اپیزود اول از این مجموعه انیمیشن که «مصطفی» نام دارد؛ با صدای پرویز پرستویی به دور از روایت‌های کلیشه‌ای رسمی و از زبان شهید مصطفی چمران مبارز آرمان‌خواه، برشی‌هایی از زندگی شخصی و پر فراز و نشیب این قهرمان ملی را از زمان تحصیل وی در آمریکا تا دوران فعالیت اجتماعی او در کشور لبنان و در نهایت لحظه شهادت این بزرگ‌مرد نامدار را به تصویر می‌کشد.

در خلاصه داستان «مصطفی» آمده است: دلم سرود می‌خواهد؛ پر از شور، شعر و موسیقی… دلم رقص می‌خواهد؛ همین بالای آسمان، بالای دماوند، قلب ضحاک همیشه دربند… اینجا “وطن من” است، انگار زمان از لحظه رفتنم متوقف شده بود…

علاوه بر پرویز پرستویی، دانش اقباشاوی، رعنا ابراهیم، سوده شرحی، مهرداد معمارزاده، سعید شریف، فریبا فصیحی، یاسمین حاج‌ناصر، آزاده اکبری و سارا اژده‌فر نیز در این اپیزود به عنوان صداپیشه حضور دارند.

مجموعه انیمیشن «نام‌ها» که با فرم کمیک‌موشن ساخته شده است؛ در چهار اپیزود متفاوت به روایت زندگی چهار قهرمان دفاع مقدس، شهید مصطفی چمران، شهید عباس دوران، شهید حسن باقری و شهید مهدی باکری می‌پردازد.

این مجموعه با نام‌های «مصطفی»، «عباس»، «حسن» و «مهدی» هر کدام در مدت زمان حدود ۳۰ دقیقه، روایتی از قهرمانان نامدار میهن است که اکنون برای نخستین‌بار پس از گذشت سال‌ها، قرار است به صورت هفتگی پنجشنبه شب‌ها ساعت ۲۱:۱۵ روی آنتن شبکه دو برود.

ساخت تیزر این اپیزود بر عهده حسام حاجی‌پور بوده است.

سایر عوامل اپیزود «مصطفی» عبارت‌اند از: فیلمنامه: سیدرضا میرکریمی، دستیار کارگردان: امیر مهران، محقق و داستان نویس: مژگان ایلانلو، مدیر دوبلاژ: اشکان صادقی، صداگذاری: آرش قاسمی، طراحی کمیک: سعید غنی زاده/حمیدرضا شریعت/ مهرداد اسیوندی/ حسن تبریزی، کامپیوزیت: هدی اربابون/ مسعود تقی مومنی/ امیر مهران، تدوین: رضا میرکریمی/ امیر مهران، صدابرداری: حسام آشتیانی‌پور، مشاورین فیلمنامه: امید نجوان/مهران کاشانی، روابط عمومی: زهرا دمزآبادی، محصول سازمان سینمایی سوره.

نوشته اپیزود اول از روایت «نام‌ها» روی آنتن می‌رود اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

براساس این گزارش، این مستند روز جمعه ۳۰ خرداد ساعت ۱۲ شبکه مستند، جمعه ۳۰ خرداد  ساعت ۲۲:۳۰ شبکه افق، شنبه ۳۱ خرداد ساعت ۱۵:۳۰ شبکه افق، شنبه ۳۱ خرداد ساعت ۱۹ شبکه مستند و یکشنبه اول تیرماه ساعت ۱۱ از شبکه پنج سیما روی آنتن خواهد رفت.

در خلاصه فیلم «خاطرات موتور سیکلت» آمده است : روزی روزگاری، جوان‌های تهران در تپه‌ها و خیابان‌ها مشغول موتور سواریشان بودند که جنگ شد.

یک آدم دلربا آمد دلشان را برد، خودشان را هم برد به جبهه … .

اسمش چمران بود، شهید مصطفی چمران … .

«خاطرات موتور سیکلت» به تهیه‌کنندگی و کارگردانی امیرحسین نوروزی و نویسندگی سامان مختاری، تهیه‌شده در خانه مستند انقلاب اسلامی و محصول سازمان هنری رسانه‌ای اوج است.

نوشته پخش «خاطرات موتور سیکلت» از سه شبکه تلویزیون به مناسبت سالروز شهادت شهید چمران اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

امیرحسین نوروزی کارگردان مستند «خاطرات موتور سیکلت» که در ارتباط با گروهی از همرزمان شهید چمران است؛ دیگر مهمان این برنامه بود که در سخنانی کوتاه در ارتباط با ویژگی‌های اخلاقی شهید چمران صحبت کرد.

مواجهه چکشی شهید چمران در اولین برخورد!

خانم کاظم‌زاده در ابتدای صحبت‌هایش در ارتباط با اولین مواجهه‌اش با شهید چمران گفت: آن روزها که من کردستان بودم؛ ضدانقلاب آنجا جولان می‌داد؛ جاده دست آنها بود و در پادگان مریوان که ما حضور داشتیم، جو خیلی ناآرام بود؛ جلسه مسئولین خیلی پر سر و صدا بود، من پشت در نشسته بودم که شهید چمران وارد شدند، به اطرافیان اشاره کردند که ایشان کی هستند؟ گفتند: «این خانم خبرنگار است؟»، تا شنیدند خبرنگارم، گفتند: «بیرونشان کنید!»

وی افزود: حس ایشان این بود که ممکن است خبر این تنش‌ها، رسانه ای شود اما من سریع گفتم، من از آن خبرنگارانی که شما فکر می کنید نیستم، به من برخورده بود و گفتم آقای چمران اگر شما امروز به اینجا آمده اید، من از دو روز پیش اینجا بودم. بعد از آن هم از آنجا نرفتم.

تصویر ترسناکی که ضدانقلاب از چمران در ذهن مردم ساخته بود

این عکاس جنگ در ادامه در ارتباط با اینکه چگونه تصویر شکل گرفته از شهید چمران که به واسطه تبلیغات ضدانقلاب در ذهن او شکل گرفته بود، تغییر پیدا کرد؛ گفت: بعد از آن اتفاقات یک بار وقتی شهید چمران دوربین من را دیدند؛ از این گفتند که ایشان نیز زمانی دوربین «کنون» داشتند و گفتند: «یاد آن روزها بخیر که محل ما جنوب لبنان بود و من با دوربینم از اسرائیلی‌ها عکس می‌گرفتم.» این حرف‌های شهید چمران برای من خیلی تعجب‌آور بود و باعث شد تا از ایشان درباره حضورشان در لبنان سوال کنم.

وی افزود: سوالات من درباره لبنان باعث شد تا ایشان از این بگویند که چقدر در آن دوران همراه با دوربینشان در مناطق سختی حضور داشتند و چه شب‌هایی برای پاس‌بخشی آن منطقه‌ای که دست ایشان بوده، بیدار مانده‌اند. این حرف‌ها خیلی برای من جذاب و جالب بود. چون در آن زمان ضدانقلاب به شهید چمران لقب «فالانژ لبنان» را داده بودند! حتی در آن منطقه‌ای که من وارد شده بودم وقتی با مردم ارتباط گرفتم دیدم که می‌گویند فقط خدا کند چمران به اینجا نیاید! یعنی چنین تصویری از شهید چمران در ذهن مردم ایجاد کرده بودند.

چمران مردی اهل‌ خانواده بود

خانم کاظم‌زاده در خصوص این نکته که گروهی می‌گویند شهید چمران خیلی اهل خانواده نبود نیز گفت: این دروغ است، اتفاقا ایشان اهل خانواده بوده است، شما باید روایت خانواده داری ایشان را از خود خانواده‌شان می شنیدید و از دید دیگران قضاوت نمی‌کردید. ایشان اتفاقا خیلی اهل خانواده بودند.

وی ادامه داد: شهید چمران یک بار تعریف می‌کردند، زمانی که در آمریکا زندگی می‌کردند به واسطه مطالعه چند بولتن داخلی متوجه شدند شرکتی که در آن کار می‌کنند؛ خدمات زیادی به اسرائیل ارائه می‌کند؛ آنجا بود که تصمیم جدی خودم را گرفتم و وقتی به خانه رفتم به همسرم [همسر اول دکتر چمران] نیز گفتم که من باید این اشتباهم را جبران کنم.

شهید چمران از همان دیدار اول شیفته امام موسی‌صدر شد

کاظم‌زاده در ادامه با اشاره به مواجهه شهید چمران با امام موسی صدر نیز گفت: ایشان برای اشتباه خود، به بررسی این می‌پردازند که در حال حاضر کدام گروه بیش از همه در مبارزه با اسرائیل فعال است و در این تحقیقات با شخصیت امام موسی صدر آشنا می‌شود و به گفته شهید چمران در همان دیدار اول شیفته امام موسی صدر می‌شود.

دکتر چمران وقتی به دعوت امام موسی صدر به لبنان می‌رود و مسئولیت یتیمخانه‌ای که امام موسی صدر تاسیس کرده برعهده می‌گیرد؛ سعی می‌کند میان فرزندان خود و بچه‌های یتیمخانه فرقی نگذارد؛ همین اتفاق و البته سخت بودن شرایط زندگی در لبنان، باعث می‌شود همسرش تصمیم بگیرد همراه با فرزندانشان به آمریکا بازگردد.

نصیحت شهید چمران درباره اعتماد نکردن به تندروها

کاظم‌زاده در ارتباط با ماجرای درخواست برخی از چهره‌های سیاسی از جمله حسن روحانی در سال‌های ابتدایی پیروزی انقلاب برای انحلال ارتش و نقش کلیدی شهید چمران از جلوگیری از این تصمیم غلط اظهار کرد: یادم هست چند روز بعد از آن اتفاق شهید چمران را دیدم و ایشان خیلی از اتفاقات پیش آمده در این ماجرا ناراحت بودند. ایشان از این گفتند که چقدر آزاردهنده است که گروهی تندروی می‌کنند. آن موقع بود که ایشان به من نصحیت کردند که هیچگاه به تندروها اعتماد نکن!

پیش‌بینی شهید چمران درباره خیانت یاسر عرفات به مردم فلسطین

این عکاس دوران جنگ در ادامه صحبت‌هایش درباره روحیه اخلاق‌مدارانه شهید چمران بیان کرد: شهید چمران با وجود اینکه با فعالیت‌های سازمان آزادی‌بخش فلسطین به رهبری یاسر عرفات چندان موفق نبودند اما سعی نکردند تا با ایجاد یک غوغای رسانه‌ای علیه آن‌ها موضع بگیرند ولی به یادم هست که دکتر چمران به خود من گفت: من نیستم ولی تو هستی و می‌بینی آن روزی را که یاسر عرفات خیانت می‌کند.

اخلاق‌مداری، بهترین درس چمران برای مسئولین امروز

کاظم‌زاده در بخش پایانی صحبت‌های خود در ارتباط با اینکه کدام‌ ویژگی‌ شهید چمران به درد مردم و مسئولین امروز جامعه ما می‌خورد، اظهار کرد: به نظر من مهمترین ویژگی شهید چمران که برای امروز ما نیز مناسب است، اخلاق‌مداری و پایبندی ایشان به اخلاق ایشان بود. ایشان شخصیتی چند بعدی بود و قطعا اگر در دوره امروز حضور داشت در این دسته‌بندی‌های سیاسی امروزی نمی‌گنجید.

بارزترین ویژگی چمران؛ دوری از غرور بود

امیرحسین نوروزی کارگردان مستند «خاطرات موتور سیکلت» نیز در سخنانی در ارتباط با ویژگی‌های اخلاقی شهید مصطفی چمران گفت: یک سیری در زندگی شهید چمران وجود دارد که این چه در دوران تحصیل ایشان در آمریکا و چه در دوره حضور در لبنان و چه در دوران جنگ دیده می‌شود؛ آن هم این که او هیچگاه از حال شخصی خود غافل نشده است و هیچگاه از این سوال درباره چیستی و چرایی زندگی و خلقت انسان و نقشی که برای آن به دنیا آمده، غافل نشده است.

وی افزود: نکته دیگر در ارتباط با دکتر چمران این است که هیچ‌وقت مراتب علمی و حکومتی او باعث تغییر منش و رفتارش نسبت به آدم‌های پیرامونش نشد؛ از دور دست‌ترین خاطرات تا لحظه شهادت ما هر خاطره‌ای از شهید می‌شنویم، هیچوقت خود برتربینی و غرور در آن دیده نمی‌شود؛ به نظرم این بارزترین ویژگی شهید چمران است.

نوشته شهید چمران اهل‌ خانواده بود/ اخلاق‌مداری، بهترین درس چمران برای مسئولین امروز اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

خانم کاظم زاده عکاس جنگ و از همراهان شهید چمران در کنار امیرحسین نوروزی کارگردان مستند «خاطرات موتور سیکلت» که در ارتباط با گروهی از همرزمان شهید چمران است؛ دو چهره‌ای هستند که در این قسمت از برنامه مقابل سجاد بلوکات مجری جوان «رادیکال سه» خواهند نشست.

برنامه «رادیکال سه» در این سری خود سعی کرده تا با نگاهی دانشجویی و دقیق عملکرد و تاثیرگذاری شخصیت های اجتماعی سیاسی و فرهنگی جامعه ایران را به آرمان های استقلال؛ آزادی؛ عدالت و پیشرفت مورد بررسی قرار می دهد.

این برنامه، پنجشنبه ۵ دی ماه، ساعت ۲۰ از شبکه سوم سیما به روی آنتن می‌رود. علی زندیه، کارگردانی و میکائیل دیانی تهیه‌کنندگی سری جدید «رادیکال سه» را برعهده دارند.

نوشته برنامه «رادیکال سه» رنگ و بوی شهید چمران می‌گیرد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

صافی که پیش از این نیز نقش موثری در معرفی قهرمان های بومی داشته و همیشه از عناصر خنثی فاصله گرفته است، در تازه ترین اثر خود ماجرای معلمی را روایت می کند که در روزهای نخستین جنگ لباس رزم بر تن کرده و رهسپار جبهه های نبرد می شود. در این باره سوره سینما گفت و گویی با ایشان ترتیب داده که در ادامه می خوانید:

* به واسطه دو فیلم سینمایی که تا کنون جلوی دوربین برده اید شاید همه شما را به عنوان کارگردان حوزه کودک و نوجوان بشناسند. چطور شد که از لطافت سینمای کودک به سمت جنگ و دفاع مقدس آمدید؟

–  من تضادّی بین این دو نمی بینم و معتقدم فیلمساز در مسیر تجربه هایش می تواند ژانرهای مختلفی را تجربه کند. البته این را هم اضافه کنم که جنگ نیز به نوعی بخشی از کودکی و نوجوانی من بوده است. خاطرم هست که در ۱۵ سالگی به جبهه رفتم و بخشی از تجربۀ نوجوانی ام در سنگرهای خط مقدّم و زیر آتش و انفجار گذشت. پس از این لحاظ، جنگ هم بخشی از خاطرات و تجربه های کودکی و نوجوانی ام محسوب می شود. این حضور باعث شده تا بسیاری از خاطرات و دل مشغولی هایم تحت تأثیر آدمهای آنجا و فضایش شکل بگیر. بگونه ای که به هیچ وجه نمیتوانم نادیده اش بگیرم! از طرف دیگر، علیرغم اینکه هردو فیلم بلند سینمائیِ خودم را با موضوع کودک و نوجوان تولید کرده ام، ولی در حوزۀ فیلم کوتاه و مستند، چندین تجربۀ کار جنگی و دفاع مقدس ساخته ام که باعث می شود تا تجربۀ این نوع کار را نیز داشته باشم.

* شما ژانرها به خصوص ژانر دفاع مقدس را در سینما چگونه توصیف می کنید؟

– اصولا وقتی بحث دفاع مقدس می شود باید بدانیم که با یک رویکرد مواجه هستیم، نه ژانر. شما در ژانر یا گونۀ سینمائی با فُرم های مختلفی از قالب های مشخص و معیّن سر و کار دارید. به عنوان مثال در فیلم پلیسی باید پلیس و ماجراهای مرتبط با آن دیده شود. فیلم ملودرام به مسائل عاطفی درون خانواده می پردازد، فیلم تاریخی گذشته را بازسازی می کند. در فیلم جنگی نیز قطعاً نمی توانید حضور تیر و تفنگ و اسلحه را حذف کنید. فیلم ها در تقسیم بندی ژانر، اصولاً به شکل کاملاً قابل دیداری و فُرمال تقسیم می شوند؛ ولی اشاره به مقولۀ «دفاع مقدس» درواقع تبیین یک رویکرد است. رویکردی که میتواند در یک فیلم اجتماعی، سیاسی، پلیسی، کودک و نوجوان و حتی کمدی دیده شود. کمااینکه فیلم کوتاه من با عنوان «تخم مرغ جنگی» که در سال۸۴ تولید کردم، در ژانر کمدی موزیکال ساخته شد در حالیکه رویکردش دفاع مقدّس بود.

* دلیل رفتن شما به سمت تولید فیلم جنگی چقدر می تواند به خاطر استفاده از حمایتهای ویژه باشد؟

– حمایت ویژه؟ اگر قرار بود حمایت ویژه ای در مورد این ژانر وجود داشته باشد، «پینوکیو، عاموسردار و رئیسعلی» خیلی بیشتر باید حمایت میشد. چرا که هم راجع به تاریخ مبارزات ضد استعماری مردم بوشهر است و هم تجلیل از شخصیتی همچون رئیسعلی دلواری است. کسی که قهرمان ملی و مذهبی تاریخ کشور ماست. متاسفانه یا خوشبختانه حمایت چندانی در این حوزه به چشم نمی آید. اگر هم باشد، پراکنده و غیر مستمر است. اتفاقا اگر یک فیلم کُمدیِ کوچه بازاری کار کنم، چه در تولید و چه در زمینۀ اکران بیشتر و بهتر حمایت می شود. ریسک سرمایه گذاری هم برای تهیه کننده ندارد. هدفم مخالفت با ژانر کمدی نیست. منظور بنده ابتذال است. سکه ای که امروزه با عرض تأسف در سینمای ما بسیار پر رونق است.

* از فیلم جدیدتان بیشتر برایمان بگویید.

-این فیلم نگاهی به اولین روزهای جنگ دارد. زمانی که هنوز ارتش منسجمی نداشتیم و بسیج و سپاه هم تازه در حال شکل گیری بودند. به واقع روایت این قصه در اَتمُسفری به وقوع می پیوندد که ستاد هماهنگی جنگهای نامنظم به فرماندهی مرد تکرار ناشدنی، «مصطفی چمران» در اوج فعالیت است. در چنین شرایطی همزمان با تمام کشور، تعدادی از بچه های بوشهر به فرماندهی یک معلم جوان به نام «علیرضا ماهینی» رهسپار جبهه های جنوب می شوند. بچه های پاپتی و کم سن و سالی که فقط ماجرای دور هم جمع شدنشان خودش به تنهائی یک داستان که نه صدها قصه دارد..!

این بچه ها در جبهه به یکی از بهترین نیروهای جنگهای نامنظم تبدیل می شوند. طوری که مثلاً ۱۰ الی ۱۵ نفرشان یک خط ۲۵ کیلومتری را حفاظت می کردند. کمی بعد شهید چمران که شیفتۀ «علیرضا» بوده، به او لقب «مالک اشتر» میدهد. «علیرضا»ی قصه ما شخصیت بسیار جالب و در عین حال عجیبی دارد! یکی از دلایلی که رزمنده های باقیمانده از آن دوران، عاشقانه او را دوست دارند و هنوز و همچنان قسم راستشان «ارواح خاک علیرضا» است، همین شخصیت چند وجهی و درعین حال جذّاب اوست.

علیرضا ماهینی گوشه سمت راست تصویر همراه با شهید چمران

* بنابراین شهید علیرضا ماهینی سوژه اصلی فیلم بعدی شما خواهد بود.

– وقتی پیشوند شهید به این افراد اطلاق می شود یعنی شما اجازۀ نزدیک شدن به این آدم را ندارید. پای نوعی قداست به میان می آید که انگار فقط باید از دور ایستاد و تماشا کرد. درصورتیکه قرار نیست من راجع به شهید علیرضا ماهینی فیلم بسازم. عُنصر شهادت مربوط به لحظۀ شهید شدن ایشان به بعد است. ما می خواهیم قصۀ «علیرضا ماهینی» را برای جوان امروزی تعریف کنیم. کسی که قبل از شروع جنگ و آمدنش به جبهه، دبیر مکانیک هنرستان حاج جاسم بوشهری است و تمام بچه ها «علیرضا» صدایش می کردند. «ماهینی» محور جمع شدن بچه های بوشهر در ابتدای جنگ است. کسی که نیروهای تحت امرش زندگی خود را دو بخش مجزا تقسیم می کنند: «قبل از علیرضا» و «بعد از علیرضا». یکی از نمودهای این تحوّل این است که بسیاری از شاگردانش بعدها به فرمانده ها و افراد مؤثری در جنگ تبدیل می شوند.

* به نظر شما چرا سینمای جنگ در حال حاضر آنطور که شایسته است، مخاطب ندارد؟

– خیلی ها این مشکل را به دخالت سیاسیون و حاکمیت مرتبط می دانند ولی به نظر من مشکل سینمایِ جنگ ما قبل از اینکه به سیاسی شدنِ جنگ یا حواشیِ سیاسیِ دفاع مقدس مربوط باشد، یک اشکال کاملاً تخصّصی در بخش روایت و بطور مشخص مربوط به عنصر فیلمنامه است.

* مسائل سیاسی و باندبازی جناح ها در این بین هیچ نقشی ندارند؟

– اینکه عده ای جنگ و دفاع مقدّس را مصادرۀ سیاسی کنند، البته هست و بی تأثیر هم نیست ولی مشکل عمدۀ این نوع فیلم ها قبل از اینکه از جانب سیاسیون باشد از سَمت مدیران و برنامه ریزان تولیدات سینمائی و حتی خود ما فیلم سازهاست. شاهد این گفتۀ بنده، تولیدات جنگی و حماسی در سینمای هالیود است. آنها هم ملاحظات سیاسی و حتی ایدئولوژیک دارند ولی فیلمهای جنگیِ شان از پرمخاطب ترین آثار در سینمای جهان به شمار می رود.

البته این توضیح را حتما باید اضافه کنم که این اِشکال در سینمای جنگِ ما در غالبِ موارد، حتی در بخشهائی که از جانب سیاست گزاران اعمال می شود، اتفاقاً و با عرض تأسف با نیّت خیر هم به وجود آمده است ولی این نیّت خیر زمانی که توأم با اِشراف فنّی و تخصصی نباشد،  ما را به نقطه ای می رساند که امروز بیشترین گلایه مندان از ضعف سینمای دفاع مقدّس، خودِ قشر رزمندگان باشند.

* این مساله و عدم نگاه تخصصی، اِشکال مدیریتی یا سیاسی نیست؟

-نکتۀ جالب اینکه اغلب دوستانِ ما در حوزۀ مدیریت فرهنگی قربتاً الی الله می آیند که در حوزۀ دفاع مقدس فیلم بسازند اما از آنجا که با اصول ظریف مخاطب شناسی در سینما آشنائی لازم را ندارند،  فیلمسازی را با روضه خوانی یا میدان تعزیه اشتباه می گیرند. شما زمانی که پای منبر می نشینید که روضه گوش کنید، قربتاً الی الله می روید. به نیت تقرّب و صواب اُخروی پای روضۀ امام حسین(ع) می نشینید! همینطور میدان تعزیه. مخاطبین نمایش آئینیِ تعزیه، بر اساس باورهای مذهبی خود که خارج از میدان تعزیه شکل گرفته، به تماشای تعزیه می نشینند. این باورِ مخاطب به این معناست که در روضه و تعزیه، منِ روضه خوان یا منِ شبیه خوان از قبل برنده هستم. یعنی قبل از اینکه روایت را شروع کنم، مخاطب با من همسو و همراه است! حتی فراتر از این؛ من اگر روضه خوان خوبی نباشم و نتوانم اشک مخاطب را که پای منبرم نشسته است دربیاورم، یا اگر در تعزیه معین البُکاء یا شبیه خوانِ ناشی و ناواردی هم باشم، اما در عوض با مخاطبی مواجهم که برای رضای خدا اشک می ریزد و جلوتر از خودِ من، روایت را میداند و آنرا پذیرفته و با آن همراه شده است. این مسئله یعنی مشارکتِ روایتگر و مخاطب در آئین های مذهبی، جزء لاینفکّی از این آئین هاست.

* اما در سینما چنین نیست.

-قطعاً در سینما اینچنین نیست! مخاطب شما اگر روی صندلی می نشیند، برای سرگرم شدن است. هدف اول مخاطب در سینما سرگرمی و جذّابیت است! حتی همان مخاطبِ مؤمن و معتقد که پای منبر امام حسین(ع) با روضه خوان همراه و همدل است، زمانی که به سینما می آید، رویکردش متفاوت است؛ چرا که مخاطب سینما انتظار دارد که فیلم، او را به جهان خود دعوت کند! پس این جهانی که توسط کارگردان خلق شده است، آنقدر باید جذّاب باشد، که مخاطب بدون شکّ و تردید پا به درون آن نهاده و با آن همراه شود! بنابراین در سینما هیچ ژانری پیش از جذب مخاطب مقدس نیست و اتفاقا اگر مخاطب با فیلمی که ادعای رویکرد ارزشی دارد، همراه نشود، نه تنها فیلم بلکه آن رویکرد در ذهن بیننده مخدوش شده و حتی به ضدّ خودش بدل می شود.

علیرضا ماهینی در آغوش شهید چمران

*به همین خاطر فیلمهای دفاع مقدس ما در حوزۀ بین الملل هم اقبالی نداشته اند؟

– بحث من فراگیرتر از آن است که بخواهم فضای داخل و خارج را از هم جدا کنم. من در این گفتار مطلقاً به فضای جشنواره ها کاری ندارم. نه در داخل و نه خارج از کشور. چرا که جشنواره ها هم هرکدام سیاستها و نگاه خاصّ خودشان را دارند. بحث من مخاطب واقعیِ سینماست. یعنی همان مخاطب عام! شما وقتی سراغ موضوع جنگ هشت ساله می روید، نباید از بیننده انتظار داشته باشید که از داشته های اعتقادی و مذهبی یا حتی سیاسی خودش برای فیلمتان خرج کند. در سینما باید از قواعد درام تبعیّت کرد. این قواعدِ تاریخی یا کهن الگوها، دقیقاً مبتنی بر نیازهای فطری و روانی بشر پایه ریزی شده اند. به همین دلیل فیلمهای جنگی هالیوود کارهای موفّقی هستند که حتی مخاطبان شان در کشورهای دشمن از دیدنشان لذت می برند! خیلی وحشتناک است! به این جمله دقّت کنید: «مخاطبِ دشمن با شما همراه میشود و از این همراهی لذّت میبرد!» این همان سحر و جادوی سینماست.

* چالش پیشِ روی شما در  پروژه ای که در دست تولید دارین چی هست؟

-البته هنوز تا تولید فاصله داریم. فعلا در مرحلۀ تحقیق و نگارش هستیم ولی نکته ای که در مورد شخصیت «علیرضا ماهینی» برای تبدیل شدن به فیلم یک چالش اساسی به وجود می آورد، اینجاست که او به شدّت غیر نمایشی است! یعنی از لحاظ  تیپ و کاراکتر اگر در یک جمع ایستاده باشد، به هیچ وجه از افراد دیگر قابل تشخیص و تمایز نیست! «علیرضا» نه تنها هیچوقت اهل تظاهر نبوده است، بلکه اتفاقاً و برعکس، همیشه کارهایش را به گونه ای انجام می داده که دیده نشود! شما حتی یک عکس یادگاری از او پیدا نمی کنید که به دوربین زُل زده باشد! این غیر نمایشی بودن از نظر من بزرگترین چالش فیلمنامۀ پیشِ روی ماست.

* چه تمهیدی برایش در نظر دارید؟

-اصولاً کار سینما بروز و ظهور است. یعنی شما تا زمانی که کنش و واکنشی قابل رؤیت و دیده شدن بصورت کاملاً عینی نداشته باشید، عملاً دستتان خالی است و با هیچ موقعیت سینمائی مواجه نیستید. به همین دلیل و از آنجایی که «علیرضا» به شدت در تقابل با حوادث پیرامون خود انسان آرام و درونگرایی بوده است، طبیعتاً باید با ظرافت بیشتری در حوادث زندگی اش موشکافی کنیم تا این فضای تقابل یا کنش و واکنش ها پیدا شود. البته رویکرد دیگری هم هست که به قول شاعر: «خوشتر آن باشد که سرّ دلبران، گفته آید در حدیث دیگران.» شاید روایت قصۀ ما به سمتی برود که حضور فیزیکی «علیرضا» در این فیلم کمتر به چشم بیاید و ما بیشتر آدمهای پیرامون او را ببینیم و از این طریق با او آشنا شویم.

* برای تولید این فیلم، تهیه کننده و سرمایه گذاری هم اعلام آمادگی کرده است؟

– مطمئنا برای جمع آوری سرمایه باید کفش آهنیِ جدیدی سفارش دهم ولی با توجه به دِیــن بزرگی که «علیرضا» به گردن استان بوشهر و حتی به نوعی به گردن تاریخِ جنگ هشت سالۀ ما دارد، مراکز مختلفی در استانِ زادگاه این شهید اعلام آمادگی کرده اند و امیدواریم این پروژه با توجه به اهمیتِ مضمونی از یکسو و سنگین بودن نسبیِ هزینه های تولید، به صورت مشارکتی امکان تولید پیدا کند.

* و در آخر تصمیم دارید که مثل دو کارِ سینمائی قبل، از بازیگران کمتر شناخته شده استفاده کنید یا سراغ چهره های مطرح خواهید رفت؟

– این پروژه هم به لحاظ پروداکشــن و تولید و هم از نظر کَستینگ و انتخاب بازیگران نسبت به کارهای قبلی بسیار متفاوت است و حتماً از حضور بازیگران شاخص و درجه یک استفاده خواهیم کرد.

نوشته تضادی بین کار کودک و ژانر دفاع مقدس نمی‌بینم/ روایت قصه معلمی که فرمانده شد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

این فیلم جدیدترین ساخته اوست که در بخش رونمایی‌های جشنواره قرار دارد.

روابط عمومی جشنواره بین‌المللی فیلم مقاومت ضمن اعلام این خبر، مشخصات این انیمیشن سینمایی را بدین شرح آورد: فیلمنامه: مجید آسودگان/ تدوین: علی نوری اسکوئی – محمدرضا رستمی/ جلوه‌های ویژه: سجاد ربیعی/ تهیه‌کننده: علی نوری اسکوئی – بنیاد فرهنگی روایت/ بازیگران: بهرام زند – مسعود کرامتی/ سال تولید ۱۳۹۵/  مدت زمان: ۱۰۰/ خلاصه: تجربه اولین برخورد یکی از شاگردان مدرسه جبل عامل شهید مصطفی چمران

«پشت دروازه‌های بهشت» فیلم بلند انیمیشنی است که از تکنیک‌های دوبعدی و سه بعدی و انیمیشن کاغذی برای روایت داستان یک نویسنده و قهرمان او در رمان جدیدش استفاده کرده است.

کارگردان این انیمیشن در این‌باره گفته است: تصمیم گرفتم از تکنیک‌های مختلف برای روایت بخش‌های مختلف این قصه استفاده کنم در نتیجه برای بخشی که نویسنده رمان را می‌نویسد از تکنیک سه بعدی جذاب استفاده کردم. برای زمان واقعی از تکنیک هنری و برای برخی تصاویر خیال‌پردازانه و کابوس‌ها از انیمیشن کاغذی بهره گرفتم.

گفتنی است چهاردهمین جشنواره بین‌المللی فیلم مقاومت با شعار “تجلی گفتمان فرهنگی انقلاب اسلامی” به همت بنیاد فرهنگی روایت و انجمن سینمای انقلاب و دفاع مقدس از ۲ تا ۹ مهرماه سال جاری در تهران برگزار می‌شود.

نوشته اکران انیمیشن سینمایی متفاوت از زندگی شهید چمران برای نخستین بار در جشنواره مقاومت اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

سوره سینما – پیام دهکردی که این روزها در نمایش «تکه‌های سنگین سرب» به نویسندگی و کارگردانی ایوب آقاخانی در نقش شهید دکتر مصطفی چمران ایفای می‌کند، در دلنوشته‌ای به بیان حس و حال خود درباره این نقش اشاره کرده است.

متن کامل این دلنوشته که دهکردی آن را با امضای «پیام چمران» نگاشته، به شرح زیر است:

گر مرد رهی میان خون باید رفت / از پای فتاده، سرنگون باید رفت

تو پای در راه نه و هیچ مپرس / خود راه بگویدت که چون باید رفت

اولین باری که مهدی چمران مرا در شمایل برادر شهیدش، مصطفی چمران دید، من متوجه شدم چقدر منقلب و متاثر شده است. همان لحظه با خودم گفتم این تاثر به خاطر دیدن تو نیست؛ بلکه به خاطر دیدن شمایل و ریختاری از برادرش است و او را به خاطراتی برمی‌گرداند که شاید یادآوریش هم برایش تلخ باشد.

مواجهه غریبی بود؛ با خودم می‌گفتم این فرد قرار است برادرش را در قالب نقش‌آفرینی یک بازیگر ببیند و اضطراب عجیبی داشتم.

در تمام لحظاتی که ما یکدیگر را در آغوش گرفتیم و صحبت کردیم، حس عجیبی داشتم که برایم قابل توصیف نیست؛ چراکه من آقای چمران را از قبل می‌شناختم، هیچ وقت نه اضطرابی داشتم نه حال عجیب و غریبی ولی این بار برایم متفاوت بود.

نگران بودم زیرا می‌دانستم رابطه مهدی و مصطفی چمران چگونه بود. شاید اگر غاده جابر هم در سالن بود همین حس را داشتم. این افراد، نزدیکان درجه یک مصطفی چمران هستند و طبیعتا ماجرا برایشان حساس است و اهمیت دارد.

از خدا خواستم مرا روسفید کند. نه به خاطر حضور این آدم‌ها؛ بلکه به این دلیل که اگر آمدند و بازی مرا دیدند، نگویند از خط خارج بودم و حال مصطفی این نبود.

یادم می‌آید پارسال که ایوب آقاخانی به من بازی در نقش شهیدچمران را پیشنهاد کرد، نپذیرفتم زیرا معمولا از بازی در نقش‌هایی که مستند و حقیقی است و خصوصا نقش‌های این‌چنینی همیشه پرهیز و امتناع کردم و دوست داشتم این اتفاق نیفتد. واقعا سخت است که بتوانی خودت را جای این نقش‌ها بگذاری و آن طور که حق مطلب است را ادا کنی. چندین بار این درخواست را رد کردم تا گویی احساسم این بود که انگار فراخوانده شده‌ام؛ در سلوک شخصی هم باورم بر این است که “الخیر فی ما واقع”. آن زمان، در مورد این نقش هم احساس کردم وظیفه است و دلم می خواهد آن را بازی کنم.

برای من تمام ماجرای ایفای نقش شهید چمران به همین شکل بود. مهری هم به این مقوله داشتم و همیشه احترام ویژه‌ای برای کسانی که به خاطر وطن و عشق‌شان به سرزمین و خاک و باورشان رفتند و در این راه خون دادند، قائل بودم و اگرچه موقعیت مناسبی از نظر روحی و جسمی نداشتم، اما فکر کردم توفیق و سعادتی است که اتفاق افتاده و اکنون دوست دارم آن را بازی کنم و این ماراتن نفس‌بُر آغاز شد. بدواً ۱۰ کیلو وزنم را کم کردم. فراوان مطالعه کردم، کتاب خواندم، عکس دیدم، فیلم دیدم ولی فیلمی از دکتر چمران ندیده بودم و فقط و فقط بسنده کردم به خواندن یادداشت‌ها و کتاب‌ها.

معمولا هم در کارهایی که بازی می کنم دوست دارم آمیزه‌ای از پرسونای خودم و نقش را به تماشاگر تقدیم کنم؛ یعنی حتی در شهید چمران هم پیام دهکردی را می‌بینیم زیرا دلم می خواسته فرزند زمانه خودم باشم و به این فکر کردم که دکتر مصطفی چمران را در سال ۱۳۹۴ خورشیدی و در این مقطع و بزنگاه تاریخی نمایش دهم. با این وصف، کوشش من این نبود که اگر کسی مرا ببیند، بگوید مثل چمران راه می‌رفت و حرف می‌زد؛ بلکه دلم می خواهد مخاطب با انسانی مواجه شود که این ویژگی‌ها را دارد و شاید اسم این انسان، پیام چمران باشد یا مصطفی دهکردی.

همیشه دلم می‌خواسته به این شکل خودم هم در نقشی که توسط نویسنده خلق شده،‌ خوانشی داشته باشم. بنابراین به عنوان یک بازیگر و برای رسیدن به این نقش کوشش کردم خودم را با حجم عظیمی از دردها و تنهایی‌هایی شخصی مانند چمران مواجه کنم و از طریق دردهایی که دارم -که شاید قیاس آن مع الفارق باشد با گستره دردهایی که کسی مانند شهید چمران داشته- اما به آن‌ها فکرکنم، به غربتهای درونی‌ام فکرکنم، به دلتنگی‌هایم فکرکنم و احساس کنم اگر من جای او بودم، چطور بود.

فرایند بسیار سختی بود. واقعیت این است که آدمی در قواره مصطفی چمران، نزدیک به ۵ دهه زندگی می‌کند و با چگالی بالا و پر از دستاورد چه در مدارج و مدارک علمی و چه در نوع سلوکی که انتخاب می کند، تصمیم می‌گیرد که بهترین امکانات را در امریکا رها کند و برود لبنان و در جنگ ایران و عراق شرکت کند و سلوکی را انتخاب کند که حیرت‌انگیز است و مثال زدنی. در پروسه تمرین به این شناخت رسیدم و احساس کردم حجمی از یک عشق و عشق بی‌مانند نسبت به وطن، به خاک و خداوند در این آدم وجود دارد و به همین دلیل رفتن به این سمت برای خود من کاری دشوار بود.

من با تمام قلب و روح و سلول‌های تنم کوشش کردم با یک رویکرد کاملا عاطفی و غریزی و حسی با نقش شهید چمران ارتباط برقرار کنم. طبیعتا تمام کوششم را کردم که به سهم خودم ادای دینی کنم به فردی چون مصطفی چمران. اما قضاوت توفیق در این کار با من نیست؛ با اهل آن و آدم‌هایی است که یا چمران را می‌شناسند و یا دردآشنا و دردمند هستند. آنها شاید بتوانند از لابلای این شتک‌ها و بغض‌ها و دلتنگی‌ها به یک سویه ای از این کار برسند و بگویند بله؛ حق مطلب ادا شده است.

معمولا من هر نقشی که در تئاتر بازی کردم تمام وجودم را درگیر پیاده کردنش گذاشتم و به نظرم این نقش از مجموعه‌ای جهات برای خود من ویژه بود و بزرگترین وجه آن، شخصیتی همچون دکتر چمران بود. ساده نیست آدمی را بازی کردن که ابعاد مختلف و پیچیده و وجوه عمیق و غنی دارد. رفتن به سمت اینها خطرناک است و برای من بعد از این همه سال کار، بازی کردن نقش شهید چمران خطر محض است زیرا معلوم نیست واقعا موفق شوی و ممکن است به شکست برسد ولی من به سمتش رفتم.

نقش چمران برای من اینگونه بود. اکنون که فکر می‌کنم می‌بینم نقشی است که هر شب از عمر من کم می‌کند و هر شب مرا با خون جگر عجین می کند؛ اما برای خودم یک پالایش است، یک حال خوش و یک حال بی‌مانند… و از این بابت خدا را شاکرم.

نوشته دلنوشته پیام دهکردی درباره نقش شهید چمران / از لابلای بغض‌ها و دلتنگی‌ها به چمران رسیدم اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

جلیل سامان کارگردان سینما و تلویزیون با انتقاد از شرایط فعلی تولید به سوره سینما گفت: با این وضعیت از کار کردن خسته شده‌ام، دنبال ساخت هر اثری می‌روم ناتمام می‌ماند و نتیجه نمی‌گیرم. یکی از دلایل این امر شرایط مدیریتی متزلزلی است که وجود دارد و فقط مربوط به این دوره نمی‌شود. برای من از دوره اصلاحات هم همینطور بوده و هیچ فرقی نکرده است. فیلمنامه «هانیه» را سال ۸۰ تمام کردم و پس از دریافت پروانه ساخت قرار بود در سال ۸۳ آن را کلید بزنم که به دلایلی این اتفاق نیفتاد. واقعیت این است که دیگر از امتحان کردن خسته شده‌ام، چون بی‌شک در این دوره هم در گام اول نه نمی‌گویند، اما در ادامه راه کار ناتمام می‌ماند.

کارگردان «پروانه» افزود: البته شاید هم من اشکال دارم و توقعاتم از مجموعه سینمایی زیاد است. من اعتقاد دارم که باید با یک نظم مشخص و برآورد خاص و دقیق کار را انجام دهم، اما دوستان عادت دارند که هیاتی کار را انجام بدهند و شما را هدایت می کنند که حالا برو تا ببینیم چه پیش می‌آید. من با این شرایط نمی‌توانم کار کنم.

این کارگردان درباره مضمون و مشکل فیلمنامه «هانیه» افزود: این فیلم در فضایی متفاوت از سینمای جنگ قرار دارد و شاید عده ای که ذهن روشنی ندارند در نگاه اول آن را ضد جنگ تحمیلی قلمداد کنند که اینطور نیست، خیلی‌ها با مفاهیمی پر ابهام تر در این زمینه فیلم ساخته‌اند و در مراکز مهم فرهنگی هم این اتفاق افتاده است، اما شاید من نمی توانم با زبانی مناسب کار خودم را تبلیغ کنم و به همین دلیل تا به حال ۶ تهیه‌کننده عوض شده است.

وی با بیان اینکه تصمیم گرفته ام در صورت ایجاد شرایط فیلمنامه «هانیه» را برای چاپ به یک انتشارات بدهم، درباره پروژه تلویزیونی «چمران» گفت: پیشنهاد این پروژه هم از ابتدا از سوی خودم بود، اما در مقطعی تلویزیون با شرایط من کنار نیامد و پس از دو سال آنها تولید این مجموعه را در قالب سریال الف ویژه توسط سیما فیلم پیشنهاد کردند که از مقطع کودکی تا شهادت دکتر چمران را به تصویر می‌کشد.

سامان با بیان اینکه فیلمنامه «چمران» نیاز به تحقیقات خارج از کشور دارد درباره تصمیم ساخت سه گانه‌ای در سینما گفت: پس از فیلم سینمایی «وقت بودن» قصد داشتم «هانیه» را بسازم و پس از آن هم سومین فیلم خود را مقابل دوربین ببرم که این سه اثر از لحاظ فضاها و درون‌مایه به هم مرتبط بودند. هنوز هم در صورت فراهم شدن ساخت «هانیه» برای ساخت سومین اثر که در مرحله طرح قرار دارد اقدام خواهم کرد.

نوشته «هانیه» پس از ۱۳ سال انتظار برای ساخت، چاپ می‌شود/ از انتظار خسته شده‌ام اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

جلیل سامان درباره آخرین اخبار مربوط به تولید سریال الف ویژه «شهید چمران» به سوره سینما گفت: نگارش فیلمنامه تمام شده، به جمع بندی رسیده‌ایم و برای بازنویسی نهایی آماده است. این سریال با همکاری سیمافیلم در ۳۶ قسمت ساخته می‌شود و ما اوایل شهریورماه پیش‌تولید را آغاز خواهیم کرد. فضای فرهنگی کشور متاسفانه بسیار مایوس کننده است و قطعا نمی‌توان گفت یک فیلم یا سریال دقیقا چه زمانی به مرحله تولید می‌رسد. من برای شروع کار آمادگی کامل دارم و به محض فراهم شدن شرایط «چمران» را کلید خواهم زد.

وی همچنین در رابطه با پروژه سینمایی «هانیه» گفت: تکلیف این فیلم هنوز مشخص نیست ادامه نگارش و بازنویسی این فیلمنامه منوط به اجرا است. فیلمنامه جاده‌ای است و نیاز به تامین بودجه دارد. با توجه به اینکه بخشی از داستان در خارج از کشور می‌گذرد نیاز به امکانات و شرایط خاص است که فعلا فراهم نیست. فیلمنامه رمان نیست که نویسنده در خلوت خود بنویسد و به ویرایش آن فکر کند. یک فیلمنامه برای اینکه به ثمر برسد، نهادها و افراد زیادی باید همکاری کنند. در واقع از جایی به بعد تنها نویسنده تصمیم گیرنده نیست.

جلیل سامان دو مجموعه پربیننده «ارمغان تاریکی» و «پروانه» را کارگردانی کرده است و قرار است با ساخت «هانیه» به فضای حرفه‌ای سینما وارد شود.

نوشته پیش‌تولید «شهید چمران» به زودی آغاز می‌شود/ تکلیف «هانیه» مشخص نیست اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

جلیل سامان کارگردان این سریال به سوره سینما گفت: به دلیل اینکه قرار است در این مجموعه زندگی شهید چمران از کودکی تا مرگ به تصویر در آید مرحله تحقیق و نگارش آن زمانبر است و تا احتمالا تا پایان امسال به طول می‌انجامد. بخش عمده زندگی ایشان در لبنان سپری شده و ۴۰ درصد از تصویربرداری ما در لبنان انجام خواهد شد، اما با توجه به شرایط موجود هنوز مشخص نیست بتوانیم این پروژه را در لبنان ببریم یا نه. به خاطر فضایی شهری و نوع زندگی شهید چمران بازسازی این صحنه‌ها در ایران امکان پذیر نیست و ما اگر در لبنان نتوانیم کار را ادامه دهیم به یکی از کشورهای عربی سفر خواهیم کرد.

وی ادامه داد: شرایط لبنان در حال تغییر است و ما امیدواریم بتوانیم همانجا کار را دنبال کنیم. زمانی که برای تحقیق به لبنان رفته بودم مکان‌هایی دیدم که هنوز بعد از جنگ داخلی باقی مانده بود. مثلا ساختمانی در دل بیروت است که اگرچه مخروبه شده اما با توجه به شرایط قصه کاملا مناسب تصویربرداری است. بخش دیگر از تصاویر در تهران و با توجه به اینکه کدام دهه از زندگی این شخصیت جلوی دوربین خواهد رفت در شهرک غزالی به تصویر می‌آید.

سامان در رابطه با انتخاب بازیگران این مجموعه افزود: تا پایان نگارش متن، به بازیگر فکر نمی‌کنم چون نوشتن شخصیت ها بر اساس یک بازیگر ذهن را محدود می‌کند ضمن اینکه پیدا کردن یک بازیگر که هم از نظر فیزیکی قابلیت‌های بازیگری به این شخصیت نزدیک باشد کم است. ولی برای کاراکترهای خارج مثل همسر شهید چمران سراغ بازیگران لبنانی خواهیم رفت.همسر شهید چمران بعد از آشنایی با وی حجاب اختیار می‌کند و ما برای نشان دادن تاثیرگذاری عظمت این شخصیت باید از بازیگر غیر مسلمان استفاده کنیم تا بتوانیم به درستی لحظه‌ها را به تصویر آوریم. ما با خانواده ایشان در ارتباط هستیم و فیلمنامه با نظر و توجه همسر و برادر ایشان نوشته می‌شود.

جلیل سامان در رابطه با آثاری که تابه حال درباره این چهره سرشناس تولید شد گفت: من هیچکدام از این فیلم ها را ندیدم چون نمی‌خواستم تحت تاثیر آثاری قرار بگیرم که ساخته ذهن دیگران است. ترجیح می‌دهم از نزدیکان و اطرافیان قهرمان قصه الهام بگیرم. خانواده این شهید ناگفته های زیادی دارند که بیش از آثار تولید شده در ساخت این سریال مفید فایده است.

سامان در رابطه با ساخت این سریال گفت: سریال «شهید چمران» پروژه سنگینی است و چون این شخصیت در زمانی می‌زیسته که وقایع اجتماعی سیاسی زیادی رخ داده و شهید چمران در زمان خود هم وجهه ملی داشت، هم بین المللی. به همین خاطر می‌خواهم قبل از ساخت همه جزئیات مد نظر قرار گیرد. دنبال یک سریال متوسط یا خوب هم نیستم می‌خواهم یک مجموعه عالی پیش چشم مخاطبان نقش بندد.

پیش از جلیل سامان، ابراهیم حاتمی‌کیا در فیلم سینمایی «چ» و سیدرضا میرکریمی در اپیزود مصطفی از مجموعه مستند داستانی «نام‌ها» بخش‌هایی از زندگی شهید دکتر مصطفی چمران را روایت کرده‌اند. جلیل سامان مجموعه‌های پربیننده «پروانه» و «ارمغان تاریکی» را کارگردانی کرده است.

نوشته احتمال حضور یک نابازیگر در پروژه «شهید چمران»/ یک چمران دیگر در قاب تصویر اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

سوره سینما- اپیزود «مصطفی» درباره شهید چمران با صدای پرویز پرستویی و اپیزود «عباس» درباره شهید عباس دوران با صدای امیر جعفری و ریما رامین فر در آیینی ویژه سه شنبه ۱۳ اسفندماه در تالار سوره حوزه هنری رونمایی خواهند شد. این محصول تازه حوزه هنری با شیوه کمیک گرافیک ساخته شده و در هر بخش آن روایتی از سرداران بزرگ دفاع مقدس برای مخاطب نوجوان ارائه می‌شود. هشت اپیزود دیگر این مجموعه که در دست تولید است در سال ۹۳ رونمایی خواهند شد. محمد پیرهادی تهیه‌کننده این مجموعه است.

آیین رونمایی از این مستند داستانی با حضور شخصیت‌های سیاسی ، فرهنگی، سینماگران و نمایندگان رسانه‌ها ساعت ۱۹/۳۰ آغاز خواهد شد و علاوه بر نمایش دو بخش «مصطفی» و «عباس» کارگردان این پروژه در سخنانی کوتاه درباره روند تولید آن صحبت خواهد کرد.

نوشته دو بخش از مستند داستانی «نام‌ها» رونمایی می‌شود اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

تاجبخش فنائیان مدیر کل اداره تولیدات الف ویژه درباره آخرین خبرهای سریال‌های الف ویژه با موضوع شهید حمید باکری، شهید مرتضی مطهری، شهید مصطفی چمران، شهید احمد متوسلیان به سوره سینما گفت: این فیلمنامه‌ها همچنان در مرحله تحقیق و نگارش هستند. فیلمنامه هر کدام زودتر آماده شود زودتر وارد تولید می‌شود.

وی در توضیحی جامع درباره سریال‌های الف ویژه تفاوت‌ها و ویژگی‌هایشان گفت: این سریال‌ها از دو جهت مهم هستند. هم به لحاظ محتوا هم تکنیک قرار است منویات مورد نظر صدا و سیما را منعکس کنند و نیازهای مخاطبان را به خوبی پاسخ دهند. در رابطه با امور نمایشی دو سیاست‌گذاری کلی در صدا و سیما وجود دارد. یک سیاست‌گذاری خاص که سریال‌های الف ویژه با موضوعات عمیق و زیرساختی فرهنگ را شامل می‌شود و دیگری سیاست‌گذاری عام که بیشتر به مسائل روزمره، سرگرم‌کننده و آموزشی می‌پردازد.

این کارگردان افزود: قطعا و با توجه به اهمیت مسائل زیرساختی فرهنگ سریال‌های الف ویژه بیشتر به حوادث مهم تاریخی و یا مشاهیر بزرگ دینی و فرهنگی خواهد پرداخت. طبعا موضوعات تاریخی به دلیل وجه تاریخی بودن هزینه‌ و پروداکشن سنگینی دارند. کسانی به عنوان نویسنده، کارگردان و تهیه‌کننده در این پروژه‌ها حضور خواهند داشت که از تجربه کافی برخوردار باشند. تولید سریال‌های الف ویژه به دلیل تفاوت‌های زیادی که با دیگر تولیدات دارند ممکن است با افت و خیزهایی همراه باشند. این افت و خیزها ممکن است از نگاه کارگردان، شیوه برخورد او با موضوع و یا شرایط مدیریتی نشأت بگیرد. تأثیرگذاری همه سریال‌های الف ویژه به صرف اینکه از یک عنوان مشابه برخوردارند با هم همسان نیست.

فنائیان اضافه کرد: در حال حاضر سازندگان سریال‌های الف ویژه قرار است با اشراف به نگاه جزئی نگر که به صورت مدون از طرف سازمان قرار داده شده عمل کنند. با این توصیف این امید وجود دارد که سریال‌های الف ویژه که در دست تولید قرار دارند کیفیت مطلوبی داشته باشند. قطعا حساسیت ما در سریال‌هایی با موضوع «پوریای ولی» یا «سلمان فارسی» فرقی با حساسیت ما در تولید سریال‌های زندگی شهدا ندارد. یعنی برای حساسیت به خرج دادن در تولید این آثار هیچ ارجحیت یا اولویتی برای موضوعی خاص قائل نیستیم. تلاش و تأکید ما بر این است که قبل از کلید زدن آینده سریال را ببینیم و پیش‌بینی کنیم.

وی درباره سریال «پوریای ولی» به کارگردانی مسعود جعفری جوزانی توضیح داد: به دلیل مشکلات مالی موجود پیش‌تولید این سریال کمی طولانی شد. بخشی از پیش‌تولید انجام شده و با تأمین بحث مالی آقای جوزانی آماده کلید زدن سریال خواهند شد.

سریال «مصطفی چمران» را جلیل سامان، سریال «حمید باکری» را احمد مرادپور، سریال «احمد متوسلیان» را حسن برزیده کارگردانی خواهند کرد. فعلا نام کارگردان سریال «شهید مطهری» مشخص نیست.

نوشته آخرین خبرهای سریال‌های الف ویژه/فیلمنامه شهید باکری زودتر از بقیه آماده می‌شود اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

سامان پس از ساخت دو سریال تاریخی درباره انقلاب اسلامی«ارمغان تاریکی» و «پروانه» این بار به سراغ ساخت سریالی درباره شهید مصطفی چمران رفته است. وی درباره آغاز مرحله تحقیق و پژوهش این پروژه به سوره سینما گفت: در مرحله تحقیق و پژوهش و نگارش هستم. هنوز چندان پیش نرفته‌ام و سعی دارم تمام اطلاعات و منابع تحقیقی که درباره این شهید موجود است را گردآوری کنم.

وی افزود: بعد از پایان تحقیق و پژوهش معلوم می‌شود که این سریال چند قسمتی باید باشد و آیا تمام زندگی شهید را دربرمی‌گیرد یا بخشی از آن. تا این مرحله از تحقیق متوجه شده‌ام با توجه به اهمیت و شهرتی که این شخصیت دارد راجع به چمران زیاد کار نکرده‌ایم.

این کارگردان ادامه داد: قطعا از آثاری که دیگر همکاران در این زمینه ساخته‌اند اعم از مستند، کتاب، فیلم و غیره استفاده خواهم کرد اما واقعیت این است که آثار تولیدی درباره این شهید کم است اکثر دوستان از روی دست هم کپی کرده‌اند و کسی کار جدیدی ارائه نکرده است. البته من هنوز «چ» ابراهیم حاتمی‌کیا را ندیده‌ام و منتظر دیدن آن هستم. به غیر از این فیلم بقیه آثاری که تا به حال مورد بررسی قرار داده‌ایم خوب نبوده است.

سامان اضافه کرد: شنیده‌ام که حوزه هنری هم یک انیمیشن ۳۰ دقیقه‌ای درباره چمران ساخته است. دنبال این هستم که آن را ببینم و از این تجربه استفاده کنم. درباره این شهید اطلاعات کم است. مخصوصا درباره مقطع قبل از رفتن به آمریکا، دوران زندگی در آمریکا تا برگشتنش به ایران اطلاعات کمی موجود است.

وی گفت: دغدغه ساخت سریالی درباره چمران پیش از ساخت «پروانه» در ذهنم بود و طرحش را به سیمافیلم ارائه کرده بودم ولی شرایط فراهم نشد. امیدوارم که در ادامه اتفاقات خوبی برای این سریال بیفتد. پیش از این در سالهای دور مستندی در سوسنگرد ساختم که درباره شهید چمران بود و با همرزمان شهید مصاحبه‌هایی انجام دادم که راش‌های این مصاحبه‌ها موجود است و قطعا به کارمان خواهد آمد.

این کارگردان درباره ساخت فیلم سینمایی «هانیه» گفت: این فیلمنامه را ۱۰ سال پیش نوشته‌ام. از ساختش منصرف نشده‌ام و منتظرم یک مرد پیدا شود پشت ساخت این فیلم بایستد. بعد از «پروانه» تهیه‌کنندگان پیشنهاد همکاری به من دادند ولی نه برای «هانیه». فیلمنامه‌های خودشان را پیشنهاد می‌دادند. هنوز معتقدم که «هانیه» فیلمنامه خوبی دارد و اشکالات احتمالی موجود در فیلمنامه نمی‌تواند مانع ساختش شود.

پس از فیلم سینمایی «چ» به کارگردانی ابراهیم حاتمی کیا و کمیک موشن «چمران» که رضا میرکریمی ساخته، این مجموعه می تواند سومین اثر شاخصی باشد که درباره شهید مصطفی چمران ساخته می‌شود.

نوشته روایت ناگفته‌های زندگی شهید چمران در یک مجموعه اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

به گزارش خبرنگار سوره سینما، فیلم سینمایی «چ» به کارگردانی ابراهیم حاتمی‌کیا که از مدتی پیش مراحل فنی خود را طی می‌کند، هم اکنون روزهای آخر تدوین آن توسط مهدی حسینی‌وند سپری می‌شود.

 به زودی این فیلم وارد مرحله تروکاژ و جلوه‌های ویژه رایانه‌ای سی جی آی می‌شود که  به سرپرستی سید هادی اسلامی انجام خواهد شد. همچنین آهنگسازی این فیلم را بهزاد عبدی انجام می‌دهد. صداگذاری اولیه این فیلم توسط سید علیرضا علویان انجام شده و در ادامه برای انجام برخی صداگذاری‌های ویژه و صدای دالبی نسخه فیلم به هنگ کنگ فرستاده می شود.

 در این فیلم فریبرز عرب نیا، سعید راد، مریلا زارعی، بابک حمیدیان، اسماعیل سلطانیان، امیر رضا دلاوری، خسرو شهراز ، پیام لاریان و … بازی کردند. این فیلم روزهای بیست و پنجم تا بیست و هفتم مرداد ۱۳۵۸ از زندگی شهید چمران را روایت می‌کند.

ابراهیم حاتمی کیا فیلم های سینمایی »خاکستر سبز»، «از کرخه تا راین»، «آژانس شیشه ای»، «به رنگ ارغوان» و … را کارگردانی کرده است.

نوشته تدوین «چ» به زودی تمام می‌شود اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.