اکنون یکسال از وعده مجیدی برای اکران بین‌الملل یکی از مهمترین فیلم‌های تاریخ سینمای ایران می‌گذرد اما هنوز اتفاق ویژه‌ای برای اکران آن رخ نداده است.

ماجرای اکران جشنواره‌ای و آمریکایی و اروپایی

مهمترین حضور خارجی فیلم، در ابتدای شهریور گذشته بود؛ هنگامی که فیلم برای نخستین بار در جهان در جشنواره بین‌المللی فیلم مونترال کانادا به نمایش عمومی درآمد و حتی چند باری هم اکران مجدد گرفت اما از آن پس تمام خبرها برای اکران بین‌الملل این فیلم مدتی بعد از انتشار تکذیب یا لغو می‌شد.

این در حالی بود که پایان سال ۹۳ خبری آمده بود که می‌گفت: مجید مجیدی کارگردان و محمدمهدی حیدریان مدیر پروژه فیلم محمد رسول الله (ص) خبر از تلاش برای اکران مناسب داخل و خارج فیلم داده‌اند.

در سال ۹۳ اما خبرهای ضدونقیضی از تلاش شرکت‌های بزرگ سینمایی برای اکران فیلم منتشر شده بود؛ نیمه آذر ۹۳ بود که روزنامه جوان از شایعاتی گفت و نوشت: «برخی شنیده‌های ما حکایت از احتمال ورود کمپانی‌های امریکایی چون «‌پارامونت پیکچرز» و «سونی» به بازار نمایش بین‌المللی این فیلم در دنیا دارد».

مجیدی نیز خود در نیمه دی ماه ۹۳ در نشست خبری فیلمش در این باره چنین گفت: هنوز هیچ تصمیمی برای حضور جهانی فیلم گرفته نشده البته تمهیداتی توسط شرکت نور تابان گرفته شده که باید ببینیم در چه سیاستی اکران جهانی فیلم می‌شود و بزودی اعلام خواهد شد اما هیچ مذاکره رسمی با هیچ کمپانی خارجی نداشته‌ایم اما از چندین کمپانی معتبر بخصوص سونی تقاضا برای دیدن فیلم را داشته‌ایم. اما چون فیلم هنوز آماده نشده تصمیمی در این زمینه نگرفته‌ایم.

اما هر چه می‌گذشت اتفاقی رخ نمی‌داد؛ جز اکران در لهستان و در جشنواره بین المللی کمریمیج اتفاق مهمی در اروپا و آمریکا برای این فیلم رخ نداد و حتی حضور فیلم در اسکار نیز نتوانست کمکی به اکران جهانی فیلم بکند؛ چه اینکه در کشورهای اسلامی نیز به نظر می‌رسید تحریم پیش‌دستانه‌ای موجبات اکران نشدن این فیلم را فراهم آورده است.

ترکیه و هند آمدند اما پا پس کشیدند

پس از مدتی اما به ناگاه خبری خوش رسید؛ پس از اکران فیلم «محمدرسول‌الله(ص)» برای خیرالدین کارامان از عالمان برجسته فقه در ترکیه و ۴ منتقد مطرح این کشور، در آبان ماه از زبان مجیدی اعلام شد که قرار است ۴۰۰ سالن سینمای ترکیه پای کار اکران فیلم بیایند اما پس از نزدیک به دو ماه اکران در این کشور هم منتفی شد و هر چند مجیدی این اکران را به ربیع‌الثانی(بهمن ماه) موکول کرد اما تا امروز این اکران نیز انجام نشده است.

هند مقصد دیگری بود که شاید می‌توانست محلی برای اکران جدی فیلم مجیدی باشد اما خود او چنین گفت: با اعلام فتوا در کشور هند با ۳۰۰ میلیون مسلمان راه اکران فیلم را بستند!

بنابر این گزارش، اگر چه فیلم «محمدرسول الله(ص)» اکران نسبتا خوبی در داخل داشت اما هر چه به پایان سال ۹۴ نزدیک می‌شویم سوالات درباره اکران بین‌الملل این فیلم که هدف اصلی از ساخت آن نیز بوده، بیشتر می‌شود.

عربستان و جریانات اپوزیسیون داخلی و خارجی سینمای ایران علل بیرونی عدم توفیق اکران بین‌الملل

به نظر می‌رسد علل زیادی درباره عدم موفقیت اکران بین‌الملل این فیلم تا اینجای کار وجود دارد که از جمله آنها کارشکنی عربستانی‌ها در این زمینه است.

مجیدی خود در این باره می‌گوید: «کشورهایی مانند عربستان سعودی کارشکنی می‌کنند و جو دروغینی را علیه فیلم به‌وجود آورده‌اند» و بنا بر شنیده‌ها عدم اکران فیلم مجیدی در ترکیه نیز ثمره همین کارشکنی‌ها بوده است.

از طرف دیگر برخی جریانات اپوزیسیون داخلی و خارجی سینمای ایران موجبات عدم توفیق این فیلم در اکران بین‌الملل را فراهم آورده‌اند؛ این ثمره نامه‌ای است که با امضای «سینماگران مستقل ایران» علیه فیلم به جشنواره‌های سینمایی و نیز رسانه‌های خبری بین‌المللی ارسال شده است.

در این نامه فیلم سینمایی محمد رسول الله به عنوان یک فیلم حاکمیتی معرفی شده و درخواست شده بود که رسانه‌های بزرگ خبری جهان و همچنین برگزارکنندگان جشنواره‌ها و جوایز سینمایی به عظیم‌ترین پروژه سینمایی جهان اسلام  نپردازند؛ در این نامه به صراحت درخواست شده بود که این محصول سینمایی بایکوت شود.

برخی اختلافات و همچنین عدم استفاده از تجربه‌ها علل درونی عدم توفیق اکران بین‌الملل

اما اتفاق دیگری که به نظر می‌رسد مهمترین مشکل باشد، برخی اختلافات و همچنین عدم استفاده از تجربه‌ها و نهایتا اعتماد مطلق به شرکت نورتابان بوده است.

محمد مهدی حیدریان مدیر پروژه فیلم محمدرسول‌الله(ص) که خبر منتشر شده در اواخر سال ۹۳، از تلاش او و مجیدی برای اکران مناسب داخل و خارج فیلم حکایت داشت در مهرماه در گفت‌وگویی اعلام کرد که از نوروز ۹۴ از نور تابان جدا شده است.

وی که انتقاداتی را در لفافه به وضعیت اکران داخلی و خارجی فیلم داشت در این گفت‌وگو، تاکید کرده بود: « در عرصه خارجی هم چالش‌ها هست؛ مثلا کسانی فیلم را می‌زنند؛ کسانی می‌خواهند فیلم ساقط شود که متاسفانه در میان‌شان، از بداندیشانی که ظاهرا اسم اسلام را به یدک می کشند دیده می‌شوند تا صهیونیست‌هایی که آنها هم منهای محتوای فیلم، اساسا دعوای‌شان با ما بر سر بینش و اعتقاد و نگرش است و لذا آنها هم از ابتدا تا انتها، دشمن قسم خورده هستند.اینها بیکار نمی نشینند و اتفاقا اگر بیکار بنشینند، معلوم می شود که یک جای کار مشکل دارد. واضح است که ما باید با علم به اینکه می دانیم اینها تمام قد می ایند، مثل دوره تولید، در دوره پخش هم قدم برداریم.»

حیدریان با بیان اینکه «نور تابان» برای پخش بین‌المللی «محمد رسول‌الله(ص)» کوچک است، افزوده بود: «نور تابان تازه متولد شده است و تجربه‌ای در این بخش ندارد؛ و این در حالی است که با تجربه‌ترین پخش‌کننده داخلی و خارجی ما هم درمورد این فیلم باید مثل بقیه عوامل آن عمل کند؛ مگر آقای خضوعی آدم کوچکی است یا آقای شاه ابراهیمی آدم کوچکی است؛ آقای شاه ابراهیمی ژنرال ما در حوزه طراحی صحنه است، وقتی وارد این کار شد گفت که من در این کار شاگردی می کنم و در کنار دست فلانی می ایستم…. این از آدم‌های باتجربه ما. حالا نورتابان که اصلا نه ادعایی دارد و نه می‌تواند داشته باشد، چون اصلا تجربه هم ندارد؛ می‌خواهم بگویم اگر همّ و تجربه‌ای هم می‌داشت، برای این کار کوچک بود.»

رایزنی‌های فرهنگی به دنبال دست و پا کردن پخش‌کننده و اکران کننده

بنابر این گزارش، پس از عدم توفیق فیلم «محمد رسول‌الله(ص)» در اکران بین‌المللی با همه دلایل ذکر شده و نشده به نظر می‌رسد رایزنی‌های فرهنگی کشور مامور شده‌اند تا برای این فیلم پخش‌کننده و اکران کننده دست و پا کنند.

تک‌اکران‌های فیلم در بیروت، بغداد و نهایتا مسکو با کمک رایزنی‌های فرهنگی و انتشار اخباری از عراق و روسیه مبنی بر بررسی شرایط اکران فیلم در این دو کشور نشان می‌دهد این بار رایزنی‌های فرهنگی دست به کار شده‌اند تا با استفاده از تجربیات خود برای اکران بین‌المللی فیلم «محمد رسول الله(ص)» کاری کنند.

اکران در اواخر دی ماه در بغداد و اکران در اواخر بهمن در مسکو هنوز نتایجی که باید و شاید را نداشته است اما باید امیدوار بود شاید این بار تجربیات رایزنان فرهنگی به دیده شدن بزرگترین و مهمترین فیلم سینمایی ایران کمک کند.

منبع: فارس

نوشته پخش جهانی «محمد رسول الله(ص)» به کجا رسید؟/ از کارشکنی‌ها تا مدیریت ناموفق اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

مهدی‌نیا درباره آخرین فعالیت خود به سوره سینما گفت: در انتظار اکران فیلم محمدرضا عرب هستم که در آن نقش اول زن «پری دریایی» را در کنار امیر آقایی ایفا کرده‌ام. احتمالا اولین نمایش فیلم در جشنواره فجر باشد. این پروژه بنا به شرایطی که داشت جزو کارهای سخت بود. فیلمبرداری در شهرهای مختلف با تنوع لوکیشن‌ها مصائب خود را داشت، ضمن اینکه در نیمه‌های پروژه برادر من فوت شدند و این شرایط را برای من غم‌انگیز و دشوارتر کرد.

وی گفت: وقتی از ابتدای راه کار سخت داشته باشی به هر قیمتی کنار نمی‌روی چون کار سخت عشق و علاقه را هم زیاد می کند. همچنین این روزها در انتظار اکران فیلم سینمایی «محمد (ص)» هستم. در این فیلم من نقش فاطمه بنت اسد را بازی کردم که یکی از بهترین تجربه های بازیگری من بود. این فیلم که ممکن است بعدها به سریال هم تبدیل شود، از عظیم‌ترین محصولات سینمایی است و ما در دوره پیش‌تولید سنگینی که داشتیم تمریناتی خارج از آنچه در فیلم های معمول یا حتی تاریخی می‌گذرد را تجربه کردیم.

این بازیگر افزود: ماه ها زندگی در مناطق کویری و تمرین شتر سواری تا هر چیزی که برای ایفای نقش ما لازم بود توسط کارگردانی نکته‌بین، حساب شده پیش می‌رفت. حضور در چنین اثری برای هر بازیگری که در این کار حضور داشت یک رزومه بزرگ محسوب می‌شود. در این پروژه با گروهی کار کردم که بازیگران مطرح دنیا با آنها همکاری داشتند. ویتوریو استرارو فیلمبردار زبردستی که بسیار به حضرت محمد (ص) علاقه داشت و پیش از این هم زندگی یکی دیگر از پیامبران اولوالعظم را در «مصائب مسیح» به تصویر کشیده بود.

مهدی‌نیا گفت: در نظر گرفتن این مسایل کار را برای انتخابم در آینده سخت می‌کند. به جرات می توانم بگویم تجربه ۳۰ پروژه سینمایی را در این فیلم بدست آوردم. خوشحالم از اینکه اولین تجربه جدی ام را با سریال «یوسف پیامبر» در نقش مری تاتن یکی از اشراف زادگان و همسر کاهن معبد آغاز کردم. از این جهت با کارهای سخت بیگانه نیستم. وقتی از این راه وارد شوی دیگر دست و دلت برای کارهای آپارتمانی و شهری نمی‌لرزد.

نوشته بازی در فیلم مجیدی به اندازه ۳۰ فیلم ارزش داشت/ حضور در جشنواره فجر با «پری دریایی» اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

سوره سینما- همزمان با اختتامیه هشتمین اجلاس مجمع عمومی اتحادیه رادیو و تلویزیون‌های اسلامی از مجید مجیدی تجلیل شد. مجیدی با حضور در این مراسم گفت: جمله‌ای از مادربزرگم به یاد می‌آورم که سالهای سال بعد منجر به این شد که توفیق ساخت فیلم محمد (ص) را داشته باشم. ان‌شاءالله در ادامه عمرم این توفیق را خداوند نصیب ما و نصیب همه مردم مسلمان کند و عاقبت به خیری به ما بدهد. بی اغراق بگویم این هفت سال بهترین سالهای عمرم بود.

مجیدی  گفت: پرچمدار این حرکت خود مقام معظم رهبری بود که علی‌رغم تمام مشغله‌های ایشان با چه درایتی و با چه نگاه زیبایی تلاش کردند و با حمایت‌های معنوی که فراهم کردند شرایطی را به وجود آوردند تا این کار عظیم به منصه ظهور برسد. واقعیت این است که جهان اسلام در حق پیامبر اسلام کوتاهی و کم‌لطفی کرده است. اگر دنیای غرب امروز جرأت می‌کند این هتاکی را انجام دهد، به‌نظر من تا حدی مقصر جهان اسلام است. مقصر کشورهایی هستند که با پول‌های نفتی خود و حمایت از گروهک‌های تروریستی این خصومت را دامن می‌زنند.

مجید با ابراز تأسف از اینکه منابعی که باید به‌نفع گسترش اندیشه‌های مبارک پیامبر و تبلیغ وجه رحمه للعالمینی ایشان صرف بشود، امروز صرف کارها و فعالیت‌هایی خبیث می‌شود، گفت: اکنون شاهدیم که در سوریه و عراق و فلسطین چه تصویر نادرستی از پیامبر(ص) ارائه می‌شود. در حالی که اسلام دین خوبی‌ها و محبت و اخلاق است. من تمام تلاش خود را کردم تا تصویری از وجهه رحمه للعالمین بودن پیامبر(ص) را به تصویر بکشم.

این کارگردان سینمای ایران ادامه داد: ان‌شاءالله روز ۴ شهریور مصادف با ولادت امام رضا(ع) این فیلم به اکران عمومی در خواهد آمد و به‌طور همزمان در جشنواره مونترال نمایش داده خواهد شد. در واقع این اثر سینمایی تنها یک فیلم نیست، بلکه باور داریم که این باید آغازی برای نهضتی جهانی در این راستا باشد. در جریان ساخت این فیلم یک شهرک سینمایی بزرگ هم ساختیم. مکه ۱۴۰۰ سال پیش را به‌طور کامل بازسازی کردیم و البته بخش‌هایی از مدینه را هم در حد بضاعت ساختیم.

کارگردان فیلم به‌یادماندنی «بچه‌های آسمان» ادامه داد: نکته دیگری که می‌خواستم بگویم این است که من تلاش داشتم فیلمی بسازم که خود فیلم حکم ابطال سخن افرادی باشد که علیه فیلم ادعا کرده بودند که ایران از دید شیعیان این فیلم را ساخته است. به آنانی که می‌خواستند ساخت این فیلم را به بن‌بست بکشانند، باید گفت که برای این فیلم از منابع معتبر بسیاری از مورخین و علمای شیعه و اهل سنت استفاده شده است. برای ساخت این فیلم بارها خدمت علمای شیعه و سنی رسیدم.

مجیدی ادامه داد: ۱۰ روز پیش خدمت شیخ خیرالدین کارما از بزرگترین علمای ترکیه بودم و ایشان آرزو کرد که این فیلم مقدمه وفاق جهان اسلام باشد. نگرانی‌هایی که الازهر درباره نمایش چهره پیامبر(ص) در این فیلم بیان کرد، صحت ندارد و ما هم معتقدیم که چهره پیامبر(ص) نباید نمایش داده بشود.ما حتی چهره کودکی را که ایفاگر نقش پیامبر(ص) در این دوران است هم نمایش ندادیم. فیزیک پیامبر(ص) در این دوران از پشت سر به تصویر کشیده شده است و اصلاً به خود اجازه ندادیم با نمایش تصویر پیامبر(ص) احساسات مسلمانان جهان را جریحه‌دار کنیم.

کارگردان فیلم «آواز گنجشک‌ها» خطاب به اعضای مجمع عمومی اتحادیه رادیو و تلویزیون‌های اسلامی گفت: ان‌شاءالله شما حضار بتوانید مبلغ این نهضت در سرتاسر جهان باشید. اکنون که این فیلم به منصه ظهور رسید، بسیاری از دوستان برای تبلیغ آن تلاش کردند و من هم در این راستا کارهایی انجام دادم. اما معتقدم که این فیلم صاحبی دارد، این خانه صاحبی دارد و از خود دفاع خواهد کرد. ما رسالتی داریم و باید وظیفه خود را انجام دهیم تا این فیلم به یک جریان و نهضت جهانی تبدیل شود.

نوشته تجلیل از کارگردان «محمد رسول‌الله (ص)»/ بررسی منابع معتبر شیعی و سنی اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

کارامان در مقاله خود گفت که فیلم مجید مجیدی را تماشا کرده و از فعالیت‌ها و تلاش‌هایی که برای پاسخ‌گویی به نیازهای جوانان امروزی در این فیلم صورت گرفته تقدیر و تشکر می‌کند.

وی در مقاله خود اشاره می‌کند که فعالیت و تلاش برای پیدا کردن راه حل مشکلات کودکان و جوانان واجبی است که هر کس نسبت به تخصصش باید انجام دهد و می‌افزاید: یکی از افرادی که در این فعالیت‌ها شرکت کرده مجید مجیدی است.

کارامان ضمن تقدیر از حساسیت و آگاهی دینی مجیدی گفت: «به عنوان یک نکته مهم باید بگویم که مجیدی قبل از شروع فیلم وضو گرفت و قبل از اینکه آنجا را ترک کنیم برای اینکه وقت دیر نشود پیشنهاد داد تا نماز را همانجا بخوانیم.»

پروفسور خیرالدین کارامان در سال ۱۹۳۴ در چروم به دنیا آمد. در دبیرستان امام حاتب(دبیرستان دینی) قونیه که از اولین امام حاتب‌ها بود تحصیل کرد و آموزش عالی خود را در دانشکده عالی علوم اسلامی استانبول گذراند.

به مدت دو سال در دبیرستان های امام حاتب استانبول به عنوان معلم فعالیت کرد و بعد در دانشکده علوم اسلامی استانبول استادیار شد.

بعد از اینکه بخش انستیتوی اسلامی به دانشکده الهیات تبدیل شد به ترتیب رتبه‌های دکترا، رئیس دانشکده و پروفسوری را کسب کرد و در این میان در هزاران کنفرانس بین‌المللی و داخلی، سمینارها، نشست‌ها، خطبه، کلاس و برنامه‌های رسانه‌ای مکتوب و مصور، برنامه‌های آموزشی، تعلیمی، فعالیت‌های تبلیغی و ارشادی شرکت کرد.

وی حدود پنجاه اثر منتشر شده دارد و خیرالدین کارامان که در کنفرانس بیداری اسلامی در تهران شرکت کرده بود در رابطه با موضوع «سید جمال‌الدین اسدآبادی» تخصص دارد.

متن کامل مقاله وی به شرح زیر است: یکشنبه گذشته در سی‌ودومین پیکنیک انجمن انصار که به صورت یک عادت درآمده شرکت کردم. دوستان‌مان از امام حاتب و انصار به همراه خانواده‌های‌شان آنجا بودند. پذیرائی‌های مادی و معنوی برای حدود شش هزار نفر صورت گرفت. خدا دایمش کند. خدا به این افراد که فقط جلب رضایت خدا را می‌جویند موفقیت عطا کند. عنایتش را از آنها برندارد.

مانند هر سال، در پیکنیک امسال هم سخنرانی کردم. وقتی برای سخنرانی پشت تریبون رفتم، میانگین سنی شرکت‌کنندگان توجهم را جلب کرد. تعداد جوانان ۱۵-۳۰ ساله‌مان خیلی کم بود به خاطر همین قسمتی از سخنرانیم را به دنبال جواب «چه کار باید بکنیم تا با جوانان و کودکان‌مان که دنیای الکترونیک آنها را از ما جدا کرده و دیواری بین ما و آنها ایجاد کرده در یک محیط قرار گیریم، زندگی و ارزش‌های مشترک داشته باشیم؟» گشتم. می‌توانم بگویم در سال‌های اخیر کسی را ندیدیم که از این مشکل ابراز ناراحتی نکرده باشد.

افراد از تمام اقشار از اینکه کودکان و جوانان‌شان در دنیای الکترونیک غرق شده، محیط گفت‌وگو و صحبت از بین رفته و در پی اینها اعتیادهایی در این زمینه به‌وجود آمده شاکی هستند.

کتاب‌ها، مجلات و متخصصان مختلف را از رسانه‌ها در این باره دنبال کردم اما متأسفانه راهکاری که از آن اطمینان حاصل شده باشد را نیافتم، نخواندم.

اینکه حلال سبز(انجمنی برای مبارزه با اعتیاد، سیگار و مشروب) بعد از مواد مخدر، اعتیاد الکترونیک را هم به برنامه اصلاحی و درمانی خود اضافه کرده باید همه ما را به فکر وادارد.

اقدام خانواده‌ها برای ممنوع کردن این ابزار و بازی‌ها نتیجه بخش نیست؛ محدود کردن شاید مهم‌ترین تدبیر باشد، اما نقطه آغاز و پایان این محدودیت هم مشخص نیست.

تا زمانی که راه کار بهتری پیدا نشود شاید بهترین راه کار این است که ابزارها و امکاناتی که این وسایل در اختیارمان می‌گذارند را ملی کنیم. منظورم این است که ابزاری مانند سینما یا بازی‌های رایانه‌ای که کودکان‌مان را به خود جذب می‌کند ولی «از ما دور» می‌کند را بازیگران و برنامه‌نویسان خودمان تهیه کنند بدون اینکه از جذابیتش بکاهند به کودکان‌مان عرضه کنند تا خود مشکل به راه حل تبدیل شود.

می خواهم سه نفر را که در این واجبات شرکت کرده اند را معرفی کنم : مجید مجیدی، علی عثمان امیرعثمان اوغلو و نوین سویسال آیدین. قول داده بودم تا یک روز بعد مجید مجیدی را ملاقات کنم، قرار گذاشتیم و با هم آشنا شدیم.

مجید مجیدی در ۱۷ آوریل ۱۹۵۹ در تهران متولد شده است. کارگردانی است که از طرف منتقدین بین‌المللی تأیید شده. تهیه‌کننده و فیلم‌نامه‌نویس است. در هنرهای دراماتیک تهران تحصیل کرده است. با اثرهای خود در برنامه‌های بین المللی شرکت کرده و جایزه‌های درجه یک کسب کرده است. برای محکوم کردن انتشار کارکاتور پیامبرمان(ص) در دانمارک، از جشنواره فیلم دانمارک کناره‌گیری کرد.

فیلم «حضرت محمد» که زندگی پیامبرمان از تولد تا دوازده سالگی را نشان می‌دهد، دلیل نوشتن این مقاله است. این فیلم سه ساعته هنوز پخش نشده و وی برای نشان دادن به افرادی که با علوم اسلامی سر و کله می‌زنند، توصیه‌ها، نقدها و تأییدهای آنان به راه افتاده است.

در این میان خواسته تا فیلم را به من نیز نشان دهد. در محیطی که جناب «احسان قابل» از متخصصین امور سینما و هنر هم حضور داشتند فیلم را تماشا کردیم. من از جهات دانسته‌های خودم و جناب احسان هم از جهت تخصص شخصی‌اش فیلم را تماشا کردیم و پسندیدیم. به این نتیجه رسیدیم که این فعالیت برای پرکردن خلأی که در ابتدای نوشته گفته بودم اقدامی بسیار مهم و زیبا است.

انشالله این فیلم هرچه زودتر در سینماها پخش شود، به صورت سریال هم عرضه شود تا هدف مجید مجیدی حاصل شود.

وی هدف و در واقع شوقش را اینگونه تعریف کرد: دشمنان اسلام و پیامبر، تصویر غلطی از اسلام و پیامبر را به دنیا عرضه می‌کنند. اسلام‌هراسی روز به روز بیشتر می‌شود. من خواستم تا معرفی درستی از اسلام و پیامبر داشته باشیم. مؤثرترین راه را هم سینما دیدیم.

به عنوان یک نکته مهم باید بگویم که مجیدی قبل از شروع فیلم وضو گرفت و قبل از اینکه آنجا را ترک کنیم برای اینکه وقت دیر نشود پیشنهاد داد تا نماز را همانجا بخوانیم.

نوشته نظر مثبت دانشمند ترک درباره فیلم مجیدی/ دشمنان تصویر نادرست از اسلام ارائه داده‌اند اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

سوره سینما- نمایش در سی و نهمین جشنواره جهانی فیلم ‌مونترال اولین اکران جهانی این فیلم خواهد بود و از سوی مقامات جشنواره به عنوان رویداد بزرگ این جشنواره سینمایی خوانده شد. در سایت جشنواره مونترال آمده است: این فیلم اسطوره‌ای ۱۷۱ دقیقه ای درباره سال‌های اولیه زندگی پیامبر اسلام است که با بودجه ۵۰ میلیون دلاری ساخته شده و به عنوان گران ترین فیلم ساخته شده در ایران شناخته می‌شود. برای تولید این فیلم پنج سال زمان صرف شده است.

نوشته افتتاح جشنواره مونترال با فیلم «محمد رسول الله» اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

سوره سینما- سید مهدی شجاعی در یادداشتی برای فیلم محمد(ص) ساخته مجید مجیدی این فیلم را کاری سترگ، تاثیرگذار و ماندگار دانست. در متن این یادداشت آمده است: مجیدی و تیم همراهش برای این کار، تمام دقت، خلاقیت، تجربه و توان خود را در طبق اخلاص نهاده‌ اند و این ظرف اخلاص است که به همه عناصر فیلم، هویت و برکت بخشیده است. مهمترین هنر این فیلم پاسخ گفتن به یک نیاز یا خلاء تاریخی است و آن خلاء در یکی دو جمله این است:

یک روایت صحیح و صادقانه از پیامبر اکرم صلی الله و علیه و آله وسلم، روایتی که از اغراض و امراض و تحریف ها به دور باشد و با حقیقت نسبتی درست برقرار کرده باشد. روایتی که در عین پایبندی اش به مستندات، از زبان و بیانی بلیغ و هنرمندانه بهره برده باشد. جای چنین نگاه و روایتی در مورد پیامبر خاتم در تاریخ سینمای ایران و جهان خالی بوده است. در ساختمان هنر در همه رشته ها و شاخه ‌های آن هر آجر تازه ای، بر آجرهای قبلی قرار می ‌گیرد و استوار می ‌شود و هیچ اثر هنری را نمی ‌توان معلق میان زمین و آسمان تصور کرد یا ارتباط و اتصالش با تجربه های پیشین را منکر شد ولی برخی از آثار هنری در مسیر تکوین خود به نحو متداول و مرسوم قدم برنمی ‌دارند، انگار که چند پله را با یک جهش پشت سر می گذارند و فیلم محمد (ص) به گمان من اثری از این دست است.

فیلم ‌هایی که سینمای جهان با محتوای تاریخ و سیره پیامبران در آرشیو خود دارد، عموما آمیخته به تحریف یا لااقل برداشت های نادرست، از اندیشه و سیره و سلوک انبیاست. مقصود من بخش های تخیلی نیست، دخالت های هنری سناریست و کارگردان نیست، دراماتیزه کردن روایت های تاریخی هم نیست. مقصودم اساس اندیشه و بنیان جهان ‌بینی در این آثار است. مقصودم فقدان درک صحیح از جهان بینی توحیدی و رسالت انبیاست.

بروز اشکال محتوایی در فیلم ها و سریال های ایرانی به گونه دیگری است. شاید تعبیر سطحی نگری و سهل انگاری بر آنچه تا امروز اتفاق افتاده انطباق داشته باشد.

متاسفانه این دو خصیصه یا نقطه ضعف در همه شئون آثار خودش را نشان می ‌دهد. در تحقیق و پژوهش، در تألیف و نگارش، در کارگردانی، در طراحی صحنه، در گریم، در فیلمبرداری، در موسیقی و حتی در تدوین و صداگذاری، آنچه فیلم محمد (ص) را نسبت به آثار پیشین متمایز می کند، تأمل و دقت بر تمامی این وجوه و عناصر است.

در تمام این موارد، ممکن است کسانی اختلاف نظر یا اختلاف سلیقه داشته باشند ولی کسی نمی تواند منکر تأملات و دقت های وسواس آمیز در مورد تک تک این وجوه و عناصر بشود. به عبارتی در این فیلم، هیچ حرکتی را نمی شود گفت که بی فکر و فلسفه صورت گرفته جدی ترین اشکالی که تا به حال در مورد این فیلم مطرح شده، گران تمام شدن آن است، یعنی هزینه زیادی که صرف تولید آن شده. این اشکال تا چه حد وارد است؟

اولاً باید دید که این کم و زیاد یا گران و ارزان بودن، بر چه اساسی و با چه قیاسی مطرح می شود؟ اگر گفته شود که در قیاس با دیگر تولیدات داخلی سینما در ژانر تاریخی ـ مذهبی، عرض می کنم که کدام وجه از این فیلم، قابل قیاس با تولیدات داخلی است که این وجه آن قابل قیاس باشد!؟ نمی ‌شود که شما عزمتان را برای یک سفر خارجی جزم کنید ولی برآورد هزینه ها و تدارکاتتان را برمبنای سفر داخلی داشته باشید.

اگر گفته شود که در قیاس با دیگر فیلم ‌های تاریخی در عرصه ‌های جهان و بین‌الملل، عرض می‌کنم که فقط یک فیلم را در این سطح، نام ببرند که با کمتر از چند برابر هزینه این فیلم، ساخته شده باشد.

و اگر گفته شود که در قیاس با مجموعه بودجه فرهنگی و هنری کشور، عرض می‌کنم که با آنچه فقط در سال‌های اخیر از بودجه فرهنگی و هنری نفله و حیف و میل شده، ۱۰ فیلم دیگر با همین اشل و هزینه می توانسته ساخته شود و نشده، پول هایی که ردشان را در هر کجای عالم می‌توان گرفت جز عالم فرهنگ و هنر و سینما و اگر گفته شود که در قیاس با بودجه‌هایی که صرف دیگر افتخارات ملی می شود، مثل فوتبال و… عرض می کنم که … از شدت شرمساری چیزی نمی توانم عرض کنم بگذریم.

ثانیا: سخیف ترین نوع برخورد با یک اثر هنری فاخر، بخصوص در ساحت دینی، ارزیابی سمسارگری یا بساز و بفروشی نسبت به آن است. درست مثل این است که شما بخواهید مسجد شیخ لطف الله یا مسجد گوهرشاد را با محاسبه قیمت مصالح و گچ و سیمان، ارزیابی کنید یا هزینه و منفعت آن را با مدل آپارتمان سازی بسنجید. در مواجه با آثار فاخر دینی، تنها مسأله ای که باید مورد ارزیابی قرار بگیرد، این است که آیا اثر در انجام رسالت خود موفق بوده یا نه.

اگر اثر چنان که باید و شاید از کار در آمده باشد و مأموریتش را درست به سرانجام رسانده باشد و به ارتباط مطلوبش با مخاطب رسیده باشد، مسأله کم و زیادی هزینه یا ارزانی و گرانی، جایی برای طرح ندارد. ولی اگر کار به اهلش سپرده نشده باشد، اگر خالق اثر، اهلیت لازم برای خلق اثر را نداشته باشد و اگر به هردلیل اثر در انجام مأموریتش موفق نشده باشد‌ هر مقدار بودجه ای که صرف شده ولو کمترین مقدار ممکن هدر رفته و تباه شده اشتباه نشود. اسراف و تبذیر یعنی صرف هزینه در غیر جای خود، همیشه و در هرکاری مذموم است. ولی هزینه ای که به اعتلای اثر کمک می کند، بر شکوه و فخامت اثر می افزاید، هزینه ای که تأثیرش در کار به چشم می آید، هرچقدر که باشد قابل نکوهش نیست.

ثالثا: فارغ از بحث هنر و سینما و متعلقات آن، صرفا در فضای معرفتی و عقیدتی بعضی از حرکات و اتفاقات هست که با هیچ معیار مادی قابل سنجش نیست. به عنوان مثال زدودن گرد و غبار تحریف از چهره ملکوتی حضرت ابوطالب علیه السلام مطلبی نیست که بشود روی آن قیمت گذاشت. ابوطالبی که دشمنان اسلام و تشیع قرن ها برای موشح کردن چهره و شخصیت موحد و وارسته او تلاش کرده اند.

اگر فیلم محمد(ص) هیچ کار دیگری نکرده باشد جز همین معرفی درست از چهره حضرت ابوطالب، برایش کافیست. آیا فیلم محمد (ص) کاملا بی عیب و نقص است و هیچ نقد و اشکالی بر آن وارد نیست؟ این طور نیست. دیکته نانوشته است که غلط ندارد و تنها مصنوع و مخلوق خداست که در آن، عیب و نقص یافت نمی شود. در مقابل هیچ اثری نباید چنان مرعوب و مجذوب شد که عیب و نقص هایش را ندید. ولی بدتر از ندیدن عیب و نقص ها، ندیدن فضائل و خوبی هاست.

من ممکن است در مورد برخی از عناصر فیلم، از فیلمنامه تا نور و حرکت و صدا، نقد و نظرهایی داشته باشم و آنها را در فضای خصوصی یا عمومی مطرح کنم ولی بی انصافی است اگر با عمده کردن آنها، ارزش ها و امتیازات عمده و شاخص اثر را زیر سؤال ببرم.

باید توجه کرد که آقای مجیدی آغازگر یک حرکت یا تحوّل در سینمای دینی است، نه پایان بخش آن و نگاه نقد و نظر در مورد کسی که حرف اول را می زند باید کاملا متفاوت باشد با کسی که در ادامه مسیر گذشتگان پیش می رود. معیارهای ارزیابی در مورد کسی که به فتح قلّه ای تازه نائل می شود، قابل قیاس نیست با کسی که توان خود را برای رسیدن به تپه های پا خورده و تجربه شده، می آزماید و غلط ترین نوع نقد و نگاه همین است که چنین اثری را با شابلون ها و معیارهای متعارف بسنجیم و ارزیابی کنیم.

برای سنجش برخی از آثار باید مترها و مکیال های متناسب با خودش را ابداع و ایجاد کرد و چه بسا که یک اثر فاخر در جایگاهی قرار بگیرد که خودش بشود معیار و میزان و سنگ ترازو برای ارزیابی و توزین آثار دیگر، مثل نثر سعدی و نظم فردوسی که به مرور زمان در جایگاه ترازو و میزان نشسته اند.

در مورد فیلم محمد (ص) هم معدود کسانی که از موضع تخریب و تخطئه با اثر برخورد می کنند، به مرور زمان و با دیدن تحسین و تمجید دیگران، به تدریج تعدیل می شوند. یادم نمی رود آن زمان که آقای مجیدی، فیلم بچه های آسمان را ساخته بود، ‌برخی از دوستان مدعی و منتقد، در مجلات سینمایی، فیلم را به شدت تحقیر و تخطئه کردند و حتی گفتند که این فیلم در حد یک فیلم کوتاه ۱۶ میلیمتری هم قابل طرح نیست.

ما آن زمان در کانون پرورش بودیم و در جایگاه تهیه کنندگی فیلم خیلی متعجب شدیم، از این همه کم لطفی و بی انصافی دوستان گذشت تا اینکه فیلم در جشنواره های جهانی، به شدت مورد استقبال قرار گرفت و کمپانی میراماکس برای پخش به سراغ فیلم آمد و منتقدین شاخص و برجسته جهانی در تقدیر و ستایش از فیلم، داد سخن دادند و اکران فیلم در کشورهای مختلف با استقبال کم نظیر تماشاچیان مواجه شد و رکورد فروش فیلم ایرانی در بازار جهانی را با فاصله زیادی پشت سر گذاشت و … بعد از آن، همان مجلات، برای بچه‌های آسمان ویژه نامه منتشر کردند و همان منتقدین در تعریف و تمجید از فیلم داد سخن دادند. که البته نه مدحشان روی حساب بود و نه ذمشان.

گفته می‌شود که فیلم محمد (ص) با حمایت مستقیم مقام معظم رهبری ساخته شده این قضیه تا چه حدی صحت دارد؟ بله. دقیقاً همین طور است و به نظر من، این خبری نیست که بیان آن، محتاج تأمل و تردید یا ابا و امتناع باشد. بلکه به عکس، این حرکتی است که باید با صدای بلند اعلام شود. چرا که جدّی ترین پیام ها را برای سیاستگزاران و مدیران فرهنگی و هنری دارد. یکی از پیام ها به مسئولان نظام و سیاستگزاران و مدیران فرهنگی و هنری این است که افق نگاهشان را و همتشان را اعتلا ببخشند. دلشان را به کارهای کوچک و سبک خوش نکنند. ذائقه و سلیقه شان را رشد بدهند و در عرصه فرهنگ و هنر به کارهای ضعیف و متوسط راضی نشوند.

اگر در همه سال های پشت سر، یکی از مدیران و مسئولین فرهنگی کشور، از چنین دغدغه و ظرفیت و همّتی برخوردار بود و چنین گام بلندی را در عرصه فرهنگ و هنر برمی داشت، ایشان ناگزیر نمی شدند که مستقیماً به این عرصه ورود کنند.

در همه جای دنیا، سرمایه گذاری های سنگین در حمایت های جدّی برای کارهای عظیم و حرکت های ملّی و فراملّی صورت می گیرد. اما این سیاستگزاران و مدیران فرهنگی و هنری هستند که چنین مأموریتی را برعهده دارند. در خیلی از کشورها شهرداران، بانی اتفاقات بزرگ از این دست می شوند. اگر کسی بگوید که در کشور ما چنین بودجه ای در اختیار مدیران در این سطح نیست، یا بی اطلاع است، یا راست نمی گوید و شانه از زیر بار مسئولیت خالی می کنند. مشکل اصلی ما بودجه نیست. فقدان تفکر و دغدغه و همّت و مدیریت است. دولت ها می آیند و می روند و حرف می زنند اما قدم از قدم برنمی دارند، حتی دولت هایی که ادعای صبغه فرهنگی دارند.

حقیقتا آن قدری که دولت قبلی برای تخریب فرهنگ و هنر، برنامه ریزی و اهتمام داشت، دولت فعلی برای اصلاح و بازسازی آن ندارد. مشکل ما در بخش فرهنگ و هنر، قطعا فقدان بودجه نیست. بودجه های رسمی جای خود، فقط با مبالغی که طی چندسال اخیر، حیف و میل شده، ده ها پروژه جهانی از این دست می توانست به ثمر نشیند بی آن که کوچکترین آسیبی متوجه برنامه های عادی و روزمره شود. اگر چنین حرکتی صرفاً از منظر یک سرمشق عملی مورد توجه قرار بگیرد، و توسط مدیران و مسئولین فرهنگی و هنری، درک و عملی شود، برکات آن قابل احصاء نیست. درحالی که پیام های دیگری با همین درجه از اهمیت، از این حرکت قابل دریافت است.

یکی از آن پیام ها، کشیدن خط بطلان بر خط­کشی های سیاسی کودکانه است. ولی مخاطب آن، سیاست بازانی هستند که تحت لوای اسلام و انقلاب و با ادعای تبعیت از رهبری، فرهیختگان و هنرمندان را دسته بندی می کنند و مطابق تشخیص و سلیقه خود به آنها نمره قبولی و مردودی می دهند. بدون تعارف و مداهنه می توان گفت که فیلم عظیم و بی بدیل محمد (ص) محصول اعتماد مقام معظم رهبری، به هنرمند متعهد است.

پیام ایشان در این حرکت، برای کسانی که اهل درک و دریافت و صداقت هستند این است که: ذخایر فرهنگی و هنری کشور را نه تنها ردّ و طرد نباید کرد که باید زمینه و بستر را برای ظهور ظرفیت ها و قابلیت ها و خلاقیت ها و توانمندی هایشان، مهیّا و هموار ساخت. یکی از بزرگترین مصائب ما این است که هرکسی از راه رسیده،‌ شابلونی به دست گرفته و متأسفانه به قدر درک و فهم خودش، اهالی فرهنگ و هنر را دسته بندی و کدگذاری می کند و برهرکدام برچسبی از قبیل خودی و ناخودی و بیخودی و… غیره می چسباند و متاسفانه تر این که به اقتضای قدرت نفوذ و جایگاه و منصبش، در عمل هم برایشان تعیین تکلیف می کند.

هنرمند متعهدی که اصول و مبانی و باورها و عقایدش، محکم و استوار و خدشه ناپذیر است، چرا باید به خاطر اختلاف نظر سیاسی با من، متهم به بی دینی و نامسلمانی شود. ایرانی اندیشمند و فرهنگی و فرهیخته ای که به وطن خودش عشق می ورزد، چرا به خاطر اختلاف سلیقه با من باید ناگزیر به ترک وطن شود؟ اصلاً چرا همه باید در همه زمینه ها مثل من فکر کنند و تابع نگاه و نظر و سلیقه من باشند و اگر تن به تبعیت ندادند، محکوم و مطرود و منزوی شوند! اگر ما از ذخایر فرهنگی و هنری کشورمان استفاده نکنیم، پیش و بیش از آن که آنها متضّرر شوند، ما دچار خسران و زیان می شویم.

هنرمندی مثل مجید مجیدی، منحصر به فرد است. جایگزین و مشابه ندارد، قابل تکثیر نیست. وقتی بستر برای ظهور و بروز خلاقیت و توانمندی اش، فراهم شود، فیلم با شکوه و بی بدیل محمد (ص) خلق می شود.

اگر مجیدی باشد و ابزار کارش مهیا شود، فیلم بچه های آسمان هم هست، آواز گنجشک ها هم هست، پدر هم هست، بید مجنون هم هست ولی اگر مجیدی نباشد، و همه ابزار و امکانات باشد، هیچ اتفاق مهمی نمی افتد. هزارعامل دست به دست هم داده اند تا یک مجیدی پدید آمده، تاریخ سینمای ایران و جهان، یک مجیدی دارد، تاریخ موسیقی ایران و جهان، یک شجریان دارد، تاریخ ادبیات ایران، یک ابتهاج دارد، تاریخ هنرهای تجسمی ایران، یک فرشچیان دارد.

این مهم نیست که اگر هر کدام از این ها را با محملی و بهانه ای کنار بگذاریم به راحتی یا سختی بتوانیم مشابهشان را تولید و جایگزین کنیم. اگر از بانی فیلم محمد(ص) فقط همین یک پیام، دریافت و درک و عمل شود، بزرگترین تحولات در عرصه فرهنگ و هنر اتفاق می افتد.

این حرکت مقام معظم رهبری، یک پیام جدی هم برای هنرمندان و پدیدآورندگان آثار سینمایی و تلویزیونی دارد. کسانی که در پی تولید و پخش آثارشان مورد تشویق و تحسین مقام معظم رهبری قرار گرفته اند و آن پیام این است که تشویق و تقدیر ایشان از برخی فیلم ها و سریال های تاریخی و مذهبی، نه به معنای تأیید تمام و کمال آن آثار است و نه شاخصی برای سطح سلیقه و توقع ایشان. اگر بخواهیم به شاخصی برای سطح سلیقه و توقع ایشان برسیم، باید فیلم محمد(ص) را ببینیم که از بای بسم الله تا تای تمّت آن تحت نظارت و حمایتشان شکل گرفته.

البته بعید است که برخی از این دوستان، توان یا تمایل دریافت این پیام را داشته باشند.

و نکته دیگر اینکه: از نقش و یک عامل بسیار مهم و اساسی و تعیین کننده در این پروژه عظیم، نباید غافل بود و آن مدیریت و اجرای پروژه است. بهترین کارگردان ها، با برترین توانمندی ها، اگر مجری طرح یا مدیر اجرایی توانمندی را در اختیار نداشته باشد بسیاری از ایده ها و خلاقیت هایش به فعلیت نمی رسد و ظهور و بروز پیدا نمی کند. و اگر بخواهیم در شاکله سینمای ایران، سه مدیر اجرایی را نام ببریم که هم به لحاظ شناخت و تخصص و تجربه و هم به لحاظ قدرت اجرایی و توان مدیریتی و هم به لحاظ سلامت و مقبولیت، جایی برای تأمل و تردید نداشته باشند، بدون شک دو تای آنها، آقایان حیدریان و رضاداد خواهند بود.

این دو عزیز که به یقین از سرمایه ها و ذخایر سینمای ایران هستند، بهترین انتخاب برای مدیریت و اجرای این پروژه بوده اند. اساس این حرف، مبتنی بر گمان و تصوّر یا تعارف و مداهنه و اغراق نیست. چون از اولین روزهای تولّد این پروژه عظیم، شاهد و ناظر تکوین و شکل گیری و رشد آن بوده ام، به جرأت می توانم بگویم که توان مدیریتی لازم برای اجرای این پروژه، معادل پنجاه فیلم سینمایی متعارف بوده است یا ده سریال عظیم تاریخی.

با این حساب، حتی کسانی که بار مدیریتی اجرای فیلم ها و سریال های سنگین را با موفقیت به منزل رسانده اند، معلوم نبود که از عهده چنین پروژه فوق العاده ای بربیایند. و اما نکته آخر؛ پاسخ به یک شبهه یا سئوال محتمل: آیا رفاقت با مجید مجیدی، انگیزه نگارش این یادداشت نشده است؟ بله. من با آقای مجیدی رفاقت دارم. رفاقتی که عمری به درازای سی و چند سال دارد، رفاقتی که بخش آشکار آن خیلی کمتر است از لایه های قلبی و عمیق و باطنی آن.

من نه تنها این رفاقت را انکار نمی کنم که به آن می بالم و افتخار می کنم. اما انگیزه نگارش این یادداشت، رفاقت با مجید نیست، ارادت به پیامبر است و خضوع بی اراده و تعظیم بی اختیار در مقایل یک اثر هنری فاخر. یعنی دلیل ستایش و تمجید من نسبت به فیلم این نیست که فیلم، ساخته مجید مجیدی است. به عبارت دقیق تر، اگر هرکس دیگری غیر از مجید هم این فیلم را می ساخت، نگاه و ارزیابی و قضاوت من نسبت به فیلم،‌ همین بود یا هیچ فرقی نمی کرد. امّا و البته این که توفیق و افتخار نصیب مجید ما شده، خوشحالی ام را صدچندان می کند.

اجازه بدهید که در این مورد، باب یک شبهه دیگر را هم ببندم، با این توضیح که: رفاقت با مجید، موجب نمی شود که من نقاط ضعف فیلم را نبینم یا نقاط قوّت را پر رنگ تر ببینم. اتفاقاً از یک منظر، عکس این معنا صادق است. شناخت نزدیک از مجیدی، خواه و ناخواه، توقعم را بالاتر می­برد و سخت گیری ام را بیشتر می کند. اشکال و اشتباهی که به راحتی ممکن است از دیگران پذیرفته شود یا مورد اغماض قرار بگیرد، اگر مجیدی مرتکب شود، قابل پذیرش نیست. به دلیل توقعی که مجیدی طی سالیان دراز، نه فقط در ذهن من که در عموم مخاطبان و علاقمندان خود ایجاد کرده است. چنین توقع یا اعتباری، سرمایه مجید است در عالم هنر و طبیعی است که دوستان مجید، نسبت او از حساسیت بیشتری برخودار باشند.

نوشته یادداشت سیدمهدی شجاعی بر فیلم «محمد (ص)»/ دفاع از پروژه تازه مجیدی اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

عزت‌الله علیزاده مدیر پشتیبانی فنی و آماده‌سازی سینماهای مردمی جشنواره فیلم فجر به سوره سینما گفت: امسال همه چیز بر اساس برنامه های از پیش تعیین شده پیش رفت و در بخش تجهیزات به جز دو مورد سایر آثار بدون ایراد اکران شدند. فیلم سینمایی «مزار شریف» به دلیل اینکه عوامل آن با تاخیر برای بررسی نهایی اقدام کردند اولین اکرانش در دو سینما با مشکل روبرو شد و انیمیشن رئال «مبارک» به خاطر مسایل فنی که بیشتر آن به کمبود زمان در پست پروداکشن مربوط می‌شد بخش هایی کوتاه به خاطر رندر نشدن پخش ایده آل نداشت. به هر حال درباره این آثار چون اولین تجربیات فنی و تکنیکی سینمای ایران در مواردی ویژه هستند، بروز بعضی مشکلات طبیعی است و نباید زحمات سازندگانشان را نادیده گرفت.

وی افزود: ما عمده جلسات برنامه ریزی را قبل از جشنواره ملی انجام دادیم و به همین خاطر برای بخش بین الملل هم قسمت اعظم کارها انجام شده است. همچنین برخی فیلم هایی که به خاطر کمبود زمان به جشنواره نرسیدند فرصت کافی دارند تا در جریان تصمیم هیات انتخاب قرار بگیرند و خود را برای حضور در این رویداد آماده کنند. شورای اجرایی هم بر اساس ضرورت برگزار می‌شود تا اسامی فیلم‌های داخلی و خارجی را زودتر مشخص کنند. امیدوارم با توجه به فرصت کافی تا اردیبهشت ماه سال آینده بتوانیم بخش بین‌الملل جشنواره فیلم فجر را هم آبرومندانه برگزار کنیم.

علیزاده درباره اکران عمومی فیلم «محمد (ص)» و لزوم مجهز کردن سینماهای کشور گفت: این مساله منوط به درخواست تهیه کنندگان فیلم است که بگویند فیلم را با چه فرمتی می‌خواهند به طور عمومی نمایش دهند. هنوز هیچ خواسته‌ای از طرف آنها مطرح نشده و تا شرایط تجهیزات و امکانات از طرف ایشان مشخص نشود، ما نمی دانیم بضاعت فعلی برای اکران کفایت می‌کند یا باید برای ارتقای سیستم برنامه‌ریزی کنیم.

معاون بازرگانی و پشتیبانی تولید بنیاد سینمایی فارابی در رابطه با حضورش بعد از تغییرات مدیریتی این بنیاد گفت: ما از کارمندان فارابی هستیم و قطعا در این بنیاد انجام وظیفه خواهیم کرد، ولی در ساختار جدید تا زمانی که فعالیت های بنیاد تعریف نشود، معلوم نیست در چه بخشی حضور خواهم داشت. به هر حال باید در قبال سیاست‌های مدیریت جدید انعطاف نشان داد.

نوشته تجهیز سینماها به شرط درخواست تهیه‌کننده «محمد (ص)»/ فیلم‌های جامانده به جشنواره بین‌الملل می‌روند اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

جواد نوروزبیگی که در اختتامیه فیلم فجر هم نظر مثبت خود را در رابطه با فیلم عظیم «محمد (ص)» بیان کردبه سوره سینما گفت: بعد از دیدن فیلم متوجه شدم این اثر خیلی بالاتر از تصوری است که من راجع به آن داشتم و همین باعث شد برای دیدن دوباره آن ترغیب شوم. تمام لحظات خوب، درست و قابل باور بودند. پرداختن به دوره کودکی و نوجوانی حضرت پیامبر، بخشی از تاریخ اسلام را به نحوی روایت می کند که هم زیباست هم درست. در این روزها که اسلام و حضرت از هجمه‌ها و هتاکی ها آسیب می بینند چرا نباید زحمات کارگردانی که ۸ سال از عمرش را برای انجام کاری قابل قبول می گذارد ارج نهیم؟ این فیلم خالی از ایراد نیست، مجیدی هم به این امر واقف است و می خواهد با بهره گرفتن از نظرات کارشناسی جهت بهتر شدن در اکران عمومی کمک بگیرد. ولی فیلمی که بیش از سه ساعت مردم را نگه می‌دارد آن هم در شرایطی که همه در جشنواره دیدیم هرکس از فیلمی خوشش نمی آمد سالن را ترک می کرد نشان از ویژگی هایی قابل دفاع آن اثر دارد.

وی افزود: بسیاری از انتقاد کننده ها متاسفانه از ادبیاتی استفاده می کنند که ارزش همه زحمات را زیر سوال می برند و ناخودآگاه با رسانه های خارجی مخالف همگام می شوند. نه اینکه کسی نباید به فیلم انتقاد کند چون پرزحمت ساخته شده و موضوعی مقدس دارد، اما به نظر من انتقاد را درون گروهی مطرح کنیم تا جهت بهتر شدن آن قدم برداریم نه تخریب. انتقاد تحت هر شرایطی خوب و سازنده است، اما چرا باید از اساس فیلم را زیر سوال ببریم؟

این تهیه‌کننده گفت: در جواب کسانی که نظر داشتند حضور عوامل غیر ایرانی در این پروژه ضرورتی نداشته، باید گفت وقتی عوامل فنی منتخب این کار اعم از ایرانی و خارجی به درستی کارشان را انجام دادند دیگر چرا باید این مسایل مطرح شود؟ بهتر است کمی منصفانه‌تر نگاه کنیم فضاهای مجازی و رسانه های خارجی به قدر کفایت جهت تخریب شخصیت های والای اسلامی گام برداشته‌اند ما دیگر نباید خودمان را با آنها هم‌صدا کنیم.

نوروزبیگی گفت: گوشزد کردن نکات منفی جهت بهتر شدن یک مساله قطعا تاثیر بیشتری دارد و به نفع خودمان است. پرداختن به موضوع زندگی حضرت محمد (ص) علاقه همه مسلمانان جهان بوده و یک سوژه ملی یا سیاسی نیست که کسی مثلا بر اساس مقاصد خاص سراغش برود. نظر همه منتقدان محترم است، اما برخی منتقدان کوچکتر نگاهشان به صحبت بزرگترهاست، بدون اینکه از خود نظر مستقلی داشته باشند همان حرف هارا مرتب تکرار می‌کنند. انتقاد شایسته و ضروری است اما ادبیات انتقاد کردن مهم است و در سرنوشت یک فیلم تاثیر بسزایی دارد. در پاسخ به همه آنهایی که از هزینه ۱۰۰ میلیارد تومانی فیلم ناراحت بودند باید بگویم پروژه های سینمایی بسیاری ساخته می‌شود بدون اینکه ما در جریان اعداد و ارقام قرار بگیریم، ولی این رقم صادقانه توسط عوامل مطرح شد چون با برنامه ریزی و هدفی مشخص هزینه شده است.

وی افزود: سازندگان این اثر از همان ابتدا برای بازگشت سرمایه برنامه ریزی داشتند ۱۰۰ میلیارد تومان بابت ساخت شهرکی با آن وسعت و تمامی امکانات و تجهیزاتی بود که قرار است محلی برای درآمد و بهره‌برداری باشد. دستمزد مجیدی در این کار پایین تر از کارگردانان بسیاری بود که امسال فیلم ساختند و عوامل خارجی هم به خاطر اینکه دیدند ما برای پروژه‌ای با نام حضرت محمد (ص) قرار است هزینه کنیم گفتند این همکاری برایشان افتخار است و در دریافت دستمزد به ما تخفیف دادند.

تهیه‌کننده «سکوت رعنا» ادامه داد: مدارک و مستندات همه هزینه ها موجود است و از آن طرف برنامه ای که برای این بازگشت سرمایه هم در نظر گرفته شده وجود دارد. یادمان باشد که ما با این فیلم دنیا را با قابلیت های سینمای ایران آشنا کردیم. حواسمان باشد چه می گوییم و چطور می‌گوییم. همه خارجی هایی که به بهانه این فیلم یکسال با ما زندگی کردند اخبار خوبی از ایران و مردمانش با خود به سوغات بردند ما با انتقادات ناآگاهانه خودمان ذهنشان را آلوده نکنیم.

نوشته دفاع نوروزبیگی از فیلم «محمد (ص)»/ با رسانه‌های بیگانه همسو نشوید اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

شاه‌ابراهیمی مدیر و طراح هنری فیلم سینمایی «محمد(ص)» در رابطه با حضور و همکاری با مجید مجیدی به سوره سینما گفت: دعوت شدنم به این پروژه دلایل متعددی داشت ولی شاید مهمترین آن حضورم در چند پروژه تاریخی از جمله «مسافر ری» و «مختارنامه» بود. این نوع کاری که ما در فیلم «محمد(ص)» داشتیم مشابهش را پیش از این همکاران مان هم انجام دادند اما در این ابعاد تازگی داشت چون حمایت مالی در این حد پیش از این سابقه نداشت.

این سینماگر درباره همکاری با میلژن کرکا کلژاکویچ طراح دکور فرانسوی گفت: این فیلم سینمایی نتیجه تعامل درست و منطقی بین دو تیم ایرانی و خارجی بود اگرچه اصل زحمات بردوش همکاران داخلی بود اما زحمات تک تک افراد را باید ارج نهاد و نادیده نگرفت. کرکا کلژاکویچ مدیریت کل کار طراحی و صحنه فیلم را به عهده داشت و بیشتر در فاز اول حضورش پررنگ بود. و در فازهای بعدی به اقتضای شرایط تیم ایرانی مسئولیت ها و بعضا نظارت را بر عهده داشتند.

وی افزود: خوشبختانه بعد از انقلاب همکاران ما حرکت های عمده ای در طراحی فضاهای تاریخی انجام دادند و در این زمینه پیشرفت های چشمگیری داشتیم اگرچه بسیاری نظر بر تاثیر تکنولوژی دارند اما بحث تکنولوژی درباره طراحی صحنه و دکور آنقدر مهم نیست که بخواهیم از آن جزو المان های تاثیرگذار یاد کنیم. عملیات طراحی یک کار آرتیستیک است که اصل آن با قلم و کاغذ انجام می شود و تکنولوژی می تواند بیشتر کمک کننده و پوشش دهنده باشد.

وی درباره شهرک سینمایی که به بهانه تولید فیلم سینمایی «محمد(ص)» ساخته شد گفت: امیدوارم این سازه عظیم ماندگار باشد. افرادی که از این مکان بازدید کردن می گویند کاش دکورها خراب نشود اما اصل ویژگی یک شهرک سینمایی به داشتن زیرساخت های ثابت است به طوری که بتواند قابلیت های بهره وری متفاوتی داشته باشد. این پروژه جزو عظیم ترین تولیدات سینمای ایران است که از هر لحاظ نگاه ویژه ای به آن شده و باید قدر تلاش های مجیدی و همکارانش و هزینه هایی که منتج به این فیلم شده را دانست.

شاه ابراهیمی که طراحی دکور های متفاوتی چون «شهر موشها» و «مختارنامه» را در کارنامه خود دارد درباره تصور خود از آخرین پروژه سینمایی اش گفت: با توجه به جلساتی که پیش از کار داشتیم می دانستیم چه نماها و تصاویری در انتظارمان است. از طرفی باید در نظر داشته باشیم باوجود حمایت هایی که از لحاظ پشت این پروژه بود همه عوامل سعی کردند در بالاترین حد ممکن از سعی و تلاش شان بهره بگیرند. از این نظر ما نباید خودمان را با سینمای جهان مقایسه کنیم هر چند که در این پروژه نسبت به آنها کمتری نداشتیم.

نوشته پروژه «محمد (ص)» نتیجه تعامل درست بین تیم‌ خارجی و ایرانی بود اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

سوره سینما- مهر نوشت: محسن مومنی شریف رییس حوزه هنری سازمان تبلیغات اسلامی در تجلیل از سازندگان فیلم سینمایی «محمد رسول الله» گفت: به سینمای ایران تولید چنین فیلمی را تبریک عرض می‌کنم. هنرمندان مسلمان همیشه آرزومند این هستند که وقتی هنرشان به کمال رسید خدمت حضرت رسول اکرم (ص) ابراز محبت کنند و هنرشان را در ستایش و معرفی آن حضرت به کار گیرند که خوشبختانه این اتفاق در سینمای ایران رخ داد.

وی ادامه داد: سینمای ما خوشبختانه از این جهت در بهترین فرصت، با قدرت و با یک شکوه قابل تحسین این ادای دین را انجام داد. فیلم «محمدرسول الله» به نظر من نشان دهنده بلوغ، قدرت و توانایی سینمای ایران است که دارای استانداردهای جهانی است و در دنیا می تواند رتبه سینمای ایران را بالاتر ببرد.

رییس حوزه هنری با اشاره به عظمت تکنیکی فیلم سینمایی «محمد رسول الله» گفت: خوشبختانه فیلم با وجودی که با پروداکشن زیادی همراه است و دارای عظمت تکنیکی بالایی است، در عین حال فیلم بسیار لطیفی است و کارگردان این توفیق را داشته که این عناصر را با هم همراه کند. ما در این فیلم با جلوه های لطیف و شاعرانه در کنار صحنه های باشکوه مواجه هستیم و این امر به شناخت شخصیت پیامبر اکرم(ص) کمک بسیاری کرده و از سوی دیگر اثر را پر کشش کرده است. ما بیش از سه ساعت فیلمی را نگاه می کنیم که اصلا از دیدنش احساس خستگی نمی کنیم و همچنان آماده هستیم که باز هم ببینم.

مومنی شریف تصریح کرد: در این فیلم همه هنرها دست به دست هم دادند که اثر جذابی به مخاطب ارائه شود و در مرتبه نخست این مدیریت و قدرت کارگردان و فیلمنامه خوبی است که تهیه شده، ضمن اینکه در کنار همه اینها مشخص است انگیزه های زیادی در همه عوامل فیلم به ویژه در سازنده موسیقی و فلیمبردار وجود دارد که باعث شده هرکدام از صحنه ها خودشان تابلویی هنرمندانه باشند. همه اینها کمک می کند که ما در واقع با اثری روبه رو شویم که اگر چه در قصه ممکن است تکراری باشد اما گمان نکنیم که مشغول دیدن یک موضوع تکراری هستیم و این موضوع مهمی است.

وی در پاسخ به پرسشی مبنی بر اینکه مقایسه این فیلم با فیلم معروف مصطفی عقاد درست است یا خیر ؟ توضیح داد: ما ناگزیر از مقایسه هستیم ولی بالاخره آن فیلم مربوط به چندین دهه گذشته است اما این فیلم متعلق به امروز است که با نگاهی تازه توسط یک کارگردان مسلمان ایرانی به مخاطب ارائه شده است و با آن فیلم تفاوت هایی دارد به ویژه همانظور که گفتم لطافت هایی در این فیلم وجود دارد که اینها کار را با فیلم مصطفی عقاد متفاوت کرده است به ویژه اینکه روایت فیلم هم در مقایسه با آن فیلم کاملا تفاوت دارد و فکر می کنم به هر حال فیلم امروز است.

رییس حوزه هنری با اشاره به نحوه همکاری حوزه هنری در اکران فیلم «محمدرسول الله» تصریح کرد: با کمال میل و افتخار وظیفه ماست در اکران هر چه بهتر فیلم همکاری جدی و پر رنگی داشته باشیم و به طور حتم اگر شرایط فراهم شود همکاران من در حوزه هنری این توفیق را خواهند داشت که همه امکانات را در اختیار نمایش فیلم قرار بدهند.

نوشته فیلم «محمد (ص)» شاعرانه‌ای باشکوه است/ ادای دین سینمای ایران اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

نوشته نظر وزیر ارشاد درباره‌ فیلم مجیدی/ «محمد (ص)» افتخار سینمای ایران ست اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

سوره سینما- به گزارش ارتباطات و اطلاع رسانی سی و سومین جشنواره فیلم فجر، مجید مجیدی کارگردان فیلم محمد (ص) اظهار کرد: طبق برنامه ریزی انجام شده اولین نمایش فیلم، روز دوشنبه ۲۰ بهمن برای جمعی از اصحاب فرهنگ و هنر خواهد بود.

وی همچنین اعلام کرد: هماهنگی لازم با ستاد جشنواره صورت گرفته است تا نمایش اختصاصی این فیلم برای منتقدین، نویسندگان سینمایی و اهالی رسانه روز پنجشنبه صورت پذیرد و قرار است دعوت نامه ها روز دوشنبه و سه شنبه توسط ستاد جشنواره تحویل داده شود.امیدواریم در آینده نزدیک، نمایش هایی هم برای عموم مردم داشته باشیم.

ستاد اجرایی جشنواره در حال آماده سازی دعوت نامه ها برای نمایش روز پنجشنبه است. در این رابطه سیداحد میکاییل زاده مدیر ارتباطات و اطلاع رسانی جشنواره فیلم فجر گفت: سیستم نمایش فعلی برج میلاد امکان نمایش فیلم محمد (ص) را ندارد و جایگزینی سیستم مناسب حداقل ۲۴ ساعت زمان می برد.این امر تا ۲۳ بهمن به دلیل برنامه ریزی نمایش فیلم ها در برج میلاد امکان ندارد و از پنجشنبه ۲۳ بهمن برج میلاد در اختیار جشنواره موسیقی فجر بوده و بلیت های این رویداد نیز پیش فروش شده است. لذا برنامه ریزی کردیم همه منتقدان و نمایندگان رسانه های دعوت شده به جشنواره فیلم فجر بتوانند ۲۳ بهمن به تماشای این اثر سینمایی بنشینند.

نوشته رونمایی از فیلم محمد (ص) برای منتقدان، اهالی رسانه و سینماگران اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

مجید مجیدی همزمان با میلاد پیامبر اکرم (ص) خبر داد که فیلمش نیمه‌ دوم سال ۹۳ آماده نمایش می‌شود.

نوشته فیلم سینمایی «محمد» (ص) نیمه دوم سال ۹۳ آماده نمایش می‌شود اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

سوره سینما- مهر نوشت: مدتی پیش مجیدی راهی آفریقا شد تا لوکیشن‌ها را انتخاب کند که آن سفر موفقیت‌آمیز بود و در نهایت مقدمات فیلمبرداری سکانس‌هایی از فیلم «محمد» (ص) فراهم شد و به همین دلیل چهارم خرداد مجیدی به همراه گروه تولید و صادق هاتفی یکی از بازیگران بار دیگر راهی این کشور می‌شود. فیلمبرداری در منطقه آفریقا حدود یک هفته طول می‌کشد و پس از آن مراحل فنی فیلم آغاز خواهد شد. بخش صحنه‌های خارجی فیلم «محمد» (ص) مربوط به ماجرای سپاه ابرهه و حمله فیل‌ها و ابابیل است.

فیلمبرداری این فیلم در کرمان، عسلویه، شهرک سینمایی نور در حوالی شهر قم و … صورت گرفته‌است. در این پروژه مذهبی-تاریخی که با حضور عوامل حرفه‌ای و شاخص خارجی و داخلی ساخته شده است بازیگرانی چون علیرضا شجاع نوری، مهدی پاکدل، محسن تنابنده، مینا ساداتی، ساره بیات، پانته‏‌آ مهدی‏‌نیا و … نقش‌آفرینی می‏‌کنند.

داستان فیلم سینمایی محمد(ص) از دوران جاهلیت و به هنگام تولد آخرین پیامبر خدا حضرت محمد (ص) آغاز شده و در ۱۲ سالگی ایشان در اولین سفر به همراه عمویشان ابوطالب، به شام پس از رسیدن به صومعه بحیرا به پایان می رسد. بحیرا راهبی مسیحی است که درباره ظهور آخرین پیامبر به ابوطالب بشارت می‌دهد. این فیلم توسط موسسه سینمایی نورتابان تهیه می‌شود.

مجید مجیدی این روزها ریاست جشنواره بین‌المللی پیامبر اکرم (ص) را برعهده گرفته است که تنها در یک شاخه نشانه‌نوشته برگزار می‌شود. مجیدی فیلم‌های سینمایی «بید مجنون»، «رنگ خدا»، «باران»، «آواز گنجشک‌ها»، «بچه های آسمان» و… را برعهده داشته است.

نوشته فیلمبرداری پروژه بزرگ «محمد» (ص) در پایان راه اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.