اما فرهنگ و هنر این دیار را چه نسبتی با چنین روزهای فرخنده ای است؟ پرسشی که انگار هنوز جوابی حقیقی نزد برخی هنرمندان و فعالان هنر و رسانه نیافته است و برخلاف مردم که حماسه پُرشور ۹ دی را آفریدند و هر ساله عهدنامه خود را با ولایت تجدید می سازند گویی برخی از هنرمندان دورمانده از نگاه مردم و نیز مسئولان دلخوش به پست های مدیریتی نمی دانند که هنر را خواص و نشانه هایی است که از طریق آن می توان مرز دانایی و خوابزدگی را شناسایی کرد و با تولید آثاری ارزنده به جریان شناسی عوامل نفاق و مسیرهای بن بست برخی خواص نزد همه آحاد جامعه دست زد.

اگر به این سال های گذر کرده از جریان فتنه ۸۸ نگاهی بیندازیم و به آثار تولیدی مرتبط با آن ایام رسوا شده چشم بدوزیم، به اندازه تعداد بسیار کمی آثار سینمایی در موضوع فوق خواهیم یافت و تعدادی کتاب منتشره با توزیع و تبلیغات محدود! این در حالی است که دغدغه مردم انقلابی ایران و لزوم شناسایی عوامل ضد انقلاب چنان گسترده است که نمی توان به اندک تلاش رخ داده قناعت کرد و حتی دلخوش به وعده های مسئولان برای آینده شد بلکه باید از امکانات ابزاری و فکری جوانان انقلابی و هنرمندان دغدغه مند این دیار بسیار بیش از این ها استفاده کرد و این مهم به عهده متولیان امر بوده که با تشکیل کارگروه های مشخص و حمایت های مادی و معنوی از هنرمندان به این مساله کمک کنند. البته به طور حتم سفارش پذیری نمی تواند راه چاره ای برای گذر از کمبودهای موجود فرهنگی باشد و مهم ترین وظیفه مسئولان دولتی، تشکل بخشی به انگیزه ها و ایجاد چارچوبی مشخص برای مشارکت هنرمندانی است که هنر را تنها ابزاری ژست گرایانه و در جهت تمایلات دنیوی ندانسته و نگاهی فراتر از مصرف زدگی به مقوله خلق هنر دارند و دلیل عدم کارکردشان در موضوعات دغدغه مند نه به شکلی خودخواسته بلکه به دلیل معذوریت های موجود رخ داده است.

نگامی که رهبر معظم انقلاب عنوان می کنند که در ۹ دی سال ۸۸ عاشورا به کمک ملت آمد و حماسه بزرگ و ماندگار را خلق کرد، پس هرگونه تلاش و حرکتی برای تصویرسازی آن حماسه مردمی در راستای ثبت حماسه عاشورا خواهد بود و این مسیر عاشورایی باید با همان بصیرتی که در مردم سراغ داریم نزد هنرمندان این جامعه هم شکل بگیرد. مساله ای که متاسفانه مورد غفلت برخی سینماگران، نویسندگان و فعالان هنری و ادبی قرار گرفته است و از همین زاویه بوده که مجمع ناشران انقلاب اسلامی اخیرا در بیانیه ‌ای تاکید کرد که فتنه، خط قرمز نظام اسلامی و مردم انقلابی ایران است و میدان دادن برخی دولتمردان به جریان فتنه، بخشودنی نیست. مساله ای که نیاز به تفسیر و بررسی های گسترده ای دارد تا بر اساس داده های اطلاعاتی مشخص شود که واقعا جریانی خزنده در داخل و از درون بدنه دولت در پی ایجاد فرصت برای عناصر و نیروهای فتنه گر می باشند؟!

متاسفانه با وجود اهمیت حماسه ۹ دی نزد رهبر معظم انقلاب اسلامی و مردم همیشه هوشیار ایران اسلامی، هنوز این حماسه و مقوله فتنه نزد متولیان فرهنگی نقش نبسته است و حتی برخی در رویه وارونه ای با خواست و نگاه مردم در پی ریزش دردمندان انقلابی و خیزش فتنه گران برآمده اند و این غفلت و یا خودآگاهی که با طرد هنرمندان متعهد و بسترسازی برای هنرمندان همسو با جریان ضد انقلاب رخ داده است، موضوعی غیرقابل اغماض از سوی متولیان فرهنگی خواهد بود. چنان که یکی از مهم ترین مسئولیت هایی که به گردن مسئولان فرهنگی و هنرمندان حوزه های مختلف خواهد بود، آسیب شناسی جریان فتنه می باشد.

البته در میان غفلت دولتمردان و برخی هنرمندان غربزده باز هم تلاش های برخی هنرمندان متعهد این دیار است که نمی گذارد پرچم فرهنگ انقلابی به زمین بماند مانند تلاش هایی که توسط نهضت مردمی پوستر انقلاب با  انتشار مجموعه پوستر «نفاق» رخ داد و یا انتشار کتاب هایی با موضوع فتنه ۸۸ که اخیرا رونمایی و یا بازنشر شده است و نیاز است که این گونه حرکت های موثر هنری در سطح کشور گسترش یابد.

نوشته لزوم آسیب‌شناسی فتنه ۸۸ از طریق آثار هنری/ حماسه آفرینی مردم و غفلت مسئولان! اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

در آخرین صحنه های فیلمبرداری کامبیزدیرباز، کاوه ابراهیم و قاسم زارع جلوی دوربین رفتند. با توجه به حجم کار در خیابان های تهران و بازسازی وقایع فتنه ۸۸ هنوز گروه سازنده تدوین فیلم را آغاز نکردند.

در این فیلم کامبیز دیرباز، فریبا کوثری، سارا خوئینی‌ها، الناز حبیبی، قاسم زارع، شهرام عبدلی و ارسلان قاسمی، بازیگران اصلی این فیلم سینمایی هستند. گروه سازنده فیلم در تلاشند تا وقایع سال ۸۸ را همانگونه که رخ داده بود، بازسازی کرده و خیابان های شهر تهران را به گونه ای به تصویر بکشند که آن روزها  گرفتار فتنه بود.

 بنابراین گزارش، چندی پیش با آتش زدن اتوبوس شرکت واحد در میدان جمهوری برای ضبط پلان‌های مربوطه با حضور کامبیز دیرباز آتش زیادی ایجاد شد و باعث شد برای اطفای حریق آتش نشانی درمحل حاضر شود.

اطیابی با ساخت فیلمهای «خاک و مرجان»، «خروس جنگی»، «شرط اول»، «اخلاقتو خوب کن» در گونه‌های مختلف سینمایی فعالیت داشته است.

تهیه کنندگی فیلم «ماه گرفتگی» برعهده هادی انباردار است و مدیریت فیلمبرداری فیلم رامرتضی غفوری و صدابرداری آن را بابک اردلان عهده دار است.

منبع: فارس

نوشته پایان فیلمبرداری فیلمی متفاوت درباره فتنه۸۸ + تصاویر جدید اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

البته با توجه به اینکه اتوبوس بدون سرنشین بوده است، این اتفاق با حضور به موقع نیروهای آتش‌نشانی پایان یافته است.

حالا سوره سینما عکسهایی از این حادثه و از پشت صحنه فیلم سینمایی «ماه گرفتگی» دریافت کرده است که برای اولین بار منتشر می کند.

فیلم سینمایی «ماه گرفتگی» به کارگردانی مسعود اطیابی و تهیه کنندگی هادی انباردار یکی از جدیدترین تولیدات سینمای کشورمان است که پیرامون وقایع فتنه ۸۸ است و در حال حاضر روزهای پایانی فلیمبرداری خود را سپری می کند.

نوشته تصاویر اختصاصی «سوره سینما» از آتش گرفتن یک اتوبوس برای فیلمبرداری فیلم سینمایی «ماه گرفتگی» اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

به گزارش خبرنگار مشرق، سازندگان فیلم «ماه گرفتگی» که نگاه متفاوت و مستقلی نسبت به وقایع سال ۸۸ دارند طی چند روز گذشته برای بازسازی واقعی و طبیعی وقایع سال ۸۸ خیابان مجبور به بستن خیابان عریض و طویل آذربایجان شدند.
خیابان آذربایجان دومین خیابان وسیعی است که پس از خیابان جمالزاده توسط عوامل فیلم ماه گرفتگی بسته می‌شود. یکی از گرفتاری های بزرگ تیم ماه گرفتگی حضور پررنگ و داوطلبانه مردم برای مشارکت در صحنه های مختلف فیلم است. ماه گرفتگی اتفاقات و حوادث سال ۸۸ را دستمایه سوژه اصلی خود قرارداده است.

کامبیز دیرباز،شهرام عبدلی، سارا خوئینی‌ها، الهه حصاری، ارسلان قاسمی و … بازیگران اصلی این فیلم سینمایی هستند که تاکنون مقابل دوربین رفته‌اند  و اخیرا قاسم زارع به جمع بازیگران فیلم پیوسته است.

روز گذشته هادی انبادار در گفتگویی گلایه آمیز با رسانه‌ها از مقایسه این اثر با قلاده های طلا و پایان نامه بشدت گله کرد. وی خاطرنشان شد برخی شیطنت های رسانه ای سبب شد که بابک حمیدیان از این پروژه جدا شود و این شیطنت ها همچنان ادامه دارد. سکان هدایت ماه گرفتگی را مسعود اطیابی بر عهده دارد.

آخرین ساخته مسعود اطیابی، در سینما به چهار سال پیش و فیلم متفاوت  «خاک و مرجان» بر می‌گردد. «اخلاقتو خوب کن» ،شرط اول»، «صبح روز هفتم»، «خروس جنگی»، «مصائب دوشیزه» دیگر فیلم های این کارگردان به حساب می‌آیند.

اطیابی چندی پیش نیز در گفت‌وگو با رسانه ها از نگارش سری دوم «خروس جنگی» خبر داده بود. این احتمال هم وجود دارد وی پس از تولید «ماه گرفتگی» پیش تولید «خروس جنگی ۲» را آغاز کند.

منبع: مشرق

نوشته جدیدترین خبرها از فیلم سینمایی جنجالی «ماه گرفتگی» + تصاویر اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

شاید بیشتر از همه نوشته‌هایم، در نقد رفتار متناقض مدعیان آزادی بیان نوشته‌ام. آنقدر که همه حرف‌ها و تحرکات این جریان در ضدیت با آزادی را به یاد دارم. پس اگر بگویم از «آدم باشید اگرنه می‌دم پرت‌تان کنند بیرون» رئیس دولت اصلاحات تا «اگر فلانی رای نیاورد، مردم بریزند تو خیابونا» همسر عالیجناب را به خاطر دارم، کار شاقی نکرده‌ام. در فرهنگ و هنر اما نحله‌ای از این جریان «ضد آزادی» هست که اتفاقا «بزرگ شده»‌تر نیز هست، چرا که دامنه شمول آدم‌ها و جریان‌های فرهنگی وسیع‌تر است. منطق اما یکی است. مبنا همان «نفهمی» در مواجهه با واقعیات است. مثلا اینکه یکی بگوید منتقدان من «خر» هستند و دقیقا به همین صراحت بگوید، چه فرقی با همسر آن شخصیت نظام دارد که به حکم قانون می‌گوید «پدرسوخته‌بازی»!

در روزهای اخیر و در پی واکنش‌ها به اتفاقات «کن» و موفقیت شهاب حسینی در دریافت جایزه بهترین بازیگر مرد از این جشنواره، یکی از سوال‌هایی که در میان کاربران شبکه‌های اجتماعی، به وجود آمده رفتار متناقض جریان روشنفکری در مواجهه پیشینی و کنونی با شهاب حسینی است. کاربران با اشاره به کمپین «از شهاب حسینی متنفرم» از سوی جریان مدعی تقلب در انتخابات ۸۸ که پس از سخنرانی و صحبت او در حضور رهبری، در فضای مجازی شکل گرفته بود، رفتار کینه‌توزانه بدنه کم‌تعداد و لمپن جریان روشنفکری را یادآوری می‌کنند. رفتاری که تا توهین به این بازیگر نیز پیش رفت. این روزها اما همین جریان جور دیگری وانمود می‌کند! در تجربه همین ۷، ۶ سال گذشته، نمونه‌های فراوانی از این نوع برخوردهای حذفی با هنرمندان وجود داشته است. وجه اشتراک همه این برخوردهای تند و رادیکال با هنرمندان و بازیگران «آگاهی» است. پیش‌تر در یادداشت «مافیای نفهم‌ها» به این نکته اشاره کردیم: «مثلا اگر یکی یک پست ناقابل در فیس‌بوک یا جای دیگر درباره یک مطلب منتشر می‌کرد که «بیان شمه‌ای از آگاهی‌اش پیرامون یک مساله خاص سیاسی یا اجتماعی و فرهنگی باشد» جوری پدر صاحب‌بچه‌اش را درمی‌آوردند که دیگر غلط بکند «آگاهی» پیدا کند».

رویکرد حذفی روشنفکران ادامه دارد. قوت هم گرفته است و همین چند روز پیش بود که تهیه‌کننده و کارگردان یکی از فیلم‌های ارزشی که این روزها فیلمی روی پرده اکران دارد، به «وطن امروز» گفت بازیگر شناخته‌شده این فیلم از مواجهه با رسانه‌های جریان روشنفکری و سوال‌های مخرب آنها واهمه دارد. بابک حمیدیان، پرکار‌ترین بازیگر جشنواره سی‌وسوم فجر، پس از سکوت طولانی درباره فشارها برای بازی در نقش اصغر وصالی در فیلم ابراهیم حاتمی‌کیا گفته بود: از سوی برخی افراد به اصطلاح روشنفکر و چپگرا توهین‌های زیادی به من صورت گرفت و همه جا مرا مورد مواخذه قرار می‌دادند که چرا در فیلم‌های ارزشی ایفای نقش کرده‌ام، این در حالی است که همچنان به بازی در نقش افرادی چون شهید اصغر وصالی افتخار می‌کنم. هجمه‌کنندگان به من باید بدانند اگر هریک از کارگرانانی که سال گذشته با آنها همکاری داشتم حتی همین الان هم از من دعوت کنند که در کارهای جدیدشان حضور پیدا کنم با کمال میل و افتخار در کار آنها حاضر خواهم شد. پیش از آغاز جشنواره سی‌وسوم فجر بود که بابک حمیدیان لب به گلایه گشود و گفت: از آنجا که مایل نبودم دشمنان از سکوت من به نفع خود بهره‌برداری کنند و از جایی که از سال گذشته تاکنون همواره مورد هجوم تعدادی از افراد جریان شبه‌روشنفکر قرار داشته‌ام از همین رو  بر آن شده‌ام تا امسال و در آستانه جشنواره فیلم فجر سکوت خود را بشکنم.

خلاصه رفتار این جریان همین است. روزی به خاطر اینکه بازیگری در یک فیلم سینمایی دفاع‌مقدسی بازی کرده تهدید می‌شود، روز دیگر خواننده‌ای صرفا به خاطر در آغوش گرفتن رئیس‌جمهوری که آنها دوستش ندارند آزار می‌بیند و دخترش در دانشگاه هتک حرمت می‌شود. دیگری را به خاطر اینکه در حضور رهبری صحبت کرده است، بایکوت می‌کنند و چون با بی‌اقبالی مردم نسبت به خود مواجه می‌شوند، نسخه  غیرمجاز پرفروش‌ترین فیلم تاریخ سینمای ایران را روی پیاده‌روها پهن می‌کنند تا از فروشش کم کنند اما نمی‌شود. حتی اتفاق افتاده بازیگر دیگری را به خاطر بازی در فیلمی که آنها دوست نداشته‌اند، در جمع مورد توهین‌های زننده قرار می‌دهند. کینه‌توزی را تا جایی ادامه می‌دهند که حتی یک برنامه مفرح کاملا سرگرم‌کننده را به محل دعوای سیاسی تبدیل می‌کنند و در رقابت برای انتخاب دو طناز آنی را برمی‌گزینند که با «سَر»شان عکس یادگاری انداخته، نه آنی که بهتر بازی کرده. اینقدر کینه‌توزانه که در «خندوانه» هم مجادله را طوری پیش می‌برند که «اگر فلانی رای نیاورد، مردم بریزند تو خیابونا»! حاتمی‌کیا را به خاطر اینکه هنوز فیلم انقلابی می‌سازد، می‌زنند و تکفیر می‌کنند. مریلا زارعی را هم به خاطر بازی در فیلم‌هایی با مضامین ارزشی و احترام به شهدا تخریب می‌کنند. حتی وقتی قرار است به انصاف به او جایزه بهترین بازیگر زن را برای بازی در «شیار ۱۴۳» بدهند، با کنایه زننده با او مواجهه می‌کنند و یکی از این جریان روشنفکری می‌گوید: «قرار است تحمل کنیم»! همین جریان در سال‌های قبل‌تر علیه پروانه معصومی، شهاب حسینی و… کمپین‌های «من متنفرم» درست می‌کنند و هر آنچه توهین است، به آنها روا می‌دارند.  امین حیایی و شریفی‌نیا را به خاطر اینکه در فیلم طالبی و ده‌نمکی بازی کرده‌اند، بایکوت می‌کنند. فیلم‌های ده‌نمکی را به بازار سیاه می‌فرستند، برای اینکه نفروشد. لعیا زنگنه را به خاطر عقاید دینی‌اش مورد تمسخر و حمله قرار می‌دهند و خیلی‌های دیگر را همینطور آماج توهین‌های خود می‌کنند و با چماق‌های مجازی، صفحه علیه‌شان راه می‌اندازند.

در این میان مطالعه رفتار جریان چماقدار که من نامشان را «مغول»‌های سینمایی می‌گذارم در چند سال اخیر و نوع مواجهه‌شان با سینما و مشاهده نوع برخورد آنان با کارگردان‌ها و بازیگرانی که کارهایی برخلاف میل آنها انجام می‌دهند، نتایجی را به دست می‌دهد که نمی‌تواند مبنای قابل درکی داشته باشد، جز اینکه یک قلدرمآبی سینمایی است و با هیچ یک از شعارهای پرطمطراق این جریان تطبیق ندارد. اینکه یا فقط ما حرف می‌زنیم یا اصلا حرفی زده نشود و اگر هم زده شود محکوم است و همه آنچه پشت ژست‌های پرطمطراق روشنفکری پنهان شده است، رفتارهای شعبان بی‌مخ در صبح ۲۸مرداد را به ذهن متبادر می‌کند. آنجا که فریاد می‌کشید: «آی نفس‌کش»؛ در سینما هم شعبان بی‌مخ‌هایی داریم که چماق می‌کشند. خلاصه آنکه مدعیان آزادی هیچ نسبت معینی با آزادی بر قرار نکرده‌اند، به قول شاعر: الغرض معنی آزادی اگر این باشد، وقت آن است بگوییم اسارت آزاد!

نوشته مغول‌های سینمایی به چه کسانی حمله کردند؟/ گزارشی از تناقض‌های پرتکرار جریان روشنفکری در مواجهه با هنرمندان اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

چرا روی «آشغال‌ها…» حساسند؟!

«آشغال‌های دوست‌داشتنی» سومین ساخته محسن امیریوسفی است. کارگردانی که کلاً سه فیلم ساخته که اولین آن «خواب تلخ» بود که در سال آخر دولت دوم اصلاحات تولید و از همان زمان توقیف شد تا امسال به دلیل لابی و موقعیتی که گروه هنر و تجربه برای فیلم‌های حاشیه‌دار ایجاد کرد، توانست در این گروه اکران بگیرد. دومین فیلم سینمایی که محسن امیریوسفی ساخت، «آتشکار» بود. این فیلم در اولین دولت محمود احمدی‌نژاد ساخته شد، یعنی در سال ۸۶ و به دلیل مضمون جنسی فیلم، توقیف شد. توقیف فیلم آتشکار اما چندان به درازا نکشید و سه سال بعد با تغییر وزیر ارشاد در دومین دولت احمدی‌نژاد این فیلم توانست با اعمال محدودیت سنی اکران بگیرد و به شبکه نمایش خانگی نیز بیاید. علت رِیت‌گذاری فیلم امیر یوسفی نیز اصرار وی برای پرداختن به موضوعات جنسی بود. خط داستانی فیلم «آتشکار» مربوط به عمل وازکتومی و ختنه کردن مردان بود؛ مسئله‌ای که امروزه به دلیل مشکلاتی که برای جامعه به وجود آورده تقریباً منسوخ شده است. در نهایت سومین ساخته سینمایی امیریوسفی که در سال ۹۲ ساخته شد، «آشغال‌های دوست‌داشتنی» است. امیر یوسفی در خلاصه داستان فیلم تلاش کرد تا با سربسته نگه داشتن موضوع، تنها به بیان اینکه در مورد خانواده‌ای است که یک شب فرصت دارند مشکل مادر خانواده را حل کنند، داستان را سر بسته نگه دارد ولی اصل ماجرا درباره پیرزنی بود که در جریان تظاهرات سال ۸۸ خانه‌اش از سوی تظاهر‌کنندگان به عنوان پناهگاه استفاده می‌شود و ماجراهایی به وجود می‌آید. این فیلم از سوی جشنواره سی و دوم فیلم فجر رد شد. بنیاد فارابی نیز که در تولید این فیلم مشارکت داشت خود را از فیلم کنار کشید. بعد از آن امیر یوسفی و رسانه‌های اصلاح‌طلب در هر موقعیتی این فیلم را تبلیغ کرده و خواستار ایجاد موقعیت اکران برای آن شدند. امسال بعد از چند ماه که تب «آشغال‌های دوست‌داشتنی» فروکش کرده بوده با اعلام پر کردن فرم حضور در جشنواره فیلم فجر توسط این فیلم بار دیگر سومین ساخته امیر یوسفی بر سر زبان‌ها افتاد. در سینمایی که چندین و چند کارگردان پرکار اگر سال‌ها نیز فیلم تولید نکنند هیچ کس از آنها یادی نمی‌کند، کارگردانی که تنها سه فیلم بلند سینمایی در کل عمر کارگردانی خود دارد، صرفاً به دلیل تولید فیلمی در حمایت از فتنه مورد توجه رسانه‌ها قرار گرفته و برخی از سینماگردان نیز به خاطر نزدیک بودن دیدگاه‌های سیاسی‌شان با این فیلم از «آشغال‌های دوست‌داشتنی» حمایت می‌کنند.

آیا جشنواره باید تسلیم اغتشاشات شود؟

مطرح شدن حضور «آشغال‌های دوست‌داشتنی» در جشنواره با سؤال خبرنگار رسانه‌ای اصلاح‌طلب در نشست رسانه‌ای دبیر جشنواره مطرح شد. حیدری در پاسخ به این سؤال از «آشغال‌های دوست‌داشتنی» به عنوان معضل جشنواره نام برد. جمله‌ای که باعث شد تا دبیر سی و چهارمین جشنواره فیلم فجر مورد هجمه قرار بگیرد. یکی از دو مشاور جشنواره صرفاً به دلیل به کار بردن این عنوان توسط حیدری از سمت خود استعفا داد و حتی عذرخواهی دبیرجشنواره در برنامه زنده تلویزیونی وی را راضی به بازگشت به فجر نکرد. حالا هم در ادامه فشار‌ها به جشنواره شنیده شده که در خواست حضور «آشغال‌های دوست‌داشتی» در بخش خارج از مسابقه مطرح شده است. استقلال جشنواره در این بین به بازیچه گروه‌های فشار تبدیل شده است. اتفاقی که اگر با کوتاه آمدن جشنواره همراه باشد می‌تواند به اسلوبی غیراخلاقی برای گنجاندن سایر فیلم‌های توقیفی و حاشیه‌دار در دوره‌های بعدی جشنواره باشد.

نوشته فشارها برای گنجاندن «آشغال‌های دوست داشتنی» در جشنواره امسال ادامه دارد/ چرا روی این فیلم حساسند؟! اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

تصورم از فضای سیاسی ایران چیز دیگری بود

ابتدا، حسین حب‌الله به بیان چگونگی حضور خود در ایران پرداخت و گفت: «من اردیبهشت ماه ۸۸ به ایران آمدم. تصوری که در ذهنم بود، این بود که من به یک کشور اسلامی می‌روم که فرهنگش به ما خیلی نزدیک است و از لحاظ اعتقادات و فرهنگ مذهبی بسیار به ما در جنوب لبنان شباهت دارد. به همین دلیل به ایران آمدم. در بحبوبه تبلیغات انتخاباتی مستقیما به قزوین رفتیم تا زبان فارسی را در دانشگاه بین‌المللی امام خمینی(ره) قزوین یاد بگیریم. حدود ۶-۷ ماه طول کشید تا زبان را یاد بگیریم؛ یعنی در ایام انتخابات من در قزوین بودم.»

این دانشجوی لبنانی درباره فضای انتخاباتی در سال ۸۸ گفت: «اوایل رسانه‌ها از هر کاندیدی تبلیغ می‌کردند و ما آشنایی چندانی با کاندیداهای انتخابات ریاست جمهوری نداشتیم. هیجانات را از طریق اینترنت و تلویزیون می‌دیدیم. در لبنان هم همینطور است و در شرایط انتخابات هر کس پروپاگاندای خودش را دارد. ما چون خودمان را شیعه لبنان می‌دانیم، اهتمام خاصی به مساله انتخابات داشتیم و برای همین هر اتفاقی که می‌افتد، سریعا در اینترنت جستجو می‌کردم تا ببینم در سایت‌های فارسی چه نوشته‌اند و یا از دانشجویان در خوابگاه قزوین می‌پرسیدم که چه اتفاقاتی افتاده است.»

حب‌الله اضافه کرد: «تصوری که ابتدا داشتم این بود که اینجا همه چیز از لحاظ امنیتی برقرار است و فرقش با جو لبنان که سر هر چیزی برخی‌ها در خیابان‌ها می‌ریزند و اعتراض می‌کردند، همین است و این مسائل در اینجا غریب است. من در عمرم در لبنان نشنیده بودم که در خیابان‌های شهر بزرگی مثل تهران مردم – چه موافق و چه مخالف – به راهپیمایی و تظاهرات بپردازند. بعد از اینکه درگیری‌ها شروع شد، من با چیزهای جدید و غریبی روبرو شدم. فکر نمی‌کردم اینجا مردم بتوانند خیلی آزاد حرفشان را با هر روشی بزنند. من فکر نمی‌کردم که این روش مناسبی برای اعلام اعتراض به انتخابات باشد؛ چرا که درگیری‌ها میان ایرانیان را می‌دیدم و خیلی هم تاسف‌آور بود. من مطئنم هر کس در آن زمان در ایران زندگی می‌کرد، راضی نبود که آن حوادث و اتفاقات بیفتد.»

ایران یک کشور قدرتمند در جهان است؛ نه خاورمیانه

او درباره حوادث پس از انتخابات و بالا گرفتن درگیری‌ها هم گفت: «من به شک درباره ایران نرسیدم ولی کمی ترس داشتم. می‌ترسیدم که سرنوشت اسلام سیاسی در ایران به جاهای دیگر کشیده شود یا مثلا این نظام اسلامی که به آن افتخار می‌کنیم و به آن وابسته هستیم، دچار تغییر هویتی شود. من فقط برای درس به ایران نیامده بودم. هر جوانی در سن من که در جنوب لبنان زندگی می‌کرد، به نظام اسلامی ایران به چشم احترام نگاه می‌کند؛ زیرا کشوری است که از هیچ در دوران شاهنشاهی تبدیل به یک کشور عظیم و قدرتمند در جهان – نه خاورمیانه – شده است. من با کشور خودم مقایسه می‌کنم – چون بعضی‌ها به من می‌گویند چرا ایران آمدی و لبنان شرایط زندگی بهتر از اینجاست – که اینجا به مراتب پیشرفته‌تر از لبنان است ولی متاسفانه ایرانی‌ها به این مساله توجه ندارند.»

حب‌الله به نماز جمعه تاریخی رهبر انقلاب هم اشاره کرد و گفت: «زمانی که رهبری در نماز جمعه سخنرانی کردند و من در تلویزیون دیدم، آن لحظه دلم آرام گرفت؛ به خاطر اینکه فهمیدم زمانی که حضرت آقا تعیین تکلیف کردند برای همه و خط و نشان کشیدند، مطمئن شدم که همه چیز به خوبی تمام خواهد شد.»

در ادامه برنامه، عبدالعزیز عدنان به جایگاه و اهمیت ایران در جهان اسلام اشاره کرد و گفت: «من سال ۹۱ به ایران آمدم تا درس بخوانم. البته می‌دانستم که برای برگشتن وضعیت سختی خواهم داشت ولی برای ما بچه‌های فلسطینی هیچ مشکلی نیست و نهایتا ما را زندانی می‌کنند. اصلا ما در فلسطین در مواجهه با صهیونیست‌ها که هستیم و از آنها نمی‌ترسیم. در ذهن مردم فلسطین، ایران یک جمهوری اسلامی و جمهوری مقاومت است. ایران همه مستضعفی و مظلومان را در جهان پشیبانی می‌کند و در فلسطین همه مردم خیلی ایران را دوست دارند. جمهوری اسلامی ایران بزرگترین و قدرتمندترین کشور در همه جهان و نه فقط خاورمیانه است. واقعا اغراق نمی‌کنم. ایران به مقاومت اسلامی فلسطین کمک می‌کند و فقط ایران پشت مقاومت است؛ نه کشورهای دیگر. کشورهای دیگر بعضی مواقع فقط مقداری پول می‌دهند ولی هیچ کمک دیگری نمی‌کنند. ما در فلسطین اصلا به پول احتیاج نداریم؛ ما به اسلحه نیاز داریم تا کل فلسطین را آزاد کنیم. ایران این اسلحه را در اختیار ما می‌گذارد و آموزش‌های نظامی هم می‌دهد و همه جانبه حمایت می‌کنند.»

حمایت نتانیاهو از فتنه‌گران را شنیدم

این دانشجوی فلسطینی درباره وضعیت فعلی نوار غزه هم گفت: «خانواده من هم در نوار غزه مشغول زندگی هستند. درسته که امنیت ندارند و غزه هم در محاصره است ولی این مهمه که در وطن خودشان هستند؛ یعنی اصلا مهاجرت نکردند و در فلسطین ماندند. وطن مهمترین مساله در زندگی است.»

وی اضافه کرد: «اخبار ایران در غزه زیاد نیست ولی کلا درباره انتخابات ایران می‌دانستم که قبلا محمد خاتمی بود و بعد آقای احمدی‌نژاد آمد و باز هم در دور دوم آقای احمدی‌نژاد بود. فقط نتیجه انتخابات را می‌دانستیم و اصلا در جریان قضایای سال ۸۸ نبودیم. من وقتی که به ایران رسیدم، دو روز در تهران ماندم که در همان ایام دوستان فلسطینی‌ام به من توضیح دادند که در زمان برگزاری انتخابات قبلی، مشکلاتی پیش آمد و فتنه رخ داد. یک گروه نتیجه انتخابات را قبول نکردند و گفتند که تقلب شده است. من چیزی بلد نبودم ولی فهمیدم که این مسائل به خاطر تقلب در انتخابات نبود؛ چرا که در همان زمان من شنیدم که بنیامین نتانیاهو، نخست وزیر رژیم صهیونیستی مصاحبه کرد و گفت که هر کس در ایران تظاهرات می‌کند، ما از آنها حمایت می‌کنیم؛ یعنی همه اینها مخالفان مقاومت اسلامی و طرفداران غربی‌ها بودند. من پیش خودم گفتم که اینجا جمهوری اسلامی اران است و غربی‌ها و صهیونیست‌ها نباید هیچ جایی در آن داشته باشند؛ زیرا ایران اهل مقاومت است و ملت ایران اینگونه نیستند که در مخالفت با فلسطین و مقاومت تظاهرات کنند. البته بعدا چند گروه را دیدم که مقاومت فلسطین را قبول ندارند ولی اینها زیاد نیستند و خیلی کم هستند.»

عدنان درباره نحوه مواجهه با فتنه‌گران تاکید کرد: «من گفتم هدف شما چیست؟ به کجا می‌خواهید برسید؟ به آنها گفتم که خدا رو شکر کنید که کشور و رهبر دارید. ما اصلا حکومت و رهبر نداریم و می‌خواهیم به کشور برسیم. شما همه چیز دارید؛ دیگر چه می‌خواهید؟ وقتی نتانیاهو می‌گوید من پشت شما هستم یعنی چه؟ یعنی متاسفانه این افراد در حال پیاده کردن خواسته‌های ضداسلامی غرب هستند.»

ولی فقیه فقط برای شما ایرانی‌ها نیست

حسان خضر دیر مهمان این برنامه بود که سابقه بیشتری هم از حضور در ایران داشت. او با اشاره به نحوه حضورش در ایران و تحصیل در دانشگاه گفت: «من سال ۸۱ به ایران آمدم. از استان «ادلب» سوریه به ایران آمدم و در حال حاضر این شهر در محاصره شدید داعش است و خانواده من در سخت‌ترین شرایط زندگی می‌کنند. من افتخار دارم که برادر یک شهید هستم و چند نفر دیگر از اقوام هم در مبارزه با تکفیری‌ها شهید شده‌اند. هر چیزی یک بهایی دارد و وقتی راهی را انتخاب می‌کنیم باید هزینه آن را هم بپردازیم. هدف ما به صورت مختصر این است که در راه مقاومت و اندیشه انقلاب اسلامی باشیم و از ولی‌فقیه تبعیت کنیم. ما هم شیعه ۱۲ امامی هستیم و ولی فقیه فقط برای شما نیست.»

خضر درباره خاطراتش از فتنه پس از انتخابات ریاست جمهوری دهم گفت: «در سال ۸۸ من ترم آخر دوره لیسانس در دانشگاه بوعلی سینا همدان بودم. فضای تشنج نسبت به شهرهای بزرگ کمتر بود. با دوستانم که در شهرهای دیگر مثل تهران در ارتباط بودم می‌فهمیدم که فضا متفاوت است اما این را هم حس می‌کردیم که یک اتفاق غیرعادی افتاده است و شرایط خاصی وجود دارد. از ابتدای دوره تبلیغات انتخابات این فضا شروع شد و من فهمیدم که نسبت به انتخابات قبلی در سال ۸۴ خیلی متفاوت است. شلوغی‌ها و ناامنی‌ها عجیب بود؛ چرا که ما در کشور خودمان و کشورهای عربی و خاورمیانه کمتر می‌بینیم که تکثر سیاسی باشد و چندین حزب برای یک انتخابات – ریاست جمهوری یا مجلس – با هم رقابت کنند؛ مثلا ستاد درست کنند و امثال این کارها. ما همچنین چیزی در کل خاورمیانه ندیده بودم که گروه‌های سیاسی با تفکرات مختلف اینگونه رقابت کنند و نهایتا یک نفر رئیس جمهور شود.»

وی اضافه کرد: «بعد از انتخابات گفتم یک مساله طبیعی است؛ چرا که در هر رقابت، بازنده اعتراض دارد و یک چیز عادی است؛ حتی اگر حق نداشته باشد، می‌رود و اعتراض می‌کند؛ مثل فوتبال. هر رقابت عادلانه‌ای بالاخره یک گروه راضی دارد که پیروز شده و یک گروه ناراضی که شکست خورده است و می‌خواهد اعتراض کند.»

تهران یک شهر بی‌نظیر است

در ادامه برنامه، این دانشجوی سوری از علاقه شدید خود به انقلاب اسلامی سخن گفت و تاکید کرد: «من حتی قبل از آمدنم به ایران هم این کشور را دوست داشتم؛ یعنی خود انقلاب اسلامی در ایران برای من جذاب بود و مطالعه زیادی درباره آن کرده بودم که مثلا امام خمینی(ره) چگونه از یک کشور دیگر، انقلاب ایران را هدایت و رهبری کرد. در سال‌های جوانی هر کس به دنبال الگو هست و همین مساله برای من جذاب بود؛ چون پیرو خط ولایت فقیه بودم و دوست داشتم بدانم چگونه امام(ره) به این جایگاه رسیده است. حتی اسم خیابان‌ها در تهران که به نام افراد مجاهد نامگذاری شده – فارغ از شیعه و سنی و مسیحی بودن – و ایران همیشه از جنبش‌های آزادی‌بخش حمایت کرده، – احمد قصیر، سیمون بولیوار و غیره – نشان می‌داد که ایران یک خط و جهت مقاومت به معنای واقعی کلمه است. در هیچ کجای جهان این سابقه ندارد که صرفا به دلیل آزادمردی و استقامت یک نفر، خیابانی را در یک کشور دیگر به نام او بزنند.»

حسان خضر افزود: «من سال ۸۸ اصلا نترسیدم؛ چون به نظرم طبیعی بود. به هر حال در یک خانواده ممکن است دو برادر با هم اختلاف فکر داشته باشند. ایران یک کشور بزرگ با جمعیت ۸۰ میلیونی است که هم افراد معتقد و مذهبی در آن هستند هم غربگرایان متعصب. خب طبیعی است چنین مسائلی روی دهد. من اصلا نگران نشدم؛ چون همدان هم شهر وچکی بود و طوری نبود که شلوغی گسترده به چشم بیاید. ما از اولین دوره‌های دانشجویان غیر ایرانی در دانشگاه بودیم و برایهمین در خوابگاه نبودیم؛ خوابگاهی که منشاء همه شلوغی‌هاست. برای همین خیلی درگیر این مسائل نبودیم و با دیدن پلس در خیابان احساس آرامش و امنیت می‌کردیم.»

می‌خواستند به اقتدار ایران ضربه بزنند

وی به حوادث تلخ روز عاشورای ۸۸ هم اشاره کرد و گفت: «روز عاشورا و توهینی که به امام حسین(ع) صورت گرفت باعث شد تا تصویر روشن‌تر شود و معلوم شد که یک پروژه‌ای در حال پیاده شدن در ایران بود که ابتدا به صورت پنهانی و نهایتا آشکار صورت گرفت. هدفشون این بود که نابهنجاری و شلوغی ایجاد کنند تا به نظام ضربه بزنند؛ به اهداف و تفکرات انقلاب ضربه بزنند. اینها نمی‌خواهند ایران با همه منابع مادی مثل نفت و گاز و منابع معنوی و فکری در منطقه خاورمیانه وجود داشته باشد. آنها فهمیدند که ایران با وجود تمام تحریم‌هایی که ۳۰ سال اعمال کردند، روی پای خودش ایستاده و در همه زمینه‌ها پیشرفت کرده و اسمی کسب کرده و مثلا دانشگاه‌های ایران در رتبه‌های قابل تحسین جهان هستند. به همین دلیل نگران شدند. من از ابتدا به ایران خیلی علاقه داشتم و بعد از آمدنم این علاقه بیشتر هم شد.»

در ادامه برنامه و در پاسخ به سوال مجری مبنی بر تعارف بودن این تعاریف از ایران، حسین حب‌الله گفت: «ما خودمان را گول نمی‌زنیم. قلب ما و عاطفه ما حامی ایران است و این مساله صرفا به دلیل تحصیل در این کشور و مسائل مادی نیست. من حتی اگر دانشجو هم نبودم باز هم عاشق ایران بودم و از آن حمایت می‌کردم. حتی اگر حمایت‌های اقتصادی و تسلیحاتی هم نبود، باز ما حامی ایران بودیم؛ چون این یک موضوع ریشه‌ای است، نه یک مساله قراردادی.»

عبدالعزیز عدنان هم در پاسخ به همین مساله گفت: «زمانی که انقلاب اسلامی صورت گرفت، آقای فتحی شقاقی، جنبش جهاد اسلامی را بنیانگذاری کرد. ارتباط ما با ایران فقط رابطه کمک و پشتیبانی نیست؛ بلکه حمایت و کمک فکری است. مثلا دکتر فتحی شقاقی از فلسطین به مصر و لبنان و ایران سفر کرد و با امام خمینی(ره) دیدار کرد و نهایتا تفکر انقلاب اسلامی را به فلسطین منتقل کرد؛ تا جایی که مردم فلسطین به فتحی شقاقی می‌گویند «خمینی فلسطین.» الان هم تفکرات امام خمینی(ره) و امام خامنه‌ای روی انتفاضه‌های فلسطین تاثیر دارد.»

ایرانی‌ها قدر ایران را نمی‌دانند

خضر، دانشجوی سوری هم اضافه کرد: «اگر آدم می‎‌خواهد چیزی را برخلاف میل و اعتقادش بگوید، شاید باید در سنی باشد که شخصیتش شکل نگرفته باشد. اگر من دنبال مادیات بودم تا از کسی تعریف کنم، خب طرف مقابل ایران که خیلی بهتر پرداخت می‌کند! این یک مساله اعتقادی و باور فکری است که انسان‌های زیادی جان خودشان را در راه آن فدا کردند؛ از قیام عاشورا تا امروز که برادر من با همین تفکر، جانش را فدای محور مقاومت کرد.»

وی با اشاره به برخی سخنان ناامید کننده در داخل کشور گفت: «به نظرم ایرانی‌ها آنقدری که باید قدر این وضعیت خودشان را بدانند، نمی‌دانند؛ چون انسان تا وقتی چیزی را از دست ندهد قدر آن را نمی‌داند. مثلا امنیت که شما هر ساعتی دوست دارید می‌توانید در خیابان‌ها تردد کنید؛ یا حتی امکانات اولیه مثل آب و برق که الان در سوریه به ویژه بعد از بحران اخیر ما آنها را نداریم. حدود ۹ ماه خبری از برق و گاز در منطقه‌ای که خانواده من زندگی می‌کنند، نیست و با هیزم خودشان را گرم می‌کنند. اینها نعمت‌هایی هست که چون هیچوقت بدون آنها نبودید، قدر آن را نمی‌دانید.»

دانشجوی لبنانی هم با تایید این مساله، افزود: «ما هم دلمان برای سوریه و بحرانی که دارد می‌سوزد ولی همین که اصل مقاومت را دارند، یعنی همه چیز دارند. زندگی یک آغاز و پایانی دارد؛ مثل مملکت‌ها ولی ایران کاری که کرده و باعث مباهات و افتخار ما شده، این است که در برابر استکبار ایستادگی می‌کند و می‌خواهد خودش را عظیم و قدرتمند نگه دارد. متاسفانه جوان‌های امروزی ایران قدر نمی‌دانند و به جای اصل به فرعیات توجه دارند. اصل، قدرت و ایستادگی است؛ اینکه حتی آمریکا هم جرات زورگویی به ایران را ندارد.»

پایان بخش این گفتگوی دیدنی، توصیه عبدالعزیز عدنان، دانشجوی فلسطینی به مردم ایران بود: «من می‌خواهم یک نصیحت کوچک بگویم. چون ما از تفرق و چنددستگی تجربه داریم. من آرزو می‌کردم که آن تظاهرات‌ها در ایران نبود؛ چون هر اعتراضی که هدف خوبی نداشته باشد، کشو را خراب می‌کند. ما متاسفانه در خود فلسطین چندین گروه داریم که با هم اتحاد ندارند. من به ملت ایران می‌گویم که هر اختلافی در تفکرات دارید، باید متحد باشید و اختلافات را کنار بگذارید و یک دست باشید.»

نهایتا قسمت دوم این برنامه با پخش نماهنگی از سخنان رهبر انقلاب درباره حماسه ۹ دی و همچنین یک سرود انقلابی به پایان رسید. گفتنی است ویژه‌برنامه «عبور از غبار» از روز سه‌شنبه، ۸ دی‌ماه، به مدت ۳ شب پیش از بخش خبری ۲۰:۳۰ (ساعت ۱۹:۴۰) به روی آنتن شبکه دوم سیما می‌رود.

نوشته دانشجوی لبنانی: ایران یک کشور قدرتمند در جهان است؛ نه خاورمیانه / دانشجوی سوری: «ولی‌فقیه» فقط برای شما ایرانی‌ها نیست اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

حالا پس از گذشت شش سال از ماجرا و در سالروز حماسه‌ی مردمی ۹دی، مستند «برادران» به کارگردانی مهدی نقویان قرار است به بازخوانی و رمزگشایی آن خبر جنجالی بپردازد و از یک قهرمان در خلال مستد رونمایی کند.

«برادران» از تولیدات مدرسه سینمایی عمار با مشارکت معاونت فرهنگی سازمان بسیج مستضعفین است که برای اولین‌بار ابعادی ناگفته از فتنه۸۸ را پس از گذشت چندین سال مرور خواهد کرد. این مستند ۵۴ دقیقه ای که جز آثار بحث برانگیز ششمین دوره جشنواره مردمی فیلم عمار است، روز پنج شنبه ساعت ۱۴:۳۰ به روی آنتن شبکه سوم سیما خواهد رفت.

نوشته آیا حزب‌الله لبنان در فتنه۸۸ ایران نقش داشت؟ اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

نوشته پخش مستند «روزهای خرداد» به سفیرفیلم واگذار شد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.