هر هفته چهره‌هایی از دل سینما، موسیقی و هنر سر برمی‌آورند که با حضورشان جریان خبری هفته را شکل می‌دهند. این هفته، روایت ما به سراغ پنج چهره‌ای می‌رود که هر کدام با اتفاقی خاص در صدر اخبار قرار گرفتند؛ یکی با نقشی عاشقانه و خشم‌ نهفته، دیگری با پختگی در چند کاراکتر هم‌زمان؛ یکی با بازگشتی طنزآمیز به پرده نقره‌ای، یکی با حضوری دوجانبه در قصه‌های انتقام، و دیگری با لبخند همیشگی و تجربه‌ای تازه در نقش معلمی پرانرژی.

مجتبی پیرزاده؛ جان‌سختِ عاشق

با پایان سریال «جان‌سخت»، نام مجتبی پیرزاده بیش از همیشه بر سر زبان‌ها افتاد. اشکانِ جان‌سخت، با آن نگاه‌های چندلایه و دیالوگ‌های موج‌دار، بدل به یکی از چهره‌های به‌یادماندنی سریال شد. ویدیوهای وایرال‌شده از بازی او، از اشکانِ عاشق تا اشکانِ انتقام‌جو، نشان از سیر تحولی حساب‌شده شخصیت داشت؛ شخصیتی که ستون اصلی قسمت‌های پایانی سریال بود. پس از نجات از چاه، تمام چشم‌ها به سمت او برگشت و مخاطب منتظر بود تا ببیند این «جان‌سخت» چگونه انتقام خواهد گرفت. اشکان زنده‌مانده از چاه، نگاه‌هایش پر از حرف‌هایی بود که گفته نشد و همین سکوت، جان‌سختش کرد.

پیرزاده در این نقش، بازی متفاوت و چندلایه‌ای ارائه داد؛ او نه بازیگری است که صرفاً دیده شود و برود، و نه اهل شوآف و شهرت بی‌پایه. بریده‌ای از ویدئویی که چهره‌اش را در «جان‌سخت» با گریم منصورِ «پوست شیر» مقایسه می‌کردند، گویای مسیری است که او آگاهانه در آن گام برداشته است. اشکان، در برابر آن هیولای سریال قبلی، انسانی عاشق و شریف باقی ماند. جمله «تو منو احمق فرض کردی اما من خودم نخواستم هفت‌خط باشم» نه‌فقط دیالوگی وایرال‌شده، بلکه فریادی از دل آدم‌های شریف این جامعه بود.

از «سایه‌بان» و «تومان» تا «پوست شیر»، «مرداب» و حالا «جان‌سخت»، پیرزاده پله‌پله بالا آمده و انتخاب‌هایش هوشمندانه بوده‌اند. این روزها او در نمایش «یخ‌بستگی» احمد سلگی هم روی صحنه است؛ نمایشی درباره جدال عشق و نفرت در واپسین لحظات زندگی، با نقش‌آفرینی سارا بهرامی و خود پیرزاده. مسیری که مجتبی پیرزاده طی کرده، او را در جایگاه یکی از امیدهای جدی آینده بازیگری ایران قرار می‌دهد.

امین حیایی؛ سه‌نقشی در پنجاه‌وچهارسالگی

اگر قرار باشد یک بازیگر را به‌خاطر تنوع نقش‌هایش در این هفته برجسته کرد، آن بازیگر امین حیایی است. از بازی کمدی‌اش در «کوکتل مولوتف» گرفته تا نقش جدی و روان‌پریش‌اش در «زیبا صدایم کن» و حضورش در سریال «آبان»، حیایی این روزها یکی از پرکارترین و درعین ‌حال موفق‌ترین چهره‌هاست.

«زیبا صدایم کن» ساخته رسول صدرعاملی، فیلمی تحسین‌شده در جشنواره فجر بود که حالا روی پرده سینماست. بازی حیایی در نقش پدری روان‌پریش، چهره‌ای متفاوت از او به نمایش گذاشت؛ نقشی که می‌توان آن را یکی از معدود پدرانگی‌های عاشقانه سینمای ایران دانست. اگرچه داوران فجر ترجیح دادند سیمرغی به او ندهند، اما تحسین‌ها و واکنش‌ها نشان می‌دهد که این یکی از بهترین بازی‌های او در سال‌های اخیر است. فیلمی که  به‌گونه‌ای باورپذیر از مهربانی گفت و گمان می‌رود علاوه بر اینکه برای حیایی نقشی سخت و متفاوت را رقم زد، ترانه‌ای دیگر را نیز به سینما ایران هدیه دهد.

با اکران «زیبا صدایم کن»، ویدیوهای حضور گرم  امین حیایی در کنار مردم، مهر تأییدی بود بر محبوبیت دیرینه و بی‌زوال او. سال‌هاست که بازی‌اش از مرز تجربه گذشته و به اقلیم پختگی رسیده. حالا در فیلمی تازه، در نقشی ظاهر شده که هیچ‌گاه پیش‌تر تجربه‌اش نکرده بود: مردی رنج‌کشیده و ساکن آسایشگاه روانی. نقشی که برای هر بازیگری، آزمونی بلندپایه است؛ یک قله‌ تازه برای فتح شدن. حیایی اما با صلابت بالا رفت و ایستاد بر فراز آن.

هم‌زمان، در «کوکتل مولوتف» نقش‌آفرینی کمیک حیایی در فضای پیش از انقلاب، چهره‌ای متفاوت‌تر و سبک‌سرانه‌تر از او به نمایش گذاشت. در سریال «آبان» نیز، بازی او در نقش بابک مورد توجه قرار گرفته است. او حالا با سه کاراکتر کاملاً متفاوت، در ۵۴ سالگی، کاری کرده که کمتر بازیگری در سینمای ایران موفق به انجام آن شده است.

رضا عطاران؛ بدلِ خندانِ صدّام

رضا عطاران همیشه چهره‌ای محبوب بوده؛ بازیگری که کمدی را نه‌فقط در نقش‌هایش، بلکه در زندگی و رفتارهایش جاری کرده است. در هفته‌ای که گذشت، با شروع اکران «صددام» به کارگردانی پدرام پورامیری، دوباره نامش بر سر زبان‌ها افتاد. عطاران در این فیلم نقش بدل صدام را بازی می‌کند و بسیاری، حضور او را مهم‌ترین عامل فروش بالای فیلم در روزهای نخست می‌دانند.

او پیش‌تر هم در «نهنگ عنبر»، «هزارپا» و «مصادره» چهره‌ای نوستالژیک از دهه ۵۰ و ۶۰ ارائه داده بود و در «صددام» هم همین مسیر را ادامه داده است. اما چیزی که او را از دیگر بازیگران متمایز می‌کند، رفتارهای صمیمانه و مردمی‌اش است. در نشست خبری فیلم در فجر، با شوخی‌هایش فضای رسمی نشست را شکست و باز هم نشان داد که کمدی برای او فقط بازیگری نیست، بلکه در شیوه زیست و کنش‌های شخصی‌اش نیز جاری است.

حضور عطاران در سریال جدید «اجل معلق» ساخته عادل تبریزی نیز، باعث شده دوباره نامش در شبکه‌های اجتماعی بالا بیاید. این سریال به‌زودی در شبکه نمایش خانگی منتشر می‌شود و باید دید آیا موفقیتی مشابه سینما برای او در شبکه نمایش خانگی هم رقم خواهد خورد یا نه. عطاران حتی اگر فیلمی ناموفق هم داشته باشد، محبوبیتش خدشه‌دار نمی‌شود. از «خانه‌به‌دوش» و «متهم گریخت» تا «دفتر یادداشت» و «نهنگ عنبر»، او کمدینی است که همچنان برای مردم زنده و مهم است.

مینا ساداتی؛ انتقام در دو نقش

مینا ساداتی این روزها در اوج توجه است؛ بازیگری که هرچند کم‌کار بوده، اما با دو نقش هم‌زمان در شبکه نمایش خانگی حضور پررنگی دارد. در سریال «آبان»، در نقش هدیه، زنی شکست‌خورده و انتقام‌جو ظاهر شده؛ نقشی که ابتدا قرار بود نیکی کریمی ایفا کند. هدیه، زنی خاکستری است که با نقشه‌ای زیرکانه، برادرِ معشوق سابقش را وسیله انتقام کرده است.

در «جان‌سخت» نیز ساداتی با بازی در نقش صدف، یکی از شخصیت‌های کلیدی قسمت‌های پایانی سریال شد. صدف برخلاف هدیه، شخصیتی مثبت و پرانرژی است که با گذشته‌ای مجهول و روحیه‌ای شوخ، در مسیر کمک به دوستان جدیدش قدم می‌گذارد.  وجه اشتراک هر دو نقش، عنصر انتقام است؛ یکی با ذهنی سرد و منفعت‌طلب و دیگری با دل‌گرمی به رفاقت.

حضور ساداتی در «جان‌سخت» موجب شد بسیاری او را برگ برنده سریال در روزهای پایانی بدانند. ویدیوهای مشترک او با اشکان (مجتبی پیرزاده) در فضای مجازی پربازدید شد و صدف در تضاد با هانیه (ماهور الوند) به شخصیتی محبوب تبدیل شد؛ انگار تسکینی بود برای عشق زخمی «جان‌سخت».

ساداتی پس از «درخت گردو» در سینما فعالیتی نداشته و در این سال‌ها بیشتر در نمایش خانگی ظاهر شده است؛ با این‌حال، بازی متفاوتش و حضورش در «دفتر یادداشت» در کنار رضا عطاران و حالا در «جان‌سخت» و «آبان»، نشان می‌دهد که می‌تواند در مدیوم نمایش خانگی هم بدرخشد. باید دید آیا این روند ادامه‌دار خواهد بود یا خیر.

رامبد جوان؛ بازگشت پرانرژی یک مربی همیشه خندان

در هیاهوی خبرهای سینمایی، نام رامبد جوان دوباره سر زبان‌ها افتاد؛ این بار نه با «خندوانه» بلکه با حضورش در جشنواره فیلم ۱۰۰، جایی که او در قامت استاد کارگاه آموزشی ظاهر شد. برای بسیاری، حضور رامبد در میان جوانان مشتاق سینما غافلگیرکننده و در عین حال دلگرم‌کننده بود. او در این کارگاه، چکیده‌ای از ۳۵ سال تجربه‌اش را با شور و حرارتی آشنا، به نسل تازه منتقل کرد؛ با همان حرکات نرمشی و بازیگوشانه‌ای که از خندوانه در ذهن‌مان مانده، نشان داد هنوز همان پسر شوخ و شیرین «خانه سبز» است.

رامبد پیش‌تر نیز خود را به‌عنوان مربی در قاب خندوانه معرفی کرده بود؛ برنامه‌ای که تنها یک شوی تلویزیونی نبود، بلکه به سکوی پرتاب استعدادهای تازه‌نفس بدل شد. او با آیتم «خنداننده شو» بستری برای تولد نسل جدید استندآپ‌کمدین‌ها فراهم کرد. حالا، با پایان خندوانه در تلویزیون، پروژه‌ای تازه با عنوان «کارناوال» را برای شبکه نمایش خانگی در دست دارد؛ مسابقه‌ای جدی، بزرگ و حرفه‌ای در همان مسیر.

همزمان، خبر همکاری دوباره او با مهراب قاسم‌خانی بعد از ۱۶ سال هم سروصدا کرد. این دو، پس از سریال «مسافران»، حالا در رئالیتی‌شوی «نقطه جوش» بار دیگر کنار هم قرار گرفته‌اند. رامبد در این سال‌ها، چه در تلویزیون و چه در سینما، همیشه دنبال راهی بوده برای عادی‌سازی شادی و لبخند. حتی اگر برخی پروژه‌هایش به هدف نرسیده باشند، نام او برای مردم گره‌خورده با خندوانه، با جناب‌خان، با خنده‌هایی که واقعی‌اند.

رامبد برگشته، پرکار و پرانرژی؛ حال باید دید این بازگشت، چقدر از جنس موفقیت خواهد بود.

نوشته از خشم عاشقانه «مجتبی» تا انتقام‌جویی دوگانه «مینا» اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

پیمان معادی، مینا ساداتی، مینو شریفی و مهران مدیری بازیگران این فیلم هستند.

محمدحسین مهدویان کارگردان «درخت گردو» پیش‌ازاین ساخت فیلم‌های سینمایی «ایستاده در غبار»، «ماجرای نیمروز»، «لاتاری» و «ماجرای نیمروز: رد خون» را در کارنامه خود دارد و سریال «زخم کاری» به کارگردانی او در حال پخش در شبکه نمایش خانگی است.

ساخت آنونس: مسعود رفیع‌زاده

نوشته رونمایی از آنونس فیلم سینمایی «درخت گردو» اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

پیش از این محسن کیایی، بهنام تشکر، ساغر قناعت و پانته آ پناهی ها نیز جلوی دوربین رفته بودند.

فردین خلعتبری نیز قرار است موسیقی این فیلم را بسازد.

فیلم سینمایی «جشن دلتنگی» درباره رابطه واقعی آدم‌ها و گره خوردن آن با فضای مجازی است وسازندگان فیلم تلاش دارند تا اولین نمایش فیلم در سی و ششمین دوره جشنواره فیلم فجر باشد.

بابک حمیدیان، محسن کیایی، بهنام تشکر، مینا ساداتی، پانته آ پناهی‌ها، ساغر قناعت، پریوش نظریه روزبه فدوی، عرفان ناصری، علی دهبان و ندا عقیقی به عنوان بازیگران فیلم جشن دلتنگی هستند

عوامل فیلم سینمایی «جشن دلتنگی» عبارتند از: کارگردان: پوریا آذربایجانی، نویسنده فیلمنامه: پوریا آذربایجانی و مونا سرتوه، مدیر فیلمبرداری: علیرضا زرین‌دست، طراح چهره‌پردازی: مهرداد میرکیانی، صدابردار: آرش برومند، تدوینگر : خشایار موحدیان   دستیار اول کارگردان و برنامه‌ریز: حمیدرضا غفارزاده، مسوول لباس: مرضیه حبیبی، دستیار دوم کارگردان: مهیار اسلامی، مدیر صحنه: امیرعباس دهقانی، مدیر تدارکات: حسین روزبهانی، دستیار تدارکات: اسماعیل شاهیوند، منشی صحنه : آرزو نیکپور، عکاس: مونا سرتوه، مدیر روابط عمومی و تبلیغات : علی زادمهر، تهیه‌کننده: علی قائم‌مقامی.

نوشته بابک حمیدیان و مینا ساداتی مقابل دوربین «جشن دلتنگی» رفتند اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

در تازه‌ترین مرحله از روند ساخت این فیلم مینا ساداتی  و بابک حمیدیان  به عنوان بازیگر و خشایار موحدیان  به عنوان تدوینگر به پروژه سینمایی «جشن دلتنگی» پیوستند  مینا ساداتی و بابک حمیدیان در این فیلم نقش یک زوج جوان را بازی می کنند.

پیش از این پانته آ پناهی ها ،بهنام تشکر،محسن کیایی،ساغر قناعت به عنوان بازیگران فیلم «جشن دلتنگی» معرفی شده بودند.

فیلم «جشن دلتنگی» درباره رابطه واقعی آدم‌ها و گره خوردن آن  با فضای مجازی است و فیلمبرداری فیلم بعد از تکمیل شدن عوامل و بازیگران نیمه آبان ماه در تهران آغاز می‌شود و سازندگان فیلم  تلاش دارند تا اولین نمایش فیلم در  سی و ششمین دوره  جشنواره فیلم فجر باشد.

عوامل فیلم سینمایی «جشن دلتنگی» عبارتند از: کارگردان: پوریا آذربایجانی، نویسنده فیلمنامه: پوریا آذربایجانی و مونا سرتوه، مدیر فیلمبرداری: علیرضا زرین‌دست، طراح چهره‌پردازی: مهرداد میرکیانی، صدابردار: آرش برومند، تدوینگر : خشایار موحدیان  صحنه‌آرا: مرتضی فربد، دستیار اول کارگردان و برنامه‌ریز: حمیدرضا غفارزاده، مسوول لباس: مرضیه حبیبی، دستیار دوم کارگردان: مهیار اسلامی، مدیر صحنه: امیرعباس دهقانی، مدیر تولید : مجید بابایی، مدیر تدارکات: حسین روزبهانی، دستیار تدارکات: اسماعیل شاهیوند، عکاس: مونا سرتوه، مدیر روابط عمومی و تبلیغات : علی زادمهر، تهیه‌کننده: علی قائم‌مقامی.

بازیگران : بابک حمیدیان،محسن کیایی،بهنام تشکر،مینا ساداتی،پانته آ پناهی ها، ساغر قناعت.

نوشته مینا ساداتی و بابک حمیدیان به «جشن دلتنگی» پیوستند اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

در این افتتاحیه از عوامل فیلم «هیهات» از جمله محمدرضا شفیعی تهیه‌کننده، هادی مقدم دوست، دانش اقباشاوی (کارگردانان فیلم)، بابک حمیدیان و مینا ساداتی تجلیل شد.

بابک حمیدیان گفت: در این چند سال اخیر بنا به موقعیت‌های مختلف جوایز سینمایی زیادی گرفتم. زمانی که وارد دانشگاه هنر و معماری شدم رویایم خواندن رشته تئاتر بود و به آن دست پیدا کردم.

وی ادامه داد: از سال ۷۸ که وارد دنیای حرفه‌ای بازیگری شدم در لحظه حضور در محیط‌های دانشگاهی بیشترین امنیت را احساس کردم برای اینکه خودم آدم دانشگاهی هستم و درس رشته مورد علاقه خودم را خواندم. همین احساس دوباره به سراغم آمده است. ورود به دانشگاه تهران رویای خیلی‌ها است، البته همسر من در این دانشگاه درس خوانده است. ما دانشگاه آزاد بودیم و شما ما رو قبول نمی‌کردید.

وی در خصوص فیلم «هیهات» اظهار داشت: این فیلم جزو محصولات فرهنگی سینما به حساب می‌آید. خوشحالم در این سال‌ها به گونه‌ای با بازیگری رفتار کردم که کمیت نقش‌ها پیشنهادی برایم مهم نبود بلکه کیفیت کار مهم تر است. به خاطر همین مسئله در این سال‌ها کمتر نقش اول بازی کردم.

حمیدیان ادامه داد: جریان فیلم «هیهات» ویژه است چراکه با چهار کارگردان ساخته شد. سفر جالبی به کربلا داشتیم و با وجود اتفاقاتی که در اطراف کربلا رخ می‌دهد، ما در امنیت کامل بودیم و با جسارت فیلم را ساختیم.

بابک حمیدیان در در این مراسم از مینا ساداتی همسر خود تجلیل کرد.

مینا ساداتی گفت: خوشحالم که بعد از ۷ سال دوباره به دانشگاه تهران برگشتم. کاش در وقت اداری آمده بودم و برای دریافت مدرکم اقدام می‌کردم.

نوشته بابک حمیدیان و مینا ساداتی در افتتاحیه «هیهات» تجلیل شدند اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

متقاضیان اکران دانشگاهی فیلم‌ سینمایی هیهات می‌توانند از طریق سایت «اکران سینما مارکت» به نشانی ekran.cinemamarket.ir و یا تماس با شماره تلفن ۰۲۱۶۳۴۶۲۳۰۲ نسبت به هماهنگی اکران فیلم ‌سینمایی «هیهات» در دانشگاه خود اقدام نمایند.

گفتنی است فیلم‌سینمایی «هیهات» ، نخستین فیلم ۴ اپیزودی کشور و فیلم محرم ۹۵ سینمای ایران است که تهیه کنندگی آن بر عهده محمدرضا شفیعی و کارگردانی آن با هادی نائیجی، دانش اقباشاوی، سید روح الله حجازی و هادی مقدم دوست است.

حمید فرخ نژاد، بابک حمیدیان، حامد بهداد، مینا ساداتی و آلا نجم نیز از بازیگران این فیلم هستند.

نوشته تجلیل از بابک حمیدیان و مینا ساداتی در دانشگاه تهران اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

فیلمنامه ۵ بار بازنویسی شد

درباره شکل گیری «امکان مینا» و این که چقدر در فکر اولیه تا اجرا موثر بودید.

یکی از دوستان طرح ابتدایی و اولیه ای درباره  قصه ای که در حوالی سالهای دهه ۶۰ اتفاق می افتد را به بنده  پیشنهاد داد. فکرو ایده اولیه خوب بود اما  برای رسیدن به طرح اولیه نیاز به کارزیادی داشت به همین منظور نزدیک به ۷ ماه زمان صرف این مهم شد  تا طرح اولیه با کمک دوستان شکل گرفت و پس از اینکه تقریباً طرح اولیه از آب و گل در آمد از آقای کمال تبریزی (کارگردان) و  فرهاد توحیدی(فیلمنامه نویس) دعوت کردیم برای همکاری در این پروژه به ما بپیوندند. با خواندن طرح اولیه دوستان علاقمند شدند و آقای توحیدی نگارش اثر را برعهده گرفتند و حدود ۵ بار بازنویسی فیلمنامه انجام شد تا دوستان  اعلام رضایت کردند که اثر آماده جلوی دوربین رفتن است.

فیلمنامه «امکان مینا» اثر ارزشمندی است

برای رسیدن فیلمنامه به آنچه که مورد تایید دوستان و حضرتعالی باشد کار بازنویسی زیر نظر خودتان جلو می رفت؟

بله . کار گروهی بود.  کارگروهی تشکیل شد که بنده، آقای توحیدی و آقای تبریزی و دوستان دیگر در این گروه حضور داشتیم نظرات مختلف را هم می گرفتیم و در نهایت فیلمنامه آماده شده . به نظرم در مجموع یکی از فیلمنامه هایی است که به لحاظ ساختار و مضمون در سینمای ایران (به خصوص  در این سالها) فیلمنامه ارزشمندی است.

به لحاظ وجه انسانی و عاشقانه شامل زمان و مکان نمی شود

تعدادی از آثار که امروز در جشنواره هم شاهدشان هستیم برای ترسیم موقعیتی از فضای امروز جامعه به دهه های گذشته پناه می برند و وقایع را به امروز تعمیم می دهند. امکان مینا چقدر از این ترفند بهره برده است؟

اساس قصه «امکان مینا» یک قصه عاشقانه است به معنی یک زندگی مشترک که در بستر دهه ۶۰ شکل گرفته اما به لحاظ وقایع و اتفاقاتی که در  دهه ۶۰ پیش می آید و  مسایل آن روز؛ از یک سو جامعه درگیر دفاع بود  و از سوی دیگر درگیری با برخی از گروه های مختلف سیاسی که راهشان را از راه انقلاب جدا کرده بودند دیده می شد.  قصه «امکان مینا» به شرایط آن دوره می‌پردازد و اتفاقات آن دوره و مسایل اجتماعی آن دوره را به تصویر می کشد و لی به لحاظ وجه انسانی و عاشقانه ای که دارد طبیعتاً مانند هر اثر هنر ماندگاری  حرف فیلم می تواند شامل زمان و مکان نشود و در همه دوره ها بتوان با آن همذات پنداری کرد.

مروجان اخلاق اسلامی ایرانی باید به جامعه امید بدهند

اکثر آثار اجتماعی دارای پایان های ناامیدکننده و شاید تلخ باشند که چندی پیش هم یکی از اعضای هیات انتخاب به این مهم تاکید داشتند امکان مینا چه شرایطی را برای مخاطب رقم می زند؟

اساساً اگر به  کارنامه کاری من (در مقام تهیه کننده) دقت کرده باشید به هیچ وجه فیلم ناامیدکننده، تلخ و سیاه ساختن  دیده نمی شود من به شخصه به لحاظ اعتقادی و باورهای خودم به این مهم توجه دارم که انسان هیچ گاه نباید ناامید شود و دوم این که کسانی که در حوزه فکر و اندیشه کار می کنند نباید به این اندیشه (ناامیدی) دامن بزنند به خصوص در شرایط حاضرکه  جامعه ما با مشکلات و مسایل مختلف فراوانی روبرو است .  مردم گرفتار مجموعه ای از مسایل معیشتی، اقتصاد ی و خانوادگی هستند و عقل سلیم حکم می کند کسانی که در مقام خیرخواه و مروج اخلاق اسلامی – ایرانی هستند می باید در این حوزه (امید بخشی) به جامعه فعالیت بیشتری داشته باشند . اینکه ما بتوانیم به جامعه روحیه مقاومت و ایستادگی و سر خم نکردن در مقابل مسایل را به خصوص با باورمندی های اعتقادی به شکل هنرمندانه به جامعه منتقل کنیم  از اهمیت خاصی برخوردار است.

در این اثر به سراغ قشر همیشه فعال عرصه رسانه «خبرنگاران» رفتید، چقدر در ارایه درست این شغل موفق عمل کردید؟

در فیلم  «امکان مینا» شغل شخصیت اصلی فیلم که نقش آن را« میلاد کی مرام» به خوبی ایفا کردند خبرنگار در آن ایام است. ایشان از عهده نقش به خوبی برآمدند و تلاش کردیم  موقعیت خبرنگار در آن شرایط را در مدنظر داشته باشیم . بیش از این  معذورم از بازگویی  قصه اما  امیدوارم دوستان عزیز خبرنگار و اهالی رسانه  از نگاه به این قشر رضایت داشته باشند.

چقدر در ارایه شخصیت درست خبرنگار در هنگام نگارش فیلمنامه ازحضور کارشناسان رسانه بهره بردید؟

شغل شخصیت اصلی خبرنگار است و حوادث فیلم به گونه دیگری رقم می خورد و در بخش هایی از فیلم  به نمایش خبرگزاری های ان دوره و مناسباتی که حاکم بود صحنه هایی  خاص داریم که نشان از فضای فعالیت خبرنگار در آن دوره را می دهد.

به دنبال شخصیت مناسب برای ایفای نقش هستم نه معروف بودن

در این فیلم هم مانند برخی از آثار دیگر از بازیگر مطرح و استار استفاده نکردید.

باور من به شخصه  این است که من به دنبال شخصیت مناسب  و بازیگری که از عهده نقش قصه  بربیاید می روم و  خیلی به دلیل معروف بودن  یک هنرپیشه از آن  استفاده نمی‌کنم . ردپای این تفکر من در آثارم به وضوح قابل رویت است  نمونه بارز آن فیلم «طلا و مس» و «زیر نور ماه» و…  بعد هم دوستانی که نقش های اصلی را عهده دار بودند چهره های سرشناسی شدند که باعث امیدواری ما است . در این فیلم آقای کی مرام و خانم ساداتی از امیدهای آینده سینمای ایران هستند به شرطی که خودشان انتخاب های درستی داشته باشند.

امکان مینا قواعد استاندارد سینما را لحاظ کرده است/ پایان تکان دهنده

چقدر به گیشه امکان مینا امیدوار هستید؟

امکان مینا تمام قواعد  استاندارد سینما اعم از نوع داستان ، شکل و روایت فیلمنامه، داشتن قهرمان که مخاطب با آن همذات پنداری کند همچنین  قصه پرکشش و پر تعلیق را داراست فیلم دارای  پایان تکان دهنده ای است که  امیدوارم بتواند در سطح وسیعی با مخاطب ارتباط برقرارکند.

داوران به عدالت رای دهند/ تمام عناصر فیلم را ببینند

پیش بینی شما از ارایه سیمرغ  به امکان مینا چه تعداد است؟

من ترجیح می دهم به این چیزها فکر نکنم و در وهله اول پسندیده شدن این فیلم و مورد توجه قرارگر فتنش در وهله اول اهیت برایم  قرار دارد. اما امیدوارم هستم هیات داوری طبیعتا با انصاف و  عدالت همه آثار را بررسی کند و در همه رشته ها، افرادی که ذی حق هستند و تلاش مضاعفی کردند و این را می توان در اثرشان مشاهده کرد را مورد توجه قراردهند. افرادی که  کم کاری نکردند ، در این شرایط ریسک کردند و وارد حوزه ها و زمینه هایی  شدند که کمتر مورد توجه قرار می گیرد  و شاید سینمای ایران نگران ورود به این حوزه ها است  یا پرداختن به سوژه هایی که  ممکن است هزینه داشته باشد و…  همه این فاکتورها را بالاخص ساختار و بافت هنری کار را مد نظر قرار دهند؛ رای عادلانه بدهند.  تمام عناصر فیلم ها و حرفه هایی که در ساخت فیلم موثر هستند (صرفا تهیه کنندگان مد نظرم نیست) اگر فیلمبرداری خوبی هست، کارگردانی خوبی هست و… در هر فیلمی طبیعتا با انصاف و عدالت دیده  شود.

منبع: فارس

نوشته از پوستر فیلم «امکان مینا» رونمایی شد / «امکان مینا» فیلمی با پایان تکان دهنده اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

پاکدل که به زودی بازی‌اش در فیلم سینمایی «محمد(ص)» بر پرده سینماها می‌آید درباره انتقاداتی که تا الان بر این فیلم وارد شده به سوره سینما گفت: پروژه «محمد (ص)» با هیچ کار دیگری قابل قیاس نیست. هر فیلمی بنا به بزرگی و وسعتی که دارد حواشی‌اش هم بزرگ است. «محمد (ص)» فیلم کوچکی نیست که ساده بشود از کنارش گذشت. این فیلم در مورد یک موضوع حساس است و بعید نیست حواشی داشته باشد، اما این اصلا مهم نیست.

وی افزود: با کمک اصحاب رسانه و مردم که نگاهشان پاک‌ترین نوع قضاوت است به زودی فیلم دیده می‌شود و مورد بررسی قرار می‌گیرد آن زمان می توان درباره همه انتقادهایی که تا الان توسط یک سری افراد مطرح شده صحبت کرد. الان که هنوز مردم فیلم را ندیده اند این نظرها را گروهی بیان می‌کنند که ممکن است در موضعشان حب و بغض وجود داشته باشد. ممکن است عده ای سهمی از فیلم نبرده باشند و همه این‌ها باعث بیان برخی حرف و حدیث‌ها شود که نباید به آن توجه کرد.

پاکدل گفت: پروژه «محمد (ص)» هنوز تمام نشده. از نظر من یک فیلم سینمایی از طرح و ایده شروع می شود و تا روز آخر اکران و پخش تلویزیونی به سرانجام می‌رسد. امیدوارم به بهترین شکل همه چیز پیش برود و بعد بتوانیم به تولید سری های بعد این پروژه فکر کنیم. «محمد (ص)» صرفا یک کار تاریخی نبود، بلکه فیلمی با پروداکشن عظیم است. بعد از این هم اگر چنین پیشنهادی داشته باشم با همه مصائب و سختی‌هایش حتما قبول خواهم کرد.

بازیگر سرشناس تئاتر افزود: اگر برای برخی از کارهای حساس سینمایی مشکلاتی پیش می آید، اما می‌توان با آگاهی کلی و گسترده از ایجاد حواشی جلوگیری کرد. بعضی وقت‌ها این مسایل ناخودآگاه پیش می آید و باید مسئولان فرهنگی این فضا را مدیریت کنند .متاسفانه برخی از این فیلم‌ها مدیریت صحیح نبود و باعث شد اتفاقات ناخوشایندی رخ دهد. دو اثر فاخر و عظیم «محمد (ص)» و «رستاخیز» از لحاظ ژانر و مضمون تاریخی، شباهت دارند اما به هیچ وجه نباید در آینده این دو فیلم با هم مقایسه شوند.

بازیگر مجموعه «اولین شب آرامش» ادامه داد: این دو فیلم از لحاظ ساختار ، شکل و وسعت در دو فضای کاملا متفاوت هستند و ارتباطی باهم ندارند. من هنوز «رستاخیز» را ندیده‌ام و نمی‌دانم چه مشکلاتی پیش آمده اما این فیلم یک محصول فرهنگی است از کارگردانی به نام احمدرضا درویش. کارگردان بزرگی که قبلا به این سینما جواب پس داده و کارنامه‌اش را همه می‌شناسند. دلیل این هجمه که برای او اتفاق افتاده را اصلا متوجه نمی‌شوم و نمی‌دانم چه کسی باعث بروز این اتفاقات می‌شود.

مهدی پاکدل گفت: من با چند نفر از کسانی که جلوی وزارت ارشاد اعتراض کرده بودند صحبت کردم و متاسفانه متوجه شدم آنها فیلم را ندیده بودند مثل من که هنوز آن را ندیده‌ام و هیچ قضاوتی درباره خود اثر نمی‌توانم نداشته باشم. مسلما دست هایی پشت پرده است تا فیلم شرایط ویژه ای پیدا کند.

وی درباره سایر فعالیت های خود گفت: در سریال تلویزیونی «کیمیا» حضور دارم. گروه در حال حاضر برای ضبط برخی صحنه ها به گرجستان رفته اند و زمانی که بازگردند بازی من هم دوباره آغاز می شود و احتمالا تا سه ماه آینده تصویربرداری به پایان برسد. علاوه بر این قرار است به زودی با گروهی از بازیگران درجه یک تئاتر، نمایش «جنایت و مکافات» را روی صحنه ببریم.

نوشته بعضی مخالفان «رستاخیز» آن را ندیده‌اند/ از کنار پروژه عظیم «محمد (ص)» نمی‌توان ساده گذشت اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

سوره سینما- محیا رضایی: اولین تجربه تلویزیونی مینا ساداتی این شب‌ها از شبکه سه روی آنتن می‌رود. این بازیگر که با فیلم «عیار ۱۴» ساخته پرویز شهبازی به سینما معرفی شد در فیلم «محمد رسول الله (ص)» نقش مادر گرامی پیامبر اسلام را بازی کرده است. این فیلم به زودی روی پرده سینماها می‌رود. بینندگان سریال‌های تلویزیون این شب‌ها، می‌توانند بازی ساداتی را در نقش دختری مستقل و بااراده در مجموعه «تنهایی لیلا» ببینند.

چه ویژگی باعث شد «تنهایی لیلا» را به عنوان اولین تجربه تلویزیونی خودتان انتخاب کنید؟

مینا ساداتی: لیلا دختری متفاوت است و همین تفاوت باعث شد من بعد از سال‌ها بازیگری سینما یک نقش تلویزیونی را قبول کنم. لیلا شخصیت محوری قصه است و تجربه بازی در نقشی برای من بود که با تمام فراز و فرود دوستش داشتم. حضور محمدحسین لطیفی هم البته در این انتخاب نقش بسزایی داشت. او کارگردانی است که در تلویزیون به کارش تسلط کامل دارد و من برای اینکه بدانم مخاطب تلویزیون چطور با لیلا ارتباط می‌گیرد در تک تک سکانس ها با مشورت کارگردان جلوی دوربین رفتم.

لیلای این قصه چقدر برای مینا ساداتی آشنا بود و به نظرتان چقدر در دل مردم نشسته؟

این کاراکتر هیچ شباهتی به مینا ساداتی ندارد. من هیچ وقت زندگی در خارج از کشور نداشتم و در زندگی شخصی هم با چنین مردی روبرو نشدم اما در واکنش هایی که از مردم می‌بینم برایم خیلی جالب توجه است. اینکه خانمی برای نگرانی لیلا نگران می‌شود و نذر می کند به زمین موروثی اش برسد من را راضی می کند که کارم خیلی اشتباه نبوده و توانستم نقش را باورپذیر کنم.

در این بین مردمی هستند که بر حسب سلیقه شاید خیلی با «تنهایی لیلا» و به خصوص کاراکتر لیلا و محمد ارتباط نگرفتند. قبول دارید قصه کمی دور از فضای واقعی و تاحدی تخیلی است؟

دقیقا به شما حق می دهم. حس خود من هم به عنوان مینا ساداتی همین است که شما به آن اشاره کردید، ولی به نظر من اگر کل ماجرا را به این چشم ببینیم که «تنهایی لیلا» داستانی است روایتگر چند نفر که ابتدایش هم با «یکی بود یکی نبود» آغاز می شود و ما می دانیم که قرار نیست این داستان نمود بیرونی داشته باشد بلکه با شنیدن آن آرام آرام خودمان را در قالب شخصیت ها می‌گنجانیم، پیچیدگی‌های ماجرا برایتان حل می‌شود. اگر نگاهتان به این مجموعه تغییر کند آن وقت پذیرفتنش راحت تر می‌شود. با دید بازتری می‌بینیم که آدمها چطور قصه را باور کردند و پابه پای نقش ناراحت یا خوشحال می شوند. این ماجرا دقیقا مثل همان قصه های زمان بچگی است که قبلا از روی کتاب بود اما الان در صفحه تلویزیون ظاهر می‌شود و ما را احساساتی می کردند. درست است. دلیل ندارد هر فیلمی که بازی می کنیم ما به ازای بیرونی آن هم وجود داشته باشد. تنها تلاش کردم همان چیزی که برای من و تو غیر واقعی است را واقعی و باورپذیر بازی کنم.

تفاوت شرایط کار در تلویزیون و سینما محسوس است. باتوجه به طولانی بودن زمان کار، باز هم به ادامه فعالیت در تلویزیون رغبت دارید؟

الان که هنوز تصویربرداری تمام نشده با قطعیت می گویم که حاضر نیستم در هیچ کار تلویزیونی دیگری بازی کنم. من تجربه این شکل کار تلویزیونی نداشتم که به مدت طولانی هرروز سر صحنه بروم اما به عنوان یک کار حرفه ای به آن نگاه کردم و به خوبی این تجربه را از سر گذراندم. آقای لطیفی می‌گوید اینقدر با قطعیت نگو، ولی آنقدر خسته هستم که فعلا قصد دوباره سریال بازی کردن ندارم.

بسیاری از همکاران سینمایی شما این روزها تلویزیون و شبکه نمایش خانگی را ترجیح داده اند. به نظر شما ویدیو رسانه چقدر می تواند در کنار سینما و تلویزیون موثر ظاهر شود؟

نگاهم به شبکه نمایش خانگی کاملا مثبت است. این رسانه یک امکان است برای تماشاگر و بازیگران. حضور سریال هایی که در شبکه نمایش ساخته می‌شود سطح سلیقه مردم را نسبت به زمانی که فقط سریال ها از تلویزیون پخش می‌شد تغییر داده است. به عنوان کار حرفه ای گاهی نیاز به امکاناتی داریم که تلویزیون در توانش نیست آنها را ارائه دهد. وقتی نمایش خانگی بتواند این تسهیلات را بدهد کارهای خوبی هم انجام می شود.

به عنوان مثال سریال «دندون طلا» ی میرباقری یکی از این محصولات است. من هنوز این مجموعه را ندیدم اما سالها پیش به تماشای تئاترش نشستم و به نظرم خیلی کار مهمی کردند چون تبدیل آن نمایشنامه به یک سریال ارزشش را داشت. ضمن اینکه به نظر من مردم بابت هر محصولی که پول پرداخت می‌کنند قدرش را هم بیشتر می دانند.

تلویزیون بیشتر از سینما در معرفی یک بازیگر نقش دارد. پخش «تنهایی لیلا» همزمان شده با اکران فیلم سینمایی «محمد(ص)».  ممکن است بعد از این به عنوان بازیگر نقش های مذهبی شناخته شوید.

همزمان شدن سریال با اکران فیلم سینمایی «محمد(ص)» کاملا غیر قابل پیش بینی بود، اما برای من این موضوع حائز اهمیت نیست. وقتی تصمیم می‌گیرم یک کاراکتر را بازی کنم خیلی به اینکه نقش مذهبی است یا نه فکر نمی کنم. من به ویژگی های یک کاراکتر نگاه می کنم. ضمن اینکه قرار نبود همزمانی در پخش این آثار اتفاق بیفتد. فکر می‌کردیم پخش «تنهایی لیلا» یک ماه پیش به پایان برسد و نمی‌دانستم زمان اکران فیلم «محمد(ص)» دقیقا چه زمانی است اما این هم جزو اتفاق‌های پیش بینی نشده ای است که من به فال نیک می‌گیرم.

تجربه بازی در نقش مادر حضرت محمد (ص) چطور بود؟

همکاری در این پروژه برای من سعادتی بود. می‌دانم این موقعیت دیگر نه برای من تکرار می شود و نه برای هیچ بازیگر دیگری. می‌دانم که برای کاراکتر حضرت آمنه (س) یک سال از بازیگران زیادی تست گرفتند و می‌دانم که عده ای هم بعد از من قرار بود برای این نقش در نظر گرفته شوند، اما در نهایت این اقبال برای من بوجود آمد. در عین حال که تجربه متفاوت و ویژه ای بود اما می دانستم مسئولیت سنگینی به عهده دارم و تمام تلاشم این بود به نحو احسن نقشم را ایفا کم.

از نظر حس درونی چگونه با نقش و فیلم ارتباط گرفتید؟

این فیلم در باره یکی از بزرگترین شخصیت های مذهبی دنیاست، بانویی ویژه در جهان اسلام. زنی که مادر پیامبر گرامی اسلام است. فضایی که در این اثر به تصویر آمد لحظه لحظه‌اش پر از حس های خاص و منحصر به فرد بود، شیرین‌ترین لحظه برای من سکانسی بود که آمنه (س) حضرت را در آغوش می‌گیرد. این حس قابل توصیف نیست نه فقط از این نظر که بخواهم زیبایی لحظه را بیان کنم بلکه برخی تجربه ها به قدری شخصی است که توصیفی برای آن وجود ندارد. مثل راز و نیاز کردن با خداوند که همه این لحظه را یک حس خوب می‌دانند اما هیچکس نمی تواند دقیقا بگوید این حس خوب چه جنسی دارد.

به عنوان بازیگر تحلیل تان از این نقش چه بود؟

از طرفی به عنوان بازیگر نباید وظایفم را فراموش می‌کردم و از یاد می بردم که بازی در چنین فیلمی نیاز به مطالعه و تحقیق دارد . در دنیا حضرت مریم (س) به عنوان مادر یک پیامبر همیشه بیشتر مورد توجه بوده و تصویر مبهمی از حضرت آمنه (س) در اذهان وجود دارد. به همین خاطر احساس کردم به عنوان کسی که برای اولین بار این نقش را در طول تاریخ سینما بازی می‌کنم مسئولیتم سخت تر است. البته این سختی ارزشش را داشت،آنقدر کلیت وجود این کاراکتر برایم ارزشمند بود که فکر کردن به آن قدرتم را بیشتر می‌کرد.

نوشته بازی در فیلم «محمد (ص)» سرشار از حس ناب بود اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

سوره سینما- محیا رضایی: آنچه روز دوشنبه ۲۶ مردادماه و در حاشیه نشست خبری فیلم «محمد رسول الله (ص)» بر خبرنگاران، عکاسان و نمایندگان رسانه‌ها گذشت، قابل توصیف نیست. این را نمی‌توان ادعا و اغراق دانست. باید تجربه‌اش کرد و دید که چگونه برگزار کنندگان یک آیین خبری، با بی نظمی و بی‌توجهی حقوق انسانی همنوعان و همکاران خود را نادیده می‌گیرند. این در حالی است که با یک برنامه‌ریزی ساده، بدون هزینه کردن مبالغ گزاف می‌شد این نشست را به خاطره‌ای خوش در ذهن اهالی رسانه تبدیل کرد.

طبق خبری که به همه رسانه ها ارسال شد قرار بود دوشنبه راس ساعت ۱۶:۳۰ چند دستگاه اتوبوس از مقابل ساختمان بنیاد مستضعفان واقع‌ در شمال میدان آفریقا حرکت کند تا اهالی رسانه را به شهرک پیامبر اعظم (ص) در جاده قم برساند. به ساعت ۱۶ که نزدیک می‌شدیم، خبرنگاران و عکاس یک به یک می رسیدند، نه از ماشین خبری بود نه مسئولی که پاسخگوی اهالی رسانه باشد. جالب اینکه در تماس با کسانی که خبر نشست را منتشر کرده بودند، متوجه شدیم قرار نیست خودشان در این مراسم حضور داشته باشند و از جزییات خبر نداشتند. ساعت از ۱۷ گذشت تا اتوبوسی که برای همین منظور آمده بود بچه‌ها را سوار کرد اما با پر شدن صندلی ها بیش از بیست نفر دیگر از عکاسان و خبرنگاران باقی ماندند و خبری هم از چند دستگاه اتوبوس دیگر نبود.

انتظار بیش از این فایده نداشت قرار شد اتوبوس اول حرکت کند تا بعد فکری به حال باقی مسافران شود. اهالی رسانه ماندند تا ماشین بعدی آمدند. پیش از این در دی ماه سال ۹۳ همراه گروه و اهالی رسانه به لوکیشن رفته بودیم. سفری خوش و پربار. اما این بار همه چیز فرق می کرد. گویی این نشست متولی و پاسخگو نداشت. با توجه به آنچه قبلا دیده بودم تصوری که من از این نشست داشتم حرکت راس ساعت، پذیرایی در اتوبوس، بازدید از محل لوکیشن و برگزاری نشست بود، اما این بار سردرگمی بچه های رسانه در پیدا کردن آدرس بنیاد مستضعفان، تاخیر بیش از یک ساعت حرکت که طبیعتا همزمان شد با ترافیک و شلوغی تهران، نبودن راهنما برای رسیدن به شهرک و در نهایت رسیدن راس ساعت ۱۹:۱۰ به مقصدی که به خاطر از دست رفتن نور عکاسان در گرفتن تصاویر با مشکل روبرو شدند.

اغلب کسانی که سری پیش در این سفر حضور نداشتند خواستند از همین فرصت اجمالی برای گشتی کوتاه در فضای مکه استفاده کنند که با درهای بسته خانه پیامبر (ص) و خانه دیدنی ابولهب روبرو شدند. خبری از بازار مکه و فروشندگان عرب و شترسواران نبود و شهرک سینمایی از منظر بیرونی هیچ تفاوتی با خانه های روستایی مناطق کویری نداشت، به جز ساختمان کعبه که وسط شهرک خودنمایی می‌کرد و قرار بود نشست هم در همین محل برگزار شود. البته کعبه ای که سری پیش پر بود از بت ها و دکورهای جالب و دیدنی، اما این بار به جز چند بت و سازه های کوچک و داربست چیز دیگری مشاهده نمی‌شد. حضور عوامل و بازیگرانی هم که اشاره شده بود ابتدا خلاصه شد به مجید مجیدی، مهدی پاکدل و پانته آ مهدی‌نیا و محمد عسگری. باقی بازیگران از جمله علیرضا شجاع نوری و مینا ساداتی ساعت ۹ شب در مراسم رویت شدند.

کم کم همه به محل نشست نزدیک شدیم تا رسما جلسه برگزار شود، بعد از نیم ساعت تست صدای میکروفون و باندها مجیدی بدون دستگاه و وسیله در فضای باز کویر سخنانش را آغاز کرد. طبیعی بود صدای او شنیده نشود. خبرنگاران باید حرف‌های کارگردان سرشناس را پوشش می‌دادند، اصلا برای همین کار آمده بودند، اما کسی قرار نبود به وضعیت صدا پاسخ دهد. تیم رسانه‌ای فیلم «محمد رسول‌الله (ص)» نظاره گر اعتراض خبرنگاران بود. مجیدی در پاسخ به این مساله تنها به گفتن این جمله بسنده کرد که اگر بلندتر از این سخن بگوید صدایم می‌گیرد.

حدود بیست دقیقه گذشت تا توانستیم صدای ایشان را از طریق تجهیزات صوتی بشنویم. نشست ساعت ۱۱و نیم شب به پایان رسید و دوستان همه را به سمت سالن اجتماعات برای صرف شام دعوت کردند. با توجه به ساعت و خستگی و گرما قطعا اگر محل جغرافیایی ما ایجاب می کرد بدون فوت وقت همه بازگشت را انتخاب می کردند، اما به ناچار به سالن اجتماعاتی رفتیم که برای صرف شام تدارک دیده بودند. در یکی از اتاق ها عوامل پشت میز به صرف شام مشغول شدند و ما به اتاقی دیگر راهنمایی شدیم که باید با درآوردن کفش روی زمین می‌نشستیم و منتظر می ماندیم سری اول خبرنگاران غذایشان را میل کنند تا نوبت به ما برسد.

یکی از دست اندرکاران این برنامه ما را به اتاقی دیگر دعوت کرد و شاید هیچ چیز در این لحظه توهین آمیزتر از این نبود که بعد از صبر و انتظار در ساعت ۱۲:۱۵ نیمه شب همکارانی که به خاطر بانوان ترجیح دادند دیرتر پذیرایی شوند خسته و گرسنه راهی خانه شوند. غذا برای پذیرایی میهمانان کم بود و خبرنگاران و عکاسانی که به حرمت همکارانشان غذا نخورده بودند، بعد از تحمل بیش از شش ساعت سفر و کار بدون پذیرایی، بدون شام به خانه برگشتند.

واقعا چه توجیهی می‌توان برای برگزاری نشست به این شکل پیدا کرد؟ چرا این برنامه در تهران برگزار نشد؟ چرا هیچکس اهمیت و احترامی برای اهالی رسانه قائل نبود؟ چرا در تیم رسانه‌ای آقای مجیدی و فیلم بزرگ و عظیم «محمد رسول الله (ص)» که یک پروژه ملی و مذهبی عزیز برای همه ماست، یک نفر برای رفاه حال همکارانش گامی برنداشت؟ آیا از گروه عظیم تولید این پروژه چند میلیارد دلاری یک نفر نمی‌توانست برنامه ریزی بهتری برای نشست خبری داشته باشد؟ آقای مجیدی نمی‌توانست در یک برنامه زنده تلویزیونی با هزینه کمتر و بدون هدر رفتن وقت حرف‌هایش را برای مردم و رسانه‌ها بگوید؟

آقای کارگردان که فقط می‌خواهد با رسانه‌های تصویری صحبت کند، چرا خبرنگاران رسانه‌های مکتوب را به دل کویر می‌برد تا نیمه‌های شب در بیابان و بدون سرویس برگشت رها شده و عده‌ای بدون راهنمای مسیر در جاده‌ها گم شوند؟ چرا خبرنگاران و عکاسانی که ساعت ۱۶ تا یک بامداد به خاطر سابقه و اعتبار ایشان و فیلمشان به این مراسم آمده‌اند نباید از احترام حداقلی برخوردار باشند؟ قرار بود بازیگران و عوامل در این جلسه حضور پیدا کنند تا پاسخگوی سوالات خبرنگاران باشند، پس چرا روابط عمومی، تیم رسانه‌ای یا مشاوران آقای مجیدی به عوامل توضیح نداند که وظیفه و کارکرد آنها در این نشست چیست؟ چرا از آنها نخواستند به سوالات نمایندگان رسانه‌ها پاسخ داده و سعه صدر و رفتار محترمانه داشته باشند؟ آیا مراسم روز دوشنبه یک سفر تفریحی برای دیدن لوکیشن فیلم «محمد (ص)» بوده؟ آیا کارگردانی با سابقه مجید مجیدی که به فستیوال‌های معتبر خارجی دعوت شده و سابقه حضور در بسیاری محافل بین‌المللی را دارد با نمایندگان رسانه‌های خارجی هم این طور رفتار می‌کند؟

فیلم سینمایی «محمد رسول‌الله (ص)» پروژه ای عظیم در ستایش مردی است که محبت، احترام و نیک‌اندیشی را به جهان عرب آورد، مردی که با اخلاق حسنه و صفات برجسته رفتاری‌اش جامعه جهل زده را روشن کرد و پیام نورانی‌اش را به فراتر از مرزهای عربستان برد. اثر شاعرانه مجیدی در ستایش وجود پاک و زلال پیامبر مظلومی است که آیین پاک و اندیشه صلح طلبش را جهان امروز با نقابی از خشونت می‌نگرد و واقعیت آن حضرت در پس شعارهای دروغین گم شده است. کاش ما که داعیه حمایت از این پیامبر نورانی و مقدس را داریم، در اولین گام رفتار اسلامی و محترمانه با انسان‌ها را سرلوحه امورمان قرار دهیم. کاش پیروانی صادق و اخلاق‌مدار برای محمد امینی باشیم که پاکدامنی‌ و مهرورزی‌اش در تاریخ مثال زدنی است.

نوشته در حاشیه نشست فیلم مجیدی/ اهالی رسانه باز هم قربانی شدند اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

سوره سینما- آخرین سکانس این فیلم جمعه ۲۴ بهمن‌ماه با حضور مینا ساداتی بازیگر اصلی «پرسه در شهر لاجوردی» و پدرام معیریان در موزه حسین پناه شهر اصفهان فیلمبرداری شد. به زودی مراحل فنی این فیلم آغاز خواهد شد. محمد علی نجفی پس از ۱۰ سال دوری از سینما این فیلم را مدتی پیش در اصفهان کلید زد و تمام صحنه‌ها در این شهر جلوی دوربین رفته است.

در «پرسه در شهر لاجوردی» مینا ساداتی، فتانه ملک محمدی، ندا کریمی، محمود ملاباشی، علی کاظمیان، سیامک ادیب، امید زندگانی، پدرام معیریان با حضور سعید نیکپور به ایفای نقش می پردازند. عوامل تولید فیلم «پرسه در شهر لاجوردی» عبارتند از نویسندگان:محمد علی نجفی، نسیم سیفی پور، نسیم محمدی فارسانی، مدیر فیلمبرداری:کوهیار کلاری، طراح گریم:آذر هوشیار، فرامرز بهرام پور، طراح صحنه و لباس: ویدا روشنی، مدیر صدابرداری:امیر نوبخت، مدیر تولید: سعید شرفی کیا، مجری طرح:محسن کاهی، مدیر تدارکات:مسهود علیشاه، دستیار اول کارگردان:بابک ثقفی، مدیربرنامه ریزی:مریم اشرفی، منشی صحنه:یاسمن کفایتی، عکاس:نگار صدیقی، مشاور رسانه ای:بیتا موسوی، تهیه کنندگان:محمد علی نجفی و احسان رسول‌اف.

نوشته فیلمبرداری «پرسه در شهر لاجوردی» تمام شد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

سوره سینما- به گزارش روابط عمومی گروه نمایش آکادمی هنر، مینا ساداتی بازیگر فیلم‌هایی چون «عیار ۱۴»، «محمد (ص)» و «خانه پدری» به جمع اجراگران دیگر «مرثیه‌ای برای کتاب‌سوزی‌ها» به کارگردانی علی اتحاد پیوست. پیش از این بابک حمیدیان، هانیه توسلی، مهدی احمدی و نیکو ترخانی نیز در مقام اجراگر معرفی شده بودند. ساداتی در سال گذشته نیز با بابک حمیدیان در نمایش «خانه سربی» به کارگردانی علی نرگس نژاد هم‌بازی بود.

«مرثیه‌ای برای کتاب‌سوزی‌ها» پروژهای چندرسانه‌ای است که سفری را در میان ویدیو اینستالیشن، موسیقی زنده و اجرا برای مخاطبانش فراهم می‌کند و مخاطبان در دل این سفر بر اساس قوانین می‌توانند مشارکت نمایند.

بلیت فروشی این پروژه از امروز ساعت ۱۱ صبح در سایت تیوال آغاز شده است. علاقه‌مندان با مراجعه به آدرسwww.tiwall.com/theater/ketabsoziha می‌توانند تا ۵ دی‌ماه بلیت ۳ روز اول اجرا را با تخفیف ۲۵ درصدی خریداری کنند.

«مرثیه‌ای برای کتاب‌سوزی‌ها» به تهیه کنندگی مجید رحیمی جعفری  از ۲۰ دی تا ۱۰ بهمن سال جاری در فرهنگسرای نیاوران اجرا خواهد شد و طبق اعلام گروه نمایش آکادمی هنر، دو سانس بلیت با تخفیف به دانشجویان اختصاص داده می‌‌شود.

نوشته مینا ساداتی در «مرثیه‌ای برای کتاب‌سوزی‌ها» اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

سوره سینما- ایسنا نوشت: نمایش«و آنک انسان» نوشته و کار محمد رضایی‌راد است که این روزها با بازی افشین هاشمی در تالار استاد مشایخی روی صحنه است. همچنین نمایش«مصاحبه» نیز نوشته محمد رحمانیان و کار افشین هاشمی به طور همزمان و در یک سانس مجزا، در همین سالن اجرا می‌شود.

بر اساس تصمیم گروه اجرایی، قرار شد تماشاگران این دو نمایش از بلیت نیم بهای فیلم«برف» که این روزها با بازی افشین هاشمی روی پرده است، برخوردار شوند. گروهِ اجرای نمایشِ «مصاحبه»، نیمه‌ی مرداد برای اجرای این نمایش در جشنواره‌ فرینج، راهیِ نیویورک خواهند شد. نمایشِ «مصاحبه» نوشته‌ محمد رحمانیان پس از ۱۵ سال دوباره توسطِ افشین هاشمی برای اجرای همگانی به روی صحنه آمده و اینک در تماشاخانه‌ی استاد مشایخی واقع در چهارراهِ ولیعصر روی صحنه است.

افشین هاشمی ابتدا این نمایش را فروردین ۹۳ به دعوتِ مرکز مطالعاتِ ایرانیانِ دانشگاهِ استنفورد به زبانِ انگلیسی به صحنه برد. برگردانِ نمایشنامه از فارسی به انگلیسی توسطِ عاطفه نوری انجام شد و نقش‌های نمایش را افشین هاشمی و عاطفه نوری بازی کردند.نخستین حضورِ جشنواره‌یِ این نمایش، از ۱۸ مردادماه (۹ آگوست) در جشنواره‌ی فرینجِ نیویورک خواهد بود.

این جشنواره‌ یکی از جشنواره‌های مهم تآتر در نیویورک است که سالانه و به مدتِ تقریبیِ سه هفته برگزار می‌شود. نمایشِ «مصاحبه» شش اجرا در این جشنواره خواهد داشت. اجرای به زبانِ فارسیِ «مصاحبه» به کارگردانیِ افشین هاشمی تا ۳ مرداد، ساعتِ ۹ شب، در تماشاخانه‌ی استاد مشایخی، واقع در ضلعِ شمالِ غربیِ چهارراهِ ولیعصر (پایین‌تر از بازار رضا) روی صحنه خواهد بود.

نوشته کمک تئاتر به سینما/ «برف» برای تماشاگران دو تئاتر نیم بها شد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

سوره سینما- «برف» سومین ساخته سینمایی مهدی رحمانی در حالی مراحل پایانی فنی خود را پشت سر می گذارد که نسخه بازبینی آن به دفتر جشنواره فیلم فجر ارسال شده است. «برف» شرح حال یک روز از زندگی یک خانواده شهری است که درگیر برپایی مراسم خواستگاری دخترشان هستند.

پوستر فیلم برف توسط علیرضا نصرتی طراحی شده که از دیگر کارهای وی می توان به پوسترهای فیلم سینمایی «جدایی نادر از سیمین» اشاره کرد. رویا تیموریان، افشین هاشمی، محمد رضا غفاری، آناهیتا افشار، رابعه مدنی، مینا ساداتی، شیرین یزدانبخش و میلاد کی مرام  بازیگران «برف» هستند.

از دیگر عوامل فیلم می توان به  مدیر فیلمبرداری:امین جعفری، تدوین:حسن حسندوست، نویسنده:حسین مهکام، موسیقی: بابک میرزاخانی، صداگذاری و میکس: امیرحسین قاسمی، صدابردار: یدالله نجفی، طراح گریم:مهرداد میرکیانی، طراح صحنه و لباس: ویدا روشنی، دستیار اول و برنامه ریز: منصور میرشکاری و تهیه کننده: مهدی رحمانی اشاره کرد.

نوشته پوستر «برف» رونمایی شد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.