این برنامه که از ساعت ۱۸:۳۰ امروز (۲۳ فرودین) روی آنتن شبکه مستند می رود پس از این گفتگو، مستند «فرج الله سلحشور» به کارگردانی محمد سعید قدیریان از محصولات انجمن سینمای انقلاب و دفاع مقدس را پخش خواهد کرد.

«پرتره» از محصولات سازمان سینمایی حوزه هنری به تهیه کنندگی سید حسین میری و کارگردانی سید صادق شهربانویی و سید مهدی حسینی است که به مناسبت هفته هنر انقلاب از شبکه مستند پخش خواهد شد.

نوشته فرج الله سلحشور به روایت وحید جلیلی در«پرتره» اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

وی افزود: آثار زنده یاد سلحشور از جمله «مردان آنجلس» و «یوسف» نشان داد ایشان سراغ کارهای حداقلی نرفت و با آثار گسترده سعی در اثرگذاری داشت.

این تهیه کننده ادامه داد: او برخلاف حواشی که برایش ساختند، خیلی درگیر حواشی نبود. تمرکز بیشتر او روی کارهایش بود و سالم و حرفه ای عمل می کرد و ما تلاش کردیم این ویژگی ها را در فیلم بیاوریم.

نادری منش یادآور شد: او اصرار بر هنرمند بودن نداشت بلکه اصرار داشت در مسیر الهی قدم برمیدارد و قائل به اثرگذاری مردم با استفاده از ابزار رسانه بود. ما این مستند را بعد از درگذشت آقای سلحشور کلید زدیم. اما خیلی از دوستانی که باید برای منابع آرشیوی کمکمان می دادند کم لطفی کردند. اما نه از تصاویر بیمارستان چیزی عایدمان شد نه تصاویر دیگری از یکی دو سال آخر زندگی ایشان داریم.

وی تأکید کرد: این مستند گفتگو محور است اما روایت هم دارد و جزو ساختار مستندهای نو است به تازگی بیشتر دیده می شود. یعنی در عین گفتگو محور بودن، داستان محور و قصه گو هم هست و بر اساس مصاحبه ها و تصاویر آرشیوی جلو می رود.

این تهیه کننده در پایان گفت: در این اثر با بازیگران آثار آقای سلحشور از جمله مصطفی زمانی، پروانه معصومی، جعفر دهقان و جهانبخش سلطانی گفتگو کرده ایم و پای حرفهای افرادی چون نجاریان، زندباف تدوینگر، علی اکبری تهیه کننده و جمال شورجه کارگردان نیز نشسته ایم.

مستند «فرج الله سلحشور» به کارگردانی محمدسعید قدیریان تولید انجمن سینمای انقلاب و دفاع مقدس شنبه ۷ اسفند ساعت ۲۱ از شبکه مستند سیما روی آنتن رفت و یکشنبه ۸ اسفند ساعت ۱۰ بازپخش می شود.

این کارگردان فقید ۸ اسفند سال گذشته دار فانی را وداع گفت و این مستند برای پخش در شب اولین سالگرد درگذشت او در نظر گرفته شده بود.

نوشته مستند «فرج الله سلحشور» در شب اولین سالگرد فیلمساز فقید پخش شد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

این روزنامه در مقاله خود با اشاره به اینکه «تمدن اسلامی برای همه چیز مدیون مردم ایران است»، ضمن اعتراف به ضعف فرهنگی عربستان در برابر ایران نوشت: «ایران تمام جهان را با صنعت سینمای حرفه‌ای خود در نوردیده است».

نویسندۀ مقاله، سپس، با اشاره به برخی از آثار فاخر سینمای ایران آورده است: «قبلاً دربارۀ فیلم «ملک سلیمان»، که در سطح فیلم‌های هالیوودی ساخته شده بود، صحبت کرده‌ام و گفته‌ام که چگونه این فیلم لابی صهیونیسم را نگران کرده بود. البته این تنها دستاورد تأثیرگذار سینمای ایران در سطح جهان نبوده است، بلکه ایران با فیلم‌های دیگری مانند «یوسف پیامبر» و «محمد رسول الله(ص)» نیز جهان را تحت تأثیر قرار داده است».

نویسندۀ سعودی در ادامه نیز به جدیدترین دستاورد سینمای ایران پرداخته و نوشته است: «در تازه‌ترین موفقیت هم شهاب حسینی، ستارۀ ایرانی، جایزۀ بهترین بازیگر مرد جشنوارۀ فیلم کن ۲۰۱۶ را، که دیروز به پایان رسید، کسب کرد».

روزنامه سعودی «مکه»، همچنین در مقاله خود با لحنی که حسرت و شرمساری در آن موج می‌زند، می‌نویسد: «ایران در حالی تمام این موفقیت‌ها را به دست می آورد که ما (عربستان) تنها کشور دنیا هستیم که در آن سینما وجود ندارد»!

منبع: تسنیم

نوشته اعتراف روزنامه سعودی به کیفیت بالای فیلم «محمد رسول الله(ص)» و سریال «یوسف پیامبر» اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

 * سکانس ۴- خارجی- چادر موسی، جاسان-روز

عمران، هارون، یوکابد میریام و دیگر اعضای خانواده همه جلوی چادر موسی اجتماع کرده‌اند. افراد دیگری از جاسان نیز به جمع آنان افزوده می‌شود. موسی عصا به دست، صفورا و الیعاذر و جرشون پشت سر او از چادر بیرون می‌آیند. موسی نگاهی به جماعت حاضر می‌کند. چهره‌ها گرفته و نگران است؛ موسی به آنان لبخندی می‌زند، موجب امید می‌گردد و گره از ابروها باز می‌شود. عمران و یوکابد نگاهی به یکدیگر کرده. عمران می‌گوید:

عمران: آوردن بچه‌ها و عیال و خانواده ضروری است؟

موسی: برای مقابله و مبارزه با شرک و ظلم باید با همه توش و توان و اعوان و انصار رفت. شما برایم عزیزتر از همسر و فرزندانم هستید. شما را به میدان می‌برم، فرزندانم را پنهان کنم؟ (رو به هارون) فرمان حرکت بدهید.

هارون: امروز می‌رویم تا اگر لازم شد همه دار و ندارمان را در راه حق فدا کنیم. تردید نکنید که پیروزی با ماست. حرکت می‌کنیم.

موسی در جلو و جماعت کثیری پشت سر او به راه می‌افتند. آن‌ها از میدان جاسان و جلوی معبد آمون عبور کرده به سوی شمال یعنی شهر پی‌رامسس می‌روند. سامری و دوستانش آلتر و الیاهو می‌گویند:

الیاهو: ما نمی‌رویم؟

آلتر: کجا؟ برویم شکست موسی و تمسخر مصری‌ها را ببینیم؟

سامری: می‌رویم، نباید از آنان جدا شویم، در آینده به اینان نیاز داریم.

سامری و دوستانش وارد صف مردم می‌شوند و حرکت می‌کنند، دو تن از کاهنان میناخته و منس جلوی معبد جاسان حرکت مردم را نظاره می‌کنند. آن‌ها ۱۰ سال پیرتر شده‌اند. منس با صدای بلند می‌گوید:

منس: می‌بینم که شکست خورده و سرافکنده با لب‌ها و گوش‌های آویزان باز می‌گردید.

بنی‌اسرائیلی‌ها تمسخر منس را می‌شنوند، اما کسی جرأت پاسخ ندارد، به جز یوفنا و الیاب که آن‌ها هم درون جمعیت حرکت می‌کنند و هنگامی که کلام منس را می‌شنوند، یوفنا می‌گوید:

یوفنا: عصای موسی یک‌بار قبطیان و فرمانروایشان را شکست داده است. امروز شکست بزرگتر را هم به چشم خواهید دید.

میناخته: تا ساعتی دیگر منجی شما خود نیازمند نجات‌دهنده خواهد بود.

الیاب: بیایید با‌هم ببینیم. امروز از دو تن مدعی موسی و فرعون یکی شکست خورده، دیگری پیروز خواهد شد.

در این لحظه هارون به آن‌ها رسیده به الیاب و یوفنا می‌گوید:

هارون: ما امروز به آرامش نیاز داریم، تا می‌توانید از درگیری و جنجال اجتناب کنید.

الیاب و یوفنا با‌هم می‌گویند:

الیاب و یوفنا: اطاعت یا رسول خدا.

در میان صف بنی‌اسرائیلی‌ها حنوح که شخصیتی مردد است، دارد با ایسار که فردی مومن است در حال راه رفتن سخن می‌گوید.

حنوح: ایسار، تو فکر می‌کنی امروز چه خواهد شد؟

ایسار: من به موسی و خدای بزرگ ایمان دارم، مطمئن باش.

حنوح: اگر شکست بخوریم، رامسس و لشکریانش ما را یکجا نابود خواهند کرد.

ایسار: ما تسلیم اراده خداوندیم و به حمایت از پیامبرش می‌رویم. پس هر چه رخ دهد راضی هستیم. نگران نباش و امید خود را از دست نده.

حنوح: فراموش نکن، موسی یک عصا دارد و ساحران صدها عصا و طناب.

موسی و بنی‌اسرائیلی‌ها که هر لحظه بیشتر می‌شوند، در حال حرکت به سوی رامسس هستند. پی‌رامسس در عمق از دور دیده می‌شود.

سکانس۵- خارجی- میدان جلوی قصر- روز

میدان بزرگ جلوی قصر رامسس را آراسته‌اند. در بیرون از محوطه میدان دو ردیف فوچ سنگی در طرفین خیابان منتهی به میدان وجود دارد که زیبایی و زینت منطقه است. برای رامسس و آسیه در جلوی در ورودی قصر تخت زده‌اند. جایگاه رامسس بالاتر از مردم قرار دارد تا بر همه چیز تسلط داشته باشد. رامسس و آسیه هنوز نیامده‌اند. جایگاه آن‌ها دارای سایه‌بان است تا از گزند آفتاب در امان باشند. ندیمه‌ها و خدمه در جای خود ایستاده و باد‌بزن در دست دارند. در دو طرف تخت رامسس دو ردیف سرباز برای محافظت ایستاده‌اند و ستون آبلسیک در سمت راست رامسس و در جلوی صف سربازان سر به آسمان بلند کرده و در سمت راست میدان و میان قوچ‌های سمت راست مصری‌ها و ساحران ایستاده‌اند. در این لحظه موسی و هارون همراه بنی‌اسرائیل که جماعت زیادی هستند از جانب جاسان یعنی از سوی میدان وارد می‌شوند. در جایگاه خود در پشت قوچ‌های سنگی و سمت چپ میدان جای می‌گیرند. تعداد بنی‌اسرائیلی‌ها کمتر از مصری‌هاست. موسی و هارون کنار هم و عمران و یوکابد و همسران و فرزندان آن‌ها در اطرافشان دیده می‌شوند. مصری‌ها علیه بنی‌اسرائیل شعار می‌دهند.

قبطی‌ها: ساحران پیروزند، مصریان پیروزند، رامسس پیروز است، نفرین بر بردگان و گدایان.

بنی‌اسرائیل به شدت وحشت کرده‌اند و جرأت شعار دادن ندارند. شکست خود را قطعی می‌دانند. در جنوب میدان در پشت اولین قوچ کاهنان در مقابل موسی و هارون ایستاده‌اند. موسی به هارون می‌گوید:

موسی: بهتر است ابتدا ساحران سحر خود را به نمایش بگذارند.

عمران: چرا؟

هارون: پدر جان، اگر ما معجزه الهی را به نمایش بگذاریم همه وحشت کرده خواهند گریخت و ساحران فرصت قدرت‌نمایی نخواهند یافت و مردم تفاوت معجزه و سحر را نخواهند دید.

عمران پس از شنیدن سخنان پسرانش می‌گوید:

عمران: آفرین پسرم، از طرفی انبیا همیشه فرصت را به حریفان می‌دهند. این خصلت کریمان است.

هارون: اگر ساحران عظمت معجزه را ببینند یا از ادامه مبارزه سر باز می‌زنند یا برای چاره‌اندیشی و فریب مبارزه را به روزی دیگر موکول خواهند کرد. پس حتماً باید اول آن‌ها قدرت خود را به نمایش بگذارند.

الیاب: ای نبی خدا، ممکن است ما شکست بخوریم؟

موسی: خداوند حاضر و ناظر بر ماست و به ما وعده پیروزی داده.

ساحران در حال مرتب کردن طناب‌ها و چوب‌ها و ابزار و ادوات جادوگری هستند و مردم همچنان شعار می‌دهند. قارون با شکم بزرگ و صورت گل انداخته خود با زر و زیوری که به خود آویخته در میان دوستان ایستاده. سامری و دوستانش هم نزدیک او هستند، قارون مدام در حال غرولند است؛ ایلانا و دخترش در میان مردم سخنان او را می‌شنوند.

قارون: من یقین دارم که موسی از پس ساحران بر نمی‌آید. یک نفر چگونه می‌تواند ۷۰ تن ساحر قهار با تجربه را مغلوب کند؟

نون: یک‌بار که جادوگران حاضر در قصر را مغلوب کرده است.

سامری: امروز با این‌همه جادوگر کهنه‌کار و زبردست روز متفاوتی است. من سحر و جادو و توان ساحران را می‌شناسم. نگرانی قارون بی‌مناسبت نیست. در معجزه قدرت بی‌انتهای خداوند جاریست و سحر ترفندی آمیخته از قدرت شیطان و انسان.

الیاب: یک چیز را تو نمی‌دانی سامری، سحر را با معجزه توان پهلو زدن نیست.

هارون که به آن‌ها نزدیک شده در ادامه‌ کلام الیاب می‌گوید:

هارون: اگر ساحران توانستند چشمه‌ خورشید را گل اندود کنند، معجزه را هم با سحر خواهند شکست. به جای یأس‌پراکنی دست به سوی خدا بر دارید و برای پیروزی موسی و قوم بنی‌اسرائیل دعا کنید.

صدای همهمه‌ مردم و شعار دادن‌شان شنیده می‌شود. بعضی از بنی‌اسرائیل دست به دعا بر می‌دارند. هارون که می‌رود قارون شروع می‌کند.

قارون: اگر با فرعون سازش و از او اطاعت کنیم آسایش و آرامش را برای بنی‌اسرائیل خریده‌ایم.

شالوم: تاکنون که سازش با رامسس جز زبونی و ذلت برای ما چیزی نداشته.

الداد: شاید جناب قارون فکر می‌کند همه بنی‌اسرائیل مثل خود ایشان در آسایش و آرامش هستند.

همه می‌خندند و قارون خشمگین می‌شود. در دور دست ساحران مشغول آماده شدن و مردم در حال شعار دادن هستند. فرعون با اعوان و انصار خود با لباس تمام رسمی و با اسکورت به همراه آسیه و حزبیل و هامان در حال بیرون آمدن از قصر هستند که شیپورها به صدا در می‌آیند و تمامی چند صد هزار انسانی که در آن میدان اجتماع کرده‌اند تعظیم می‌کنند و باز شیپورها به صدا در‌آمده مردم به حالت عادی باز می‌گردند.  تعظیم نکردن موسی و هارون و عمران از دید هامان و رامسس دور نمی‌ماند. آسیه نگران به رامسس می‌گوید:

آسیه: اگر امروز موسی پیروز شود، چه خواهید کرد؟

رامسس: اگر موسی همان سحر قصر را به کار ببرد ما پیروزیم. ماری که آن روز ما دیدیم توان ایستادگی در برابر مارهای ساحران را ندارد.

مین بائف در حال آماده کردن خود برای قدرت‌نمایی است، روبه اورهیا سنن موت و کاهوتپ کرده می‌گوید:

مین بائف: اول ما سحر خود را به نمایش بگذاریم یا موسی آغاز کند؟

اورهیا: اول ما آغاز می‌کنیم، این هم نشانه شجاعت و اطمینان ماست و هم موسی با دیدن صدها اژدر مار هولناک، بیمناک شده از ادامه مبارزه منصرف خواهد شد.

موسی و هارون در بین قبیله هستند که موسی اشاره به هارون کرده، به‌سوی ساحران می‌روند. عمران و خانواده نگران‌اند.

سنن موت: اگر ابتدا موسی آغاز کند ما به توان او آگاه شده و جادویی مناسب او به کار خواهیم بست.

کاهوتپ: توان ما همین است. تبدیل یا تکمیل که نمی‌شود چرا خود را فریب دهیم. من با اورهیا موافق هستم. اگر ما از موضع قدرت به موسی و هارون فرصت بدهیم، همه خواهند دید که ما به توان خود اطمینان داریم.

در این لحظه کاهنان می‌بینند که موسی و هارون به‌سوی آن‌ها می‌آیند. توجه همه جلب می‌شود. موسی و هارون که هر دو نسبت به کاهنان و ساحران جوان، هستند رو در روی آن‌ها می‌ایستند. مین بائف می‌گوید:

مین بائف: هان موسی، چه شده؟ مطلبی هست؟

موسی: من شما را انسان‌هایی با تجربه و صاحب خرد می‌دانم، تردید ندارم که تفاوت معجزه با سحر را می‌فهمید.

اورهیا: خوب که چه؟

هارون: چه خواهید کرد اگر در برابر سحر خود معجزه‌ای برتر را ببینید؟

سنن موت: در مبارزه هم احتمال پیروزی هست، هم شکست. اگر شما معجزه آوردید ما شکست را می‌پذیریم.

کاهوتپ به اعتراض رو به سنن می‌گوید:

کاهوتپ: تو چرا متوجه نیستی؟! پذیرفتن معجزه موسی یعنی پذیرفتن نبوت او؛ تو می‌خواهی ایمان بیاوری؟

موسی: من نمی‌گویم معجزه و معجزه‌آفرین را باور کنید و ایمان بیاورید. حرف من این است که اگر معجزه را دیدید، سحر نخوانید و به خدا دروغ نبندید که خداوند شما را به عذابی سخت مجازات خواهد کرد.

هارون: برای خوشایندِ هیچ قدرت و مقامی معجزه را با سحر، هم‌سنگ و یکسان نخوانید که زیان خواهید کرد.

ساحران به یکدیگر می‌نگرند. نمی‌دانند چه پاسخ بدهند، کاهوتپ می‌گوید:

کاهوتپ: خیلی به خود اطمینان داری موسی. هنوز جدال آغاز نشده خود را پیروز میدان می‌بینی؟!

موسی: امیدوارم حق پیروز شود.

موسی و هارون از ساحران فاصله گرفته نزد قبیله خود می‌روند. رامسس و هامان این رفت و برگشتن را می‌بینند. مین بائف ساحران را صدا کرده آهسته می‌گوید:

مین بائف: من از این‌همه اطمینان و اعتماد به نفس او بیمناکم. می‌بینید، کمترین نگرانی در چهره مصمم او دیده نمی‌شود.

اورهیا: اگر اعتماد به نفس او بیهوده نبود و سحری برتر از جادوی ما خلق کرد چه کنیم؟

اوردامان: معلوم است، ما که نمی‌توانیم تسلیم شویم و او را تایید کنیم.

سنن موت: چرا متوجه نیستید؟ چرا نمی‌فهمید؟ اگر او برتری خود را ثابت کند، این نشان برتری خدای اوست که چنین قدرتی به او داده.

اوردامان: شما از خدای او می‌ترسید؟

کاهوتپ: من می‌ترسم و ابایی هم از گفتن ندارم. اگر خدای او قدرت معجزه‌ای عظیم را داشته باشد و ما معجزه‌اش را سحر بنامیم و به او دروغ ببندیم قطعاً مجازات‌مان خواهد کرد.

اورهیا: من که جرأت دروغ بستن به خدای او را ندارم.

اوردامان: البته اگر برتری قدرت خدای او بر ما ثابت شد. هنوز که اتفاقی نیفتاده، شما این همه بیمناکید!!

از دور رامسس و هامان می‌بینند که کاهنان با یکدیگر نجوا می‌کنند و در گوشی صحبت‌هایی دارند.

رامسس: متوجه شدی؟

هامان: رفتن موسی و هارون نزد ساحران را؟

رامسس: آری، حرف‌های موسی و هارون ساحران را به فکر وا داشته با یکدیگر نجوا می‌کنند.

هامان: نکند توطئه‌ای در کار است؟

رامسس: موسی بسیار زیرک و با‌تدبیر است، من از او بیمناکم.

موسی و‌ هارون نزد پدر و مادر و دیگر بستگان باز می‌گردند. همه نگاه‌ها پرسش‌گر‌اند، بسیاری از بنی‌اسرائیل می‌ترسند و بسیاری دست به دعا برداشته‌اند. در طرف دیگر میدان به‌خصوص در پای ستون تجن مصری‌ها شعار می‌دهند.

مصری‌ها: ای خدایان، ساحران را پیروز کنید. ساحران بر سبطیان پیروز‌اند، رامسس پیروز است، رامسس، رامسس.

خاندان موسی و هارون همه دست به دعا برداشته‌اند. در این لحظه صدای طبل و شیپور فضای میدان را پر می‌کند و همه سکوت می‌کنند. صدا که قطع می‌شود، صدای بلند آنخ ماهور شنیده می‌شود که می‌گوید:

آنخ ماهور: پیروز و پاینده باد خدایگان رامسس کبیر فرعون بزرگ سرزمین مقدس مصر.

همه مردم می‌گویند:

مردم: پیروز و پاینده باد رامسس.

آنخ ماهور: به فرمان خدایگان رامسس بزرگ، رقابت را آغاز می‌کنیم. خدایگان رامسس برای ساحران و جادوگران مصر پیروزی و برای موسی و هارون و سبطیان شکست و نابودی رقم زده‌اند. بی‌شک جز اراده رامسس رخ نخواهد داد. درود بر رامسس بزرگ سرزمین مصر.

همه مصریان: درود بر رامسس، خدای بزرگ سرزمین مصر.

مردم ساکت می‌شوند. فرعون نگران است. آسیه و حزبیل هم همین‌طور. هیچ‌کس نمی‌داند چه رخ خواهد داد.

آنخ ماهور: شروع کنید.

مین بائف از دور به رامسس تعظیم می‌کند و رامسس هم با بلند کردن دست اجازه شروع می‌دهد. مین بائف روبه سوی موسی می‌گوید:

مین بائف: موسی ابتدا تو عصای خود را خواهی انداخت یا ما طناب‌ها و عصاهایمان را بیندازیم؟

موسی: فرصت از آن شما، ابتدا شما آغاز کنید.

صدای قدرتمند موسی در همه میدان طنین می‌اندازد. با اشاره مین بائف ساحران دامن‌ها را به کمر و آستین‌ها را بالا می‌زنند و رسن‌ها و چوب‌هایی را که از قبل آماده کرده‌اند پیش‌روی می‌گیرند و بر آن‌ها وِرد می‌خوانند و می‌دمند و بر زمین رها می‌کنند.

سنن موت: ای سِت، خدای شیاطین، فرمانروای جهنم، این طناب را زندگی ببخش. به عزت و عظمت رامسس رها کردم.

طناب را انداخته طناب ماری می‌شود. دیگر ساحران هم در حال وِرد خواندن و دمیدن هستند و طناب‌ها را می‌اندازند. طناب‌های آن‌ها هم‌ مار می‌شود و حرکت می‌کند. کم‌کم تعداد مارها زیاد می‌شود. آسیه و حزبیل نگران‌اند. رامسس به‌تدریج لبخند رضایت بر لبانش می‌نشیند. بنی‌اسرائیلی‌ها بیمناک هستند. قارون بر سر زده می‌گوید:

قارون: بفرمایید، همین را می‌خواستید؟ اگر می‌توانید مقابله کنید.

هر ساحر چندین طناب و چوب را به مار تبدیل می‌کند، کوهی از مار‌های قطور و قوی لای همدیگر می‌لولند و از خود صدا در می‌آورند. عمران و یوکابد و میریام وحشت کرده‌اند، اما آرامش موسی و هارون به آنان نیز آرامش می‌دهد. مصری‌ها در پای ستون تجن آبلیسک، هلهله و شادی می‌کنند. فرعون و هامان لبخند پیروزی به یکدیگر می‌زنند. آسیه و حزبیل رو به آسمان می‌نگرند و یاری می‌جویند. هارون نگاهی به خیل مارها می‌کند، نگران می‌شود. رو به موسی کرده می‌گوید:

هارون: امیدوارم این‌بار عصا به ماری عظیم‌تر از مار قصر مبدل شود و گر‌نه…

رامسس خندان نگاهی به هامان و حزبیل و آسیه کرده به‌گونه‌ای که اطرافیان بشنوند می‌گوید:

رامسس: بینداز موسی، چرا می‌ترسی؟ مار تو با چه تعداد  از این مارها می‌تواند مقابله کند؟ بینداز ماری که در قصر همه را مرعوب کرده بود. اگر می‌توانی قدرت خود را ظاهر کن.

سامری به اطرافیان می‌گوید:

سامری: می‌بینید چگونه آبروی بنی‌اسرائیل را برد؟ می‌بینید چگونه ما را مضحکه قبطی‌ها کرد؟!

قارون: (با غرولند تمسخر) اگر می‌توانی اینجا قدرت‌نمایی کن. موسی، پس چه شد آن همه ادعا جناب منجی؟!

عمران که سخنان سامری و قارون را می‌شنود می‌گوید:

عمران: ظاهراً شما دو تن بیش از آبروی بنی‌اسرائیل نگران موقعیت خود در قصر و معبد هستید؟

بنی‌اسرائیل می‌خندند، اطرافیان موسی و هارون دعا می‌کنند. بعضی از بنی‌اسرائیل وحشت کرده‌اند. موسی به هارون می‌گوید:

موسی: من به این معجزه امید بسته‌ام. بی‌شک در صورت پیروزی بسیاری از این مردم مسلمان و یکتا‌پرست خواهند شد و پناه می‌برم به خدا اگر پیروز نشویم…

در این لحظه ندایی آسمانی را فقط موسی و هارون می‌شنوند که می‌گوید: (فضا معنوی و نورانی می‌شود.)

ندای آسمانی: بیمناک مباش موسی و بینداز آنچه را در دست داری تا فرو برد این مارهای صوری و ظاهر‌فریب را، بینداز معجزه خداوند یکتا را.

صدا قطع می‌شود و موسی و هارون به یکدیگر می‌نگرند.

سامری: می‌بینید دو برادر از ترس چگونه مات و مبهوت مانده‌اند؟!

موسی و هارون به یکدیگر لبخند می‌زنند و هارون می‌گوید:

هارون: شنیدی موسی؟ آنچه از این مارها می‌بینید مجاز است. این‌ها صورتی بیش نیستند و حقیقتی ندارند و کثرت این مارها چون کثرت نقطه‌های زیادی است که همه ‌آن‌ها در کنار یکدیگر هیچ شماره و عددی را تشکیل نمی‌دهند. ولی عصای تو حقیقت است و واحد و از سوی خالق احد قوت و قدرت می‌یابد.

موسی و هارون با لبخند خود یوکابد و میریام را از نگرانی بیرون می‌آورند. ساحران هر چه طناب و چوب داشته‌اند به مار تبدیل کرده‌اند. مین بائف نگاه به موسی کرده، با اشاره دست می‌گوید بفرما نوبت توست. موسی نگاه از مین بائف گرفته به عصا می‌اندازد. او همچنان هیجان زده است. دست راست را به گریبان برده نورانی بیرون می‌آورد. همه تعجب کرده ساکت می‌شوند. موسی با صدای رسا روبه مردم مصر می‌گوید:

موسی: ای مردم! (همه ساکت می‌شوند) من فرستاده خدای آسمان‌ها و زمین خالق یکتا به‌سوی شما هستم. آمده‌ام که شما را به ترک بت‌پرستی و شرک و پرستش خداوند عالمیان دعوت کنم و آیتی از جانب پروردگارم برای شما آورده‌ام، شاید که با دیدن این نشانه به خداوند قادر مطلق ایمان بیاورید و آن نشانه این دست و این عصای من است. آگاه باشید، امروز همه حقیقت و حسن و عدالت، در برابر همه شرک و ظلم و رذالت صف‌آرایی کرده‌اند. این تقابل در طول تاریخ بوده و امروز بار دیگر تکرار می‌شود تا ببینید و بدانند آیندگان که پیروز عرصه حق و باطل کدام است. الهی هر‌کس به تو توکل کند مغلوب نشود و هرکس به تو توسل جوید شکست نخورد. به اذن و اراده پروردگار آسمان‌ها و زمین و به نام خداوند رحمان و رحیم.

موسی عصا را به آسمان پرتاب می‌کند. عصا در آسمان چرخ‌زنان به‌سوی خیل کثیر مارها می‌رود. حرکت عصا کند و آهسته می‌شود و در آسمان به‌تدریج قطور شده به شکل ماری بزرگ در می‌آید که دست و پا دارد. ساحران وحشت کرده‌اند. در آسمان اندازه مار معلوم نیست. زمین که می‌افتد بزرگی آن دیده می‌شود. مار از آسمان بر روی مارها فرود می‌آید و زمین می‌لرزد، او بسیاری از آن‌ها را له می‌کند. مار که اکنون دیگر اژدهای بسیار بزرگ و وحشتناک است همچنان که مارها زیر دست و پایش پیچ و تاب می‌خورند به اطراف می‌نگرد. فرعون و هامان وحشت کرده‌اند. آسیه و حزبیل هاج و واج مانده‌اند. ساحران عقب می‌روند. صدای فریاد از مردم بر می‌خیزد. بنی‌اسرائیل هم ترسیده‌اند، اما فرار نمی‌کنند.

بعضی خوشحال هستند. هامان و رامسس وحشت زده‌اند و یوکابد و عمران خوشحال به یکدیگر می‌نگرند و نگاه تشکر به آسمان دارند. هارون دست نورانی برادر را می‌بوسد و روی شانه برادر گذاشته، شانه موسی را هم می‌بوسد و موسی دست در گریبان می‌برد و دست او به حالت عادی باز می‌گردد. موسی با اژدها چشم در چشم است. با حرکت سر موسی گویی اژدها اجازه یافته مارهایی را که در زیر دست و پا گرفته به دهان می‌گذارد. ساحرها و مصری‌ها وحشت زده‌اند. اژدها مارها را پی‌در‌پی گرفته آن‌ها را دسته‌ دسته به دهان می‌گذارد. مردم همه شاهد این صحنه‌اند. مین بائف و دیگر ساحران متحیرند. نمی‌دانند چه کنند. اژدها چون صخره‌ای عظیم است و از حرکت او زمین می‌لرزد. او به‌سوی رامسس و اطرافیانش می‌رود. همه می‌گریزند. هامان و آنخ ماهور خود را از بالای سکو پایین انداخته می‌گریزند. بخشی از سربازان فرار می‌کنند. رامسس فریاد می‌زند.

رامسس: او را بزنید. فرار نکنید. او را بزنید.

آمیرتوس پابس و دیگر افسران با کمک چند تن از سربازان به اژدها حمله می‌کنند و نیزه‌های خود را به‌سوی او پرتاب کرده سعی می‌کنند با تیر و کمان او را بزنند، اما فایده ندارد. او روئین‌تن است و به سهولت تیرها و نیزه‌ها را دفع می‌کند.

آمیرتوس: حمله کنید، بزنید.

اژدها دم خود را چون شلاق تاب داده و به سربازان می‌زند و همه آن‌ها را به اطراف پرتاب می‌کند. بعضی کشته و بعضی مضروب می‌شوند و می‌گریزند و در پشت ستون تجن سنگر می‌گیرند و به‌سوی اژدها، تیر و کمان پرتاب می‌کنند.

مین بائف: اینکه مار نیست، اژدهاست. واقعاً سحر نیست. یک معجزه است.

اورهیا: این فراتر از درک و فهم ماست. یعنی خدای موسی این همه قدرتمند است؟!

خاندان موسی و تعدادی از بنی‌اسرائیل شاد‌ند و فریاد می‌کشند و اژدها را تشویق به نابودی مصری‌ها می‌کنند. اژدها به‌سوی آبلیسک رفته و با دم خود به آن ضربه می‌زند و آن را سرنگون می‌کند، آبلیسک روی سربازان و مردم افتاده، بسیاری را می‌کشد و خاک همه‌جا را می‌پوشاند. مردم در حال فرار زیر دست و پای یکدیگر می‌مانند و کشته و زخمی می‌شوند. اژدها نعره کشیده همه‌جا را می‌لرزاند. رامسس ناخودآگاه بلند می‌شود.

رامسس: آن ستون نشانه طول عمر من بود که ویران شد.

در جای دیگری از میدان آنخ ماهور و آی‌پی در پناه دیواری ویرانی آبلیسک را می‌بینند. آنخ ماهور می‌گوید:

آنخ ماهور: این آبلیسک شیشه عمر رامسس و باعث طولانی شدن عمر رامسس بود.

آی‌پی: پس از ویرانی، معلوم نیست رامسس باز عمری طولانی بیابد.

اژدها به‌سوی جایگاه فرعون می‌رود. آسیه و حزبیل در کنار او هستند. همه آن‌ها به شدت ترسیده‌اند.

رامسس: گمان هم نمی‌کردم عصای موسی چنین هیولایی شود.

آسیه: کاری بکن، به‌سوی ما می‌آید!!

هارون رو به موسی کرده می‌گوید:

هارون: موسی آن حیوان را باز گردان. حزبیل و آسیه آن‌جا هستند.

موسی: فرصت کم است. (روبه اژدها با صدای بلند فریاد می‌زند:) آهای آیت حق، بازگرد.

صدای بلند موسی در میدان طنین‌انداز می‌شود. مار که از بینی و دهانش دود فوران می‌زند و در مقابل جایگاه ایستاده، صدای موسی او را متوجه کرده به‌سوی موسی می‌نگرد. موسی را می‌بیند. اژدها و موسی باز چشم در چشم هستند. موسی با حرکت سر به اژدها فرمان بازگشت می‌دهد. اژدها نگاهی به‌سوی رامسس و آسیه و حزبیل کرده، به‌سوی موسی باز می‌گردد، اما آرام و بدون سر و صدا. او تا نزدیک موسی آمده در چشمان موسی می‌نگرد. موسی نیز او را با محبت می‌نگرد. موسی دست دراز می‌کند که او را لمس کند. اژدها سر در قدم موسی می‌گذارد. چون بره‌ای مطیع آرام می‌گیرد. موسی دستی بر سر او کشیده. اژدها در دم عصا می‌شود. موسی آن را به‌دست می‌گیرد. آسیه و حزبیل و رامسس نفس راحتی می‌کشند، اما رنگ به رخساره ندارند. بنی‌اسرائیل هم که با نزدیک شدن اژدها همه ترسیده بودند غریو شادی‌شان بلند می‌شود. ایلانا و دخترش، نون و الداد و شالوم و اورئیل همه شادی می‌کنند. اورئیل عمران را بغل کرده خوشحال می‌گوید:

اورئیل: ما پیروز شدیم. پیامبر خدا پیروز شد عمران.

عمران به او لبخند می‌زند. فراریان مصری، قبطی‌ها، لشگریان و پیشاپیش آنان هامان جرأت یافته باز می‌گردند. تعدادی کشته شده و تعدادی زیر آبلیسک مانده‌اند.

آسیه: اگر موسی او را دور نمی‌کرد چه می‌شد؟

رامسس: این بلای عظیم چه بود؟!

مردم وحشت‌زده به‌جای خود باز می‌گردند. خاک برخاسته از ویرانی آبلیسک همه مردم را خاک‌آلود کرده. نچو و آپاما زن و شوهری که شاهد فرار دیگران بودند با یکدیگر سخن می‌گویند:

نچو: چه شد؟… کجا رفت؟

آپاما: موسی او را گرفت دوباره عصا شد.

چند تن از مردم: دوباره رها نکند؟!

مردم با ترس و نگرانی باز می‌گردند. عده‌ای به سراغ زخمی‌ها و کشته‌ها می‌روند. هرنیث و ناهونته در میان مردم با یکدیگر سخن می‌گویند:

هرنیث و ناهونته: یعنی ما شکست خوردیم؟ ساحران کاری نکردند؟ قدرت رامسس همین بود؟ این یعنی خدای موسی از خدایان ما برتر است؟

موسی و هارون در جلوی بنی‌اسرائیل ایستاده‌اند. ساحران که در نقطه مقابل و آن طرف میدان هستند نمی‌دانند چه عکس‌العملی نشان دهند و چه بگویند. حیران‌اند. موسی رو به ساحران با صدای رسا می‌پرسد: از ارباب سحر و بزرگان جادو سوال می‌کنم. آیا اینکه شما دیدید سحر و شعبده بود یا حقیقت و معجزه؟!

ساحران پاسخی ندارند. به یکدیگر می‌نگرند. در این لحظه اورهیا و مین بائف به‌سوی موسی و هارون رفته در برابر آن‌ها به زانو در‌آمده، سجده می‌کنند. ساحران سنن موت و کاهوتپ و اوردامان و هاکاره، کاهای و سی‌هات هم به زانو در‌آمده سجده می‌کنند. کاهنان دیگر که بزرگان خود را در سجده می‌بینند آن‌ها نیز نزد اورهیا و مین بائف رفته، گویی رمقی برای ایستادن ندارند، بی‌اراده به زمین می‌افتند. ۷۰ کاهن در مقابل موسی در سجده! رامسس این صحنه را می‌نگرد. هامان و حزبیل و آسیه نیز شاهد این صحنه‌اند. رامسس رو به ماهان می‌پرسد:

رامسس: اینان چه می‌کنند؟

هامان: در برابر موسی و خدایش به سجده افتاده‌اند.

رامسس: یعنی در حضور من خدای دیگری را ستایش می‌کنند؟!

اطرافیان فرعون به‌جای پاسخ سکوت می‌کنند. رامسس خشمگین فریاد می‌زند:

رامسس: همه این‌ها تبانی و دسیسه است. موسی قبلاً با ساحران دیدار و آنان را با خود همراه کرده، همه دیدید. مردم؛ این یک توطئه است. موسی با ساحران دسیسه کرده‌اند که موسی را بر کشور شما مسلط کنند و دین و آئین شما را تغییر دهند.

موسی با نگاه عاقل ‌اندر‌ سفیه در سکوت سخنان رامسس را گوش می‌دهد. مردم هم با تعجب سخنان رامسس را می‌شنوند و حیرت‌زده به یکدیگر می‌نگرند. نمی‌دانند چه بگویند. آسیه و حزبیل لبخند تمسخر به لب دارند. همه آدم‌ها به‌دلیل ازدحام و خاک برخاسته از ویرانی آبلیسک خاک‌آلوده و به‌هم ریخته هستند. صدای رامسس همچنان می‌آید.

رامسس: فریب اینان را نخورید. اینان می‌خواهند مصر با عظمت و شکوهمند، مصر مقتدر با چند هزار سال افتخار و تمدن به دست مشتی برده بیفتد. بردگانی که تاکنون شما سرور و ارباب آنان بودید، از این پس آنان سرور و صاحب اختیار شما شوند.

هیچ‌کس از هیچ طرف صدایی و تاییدی از سخنان رامسس نمی‌کند. گویی همه مسخ شده‌اند. در طرف دیگر میدان، موسی و هارون و خانواده ایستاده‌اند و جلوی آن‌ها ساحران سر از سجده بر می‌دارند. مین بائف می‌گوید:

مین بائف: ما به پروردگار عالمیان ایمان آوردیم.

همه ساحران: ما به پروردگار عالمیان ایمان آوردیم.

مین بائف: ما به پروردگار موسی و هارون ایمان آوردیم.

ساحران: ما به پروردگار موسی و هارون ایمان آوردیم.

مردمی که از دور حاضر و ناظر این صحنه‌ها و سجده ساحران هستند می‌خواهند جلوتر بروند، نگهبانان نمی‌گذارند. ولی آن‌ها از آن فاصله نه چندان دور نیز همه چیز را می‌بینند و با یکدیگر نجوا می‌کنند.

آی‌پی و چند تن دیگر: ساحران چه می‌کنند؟ در برابر موسی و هارون سجده کرده‌اند. یعنی به خدای آنان ایمان آورده‌اند؟! یعنی قدرت فرعون پوشالی و ادعای خدایی او لافی بیش نیست؟!

در اینجا آنخ ماهور که مخالف ساحران است می‌گوید:

آنخ ماهور: شما مشتی خائن هستید. بنی‌اسرائیل جشن گرفته‌اند و شما یاریشان می‌کنید.

مین بائف: جناب آنخ ماهور، تو خوب می‌دانی که کار امروز موسی جز معجزه نبود. ما همان کاری را کردیم که رامسس گفته بود. او گفت اگر موسی پیروز شود به او ایمان خواهد آورد، اما به گفته خود عمل نکرد.

آنخ ماهور به رامسس می‌نگرد. رامسس به این صحنه می‌نگرد و چیزی نمی‌گوید. سپس ساحر مین بائف رو به موسی می‌گوید:

مین بائف: ما وصف خدای تو را شنیده بودیم و از قدرت بی‌انتهای او بی‌خبر نبودیم، به همین دلیل در مبارزه با تو تردید داشتیم.

موسی: با فرعون چه می‌کنید؟

هارون: اگر فرمان به ترک خداپرستی و پرستش خود بدهد و اگر به مرگ تهدیدتان کند چه می‌کنید؟

اورهیا: از ایمان خود دست بر نمی‌داریم حتی به بهای مرگ و فدا کردن جانمان.

موسی: برایتان از درگاه خداوند متعال طلب سعادت دنیا و آخرت و حسن عاقبت می‌کنم و امیدوارم ایمانی را که به تازگی به  دست آورده‌اید به سهولت از دست ندهید.

سربازان مردم را از اطراف میدان پراکنده می‌کنند. رامسس رو به ماهان کرده می‌گوید:

رامسس: همه این خائنین را دستگیر و زندانی کنید.

هامان: موسی و هارون را هم؟

رامسس: (پس از کمی مکث) نه، نمی‌خواهم آن عصا را بار دیگر رها کند. فقط ساحران.

هامان به‌سوی آمیرتوس رفته به او می‌گوید:

هامان: ساحران را دستگیر و محبوس کنید، همه را.

آمیرتوس به فرمانده ایکا اشاره می‌کند و می‌فهماند که ساحران را دستگیر کند. ایکا هم به سربازانش فریاد زده می‌گوید:

ایکا: با من بیایید.

او با حدود ۳۰ نفر از سربازان به سوی ساحران می‌روند.

هارون: چه کنیم برادر؟ می‌خواهند ساحران را ببرند.

موسی: من مأمور به مداخله نیستم و نمی‌دانم چه کنم؟

هارون: ما مطیع شما هستیم، هر چه شما فرمان دهید.

الیاب و الداد و دیگر افراد غرب نیل متوجه اوضاع بحرانی می‌شوند و هر یک وسیله‌ای از سنگ و چوب تهیه کرده آماده درگیری می‌شوند. سربازان از راه رسیده ساحران را محاصره می‌کنند. موسی می‌گوید:

موسی: صبر کنید ببینم. دست نگه دارید…

صدای هامان که به دنبال سربازان می‌آمد شنیده می‌شود که می‌گوید:

هامان: موسی این‌ها که از سبطی‌های بنی‌اسرائیل نیستند، مصری‌اند و شما حق دخالت ندارید.

موسی: از خویشانم نیستند، اما اکنون از هم‌کیشانم که هستند.

هامان: هر چه هستند مصری‌اند. حکومت مصر اختیار مردم خود را دارد.

هارون خشمگین است و دست روی قبضه خنجر دارد. الیاب و دیگر جوانان آماده درگیری هستند که عمران پیش رفته دست روی شانه موسی می‌گذارد. موسی متوجه پدر می‌شود و از نگاه او می‌فهمد مخالف ایجاد درگیری است. در این لحظه مین بائف می‌گوید:

مین بائف: یا نبی‌الله نگران ما نباشید. هر چه خداوند بخواهد همان خواهد شد.

نگهبانان و سربازان آن‌ها را در محاصره گرفته به‌سوی قصر می‌برند. اورهیا و کاهوتپ می‌گویند:

اورهیا و کاهوتپ: برایمان دعا کنید یا نبی‌الله. دعا کنید عاقبت به خیر شویم.

موسی: در همه حال به خدا توکل کنید و از او یاری طلب کنید.

اشک در چشمان موسی و کاهنان حلقه می‌زند. همه بنی‌اسرائیلی‌ها ناراحتند و  رفتن آنان را می‌نگرند. فرعون نیز از جایگاه فرود آمده قصد رفتن به درون را دارد. موسی، آسیه و حزبیل را در جایگاه می‌بیند و برایشان دست بلند می‌کند. آسیه به او تعظیم می‌کند و این از چشم رامسس دور نمی‌ماند و ابرو در هم می‌کشد و می‌رود. موسی همچنان ناراحت است.

هارون: خدا را شکر که مجبور به جنگ نشدیم، و گرنه معلوم نبود چه مصیبتی به بار می‌آمد.

عمران: (رو به موسی) واقعاً قصد ممانعت داشتی؟

موسی: اگر فرمان مقابله و جنگ داشتم لحظه‌ای درنگ نمی‌کردم.

هارون: پس چرا می‌خواستی مانع بردن ساحران شوی؟

موسی: چه کنم؟ بی‌تفاوت هم نمی‌توانستم بمانم.

موسی به‌سوی جاسان از همان راهی که آمده بود باز می‌گردد و بنی‌اسرائیل هم به دنبال او.

سکانس۶- داخلی- اتاق استراحت رامسس- روز

فرعون در اتاق خود راه می‌رود. آسیه بر روی صندلی راحتی نشسته. رامسس گرفته و اندوهگین می‌گوید:

رامسس: روز سختی داشتم، تلخ و شوم، شکست پشت شکست. فضاحت در پی فضاحت. تاکنون رامسس را این همه درمانده و زبون دیده بودی؟

آسیه: ندیده بودم، از این بدتر نمی‌شد.

رامسس گاه از پشت تخت آسیه می‌گذرد و گاه از جلوی تخت.

رامسس: تاکنون تنها پناهگاهم در سختی‌ها تو بودی. لحظاتی گفت‌وگو با تو همه غم‌هایم را می‌زدود. سخن با همسری که عمری به او عشق ورزیده‌ام موجب تسکینم می‌شد. سخت‌ترین لحظه و صحنه امروز برایم تعظیم تو در برابر موسی بود.

پشت صندلی او ایستاده دست‌ها را طرفین او می‌گذارد. آسیه از او احساس خطر می‌کند و سعی می‌کند بر خود مسلط شود. رامسس می‌گوید:

رامسس: چرا به موسی تعظیم کردی؟

آسیه یک لحظه چیزی به فکرش نمی‌رسد، اما بر خود مسلط شده می‌گوید:

آسیه: او پیروز میدان بود، نبود؟

رامسس: به ظاهر شاید، ولی برای قضاوت زود است. بازی تازه آغاز شده.

آسیه:‌ من قضاوتی نکردم. موسی مثل فرزند من است. من او را بزرگ کرده‌ام، دوستش دارم. امروز با قدرت‌نمایی مهر خود را در قلب من افزون‌تر کرد و برای نشان دادن مهر مادری در برابر او تعظیم کردم.

رامسس در حالی‌که همچنان بر آسیه مسلط است خشمگین بر او فریاد می‌زند:

رامسس: تو نباید در برابر دشمن من تعظیم می‌کردی!

آسیه: شاید دشمن تو باشد، اما فرزند من است. با من دشمن نیست.

در این لحظه هامان وارد می‌شود. پس از تعظیم می‌گوید:

هامان: خداوندگار من؛ ساحران را که فرموده بودید آوردند.

رامسس خشمگین نگاهی به آسیه کرده در حال خارج شدن می‌گوید:

رامسس: مشتی خائن در اطراف من گرد آمده‌اند.

رامسس و هامان خارج می‌شوند و آسیه نفسی به راحتی می‌کشد.

سکانس۷- خارجی- حیاط قصر رامسس- روز

در حیاط قصر فرمانروا ساحران را تحت‌الحفظ آورده‌اند. ۷۰ نفر ساحر را با مین بائف و اوردامان همه را به زنجیر در چند صف به‌هم بسته‌اند. رامسس و چند سرباز و افسر از جمله آمیرتوس و هامان وارد می‌شوند. رامسس خشمگین ساحران را نگریسته می‌گوید:

رامسس: توطئه علیه من؟ تبانی با موسی سبطی خائن علیه من؟

ساحران به یکدیگر می‌نگرند. منظور او را نمی‌فهمند. رامسس ادامه می‌دهد. رامسس رو به هامان می‌گوید:

رامسس: امروز اینان در برابر موسی به زمین افتاده چه می‌کردند؟

هامان: اینان به موسی سجده می‌کردند.

رامسس: چگونه به خود جرأت دادید در حضور من به موسی سجده کردید؟

اورهیا: جناب فرمانروا! به انسان که سجده نمی‌کنند، ما در حضور موسی خدای او را سجده‌ می‌کردیم.

رامسس: سجده؟! یعنی پرستش خدایی به جز من؟ مگر فرمان نداده بودم به جز من هیچ‌چیز و هیچ‌کسی را نپرستید؟ ایمان به خدای موسی قبل از آنکه من به شما اجازه دهم؟!

سنن موت: موسی‌ نبی فرمودند پرستش خدای او نیاز به اجازه ندارد.

رامسس خشمگین پیش رفته گریبان سنن موت را گرفته شروع به زدن می‌کند و خشمگین می‌گوید:

رامسس: نیاز به اذن من دارد یا نه؟ اجازه عبادت خدایان دیگر با من است یا نه؟

تمام سر و صورت سنن موت خونین شده. هامان و آمیرتوس رامسس را می‌گیرند. رامسس می‌گوید:

رامسس: می‌دانی چرا فرمان مرگت را نمی‌دهم؟ برای آنکه نخست در برابر مردم از خدای موسی باید برائت بجویید، توبه کنید.

رامسس به جای اول بازگشته رو به مین بائف می‌گوید:

رامسس: در میدان قبل از مبارزه با موسی چه می‌گفتید؟ ما از دور همه چیز را دیدیم.

هامان: پس از رفتن موسی هم شماها با یکدیگر مشورت و نجوا کردید.

مین بائف: ما را از قدرت خداوند یگانه بیم می‌دادند. فرمودند اگر معجزه دیدید سحر نخوانید.

رامسس: دروغ می‌گویید. مثل سگ دروغ می‌گویید. چون زبونان بنی‌اسرائیلی دروغ می‌گویید. موسی بزرگتر شما نیست؟ آیا در این ۱۰ سال اختفا در حال آموختن سحری برتر از سحر شما نبود؟ آیا او استاد و مربی شما نیست و با هم رابطه ندارید؟

هامان: آیا امروز در میدان قصد موسی همراه کردن شما با خود نبود؟

سنن موت: ما نمی‌دانیم جناب فرمانروا از چه سخن می‌گویید؟

کاهوتپ: ما موسی را قبل از این نه دیده بودیم نه می‌شناختیم.

رامسس: دروغ می‌گویید. شما قبلاً با موسی هم‌‌داستان شده‌اید که موسی ادعای پیامبری کند و شما ساحران در یک شکست ظاهری، زمینه پیامبری و فرمانروایی او را فراهم کنید.

اورهیا: ما از آنچه فرعون بزرگ می‌گویند بی‌خبریم.

رامسس: بسیار خب این را در ملأعام فریاد کنید. بگویید از موسی و خدای او بیزارید و رابطه‌ای با او نداشته‌اید و از این پس نیز نخواهید داشت.

اورهیا و اوردامان و مین بائف به یکدیگر می‌نگرند. در فکرند که پاسخ رامسس را چگونه بدهند. اورهیا به خود جرأت داده می‌گوید:

اورهیا: و اگر فرمان جناب رامسس را نپذیریم؟

رامسس: نپذیرید؟! یعنی شما این‌قدر گستاخ شده‌اید؟! اگر از موسی و خدایش بیزاری نجویید فرمان خواهم داد یک دست و یک پای مخالف از شما قطع کرده و جسمتان را از نخل‌های شهرهای زادگاهتان بیاویزند.

حزبیل ناراحت است و نمی‌داند چه کند. هامان دست و پای خود را نشان داده می‌گوید:

هامان: مخالف یعنی دست راست و پای چپ یا بالعکس دست چپ و پای راست.

سنن موت: جناب‌ هارون ما پیر شده‌ایم، اما خرفت نشده‌ایم.‌ می‌فهمیم.‌ نه جناب فرمانروا. ما هر یک در علم سحر سرآمد روزگار خویشیم و به سهولت دریافته‌ایم آنچه موسی آورده از نوع سحر ما نیست.

کاهوتپ: آنچه موسی آورده بود یک آیه بود، یک نشانه از منبع و منشأیی فوق بشری…

اورهیا: ما خدای موسی را با علم و فهم و اختیار سزاوار پرستش یافته‌ایم و معبود خود را رها نخواهیم کرد، حتی اگر دست و پا یا گردن‌مان را قطع کنید.

مین بائف: رامسس بزرگ می‌دانند که من هم از بزرگان سحرم هم از مشاوران دربار. حاضر نیستم همه ثروت دنیا و عناوین و مقامات دربار‌ را با ایمان به خدای موسی عوض کنم.

حزبیل متوجه حال دگرگون و خشم فرعون شده می‌فهمد که ممکن است او تصمیمی وحشتناک بگیرد. بنابراین، مداخله کرده و می‌گوید:

حزبیل: پیش از اینکه خداوندگار مصر از سکوت من ایراد بگیرند مطلبی را به عرض برسانم.

رامسس با حرکت سر اجازه می‌دهد و حزبیل می‌گوید:

حزبیل: من گمان می‌کنم این ساحران فریب خورده، فرصت اندیشیدن و مجال مشاوره بیابند تصمیم عاقلانه‌تری اتخاذ خواهند کرد. از محضر رامسس بزرگ تقاضا می‌کنم این مجال را به آنان عنایت فرمایند.

رامسس خشمگین در حال برخاستن از جای خود تهدیدآمیز می‌گوید:

رامسس: هفت روز به شما فرصت فکر کردن می‌دهم. هم باید در این فرصت توبه کرده از خدای موسی بیزاری بجویید، هم این توبه و بیزاری را در سراسر مصر به گوش مردم برسانید و گرنه بلایی را که گفتم بر سرتان خواهم آورد. هفت روز!

رامسس و هامان می‌روند و حزبیل می‌ماند و ساحران.

حزبیل: تهدید رامسس جدی است. خوب می‌دانید.

اورهیا: رامسس را جز به زندگی دنیایی ما سلطه‌ای نیست. حکم‌رانی او فقط در این دنیاست. در آخرت که روز پاداش و جزاست حاکم کسی دیگر است و در آن روز ما پیروزیم.

سنن موت: ما به پروردگار خود خدای موسی ایمان آورده‌ایم، خدایی که زنده و جاوید است.

اوردامان: از سحر که سراسر گناه و خطاست بیزاریم و از گناهان خود توبه می‌کنیم.

کاهوتپ اشک به چشم آورده می‌گوید:

کاهوتپ: عمری را به خطا و گناه و سحر گذرانده‌ایم، نمی‌دانیم خدای مهربان موسی از ما خواهد گذشت یا نه.

حزبیل: چند نفرید کاهوتپ؟

کاهوتپ: ۷۰ نفر.

اوردامان: ۷۲ نفر. من و مین بائف را فراموش کردید.

حزبیل: ۷۲ نفر، ۷۲ کشته؛ می‌دانید اگر از خدای موسی تبری نجویید و در ملأعام به پرستش رامسس و دیگر اصنام معبد اعتراف نکنید همه کشته خواهید شد.

اورهیا در حالی‌که بغض کرده و به تدریج گریه می‌کند می‌گوید:

اورهیا: ایمان به خدا در همین زمان کوتاه آن‌چنان دگرگون‌مان کرده که جز خدا از هیچ‌کس نمی‌ترسم، پرستش هوا  و شیفتگی در برابر سراب دنیا به کلی در وجود ما نابود شده و عشق به خدا جایگزین آن رذائل شده. اینک جز به خدا امیدی و جز از او بیمی نداریم.

سنن موت: ما شما را صالح و سالم می‌بینیم. از جانب ما به رامسس بگویید این ۷۲ نفر هر یک، اگر ۷۲ بار کشته شده، زنده شوند و دوباره کشته شوند؛ ایمان و عشق به خداوند یکتا را ترک نکرده و پرستش جز خدا را گردن نمی‌نهند.

حزبیل نفس عمیقی کشیده اشک در چشمانش حلقه زده. لبش به ساحران می‌خندد و جلوی دهان خود را می‌گیرد ولی چشمانش بر این همه ایمان اشک شوق می‌ریزد. ساحران همه در عین گریه می‌خندند.

حزبیل: کشته خواهید شد. همه ۷۲ تن! دست‌وپای شما را خلاف هم بریده، بر نخل‌های شهرهای زادگاهتان خواهند آویخت.

نوشته سکانس‌هایی از فیلمنامه «موسی کلیم‌‌الله» نخستین‌بار منتشر شد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

مسلمانان نقاط مختلف جهان تحت تاثیر سریال یوسف و مردان آنجلس بودند

در ابتدای این مراسم رضا میرکریمی دبیر جشنواره جهانی فجر در سخنانی در ارتباط با دلیل برگزاری این مراسم گفت: امروز اینجا جمع شده‌ایم برای یادبود یک هنرمند سختکوش که سال‌های سال کار کرد و بسیاری در خارج از مرزها او را می‌شناسند. در ذهن من فرج الله سلحشور با «پرواز در شب» باقی مانده. فیلمی که رسول ملاقلی‌پور ساخته و او در آن بازی می‌کرد. هر گز فراموش نمی‌کنم لحظه ای را که او رفته بود آب بیاورد و تداعی‌کننده لحظات عاشورا و بسیار تاثیرگذار بود. آنجا که گفت: من نریمان فرمانده گردان کمیل هستم.

وی ادامه داد: فرج الله سلحشور با بازیگری و نویسندگی شروع کرد، کار تئاتر می‌کرد ولی آنچه مهمانان خارجی ما می شناسند سریال‌های زیبای او بود که بر اساس قصص قرآنی ساخت. شاهد بوده‌ام مسلمانان شاخ آفریقا، هند و خاورمیانه تحت تاثیر سریال یوسف و مردان آنجلس بودند.

میرکریمی تصریح کرد: نگاهی که سلحشور به مبحث سینمای دینی داشت تا آخرین لحظه ادامه پیدا کرد و هنگامی که با بیماری دست و پنجه نرم می‌کرد که حاضر شده بود سریال دیگری را با موضوع حضرت موسی بسازد. من از متن آن بی‌خبرم ولی بسیاری از دوستان که در جریان بودند می‌گفتند که نتیجه کار بسیار خوب شده است.

سلحشور تا لحظه آخر انقلابی ماند

دبیر جشنواره جهانی فجر با اشاره به روحیه انقلابی مرحوم سلحشور خاطرنشان کرد: چهره انقلابی سلحشور و پافشاری بر مواضع و نگاهش به مبحث سینمای دینی تا آخرین لحظه حیاتش با او بود. هنگامی که با بیماری دست و پنجه نرم می کرد می خواست سریال دیگری با موضوع حضرت موسی بسازد و می دانم که قصد تولیدش را داشت. کسانی که متن را خوانده بودند می گفتند اگر این فیلمنامه به تصویر درآید جلوه این قصه مذهبی را دو چندان خواهد کرد.

وی در پایان اظهار کرد: امیدوارم با رویکردی که امسال جشنواره دارد بتوانیم با کشورهای منطقه و هم دین های مان از طریق سینما به خوبی ارتباط برقرار کنیم.

بیش از ۳۰ میلیون نفر در عراق سریال یوسف(ع) را تماشا کردند

در ادامه این مراسم عبدالعلیم طاهر کارگردان فیلم «شهید» از کشور عراق در مورد مرحوم سلحشور گفت: من از طریق سریال معروف یوسف پیامبر(ع) با آقای سلحشور آشنا شدم و اغراق نمی‌کنم که شاید بیش از ۳۰ میلیون نفر در عراق اعم از کودکان، بزرگسالان، خانم‌ها و آقایان این سریال را تماشا کردند و هنوز هم این سریال در شبکه‌های عراقی پخش می‌شود و همچنان مخاطب جذب می‌کند و مردم از دیدنش خسته نمی‌شوند.

وی افزود: وقتی خودم را به عنوان یک کارگردان با سلحشور مقایسه می‌کنم اصلا خودم را در حد او نمی‌بینم و او را خیلی بزرگ‌تر و برجسته‌تر از خودم می‌دانم. آرزو داشتم در زمانی که در قید حیات بود با او آشنا می‌شدم اما همین که با سریالش آشنا شدم خیلی برایم جای شکر دارد. شرکت در این جشنواره و آشنایی من با فرزند سلحشور برایم مایه افتخار است و خیلی خوشحالم که اینجا هستم.

سلحشور می‌خواست داستان‌های قرآنی را به صورت کاربردی منتقل کند

پس از آن جاوید جعفری کارگردانی از کشور هندوستان به روی سن آمد و گفت: من از کشوری می‌آیم که دو چیز در آن خیلی مهم است. مادر و سینما. تقریبا ۲۰۰ میلیون مسلمان در هندوستان وجود دارند، کارهای آقای سلحشور را روی شبکه‌های مسلمان تماشا کردم. سریال حضرت یوسف و سریال اصحاب کهف را تماشا کردم.

وی ادامه داد: چیزی که در مورد این سریال‌ها دوست داشتم این بود که داستان‌های قرآنی را به صورت کاربردی منتقل کردند. این یک مسئولیت خیلی بزرگ است و افتخار می‌کنم که این سریال‌ها را تماشا کردم. این یک مسئولیت بزرگ است که این قصه‌های قرآنی را عرضه کنند.

این کارگردان هندی در پایان سخنانش خاطرنشان کرد: ایران همیشه در عرضه آموزه‌های قرآنی پیش قدم بوده، قطعا جای خالی آقای سلحشور احساس می‌شود و امیدوارم در آینده کارگردان‌های جوان بتوانند جای خالی او را پر کنند. برای همه مردم ایران و همه سینماگران ایرانی آرزو می‌کنم بتوانند بهترین کارهایشان را به جهان عرضه کنند.

سلحشور کارگردان قرآن بود نه کارگردان سینما

در ادامه برنامه و با دعوت مجری علی ظاهر تهیه‌کننده مطرح لبنانی برای سخنرانی به جایگاه آمد و گفت: قبل از این که بخواهم صحبت کنم، داشتم به یک مکالمه خیالی بین حضرت یوسف و حضرت موسی فکر می کردم و حضرت موسی را تصور می‌کردم که به حضرت یوسف گله می‌کند که مردم شانس آشنایی با تو را داشتند اما شانس آشنایی با من را نداشتند. حضرت موسی الان غمگین است که مردم نتوانستند با آن آشنا شوند ولی حضرت موسی الان امیدش به وزارت ارشاد است که بتواند به آرزوی سلحشور جامه عمل بپوشاند.

وی افزود: سلحشور کارگردان قرآن بود، کارگردان سینما نبود. او استاد سینمای دینی و اجتماعی بود. زمانی که در شبکه المنار پخش سریال حضرت یوسف را شروع کردیم، خیابان‌ها انقدر خلوت می‌شد که بهترین فرصت برای دزدها بود. مخاطبان سریال حضرت یوسف از گروه خاصی نبودند، هم مسلمان بودند و هم مسیحی.

اشتیاق سیدحسن نصرالله برای دیدن سریال یوسف(ع)

این تهیه‌کننده لبنانی در ادامه به ذکر خاطره‌ای از دیدار مرحوم سلحشور با سیدحسن نصرالله دبیرکل حزب‌الله لبنان پرداخت: به یاد دارم در  سال ۲۰۰۸ زمانی که سریال در لبنان پخش می‌شد سلحشور با تعدادی از عوامل سریال به لبنان رفتند. وقتی سید حسن نصرالله از حضور سلحشور مطلع شد از من خواهش کرد با سلحشور ملاقات داشته باشد. قرار بود نیم ساعت با هم ملاقات داشته باشند اما ملاقات خیلی مفصل بود و به یاد دارم که نصرالله به سلحشور گفت سریال را از شبکه‌های ایرانی ضبط کرده و دیده است. او تعریف کرده بود که یک روز تعطیل از صبح تا عصر ۱۰ قسمت از سریال را با خانواده دیده و گریه کرده‌اند. وقتی سلحشور سخنان نصرالله را شنید، او هم گریه کرد و از نصرالله خواست که برایش دعا کند و از حضرت فاطمه (س) بخواهد روز قیامت شفاعتش را بکند.

آرزوی فرزند سلحشور برای سینمای ایران

در ادامه مراسم بصیر سلحشور فرزند فرج‌الله سلحشور ضمن تشکر از دست‌اندرکاران جشنواره بیان کرد: من حرف خاصی ندارم، بیشتر عرض تشکر داشتم. امیدوارم سینمای ایران روز به روز جنبه اصلاح‌گرانه تری نسبت به جامعه خود و دنیا داشته باشد و آینه‌ای باشد برای نشان دادن فرهنگ غنی اسلام و ایران به دنیا.

وی افزود: امروزه تمام رسانه‌های دنیا در دست کسانی است که از ما خوششان نمی‌آید. امیدوارم سینمای ما به استانداردهای جهانی و معقول نزدیک شود و مخاطبان زیادی را به خود اختصاص دهد، زیرا من معتقدم ما به لحاظ فیلم‌سازی می‌توانیم آنها را شکست دهیم، امیدوارم روزی فرا برسد که سینمای جهانی، دینی و فرهنگی داشته باشیم.

سریال یوسف بهترین هدیه برای سفرای کشورهای اسلامی بود

پس از آن حجت‌الله ایوبی رئیس سازمان سینمایی در سخنانی اظهار کرد: خیلی خوشحالم که امروز این جلسه و محفل در جشنواره جهانی فجر برگزار می‌شود. مرحوم سلحشور به گردن نظام، سینما و مردم حق دارد. من هنگامی که با سفیران کشورهای اسلامی ملاقات داشتم بسیاری از آنها از من سریال حضرت یوسف را می‌خواستند و من چند نسخه از آن را داشتم و به آنها هدیه می‌دادم. سریال حضرت یوسف بهترین هدیه من به سفرا و وزرای کشورهای خارجی بود.

وی افزود: هنر مرحوم سلحشور این بود که به کارش عشق می‌ورزید و باور و ایمان داشت که قرآن را می‌‌تواند با زبان تصویر به دنیا معرفی کند. البته سلحشور خدمت بزرگ دیگری به سینما کرد، اینکه مردم با مذهب‌های مختلف و عقاید گوناگون پای این سریال نشسته‌اند و با آن ارتباط برقرار کردند نکته خیلی مهمی بود و دیگر اینکه او با ساخت این سریال باعث شد کشورهایی که با تصویرسازی رابطه نداشتند به مهم بودن آن پی ببرند و بدانند با تصویر می‌توانیم پیام‌های دینی و معنوی خود را منتقل کنیم.

آثار سلحشور باعث آشتی قشر مذهبی با هنرهای تصویری شد

ایوبی ادامه داد: سلحشور در آشتی گروه‌های مختلف و قشر متدین جامعه با سینما و هنر تصویر مختلف نقش مهمی ایفا کرد که سینما باید قدردان این زحمات باشد. او نمونه یک سینماگر قرآنی است. سلحشور یک راه، یک نگاه و یک مکتب است. هر وقت سلحشور را دیدم شاهد بودم جوانان در مکتب او می‌آموزند و مطمئن هستم راه وی ادامه خواهد داشت.

رئیس سازمان سینمایی در ادامه بیان کرد: امیدوارم پروژه حضرت موسی که جزو آرزوی او بود ساخته شود و دوستان کمک کنند تا این پروژه روی زمین نماند، البته خبرهای خوبی داریم که این پروژه در حال نهایی شدن است و دوستان در صدا و سیما قرار است کمک کنند تا این سریال ساخته شود.

لزوم توجه به ایده‌های سلحشور و ادامه راه او در سینما

پس از ایوبی حاج حمید قدیریان از دوستان مرحوم سلحشور ضمن یادآور شدن چند خاطره گفت: ما این جلسات را در واقع برای خودمان برگزار می‌کنیم. درست است که این جشنواره‌ها را برگزار می‌کنیم اما ما نیازمند ایده و راه‌گشایی هستیم. باید این جلسات را ببریم به سمتی که چراغ راهی برای آینده باشد و مطالبی را بگوییم که فرد را در نظر نگیریم بلکه ایده را در نظر بگیریم. در مورد مرحوم سلحشور نیز باید حواسمان باشد تا اشتباهی که در مورد شهدا کردیم را دوباره تکرار نکنیم.

وی اضافه کرد: امیدوارم از فضایی که سلحشور ایجاد کرده که در یک کلمه فضای غیرت و اعتماد به خداست بیشتر بهره ببریم. باید به خدا اعتماد کرد و نتیجه می‌گیریم که اگر سلحشور آنقدر غیرت نشان داد برای چه بود، چرا فیلم‌های او جهانی شد، به دلیل عطشی است که جهان اسلام برای فهم دین و حقیقت دارد و هر بارقه‌ای از این مفهوم وجود داشته باشد ارزشمند است.

سلحشور هیچگاه در مسیرش متزلزل نشد

پس از آن نادر طالب‌زاده کارگردان و مستندساز با سابقه کشورمان که با وجود کسالت در این مراسم حضور پیدا کرده بود، بیان کرد: برای من افتخاری است که بتوانم چند کلمه‌ای به یاد این مرد بزرگوار صحبت کنم. سلحشور قبل از فوتش مشخص بود ولی بعد از فوتش با عنایتی که خدا به او داشت مشخص‌تر شد که او یک فرد عادی نبود. فردی که هچ وقت تزلزل در مسیرش دیده نشد، هیچ وقت احساس نمی‌شد که او شکی دارد در اینکه سینما می تواند اسلامی باشد.

جهان تشنه شنیدن قصه زندگی انبیاست

وی افزود: او توفیقی پیدا کرد که در جهان اسلام و همه کشورهای اسلامی استقبال خوبی از فیلم کردند. من به عنوان فردی از جامعه خیلی خوشحالم که شاهد تلاش این شخص و تلالو و درخشش این کار در جامعه بودم. الان کار موسی وجود دارد، چند سال پیش صهیونیست‌ها یک فیلمی ساختند که تمامش تحریف است. باید حواسمان باشد که ایران می‌تواند تهاجم کند و از هنرمندان جهانی دعوت کند که این فیلم را بسازند. امروز در جهان یک تشنگی برای قصه زندگی انبیا وجود دارد که باید از آن بهره برد.

در خلال این مراسم کلیپ‌هایی در ارتباط با شخصیت فرج‌الله سلحشور و استقبال از آثار او در دیگر کشورهای اسلامی به نمایش درآمد.

حجت‌الله ایوبی، مجید مجیدی، علیرضا تابش، بصیر سلحشور، محسن مومنی شریف، رضا میرکریمی، حسن برزیده، حبیب ایل‌بیگی، علیرضا تابش و محمد حمزه زاده از جمله مهمانان ویژه این مراسم بودند.

نوشته سلحشور یک راه، نگاه و مکتب است/ اشتیاق سیدحسن نصرالله برای دیدن سریال یوسف(ع)/ بیش از ۳۰ میلیون نفر در عراق سریال یوسف(ع) را تماشا کردند اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

این مراسم با حضور مسئولان سینمایی کشور، جمعی از هنرمندان و مخاطبان بین المللی آثار مرحوم سلحشور امروز، یکشنبه پنجم اردیبهشت ماه از ساعت ۱۸ در محل سی‌وچهارمین جشنواره جهانی فیلم فجر برگزار می‌شود.

بنابر این گزارش نادر طالب زاده، رضا میرکریمی، حمید قدیریان، مجید مجیدی از جمله حاضران این مراسم خواهند بود.

جشنواره جهانی فیلم فجر برای دومین دوره به صورت مجزا از جشنواره ملی فیلم فجر در پردیس سینمایی چارسو واقع در تقاطع خیابان حافظ و جمهوری برگزار می گردد.

نوشته یادبود کارگردان جهانی سینمای ایران در جشنواره فجر اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

همان‌طور که در قرآن هم آمده، سوره یوسف احسن القصص است و طبق آنچه خداوند متعال در آن قرار داده، بهترین قصه‌هاست. اما به تصویردرآوردن بهترین قصه خود ملزوم ابزار انسانی است که شاید نتواند حق مطلب را در این باره ادا کند. اما سرانجام این زنده یاد «فرج الله سلحشور» بود که جسارت به خرج داد و با نگارش فیلمنامه این داستان قرانی کمر همت به تولید آن در قالب سریال بست.

سریال حضرت یوسف(ع) روز ۲۷ خرداد ماه سال ۸۳ کلید خورد و پس از گذشت ۱۱۲۹ روز، تصویربرداری این مجموعه روز ۲۷ فرودین ماه سال ۸۶ در شهرک دفاع مقدس به پایان رسید. اولین قسمت آن نیز روز ۷ تیر سال ۸۷ برای اولین بار از شبکه یک سیما پخش شد. آغازی که طوفانی ادامه‌دار را در پی خود داشت.

حالا ۷ سال از اولین پخش سریال گذشته و مجموعه «یوسف پیامبر(ع)» چندین بار از شبکه‌های مختلف ایرانی و خارجی پخش شده است. حتی این روزها شبکه آی فیلم این مجموعه را برای سومین بار به روی آنتن برده و در حال پخش است. اما نکته جالب اینجاست که هنوز هم که هنوز است مخاطبان بسیاری به تماشای این سریال می‌نشینند. کما اینکه در حال حاضر نیز علی‌رغم پخش سریال‌های دیگر از شبکه‌های سراسری، مجموعه یوسف پیامبر(ع) گوی رقابت را از سایر سریال‌ها ربوده و مخاطبان هر شب منتظر تماشای آن هستند.

اما برای اینکه مشاهدات عینی ما مبنی بر استقبال بسیار مخاطبان از این اثر، به سراغ شبکه آی فیلم‌می‌رویم. مسئولان این شبکه هم این موضوع را تصدیق کرده و البته اعلام می‌کنند که این سریال روزانه حدود ۳۰ هزار پیام از سوی بینندگان آن هم فقط به شماره پیامکی ۲۳۰۱۱۶۲۳ دارد.

البته بینندگان داخل کشور به دو شماره دیگر که برای بینندگان عرب زبان و انگلیسی زبان تعیین شده نیز مراجعه می‌کنند که علت آن هم اختلالات ناشی از کثرت تماس‌های تلفنی است. پس از آن هم آی‌فیلمی‌ها تصمیم گرفتند ۲ شماره روابط عمومی سازمان را هم اضافه کنند و در حال حاضر تعداد زیادی از مخاطبان به آن شماره‌ها مراجعه می‌کنند.

در کنار این ۳ شماره، طبق اعلام مگفا سامانه شرکت مخابرات، بینندگان ای فیلم فارسی، روزانه به طور متوسط تعداد ۲۱ هزار و پانصد پیام مکتوب جداگانه هم برای سامانه پیام کوتاه شبکه ای فیلم فارسی ۳۰۰۰۰۹۸ ارسال کرده‌اند.

با توجه به تعداد پیام‌های دریافتی در سایر زیرساخت‌های ارتباطی شبکه اعم از گروه‌های اجتماعی و فضای مجازی و… آی فیلم هر روز در حدود ۶۰ هزار تماس تلفنی و پیام مکتوب از بینندگان داخلی دریافت می‌کند.

 سریال «یوسف پیامبر(ع)» نه تنها در ایران بلکه در سراسر دنیا نیز مخاطبان پروپا قرصی دارد و تا به حال از شبکه‌های مختلف کشورهایی نظیر افغانستان، تاجیکستان، تونس و .. بارها بازپخش شده و همچنان هم مخاطبان آن را با اشتیاق دنبال می‌کنند. این در حالی است که سریال‌های خارجی و البته پرزرق‌ و برق‌تری نیز از کشورهای مختلف و ححتی در داخل ایران پخش می‌شود، اما آخرین ساخته زنده یاد سلحشور همچنان در صدر جذب مخاطبان است و در کشورهای بسیاری ایران را با اسم یوزارسیف می‌شناسند.

در ادامه نمونه کوچکی از پیام‌های انبوهی که مخاطبان درباره این سریال به آی فیلم فرستاده‌اند، می‌بینید:

نوشته راز محبوبیت سریال «یوسف پیامبر(ع)» در چیست؟ اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

وی ادامه داد:‌ تمام نگرانی و دغدغه مرحوم سلحشور این بود که خداوند به ایشان عمر دهد تا بتوانند این سریال را بسازند،اما این اتفاق نیفتاد و توانستند مرحله نگارش این سریال را به اتمام برسانند.

کارگردان فیلم «سی و سه روز» درباره متن این سریال نیز گفت:‌ متن سریال حضرت موسی(ع) به طور کامل توسط آقای سلحشور نوشته شده و به سازمان صدا و سیما ارائه شده است.

وی در ادامه بیان داشت:‌ به این دلیل که من با نوع نگارش، نگاه و جهان بینی ایشان آشنا بودم و یکی از معدود افرادی بودم که در زمان نگارش این سریال در کنار سلحشور بودم و قطره قطره اشک‌های ایشان و اینکه همیشه با وضو متن‌ها را می‌نوشت را دیده‌ام.

شورجه افزود: خودم را در حد لیاقت ایشان نمی‌بینم که این سریال را بسازم،اما تا اینجای کار که پیش رفتیم معتقدم که باید با روش و نوع نگاه او جلو روم،چراکه نمی‌توان این دست سریال‌های دینی را به دست هر فردی سپرد و کارگردان این اثر فردی باشد که اهلیت داشته باشد. باید بگویم هر کارگردانی سلیقه و نگاه و باور خود را دارد و اگر این متن به دست هر کارگردانی سپرده شود،قطعا تغییراتی را در متن اعمال خواهد کرد و اساسا از این مجموعه و با این سبک و استایلی که نوشته شده است درصد کمی باقی خواهد ماند.

وی در ادامه با اشاره به موضوعات مورد بحث در سریال حضرت موسی (ع) نیز گفت: متن این سریال کامل و جامع است و پیش از تولد حضرت موسی (ع) شروع شده و از انتظار بنی اسرائیل برای رسیدن به موعود و منجی‌شان صحبت می‌کند-که اتفاقا با ما هم سنخیت دارد- تا انتظار بنی اسرائیل برای رسیدن به منجی بعدی‌شان.باید بگویم بحث منجی و موعود در این اثر جایگاه ویژه‌ای خواهد داشت.

این کارگردان همچنین ادامه داد:‌امیدواریم با ایننوع نگاهی که داریم،بتوانیم این اثر را با لطف الهی پیش بریم.هرچند تا شروع این سریال زمان زیادی لازم است چراکه اصل ماجرا به بودجه این کار برمی‌گردد که بودجه کلانی را بهخود اختصاص خواهد داد.

شورجه درباره لوکیشن‌های این سریال نیز گفت:‌ به طور قطع همه لوکیشن‌ها در ایران خواهد بود.بخشی از این لوکیشن در شهرک سینمایی دفاع مقدس خواهد بود که به نوعی برای شهر تبس پایه‌ریزی شده است که آنجا در حقیقت یکی از ارکان حکومتی فرعون است که می‌بایست بازسازی شود.

وی ادامه داد: از طرفی به این دلیل که لوکیشن‌های متنوعی داریم،ناگزیریم تا به نقاط مختلف سفر کنیم و این امکان وجود دارد تا بنا به قصه و داستان به شهرک سینمایی پیامبر(ص) نیز رفته و در آن لوکیشن نیز بخش‌هایی از سریال را ضبط کنیم.در اصل تمام تلاشمان را به کار خواهیم بست تا از تمام امکاناتی که (بازیگر و لوکیشن) در ایران در اختیارمان هست به خوبی استفاده کنیم تا این اثر بومی و ایرانی شود.

شورجه درباره انتخاب بازیگر نقش حضرت موسی(ع) نیز گفت: چهره حضرت موسی(ع) در این سریال نشان داده خواهد شد، منتهی با یک چهره جدید نه با یک بازیگر شناخته شده و همه اینها مستلزم این است که مدیران سازمان ما را بپذیرند و بودجه این اثر فراهم شود تا ما نیز بتوانیم طوری به این حیطه ورود داشته باشیم و از ظرفیت‌های موجود بهترین استفاده را داشته باشیم.

منبع: فارس

نوشته شورجه: هر کارگردانی نمی‌تواند سریال «موسی(ع)» را بسازد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

وی افزود: پیش از اینکه مرحوم فرج‌الله سلحشور از میان ما برود، یکی از نهادها برای ساخت پروژه «حضرت موسی(ع)» اعلام آمادگی کرده بود و حتی بودجه این پروژه هم برآورد شده بود اما در حال حاضر نمی‌دانم در نبود مرحوم سلحشور چه اتفاقی می‌افتد و چه حالتی برای این پروژه پیش خواهد آمد.

یکی از مهمترین بازیگران سریال حضرت یوسف که به کارگردانی مرحوم فرج الله سلحشور ساخته شد، جعفر دهقان بود.

براساس اخبار حاصله کسب اطلاع کرد جعفر دهقان به عنوان اولین بازیگر این فیلم انتخاب شده و قرار است به زودی برای بازی در این فیلم قراداد امضاء کند.

جمال شورجه اعلاک کرده است قرار اسن نقش حضرت موسی (ع) را به قطع یقین شخص انتخابی از ستاره‌ها و اشخاص مطرح نبوده و یک فرد ناشناس را برای این نقش انتخاب خواهیم کرد.

منبع: فیلم نت نیوز

نوشته جعفر دهقان اولین بازیگر سریال حضرت موسی(ع) شد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

*مؤمنی شریف: همه سلحشور را به عمل صالح می‌شناسند

بنا بر این گزارش، در ابتدای مراسم بعد از قرائت آیاتی از کلام‌الله مجید و پخش سرود ملی به دعوت امیرحسین مدرس که اجرای برنامه را برعهده داشت محسن مؤمنی شریف طی سخنانی به نقل از پیامبر اکرم (ص)  گفت:‌ وقتی صحبت از صالحان می‌شود رحمت خداوند شروع به باریدن می‌کند. سلحشور انسان صالحی بود و در عمر با برکت خود به عنوان کسی از او یاد می‌شود که همواره عمل صالح داشته و آن را شناخته است. زمانی که کارهای بزرگ وی را در که در عرصه سینما ساخته است، می‌بینیم به این مهم پی می‌بریم و متوجه می‌شویم که چگونه ثابت‌قدم در این میسر حرکت کرده است.

وی در ادامه افزود: خوشبختانه ادبی و هنری انقلاب اسلامی او را مشاهده می‌کنیم متوجه می‌شویم یک کارنامه با افتخاری از خود به جای گذاشته است این هنرمند صاحب هنر مکتب انقلاب اسلامی است. در حوزه هستی‌شناسی و روش‌های آن فرج‌الله سلحشور از پیشگامان مکتب هنر انقلاب اسلامی بوده است اگر امروز سینمای ما در دنیا و مخصوصاً کشورهای اسلامی شناخته شده است به واسطه کارهای ارزشمند این کارگردان ایرانی بوده است.

مؤمنی شریف همچنین اظهار داشت: به وسیله کارهایش آوازه این هنرمند از مرز ایران گذاشته و وی یکی از بنیان‌گذاران این مکتب به حساب می‌آید به نظرم باید در فرصت مناسب برای سبک سلحشور تحقیق و بررسی شود.

رئیس حوزه هنری در ادامه با اشاره به اینکه معتقد است پیام‌آوران انقلاب اسلامی باید به یک سبک دینی برسند، گفت: فرج‌الله سلحشور جزو افرادی بود که تلاش می‌کرد پیام خود را در آثارش با سبک دینی و اسلامی همراه کند و به مخاطب نشان دهد و در این امر نشان داد که توانسته به موفقیت برسد.

وی در ادامه گفت: سال گذشته مراسم نکوداشت این هنرمند در همین سالن برگزار شد که برای من شب عجیبی بود و با اینکه مادرم سخت بیمار بود به دلیل این مراسم خودش را به اینجا رسانده بود و بعد از آن که فوت شد فرج‌الله سلحشور با بیماری که داشت اصرار می‌کرد تا خود را برای مراسم تدفین مادرم برساند که به اصرار بنده او را منصرف کردم.

*سلحشور: فیلم‌سازی را خدمت به خلق می‌دانم

در ادامه این مراسم کلیپی از سلحشور و پشت صحنه ساخت سریال یوسف پیامبر به نمایش درآمد که در آن این کارگردان ارزشی سینما اظهار کرد: فیلم‌سازی را مقدس می‌دانم و تلاش می‌کنم در مسیر فیلم‌سازی مذهبی حرکت کنم. خدمت به خلق عبادت است و اگر فیلم‌سازی را خدمت به خلق می‌دانم در نتیجه عبادت می‌کنم و باید وضو بگیرم و من فیلم‌سازی را مذهبی را عبادت می‌دانم.

*شورجه: سلحشور از راه رفتن روی فرش قرمز اکراه داشت

جمال شورجه کارگردان سینما که همواره در تمام کارهای سلحشور همراه وی بوده است طی سخنانی در این مراسم عنوان کرد: در جمع ما هنرمندانی حضور دارند که همواره با این کارگردان کار کرده‌اند اما باید بگویم در مراسم تشیع پیکر فرج‌الله سلحشور انبوه جمعیتی که حضور داشتند تعداد زیادی‌شان مردم عادی بودند. چرا که او به مخاطب خود هنر انقلاب را معرفی کرده بود. او با آثارش باعث اعتلا و عزت سینمای ایران در دنیا شد.

وی افزود: هنرمندان زیادی وجود دارند که همواره در جشنواره‌های مختلف روی فرش قرمز می‌زنند اما فرج‌الله سلحشور از راه رفتن روی فرش قرمز اکراه داشت او خصلتش مردمی بود و برای مردم فیلم می‌ساخت و به همین دلیل مردم دوستش داشتند. به همین دلایل او میان مردم دارای احترام و عزت است.

شورجه با اشاره به سالنی که این مراسم در آن حال برگزاری می‌شد، گفت: در سال‌های دور زمانی که از در همین سالن وارد شدم متوجه شدم که سلحشور در انتهای سالن مشغول به کار است و همانند یک کارگر ساده با اخلاص کار می‌کرد. او همچنین خودش از بنیان‌گذاران حوزه هنری بود و تقریباً در فضای فرهنگی و هنری کار می‌کرد صداپیشگی را نیز تجربه کرده بود، در نویسندگی تبحر داشت و کارگردانی و بازیگری نیز جزو کارهایی بود که از خود به جای گذاشته است.

این کارگردان در ادامه افزود: در حال حاضر خلاء وجودی او را احساس می‌کنیم او اگر موفق بود به دلیل عقبه دینی بود که داشت. هنر سلحشور هنری متشرع و ولایی بود این در حالی است که او خودش هنرمند نمی‌دانست بلکه وی مبلغ دین بود. واقعاً در طی مدتی که در کنارش بودم درس‌هایی را گرفتم او مؤسسه‌ای به نام تبیان داشت که واقعاً وقتی نیازمندی به آنجا می‌آمد دست خالی برنمی‌گشت.

وی گفت: هنر سلحشور جهان‌شمول است از آنجایی که شهید مرتضی آوینی را شهید اهل قلم می‌دانیم و او به مباحث نظری می‌پرداخت سلحشور را علمدار سینمای دینی در جهان می‌دانیم. در خیلی از کشورها نام او را به نیکی یاد می‌کنند و به آنجا که می‌رویم سراغ یوزارسیف را می‌گرفتند.

شورجه در ادامه با بیان این مطلب که بسیاری از مخاطبین سریال یوسف پیامبر در سایر کشورها فکر می‌کردند این سریال توسط ترکیه‌ایی‌ها ساخته شده است، گفت: زمانی که بینندگان این اثر متوجه شدند که کارگردانش یک هنرمند متعهد ایرانی است تعجب می‌کردند. در زمان ساخت سریال اصحاب کهف وقتی خدمت مقام معظم رهبری حاضر شدیم آقای لاریجانی نیز در آنجا حضور داشت که ایشان به لاریجانی گفتند این افراد با خلق این اثر با چنین تأثیر و وسعتی حجت را بر ما تمام کردند. شما باید کمک کنید تا آنها چنین کارهایی بسازند. اما سال‌ها می‌گذرد و حمایتی از هنرمندان انقلابی آنچنان که باید صورت نگرفته است.

این کارگردان گفت: نگذارید هنرمندان انقلاب مهجور بمانند و سخنان رهبری و تأکید ایشان در ارتباط با این موارد نشان از کم‌توجهی دارد. امیدوارم هنر دینی ما از این مظلومیت بیرون بیاید.

*جباری: سلحشور شجره طیبه طاهره بود

برپایه این گزارش، سردار ابراهیم جباری طی سخنانی در ارتباط با شخصیت سلحشور با اشاره به آیه‌هایی از قرآن گفت: برخی از انسان‌ها می‌توانند با اعمال صالح و کارهایی که انجام می‌دهند به مقام والایی برسند تا جایی که او را شجره طیبه طاهره بدانند فرج‌الله سلحشور اینگونه بود. او تفکر قرآنی داشت به همین دلیل آثاری که می‌ساخت فراتر از مرزها مخاطبان خود را پیدا می‌کرد. مثلاً سریال یوسف پیامبر در ۴۰ کشور به نمایش درآمد و آنچنان مخاطب پیدا کرده بود که در زمان پخش این سریال آن شهر خلوت و تعطیل می‌شد و گاهی برای استقبالش آنقدر تجمع می‌شد که برای یک رئیس جمهور در آن کشور این اتفاق نمی‌افتاد.

وی افزود: سلحشور هنر را مبلغ و مروج ارزش‌های اسلامی می‌دانست. هنر دینی اثربخش است و تحول‌آفرین و یکی از رسالت‌های هنر متعهد و دینی تحکیم و توسعه ارزش‌ها است و ما این موارد را باید در وجود هنرمند شاهد باشیم. یوسف سلحشور سرشار از پیام‌های دینی برای مخاطبان خود بود.

سردار جباری همچنین گفت: آشنایی من با این کارگردان به ۴۰ الی ۵۰ سال پیش مرتبط می‌شود او را همواره انسان ثابت‌قدم در مسیر اسلام می‌دانم. پدر مرحوم سلحشور آنچنان در مسیر اسلام ثابت‌قدم بود که در زمان زنده بودنش دوباره کل نماز و روزهایش را ادا کرد و مادری بسیار با ایمان داشت. او از دامان چنین خانواده‌ای رشد کرده است و در حوادث مختلف و فتنه‌‌ها نلغزید. این کارگردان یک محقق زبردست بود. یادم می‌آید یک بار نمایش تاجر ونیزی را به روی صحنه برد و خود نیز نقش یک یهودی را بازی می‌کرد و نشان داد که در آن هنر نیز می‌تواند با کیفیت رفتار کند.

وی در ادامه با اشاره به اینکه سلحشور جزو هنرمندانی است که از مسجد رشد کرد، گفت: در سال‌های دور قبل از انقلاب وی نمایش حر را به روی صحنه برده بود که ساواک با اجرای آن مخالفت می‌کرد. او معتقد بود دست‌نوشته‌های افراد حاصل ذهن انسان است اما اثری که از قرآن بهره ببرد ماندگارتر خواهد بود.

*صالحی: هنرمند کسی است که به دل انسان‌ها نفوذ کند

در ادامه این مراسم مدرس مجری برنامه عنوان کرد که مصطفی زمانی به دلیل حضور نداشتن در ایران نتوانسته در این مراسم حضور پیدا کند و ابراز ناراحتی کرده است، سپس وی از علی‌اکبر صالحی رئیس سازمان انرژی اتمی برای سخنرانی روی سن دعوت کرد.

صالحی طی سخنانی گفت: زمانی که قرار بود به اینجا بیایم و چند کلامی صحبت کنم به این فکر می‌کردم چه چیزی بگویم چرا که افرادی اینجا هستند که با فرج‌الله سلحشور آشنایی بیشتری داشتند. اما در نهایت به اینجا رسیدم که از انسان شروع کنم انسان اشرف مخلوقات است که خداوند خودش بعد از خلق انسان به خود تبریک می‌گوید و او را خلیفه خود در زمین می‌نامد، این جایگاه انسان است.

وی افزود: اما باید بدانیم که انسان دو بعد روحانی و جسمانی دارد. پزشکان به بعد جسمانی می‌پردازند و زمانی که مریض بودم و در بیمارستان سه عمل سخت انجام دادم به اهمیت کار آنها پی بردم و هنرمند می‌تواند زمینه تعالی روح انسان را فراهم کند و یکی از رسالت‌های انسان تعالی هم‌نوع خود است. همه وظیفه داریم در این جهت حرکت و کمک کنیم.

صالحی گفت: هنرمند کسی است که به دل انسان نفوذ کند و فکر او را بسازد آن هم به شیوه لطیف و پسندیده. در همین مسیر فکری بزرگترین هنرمند را پیامبر اکرم (ص) می‌دانم که وی انسان‌ها را از جاهلیت و پوچ‌گرایی به انسان‌های مجاهد تبدیل کرد و این هنر است.

وی گفت:‌ هنر دو وجه دارد یک وجه ظاهری و دیگری وجه باطنی و معرفتی آن است. وجه ظاهری می‌تواند ابزارهای هنری باشد اما وجه معرفتی که به اخلاق برمی‌گردد به درونیات انسان می‌پردازد.

*بغض سلحشور برای ناتمام ماندن سریال «موسی(ع)»

در پایان این مراسم کلیپی از فرج‌الله سلحشور پخش شد که در کنار مقام معظم رهبری در جلسه‌ای حاضر شده بود و با صدایی پربغض از کارهایی که انجام داده بود گزارش می‌داد و به فیلم‌نامه موسی (ع) اشاره می‌کرد که ناتمام مانده است.

*اهدای تندیس یادمان هنر انقلاب به فرزندان سلحشور

سپس تقدیر ارج‌گذاری از مقام شامخ هنر دینی فرج‌الله سلحشور با اهدای تندیس یادمان هنر انقلاب به بصیر و عبدالله سلحشور فرزندان زنده‌یاد صورت گرفت.

*رونمایی از آلبوم عکس سریال یوسف(ع) و تجلیل از بازیگران سریال

همچنین از پروانه معصومی، جعفر دهقان، محمود پاک‌نیت، رحیم نوروزی، جمال شورجه، مهوش صبرکن و حسین زند‌باف با اهدای تندیس یادمان هنر انقلاب تقدیر به عمل آمد. سپس در میان حاضرین از آلبوم عکسی که در آن تصاویر سریال یوسف پیامبر(ع) بود، رونمایی شد.

همچنین حامد زمانی نیز در پایان این مراسم به اجرای چند قطعه از کاهاریش برای حاضرین پرداخت.

در این مراسم، رحیم نوروزی، علیرضا غزوه، سردار ابراهیم جباری، حجت‌الاسلام محمد زائری، حجت‌الاسلام محمود دعایی، جعفر دهقان، جمال شورجه، علی‌اکبر صالحی، محسن علی‌اکبری، احمد میرعلائی، محمود پاک‌نیت، حسین زندباف، پروانه معصومی و… حضور  داشتند.

منبع: فارس

نوشته تمجید بی‌سابقه رهبری از یک هنرمند/ بغض سلحشور برای ناتمام ماندن فیلمنامه «موسی(ع)»/ از حضور رئیس سازمان انرژی اتمی تا غیبت مدیران فرهنگی دولت اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

فرج‌الله سلحشور یکی از کارگردان برجسته کشور بوده که در کارنامه کاری خود آثار درخشانی همچون یوسف پیامبر، مردان آنجلس و ایوب پیامبر را دارد. وی در سال ۱۳۳۱ چشم به جهان گشود و در اسفندماه سال ۱۳۹۴ به دیار باقی شتافت.

هفته هنر انقلاب اسلامی از ۲۰ تا ۲۷ فروردین‌ماه ۱۳۹۵ با معرفی چهره سال هنر انقلاب در حوزه هنری برگزار می‌شود.

نوشته بزرگداشت فرج الله سلحشور در حوزه هنری برگزار می‌شود اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

وی که این روزها اخبار فیلم ها را پیگیری می کند با اشاره به اینکه فیلم «ابد و یک روز» را در سی و چهارمین جشنواره فیلم فجر دیده است درباره فیلمنامه ها اظهار کرد: من این فیلم را در ایام جشنواره دیدم و اکنون هم یکی از سرگرمی هایم این است که فیلمنامه ها را می خوانم تا ببینم فیلمنامه ها چقدر پیشرفت کرده اند و چه روندی دارند. با این حال در این مدت که بعضی کارها را خوانده ام، فکر می کنم فیلمنامه ها تا حدی تلخ شده اند که این هم به نوعی نشات گرفته از خود جامعه است.

بازیگر سریال «یوسف پیامبر» اضافه کرد: اگر ما بخواهیم فضای خوبی در سینما پیدا کنیم ابتدا باید این فضا در جامعه وجود داشته باشد و البته اگر هنرمند فکر کند که باید جامعه اش را هدایت کند باید آن را به سمت امید پیش ببرد.

بازیگر فیلم های سینمایی «بانوی من» و «پاییزان» در پایان با بیان اینکه فیلمنامه های این روزها بیشتر به انعکاس وقایع جامعه می پردازند، اظهار کرد: بخشی از وظیفه هنر و هنرمند این است که جامعه را به سمتی درستی هدایت کند و به سمت امید بکشاند نه اینکه عین همان را که در جامعه است به تصویر بکشد.

منبع: مهر

نوشته انتقاد بازیگر نقش زلیخا از تلخ شدن فیلمنامه‌ها اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

وی با اشاره به تحولات فکری مرحوم سلحشوردر اوایل دهه ۷۰ تصریح کرد:  معمولا وقتی در دنیای امروز اظهار نظر می‌کنید لزوما همه نباید با شما هم فکر باشند، اما با توجه به این شرایط به مرحوم سلحشور فرصت داده نشد که حرف خود را بدون حاشیه بیان کند.

این نویسنده سینما و تلویزیون تصریح کرد: بعضی مواقع جنجالها و حاشیه‌هایی اتفاق افتاد که  این جنجال‌ها اصل قضیه را از بین برد. به وی  اجازه داه نشد حرفهایی که می‌خواهد بزند، از هم تفکیک کند گفتمان وی تنها در حد اظهار نظر باقی ماند؛ اما این اظهار نظرها نیز ماندگار شد.

دری با اشاره به اینکه  بعضی از تفکرات مرحوم سلحشور به به عینیت رسید و برخی دیگر محجور ماند، عنوان کرد: هر شخص در طول زندگی خود با موقعیتهای اجتماعی، صنفی و شغلی‌اش جلوه‌ای از خود را در نگاه دیگران ترسیم می‌کند اما این جلوه تنها بخشی از واقعیت او را نشان می‌دهد شاید بیشتر ابعاد وجودیش پس از مرگ آشکار شود.

وی در رابطه با تناسب افکاری اش با سلحشور توضیح داد: ما در یک مملکت و یک سیستم کلی اجتماعی زندگی می‌کنیم و وجه اشتراک ما به طرز تلقی ما برمی‌گردد که این طرز تلقی همان اسلام است.

کارگردان و نویسنده سینما و تلویزیون در پاسخ به این سؤال که از نظر شخصیتی وی را چطور توصیف می‌کنید؟عنوان کرد: من در مقاطعی که با ایشان همراه بودم، به خصوص در یک ۳۰ساعت کار تخصصی که  هیچ بدی از او ندیدم  و به گفته دیگران انسان مهربان و با حوصله ای بوده و سعی می کرده به تکالیفش عمل کند.

منبع: تسنیم

نوشته ضیاءالدین دری: سلحشور فرصت تبیین تئوری فکری خود را پیدا نکرد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

اجرای این مراسم را محمدرحمان نظام اسلامی بر عهده داشت و در ابتدای مراسم از مدیر شبکه افق دعوت کرد تا روی سن بیاید.

رمضان نژاد مدیر شبکه افق در سخنان کوتاهی بیان کرد که این جشن برای تقدیر از مخاطبان شبکه افق برپا شده است.

بعد از وی رضا پورحسین قائم مقام معاون سیما پشت تریبون قرار گرفت و از اهداف شبکه افق و مسیری که در این یک سال طی کرده است سخن گفت. پورحسین در بخشی از سخنان خود به کمبود بودجه در حوزه فرهنگ و هنر اشاره و بیان کرد که بودجه نویسی در این عرصه هیچ گاه در شان آن نبوده است.

در این مراسم از محمد حسین مهدویان به دلیل کارگردانی نماهنگ «چشم به راه» که با موضوع شهدای غواص ساخته شده بود تجلیل شد.

همچنین در بخشی از مراسم از برگزیدگان مسابقه سوگواره عکس «جاذبه» تقدیر شد و سید شهاب الدین واجدی مجری برنامه «عصرانه» برگزیدگان را معرفی کرد.

سید یحیی طباطبایی، عبدالرحمان مجرد و امیر تیموری به عنوان برگزیدگان بخش دوربین عکاسی تقدیر شدند.

همچنین در بخش عکاسی موبایل نیز سعید شیخانی، محمد حسین صلواتی و امید عنایتی تجلیل شدند.

در بخشی از جشن یکسالی شبکه افق مسیح علایی مجری برنامه «نقطه های برجسته» که نابینا بود روی سن آمد و گفت: من در این برنامه به نوعی میزبان هستم اما اجازه می خواهم حالا که افتخار دارم در اینجا باشم به نیابت از همه معلولان ایران از مدیر شبکه افق تشکر کنم که ما را در قاب دوربین این شبکه جا داد.

در این بخش از یک خانواده به انتخاب شبکه افق تجلیل شد که پدر این خانواده یک روحانی جانباز بود و پیش از این مستندی از وی در شبکه افق پخش شده بود. از جمله درخواست های این روحانی جانباز این بود که سینماگران برای تولید فیلم و سریال از خود طلبه ها استفاده کنند و همچنین درخواست کرد که کسی در ساخت فیلم های هالیوودی کمک نکند.

تجلیل بعدی این مراسم به فهمیه محمدی همسر یک جانباز شیمیایی اختصاص داشت که با همسر خود روی سن آمد. در این قسمت تصاویری از یک مستند نشان داده شد که همسر این جانباز در آن بیان کرد که هزینه های سنگین بیماری همسر خود را با دستفروشی در مترو تهیه می کند.

جانباز شیمیایی که به سختی و با دستگاه روی سن آمد تاثر مخاطبان را برانگیخت و بعد از تجلیلی که صورت گرفت با همراهی چند تن سالن را ترک کرد.

تجلیل از فرج الله سلحشور نیز بخش دیگری از این مراسم بود که با دعوت از فرزند وی بصیر سلحشور روی صحنه و توسط نادر طالب زاده مجری و تهیه کننده شبکه افق و محمد سرافراز رییس سازمان صداوسیما انجام شد.

پیش از تجلیل نیز کلیپی از تصاویر بازی های زنده یاد سلحشور در فیلم های سینمایی اش و همچنین صحنه هایی از «یوسف پیامبر» و «مردان آنجلس» به نمایش درآمد.

همچنین با حضور رئیس سازمان صدا و سیما، مدیر شبکه افق و قائم مقام معاون سیمای رسانه ملی از نادر طالب زاده به عنوان حامی معنوی شبکه افق تجلیل شد.

طالب زاده بعد از دریافت تندیسی در مقابل تریبون قرار گرفت و بیان کرد: من توفیق داشتم که در انقلاب حضور داشته باشم. آن زمان این توفیق را پیدا کردیم که توسط خداوند بیدار شویم. نقش من، رصد رسانه های غرب بود و حالا روز به روز می بینم که انقلاب رشد می کند و این مسیر روشن است. ما می توانیم روز نهایی را ببینیم که پرچم به دست امام زمان می رسد و ما در خدمت او هستیم.

در ادامه این مراسم محمد سرافراز رییس رسانه ملی پشت تریبون قرار گرفت و با تشکر از کسانی که در راه اندازی شبکه افق تلاش کردند به رشد، نوآوری و خلاقیت در این شبکه اشاره کرد.

وی هدف این شبکه را ترویج گفتمان امام خمینی(ره)، انقلاب و رهبری دانست و بیان کرد که شبکه افق باید از همه قالب های موجود برنامه سازی برای رسیدن به این هدف کمک بگیرد. سرافراز همچنین تجلی گفتمان انقلاب را گفتمان مقاومت دانست و به مقاومت شهدا و مبارزان از جنگ تحمیلی تا امروز و در منطقه خاورمیانه اشاره کرد.

تجلیل های جشن یک سالگی شبکه افق بعد از سخنان رییس رسانه ملی ادامه یافت و در پایان به همراهان این شبکه رسید.

سیدجواد رمضان نژاد مدیر شبکه افق در این بخش پشت تریبون قرار گرفت و بیان کرد: شبکه افق با اتکا به مجموعه فعالان جبهه فرهنگی انقلاب این مسیر را طی کرد. مستندهایی که شما از این شبکه می بینید توسط خانه مستند تهیه شده و یا ایده اولیه موشن گرافیک هایی که در یک سال اخیر از این شبکه پخش شد و بعد در سایر شبکه ها راه یافت توسط خانه طراحان گرافیک ساخته شده است.

در این قسمت از میثم محمدحسنی از خانه طراحان گرافیک و حسین افشار از خانه مستند تجلیل شد.

سپس کیک یک سالگی شبکه افق را روی صحنه آوردند و از آرمیتا رضایی نژاد دختر شهید هسته ای داریوش رضایی نژاد دعوت شد تا روی سن بیاید و کیک را برش بزند و قرار شد این کیک به آسایشگاه جانبازان ثارالله ولنجک برسد.

با پایان این مراسم پشت صحنه هایی از فیلم «بادیگارد» به نمایش درآمد و اکران این فیلم پایان بخش جشن یک سالگی شبکه افق بود.

در این مراسم که کارگردانی آن را پیام ابراهیم پور بر عهده داشت قطعاتی از میلاد هارونی و حامد زمانی اجرا شد و زمانی قطعات «می کشیم» و «لبیک یا حسین» را به صورت زنده اجرا کرد.

حضور جانباز شیمیایی با کپسول اکسیژن که به سختی خود را به سن مراسم رساند مخاطبان سالن را متاثر کرد.

مهمانان و تجلیل های اصلی این مراسم برخلاف مراسم های معمول از خانواده هایی بود که از آنها با عنوان خانواده های افقی یاد شده بود.

منبع: مهر

نوشته دختر شهید هسته‌ای کیک یک سالگی افق را برید/تلنگری برای فراموش نکردن جانبازان اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

این مستند که درباره زندگی هنری زنده یاد فرج الله سلحشور است،فردا شب پس از سریال شبکه یک در ساعت ٢٣:١۵ روی آنتن این شبکه می‌رود و پس از آن در شبکه‌های افق، مستند و آی فیلم نیز باز پخش می‌شود.

«بنده فیلمسازم اما…» به تهیه کنندگی و کارگردانی محمد هوشیاری با مشاوره جمال شورجه به مدت ۴٠ دقیقه در مرکز گسترش فیلم نامه نویسی رسانه ملی تولید شده است. آخرین همکاری زنده یاد فرج الله سلحشور با سازمان صداوسیما تولید مجموعه قصه‌های تبیان در مرکز گسترش فیلم نامه نویسی رسانه ملی بود.

منبع: فارس

نوشته پخش مستند زنده یاد فرج الله سلحشور از شبکه یک اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.