سینمای ایران است که پس از اکران در جشنواره فجر سی و هفتم با واکنش‌های گسترده و متفاوتی روبرو شد.

نوشته اکران فیلم سینمایی «دیدن این فیلم جرم است» در مناطق فاقد سینما اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

«دیدن این فیلم جرم است» با بازی امیر آقایی، مهدی زمین‌پرداز، لیندا کیانی، حسین پاکدل، حمیدرضا پگاه، محمود پاک‌نیت، احسان امانی، علی آباقری و احسان شیخی، سیاسی‌ترین فیلم دهه نود سینمای ایران است که پس از نمایش در جشنواره فیلم فجر سی و هفتم با واکنش‌های گسترده و متفاوتی روبرو شده و سپس به مدت یک سال به محاق توقیف رفت.

در آستانه اکران فیلم سینمایی «دیدن این فیلم جرم است» از پوستر اصلی این فیلم نیز که توسط دانیال فرخ طراحی شده است، رونمایی شد.

گفتنی است هم اکنون سینماهای تمامی شهرهای با وضعیت زرد بازگشایی شده و سینماهای استان تهران و مازندران نیز بلافاصله پس از بهبود نسبی بیماری کرونا در این مناطق به جمع اکران فیلم «دیدن این فیلم جرم است!» اضافه خواهند شد.

نوشته آغاز اکران «دیدن این فیلم جرم است» از ۱۷ دی‌ماه/ رونمایی از پوستر اصلی فیلم اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

شفاه گفت: شرایط فیلم ما منحصر به فرد است. «دیدن این فیلم جرم است!» نزدیک به یک سال توقیف بود و بعد هم که تصمیم بر اکران گرفتیم کرونا پیش آمد. از طرفی هم حرف فیلم جوری نیست که بتوان بیش از این برای نمایش آن صبر کرد، چرا که احتمال می‌دهیم در صورت تعویق اکران، بعداً موانعی برای نمایش فیلم به وجود آید که فیلم بیش از این ضربه بخورد.

تهیه کننده فیلم گفت: به‌هرحال «دیدن این فیلم جرم است» حرف مردم است و این امید را داریم که با توجه به اقبالی که در اکران‌های جشنواره فجر و اکران‌های جانبی داشته‌ایم، در اکران عمومی هم مردم فیلم را تماشا کنند و آن را دوست داشته باشند و به نوعی یخِ اکران های سینمایی با این فیلم آب شود. از این جهت در صدد هستیم در اسرع وقت فیلم را در سینماها اکران کنیم که احتمالا در همین روزها تاریخ آغاز اکران سینمایی را هم نهایی خواهیم کرد.

گفتنی است فیلم سینمایی «دیدن این فیلم جرم است» به کارگردانی رضا زهتابچیان و تهیه کنندگی محمدرضا شفاه بعد از اکران در جشنواره فجر سال ۹۷ دچار حاشیه‌هایی شد و پروانه نمایش بعد از یک سال در بهمن ۹۸ صادر شد.

نوشته فیلم سینمایی «دیدن این فیلم جرم است» به زودی اکران می‌شود اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

رضا زهتابچیان نیز گفت: به رغم اینکه بارها گفته ایم همچنان روی حرفمان هستیم که ما این فیلم را تنهایی ساختیم و تنها نهاد حمایت کننده ما حوزه هنری بود ولاغیر. بازدارنده های فراوانی برای ساخته شدن این فیلم وجود داشت ولی خدا را شکر اتفاق افتاد. فیلم ما دچار مظلومیتی شد که این واژه مظلومیت را عمدا به کار می‌برم. چرا که بسیاری از نهادها گفتند ما مظلوم نمایی می‌کنیم ولی ما این کار را نکردیم و خدا را شاکریم.

وی ادامه داد: ما طهارت فیلم مان برایمان بسیار مهم بود و دست به هیچ جنگ زرگری نزدیم و هیچ تبلیغات سیاست بازانه‌ای را مرتکب نشدیم و هر چه گفتیم از سر صدق بود. به طهارت قابمان اعتقاد داشتیم و داریم. اگر فیلم ما دچار این بحران ها می شود من برایش یک دلیل بسیار مهم سراغ دارم و آن این است که فیلم ما فاقد یک پایگاه رسمی است. فیلم ما طوری نیست که این وری ها بخواهند از آن دفاع کنند و یا آنوری ها. در تمام طیف ها موافقان و مخالفان خود را داریم. ما خدا را شاکریم که فیلم ساخته شد. امیدوارم از فیلم خوشتان بیاید و اگر از فیلم خوشتان آمد که خدا را شاکرم و اگر کسی ناراضی بود پیشاپیش طلب حلالیت دارم.

نوشته شفاه: امیدواریم این فیلم مجوز نمایش بگیرد/ زهتابچیان: به طهارت قابمان اعتقاد داشتیم اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

بر اساس این گزارش، این فیلم امشب یکشنبه ۳۰ تیرماه، ساعت ۲۰:۳۰ تا ۲۲ در سالن شماره ۳ پردیس سینمایی ملت نمایش داده می‌شود.

مهدی زمین پرداز، امیر آقایی، لیندا کیانی، حسین پاکدل، محمود پاک نیت، حمیدرضا پگاه، احسان امانی، حمید ابراهیمی، حسن زارعی، محمدرضا مالکی، مرتضی زارع، مهدی پازوکی، محمدجواد موحد، مهرداد فلاحتگر، آرام نباتی، با معرفی مهران هادی، علی آباقری، احسان شیخی، سعید دشتی، سیدمهدی سجادیان، عدنان فراهانی، سامان غنائمی، فرشاد میرزایی و ایمان عبادیان ترکیب بازیگران این فیلم را تشکیل می دهند.

در خلاصه داستان این فیلم آماده است: «فقط یک فیلم پنج دقیقه‌ای می‌خواستم تا بعدا بتونم از زنم و دخترم دفاع کنم، ولی امونم ندادند… صدای آژیراشون داره نزدیک‌تر می‌شه… الان مثل مور و ملخ می‌ریزن اینجا…»

بخشی از عوامل تولید «دیدن این فیلم جرم است!» عبارتند از: نویسنده و کارگردان: رضا زهتابچیان، مدیر فیلمبرداری: روزبه رایگا، تدوین: سیاوش کردجان، طراحی و ترکیب صدا: علیرضا علویان، صدابرداری: امیر نوبخت حقیقی، موسیقی: حبیب خزایی فر، طراح صحنه و لباس: بابک پناهی، طراح چهره پردازی: محسن دارسنج، جلوه‌های ویژه بصری: شهاب نجفی، جلوه های ویژه میدانی: حمید رسولیان، دستیار اول کارگردان: علیرضا صالحی، برنامه ریز: امین قوامی، جانشین تهیه کننده و مدیر تولید: محمدجواد موحد، مشاور نویسنده: سیدمحمدحسن جلالی، مدیر تدارکات: افشین رئوفی، منشی صحنه: پونه خامین، عکاس: کورش پیرو، فیلم پشت صحنه: حمید ضرابی، مدیر تبلیغات: سیدعلی طباطبائی‌نژاد، مدیر امور رسانه‌ای: هادی فیروزمندی، مجری طرح: باشگاه فیلم سوره، تهیه‌کننده: محمدرضا شفاه، محصول: سازمان سینمایی حوزه هنری و موسسه فرهنگی تبلیغاتی بهمن سبز.

نوشته نمایش فیلم سینمایی «دیدن این فیلم جرم است!» در هفتمین جشنواره فیلم شهر اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

محمدرضا شفاه تهیه کننده فیلم در مورد موانع برای ساخت فیلم، گفت: درباره این سوال زیاد صحبت شده است. داستان اولیه فیلمنامه قبل تر نوشته شده است. دو سال پیش ما این فیلمنامه را تصمیم گرفتیم بسازیم که در مراحل اولیه گرفتن مجوز متوقف شد. بعد از آن از اسفند سال گذشته این بحث به طور جدی در حوزه هنری مطرح شد و یک بار دیگر تصمیم گرفتیم که این فیلم را بسازیم. می‌دانستیم موانع زیاد است ولی تلاش کردیم با مذاکره کار را پیش ببریم. در نهایت مجوز را به نام سازمان حوزه هنری صادر کردند. بعد از این هم که ساخته شد،نام تهیه کننده حقیقی هم که بنده بودم را به فیلم اضافه کردند.

زهتابچیان در ادامه درباره پایان فیلم و اینکه آیا رضایت مخاطب را جذب خواهد کرد، گفت: سعیم بر این بود که مخاطب رضایت داشته باشد. اما اینکه این اتفاق افتاده یا نه نمی توانم به طور قاطع بگویم. این بازخوردی است که باید از مخاطبان بگیرم.

این کارگردان در پاسخ به این سوال که به این قائل هستید که شروع فیلم بهتر از پایانش است گفت: شروعش قاطع تر است ولی فکر نمی کنم بهتر باشد.

از رضا زهتابچیان درباره اینکه کلوزآپ‌های پیاپی در سکانس خلع سلاح باعث شده مخاطب دیر متوجه اتفاق رخ داده شود و آیا تدوین مجدد می شود، گفت: کمی بخش درگیری ها را کم می کنیم.

زهتابچیان درباره اینکه آیا فیلم نگاهی به موضوع کاپیتولاسیون دارد، و اینکه آیا این موضوع می‌تواند مانع اکران فیلم شود، گفت: حتی بدون کاپیتولاسیون هم احتمال اکران نشدن فیلم وجود دارد. این فیلم درباره کاپیتولاسیون نیست. من یک خطای سیستمی را به پرده می آورم. اما من به دنبال این هستم که چرا چنین خطایی در این سیستم وجود دارد. من می خواهم بگویم چرا اصلا چنین مرد مستی باید به این شوکت برسد. این به خاطر ناصر احتشام است. برخی منتقدین نوشته بودند که کارگردان فیلم اسلحه را بر قلم مقدم می داند و هرگونه مذاکره با غرب را مایه خفت می داند. اگر بحث ما کاپیتولاسیون بود دیگر سرهنگ نیروی انتظامی و فرمانده سپاه و آن روحانی وارد داستان نمی‌شدند. آن مرد مست سطح قصه است و در عمقش چیز دیگری وجود دارد.

زهتابچیان در مورد سفارشی بودن فیلمش و همچنین پرداختن به مقوله غیرت سیاسی گفت: فقط در همین حد بگویم که چنین حرف‌هایی قابل اثبات نیست. فیلم سفارشی یعنی از سمت نهادهای حکومتی حمایت شود که اگر اینطور بود چنین فیلمی ساخته نمی‌شد. من این فیلم را به دندان گرفتم و ساختم. به ما پروانه ساخت ندادند و گفتند این فیلم خط قرمز ماست. در نهایت حوزه هنری پای کار آمد و کمک کرد این فیلم را بسازیم. ما محروم بودیم از دریافت مجوز. مجوزی که همه فیلم ها به راحتی می‌روند و می گیرند. کدام کار سفارشی؟

صالحی، دستیار کارگردان فیلم در مورد بحث سفارشی بودن آن گفت: این فیلم وقتی ساخته شد متولی زیاد پیدا کرد. این کار مجوز نیروی انتظامی نداشته به خاطر همین ما مجبور شدیم برویم در شهرک سینمایی غزالی با دکور سال ۵۷ سریال «معمای شاه» فیلمی بسازیم در سال ۹۷. ما در خیابان دزدکی پلان می گرفتیم و نمی توانستیم نماهای باز داشته باشیم. انگار که فیلمی زیرزمینی ساخته‌ایم. نیروی انتظامی حتی مجوز نمی‌داد برای مجوز نمایش این فیلم در جشنواره برای اینکه یک پلان را از کار دربیاوریم، پلانی که فقط پیامش این بود نیروی انتظامی در کنار مردم است.

زهتابچیان در پاسخ به سوالی درباره مقدم بودن اسلحه بر قلم در فیلمش گفت: اینطور نیست. من در شرایطی هستم که مدام اسلحه را نفی می کنم. انصافا من از دوستانی که آنجا حاضر هستند می پرسم که شما اگر جای امیر بودید چه می‌کردید؟ خودتان را جای او بگذارید که این بلا سر زن و بچه‌اش آمده. امیر چه کار باید می‌کرد؟ یک مشت قلدر آمده‌اند و دارند او را می‌برند. من آن اسلحه را بی‌دلیل دست امیر نداده‌ام. حتی خود امیر هم گفت که این اسلحه را آن‌ها دست من دادند.

شفاه در پاسخ به سوالی در مورد سانسور فیلم از پایان فیلمبرداری تا اکران گفت: صبر مجموعه حوزه هنری در طول ساخت این فیلم مثال زدنی بود. آن چیزی که در نهایت ساخته شد و ارشاد با رعایت تمام محافظه کاری‌ها مجوزش را صادر کرد، چیزی از آن حذف نشد به جز یک سکانس که آقای صالحی توضیح داد.

او همچنین در مورد شباهت شخصیت‌های سیاسی حاضر در فیلم با افراد حقیقی گفت: هیچکدامش مشخصا یک نفر نیست. این آدم‌ها، آدم‌هایی هستند که نمونه‌های آن در سپهر سیاسی ایران و یا هر کشور دیگری وجود دارد و در مورد شخص خاصی نیست.

شفاه در پایان در مورد کاپیتولاسیون گفت: کاپیتولاسیون یک قانون است که ایرانی بودن را یک ننگ می داند. قبل از انقلاب بوده و بعد از انقلاب هم وجود دارد. این که اگر امروز نتوانسته‌اند این را به قانون تبدیل کنند به خاطر ایستادگی مردمی است که در این کشور زندگی می کنند.

سوال بعدی درباره اسم فیلم پرسیده شد و اینکه آیا این اسم برای جذب مخاطب بوده، رضا زهتابچیان در پاسخ گفت: اسم فیلم دیالوگی بود در یکی از سکانس‌ها که می‌گفت پس چرا نمی‌گذارید این فیلم را مردم ببینند. دیدن فیلم جرم است؟ به خاطر اینکه مردم تجمع کرده بودند و عکس‌هایشان در شبکه‌های مجازی منتشر می‌شد. راد یک تیم فیلمبرداری می‌آورد و می‌نوشت اینجا صحنه یک فیلم است. این دیالوگ و آن سکانس حذف شد و الباقی سکانس‌ها را هم نتوانستیم بگیریم. بنابراین خالی از مردم است. دوازده، سیزده سال پیش که این اسم را انتخاب کردم دو منظوره بود. هم احساس می کردم جذابیت دارد و هم کاشت و برداشتی در این فیلم است. بعدا اسم به صورت مضمونی ماند چون هر جا برای فیلمنامه صحبت می‌کردیم با هیجان گوش می‌کردند ولی نهایتا می‌گفتند نمی‌خواهی بسازی که؟ و بعد وعده می‌دادند که ببینیم چه می‌شود، و هیچ‌کس و هیچ نهادی پای کار نیامد.

کارگردان «دیدن این فیلم جرم است!» در ادامه درباره نهادهایی که برای ساخت این فیلم به آنها مراجعه کرده گفت: تقریبا به تمام نهادهای مربوطه و حتی نهادهایی که فیلم به آنها مرتبط می شود، پای کار نیامدند. بعضی ها می گفتند این فیلمنامه را دوست داریم و فلان بخش آن حرف دل خود ما است. هیچ نهادی پای کار نیامد و فقط حوزه هنری به رغم تمام مخالفت‌ها یک تنه ایستاد تا کار به اینجا رسید.

زهتابچیان در ادامه درباره پایان فیلم و اینکه آیا رضایت مخاطب را جذب خواهد کرد هم گفت: سعی‌ام بر این بود که مخاطب رضایت داشته باشد. اما اینکه این اتفاق افتاده یا نه نمی توانم به طور قاطع بگویم. این بازخوردی است که باید از مخاطبان بگیرم.

از خزائی‌فر آهنگساز فیلم درباره موسیقی فیلم و تکراری بودن موتیف‌های آن گفت: اینطور نبوده است. یک بخش به این دلیل است که من خیلی از سکانس های فیلم را نرسیدم کار کنم و مجبور شدیم کپی کنیم. چند تا قطعه به خاطر زمان کم قطعه انتخابی بوده و این بهم ریختگی و تکراری بودن در آن به وجود آمده است.

رضا زهتابچیان درباره اینکه ۲۰سال پیش حاتمی کیا «آژانس شیشه ای» را با موضوع بی عدالتی ساخت و حالا شما این را ساختید و آیا ممکن است ۲۰ سال بعد هم کارگردان دیگری باز هم از بی عدالتی فیلم بسازد گفت: این آسیب پذیری اصلا قضای خداوندی و یک مساله فلسفی است. همه چیز در حال تغییر است و نیاز به مراقبت دارد. ضمن اینکه با فرض اول شما موافق نیستم. «آژانس شیشه ای» را استادی ساخته که من خیلی او را دوست دارم  و به او شبیه هستم. فیلم «آژانس شیشه ای» خیلی درباره بی عدالتی نبود. دیالوگ اینوری اونوری زیاد در فیلم ما استفاده شده بود و ما سعی کردیم این را رئالیزه کنیم برای همین شاید مشخص نباشد.

تهیه کننده فیلم هم در ادامه گفت: من یادم است در نشست خبری «آژانس شیشه ای» هم پرسیدند چرا شبیه «بعدازظهر سگی» ساخته شده و حتما ۲۰سال بعد هم فیلمی شبیه فیلم ما ساخته خواهد شد. چون موقعیت دراماتیک یکی است.

سوال بعدی از رضا زهتابچیان پرسیده شد که آیا فرد انگلیسی قرار بود تحریم ها را دور بزند؟ کارگردان «دیدن این فیلم جرم است» گفت اصلا چه کسی گفت این فرد انگلیسی است. عمدا این فرد یک ایرانی الاصل است که «تو ای پری» گوش می کند. سیستم ها از داخل می پوسد و ما می‌خواستیم این را نشان بدهیم.

«چرا امیر حین مذاکره در گوشه ای نشست و فیلم سونوگرافی و همسرش را نگاه کرد. احساس نمی‌کنید این باعث می شد انگیزه های شخصی وارد فیلم شود». این سوالی بود که پرسیده شد و رضا زهتابچیان در پاسخ، گفت: چنین احساس نمی کنم برای اینکه نقطه پیچش انگیزه شخصی و انگیزه ملی و یک فضاسازی عاطفی بود.

تهیه کننده هم در تکمیل این حرف گفت: بعد از آن پلان درواقع این پایان ارتباط های عاطفی و شخصی امیر با قصه گروگان گیری است و از آنجا تا پایان فیلم دیگر حرفی از خانواده امیر به میان نمی آید.

نوشته نشست فیلم «دیدن این فیلم جرم است!» برگزار شد/ زهتابچیان: حوزه هنری یک تنه پای کار ایستاد/ شفاه: چیزی از فیلم حذف نشده است اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

در سینمای درب و داغان و نازل امروز، و در فضای خفقان گرفته از مسائل شبه روشنفکری و دردهای فلسفی انتزاعی و یا در سینمای متعفن از شوخی های هرزه و رفتارهای سخیف و سبک سرانه، دیدن این فیلم یک جرقه است. یک شوک واقعی که مخاطب را دچار خودآگاهی می کند. سینمایی با مایه های انتقادی و انقلابی که بعد از «آژانس شیشه ای» در طول همه این سال ها مثل آن را ندیده ایم. این فیلم آخرین نسل از آثاری پرسشگر و مطالبه جوی این سالهاست که یقه می گیرد. با نبض جامعه در لایه های گوناگونش سروکار دارد. در عصر مرگ قهرمانان، یک سینماگر جوان پیدا شده که قهرمان می آفریند. نه قهرمان خیالی و پوشالی، قهرمانی برجوشیده از روح و متن همین اجتماع. مردی گره خورده  با تاروپود همین جامعه. جامعه معاصر که با ابتدایی ترین مسائل زیستی از قیمت مرغ و دارو و … کلینجار دارد تا عالی ترین عهدنامه های دروغین بین المللی. فیلمی که غیرت را از همین کوچه پسکوچه ها تا حوالی بین النهرین و تا کرانه های مدیترانه معنا می کند.

امیر، قهرمانی که جانش را برای حفظ ناموس دختران کرد کوبانی در برابر داعش فدا می کند و از حقوق فردی اش می گذرد اما غیرتمندانه، پای عزت ایرانی و امنیت ملی این مملکت می ایستد. آتش به اختیار و گوش به فرمانی قطب نمای ولایت. برای او، آقازاده ها، رانتخوارها، دیپلمات های غربی و شرقی، وطن فروشان میهنی و اجنبی فرقی نمی کند. پای شرفش ایستاده است حتی اگر در این مسیر، از در و دیوار  مثل مور و ملخ بریزند.

امیر، قهرمان جدید نسل امروز است. قهرمانی که از فراز و فرود برجام تا تلخی طاعون داعش را با تمام گوشت و پوست و جانش لمس کرده است. قهرمانی که زره بر تن ندارد. گلوله شلیک نمی کند. آرتیست بازی در نمی آورد. با رگان گردن، با چشمان اشکبار و با همه قلب خویش، برای ناموس و امنیت وطن می جنگد. امیر؛ قهرمانی از جنس امروز انقلاب، جامعه و مردم است. مظهری از باورها و اعتقادات یک ملت.

«دیدن این فیلم جرم است!» زوایای بسیاری دارد. یک فیلم سینمایی که در لوکیشن های محدود، بیشترین حرف های جامعه امروز را می خواهد بگوید و موفق هم، می شود. فیلمی که برای نخستین بار به هویت واقعی بسیج و بسیجی با همه تنوع سلایقش نزدیک می شود.  عرض اندام نسلی جدیدی از سینماگران با افکار انقلابی و آتشین؛ که درد و داغ دارند. به چالش های جامعه خویش آگاهند و بی گدار به آب نمی زنند.

فیلمی مملو از مانور جنگی، ادوات نظامی، درگیری، کشمکش و چالش قوا اما یک تیر در آن شلیک نمی شود و در پایان، اقتدار واقعی آن متجلی می شود. این تلا لو اقتدار و حاکمیت منسجم را در ساختار درونی فیلم می بینیم. بازی با آتش و دست به ماشه بردن ها و شلیک نکردن ها بسترآفرینش تعلیق ها، تنش ها و نقطه عطف های پی در پی است در محیطی بسته اما آبستن حوادث بسیار- بازی با خط قرمزها.

فیلم «دیدن این فیلم جرم است» خروج از دایره پاستوریزه و عقیم سینمای ماست. دلمان برای این جنس سینما تنگ شده بود. حتی، حاتمی‌کیا هم از این جنس دور شده یا دورش کرده‌اند و زمانه و روزگار، تیغ تیز سینما و فیلم هایش را کند کرده است.

رضا زهتابجیان را نمی شناسم اما درکی درست، دقیق و نزدیک از جامعه، آلام و آرمان های مردم دارد. فیلمسازی جوان و جسور که مرزها را کنار می زند. ابایی ندارد که از خطوط  قرمز عبور کند اما هوشمندانه و حواس جمع با چینش درست نشانه ها به خال می زند و آتش شعله ور غیرت جوان ایرانی را در خدمت عزت، شرف و امنیت ملی قرار می دهد. فیلم بخار دارد، گزندگی دارد، پرسشگری دارد. با توده ها و طیف های مختلف جامعه پیوند خورده است و دهان کجی می کند به همه سیاستمداران ترسو و دولتمردان ذلیل و زبونی که از آن سوی مرزها حساب می برند و یا حساب پس می دهند.

باورم این است که این فیلم به لحاظ محتوای اجتماعی حتی فراتر از «آژانس شیشه ای» است. حاج کاظم در «آژانس شیشه ای» مردم را گروگان می گیرد و به دنبال حسابرسی نسل خویش و همطیفان خویش است. قهرمان حاتمی کیا  روی سر مردم اسلحه می کشد و آنها را گروگان می گیرد و برای آنها (به عنوان شاهدانی اجباری) تکلیف تعیین می‌کند ولی، امیر این فیلم، با مایه گذاشتن از خویش و نه مردم، به مثابه مظهری از مردان آتش به اختیاری که همه مظاهر و نمادهای دوزیستان وطنی و وطن فروشان دارای گرین کارت را نشانه می روند عمل می کند. عباس و آرمان‌های حاج کاظم در حال مرگ هستند اما امیر با سرداری که غیرتش بر می جوشد ادامه و استمرار  دارد.

نوشته عصیان علیه محافظه‌کاری و اعتدال اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

او با حضور در «دیدن این فیلم جرم است!» ، نخستین تجربه ی بازی در نقش اول یک فیلم سینمایی را تجربه کرده است.

مهدی زمین پرداز همزمان با انتشار نخستین تصویرش، درباره این فیلم نوشت: – “مثل روز برام روشنه اینا توی روال قانونی منو له می‌کنن. قانون برای من قانونه، برای اینا تفریحه…!” همیشه اولین تجربه ها، ترسناک ترند. مخصوصا اگه قبل از تو هیچ کس خطرش رو نپذیرفته باشه.

«دیدن این فیلم جرم است!» فیلمی سیاسی است که به ماجرای یک گروگانگیری می‌پردازد. این فیلم برای نخستین بار در بخش «نگاه نو» سی و هفتمین جشنواره فیلم فجر به نمایش درخواهد آمد.

در خلاصه داستان این فیلم آماده است:

“فقط یک فیلم پنج دقیقه‌ای می‌خواستم تا بعدا بتونم از زنم و دخترم دفاع کنم، ولی امونم ندادند… صدای آژیراشون داره نزدیک‌تر می‌شه… الان مثل مور و ملخ می‌ریزن اینجا…”

بخشی از عوامل تولید «دیدن این فیلم جرم است!» عبارتند از: نویسنده و کارگردان: رضا زهتابچیان، مدیر فیلمبرداری: روزبه رایگا، طراح صحنه و لباس: بابک پناهی، طراح گریم: محسن دارسنج، مدیر صدابرداری: امیر نوبخت، طراحی و ترکیب صدا: علیرضا علویان، تدوین: سیاوش کردجان، آهنگساز: حبیب خزایی‌فر، جلوه‌های ویژه رایانه‌ای: شهاب نجفی، جلوه های ویژه میدانی: حمید رسولیان، مشاور نویسنده: سیدمحمدحسن جلالی، مدیر تولید: محمدجواد موحد، مدیر برنامه‌ریزی: امین قوامی، دستیار اول کارگردان: علیرضا صالحی، منشی صحنه: پونه خامین، مدیر تدارکات: افشین رئوفی، عکاس: کورش پیرو، ساخت پشت صحنه: حمید ضرابی، مدیر تبلیغات: سیدعلی طباطبائی‌نژاد، مدیر امور رسانه‌ای: هادی فیروزمندی، مجری طرح: باشگاه فیلم سوره، تهیه کننده: محمدرضا شفاه، محصول: سازمان سینمایی حوزه هنری.

نوشته انتشار نخستین عکس از مهدی زمین‌پرداز در «دیدن این فیلم جرم است!» اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

“هیچ چیز از آن شبِ لعنتی یادم نمانده و بعد از آن فقط چشم‌هایم سیاهی می‌رفت. چیزی در من کشته می‌شد که آماده بودم دوستش داشته باشم … یک حس خفقانِ سخت و نفس‌گیر مثلِ «دیدن این فیلم جرم است»”.

«دیدن این فیلم جرم است!» یک فیلم سیاسی است که به ماجرای یک گروگانگیری می‌پردازد. این فیلم برای نخستین بار در بخش «نگاه نو» سی و هفتمین جشنواره فیلم فجر به نمایش درخواهد آمد.

در خلاصه داستان این فیلم آماده است: “فقط یک فیلم پنج دقیقه‌ای می‌خواستم تا بعدا بتونم از زنم و دخترم دفاع کنم، ولی امونم ندادند… صدای آژیراشون داره نزدیک‌تر می‌شه… الان مثل مور و ملخ می‌ریزن اینجا… .”

بخشی از عوامل تولید «دیدن این فیلم جرم است!» عبارتند از: نویسنده و کارگردان: رضا زهتابچیان، مدیر فیلمبرداری: روزبه رایگا، طراح صحنه و لباس: بابک پناهی، طراح گریم: محسن دارسنج، مدیر صدابرداری: امیر نوبخت، طراحی و ترکیب صدا: علیرضا علویان، تدوین: سیاوش کردجان، آهنگساز: حبیب خزایی‌فر، جلوه‌های ویژه رایانه‌ای: شهاب نجفی، جلوه های ویژه میدانی: حمید رسولیان، مدیر تولید: محمدجواد موحد، مدیر برنامه‌ریزی: امین قوامی، دستیار اول کارگردان: علیرضا صالحی، پانته‌آ حسینی، مدیر تدارکات: افشین رئوفی، عکاس: کورش پیرو، ساخت پشت صحنه: حمید ضرابی، مدیر تبلیغات: سیدعلی طباطبائی‌نژاد، مدیر امور رسانه‌ای: هادی فیروزمندی، مجری طرح: باشگاه فیلم سوره، تهیه کننده: محمدرضا شفاه، محصول: سازمان سینمایی حوزه هنری.

نوشته انتشار نخستین عکس از «دیدن این فیلم جرم است!»/ ماجرای یک گروگانگیری اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.