همچنین قرار است در هفتمین جشنواره فیلم های ایرانی لندن که از تاریخ هفتم تا ۱۶ آبان ماه برگزار می شود، هم حضور داشته باشد.

همزمان با آغاز حضورهای جشنواره ای «عادت نمی کنیم» پوستر بین المللی این فیلم که توسط میثم میرزایی طراحی شده، رونمایی شد.

محمدرضا فروتن، ساره بیات، حمیدرضا آذرنگ، هدیه تهرانی، حدیث میرامینی، پانته آ پناهی ها، شیرین یزدان بخش، نقی سیف جمالی، رویا حسینی، مهدخت مولایی از بازیگران «عادت نمی کنیم» است.

در خلاصه داستان «عادت نمی کنیم» آمده: وقتی همه چی خوبه و خوشه زندگی کردن هنر نیست.

عوامل تولید این فیلم عبارتند از: سارا سلطانی، ابراهیم ابراهیمیان، مدیر فیلمبرداری: علیرضا برازنده،تدوین: ژینوس پدرام، ابراهیم ابراهیمیان، موسیقی: حامد ثابت، طراح صحنه و لباس: کامیاب امین عشایری، طراح گریم: محسن دارسنج، مدیر صدابرداری: امیر نوبخت، طراحی و ترکیب صدا: علیرضا علویان‌، مدیر برنامه ریزی و دستیار اول کارگردان: علی مردانه، طراح پوستر، لوگو و ساخت فیلم پشت صحنه: میثم میرزایی، عکاس: فتاح ذی نوری، سرمایه گذاران: شرکت روشن مهر، شهرام اخلاص پور.

نوشته آغاز حضورهای بین‌المللی فیلم سینمایی «عادت نمی کنیم» اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

فیلم‌های «ابد و یک روز»، «بادیگارد»، «من سالوادور نیستم» و «کفش هایم کو» چهار اثری بودند که با تصمیم شورای صنفی نمایش مجوز پیدا کردند تا در سانس‌هایی خارج از سانس موظفی سینماهای تهران، یعنی از ساعت ۱۱ شب تا یک ساعت قبل از اذان صبح در قالب طرح اکران افطار تا سحر به روی پرده بروند.

این طرح که با جهت رونق بخشیدن بیش از پیش سینماها مطرح شده بود، با استقبال سینماداران نیز روبرو شد، اما به نظر می‌رسد در مرحله اجرا از روال عادی و قانونی خود خارج شده است.

با نگاهی به جدول فروش هفتگی در سایت سینماتیکت – به عنوان منبع رسمی اعلام شده از سوی وزارت ارشاد در زمینه اعلام میزان فروش فیلم‌های سینمایی- متوجه این موضوع شدیم که فیلم سینمایی «ابد و یک روز» که بیش از ۱۰۰ روز از اکران آن می‌گذرد، در حال حاضر ۶۵ سالن سینما را در اختیار دارد. این در حالی است که فیلم‌هایی همچون «ایستاده در غبار» و «عادت نمی‌کنیم» که جز تازه‌ترین آثار اکران شده در سینماها هستند به ترتیب ۵۵ و ۵۱ سالن در اختیار دارند!

نکته جالب آن که براساس طرح اعلام شده از سوی شورای صنفی نمایش سینماهای شرکت کننده در این طرح فقط مجاز به بلیط فروشی در ساعتی خارجی از زمان موظفی خود یعنی ساعت ۱۱ شب تا یک ساعت قبل از اذان صبح هستند این درحالی است که بسیاری از سینماهای تهران در ساعت‌های قبل از افطار و در چندین سانس مختلف اقدام به بلیط فروشی برای «ابد ویک روز» می‌کنند.

در همین رابطه با غلامرضا فرجی، سخنگوی شورای صنفی نمایش تماس گرفتیم تا در ارتباط با تعداد بالای سینماهای اختصاص یافته به فیلم «ابد و یک روز» آن هم در شرایطی که بیش از ۹۸ روز از اکران آن می‌گذرد، بپرسیم. فرجی در گفت‌وگو با خبرنگار سوره سینما در توضیح چرایی این اتفاق گفت: دلیل این موضوع آن است که سقف اکران ۱۰ هفته‌ای مختص سینماهای تهران است و بسیاری از سینماهای شهرستان‌ها که پیش از این در حال نمایش آثار دیگر بودند، حالا به سراغ اکران «ابد و یک روز» آمده‌اند.

وی افزود: سینماگران بخش خصوصی تنها به فکر فروش خود هستند و کاری به نام فیلم و یا کارگردان آن ندارند؛ این موضوع باعث شده تا به یک باره تعداد سالن‌ها این فیلم بیشتر شود. البته اکران تمامی آثار مربوط به نوبت اول اکران نوروزی با رسیدن نوبت اکران عید فطر در همه سینماها خاتمه می‌یابد.

فرجی در پاسخ به سوال دیگر «سوره سینما» در ارتباط با نمایش «ابد و یک روز» در ساعتی خارج از زمان موظفی سینماهای تهران گفت: براساس طرح اکران افطار تا سحر، سینماها فقط مجازند که ۴ فیلم اکران نوروزی را در ساعتی خارج از زمان موظفی خود اکران نمایند و در صورتی که سینمایی در ساعت پیش از این زمان اقدام به بلیط فروشی برای فیلم‌ها کند، تخلف کرده است و با آن‌ها برخورد خواهد شد.

نوشته چرا «ابد و یک روز» پس از گذشت ۱۰۰ روز همچنان با بیشترین تعداد سالن به اکران عادی‌ش ادامه می‌دهد؟/ سخنگوی شورای صنفی نمایش: فروش بلیط این فیلم در ساعات عادی تخلف است و باید پیگیری شود اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

این فیلم دومین ساخته ی ابراهیمیان است که با قلم مشترک او و سارا سلطانی به نگارش درآمده است.

محمدرضا فروتن، ساره بیات، حمیدرضا آذرنگ و هدیه تهرانی بازیگر نقش های اصلی این اثر سینمایی هستند. پانته آ پناهی ها، شیرین یزدان بخش، نقی سیف جمالی، رویا حسینی و حدیث میرامینی نیز در این فیلم به ایفای نقش می پردازند.

در خلاصه داستان این فیلم آمده است: وقتی همه چی خوبه و خوشه زندگی کردن هنر نیست.

نوشته نمایش «عادت نمی کنیم» در بازار جهانی اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

در این مراسم، ابراهیم ابراهیمیان کارگردان و نویسنده، سارا سلطانی نویسنده، ساره بیات بازیگر، علیرضا برازنده فیلمبردار و شهرام اخلاص پور تهیه کننده ی فیلم حضور داشتند و پس از نمایش فیلم به سوالات دانشجویان پاسخ گفتند.

موضوع مورد بحث این نشست، روابط انسانی بخصوص در خانواده و ارتباطات دانشجویان و اساتید بود که هسته ی اولیه ی فیلم سینمایی «عادت نمی کنیم» نیز در همین مورد شکل گرفته است.

در پایان به عوامل این فیلم به رسم یادبود از طرف «کانون فیلم دانشگاه شهید بهشتی» لوح تقدیر اهدا شد.

فیلم «عادت نمی کنیم» دومین ساخته ی سینمایی ابراهیم ابراهیمیان است که نخستین بار در جشنواره ی فیلم فجر به نمایش درآمد و اهالی فرهنگ و رسانه از آن استقبال کردند.

محمدرضا فروتن، ساره بیات، حمیدرضا آذرنگ، پانته آ پناهی ها و هدیه تهرانی بازیگران اصلی این فیلم سینمایی هستند و نقی سیف جمالی، شیرین یزدان بخش، حدیث میرامینی، رویا حسینی، کیمیا حسینی و مهرسا پیشوا در کنار آنها به ایفای نقش می پردازند.

نوشته دانشجویان شهید بهشتی به تماشای «عادت نمی کنیم» نشستند اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

گذشته از عملکرد غیرمنطقی و تا حدودی مغرضانه هیئت داوران این دوره، در نادیده گرفتن معنادار برخی از مهمترین فیلم‌های جشنواره امسال که موجب تعجب طیف‌های مختلف سینما شد، این جشنواره نقاط عجیب دیگری نیز داشت که مرتبط با موضوعات مورد توجه فیلمسازان برای تولید آثارشان بود. در این گزارش نگاهی تحلیلی به موضوعات و محتوای آثار حاضر در جشنواره سی‌‎و‌چهارم فجر داریم تا ببینیم سینمای ایران در سال جدید خود می‌خواهد با چه موضوعاتی به استقبال مخاطبانش برود.

غلبه موضوعات اجتماعی بر سایر دغدغه‌های سینمای ایران  

رویکرد غالب در آثار جشنواره امسال، توجه به مسائل اجتماعی بود. رویکردی که در چند سال گذشته تبدیل به مهمترین و اصلی‌ترین دغدغه فیلمسازان شده است و بیشتر آثار تولید شده در سینمای ایران را به سمت نقد درست و نادرست مسائل و معضلات اجتماعی سوق داده است.

برای مثال بیش از نیمی از ۴۴ اثر حاضر در جشنواره امسال رویکردی اجتماعی داشتند. آثاری چون «آبنبات چوبی» به کارگردانی حسین فرحبخش، «آخرین بار کی سحر را دیدی؟» به کارگردانی فرزاد موتمن، «بارکد» به کارگردانی مصطفی کیایی، «خشم و هیاهو» به کارگردانی هومن سیدی، «لانتوری» به کارگردانی رضا درمیشیان، «مالاریا» به کارگردانی پرویز شهبازی، «هفت ماهگی» به کارگردانی هاتف علیمردانی، «پل خواب» به کارگردانی اکتای براهنی، «ابد و یک روز» به کارگردانی سعید روستایی، «خماری» به کارگردانی داریوش غذبانی، «لاک قرمز» به کارگردانی سیدجمال سیدحاتمی و «متولد ۶۵» به کارگردانی مجید توکلی بخشی از این آثار هستند.

نکته جالب توجه در ارتباط با بیشتر این آثار پرداختن به سه مشکل اصلی اعتیاد، خیانت و مشکلات زندگی زناشویی و همچنین مشکلات جوانان در آن‌ها است که البته ذکر این مشکلات در آثاری که به آن اشاره کردیم، بیشتر از جهت طرح موضوع بوده است و متاسفانه پس از طرح مشکل، راهکاری از سوی فیلمسازان و تولیدکنندگان آثار برای حل این مشکلات مطرح نشده است که این باعث کاهش اثرگذاری این نگاه نقادانه بر مخاطب عادی و خاص این آثار می‌شود.

سیگار و اعتیاد، پای ثابت فیلم‌ها  

اگر به عنوان یک مخاطب هر ۴۴ اثر حاضر در جشنواره امسال را دیده باشید و بخواهید یک نقطه اشتراک در بین این آثار پیدا کنید، بدون شک اولین موضوعی که به آن فکر خواهید کرد، نمایش بیش از اندازه مصرف سیگار یا مواد مخدر در ۹۰ درصد این آثار است. اتفاقی که کثرت آن باعث شده بود تا حبیب ایل‌بیگی معاون آثار و ارزشیابی سازمان سینمایی از «سیگار» به عنوان مهمترین ممیزی فیلم‌های جشنواره امسال یاد کند.

فیلم‌های «ابد و یک روز»، «عادت نمی‌کنیم»، «خشم و هیاهو»، «هفت ماهگی»، «نقطه کور»، «نیمه‌شب اتفاق افتاد»، «یک شهروند کاملا معمولی»، «آخرین‌بار کی سحر را دیدی؟»، «قیچی»، «چهارشنبه»، «تمرین برای اجرا»، «بارکد»، «آبنبات چوبی»، «سینما نیمکت»، «دختر»، «خماری»، «مالاریا»، «ممیرو»، «پل خواب»، «برادرم خسرو»، «اژدها وارد می‌شود»، «سگ و دیوانه‌ عاشق»، «لاک قرمز»، «گیتا»،  «اینجا کسی نمی‌میرد» و «به دنیا آمدن» از جمله این فیلم‌هایی بودند که یا در آن‌ها صحنه‌هایی از مصرف سیگار وجود داشت و یا نمایش صحنه‌های استعمال موادمخدر؛ که البته در این میان سهم برخی از فیلم‌ها از جمله «ابد و یک روز»، «عادت نمی‌کنیم»، «پل خواب» و «برادرم خسرو»، در نمایش افراط‌گونه این موضوع بیش از دیگران بود.

مرگ و خودکشی، سوژه‌های جدید سینمای ایران! 

فیلم‌های ماندگار زیادی در تاریخ سینمای ایران وجود دارند که پس از گذشت سال‌ها هنوز هم مردم از آن‌ها به نیکی یاد می‌کنند. فیلم‌هایی که بعضی تلخ و بعضی شیرین هستند، اما در نهایت آن‌قدر خوب بوده‌اند، که بتوانند جایی برای زنده ماندن و ادامه حیات در گوشه ذهن مخاطب خود به دست آورند.

اما به نظر می‌رسد فیلمسازان ایرانی از سال گذشته تا کنون به این نتیجه رسیده‌اند که فقط فیلم‌های تلخ هستند که قدرت جذب مخاطب را در خود دارند، به همین خاطر علاوه بر نمایش تمام معضلات اجتماعی از خیانت و اعتیاد گرفته تا بیکاری و فقر، حالا مرگ و خودکشی را نیز به لیست بلندبالای علاقه‌مندی‌های تلخ خود برای نمایش در آثار سینمایی افزوده‌اند.

به همین خاطر است که در فیلم‌هایی چون «نیمه‌شب اتفاق افتاد»، «یک شهروند کاملا معمولی»، «قیچی»، «هفت ماهگی»، «نیم ر‌خ‌ها»، «آبنبات چوبی»، «ممیرو»، «پل خواب»، «عادت نمی‌کنیم» و «گاهی» یا در انتهای داستان یکی از شخصیت‌های اصلی میمرد یا کشته می‌شود و یا همانند آثاری چون «آخرین بار کی سحر را دیدی؟»، «گیتا» و «لاک قرمز» داستان براساس مرگ یکی از شخصیت‌های اصلی فیلم پیش می‌رود. البته شاهکار این بخش، «مالاریا» پرویز شهبازی است که با خودکشی هر دو شخصیت اصلی فیلم به پایان می‌رسد! تا باز هم اثبات شود که مرگ و خودکشی، سوژه‌های جدید سینمای ایران هستند و از این به بعد باید قبل از تماشای هر فیلم ایرانی خود را آماده مردن یکی از شخصیت‌های آن کنیم!

خیانت و مشکلات خانوادگی، همچنان پر طرفدار 

خیانت در زندگی زناشویی یکی از موضوعاتی است که سینماگران ایرانی همواره به آن علاقمند بوده‌اند. این دیدگاه در جشنواره سی‌و‌چهارم فجر و پس از تولید فیلم‌هایی چون «آبنبات چوبی»، «خشم و هیاهو»، «عادت نمی‌کنیم»، «نقطه کور» و «هفت ماهگی» که همه پیرامون همین موضوع بودند، یک بار دیگر به اثبات رسید.

البته علاوه بر موضوع خیانت، در جشنواره امسال برخی دیگر از مشکلات خانوادگی همچون رابطه فرزندان با والدین و یا رابطه زن و مرد در خانواده و فرزندآوری نیز مورد توجه فیلمسازان نسل قدیم و جدید سینما قرار گرفته بود. فیلم‌هایی چون «آخرین بار کی سحر را دیدی؟»، «دختر»، «به دنیا آمدن»، «کفشهایم کو؟»، «مالاریا»، «وارونگی»، «ابد و یک روز»، «برادرم خسرو»، «خانه‌ای در خیابان چهل و یکم»، «گیتا» و «نیم رخ‌ها» از جمله این آثار به شمار می‌روند.

در کنار این مسائل، یک نکته قابل تامل دیگر نیز در فیلم‌های جشنواره امسال وجود داشت که مربوط به عدم نمایش خانواده‌هایی سالم در غالب آثار این دوره بود. درواقع به جز دو فیلم «دلبری» و «بادیگارد» همه خانواده‌هایی که در آثار جشنواره امسال نشان داده شدند ، به شدت درگیر مسائل و مشکلات درونی بودند و موضوعاتی همچون احترام و اعتماد اعضای خانواده به یکدیگر در آن‌ها مورد بی‌توجهی قرار گرفته بود که فیلم‌هایی چون «ابد و یک روز»، «آبنبات چوبی»، «مالاریا»، «نقطه کور» و «وارونگی» از آشکارترین نمونه‌های آن به شمار می‌روند.

آخرین بار کی «امید» رو دیدی؟!   

جشنواره امسال یک ویژگی قابل تامل دیگر نیز داشت. در حالی که موضوع سینمای امید یکی از مباحث و شعارهای مورد توجه سازمان سینمایی از ابتدای کار دولت یازدهم بوده است، اما هر سالی که از عمر این دولت می‌گذرد، نقش و حضور آثاری که بر مبنای ترویج امید و روحیه ایدوارانه در میان مردم باشد، کمرنگ‌تر می‌شود.

اما اوج این ناهماهنگی در سیاست‌گذاری مدیران سینمایی با تولیدات سینما را می‌توان در جشنواره امسال مشاهده کرد. جایی که در آن فیلم‌هایی چون «مالاریا»، «آخرین بار کی سحر را دیدی؟»، «عادت نمی‌کنیم»، «نیمه شب اتفاق افتاد»، «چهارشنبه» و «یک شهروند کاملا معمولی» تولید می‌شود. فیلم‌هایی که در تضاد آشکار با معنا و مفهوم سینمای امید قرار دارند و هیچ اثری از شاخصه‌های مورد نظر در این سینما در آن‌ها دیده نمی‌شود.

سهم اندک فیلم‌های سیاسی و اکشن 

علاقه سینماگران ایرانی به موضوعات اجتماعی باعث شده تا بسیاری از ژانرهای دیگر سینما مورد بی‌توجهی قرار گیرد. ژانرهایی که از ظرفیت‌های بالایی برای جذب مخاطب برخوردارند. به همین خاطر است که سهم جشنواره سی‌و‌چهارم فجر از ژانرهای پرهیجان و جذاب سیاسی و اکشن تنها سه اثر است که البته به جز یک مورد، بقیه این آثار مورد بی‌توجهی معنادار هیئت داوران این جشنواره قرار گرفت. «بادیگارد»، «سیانور»، «امکان مینا» و «جشن تولد» چهار اثری هستند که در این دسته بندی قرار می‌گیرند و تعداد اندک این آثار خود نشان‌دهنده ضعف سینمای ایران در زمینه تولید آثار سیاسی و اکشن است.

سینمای دفاع مقدس، هر سال کمرنگ‌تر از پارسال

در طول سی‌و‌چهار دوره اخیر جشنواره فیلم فجر، سینمای دفاع مقدس همیشه پای ثابت جشنواره بوده است. البته در هر دوره نقش این سینما کمرنگ‌تر شده است تا جایی که در جشنواره امسال فقط دو فیلم «ایستاده در غبار» و «دلبری» در این ژانر حضور داشتند. یعنی از میان ۴۴ فیلم این دوره جشنواره، سهم سینمای دفاع مقدس فقط ۲ اثر بوده است که این به معنای آن است که سهم این ژانر مهم فقط ۵ درصد از کل آثار جشنواره بوده است!

کمدی، پَر!  

جشنواره امسال یکی از معدود دوره‌هایی بود که تقریبا هیچ فیلمی در ژانر کمدی نتوانسته بود، در آن حضور پیدا کند. هر چند که عده‌ای دو فیلم «بارکد» و «زاپاس» را در دسته‌بندی فیلم‌های کمدی جای دادند ولی اگر به نوع نگاه فیلمساز در ساخت این آثار توجه کنیم، متوجه می‌شویم که رویکرد اصلی این آثار کمدی نبوده است. در واقع «بارکد» که یک فیلم اجتماعی محسوب می‌شود که در گاهی از اوقات سعی کرده بود به واسطه تکه‌پرانی‌هایی یکی از شخصیت‌های فیلم، فضای فیلم را شاد کند و «زاپاس» هم یک فیلم خانوادگی با رگه‌هایی از طنز بود که نمی‌شد آن را جز آثار کمدی به شمار آورد. با این حساب سهم یکی دیگر از ژانرهای پرمخاطب سینما، در جشنواره سی‌و‌چهارم فجر به صفر رسیده بود و این نیز نشانه بی‌توجهی به یکی از محبوب‌ترین ژانرهای سینما، در اثاری است که می‌خواهند سبد اکران سینمای ایران را در سال جاری پُر کنند.

همین تحلیل مختصر بر آثار نمایش داده شده در ویترین امسال سینمای ایران کافیست تا دریابیم که یکی از مهمترین عوامل کمرنگ شدن ارتباط مخاطبان با سینما، نبود تنوع موضوعی در میان آثار تولید شده است. مخاطبی که چند سال است در حصار فیلم‌های تلخ اجتماعی محبوس شده است و حق انتخاب دیگری ندارد چرا که اکثر فیلمسازان ما، فیلم را برای خودشان تولید می‌کنند و نه برای مردم؛ که اگر غیر از این بود، حداقل به مخاطب خود این شانس را می‌دانند که از میان آثار پلیسی، اکشن، کمدی، سیاسی، خانوادگی، دفاع مقدس و اجتماعی هربار به سراغ یک اثر با حال و هوایی متفاوت برود؛ نه اینکه از سینما و فیلمسازی تنها به نمایش دادن بدبختی و فلاکت و مشکلات اکتفا کنند.

البته جشنواره امسال با وجود همه نقاط ضعفی که در حوزه تشخیص نیازهای ضروری حال حاضر جامعه از سوی فیلمسازان داشت، پذیرای چند اثر ارزشمند که مطابق با شرایط فعلی نیز باشد، بود. فیلم‌هایی چون «بادیگارد» و «ایستاده در غبار» که به ترسیم شمایل یک قهرمان واقعی و قابل الگوگرفتن برای جوانان پرداختند و یا «سیانور» بهروز شعیبی که به سراغ بررسی برخی از اندیشه‌ها و فعالیت‌های یکی از موثرترین گروه‌های سیاسی سال‌های نه چندان کشورمان رفته است، از جمله نقاط امیدواری جشنواره امسال بودند که حضورشان در میان انبوهی از آثار بی‌ارزش و سطحی را می‌توان به عنوان بارقه‌ای از امید برای بهبود اوضاع سینمای ایران به حساب آورد.

نوشته نگاهی به مهمترین موضوعات آثار حاضر در جشنواره سی‌و‌چهارم فجر/ غلبه موضوعات اجتماعی بر سایر دغدغه‌های سینمای ایران/ اعتیاد، خیانت و مرگ محبوب‌ترین سوژه‌ها/ بی‌اهمیتی سلیقه مخاطبان برای فیلمسازان اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

طراح صحنه و لباس فیلم سینمایی «شیار ۱۴۳» اظهار داشت: متأسفانه این اتفاق در اکثر مواقع در سینمای ایران وجود داشته و دلیل اصلی آن نیز از ناآشنایی مدیران سینمایی با حرفه ها و رشته های هنری در سینما نشأت می گیرد.

وی ادامه داد: متأسفانه بی توجهی مدیران و مسئولان سینمایی حتی به انجمن منتقدان و نویسندگان سینمایی ایران نیز سرایت کرده به نحوی که آن ها نیز در جشن اخیر خود طراحی صحنه و لباس، طراحی چهره پردازی و… را از فهرست جوایز خود حذف کردند و تنها جایزه ای با عنوان بهترین دستاورد هنری را تعیین کردند که به نظر من یک حرکت رو به عقب محسوب می شود.

امین عشایری خاطرنشان کرد: متأسفانه از این قبیل مشکلات در سینمای ما بسیار دیده می شود؛ شاید دلیل اصلی چنین اتفاقاتی این است که مدیران سینمایی مایلند تا برخی چهره ها مرتب دور و برشان باشند تا از این طریق بتوانند در نزد مردم به محبوبیت دست پیدا کنند و به همین دلیل است که کمترین توجهی به دست اندرکاران پشت صحنه و به خصوص افرادی که در شاخه های هنری فعالیت می کنند ندارند و رسماً بخشی از سینما را نادیده می گیرند.

طراح صحنه و لباس فیلم سینمایی «مرگ ماهی» سپس با بیان اینکه این اتفاق نادرست امسال در سی و چهارمین جشنواره فیلم فجر به شکل گسترده تری شکل گرفته است اظهار داشت: امسال ما شاهد آن هستیم که در هیأت های داوری نیز حضور چهره ها بیش از متخصصان رشته های سینمایی دیده می شود و دبیر جشنواره حتی مشاوران هنری خود را از میان بازیگران سینما انتخاب کرده است؛ این در حالی است که قطعاً یک طراح هنری بهتر از یک بازیگر می تواند به دبیر جشنواره مشاوره دهد.

این طراح صنه و لباس تأکید کرد: من معتقدم که مسئولان باید هرچه سریعتر سیاست های خود را تغییر دهند و به این نکته توجه داشته باشند که ما دست اندرکاران پشت صحنه سینما به ویژه در رشته های هنری نیاز به توجه و دلگرمی داریم.

وی در خاتمه این گفتگو متذکر شد: من معتقدم مهمتر از همه توجه به پیشکسوتان سینما است و مدیران و دست اندرکاران جشنواره بایستی توجه جدی به این مسأله داشته باشند تا قدیمی های سینما در مهمترین رویداد سینمایی کشور به خوبی دیده شده و مورد توجه قرار بگیرند.

گفتنی است؛ کامیاب امین عشایری امسال با فیلم های «بادیگارد» به کارگردانی ابراهیم حاتمی کیا، «عادت نمی کنیم» به کارگردانی ابراهیم ابراهیمیان و «هفت ماهگی» به کارگردانی هاتف علیمردانی در جشنواره فجر حضور دارد.

منبع: سینماپرس

نوشته انتقاد طراح صحنه و لباس «بادیگارد» از توجه بیش از حد به بازیگران در برنامه‌های جشنواره فجر اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

این کارگردان درباره تازه ترین تجربه سینمایی خود به سوره سینما گفت: تدوین همزمان با کار آغاز شد و این روزها در حال انجام است. «عادت نمی‌کنیم» تجربه خوبی بود که با حضور بازیگران باتجربه سینما رقم خورد. حضور هدیه تهرانی بعد از سال ها در این فیلم اتفاق افتاد و یکی از نقش های اصلی و تاثیرگذار بر دوش او بود. این فیلم ۴ کاراکتر اصلی دارد و علاوه بر حمیدرضا آذرنگ که نقش مقابل تهرانی بود ساره بیات و محمدرضا فروتن هم کاراکترهایی بودند که قصه را پیش می‌برند.

وی افزود: به خاطر فیلمنامه و قصه متفاوتی که «عادت نمی کنیم» دارد بازی های تازه ای از بازیگران شاهد هستیم. در واقع آنها نقش هایی بازی کرده‌اند که برای خودشان هم تجربه ای متفاوت بود. این فیلم بسیار متفاوت از «ارسال آگهی…» است. کاملا مطابق با سلیقه مخاطب ساخته شده و رویکردی مردمی دارد. امیدوارم شرایطی فراهم شود تا در بهترین شرایط اکران قرار بگیرد.

ابراهیمیان درباره مضمون فیلم توضیح داد: «عادت نمی کنیم» درامی معمایی و پیچیده دارد و پیام داستان در مفهوم مستتر است. به هیچ وجه غمگین نیست چون به طور کل به چنین فضایی علاقه ندارم همانطورکه فیلم قبلی هم فضایی تلخ داشت اما غم‌انگیز نبود.

نوشته حضور متفاوت ستاره‌ها در «عادت نمی‌کنیم»/ فیلمی برای مردم اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

سوره سینما- به گزارش روابط عمومی پروژه، فیلم سینمایی «عادت نمی‌کنیم» روزهای پایانی پیش تولید را پشت سر می گذارد و طبق برنامه ریزی‌های انجام شده پنجشنبه ۷ خردادماه بازیگران جلوی دوربین علیرضا برازنده خواهند رفت. طی روزهای گذشته خبری با محوریت معرفی بازیگران این فیلم منتشر شد که طی آن شهرام اخلاص پور به عنوان تهیه‌کننده اثر عنوان شده بود.

فیلم سینمایی عادت نمی کنیم دومین تجربه سینمایی ابراهیم ابراهیمیان در مقام کارگردان است که فیلمنامه آن مشترکا توسط او و سارا سلطانی نوشته شده است. عواملی که در ساخت «عادت نمی کنیم» همکاری دارند عبارتند از کارگردان: ابراهیم ابراهیمیان، فیلمنامه: سارا سلطانی و ابراهیم ابراهیمیان، مدیر فیلمبرداری: علیرضا برازنده، طراح صحنه و لباس: کامیاب امین عشایری، تدوین: ژینوس پدرام و ابراهیم ابراهیمیان، طراح گریم: محسن دارسنج، مدیر صدابرداری :امیر نوبخت، طراحی و ترکیب صدا: علیرضا علویان‌،آهنگساز: حامد ثابت،مدیر برنامه ریزی و دستیار اول کارگردان: علی مردانه، منشی صحنه: حمیرا نعمت‌الله، مدیر روابط عمومی: مهسا همتی، طراح پوستر و فیلمبردار پشت صحنه: میثم میرزایی، عکاس: فتاح ذی نوری، مدیر تولید: پیمان جعفری، جانشین تهیه :علی مردانی ، ناظر تولید : مهدی شمخانی ، مدیر تدارکات سهراب دادگستر، سرمایه گذار : شهرام اخلاص‌پور و شرکت روشن مهر، تهیه کننده: پیمان جعفری.

نوشته «عادت نمی‌کنیم» پنجشنبه کلید می‌خورد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

سوره سینما- فیلم سینمایی «عادت نمی‌کنیم» به تهیه ‌کنندگی سعید سعدی، کارگردانی ابراهیم ابراهیمیان و نویسندگی سارا سلطانی و ابراهیم ابراهیمیان که پیش از این با نام «یک فنجان چای تلخ» مطرح شده بود پروانه ساخت گرفت. ابراهیمیان در این باره به سوره سینما گفت: بعد از پنج ماه انتظار پروانه ساخت فیلم را دریافت کردیم و از اول مهرماه پیش تولید را آغاز می کنیم تا بر اساس برنامه اول تا ۱۰ آبان فیلمبرداری داشته باشیم و بتوانیم فیلم را به جشنواره فیلم فجر برسانیم. «عادت نمی‌کنیم» یک درام اجتماعی است که ۴ شخصیت اصلی دارد و سعی داریم از بازیگران حرفه ای سینما برای این فیلم انتخاب کنیم.

«عادت نمی کنیم» به جز دو سکانس جاده شمال در تهران جلوی دوربین می‌رود. این فیلم یک ملودرام اجتماعی است و رابطه آدم‌ها را در شرایط خاص اجتماعی روایت می‌کند. «عادت نمی کنیم» درباره احمدرضا مقدم استاد برجسته دانشگاه است که به واسطه شک مهتاب همسرش، مسیر تازه ای پیش روی خود می‌یابد. این شک در بستر خانواده ریشه می‌دواند و به آرامی همه داشته‌های احمدرضا را تحت الشعاع قرار می‌دهد.

ابراهیم ابراهیمیان پیش از این با «ارسال آگهی تسلیت برای روزنامه» کارگردانی سینما را تجربه کرد. این فیلم سینمایی قرار است به زودی اکران عمومی شود.

نوشته آغاز پیش‌تولید «عادت نمی‌کنیم» اول مهرماه/ در راه سی و سومین جشنواره فیلم فجر اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.