مصطفی احمدی : من آدم متوسطی هستم ، فیلم متوسط می سازم و فیلم های متوسط کارگردانان را بیشتر دوست دارم…

کارگردان فیلم نزدیکتر در مورد چگونگی ساخته شدن این فیلم گفت : من فکر میکنم برای هر کارگردانی بهترین کار این است که فیلم سازی را با پرداختن به موضوعات و مسائلی که می شناسد شروع کند. در طی تمام این سالهایی که به عنوان دستیار کارگردان حرفه ای در سینمای ایران مشغول به کار بودم با خودم فکر میکردم که روزی راجع به این آدم ها فیلم خواهم ساخت. قصه ای در ذهن داشتم که در باره آدم هایی بود  که برای من عزیز بودند و نیت من این بود که درباره این آدم ها حرف زده شود. البته پس از ساخته شدن فیلم با خودم به این نتیجه رسیدم که کاش این داستان را به عنوان فیلم سوم یا چهارم خودم می ساختم.

وی افزود: این آدم ها تعریف و جایگاه ویژه ای در زندگی من داشته اند اما از آنجایی که در نوشتن آدم تنبلی هستم دائم نگارش فیلم نامه را به تعویق می انداختم. تا اینکه در نهایت روزی با خانم هستی بشروتنی درباره این طرح صحبت کردم و ایشان پس از حدود ۲۰ روزی طرحی کامل به من تحویل دادند و این آغازی شد بر نگارش کامل فیلم نامه که چندین ماه به طول انجامید. اما هر دوی ما با تکمیل شدن فیلم نامه به این نتیجه رسیدیم که از افرادی دیگری نیز کمک بگیریم. بنابراین از آقای توکلی خواهش کردیم که در کار نگارش فیلم نامه با ما همکاری داشته باشند و او نیز خواهش ما را پذیرفت. من به فیلم نامه خانم بشروتنی احترام می گذارم اما کاری که آقای توکلی با این فیلم نامه کرد این بود که فرم فیلم نامه را به لحاظ تکنیکی نه محتوایی ارتقاء داد .

برنامه ریز فیلم صداها افزود : من و خانم بشروتنی دائما به اتفاقات نمایشی رجوع می کردیم و راجع به آنها حرف می زدیم تا ذهن هایمان را به هم نزدیکتر کنیم. من آدم متوسط هستم و فیلم متوسط می سازم و عاشق فیلم های متوسط فیلم سازها هستم و آنقدر که فیلم های متوسط انها را دوست دارم فیلم های شاخص شان را نمی فهمم. بنابراین علاقه داشتم که در فیلم به حالت نمایشی نزدیک شوم. تفاوت تکنیکال این فیلم با فیلم های آقای توکلی این است که در فیلم های ایشان اتفاقی در گذشته پیش آمده است و اثرات آن امروز نمایان شده است اما در فیلم ما اتفاقی که در گذشته افتاده یک اتفاق عینی نیست ، بلکه یک اتفاق ذاتی و حسی است .

برنامه ریز فیلم قصه ها گفت: اثرات حضور یک فرد معتاد در خانواده متاسفانه برای ما بسیار آشناست و بنابراین از توضیح دادن خیلی چیزها به مخاطب معاف شدیم. ما در فیلم راجع به کلیت حرف میزنیم. این نظر شخصی من در فیلم سازی است که اولا به سنت های نمایشی وفادار باشیم و دوم اینکه خیلی ارجاعات رئالیستی به اجتماع نداشته باشیم. من اصرار دارم که در این فیلم به دنبال لایه های پنهان نباشید و مانند یک ملودرام به تماشای آن بنشینید. من نباید بگویم که فیلم می خواست چه بگوید بلکه این وظیفه منتقدان و مخاطبان است که اگر لایه ای در فیلم وجود دارد آن را پیدا کرده و بیرون بکشند. با این وجود که من لمسی از این آدم ها داشته ام اما واقعیت این است که مرگ بر واقعیت. واقعیت چیست ، ما می خواهیم بحث نمایشی داشته باشیم. حالا اگر مخاطب مواجه های با یک موضوع اجتماعی نداشته باشد ما می توانیم براساس مبانی و نشانه ها تماشاگر را با این موضوع مواجه کنیم.

وی ادامه داد : نظر شخصی من این است که سینما قرار نیست همه چیز را آماده تحویل مخاطب بدهد ، بنابراین از فیلم نامه نویس و بازیگرانم خواستم تا این ریسک را انجام دهیم و و همه چیز را در فیلم نشان ندهیم. به نظر من ارزش کار بازیگران زمانی نمایان می شود که هنگام بازی به بازیگر مقابل فضا برای دیده شدن می دهند و بازی های ریز و درونی انجام می دهند.

این کارگردان در مورد نقش آقای بهرام دهقانی تدوینگر فیلم نیز گفت : ایشان علاوه بر تدوینگر نقش مشاور را هم در فیلم ایفا می کنند و همواره از خود اثری در فیلم به جا می گذارند. از آنجایی که ایشان با پروژه ها و فیلم های مختلف کار می کنند و مطالعات گسترده ای نیز انجام می دهند این توانایی را دارند که مشاوره های تخصصی را در فیلم ارائه نمایند. این فیلم همزمان با فیلم برداری تدوین هم می شد که ایشان اشکالات کار را به ما گوشزد می نمودند. هم آقای بهرام دهقانی و هم آقای بهرام بدخشانی فیلم بردار از اولین نسخه های نگارش فیلم نامه ما را همراهی کردند و درجریان کار بودند.

پوریا ذوالفقاری : نقطه جذابیت فیلم پایبندی آن به سنت های نمایشی است

پوریا ذوالفقاری منتقد میهمان این جلسه در خصوص این فیلم گفت : جذابیت این فیلم برای من ریشه داشتن آن در سنت های نمایشی است . این شب نشینی و دور هم جمع شدن و بعد آمدن آدمی از بیرون تا نگفته ها گفته شود و کینه ها به زبان بیاید و یک تلنگری به این جمع بزند و پس از آن اتفاقات مانند دومینو پشت سر هم جریان پیدا کنند ، یک سنت نمایشی است . از این سنت نمایشی در سینمای ایران کم استفاده شده است .

وی گفت : کارگردان فیلم هوشمندانه چندین کار را به درستی انجام داده است ، یکی اینکه وقتی نمی توانسته نوشتن فیلم نامه را انجام دهد آن را به فرد دیگری واگذار کرده و سعی داشته تا از توانایی های افراد حرفه ای استفاده کند و دوم اینکه از آدم ها و اتفاقاتی که با آن آشنایی داشته کار فیلم سازی خود را شروع کرده و سوم اینکه پس از سالها دستیاری و تلاش در سطح حرفه ای سینما به سراغ فیلم سازی آمده است . پیمودن این مسیر درست باعث شده تا ما فیلمی مواجه باشیم که همه چیز آن درست است و یک فیلم اول خوب به حساب می آید.

وی افزود : درباره تک لوکیشن بودن فیلم نیز بگویم که اهمیت لوکیشن و تشخص داشتن فضا در فیلم مهم است و پس از اینکه فیلم های شکست خورده زیادی بعد از فیلم درباره الی در ایران به صورت تک لوکیشن ساخته شده است ، خوشبختانه این فیلم توانسته خود را از زیر سایه فیلم درباره الی بیرون بکشد. تک لوکیشن بودن در فیلم خودش معنا دارد. در اینگونه کار مشورت گرفتن از تدوینگر و فیلم بردار پیش از آغاز کار بسیار مهم است .

وی در خصوص بازیگری در ایران نیز گفت : متاسفانه وقتی یک بازیگر اکت های بیرونی زیادی دارد توسط مطبوعات دیده می شود اما این درست نیست. در سینمای ایران خیلی دیر متوجه توانایی ها و قابلیت های بازیگران می شویم و این به دلیل عوام زدگی و نگاه عوامانه ای است که مطبوعات ما دارند. خوشحالم که بازی خانم نازنین فراهانی بالاخره در این فیلم دیده شد.

نازنین فراهانی : از مطبوعات انتظار دارم نگاه ریزبین تر و حرفه ای تری به مقوله بازیگری داشته باشند

نازنین فراهانی بازیگر نقش رعنا در فیلم «نزدیکتر» گفت : من سالها بعد از ساخته شدن فیلم صداها منتظر بودم که روزی آقای احمدی فیلم بسازد و من با ایشان همکاری داشته باشم. اینکه چگونه با نقش ارتباط برقرار می کنم برای من یک مساله درونی و شخصی است و همواره سعی می کنم نقشی را که می خواهم بازی کنم بشناسم و از توضیح دادن راجع به آن ناتوان هستم.

وی گفت : ایفای نقش های درونی تر به نظر من کار سخت تری است تا نقش هایی که عصبی هستند و سرو صدا دارند و .. من این عدم توجه به ایفای نقش های درونی تر را از کم لطفی مطبوعات می دانم. همواره بازی هایی که بیرونی و پر سروصدا بوده مورد توجه بوده است . اما توقع من از مطبوعات و منتقدان این است که جور دیگری به بازیگری نگاه کنند و منتظر نباشند تا من یک اکت بیرونی انجام دهم تا دیده شوم. این گلایه من است که مطبوعاتی ها هم مثل مردم عادی انتظار دارند تا اکت بیرونی داشته باشی تا دیده شوی .

بهرام بدخشانی : فضای فیلم به واسطه حضور مادر گرم است

بهرام بدخشانی فیلم بردار فیلم نزدیکتر گفت : از ابتدای ۲۳ سالی که آقای احمدی به عنوان دستیار در سینمای ایران حضور پیدا کرد با او همکاری داشته ام و خوشحالم که به سینمای ایران یک کارگردان تکنیکی دیگر اضافه شد. و ناراحتم از اینکه سینمای ایران یک دستیار حرفه ای را از دست داد زیرا ما که سر صحنه کار می کنیم متوجه می شویم که حضور یک دستیار حرفه ای و خوب چقدر ارزشمند است .

وی در خصوص فضای فیلم نیز گفت : داستان فیلم که روان پیش می رود و قصه از جایی شروع شده و در جایی دیگر پایان می یابد. اما در مورد فضای فیلم باید بگویم که قسمت ابتدایی فیلم که بیرون از خانه است فضایی تیره و تار دارد اما قسمت دوم فیلم که در خانه است به واسطه حضور مادر گرم و روشن است . به محض ورود به خانه آرامشی بر فیلم حکم فرما می شود . ما طبق صحبت هایمان بنا را بر این گذاشتیم تا هرجا که مادر هست فضا گرم و صمیمی باشد زیرا مادر در تمام دنیا گرمای جهان است .

بهرام دهقانی : جهان این فیلم متعلق به مصطفی احمدی است.

بهرام دهقانی تدوینگر این فیلم نیز گفت : درباره ارتباط این فیلم با فیلم های آقای توکلی باید بگویم که جهان این فیلم متعلق به آقای احمدی است و آقای توکلی به واسطه توانایی که دارد برای کمک به کار انتخاب شده است و کاری را که احمدی خواسته انجام داده است و استراکچر موجود را بازنویسی کرده است . این فیلم باید مستقل از آقای توکلی دیده شود نباید زیر سایه ایشان قرار گیرد. و نظر شخصی من در مورد فیلم این است که بازی ها به خوبی انجام شده و فکر میکنم اگر روی روز دوم فیلم که آش پشت پا پخته می شود بیشتر کار میشد و این دور هم جمع شدن کمی پیچیده تر می شد و به آسانی اتفاق نمی افتاد خیلی بهتر بود.

جلسه نقد و بررسی این فیلم با انجام پرسش و پاسخ میان عوامل و مخاطبان ادامه پیدا کرده و خاتمه یافت.

نوشته جلسه نقد و بررسی «نزدیکتر» در فرهنگسرای ارسباران برگزار شد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

سوره سینما- ابراهیم حقیقی این پوستر را طراحی کرده است. «نزدیکتر» در جشنواره سال گذشته به نمایش درآمد، در بخش فیلم‌های اول نامزد بهترین کارگردانی شد و مورد تقدیر هیات داوران قرار گرفت. اولین حضور بین‌المللی فیلم در سی‌ونهمین دوره جشنواره مونترال خواهد بود که از ۲۷ آگوست تا تا ۷ سپتامبر (۵ تا ۱۶ شهریور) در کانادا برگزار می‌شود. «نزدیکتر» تنها فیلم ایرانی حاضر در بخش مسابقه فیلم‌های اول این جشنواره است. جشنواره فیلم مونترال در دو بخش اصلیِ مسابقه بین‌الملل و مسابقه فیلم‌های اول و ۹ بخش فرعی برگزار می‌شود.

«نزدیکتر» محصول ۱۳۹۳ «ایران نوین فیلم» است و امور بین الملل این موسسه پخش  فیلم را بر عهده دارد. مونترال به عنوان تنها جشنواره رقابتی آمریکای شمالی مورد تایید فیاپف (فدراسیون بین المللی تهیه کنندگان فیلم) است. بازار فیلم هم در این جشنوراه برگزار می‌شود که یکی از مهمترین بازارهای فیلم آمریکای شمالی محسوب می‌شود.

نوشته پوستر انگلیسی یک فیلم منتشر شد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

سوره سینما- سه فیلم سینمایی «تابو»، «نزدیکتر»، «ناخواسته» و فیلم کوتاه «روز قضاوت» توسط امور بین‌الملل «ایران نوین فیلم» به سی‌و نهمین جشنواره بین‌المللی فیلم مونترال ارسال شد که در بخش‌های اصلی این جشنواره با دیگر آثار به رقابت می‌پردازند.

فیلم سینمایی «تابو» به کارگردانی خسرو معصومی در بخش مسابقه اصلی، «نزدیکتر» به کارگردانی مصطفی احمدی در بخش مسابقه فیلم‌های اول، «ناخواسته» به کارگردانی برزو نیک‌نژاد در بخش چشم انداز سینمای جهان و فیلم کوتاه «روز قضاوت» به کارگردانی کریم امینی در بخش مسابقه بین‌االملل این جشنواره حضور دارد.

«تابو» تنها نماینده ایران در بخش اصلی این جشنواره و «نزدیکتر» تنها فیلم ایرانی است که در بخش مسابقه فیلم‌های اول جشنواره مونترال پذیرفته شده است. پیرآنری دولو رییس سابق بخش دو هفته کارگردانان فستیوال کن و نویسنده و منتقد سرشناس فرانسوی، دونالد رانود مستند ساز و آنتونی زیند تهیه‌کننده سینما آثار بخش مسابقه فیلم‌های اول را داوری می‌کنند.

تعدادی از عوامل این چهار فیلم برای حضور در این جشنواره که از ۵ تا ۱۶ شهریورماه برگزار می‌شود به مونترال کانادا سفر خواهند کرد. این درحالی است که جشنواره مونترال اولین حضور بین‌المللی این فیلم‌ها به حساب می‌آید و جشنواره‌های دیگری برای دعوت از تمامی این چهار فیلم اقدام کرده‌اند.

نوشته نمایش سه فیلم سینمایی ایرانی در جشنواره مونترال اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

سوره سینما – میثم محمدی: در بین فیلم هایی که در جشنواره فیلم فجر امسال دیدیم ، بسیاری با مشکل آغاز مواجه بودند ، تا جایی که می توان با کنایه گفت برخی از فیلم ها هیچوقت آغاز نشدند و اگر هم این اتفاق افتاد در بدترین زمان و موقعیت داستان قرار داشت و معدود آثاری بودند که آغازی خوب داشتند ، البته از طرفی هم رساندن آغاز خوب به پایانی درست هم بحثی بود که از این منظر باز هم با یک فقر مشهود مواجه بودیم . در این بین فیلم سینمایی « نزدیکتر» به کارگردانی مصطفی احمدی که فیلمنامه آن توسط بهرام توکلی و هستی بشروتنی نوشته شده بود ، بدون اطوارهای آکروباتیک و خودنمایی های مرسوم و مقدمه های بی کارکرد و اخته ، آغازی درخشان داشت و در همان ابتدا میخ خود را کوبید . درام «نزدیکتر» قرار نبود براساس یک تقسیم بندی کلاسیک در فیلمنامه روایت شود ، بلکه جوشش التهاب و ابهام در دل درام از همان ابتدا مخاطب را با خود همراه می کرد و از همان آغاز که علی با نامزدش مهتاب به سمت یک مکان نامعلوم حرکت کرد ، غلیان متفاوت و ویژه ای در ذهن محاطب اتفاق افتاد و آغازی منحصر به فرد را برای فیلمنامه ساخت . ما از همان ابتدا با بحران مواجه شدیم و حالا قرار بود دلیل چنین بحرانی را بدانیم.

قصه تا ورود علی به خانه و تقابل با اعضاء خانواده اش دقیق پیش می رود و حتی فضاها و سکوت ها و مکث ها کارکرد صحیحی در جهت بارور کردن درام مدنظر داشتند. حالا ما با یک فضا مواجه ایم و هسته اصلی را پیدا کرده ایم و از این به بعد باید شاهد برگزاری یک دادگاه خانوادگی و کنکاش در خط و ربط ماجرا برای دستیابی به شرایط علی و معلولی در گذشته علی باشیم. شخصیت‌ها همدیگر را متهم می‌کنند و همه چیز آرام آرام به ساختمان اثر تزریق می‌شود.

قصه به لحاظ بافت مضمونی یکدست و از لحاظ ریتم هم همسو با فضای کلی اثر است و مصطفی احمدی هم برخلاف بسیاری از کسانی که در اولین تجربه خود با بی قاعدگی دست به هر کنشی در روایت بصری می زنند تا خود را نشان بدهند، روی خطوط استاندارد حرکت می کند ، فضاسازی و میزانسن های منطقی و در خدمت روایت ایجاد کرده و خودش را به نفع نتیجه کلی کار عقب می کشد و قصه را تعریف می کند. «نزدیکتر» فیلمنامه قابل قبولی دارد و به نظر می رسد اگر تا حدودی روی برخی روابط و شخصیت ها و منطق برخی کنش ها حساسیت بیشتری به خرج می‌داد، می توانست نتیجه بهتری داشته باشد، به عنوان مثال شخصیت پسر عمو که در آن خانه زندگی می کند جای محکم و منطقی از لحاظ دراماتیک ندارد ، جز اینکه بعنوان یک لولا قرار است دو طرف اصلی ماجرا را به هم متصل کند و خودش شناسنامه درستی ندارد و در ادامه هم متوجه علاقه او به دختر خانواده می شویم که او هم به نظر از لحاظ شخصیتی نوسان دارد و در بسیاری از مواقع غیرمنطقی جلوه می‌کند، بخصوص درباره واکنش پسر نسبت به بارداری دختر و پذیرفتن بچه ای که او در راه دارد.

از طرف دیگر هم رابطه بین علی و برادرزاده اش و مساله مهاجرت او در سطح رها می شود و به همین رو آنچنان ضرورت طرح نمی یابد ، اینها مسائلی است که با یک نگاه ، سکوت ، میزانسن و کنش هدفمند می‌تواند یک توجیه دراماتیک در موقعیت داشته باشد تا اینکه با عبور از آن ابهام ایجاد کند . با تمام اینها «نزدیکتر» اثری دغدغه مند است که جهان داستانی خود را با تکیه بر مفاهیمی چون ، رجعت دوباره به زندگی، صداقت ، گذشت و توجه به خانواده ، استوار کرده است و پایان امیدوار کننده و خوبی هم دارد ، از این جهت که باز بودن پایان این اثر از جنس پایان های بلوکه شده نیست که خود مولف هم نمی‌داند چه برداشت‌هایی می‌توان کرد ، بلکه کدهای کافی را برای سوق دادن مخاطب به یک نتیجه منطقی ارائه می کند و در کنار این مولفه ها از بازی های روان و خوبی هم بهره می‌برد و می تواند در مواجهه با مخاطب از خود دفاع کند.

نوشته نگاهی به فیلم سینمایی «نزدیکتر»/ فیلمنامه قابل قبول و بازی‌های خوب اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

مصطفی احمدی کارگردان فیلم سینمایی «نزدیکتر» درباره برگزاری جشنواره فیلم فجر و همچنین شرایط کیفی آثار حاضر در این رویداد سینمایی به سوره سینما گفت :ترجیح می‌دهم که بصورت مشخص درباره فیلم‌های بخش نگاه نو صحبت کنم. در این بخش من حدود ۸ فیلم از همکارانم را دیدم و معتقدم که اکثر آنها استانداردهای لازم در جهت ساخت یک فیلم سینمایی را رعایت کرده بودند و این خیلی مهم است که دستور زبان سینما را به این خوبی رعایت کنند که معتقدم این اتفاق بخوبی افتاده بود.

وی در ادامه با اشاره به مضامین موجود در فیلم ها و نوع فیلمنامه ها گفت: درباره فیلم اولی ها به طور مشخص نمی توان شناخت دقیق از نوع نگاه آنها بدست آورد و مسیر مشخص و جهت گیری دقیق فیلمساز را متوجه شد، چون باید در مواجهه با منتقدان و اهالی فن بسیاری از مسائل دچار اصلاح و تکامل شود ، اما با این شرایط من نمی گویم فیلم ها شاهکار یا فوق العاده بودند، ولی اکثر فیلم ها قابل قبول بودند.

احمدی ادامه داد: به هر صورت این آثار بخشی از محصولات سینمای کشور محسوب می شوند که باید با مخاطب مواجه شوند. من معتقدم که مسیر خوبی را طی کرده اند و امیدوارکننده هستند، هر چند در مورد فیلمنامه ها هم باید بگویم که بی تردید شرایط ثانویه ای وجود دارد که در شکل گیری یک اثر تاثیر گذار است. برای اینکه فیلمنامه ای نوشته شود که هم مخاطب را راضی نگه دارد و هم چارچوب سینمایی را رعایت کند مسائلی مانند خط قرمزها، میزان سرمایه و زمان تاثیر مستقیم دارد، پس با این وجود نمی توانم بپذیرم که کوتاهی از سوی فیلمنامه‌نویس صورت می‌گیرد.

وی در ادامه گفت: در مورد فیلمنامه «نزدیکتر» هم چنین شرایطی هست و با تمام تلاشی که صورت گرفت و هزینه و عواملی که برای نگارش به خدمت گرفتیم به طور کامل نتوانستم به ایده آل مورد نظر برسم، اما از تمام شرایط موجود بهره بردیم و سهل انگاری اتفاق نیفتاده است. نکته مهمتری که درباره فیلم اولی ها وجود داشت و بارقه های امید را زنده می کند، این است که حتی سخت گیرترین منتقدان هم در لحن خود نسبت به این آثار ملایمت نشان دادند و این جای امیدواری دارد.

این کارگردان در پایان و درباره دریافت پروانه نمایش و همچنین اکران این فیلم گفت: در حال تصمیم گیری نهایی هستیم و در همین روزها تکلیف اکران مشخص می‌شود و برای پروانه نمایش هم اقدام صورت گرفته است که به زودی درباره آن اطلاع رسانی خواهیم کرد.

نوشته سخت‌گیرترین منتقدان هم با فیلم اولی‌ها ملایم بودند/ امید به آینده فیلم اولی‌ها اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

مصطفی احمدی در رابطه با اولین تجربه بلند سینمایی خود به سوره سینما گفت: «نزدیکتر» در واقع یک قصه است که مضمون آن سال‌ها پیش در ذهن من شکل گرفته بود. علی از جمله کاراکترهایی بود که به آن فکر می کردم و همیشه دوست داشتم فیلمنامه ای با این موضوع و با محوریت درام خانوادگی بسازم. علی نماینده ای است از قشری که زمانی از آسیب های اجتاعی رنج می‌بردند و امروز در صدد جبران اشتباهشان هستند. ضمن اینکه قصد نداشتم فضایی ناامیدانه و منفی را رواج دهم.

این کارگردان درباره تاثیر حضور بهرام توکلی گفت: اصل قصه سال‌ها پیش در ذهن من نقش بسته بود اما در قالب طرح باقی ماند تا اینکه هستی بشروتنی آن را به فیلمنامه تبدیل کرد در حین نوشتن کار مشورت‌هایی باهم داشتیم که احساس کردیم پختگی لازم هنوز وجود ندارد. به همین خاطر با همفکری بهرام توکلی نتیجه کار همانی شد که روی پرده سینما رفت. در این مرحله تغییرات جامعی رخ داد مثلا اضافه شدن مهتاب به عنوان همبازی مقابل علی از جمله این تغییرها بود که به نوعی بهانه ای شد برای ورود به خانواده علی و آغاز ماجراهای‌شان.

احمدی ادامه داد: مطرح کردن شخصیت علی دلیلی است برای ورود به جامعه ای به نام خانواده که این سال‌ها به هر دلیل اعضا یک سطحی نگری تاسف بار نسبت به آن دارند و بنیان خانواده خیلی راحت از هم می‌پاشد. نسل جوانان امروز در رابطه با جریانی که با آن روبرو هستند ناخودآگاه تغییر رفتار داده اند البته این تغییر را امروز در نسل های گذشته هم می‌توان دید به همین خاطر همانطور که در فیلم هم می بینیم برادر بزرگتر هم خیلی سخت می‌تواند مشترکات خوشایندی از خانواده را به یاد آورد.

این کارگردان افزود: من سال‌ها به عنوان دستیار کارگردان در سینما کنار فیلمسازان بزرگ کارکردم و دوست داشتم اولین فیلم بلندم را با همکاری حرفه ای ترین افراد سینما جلوی دوربین ببرم. قبل‌ از این به فیلم ساختن فکر کرده بودم، اما فرصت آنطورکه دلم می‌خواست فراهم نمی‌شد. شاید به ظاهر دیر شروع کرده باشم، اما همینجا به همه کارگردان هایی که جوانتر از من هستند و این تجربه را آغاز می‌کنند، تبریک می‌گویم.

نوشته «نزدیکتر» درباره نهاد خانواده است/ موضع فیلم ناامیدانه نیست اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

سوره سینما- کریستف رضایی آخرین قطعات موسیقی فیلم را هفته گذشته آماده کرد و بعد از انجام مراحل میکس صدا و موسیقی و به پایان رسیدن تصحیح رنگ نهایی، این فیلم برای شرکت در بخش مسابقه فیلم‌های اول به دبیرخانه سی‌وسومین جشنواره فیلم فجر ارائه شد.

«نزدیکتر» اولین فیلم مصطفی احمدی و ششمین فیلمی است که «ایران‌ نوین فیلم» سرمایه‌گذاری آن را برعهده دارد. داستان این فیلم درباره خانواده‌ای است که بعد از مدت‌ها دور هم جمع می‌شوند. صابر ابر، پگاه آهنگرانی، پارسا پیروزفر، نازنین فراهانی، شیرین یزدانبخش، محمد بحرانی، فراز مدیری و ستاره اسکندری بازیگران این فیلم هستند.

عوامل این فیلم عبارتند از کارگردان مصطفی احمدی، نویسندگان فیلمنامه: بهرام توکلی و هستی بشروتنی، مشاور کارگردان: محمدرضا بزرگ‌نیا، مدیر فیلمبرداری: بهرام بدخشانی، تدوین: بهرام دهقانی، طراح صحنه و لباس: آتوسا قلمفرسایی، موسیقی: کریستف رضایی، صداگذار: بهمن اردلان، طراح چهره‌پردازی: سعید ملکان، مدیرتولید: حسین اکبری، صدابردار: امین میرشکاری، دستیار اول فیلمبردار: مهرداد لشکری، برنامه‌ریز و دستیار اول کارگردان: مریم نراقی، منشی صحنه: حمیرا نعمت‌الله، عکاس: عبدالرضا نیکو، دستیار تولید: جواد سلیمانی، مدیر تدارکات: امیر یمینی، دستیار تدارکات: علیرضا اکبری، دستیار طراح صحنه و لباس: شقایق پورامین، دستیار دوم کارگردان: نوید صلاحی، اجرای چهره‌پردازی: آرزو کیقبادی و مسعود علمداری، بازیگران: صابر ابر، پگاه آهنگرانی، پارسا پیروزفر، نازنین فراهانی، شیرین یزدانبخش، محمد بحرانی، فراز مدیری و ستاره اسکندری، تهیه‌کننده سپهر سیفی، محصول ایران نوین فیلم.

نوشته نسخه کامل «نزدیکتر» به دبیرخانه جشنواره فیلم فجر رسید اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

فراهانی که در یکی از فیلم های بخش خارج از مسابقه جشنواره، به عنوان نویسنده حضور دارد به سوره سینما گفت: گویا فیلم «این سیب هم برای تو» در جشنواره امسال صرفا نوبت دیده شدن پیدا کرده است. این قصه، چیزی بود که من چهار سال قبل آن را نوشته بودم و امکان ساخته شدن آن فراهم نشده بود تا اینکه آقای نشاط آن را خواند و خوشش آمد و به آقای الوند سپرد تا کارگردانی اش کند. من پیش از این هم سابقه نویسندگی داشتم و چند تله فیلم با سناریوهای من ساخته شده است. یک فیلمنامه هم دارم که از نظر خودم قصه بسیار خوبی دارد و شخصا خیلی دوستش دارم اما نمی دانم چه وقت فرصت ساخته شدن آن مهیا می شود. این فیلمنامه «رقص آوا» نام دارد و در نسخه فعلی آن ممکن است خطوط قرمزی وجود داشته باشد، بنابراین اگر روزی فرصت ساخت آن فراهم بشود، احتمالا باید آن را بازنویسی کنم.

وی درباره بازی در فیلم «نزدیک‌تر» به کارگردانی مصطفی احمدی گفت: من آقای احمدی را از سال ها قبل می‌شناسم. با او بر سر فیلم «صداها» آشنا شده بودم. فیلمنامه ای که بهرام توکلی برای او نوشته، قصه خیلی سرراستی داشت و وقتی ایفای یکی از نقش های آن به من پیشنهاد شد با خوشحالی پذیرفتم. من همیشه منتظر شروع کارگردانی مصطفی احمدی بودم و همیشه از او می پرسیدم پس کی می خواهد به این عرصه قدم بگذارد؟ او زمانی هم که به عنوان برنامه ریز کار می کرد، خیلی دقیق و منظم بود.

فراهانی درباره این فیلم اضافه کرد: نقش من در «نزدیک تر»، نقش دختری است که به تازگی از پاریس به تهران برگشته است. البته، آشنایی من به زبان فرانسوی، تنها دلیل انتخاب شدن من برای این کاراکتر نبود. این فیلم، گروه تولید بی نظیری داشت و من از اینکه در کنار آنان بودم لذت بردم. زمانی که کار را شروع کردیم بیماری پدر مرحوم من شروع شد و در میانه راه بودیم که ایشان فوت کرد. به درخواست من، تنها دستیار و برنامه ریز کار از این موضوع باخبر شد، چون نمی خواستم آرامش بچه ها برای ادامه کار به هم بخورد. سه روز مرخصی گرفتم و دوباره بر سر کار حاضر شدم و همه تلاشم را به خرج دادم تا خوب باشم. راستش را بخواهید الان که از فیلمبرداری فارغ شده ایم، فرصت کرده ام کمی برای پدر عزاداری کنم.

این بازیگر همچنین درخصوص بازی خود در فیلم «موقت» توضیح داد: فیلمنامه این فیلم را امیر عزیزی سه سال قبل نوشته بود. نقش من در این فیلمنامه از آغاز بر اساس شخصیت من نوشته شده تا حدی که نام کاراکترم نیز نازنین است. در این مدت، متن چندین بار بازنویسی شده و جالب است به شما بگویم نقشی که در این فیلم دارم تفاوت خیلی زیادی با نقش دیگرم در فیلم «نزدیک‌تر» دارد و حتما مخاطبان جشنواره نیز متوجه این موضوع خواهند شد. همیشه کار کردن با فیلم اولی ها را دوست دارم چون آنان اطلاعات به روزتری از سینما دارند و نگاه شان به این صنعت، دقیق تر است. گذشته از این، کارگردانان جوان شیوه های بازی مرا بیشتر از قدیمی تر ها درک می‌کنند.

فراهانی که در فیلم کمال تبریزی بازی داشته درباره این تجربه خود توضیح داد: نقش من در «طعم شیرین خیال» کمدی نبود. اندازه بازی ام نیز تنها در حد چند سکانس است. در این فیلم در نقش یک استاد دانشگاه ظاهر شده ام. من تجربه زیادی از کمدی و طنز ندارم و دوست دارم این نقش را در یک فیلم به شیوه مفصل تری در فیلمی تجربه کنم. امیدوارم روزی این اتفاق بیفتد.

وی در پایان درباره اینکه به جشنواره و سیمرغ گرفتن می اندیشد، گفت: سال هاست که دیگر تنها به بازی خوب فکر می کنم و لذت بردن از هنری که دارم. فکر نمی کنم مخاطب حرفه ای، حتی یک بازی نادرست از من سراغ داشته باشد. من تلاش کرده ام حتی در فیلم های بد هم خوب بازی کنم و همین تلاش برای خودم ارزشمند است. درباره جایزه و سیمرغ و … حرف خاصی برای گفتن ندارم. نمی دانم جایزه دادن در مسابقه ها و مراسم سینمایی این کشور، چه مکانیزمی دارد. در یک بازه زمانی خاص، انگار که مد شده باشد به فلان بازیگر جایزه بدهند، در همه برنامه ها به او توجه می‌کنند و دیگران را نادیده می انگارند و من نمی دانم چرا. من تنها به بازی خوب فکر می‌کنم.

نازنین فراهانی امسال با سه فیلم «طعم شیرین خیال»، «موقت» و «نزدیک تر» در سه بخش مختلف جشنواره حضور دارد.

نوشته دیگر به سیمرغ بلورین فکر نمی‌کنم/ همکاری با فیلم اولی‌ها را بیشتر دوست دارم اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

سوره سینما- نشست رونمایی از فیلم سینمایی «نزدیکتر» به کارگردانی مصطفی احمدی و تهیه‌کنندگی سپهر سیفی شب یکشنبه با حضور کارگردان، بهرام بدخشانی مدیر فیلمبرداری، صابر ابر، پگاه آهنگرانی بازیگران فیلم در پردیس سینمایی ملت برگزار شد.

احمدی: ادعای ساخت شاهکار را ندارم

در ابتدای جلسه مصطفی احمدی با اشاره‌به شکل‌گیری این فیلم توضیح داد: «چهار سال پیش یک ایده با چند شخصیت در ذهنم شکل گرفت که آبان سل گذشته با هستی بشروتنی کار وارد مرحله نگارش فیلمنامه شدیم، ‌وقتی تمام شد آقای توکلی به ما پیوستند و کاری کارستان کردند. ایشان فیلمنامه‌ای نوشتند که هرکارگردان دیگری می‌بود آن را می‌قاپید. «نزدیکتر» یک فیلم ملودرام است ژانری که در سینمای ایران کمتر قدر دیده و خیلی خوب است که آن بپردازیم.»

احمدی در پاسخ به این پرسش که چرا نام خود را به عنوان فیلمنامه‌نویس ذکر نکرده گفت: «فکر می‌کنم اعتبار کارگردانی انقدر هست که نیازی به اعتباری بیشتری نداشته باشد»

این کارگردان با یادآوری اینکه با عوامل حرفه‌ای که با او در این فیلم همکاری داشتند، تاکید کرد: «شانس بزرگی که در زندگی داشتم این بود که توانستم با دوستانی رفاقت کنم که در حرفه خودشان به شدت آدم حسابی هستند و منش، اعتبار، سواد و دانش دارند. خوش‌شانس بودم که اولین انتخاب‌هام با جواب مثبت روبرو شدم. در وهله اول توانایی، استعداد و انگیزه برای من خیلی مهم بود و دوستی‌های بین ما کمک کرد تا حرف همدیگر را فهمیم. ادعای ساخت شاهکار را ندارم فقط می‌خواهم به تماشاگر بها بدهم.»

این کارگردان در پاسخ به چگونگی ارتباط با محمد بزرگ‌نیا به عنوان مشاور کارگردان، توضیح داد: « افتخار دستیاری در دو فیلم را با آقای بزرگ‌نیا داشتم. ایشان در تصمیم‌گیری‌های نهایی در کنار من بودند. هرجا کم می‌آوردم آقای بزرگ‌نیا به من اعتماد به نفس می‌دادند. در هنگام نوشتن فیلمنامه یا کارگردانی با اینکه جاهایی به شدت با هم اختلاف سلیقه داشتیم اما ایشان در کنار من بودند و مشاوره می‌دادند.»

احمدی با تاکید بر اینکه بدون ادعا فیلم اولش را ساخته است، گفت: «ادعایی ندارم اما امیدوارم فیلمی ساخته باشم که نمایشگر جزییات درونی داستان باشد و دوست دارم تماشاگر به راحتی از دیدن خیلی از پلان‌ها نگذرد و با دقت به فیلم نگاه کند. سینما دوستان به بازی بازیگران دقت کنند ما مجموعه‌ای از بازی‌های درخشان را در این فیلم داریم و سعی کردیم در روند انتقال جزییات به تماشاگر موفق باشیم.»

کارگردان «نزدیکتر» با اشاره به دیگر فیلمسازان این بخش تصریح کرد: «در بخش نگاه نو ۱۰ فیلم دیگر، که یکی بهتر از دیگری هست، حضور دارد. همه کارگردانان پرانرژی هستند و هیچکدام شبیه هم فیلم نساختند و از فیلمساز دیگری تقلید نکردند. با نگاه منحصر به فرد فیلم ساختند. من، صفی‌یزدانیان، حمیدرضا قطبی از نسل قبل و آیدا پناهنده،‌ بهتاش صناعی‌ها و امیرحسین عسگری از نسل جدید کارگردانان تازه‌ نفسی هستند که وارد سینما شدند. همه این افراد در سینما سابقه‌دارند و شناخته شده‌اند. این بخش را دستکم نگیرید. اتفاقات عجیبی رخ خواهد داد. خوشبختانه در این میدان رقابت همه با هم رفیقیم.»

بهرام بدخشانی: «نزدیکتر» به معضل سه میلیارد انسان می‌پردازد

بهرام بدخشانی با اشاره به سابقه دوستی و همکاری خود با احمدی، گفت: «آشنایی من با مصطفی به ۲۲ سال پیش برمی‌گردد و از چند سال گذشته همیشه این سوال برای من وجود داشت که چرا او فیلم نمی‌سازد.»

او ادامه داد: «من سعی کردم فیلمبردار در این فیلم دیده نشود و فقط به حرف‌های مصطفی گوش دادم. «نزدیکتر» فیلمی است که نسل من افسوس می‌خورد، چرا سال‌ها قبل ساخته نشده است. این فیلم به این می‌پردازد که چرا ما با هم حرف نمی‌زنیم و این معضل تقریبا سه میلیارد انسان است چون این روزها همه مشغول گیم و بازی هستیم و هیچ حرفی با هم نداریم. مصطفی کارگردانی است که ۲۰ سال در سینمای ایران حضور داشته و وقتش را هدر نداره، نگاه کرده،‌ یاد گرفته، ‌فیلم دیده، تحقیق کرده و می‌دانسته که قصه‌اش چه است و چه فیلمی می‌خواهد بسازد.»

بدخشانی درباره ویژگی‌ کار خود در این فیلم توضیح داد: «قبل از فیلمبرداری با کارگردان خیلی صحبت کردیم. قصه داخل یک خانه می‌گذرد.اکشن نیست و بیشتر متکی بر بازی بازیگر است. خوشبختانه طراح صحنه فیلم توانست لوکشینی پیدا کند که انگار برای این فیلم ساخته شده بود. در حال حاضر معایب دوربین‌های دیجیتال روی پرده دیده می‌شود اما سعی کردم تصاویری که تماشاگر روی پرده می‌بیند نزدیک به فیلم ۳۵ میلیمتری باشد.»

این فیلمبردار باسابقه سینمای ایران یادآوری کرد: «نزدیکتر فیلمی نیست که پس از پایان فیلم بتوانیم درباره آن نتیجه‌گیری کنیم باید از سینما بیرون بزنیم و ترجیح بدهیم قدم بزنیم، و فکر کنیم. فیلم کمی شاید حال‌وهوای فیلم «سه برادر» فرانچسکو رزی را داشته باشد. مصطفی احمدی کار عجیب و غریبی نکرد و تنها یک قصه را به زبان سینما بیان کرد.»

پگاه آهنگرانی: «نزدیکتر» فیلم پرمدعایی نیست

پگاه آهنگرانی با بیان اینکه از سال‌ها قبل با احمدی آشنایی داشته، تاکیدکرد: «با آقای احمدی از خیلی وقت پیش و از سر فیلم «سه‌زن» آشنا شدم. در فیلم‌های دیگری مانند «صداها»، «راه آبی ابریشم» با هم همکاری داشتیم. من همه مثل آقای بدخشانی همیشه این سوال را داشتم که وقتی این همه آدم فیلم می‌سازند چرا مصطفی احمدی نمی‌سازد. از ابتدا اصلا قرار نبود بازی کنم. چون نقش دختر در این فیلمنامه نبود  اما از همان ابتدا در جریان کار بودم.»

او ادامه داد: «خیلی سال هست که با هم همسایه هستیم. وقتی شنیدم که می‌خواهد فیلمش را بسازد خیلی خوشحال شدم. قبل از اینکه نسخه نهایی را بخوانم آرزویم این بود که در این فیلم بازی کنم. به جنس فیلمنامه خیلی علاقمند بودم . آقای توکلی نقش مهتاب را به فیلمنامه اضافه کردند. و من با هیجان و عشق و علاقه این نقش را قبول کردم. این دختر از خارج از خانه وارد این خانواده می‌شود و مدل و رنگش با بقیه فرق داشت. از بیرون ناظر داستان است و من جایگاه او را در فیلمنامه دوست داشتم.»

آهنگرانی در پاسخ به پرسش مجری درباره استقبال از این فیلم تاکید کرد: «استقبال خوبی  از فیلم خواهد شد.«نزدیکتر» فیلم پرمدعایی نیست. فیلم بسیار فیلم محترمی است. فیلم‌های اول نه با بودجه کلان ساخته می‌شوند و نه احتمالا اکران خوبی خواهند داشت اما ناراحت‌کننده است  و خیلی نامردی کردند که امسال با وجود اینکه می‌گفتند فیلم‌های خوبی در بخش مسابقه فیلم‌های اول است، هیچکدام از آنها را برای بخش سودای سیمرغ انتخاب نکردند.»

بازیگر پرکار جشنواره امسال با انتقاد از نبود فیلم‌های نگاه نو در بخش سودای سیمرغ گفت: «اتفاقا امسال باید تعداد بیشتری از این فیلم‌ها به بخش مسابقه سینمای ایران راه پیدا می‌کرد. اصلا نمی‌توان فیلم مصطفی احمدی را با کارگردانان فیلم اول مقایسه کرد. به همین خاطر است که می‌گویم نامردی کردند چون افرادی مثل صابر ابر که حقشان بود که سیمرغ بگیرند، از سودای سیمرغ کنار گذاشته شدند.»

وی‌افزود: «تجربه شخصی من بهم ثابت کرده که وقتی فیلمی تمام می‌شود و همه عوامل راضی‌اند و فکر می‌‌کنند کم اشتباه‌ترین کار خود را انجام داده‌اند،‌ فیلم خوب از آب درآمده است. در پایان کار تقریبا همه ما فکر می‌کردیم که کم اشتباه‌ترین فیلمی است که  در آن کار کردیم.»

صابر ابر: این فیلم نگاه ما را به تعداد زیادی از آدم‌های نزدیکمان تغییر می‌دهد

صابر ابر با اشاره به نوع همکاری‌اش با احمدی گفت: «مصطفی احمدی جدا از یک دوست خوب، مثل برادر بزرگتر من است. اولین کارم را در ۱۷ سالگی با مصطفی شروع کردم. او جز اولین کسانی بود که من را حمایت و تشویق کرد من سلیقه مصطفی را قبول دارم و کار کردن با او برایم خیلی لذتبخش است به همین دلیل بدون خواندن فیلمنامه هم می‌پذیرفتم که در آن بازی کنم و از همین الان هم می‌دانم که برای فیلم بعدی‌اش لازم نیست فیلمنامه را بخوانم.»

او با بیان اینکه تماشای فیلم باعث تغییر نگاه ما به اطرافیانمان می‌شود، توضیح داد:« کانسپتی که در آن حرف زده می‌شود سهمی در گفتن چیزی که باید اعلام شود، داشته باشم. کانسپت این فیلم به شدت من را علاقمند کرد. این فیلم نگاه ما را به تعداد زیادی از آدم‌های نزدیک ما عوض  کرده و تغییر می‌دهد و همین کار سینما است.»

نوشته ادعای ساخت شاهکار ندارم/ دفاع آهنگرانی از همبازی‌اش در «نزدیکتر» اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

مصطفی احمدی کارگردان فیلم سینمای «نزدیکتر» درباره فضای کلی اولین تجربه بلند سینمایی خود به سوره سینما گفت : ذهنیت موجود در داستان فیلم به نظرم بسیار به حال و هوای خودم نزدیک بود و به نوعی اطرافیان و بخشی از جامعه را درگیر این ذهنیت خواهد کرد. اینکه ما چقدر نیاز به گفتگو داریم و می توانیم با تمام تفاوت ها و اختلافات و بدون اینکه به آرمان های خود بی‌تفاوت باشیم در کنار هم بنشینیم و با هم گفتگو کنیم ، این ذهنیت باعث شد که ایده «نزدیکتر» شکل بگیرد و رفته رفته با همکاری دوستان تبدیل به فیلمنامه شود.

وی در ادامه گفت: با این وجود تصمیم گرفتیم که قصه را در قالب یک خانواده روایت کنیم و اتفاقات را هم براساس روابط درونی خانواده پیش ببریم ، البته تلاش من در وهله اول این بود که قصه تعریف کنم و براساس همان فرم قصه گویی رایج که بارها هم در سینما شاهد بودیم ، منتها اصرار نداشتم فیلم اجتماعی بسازم و قصد من این بود که در نهایت قصه مخاطب را درگیر کند و شخصیت ها هم هر یک ویژگی های خاص خود را دارند.

احمدی در ادامه گفت: اینکه من در صحبت ها به بخشی از جامعه اشاره کردم ، منظور تسری دادن به صورت مشخص نیست ، مساله ای که گاهی برخی از منتقدان و حتی همکاران من با برداشت اشتباه به مفهوم این جریان لطمه وارد می کنند ، چون ذات شخصیت های یک اثر نمایشی قابل تسری به جامعه نیست ، بلکه واکنش ها را می توان به جامعه نسبت داد و این مساله ای است که به اشتباه راجع به آن صحبت می شود .

وی گفت: این جریان در ادبیات نمایشی جهان قابل رویت است. به عنوان مثال شخصیت بیلی لومان در نمایشنامه شاخص «مرگ دستفروش» آرتور میلر نشانگر این نیست که جامعه آمریکا با چنین وضعیتی مواجه است ، بلکه فقط می توان واکنش های او در جریان داستان را به بخشی از جامعه تسری داد ، نه اینکه به محض خلق یک شخصیت آن را به یک قشر مشخص و معینی نسبت بدهیم.

کارگردان فیلم سینمایی «نزدیکتر» درباره وجود قهرمان در فیلم خود گفت: فیلم من قهرمان دارد، اما نه به معنای کلاسیکی که وارد شود و یک بی نظمی را به نظم تبدیل کند ، بلکه در اصل فیلم از جایی شروع می شود که شخصی وارد خانواده شده و با حقیقت و واقعیت درونی خود کنار آمده و آن را پذیرفته است و به نوعی الگوی قدیمی خانواده را بهم می زند و بجای اینکه مشکلات را به گردن دیگران بیندازد، حقیقت را می‌پذیرد.

احمدی ادامه داد: نکته دیگری که من لازم می دانم در کنار آداب آشتی پذیری و گفتگو به آن اشاره کنم و در اصل مساله کلیدی در زندگی و فرهنگ ایرانی ما به حساب می آید، این است که نباید فراموش کنیم که ما هر خطا و اشتباهی که در زندگی مرتکب شویم، خانه مادری همیشه پذیرای ما خواهد بود.

وی درباره برگزاری جشنواره فیلم فجر گفت: تا سال‌های گذشته که بخش بین الملل همزمان با سینمای ایران برگزار می شد ، تا حدودی با حضور خارجی ها و دیگر جشنواره ها رصد می شد، اما حالا که دو بخش جدا شده باید منتظر نتیجه ماند و فکر می‌کنم به اندازه کافی راجع به این مساله صحبت شده است. از طرفی جشنواره فیلم فجر یک میهمانی بزرگ برای سینمای ایران محسوب می شود و مهمترین اتفاق سینمایی سال است.

احمدی در ادامه افزود: فارغ از اینها فکر می کنم پدید آورندگان جشنواره تلاش می کنند که این جشنواره باقی بماند و در مقابل هر نوع هجوم به سینما بایستند و از سوی دیگر هم تقارن آن با ایام دهه فجر وجود دارد که بعنوان در کنار انقلاب بودن معنی پیدا کرده است و در کل شرایطی برای در کنار هم قرار گرفتن سینماگران بوجود می آید و در عین حال به دلیل اینکه دولت این جشنواره را بنا کرده است و اتفاق و اعتراض و ناراحتی  و خوشحالی‌هایی که برای برخی از سینماگران پیش می آید ، اما در نتیجه به تماشای فیلم ها در این جشنواره می‌نشینند.

نوشته «نزدیکتر» به فرهنگ آشتی و گفتگو می‌پردازد/ جشنواره فجر میهمانی بزرگ سینمای ایران است اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

یزدان‌بخش بازیگر سینما و تلویزیون درباره فیلم های سینمایی که در سال ۹۳ بازی کرده و در جشنواره فیلم فجر حضور خواهد داشت به سوره سینما گفت: من دو فیلم سینمایی داشتم به نام‌های «بهمن» به کارگردانی مرتضی فرشباف که دومین فیلم او محسوب می‌شود و فیلم سینمایی «نزدیکتر» به کارگردانی مصطفی احمدی که به عنوان فیلم اولی به جشنواره می‌رود.

وی ادامه داد: شرایط در هر دو اثر رضایت بخش و خوب بود و در فیلم سینمایی «بهمن» من نقش کوچکی را بر عهده دارم، اما در فیلم سینمایی «نزدیکتر» نقش مادر خانواده ای را که قصه درباره آنهاست، بازی می‌کنم. با بیشتر هنرمندانی که در این کار ایفای نقش می کنند بازی دارم. فکر می کنم با توجه به فیلمنامه ای که مطالعه کردم، اثر خوب و قابل توجهی باشد که مخاطب را راضی کند.

یزدان‌بخش درباره کیفیت دو فیلمی که در آنها حضور داشته و پیش بینی موفقیت آنها در جشنواره گفت: من به هیچ عنوان نمی‌توان قضاوت و پیش بینی داشته باشم و دوست دارم به عنوان یک تماشاگر آثار را ببینم و مباحث تکنیکی تر و فنی تر را به صاحب نظران این عرصه بسپارم ، در مقابل به عنوان بازیگر وظیفه دارم درخواستی که کارگردان دارد را به نحو احسن در مقابل دوربین اجرا کنم.

این بازیگر درباره جوانانی که در این دوره حضور محسوسی در جشنواره فیلم فجر خواهند داشت گفت: درست است که بحث نبوغ و استعداد و درک هنری در بین جوانان وجود دارد و لازمه کار است، اما جدای از این مسائل مبحثی که بشدت تاثیرگذار است و باید به آن توجه کرد ، تداوم حمایت از فیلم هایی است که در جشنواره موفق می‌شوند و در اصل شرایط تولید و اکران باید در کنار هم از سطح قابل قبولی برخوردار باشد و انتظار هنرمندان جوان را برآورده کند.

بازیگر فیلم سینمایی «بوسیدن روی ماه» ادامه داد: باید شرایط برای جوانان هنرمند مناسب باشد،به عنوان مثال یک بازیگر با امید و انرژی سراغ بازی در یک اثر می‌رود تا توانایی خود را به نمایش بگذارد و زمانی که با مشکلاتی مواجه شده و اثر دیده نمی‌شود، آن جوان سرخورده و نامید می‌شود که باید به چنین نکاتی توجه داشت.

نوشته یزدان‌بخش با «بهمن» و « نزدیکتر» به جشنواره فیلم فجر می‌رود اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

سوره سینما- فیلمبرداری این فیلم که ششمین محصول سینمایی ایران‌نوین‌فیلم است از اوایل آبان آغاز شد و ۳۹ جلسه به طول انجامید. خانه‌ای قدیمی در خیابان دازشیب و مناطقی از جمشیدیه، فشم، لواسان، جاجرود و درکه از دیگر لوکشین‌های این فیلم بودند.

تدوین همزمان فیلم توسط بهرام دهقانی در استودیو «ایران‌‌نوین‌فیلم» انجام می‌شود و تا کنون تدوین بیش از نیمی از سکانس‌ها به پایان رسیده، بهمن اردلان هم مشغول صداگذاری است تا فیلم برای حضور در جشنواره فجر آماده شود. اطلاعات این فیلم برای حضور در دو بخش مسابقه سینمای ایران و نگاه نو به دبیرخانه جشنواره فجر ارائه شده است.

«نزدیکتر» اولین تجربه بلند سینمایی مصطفی احمدی است که فیلمنامه آن را  بهرام توکلی و هستی بشروتنی نوشتند. داستان فیلم درباره خانواده‌ای است که بعد از مدت‌ها دور هم جمع می‌شوند. پگاه‌آهنگرانی و پارسا پیروزفر برای اولین بار در این فیلم همبازی شدند. نازنین فراهانی، محمد بحرانی، شیرین یزدانبخش، فراز مدیری و ستاره اسکندری دیگر بازیگران این فیلم هستند.

عوامل این فیلم عبارتند از: کارگردان مصطفی احمدی، نویسندگان فیلمنامه: بهرام توکلی و هستی بشروتنی، مشاور کارگردان: محمدرضا بزرگ‌نیا، مدیر فیلمبرداری: بهرام بدخشانی، تدوین: بهرام دهقانی، طراح صحنه و لباس: آتوسا قلمفرسایی، طراح چهره‌پردازی: سعید ملکان، مدیرتولید: حسین اکبری، دستیار اول فیلمبردار: مهرداد لشکری، صدابردار: امین میرشکاری، صداگذار: بهمن اردلان (استودیو بهمن)، برنامه‌ریز و دستیار اول کارگردان: مریم نراقی، منشی صحنه: حمیرا نعمت‌الله، عکاس: عبدالرضا نیکو، دستیار تولید: جواد سلیمانی، مدیر تدارکات: امیر یمینی، دستیار تدارکات: علیرضا اکبری، دستیار طراح صحنه و لباس: شقایق پورامین، دستیار دوم کارگردان: نوید صلاحی، اجرای چهره‌پردازی: آرزو کیقبادی و مسعود علمداری، بازیگران: پارسا پیروزفر، پگاه آهنگرانی، نازنین فراهانی، محمد بحرانی، شیرین یزدانبخش، فراز مدیری و ستاره اسکندری، مجری طرح: امیر اثباتی، تهیه‌کننده سپهر سیفی، محصول ایران نوین فیلم.

نوشته فیلمبرداری «نزدیکتر» تمام شد + عکس‌ها اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

نوشته اولین عکس‌های «نزدیکتر»/ فیلم جدید پارسا پیروزفر اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.