وی افزود: سر انجام پس از ۵ سال بالاخره این مشکل حل شد و توانستیم ۶ ماه قبل از فیلمبرداری وارد پیش تولید شویم. من قبل از کلید خوردن کار جلسات متعددی با کارگردان داشتم تا بتوانیم نقاط مشترک کافی برای تعیین نوع فیلمبرداری و نمایش بصری به دست آوریم. پس از آن به دنبال تجهیزات فیلمبرداری و نورپردازی رفتیم که در پشت صحنه تصاویر جالبی را ایجاد کرده بود. به عنوان مثال ما برای یکی از سکانس ها در سوله ای با وسعت بسیار زیاد و سقف بلند از نورهایی استفاده کردیم که به صورت ترکیبی از سقف به سمت پایین و از کناره به صحنه تابیده می شدند و به نظر می رسید بالای سر ما با این سیم و کابل ها یک تار عنکبوتی ایجاد شده است.

زرین دست گفت: حدود ۵۷۰ چراغ در این سکانس ها استفاده شده بودند که همه با شدت نورهای مختلف قابل تنظیم بودند. اگرچه از منطقه برق شهرری پست کمکی داده بودند اما بدون ژنراتورهای ۷۰۰ و ۳۰۰ کیلووات ممکن بود به مشکل بخوریم. در این کار کنتراست و سایه روشن زیاد داشتیم چون «سرو زیر آب» پتانسیل هایی داشت که لازم بود به جزییات کار بیشتر دقت شود.

وی ادامه داد: جنگ یعنی آهن و فلزی که به عنوان سخت ترین عنصر، بشر شناخته است. برای اینکه بتوانید از این عنصر تصویر به وجود بیاورید کنتراستی انتخاب می کنید که منظورتان را به درستی تفهیم کند. تا آنجا که امکان داشت از رنگ طبیعی محیط استفاده کردیم اما برای تکمیل وجوه بصری در نورپردازی و بعد از تولید هم تغییراتی ایجاد کردیم که بتوانیم تصاویر زیباتری در نگاه مخاطب خلق کنیم.

نوشته سعی کردیم تصاویر زیباتری در نگاه مخاطب خلق کنیم/ جهانی از رنگ و نور در پشت صحنه «سرو زیر آب» اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

کوچه های خیابان فداییان واقع در منطقه شهر ری را پشت سر می گذاریم تا به کانون فرهنگی هنری سمیه می رسیم. از راهرو حیاط داخل کانون می شویم؛ از دور صدای همهمه دختربچه های دانش آموز به گوش می رسد، مرکز به مناسبت فصل پایان تحصیل آنها برایشان جشنی گرفته است و آنها مشغول شیطنت و بازیگوشی در این مراسم هستند.

وارد کانون که می شویم در اطرافمان باغ بزرگی قرار دارد، از مسئول حراست سراغ گروه فیلمبرداری را می گیریم که می گوید در انتهای باغ کنار استخر مشغول فیلمبرداری هستند. از راهروهای حیاط عبور می کنیم و به گروه ملحق می شویم. محمدعلی باشه آهنگر اولین کسی است که به استقبال ما می آید. بعد از سلام و احوالپرسی به استخرآب  اشاره می کند که امروز فیلمبرداری فیلمشان درآنجا باید انجام شود .

«سرو زیر آب»یکی از سخت ترین فیلم های دفاع مقدسی سالهای اخیرم است

او می گوید: ساخت «سروزیر آب» از همه فیلم های دیگرم سخت تر بود، به شدت با کار پیچیده و مشکلی روبرو بودیم.

باشه آهنگر یک نگاه به ما و یک نگاه به عواملش می کند که در استخر مشغول نصب دوربین فیلم هستند. بعد از ما جدا می شود و به سمت علیرضا زرین دست می رود.

این چند سکانس فیلم دوربین درون تانک زیردریایی نصب می شود و با هدایت گروه فیلمبرداری این تانک داخل آب می شود و فیلمبرداری این صحنه ها انجام می شود.  انگار از صبح گروه مشغول نصب دوربین درون تانک بودند. چند غواص هم در کنار استخر نشسته اند و هر از چندگاهی به داخل آب می پرند و خودشان را برای بازی مقابل دوربین اماده می کنند.

مقابل استخر می ایستیم و به دکور ساخته شده درون آن نگاه می کنیم. از آنجاییکه در  آخرین پلانهای فیلمبرداری فیلم حاضر هستیم قطعا متوجه عمق، داستان  و ماجرای فیلم نمی شویم . اما در این لوکیشن طراحی به گونه ای است که رخدادهای زمان جنگ و ایثار و رشادت های شهدا نشان داده شود.

درون استخر پر از آب  به صورت ردیفی قبرهایی کنار هم قرار دارد؛ درخت سرو هم از ساقه هایش داخل استخر آب کاشته اند. همچنین خانه مخروبه ای هم وسط استخر لابه لای آب وجود دارد؛  از باشه آهنگر در مورد حضور غواصان می پرسیم که می گوید قرار است  نقش بدل بابک حمیدیان را دراین صحنه ایفا کنند.

دوربین آماده داخل تانک زیر دریایی می شود به واسطه کرین درون آب فرستاده می شود، باشه آهنگر و زرین دست پشت مونیتور به صحنه نگاه می کنند. چند بار دوربین به داخل آب می رود و بیرون آورده می شود با بدلکار مربوطه هم چند بار تمرین می کنند، صحنه برای فیلمبرداری آماده می شود. باشه آهنگر از پشت مونیتور بلند می شود و در کنار استخر می ایستد و با علامت دستش هم به دوربین و هم به بدلکار علامت می دهد.

بعد از موافقت زرین دست و باشه آهنگر گروه مدت کوتاهی استراحت می کنند.

به باشه آهنگر می گویم: این صحنه ها نشان می دهد که کار سختی انجام دادید. باشه آهنگر از زیر عینکش به ما نگاه می کند و می گوید: این بخش کار که سخت نیست سختی های زیادی برای این فیلم پشت سر گذاشتیم.

حامد حسینی: تلاش کردیم فیلم حرفه ای بسازیم

تهیه کننده در گوشه ای از باغ نشسته و با چند نفر از عوامل تدارکات مشغول صحبت است. با او در مورد فرایند تولید این فیلم به صحبت می نشینیم . حسینی کلاه سرش را جابه جا می کند،کمی فکر می کندو می گوید: برای  ساخته شدن این فیلم سختی زیادی کشیدیم و همچنان هم با زحمت کار را جلو می بریم.

وی ادامه می دهد: فیلمبرداری این فیلم در چهار استان و هشت شهر انجام شد؛ این فیلم نزدیک به ۵۷ لوکیشن داشت وکار در شرایط جوی و اقلیمی مختلف صورت گرفت.

وی ادامه داد: پلان های هوایی ،آبی و زمینی را در شرایط جوی کویری، بیابان و همچنین سرمای سخت زمستان تهران ؛ ورامین و لرستان تجربه کردیم و نکته مهم اینکه چون در تمام صحنه های فیلم باید به حفظ راکورد دقت می کردیم این سختی کار را برای ما دوبرابر می کرد.

او عینکش را از چشم در می آورد و با دستمالی لنزش را تمیز می کند و به صحبت هایش ادامه می دهد: تقریبا ده هزار متر برای این فیلم دکور ساخته شده ؛شاید باور کردنی نباشد اما از سخت ترین نورپردازی سینمای دفاع مقدس را ما در این فیلم تجربه کردیم. تمام نورهایی که برای فیلم محمد (ص) آماده شده بود و استفاده نشد در این فیلم استفاده شد؛ اینجا می خواهم به سختی و حجم بالای کار اشاره کنم که با پروداکشن بالا و نورپردازی سخت مواجه بودیم.

حسینی با تاکید می گوید:  یکی از پیچیده ترین تکنیک های فیلمبرداری و نورپردازی را ما در این فیلم تجربه کردیم؛ با این حال که پروداکشن فیلم وسیع بود وحجم کار زیاد بود اما ما یکی از ارزان قیمت ترین فیلم های دفاع مقدس را توانستیم بسازیم.

وی ادامه می دهد: در این فیلم بیست وپنج بازیگر اصلی و صدو چهل نفر عوامل صحنه با ما همکاری داشتند،فیلمبرداری این فیلم طی هفتاد و سه جلسه انجام شد و به طور کل  آماده سازی مراحل فیلمبرداری و نورپردازی و جابجایی لوکیشن ها صد وده روز زمان از ما گرفته شد.

در این هنگام یکی از عوامل صحنه به ما چای و شیرینی تعارف می کند.حسینی با اشاره به اینکه تمام تلاشمان را کردیم تا کار حرفه ای به مخاطب ارائه دهیم به صحبت هایش ادامه می دهد: تمام عوامل این فیلم سعیشان این بود که ادای دینی به شهدای جبهه و جنگ داشته باشند. البته ذکر این نکته ضروری است که ما در این فیلم هیچ صحنه جنگی نداریم اما احساس جنگ در فیلم متبادر است. فیلم به موضوع خانواده می پردازد و قصه بر اساس درام شکل می گیرد و مهمترین ویژگی فیلم درام پیچیده و جستجوگرایانه آن است.

باشه آهنگر: قبول نیست؛ دوباره

گروه به سمت دیگر استخر منتقل می شوند. کرین با آن وزن سنگین وحجم گسترده توسط چند نفر ازعوامل  به کنار دیوار استخر کشیده می شود و گروه تصویر دوربین را دو باره روی آن نصب می کنند. زرین دست در کنار گروه فیلمبرداری خود ایستاده و به کار آنها نظارت می کند.

ساعت ۳ بعد از ظهر را نشان می دهدو نور خورشید گرمای بیشتری در این زمان تولید می کند و با شدت روی سر و صورت تمام عوامل صحنه می تابد . به طوریکه هرکس برای لحظه ای هم که شده سعی می کند به زیر سایه پناه ببرد و نفسی تازه کند.

باشه آهنگر هم در کنار آنها ایستاده و هر از گاهی به داخل استخر نگاه می کند و با غواص و بدلکاری که قرار است جای  بابک حمیدیان بازی کند گفت و گو می کند. دوربین با نظارت زرین دست  به داخل آب فرستاده می شود و بعد او و باشه آهنگر پشت مونیتور می نشینند.

در این پلان غواص باید با حرکت دوربین از روی قبرهای درون استخر عبور کند.اما به دلیل عمق آب حرکت زود هنگام غواص این صحنه چند بار تکرار می شود. بعد از چند بار کات غواص سرش را از آب بیرون می آورد که خوب بود؟

باشه آهنگر که در چهره اش ناراحتی کاملا مشخص است اما با انعطاف خاصی به غواص می گوید نه خوب نبود.

باشه آهنگر از غواص  می خواهد به کنار مونیتور بیاید و از نزدیک با چگونگی بازی که باید ارائه دهد آشنا شود. گروه مشغول چگونگی نحوه فیلمبرداری فیلم هستند؛ من با حمید باشه آهنگر تدوین گر این فیلم مشغول صحبت می شوم.

او که شباهت چهره زیادی به پدرش دارد می گوید: از یک مقطعی من تدوین فیلم را همزمان با فیلمبرداری آغاز کردم اما پیچیدگی کار به گونه ای بود که سر صحنه هم به پدر باید کمک می کردم.

وی می گوید:  فیلم در فضای معاصر روایت می شود و ما در تدوین در عین اینکه به جزئیات زیاد دقت می کنیم اما تلاشمان را هم می کنیم که حالت مستندگونه فیلم  حفظ شود.

باشه آهنگر همچنین می گوید: فیلم «سرو زیرآب»هم مراحل فیلمبرداری آن سخت بود وهم مراحل تدوین آن بسیار پیچیده است. اما سعی می کنم با دقت نظر زیادی کار را مونتاژکنم  تا تدوین دیده نشود و کارم را به رخ نکشم.

در کنار علیرضا زرین دست و باشه آهنگر محمدرضا اصلاح ناظر کیفی کار ایستاده او می گوید: خوشبختانه فیلم«سرو زیر آب»کار خوبی شده که می توان به آن اتکا کرد ارزش و شان شهدا در این فیلم  حفظ شده  هرچند این فیلم مشکلات مالی زیادی داشته و کمبود نقدینگی لطمه زیادی به آن وارد کرد، زمان فیلمبرداری طولانی شد؛ روی روحیه عوامل خصوصا، عوامل جلوی دوربین تاثیر زیادی داشت اما خیلی تلاش کردیم که این مشکل به صورت حاد در نیاید و روی بازی بازیگران و کار عوامل تاثیر نگذارد.

گروه همچنان مشغول میزان کردن فاصله دوربین از استخر هستند. گروه فیلمبرداری مدام میزان فاصله کرین و همچنین سنگینی آن را کنترل می کنند؛ علیرضا زرین دست کنار درختی ایستاده که با او مشغول صحبت می شویم.

علیرضا زرین دست: سخت ترین فیلم دوران کاریم بود

او می گوید: اصولا هر فیلمی که کار می کنم یکسری خصوصیات با خود به همراه دارد که آن را باید پیدا کنم و از آن خصوصیات در جهت پیشبرد اهداف فیلم استفاده کنم .

وی ادامه داد: فیلم «سرو زیر آب» فیلم نامه بسیار سختی داشت  که آقای آهنگر و فرزندشان حامد برای نگارش آن بسیار زحمت کشیدند؛ این فیلم جزئیات ارزشمندی راجع به شهدا دارد که فوق العاده است.

زرین دست که انگار از گرمای هوا کلافه شده به کنار دیوار مجاور استخر می رود و زیر سایه درخت می ایستد و ما هم با او همراه می شویم،اوبه صحبت هایش  ادامه می دهد: این فیلم سخت ترین کاری بود که در زندگی حرفه ای خود انجام دادم. چه از جهت مکان های فیلمبرداری و چه به لحاظ نوع و تنوع استفاده از نورپرداری. من فکر می کنم این فیلم جزو کارهای دیدنی امسال سینمای ایران خواهد بود و کنجکاوی زیادی را بر می انگیزد و تا حدودی به کنجکاوی ها پاسخ می دهد.

این فیلمبردار گفت: سعی کردیم فیلم قابل قبول وقابل اعتنا ارائه دهیم . برای من، گروهم و همینطور، طراحی صحنه این مهم بود که تمام سعی مان را کنیم تا به عزت فیلم نامه ارزش بدهیم.

انگار دوربین مطابق خواست علیرضا زرین دست داخل تانک زیر دریایی قرار گرفته، دستیارانش او را صدا می زنند و او به سمت آنها می رود.

امروز هیچ کدام از بازیگران فیلم حضور نداشتند و غواصان به جای بدل آنها امروز در این فیلم بازی داشتند.

با گروه خداحافظی می کنیم در حالی که تنها به یک چیز فکرمان مشغول است و آن اینکه ساخت فیلم های با پروداکشن وسیع سختی های زیادی دارد.

تعدادی از عوامل و دست اندرکار این فیلم عبارتند از: نویسنده: محمدعلی باشه آهنگر،حامد باشه آهنگر،کارگردان: محمدعلی باشه آهنگر،تهیه کننده: سید حامد حسینی،مجری طرح: حسن نجاریان، دستیار اول کارگردان و برنامه ریز: حسین فلاح، دستیار دوم کارگردان: حسین باشه آهنگر، گروه کارگردانی: مسعود جیرانی- سید سجاد حسینی، مدیرفیلمبرداری: علیرضا زرین دست، تدوین: حمید باشه آهنگر، طراح صحنه و لباس:  عباس بلوندی، طراح گریم: محسن بابایی، صدابردار: عباس رستگارپور- امید عاشوری- بابک مرادی، مدیر تولید: طاهر امانی، منشی صحنه: یاسمین کفایتی، روابط عمومی: مریم نراقی، عکاس: علی نیک‌رفتار.

بازیگرانی همچون بابک حمیدیان، مسعود رایگان، حسین باشه آهنگر، مینا ساداتی، ستاره اسکندری، همایون ارشادی، رضا بهبودی، هومن برق‌نورد، شهرام حقیقت دوست، مهتاب نصیرپور، فرخ نعمتی، حسین فلاح، حسن نجاریان دریانی،  سیاوش چراغی‌پور، هادی قمیشی، غلامحسین لطفی، دنیا مدنی، نادیا پروانی، الناز شاهوردی، محمد وفاداران تبریزی، علی نجاریان دریانی، عبدالحمید گودرزی و محمد علی باشه آهنگردر این فیلم به ایفای نقش پرداختند.

نوشته روایت سخت و پیچیده «سرو زیر آب» اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

زرین دست که در آثاری چون «کلوزآپ» با زنده یاد عباس کیارستمی همکاری داشته، در این قسمت از ویژگی های آثار این فیلمساز فقید سخن میگوید و همچنین درباره فیلمبرداری در فیلم کوتاه حرف می زند.

محمد رسولی دیگر فیلمبردار سینمای ایران است که مخاطبان در این قسمت با او همراه می شوند و با زندگی و کار او آشنا می شوند.

در بخش آموزشی «فیلم کوتاه» فرهاد توحیدی فیلمنامه نویس و کارگردان حضور دارد و درباره فیلمنامه در فیلم کوتاه برای مخاطبان سخن می گوید.

نمایش یک فیلم کوتاه خارجی یکی دیگر از بخشهای برنامه است و سپس پویا نبی این اثر را نقد می کند.

پنجمین قسمت از سری جدید برنامه «فیلم کوتاه» سه شنبه ۲۹ تیر ساعت ۲۱ از شبکه مستند سیما روی آنتن می رود و ساعت ۱۲ ظهر چهارشنبه ۳۰ تیر بازپخش می شود.

نوشته خاطرات زرین دست از همکاری با زنده یاد کیارستمی در برنامه «فیلم کوتاه» اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

علیرضا زرین‌دست به سوره سینما گفت: اگر از سینمای ایران فیلم های قوی و مناسبی در جشنواره های بین المللی به نمایش درآید،حتی اگراین فیلم ها موفق به دریافت جایزه هم نشوند در نهایت باعث ترغیب مردم جهان به تماشای فیلم های ا یرانی خواهند شد.

وی در ادامه جدایی بخش بین الملل جشنواره از بخش ملی را اقدامی درست دانسته و اظهار کرد: لازم است در حوزه سینمای بین الملل به افق های دوردست توجه شود. در سینمای ما فیلم‌های قوی مختلفی ساخته می شود که این آثار می توانند پاسخگوی جشنواره های بین المللی و از جمله بخش بین الملل جشنواره فیلم فجر باشند. از نظر فیلم‌های قوی جایی برای نگرانی مسئولان برگزاری جشنواره وجود ندارد چرا که در سینمای ایران این توان وجود دارد و تنها کافی است مدیران تصمیم درست و به موقعی در این زمینه اتخاذ کنند.

زرین‌دست در بخض دیگری از صحبت های خود به ارائه توضیحاتی درباره«مزارشریف» پرداخته و عنوان کرد: فیلمبرداری این فیلم کار دشواری بود، مجبور بودیم فضای یک شهر را در یک سوله ایجاد کنیم و به همین دلیل بسیاری از پلان ها با نورپردازی ایجاد شد. مهارت عوامل مختلف فیلم از جمله طراح صحنه،کارگردان،صدابردار و مسئولان فنی باعث شکل گیری چنین صحنه‌هایی شد. در هر صورت برای ساخت این فیلم تلاش‌های متعددی صورت گرفت و با صبر و حوصله و اندیشه های هنرمندانه این اثر شکل گرفت.

فیلمبردار «مزار شریف»در پایان با تاکید بر این که این فیلم بر اساس یک داستان واقعی شکل گرفته، گفت: کارگردان این فیلم حدود ۱۰ تا ۱۲ سال به دنبال ساخت آن بود چراکه واقعا دیپلمات‌های ایرانی، مظلوم بودند که با تصمیم خود آنجا ماندند. این تصمیم آنها کاری با ارزش و استثنایی بوده. ما برای این فیلم تلاش بسیارکردیم که بتوانیم این موضوع را به شکلی که رخ داده به تصویر درآوریم.

نوشته نظر زرین‌دست درباره جشنواره فیلم فجر/ سینمای ایران ظرفیت بین‌المللی شدن دارد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

سوره سینما- حضور مهران مدیری فضای سالن را عوض می‌کند. ساعت از ۲۰:۳۰ گذشته که این بازیگر و کارگردان روی سن می‌آید و با همه چیز شوخی می‌کند. مدیری می‌گوید برای اجرای بخش‌های ویژه آمده و قسمت‌های خسته کننده و غمگین را برای دیگران گذاشته است.

دکتر حجت‌الله ایوبی که مثل همیشه آراسته و خوش اخلاق است، وقتی روی سن می‌آید تا نطق مراسم اختتامیه را بخواند با مدیری شوخی می‌کند: «آقای مدیری گفتند بخش‌های بورینگ. حالا من به ایشان ثابت می‌کنم که سخنرانی من جزو این بخش نیست. آقای گلمکانی گفتند از ما تعریف کن. من امشب به این گروه یک هدیه می‌دهم. از فردا ۵ شنبه سالن ۲ سینما فرهنگ به گروه «هنر و تجربه» اختصاص دارد.» ایوبی همچنین می‌گوید قرار بوده عباس کیارستمی در این مراسم حاضر باشد، اما گرفتار شده و نتوانسته برای اهدای جایزه بیاید. او شایعه استعفایش را تکذیب کرد و با خونسردی گفت:« کجا بهتر از سینما که در آن به هنر و فرهنگ خدمت کنم. در ضمن من هم استعفا بدهم، آقای جنتی قبول نمی‌کنند!»

در بخش دیگری از این مراسم لوح تقدیر برای جلوه‌های ویژه بصری با حضور جواد طوسی یکی از اعضاء هیات داوران این بخش و بروز ارجمند اهداء شد به امیر رضا معتمدی برای فیلم «مزار شریف». معتمدی گفت:« من این جایزه را به نیابت از گروه تولید این پروژه می‌گیرم. این جایزه را به یادگار از این گروه نگه می‌دارم.» برزو ارجمند هم یادی از درگذشتگان بخش جلوه‌های ویژه جواد شریفی راد و هدیش بیگدلی شاملو کرد.

صندلی برای داوران

اهدای جوایز بخش اصلی که شروع می‌شود، هفت صندلی روی سن قرار می‌گیرد تا داوران ایستاده مراسم را تماشا نکنند. امسال مثل جشن خانه سینما هر داور با یک بازیگر یا چهره محبوب روی سن می‌رود و ستاره اصلی آن میهمان ویژه است که حضورش مورد توجه حاضران است.

رویا تیموریان که برای اهدای جایزه بهترین چهره پرداز همراه عبدالله اسکندی روی سن آمده، پیش از اعلام برنده از استاد اسکندری کسب اجازه می‌کند و صمیمانه می‌گوید»« خوشحالم که نام شما را می‌خوانم، مهین جون.» و مهین نویدی روی سن می‌رود تا جایزه را از دست این بازیگر دریافت کند.

نامزدهای بخش اصلی که اعلام می‌شوند حاضران در سالن برای «رخ دیوانه»، «عصر یخبندان»، «من دیگو مارادونا هستم» و «اعترافات ذهن خطرناک من» بیشتر از بقیه نامزدها ابراز احساسات می‌کنند.

سلفی رضا عطاران با حاضران در اختتامیه  

رضا عطاران همراه با علیرضا شجاع نوری برای اهدای سیمرغ بلورین بهترین موسیقی روی سن می‌روند. عطاران به وسیله‌ای که در دست دارد اشاره می‌کند و می‌گوید: «این عصا نیست، یک نفر خواسته عکس سلفی بگیرم.» او سلفی را می‌گیرد، در حالی که حاضران یک دست او را تشویق می‌کنند. عظاران دومین کمدینی است که پس از مدیری روی سن می‌آید و جمعیت با تشویق مکرر علاقه‌شان را به او نشان می‌دهند.

عبدی و سیمرغ برای «مزار شریف»

بهزاد عبدی آهنگساز شاخص این سال‌های سینمای ایران که برای دریافت سیمرغ بلورین روی سن می‌زود می گوید هول شده است.  او از همکارانش در این پروژه به ویژه منوچهر شاهسواری  و عبدالحسن برزیده تشکر می‌کند.

جای خالی علیرضا زرین‌دست

فیلمبرداری علیرضا زرین دست در «.مزارشریف» کاری ویژه و دشوار بود. نادیده گرفتن این تلاش از سوی هیات داوران کمی عجیب است. در غیبت زرین دست، محمود کلاری و عزیز ساعتی جایزه را به علی برازنده فیلمبردار جوان می‌دهند.

نوشته شوخی ایوبی با حضار/ نمایندگان «مزار شریف» روی سن اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

زرین‌دست گفت: اتفاقی که افتاده این است که فاصله بین فیلمبرداری‌های خوب و متوسط در جشنواره امسال کم شده است که این موضوع خیلی خوب است یعنی مثلا فیلمبرداری فیلمی که درخشان است در مقایسه با فیلمی که معمولی است به طوری است که نمی‌توان به آن‌ها نمره داد و این نشان دهنده این است که جوان‌ها تواسنتند با سیستم دیجیتال ارتباط برقرار کنند و به همین شکل هم سیستم نمایش در سینماهای مختلف هم خیلی کارآمد شده است.

مدیر فیلمبرداری فیلم «مزار شریف» با اشاره به این فیلم و نمایش آن در سی‌ و سومین جشنواره فیلم فجر عنوان کرد: این فیلم بسیار خوش ساخت و حرفه‌ای است و یقینا «مزار شریف» مورد توجه قرار خواهد گرفت.

نوشته پیش‌بینی زرین‌دست درباره «مزار شریف»/ فیلمی خوش‌ساخت و حرفه‌ای اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

علیرضا زرین‌دست درباره فعالیت‌های تازه خود به سوره سینما گفت: در حال حاضر در مرحله پیش‌تولید فیلم سینمایی «مزار شریف» هستیم. قرار است این فیلم را فیلمبرداری کنم. نمی‌توانم بگویم این فیلم با کارهای قبلی‌ام متفاوت است ولی اساسا هر فیلمی مثل ایجاد یک شهر و گروه جدید می‌ماند گروه تولیدی یک فیلم تلاش می‌کنند سیستم اجتماعی موجود در فیلمنامه را به نحو احسن اجرا کنند. «مزار شریف» با نیت ساخت یک اثر ارزشمند و قابل دفاع ساخته می‌شود و قطعا فیلمی قابل اعتنا خواهد شد. قبل از شروع فیلمبرداری نمی‌توانم جزئیات دقیق چگونگی فرم فیلمبرداری را توضیح دهم از این جهت فیلمبرداری شبیه به نقاشی است که تا وقتی نقاش کارش را آغاز نکرده نمی‌تواند توضیحی درباره جزئیات تصویری آن ارائه کند.

این فیلمبردار افزود: امسال با فیلم «متروپل» به کارگردانی مسعود کیمیایی در جشنواره حضور دارم. از ابتدای سال درگیر فیلم «لاله» شدم که بعد از این پروژه جدا شدم. برخی فیلمنامه‌ها که بعد از آن پیشنهاد شد باب میلم نبود. به هر حال امسال توفیق نداشتم بیش از یک فیلم در جشنواره داشته باشم و بخشی از علت این اتفاق به مجموعه شرایطی برمی‌گردد که در طی این سال‌ها سینمای ایران با آن درگیر بوده است. شرایطی از جمله: افت کیفی فیلمنامه‌ها و سختی تولید. «متروپل» حتما ارزش‌های ساختاری و محتوایی داشته که به بخش سودای سیمرغ جشنواره راه یافته است.

زرین‌دست درباره دنبال کردن فعالیت فیلمبرداران جوان گفت: این استعدادهای جوان از امکانات این مملکت بهره بردند و توانستند استعداد خود را بروز دهند. کیفیت کارشان در بسیاری موارد قابل اعتناست. فیلمبرداران جوان، سرمایه سینمای ایران به لحاظ تصویری هستند و امیدوارم بتوانند پشتوانه خوبی برای سینما باشند.

علیرضا زرین‌دست فیلمبرداری فیلم‌های سینمایی «سوپراستار»، «کلوزاپ»، «بی پولی»، «ملکه» و … را بر عهده داشته است.

نوشته «مزار شریف» فیلمی قابل اعتنا می‌شود/ فیلمبرداران جوان پشتوانه تصویری سینما اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

زرین‌دست که چند روزی است فیلمبرداری «مترو پل» را به پایان رسانده است، درباره این فیلم به سوره سینما گفت: مطمئنم اثر جدید کیمیایی فیلم خوب و قابل اعتنایی خواهد شد. یک فیلم غیرمتعارف نسبت به دیگر آثار کیمیایی. اگر از این لفظ استفاده می کنم بابت این است که فیلم های کیمیایی معمولا ویژگی های خاص خود را دارند و «مترو پل» رنگ و بوی کمتری از آن نوع فیلمسازی برده و البته این تفاوت مورد پسند مخاطب واقع خواهد شد و دیدنش کسی را آزار نمی‌دهد.

این فیلمبردار باسابقه افزود: شیوه فیلمبرداری من در این کار، چیزی نیست که قابل توضیح دادن باشد. به عبارتی من هر چیزی بگویم از لطف اثر می‌کاهد. تنها به گفتن این جمله اکتفا می کنم که فیلم ویژگی هایی دارد که با دیدن تصاویر به مخاطب منتقل می شود. به طور کلی با وجود همه اقدامات تخصصی فیلمبرداری که به خرج دادم و در عکس‌های فیلم مشهود است، به نظرم این پروژه ویژگی خاصی به لحاظ فنی نداشت که قابل مطرح کردن باشد. کلیت این فیلم بسیار درخورد اعتناست و تصویر آن نیز بخشی از این قابلیت.

وی با اشاره به اینکه فیلمبرداری فیلم کیمیایی هفته گذشته در درکه به پایان رسیده، ادامه داد: پیشنهاداتی برای شروع کار تازه داشته‌ام، اما در حال حاضر مشغول استراحت هستم. اساسا هنگام دریافت پیشنهاد فیلمنامه نقش زیادی در پذیرش من دارد، اما وقتی کار کسی مثل کیمیایی که من با او سابقه دوستی ۵۰ ساله دارم شروع می شود، به اعتبار نام این فیلمساز یعنی پس از دریافت پیشنهاد، فیلم برای من شروع شده است. البته فیلمنامه را هم خواندم و به نظرم متن خوبی دستمایه کار قرار گرفت.

در فیلم سینمایی «متروپل» محمدرضا فروتن، مهناز افشار، سحر دولتشاهی، پولاد کیمیایی، ساعد سهیلی، تینا پاکروان و … بازی کردند.

نوشته «متروپل» در میان آثار کیمیایی غیرمتعارف است اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

علیرضا زرین‌دست درباره همکاری‌اش با مسعود کیمیایی در فیلم سینمایی «کلید شکسته» به سوره سینما گفت: با آقای کیمیایی ملاقاتی داشتم. با هم لوکیشن‌های فیلم را دیدیم. البته هنوز قرداد نبسته‌ایم. خوشحالم که بار دیگر با کیمیایی همکاری می‌کنم. همکاری‌های مشترک قبلی برای من خاطره هایی باارزش هستند

وی افزود: حال و هوای این فیلم با فیلم‌های دیگر کیمیایی فرق می‌کند. «کلید شکسته» یکی از بهترین‌ فیلم‌های کیمیایی خواهد شد. هیچوقت به این صراحت راجع به فیلمنامه‌های کیمیایی نگفته‌ام که بهترین است. مضمونش اجتماعی است. شخصیت‌ها پرکشش و جذاب پرورانده شده‌اند. اینطور نیست که کارگر لمپنی را ببینیم که در انتهای فیلم پروفسور شود. یک فیلمنامه یکدست و فوق‌العاده جذاب در این فیلم وجود دارد.

وی افزود: یادم هست وقتی فیلمنامه‌های »حکم» و «رییس» را خواندم یک هفته‌ای از دیدن کیمیایی پرهیز می‌کردم و رویم نمی‌شد بگویم که فیلمنامه خوبی نیست. اما وقتی «کلید شکسته» را خواندم اصلا نتوانستم آن را زمین بگذارم. به لحاظ نوشتاری خیلی قوی است. به کیمیایی گفتم: نمی‌دانم در چه حال و هوایی این فیلمنامه را نوشته‌ای که اینطور از آب درآمده است. مطمئنم یکی از بهترین فیلم‌های کیمیایی ساخته خواهد شد.

علیرضا زرین دست فیلمبرداری فیلم های سینمایی «آتش بس»، «ملکه»، «پسر آدم، دختر حوا»، «سوپراستار» و … را در کارنامه دارد. مسعود کیمیایی پیشتر در فیلم‌های «حکم»، «ضیافت» و «خط قرمز» با زرین دست همکاری کرده است.

نوشته زرین‌دست: «کلید شکسته» بهترین فیلم کیمیایی خواهد شد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

علی رویین‌تن کارگردان سینما، که از مدتی پیش در صدد ساخت فیلم بلند مستند «بازیگرالملک» بر اساس زندگی جمشید مشایخی بازیگر پیشکسوت سینما، تئاتر و تلویزیون، است درباره وضعیت کنونی تولید این فیلم به سوره سینما گفت: از آنجا که مدت زیادی است که از زمان پروانه ساخت این فیلم می‌گذرد، ما برای تمدید مجوز این فیلم اقدام کرده‌ایم که با طی شدن مراحل اداری فیلم را به زودی در تهران کلید خواهیم زد.

کارگردان فیلم سینمایی «دل شکسته» ادامه داد: طبق برنامه ریزی انجام شده فیلمبرداری کلا در تهران انجام خواهد شد. در این مستند داستانی چند بازیگر سرشناس حضور دارند که به زودی اسامی آنها را اعلام خواهیم کرد.

وی افزود: تاکنون حضور علیرضازرین دست به عنوان مدیرفیلمبرداری، حسین زندباف تدوینگر، مرتضی محمدیان برنامه ریز، حسین اسماعیلی دستیار کارگردان در این فیلم قطعی شده است و در اکثریت فیلم استاد جمشید مشایخی حضور خواهند داشت.

در این مستند سینمایی استاد جمشید مشایخی، با لحظه لحظه‌ زندگی هنری و اجتماعی گذشته‌ خویش، مواجهه ای متفاوت خواهد داشت.

نوشته حضور علیرضا زرین‌دست و حسین زندباف در «بازیگرالملک» قطعی شد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

سوره سینما- کیانوش نژاد: نام علیرضا زرین دست با تاریخ سینمای ایران پیوند خورده است، او از معدود فیلمبردارانی است که علاوه بر داشتن سبک و شیوه شخصی که کاملا مشهود است، سابقه همکاری با کارگردانان معتبر و بزرگ سینما را دارد و در آثار آنها توانایی‌های مختلفش را عیان کرده است. یکی از کارهای درخشان او را می توان در فیلم سینمایی «ملکه» دید که به زودی روی پرده می رود. با زرین دست درباره ویژگی های فیلمبرداری تولیدات سال‌های اخیر صحبت کردیم.

بحثی که این چند سال اخیر در حوزه فیلمبرداری زیاد شده موضوع دوربین روی دست است، رویکرد و نظر شما در مورد این بحث چیست؟ و آیا نوع فیلم و فیلمنامه است که این زمینه را به فیلمبردار می دهد یا صرفا راحتی کار باعث تکرار این تجربه شده است؟

علیرضا زرین دست: یک فیلمنامه باید این کاراکتر و ویژگی را داشته باشد که شما برای تعریف آن به عنوان فیلمبردار از جهت تصویری به این نتیجه برسید که از دوربین روی دست استفاده کنید.البته باید این موضوعی را که من به عنوان فیلمبردار می گویم مورد عنایت و توجه کارگردان قرار بگیرد و او هم بخواهد که شما این کار را بکنید.به اعتقاد من خیلی از فیلم هایی که سال ۹۱ اکران شد این عارضه دوربین روی دست در آن ها وجود داشت، متاسفانه اصلا در خیلی از آن ها دوربین روی دست بی مورد، بی دلیل و بی ربط بود و به نوعی بیشتر شبیه اپیدمی بود تا شبیه اتفاقی که بتوان آن را مثبت ارزیابی کرد.به همین جهت آن فیلم هایی که به این نوع نگرش و سبک و استایل را دنبال می‌‌کنند کارهایی هستند که فکر شده است و مناسبت این روش با نوع فیلمنامه ارزیابی شده است، در اینگونه فیلم ها اگر کمی دقت و تامل بکنید می بینید که چقدر با مناسبت این اتفاق افتاده است.

و اینکه بعضی ها فقط همین راحت تر بودن فیلمبرداری و سرعت را ملاک دارند چطور؟

باید به آن ها گفت که مگر فیلمسازی کار راحتی است که سریع تمام شود؟ مگر ما فیلم می سازیم که فقط نانی از روزگار گیرمان بیاید و شکم خودمان را سیر کنیم؟ شاید این هم جزو زندگی کاری ما باشد اما ما نمی توانیم این را بهانه کنیم !

در  چند سال اخیر چه فیلم هایی از لحاظ فیلمبرداری و ساختار، در ذهن شما ماندگار شده اند و فیلم توانسته به نوعی مطلوب، مخاطب را درگیر کند ؟

به نظرم به همان اندازه که سینمای ایران توانسته است به ابزارها و تخصص در ابزارهای فیلمبرداری و بداعت در آن دست پیدا کند به همان اندازه هم تماشاگر را به داخل سالن سینما می تواند بیاورد.خب مثلا شما وقتی فیلم «درباره الی» یا «جدایی نادر از سیمین» را می‌بینید می‌فهمید که فیلم از لحاظ ساخت و پرداخت، نوع فیلمنامه، بازی‌ها درجه یک است و از لحاظ فیلمبرداری و روانشناسی که در تصویرش نیز به کار رفته است کاملا بداعت دارد و وقتی هم شما در سالن سینما مخاطبان فیلم را بررسی می‌کنید می بینید که تماشاگر دربست خود را در اختیار فیلم قرار داده است.البته فیلم های دیگری هم هست که می توانم از آن مثال بزنم مثل «استرداد» که فیلمبرداری اش را آقای محمود کلاری انجام دادند و یا «حوض نقاشی» که فیلمبرداری اش را آقای محمد آلادپوش انجام دادند.

اینکه می گویند فیلمبرداری، خوب می تواند خود را نشان دهد که فیلمبرداری اش دیده نشود و به نوعی به رخ کشیده نشود را قبول دارید؟

سینما مجموعی است از هفت هنر و این هفت هنر همگی دست به دست هم می دهند و حلقه های زنجیری تشکیل می دهند که شما را کاملا در اختیار می گیرند و بهتان نفوذ کنند تا دو ساعتی شما را از اطراف خودتان خارج کنند و دربست شما را داخل آن موضوع ببرند! فیلمبرداری زیر مجموعه ای از هنر سینماست که از این قضیه مستثنی نیست و نمی توان آن را کتمان کرد! به نظرم این موضوع به رخ کشیدن داستانی دارد که منطقی پشتش نیست؛ مثل اینکه شما بگویید من در فلسفه مثلا عرفان را قبول دارم ولی فلان قسمت دیگرش را قبول ندارم! در حال حاضر تکنولوژی در دنیا آن قدر زیاد شده است که ممکن است در طراحی حرکت دوربین و نوع چرخش آن هرگونه بداعتی به چشم بیاید، آیا دیده شدن این بداعت را می توان متهم کرد؟

یا کسی که به این بداعت رسیده است را می توان به این خاطر که با خلاقیت خود چیز جدیدی را کشف کرده است متهم کرد؟دوربین های مختلفی تولید شده است که مثلا بعضی از آن ها را می توانی در هوا با استفاده از وسایلی قرار دهی و از آن پلان های شاهکاری را بگیری و خب این پلان ها قطعا دیده می شوند آیا این باز یعنی به رخ کشیدن؟ در حال حاضر دوربین هایی تولید شده است که می توانی آن را مثل آتش گردان بچرخانی اش و تصویر مورد نظرت را بگیری، آیا این به رخ کشیدن است؟ می خواهم بگویم اگر شما فیلمی می بینید که فیلمبرداری اش دیده می شود این را نباید به حساب به رخ کشیدنش گذاشت. اصلا سینما اینگونه است و حتی یکی از دلایلی که مردم به سینما می آیند این است که تصویری را ببینند که از لحاظ سبک، کیفیت و ارزش دارای ویژگی‌های خاصی باشد و این ویژگی های خاص فیلمبرداری خاصی هم می طلبد که نمی توان آن را به رخ کشیدن دانست!شما وقتی فیلم های خوب سینمای غربی را می بینید این ها مگر از لحاظ قدرت فیلمبرداری و از لحاظ جلوه های تصویری به رخ کشیده نمی شوند؟به نظرم آن ها می توانند با تصاویرشان ما را مرعوب کنند و ما هم می توانیم!

چقدر زمینه تحلیل و نقدهای کارشناسانه در حوزه فیلمبرداری به چشم می آید؟ و چقدر صرفا تحلیل و داوری در این زمینه به جملاتی مثل جذابیت های بصری فیلم خاتمه می یابد؟

به هر حال داوری و نقد سلیقه است، اما این سلیقه نمی تواند یک مانیفست یا حکم باشد.در این زمینه ما مسلما کمبود داریم اما مهم تر از آن این است که نمی توان یک اثر را به دلیل بی توجهی نقد و داوری به فراموشی بسپاریم و یک اثر دیگر به خاطر همین توجه ماندگار شود!در خیلی از مجامع بین المللی سینمایی و فستیوال ها به بعضی از فیلم ها جایزه می دهند که اصلا آن ها خوب نیستند و حتی هیچ کس هم نمی تواند پلانی از آن ها را به یادش بیاورد در شرایطی که در همین فستیوال ها به فیلم هایی جایزه نداده اند که بسیار ماندگار شدند.به نظرم تحلیل در این زمینه وجود دارد برای اینکه سینما بدون تحلیل پیش نمی رود و اصلا خود انسان بدون تحلیل پیش نمی رود، انسان ممکن است در روز میلیاردها بار بابت هر مسئله ای تحلیلی بکند و بعد تصمیم بگیرد و نوع اجرایش را انتخاب بکند چرا که انسان را از تحلیل نمی شود جدا کرد!

اما در مورد هنر قضیه کمی فرق دارد، به هر حال هنر چیزی است که نمی شود در یک لحظه تحلیلش کرد؛ هنر در طول زمان معانی مختلفی را به وجود می آورد و تحلیل های مختلفی را به وجود می آورد.در هنر کسی که در یک مقطعی از یک تابلو نقاشی بدش می آید و آن را نقد می کند ممکن است مثلا ۱۰-۱۵ سال بعد شیفته آن تابلو شود به خاطر اینکه نگاهش، تحلیلش و نسبتش با زندگی تعریفی دیگری پیدا کرده است. باز بر می گردم به همان حرف قبلی ام که نقد سلیقه ای است ولی در واقع تعیین کننده نیست!

شما در زمینه ابداعات وسایل کمک کننده برای فیلمبرداری ید طولایی دارید فکر می کنید چقدر این ابداعات وسایل مکانیکی و … در زمینه سهولت و بداعت در فیلمبرداری موثر است؟

من تقریبا هر فیلمی را که انجام دادم ابداعاتی داشته ام که بخش اعظم ابداعات در فیلمم را اکثر فیلمبرداران ایران در فیلم هایشان انجام می دهند. در هر صورت به نظرم موضوع مهمی است و قطعا کیفیت و تاثیر خوبی بر کار فیلمبرداری می گذارد، امیدوارم بیشتر این موضوع وجود داشته باشد.البته امیدوارم فقط صرف تقلید و کپی از ابداعات دیگران نباشد و خود فیلمبرداران هم بتوانند با خلاقیت دست به کشف در این زمینه بزنند اما متاسفانه در سینمای ما این قضیه کپی زیاد دیده می شود مثلا از آقای ایکس تعریف می کنند پس اگر کسی شبیه او اگر کار کند لابد دیده می شود .

به نظرتان سینمای دنیا در زمینه ابداعات این وسایل چگونه کار کرده است؟ آیا ما نسبت به سینمای دنیا در این زمینه کمبود داریم؟

در سینمای دنیا مثلا یک وسیله ای ساخته اند که بالای یک ماشین سنگین قرار می گیرد و در حرکت یک سری پلان را می گیرد، من خودم وقتی پلان ها را دیدم خنده ام گرفت چرا که برای گرفتن این پلان اصلا احتیاج به وسیله نیست و به راحتی می شود با روش های خیلی ساده تر این پلان را گرفت .به نظرم این ابزار زدگی و شیفتگی به ابزارآلات جدید و … همیشه در سینمای غرب وجود دارد و در خیلی از فیلم های دنیا، فیلم بیشتر از اینکه فیلم خوبی باشد از ابزارآلات برای بهتر شدن سود برده است که صرفا خواسته اند از ابزارشان استفاده کنند!

من چند وقت پیش یک فیلم دیدم که پلانی در آن بود که از یک شات بسته، صورت آدمی که روی زمین دراز کشیده بود دوربین ناگهان ازش بسیار فاصله می گرفت، خب این یک وسیله جدیدی است که تلسکوپی است و این کار را انجام می دهد ولی من وقتی پلان را دیدم کاملا متوجه این موضوع شدم که چون این وسیله را دارند این پلان را گرفته اند و هیچ زیرمتن قوی ای برای این کار ندارند، در واقع بدون این گونه فیلمبرداری این پلان هم، این فیلم هیچ گونه اتفاق عجیب و غریبی برایش نمی افتاد و فیلم بدی نمی شد و با آن پلان هم فیلم بهتری نشد.در واقع این پلان آنقدر مجرد بود که بسیار بی ربط گرفته شده بود و معلوم بود فقط به خاطر داشتن آن وسیله این کار را انجام دادند!در مورد کمبود نیز به نظرم اینگونه نیست و فکر می کنم سینمای ما تنها چیزی که از آن عقب افتاده است ویژوال افکت است و کمبود این موضوع را می توانیم به عین در فیلم هایمان ببینیم.

بسیاری از فیلمسازان بزرگ مثل کیارستمی، باشه آهنگر، بنی اعتماد، اعلامی و … کارشان را با شما شروع کرده اند، آیا باز هم زمینه را برای کار با فیلمسازان اولی فراهم می کنید و این فرصت را به آن ها می دهید؟

من شاید یکی دو سال دیگر بیشتر کار نکنم، البته همین یکی دو سال هم دلخوشی ام به فیلمسازان و کارگردان های خوب و مورد علاقه ام است که فیلم بسازند و من در کنارشان کار بکنم، در واقع سینما به شرایطی رسیده است که اصلا خوشایند نیست و اصلا موجب دلگرمی نیست، امیدوارم که حرف من اشتباه باشد و عکسش به وجود بیاید!اما اگر در این یکی دو سال هم فیلمساز اولی پیش بیاید با توجه به فیلمنامه تصمیم می گیرم!

ملاک همکاریتان فیلمنامه خوب است یا شرایط دیگری هم هست؟

بر اساس فیلمنامه و ارتباط برقرار کردن با خود فیلمساز در یک مدت که ببینم این فیلمنامه خوب را با این کارگردان می شود به یک فیلم خوب تبدیل کرد یا خیر، خصوصیات آدم ها خیلی مهم است و سینما یک کار انفرادی نیست و یک کار تیمی و گروهی است و آدم هایی که می توانند خودشان را با یک تیم و گروه هماهنگ کنند آن ها فیلمسازهای موفقی هستند که می توانند فیلم خوب بسازند.

شما جزو آن مدیر فیلمبردارهایی هستید که به واسطه تجربه، از پشت دوربین، کارگردانی هم بکنید؟

منظورتان از کارگردانی چیست؟

به هر حال بسیاری از فیلمبرداران به خاطر همین مقوله تجربه وارد قضیه میزانسن دادن و نوع حرکت دوربین و … می شوند.

نمی شود گفت کارگردانی! این بیشتر مشاوره است، کار سینما یک کار مشترک است و من در کار شرکت می کنم به این دلیل که دوست دارم فیلمی که کار می‌کنم فیلم خوبی بشود و بنا به خواست و موافقت کارگردان در کار شرکت می‌کنم، در صورتی که اگر کارگردان ضرورتی نداشته باشد من فیلمبرداری ام را می کنم.

چقدر ژانر فیلم در نوع ایده هایی که برای فیلمبرداری دارید تاثیر گذار است؟

من وقتی فیلمی را قبول می کنم در هر ژانری که باشد تمام کوششم را به کار می برم که به آن ژانر وفادار بمانم و سعی کنم که در کل کار بتوانم منعکس کننده آن ژانر برای آن فیلمنامه باشم .مثلا شما فیلم «آتش بس» را ببینید که روابط یک زن و شوهر در یک خانه است که به نوعی یک نوع روشنایی، جذب شدن به محیط و … رعایت شده و در طول فیلمبرداری آن کار کاملا انجام شده است.

نوشته انتقاد فیلمبردار باسابقه از شیوه دوربین روی دست/ رضایت از «حوض نقاشی» اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

زرین‌دست با تایید خبرهای منتشر شده درباره کناره گیری «لاله» به سوره سینما گفت: دلیل کناره گیری من از پروژه همان چیزی است که در اخبار آمده است و به جز همان اختلافات مالی، توضیح دیگری ندارم که اضافه کنم.

وی همچنین در ادامه افزود: سوالات زیادی درباره حاشیه های این فیلم وجود دارد، اما برای رسیدن به جواب آن باید به مسوولانی مراجعه کرد که از اساس این فیلم را پی‌ریزی کردند. من تنها یکی از مسافرانی هستم که در این قطار سوار بودم و پیش از رسیدن به مقصد، در ایستگاهی پیاده شدم.

زرین‌دست در پاسخ به این سوال که آیا از آغاز با رضایت خاطر با گروه نیک نژاد همراه شده یا خیر، افزود: بهتر است من وارد این مسائل نشوم و اینکه با رضایت یا اجبار به پروژه پیوستم،  به نظرم حالا دیگر جایی برای بحث و گفت و گو ندارد.

این فیلمبردار سینما درباره پیش بینی اکران سال آینده اضافه کرد: اکران آغاز سال ۹۲ ممکن است به واسطه چند فیلم با اقبال رو به رو شود و فروش خوبی داشته باشد، اما برای ماه‌های باقی مانده سال نمی‌توان امید چندانی داشت، چون فیلم های موجود، هیچ کدام از بار قدرتمند یک فیلم سینمایی برخوردار نیستند و به گونه ای کار نشده اند که مخاطب را به سمت سینما جذب کنند.

وی گفت: در واقع شاید بتوان گفت کمی آماتوری هستند و ساختار نمایش خانگی دارند. سینما شرایطی دارد که تماشاگر را وادار به خرید بلیت می‌کند و وقتی چنین جذابیت‌هایی وجود نداشته باشد، تماشاگر ترجیح می دهد به جای اینکه زحمت سینما رفتن را به خود بدهد، در منزلش بنشیند و فیلم تماشا کند. علاوه بر قصه جذاب، بهره مندی یک فیلم از فضاسازی خوب و ساختار حرفه ای و … روی تماشاگر اثرگذار است. همانطور که قبلا عرض کردم، اکران نوروز هم می تواند نسبتا پر رونق باشد، اما با یک گل که بهار نمی‌شود!

نوشته زرین‌دست: در سینمای ایران با یک گل بهار نمی‌شود اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

 این آثار در چهار بخش عکس، پوستر، آنونس و تیزر حضور دارند. سی و یکمین جشنواره فیلم فجر ۱۲ تا ۲۲ بهمن ماه به دبیری محمدرضا عباسیان برگزار می‌شود.

نوشته زرین دست داور جشنواره فیلم فجر شد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.