در این تیزر اقتباسی، بازیگران فیلم از جمله تورج الوند، هومن برق‌نورد، بهنام تشکر، فاطمه مسعودی‌فر، رضا ناجی و علیرضا استادی قسمت‌هایی از کتاب آپاراتچی را که مرتبط با نقش‌شان در فیلم است خوانش می‌کنند.

فیلم سینمایی «آپاراتچی» به کارگردانی قربانعلی طاهرفر و فیلم‌نامه حسین تراب‌نژاد که هم‌اکنون بر پرده سینماست، از کتابی با همین نام، نوشته روح‌الله رشیدی اقتباس شده است.

فروش این فیلم در سینماها و شهرهای بدون سینما تاکنون ۶ میلیارد بوده و نزدیک به ۱۲۰ هزار مخاطب «آپاراتچی» را برای تماشا انتخاب کرده‌اند. از این میان، نیم میلیارد فروش و ۲۰ هزار مخاطب، مربوط به اکران‌های سیار فیلم است.

جهت تماشای قسمت‌های مختلف این تیزر اقتباسی می‌توانید هشتگ #فیلم_کتاب_آپاراتچی را در صفحات مجازی فیلم به نشانی @aparatchi_movie جستجو کنید.

عموم مخاطبان می‌توانند این فیلم را در شهرهای بدون سینما و در مکان‌هایی مانند مسجد، مدرسه، دانشگاه، ادارات و … نمایش دهند. جهت نمایش این فیلم در مناطق بدون سینما می‌توانید به نشانی ekranmardomi.ir مراجعه با با شماره ۰۲۱۴۲۷۹۵۰۵۰ تماس بگیرید.

نوشته تیزر اقتباسی «آپاراتچی» منتشر شد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

این فیلم با نگارش حسین تراب‌نژاد و احسان لطفیان برداشتی آزاد از کتاب آپاراتچی نوشته دکتر روح الله رشیدی است که رویدادهای آن در اوایل دهه ۶۰ شهر تبریز می‌گذرد.

این اثر محصول مشترک بنیاد سینمایی فارابی، سازمان سینمایی سوره و مدرسه سینمایی اندیشه و هنر «ماه» به تهیه‌کنندگی سجاد نصراللهی است.

تورج الوند، فاطمه مسعودی‌فر و رضا ناجی در کنار بازیگرانی چون هومن برق‌نورد، بهنام تشکر، امید روحانی و علیرضا استادی در این فیلم ایفای نقش کرده‌اند. وحید مبصری، امین گلستانه، حسین عابدینی و ولی فروتن از دیگر بازیگران این فیلم سینمایی هستند.

عکس: پویا شاه جهانی

نوشته رونمایی از نخستین تصویر فیلم سینمایی «آپاراتچی» اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

خبر دیگر درباره این سریال اضافه شدن سیامک انصاری و رضا ناجی به گروه بازیگران پروژه است. از این بین تست گریم نهایی ناجی انجام و بازی وی نیز از چندی پیش آغاز شده است. انصاری نیز در حال حاضر مشغول بازی در فیلم سینمایی «ساعت پنج عصر» است و بعد از پایان فیلمبرداری این فیلم، مقابل دوربین سامان مقدم خواهد رفت.

فرهاد آئیش، گوهر خیراندیش، آزاده صمدی، رویا تیموریان، ویشکا آسایش، علی شادمان، یاسمینا باهر، مهسا طهماسبی، پژمان جمشیدی، حسن زارعی، جواد عسگری و… دیگر بازیگران اصلی این مجموعه ۶۰ قسمتی هستند.

«خانه ما» که به احتمال فراوان نام آن تغییر خواهد کرد، مضمونی کمدی دارد و داستان چهار خانواده را روایت می کند که به دلایلی مجبور می شوند سه ماه در یک خانه با یکدیگر زندگی کنند. این چهار خانواده هیچ آشنایی با یکدیگر ندارند و در یک روز بنا به اتفاقی مجبور می شوند که با هم زندگی کنند… .

همزمان با تصویربرداری نگارش متن های این مجموعه توسط گروه نویسندگان همزمان با تصویربرداری انجام خواهد شد و در حال حاضر ۱۲ قسمت از فیلمنامه آماده شده است.

«خانه ما» به سفارش مرکز امور نمایشی سیما تولید می شود و قرار است نوروز ۹۶ روی آنتن یکی از شبکه های سیما رود.

سامان مقدم پیش از این در تلویزیون ساخت مجموعه های موفقی چون «شمس العماره» و «پریدخت» را برعهده داشته است و «خانه ما» سومین سریال بلند وی محسوب می شود. آخرین ساخته سینمایی مقدم «نهنگ عنبر، سلکشن رویا» است که هم اکنون در مراحل فنی قرار دارد. «یک عاشقانه ساده»، «صد سال به این سال ها»، «کافه ستاره»، «مکس»، «پارتی» و «سیاوش» دیگر ساخته های سینمایی این کارگردان محسوب می شود.

حمید رحیمی نادی نیز تهیه کنندگی مجموعه «دورهمی» به کارگردانی مهران مدیری و چندین سریال دیگر را در کارنامه خود دارد.

دیگر عوامل اصلی «خانه ما» عبارتند از: سرپرست نویسندگان: خشایار الوند، جانشین تهیه کننده و مدیر تولید: شهرام دانش پور، مجری طرح: فرزانه معصومی، مدیر تصویربرداری: داود رحمانی، صدابردار: محمود خرسند، مدیر برنامه ریزی و دستیار اول کارگردان: علیرضا شمس شریفی، مشاور پروژه: سروش محمدزاده، طراح گریم: ایمان امیدواری، تدوین: سیامک مهماندوست، طراح صحنه: محسن نصراللهی، طراح لباس: زهره رحمانی، صدابردار جایگزین: احمد اردلان، دستیار دوم کارگردان: یوسف وجدان دوست، مشاور رسانه ای: امین اعتمادی، دستیار اول صحنه: جواد فاضلی، سرپرست گریم: سیامک احمدی، مجریان گریم: میلاد مزینانی، الهام فراخی، یاسمن ادیبی، دستیار سوم کارگردان: مهشاد فقهایی، منشی صحنه: مرجان تاجیک، عکاس: مهراد اصلان زاده، دستیاران تصویر: احمد کاووسی، فرزین ابراهیمی، امیرحسین واحدی، حسام سلیمی، یاشار زاهد، امیر نریموسایی، دستیاران صدا: مهرداد مقیسه، برجی، مدیر صحنه: احمد عبداللهی، دستیاران صحنه: محمد مرادی، امین حاجیخانی، دستیاران لباس: علی یعقوبی، الهه قبادی، مدیر تدارکات: سعید سجودی، دستیار تولید: مهدی قیومی، تدارکات: سجاد نوری، سجاد امانی، محمد سلیمانی، محمد محمدی.

نوشته ادامه تصویربرداری سریال «خانه ما» در نیاوران/ سیامک انصاری و رضا ناجی بازیگران جدید اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

این اتفاق محدود به جشنواره فجر سال گذشته نمی‌شود و بیش از دو دهه است که سینمای ما با چنین تصویر مخدوشی از مردان و پدران ایرانی روبرو است. تصویری غیرمنصفانه که نتیجه‌اش مخدوش کردن تصویر پدر / همسر در میان خانواده‌های ایرانی خواهد بود.

البته این به معنا نیست که نگاه همه فیلمسازان ایرانی به جایگاه پدران و مردان ایرانی این‌گونه بوده است، چرا که سینما و البته تلویزیون ما در طی این سال‌ها با نمونه‌های خوبی نیز روبرو بوده که در آن سعی شده تصویری شریف و نجیب از مردان و پدران ایرانی را به تصویر کشیده شود.

در این گزارشی نگاهی به اندک موارد موجود در سینمای ایران داریم که سعی کرده تا به دور از جو «ضد مرد» سینما و حتی تلویزیون ایران به ارائه تصویری قابل قبول از پدران و مردان ایرانی بپردازد.

محمد کاسبی؛ «پدر»

یکی از معدود فیلم‌های سینمای ایران که در آن تصویری خوب و واقعی از یک پدر نمایش داده شده است، فیلم سینمایی «پدر» به کارگردانی مجید مجیدی و با بازی محمد کاسبی در نقش اصلی این فیلم است. هرچند کاسبی در این فیلم نقش یک ناپدری را بازی می‌کند ولی وجوه رفتاری او و برخورد پدرانه او با پسر نوجوان همسرش باعث شده تا چهره‌ای درست از پدری ایرانی به عنوان تکیه گاه مادی ومعنوی خانواده‌اش به تصویر کشیده شود.

بازی درخشان کاسبی در این فیلم از دید منتقدین سینما نیز پنهان نماند و جایزه بهترین بازیگر نقش اول مرد را در چهاردهمین دوره جشنواره فیلم فجر  نصیب او کرد.

محمد علی کشاورز؛ «پدر سالار»

بدون شک یکی از به یادماندنی‌ترین مجموعه‌های نمایشی سیما در طول سال‌های پس از انقلاب، «پدر سالار» بود. سریالی به کارگردانی اکبر خواجوی که در آن محمدعلی کشاورز نقش اسد‌الله خان، پدر یک خانواده پرجمعیت را بازی می‌کرد.

هرچند که در ظاهر تصویر نمایش داده شده برای پدر در این خانواده، تصویری از یک مرد مستبد و زورگو بود که می‌خواست به اجبار همه فرزندانش را در کنار خود نگه دارد ولی در پس این برخوردهای خشن، تصویری از یک مرد دلسوز و خانواده دوست به نمایش گذاشته می‌شد که با تمام وجود نگران آینده فرزندان خود بود و به واسطه همین علاقه بود که دوست داشت فرزندانش را در کنار خود جمع کند. البته او بابت برخی از تفکرات اشتباهش دچار مشکلاتی شد ولی در نهایت توانست فکر اشتباه خود را کنار بگذارد و خانواده‌اش را از بحران نجات دهد.

پرویز پرستویی؛ «به نام پدر» و «آژانس شیشه‌ای»

پرستویی از آن دست بازیگرانی است که قابلیت و انعطاف حضور در نقش‌های مختلف را دارد. یکی از نقش‌هایی که پرستویی نشان داده تبحری زیادی در ایفا کردن آن دارد، حضور در قامت پدری مهربان و ستودنی است. او با بازی در دو فیلم «به نام پدر» و «آژانس شیشه‌ای» ثابت کرده که توانایی بالایی در به تصویر کشیدن پدران روزهای سخت را دارد. پدرانی بزرگ که به موقع لزوم در برابر مشکلات زندگی با صلابت و محکم هستند و از سوی دیگر در برابر فرزندان خود تبدیل به عاطفی‌ترین و مهربان‌ترین افراد می‌شوند.

البته پرستویی بعدها با حضور در سریال «زیرتیغ» یک بار دیگر در این زمینه به موفقیت رسید.

علی نصیریان؛  «بوی پیراهن یوسف» و «میوه ممنوعه»

یکی دیگر از پدران آشنای سینما و تلویزیون ایران است که بسیاری از مخاطبان ایرانی بازی فراموش نشدنی او را در تقش پدر یک شهید را در فیلم «بوی پیراهن یوسف» به یاد دارند. او در این فیلم که کارگردانی آن را ابراهیم حاتمی‌کیا برعهده داشت، نقش پدری را بازی می‌کرد که در نبود فرزند مفقوالاثرش در جنگ تحمیلی تبدیل به یک مجنون شده است.

نصیریان سال‌ها بعد، با حضور در سریال «میوه ممنوعه» یک بار دیگر با بازی در نقش یک پدر ایرانی درخشید. هرچند که در رفتار یونس فتوحی (شخصیتی که نصیریان ایفاگر نقش آن بود) هم رگه‌هایی از برخورد پدرسالارانه دیده می‌شد، اما این پدر نیز همچون اسدالله خان قصه‌های پدرسالار با وجود خشن بودنش، علاقه زیادی به خانواده‌ و فرزندانش داشت.

خسرو شکیبایی؛ «دست های خالی» و «کیمیا» و «خواهران غریب» و «خانه سبز»

مرحوم خسرو شکیبایی نیز از جمله بازیگرانی است که تاکنون بارها و بارها بازی در نقش پدر را در فیلم‌های سینمایی و سریال‌های تلویزیونی برعهده گرفته است، اما بدون شک در میان همه نقش‌های او حضور او در قامت یک پدر ایرانی نجیب و با اصالت بیشتر از همه در سه فیلم «دست های خالی» به کارگردانی ابوالقاسم طالبی، «کیمیا» به کارگردانی احمدرضا درویش، «خواهران غریب» به کارگردانی کیومرث پوراحمد و همچنین سریال «خانه سبز» در یاد و خاطر مخاطبان ایرانی به یادگار مانده است.

نکته قابل توجه در بازی این بازیگر شاخص کشورمان در آن بود که با وجود تکرار حضور او در نقش پدران ایرانی ولی هیچ یک از نقش هایش حتی کمترین شباهتی با یکدیگر ندارند. به همین خاطر است که او تبدیل به یکی از به یادماندنی ترین پدران سینمای ایران شده است.

رضا ناجی؛ «بچه های آسمان»  

رضا ناجی دیگر بازیگری است که با فیلم سینمایی «بچه های آسمان» توانسته یکی از زیباترین تصاویر پدران ایرانی را در سینمای کشورمان خلق کند. او که با حضور در این اثر مطرح مجید مجیدی، برای سومین بار مقابل دوربین سینما می‌رفت، با ایفای نقش پدری زحمتکش و شریف که با وجود همه تنگدستی‌ها، از جان و دل برای فرزندان خود کار می‌کند؛ یکی از معدود تصاویر واقعی از پدران ایرانی را در سینمای کشورمان خلق کرد.

او نقش پدری عزت مند و شریف را دارد و با استفاده از ظرافت های خاص بازیگری خود توانسته نقشی واقعی و باورپذیر را برای مخاطب خود خلق کند.

مهدی هاشمی؛ «بهترین بابای دنیا»   

مهدی هاشمی نیز از جمله بازیگرانی است که بارها در نقش پدران ایرانی ظاهر شده است ولی بدون شک موفق‌ترین حضور در این نقش را باید در «بهترین بابای دنیا» به کارگردانی داریوش فرهنگ جستجو کرد.

هاشمی در این فیلم مانند تمامی پدران دنیا که برای فرزندان شان یک قهرمان هستند به تصویر کشیده شده و توانسته در نقش ایفایی خود در فضای فانتزی این فیلم به خوبی ظاهر شود.

شهاب حسینی؛ «حوض نقاشی» 

شهاب حسینی دیگر بازیگر سینمای کشورمان است چند باری تجربه حضور در نقش پدران را کسب کرده است. اما به یادماندنی‌ترین تجربه او در این نقش، مربوط به فیلم سینمایی «حوض نقاشی» می‌شود. دغدغه‌های پدرگونه او در این فیلم زیبا و ستودنی است. پدری که با وجود مشکلات جسمی خود و همسرش، با تمام وجود سعی می‌کند که از پسرش حمایت کند و به خواسته‌های او توجه کند.

البته ذکر این چند مثال مثبت نباید باعث فراموش کردن ظلم سینمای ایران به پدران و مردان ایرانی شود. سینمایی که سال‌هاست مردان و پدران ایرانی را موجوداتی عصبی و تندخو و یا بوالهوس و خودخواه نمایش می‌دهد که یا دغدغه و تعهد چندانی نسبت به همسر و فرزندان خود ندارد و یا با برخوردهای تند و تعصبات بیجای خود باعث رنجش و ناراحتی آن‌ها می‌شود.

نوشته گزارش «سوره سینما» از به یادماندنی‌ترین پدران سینمای ایران/ آیا سینمای ایران تصویر درستی از پدران ایرانی ارائه داده است؟ اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

سوره سینما – میثم محمدی: بخشی از فضای گرم و صمیمی «فرشته‌ها با هم می‌آیند» نخستین ساخته حامد محمدی به حضور واقعی و دلنشین بازیگران برمی‌گردد. رضا ناجی هم یکی از گروه بازیگران این فیلم است که نقش یک صاحبخانه مهربان را در این فیلم بازی کرده. او با همان سبک و شیوه بازی‌اش که منحصر به فرد هم هست، در سینمای ایران جایگاهی ویژه دارد. با ناجی درباره حضور در «فرشته‌ها با هم می‌آیند» صحبت کردیم.

زمینه همکاری شما با منوچهر و حامد محمدی در فیلم سینمایی «فرشته ها با هم می آیند» چطور فراهم شد و این همکاری چگونه بود؟

رضا ناجی: ابتدا باید بگویم که منوچهر محمدی یکی از تهیه کنندگان بزرگ و با کارنامه ای درخشان است که از من برای حضور در این اثر دعوت کرد. این همکاری باعث افتخار من بود. از طرف دیگر حامد محمدی کارگردان فیلم در یک خانواده هنرمند و سینمایی بزرگ شده و در واقع من با نوشته های او از جمله «طلا و مس» آشنایی داشتم و بر همین اساس این انتخاب را کردم که خوشبختانه نتیجه‌ای مثبت داشت.

پس برای انتخاب یک اثر سوابق کارگردان را بررسی می کنید؟

بله. تمام فاکتورها را بررسی می کنم و همانطور که گفتم حامد محمدی را به واسطه نوشته هایش می شناختم و این انتخاب را انجام دادم.

درباره کاراکتری که در «فرشته‌ها با هم می آیند» بازی کردید و تحلیلی که بر آن داشتید توضیح بدهید؟

این شخصیت درواقع به نوعی با دغدغه های من همسو بود و چون من خودم دغدغه مالک و مستاجری دارم و این کشمکش همیشه وجود داشته با این فضا آشنا بودم، اما در این فیلمنامه رابطه‌ای متفاوت با تصور ما درباره ماجرای مالک و مستاجر به تصویر کشیده می‌شود و نه تنها صاحبخانه مستاجرش را اذیت نمی‌کند، بلکه او را کمک می‌کند. پس در این نقش حاضر شدم و به نظرم کار در اجرا هم موفق بوده است.

فیلم را در سینما و با حضور مخاطبان تماشا کردید؟

بله.

نحوه برخورد مخاطبان و میزان و کیفیت استقبال چگونه بود؟

یکی از مهمترین اهداف فیلم جلب رضایت مخاطب است و اینکه پس از اکران با رضایت از سالن سینما خارج شود. من فیلم را با مخاطبان دیده ام، آنها راضی و خوشحال از تماشای این اثر از سالن خارج می‌شدند و برخورد خوبی با عوامل داشتند.

بازی در کنار جواد عزتی و نازنین بیاتی به عنوان بازیگران جوان و مستعد در «فرشته ها با هم می آیند» چگونه بود؟

در این فیلم هم جواد عزتی بسیار روان و خوب بازی کرد و استعداد خود را بیشتر از گذشته نمایان کرده و هم خانم نازنین بیاتی به خوبی از عهده ایفای این نقش برآمده. نقش بانویی که صاحب خانه و سه فرزند است برای این بازیگر جوان سخت بوده، اما می  بینید که چه بازی درستی دارد.

با توجه به اینکه شما آثار درخشان زیادی را با کارگردان های صاحب نامی کار کرده اید ، حساسیتی برای انتخاب نقش های فرعی و دوم ندارید؟

خیر. این جریان زیاد برای من مهم نیست. به این دلیل که فکر می‌کنم در بازیگری به جایی که می‌خواستم رسیده ام و از طرفی هم ملاک من برای انتخاب نقش بستگی به اثرگذاری و محتوای فیلمنامه دارد و این که حرفی را برای مخاطب داشته باشد. نقش اول یا دوم بودن آن برایم مهم نیست.

انتظار می رفت شما پس از موفقیت در «آواز گنجشک‌ها » و کسب جایزه بین المللی این روند را ادامه دهید و حضور بیشتری در عرصه های فرا مرزی داشته باشید.

بله. من پس از آن در فیلم سینمایی «پاییز» به کارگردانی عامر بشیر بازی کردم که در هند اکران شد و درجشنواره فیلم فجر هم حضورداشت، اما زیاد موفق نبود.

پس از آن پیشنهاد دیگری نداشتید؟

از طرف ترکیه هم دعوت به بازی شدم و یک پیشنهاد هم از آمریکا به دستم رسید که هنوز هم فیلمنامه آن را دارم.

یعنی از هالیوود پیشنهاد داشتید؟

دو کارگردان ایرانی الاصل بودند که چند دهه در آمریکا زندگی کرده بودند طی یک سفر که به ایران داشتند فیلمنامه ای به نام « نان» را برای من آوردند و به توافق رسیدیم، اما به دلیل نوسانات اقتصادی و افزایش نرخ دلار سفرهای بعدی آنها اتفاق نیفتاد و کار انجام نشد.

فیلم قرار بود در کجا ساخته شود؟

طبق صحبت ها قرار بود این فیلم در شهرستان مهاباد فیلمبرداری شود.

محور و موضوع فیلمنامه «نان» چه بود و در مورد بازیگران دیگری که قرار بود با شما در این اثر حضور داشته باشند هم صحبتی شده بود؟

از آنجا که این دو کارگردان اصلیتی ایرانی داشتند، فیلمنامه را براساس جنگ تحمیلی ایران و عراق نوشته بودند و قرار بود استاد علی نصیریان هم در این اثر حضور داشته باشند.

اخیرا پیشنهادی برای بازی دریافت نکرده اید؟

خیر. منتظر و در حال بررسی هستم تا یک فیلمنامه پرمحتوا و قوی پیشنهاد بشود و البته درباره یک فیلم صحبت‌هایی شده که هنوز حضورم در این پروژه قطعی و رسمی نیست.

نوشته رضایت مخاطب از «فرشته‌ها با هم می‌آیند»/ ماجرای فیلم آمریکایی که ساخته نشد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

سوره سینما- پنجمین فیلم سینمایی کارخانی پیش از این در سی و دومین جشنواره بین المللی فیلم فجر به نمایش در آمد و مورد توجه منتقدین قرار گرفت. همچنین در سالن نمایش این فیلم در برج میلاد علی پروین با توجه به اینکه دخترش (لادن پروین) در این اثر به ایفای نقش نیز پرداخت، حضور داشت و به تماشای این فیلم در میان هنرمندان و اهالی رسانه نشست.

در خلاصه داستان «دربست آزادی» آمده است: دو جوان یک روز تصمیم می‌گیرند برای گرفتنطلب‌شان در شهر راهی شوند… در این فیلم امید علومی، حسام شجاعی، سحر قریشی، سروش صحت، لادن پروین، مانی حیدری، کرامت رودساز، ذبیح افشار با حضور شهره قمر و با هنرمندی رضا ناجی به ایفای نقش می پردازند.

عوامل تولید «دربست آزادی» عبارتند از فیلمنامه: مهرشاد کارخانی با همکاری مجید رحیمیان، کارگردان:مهرشاد کارخانی، مدیر فیلمبرداری: داریوش عیاری، صدابردرا:اسحاق خانزادی، طراح صحنه و لباس:علی ابراهیمی، طراح گریم:نیلوفر گوهر دوست، تدوین: فرامرز هوتهم، میکس و صداگذاری:اسحاق خانزادی و علی ابوالصدق، موسیقی:ستار اورکی، عکاس:مریم جوادی، مجرس طرح و سرمایه گذار:رضا سلامی و تهیه کننده محمد قاضی.

نوشته «دربست آزادی» اکران عمومی می‌شود/ فیلم کارخانی در سینماهای تهران و شهرستان اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

نوشته گزارش تصویری اکران «فرشته‌ها با هم می‌آیند» در برج میلاد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

ناجی بازیگر «فرشته‌ها با هم می‌آیند» به سوره سینما گفت: سوژه فیلمنامه این فیلم خیلی من را جذب کرد. نقشم را هم خیلی دوست داشتم. تا به حال نقش شبیه به هم بازی نکرده‌ام همه نقش‌هایم از هم متفاوت بوده‌اند. در این فیلم نقش یک صاحب‌خانه را بازی می‌کنم که از دیگر نقش‌هایم متفاوت است. حامد محمدی یک کارگردان جوان و با استعداد است. کار کردن با او برایم بسیار لذت‌بخش بود. این فیلم در جشنواره دیده خواهد شد.

این بازیگر که برای بازی در «آواز گنجشک‌ها» جایزه خرس نقره‌ای بهترین بازیگر جشنواره برلین و آسیاپاسفیک را دریافت کرده با انتقاد از رفتار سلیقه‌ای و فرمایشی در جشنواره فجر گفت: جالب است که جشنواره‌های معتبری مثل برلین و آسیاپاسفیک بازی من را در «آواز گنجشک‌ها» دیدند و آن را شایسته جایزه و تحسین دانستند اما جشنواره فجر تا به حال چهار بار حق من را خورده است. شاید سینمای ایران من را دوست ندارد اما من دوست دارم در کشور خودم جایزه بگیرم. یعنی جشنواره‌های دنیا شعور تشخیص بازی خوب را ندارند که به من جایزه داده‌اند؟ اگر چنین نیست پس چرا بازی‌های من در جشنواره فجر دیده نمی‌شود.

رضا ناجی در حال دریافت خرس نقره ای از جشنواره برلین

وی افزود: سال گذشته در جشنواره فجر فیلم مهم و تأثیرگذاری مثل «ترنج» دیده نشد و کسانی نامزد جایزه بهترین کارگردانی یا بهترین بازیگر شدند که فیلم‌هایشان اصلا شایسته جایزه نبود. سال گذشته من حتی نامزد هم نشدم. در عوض بازیگرانی هستند که به خاطر یک سیلی زدن نامزد بهترین بازیگر می‌شوند. به هر حال تشویق در داخل کشور برای من دلگرمی می‌آورد.

ناجی بازی در فیلم‌های «بچه‌های آسمان»، «تولد یک پروانه»، «باغ‌های کندلوس»، «من و زیبا» و …. را در کارنامه دارد. «فرشته‌ها با هم می‌آیند» با مشارکت حوزه هنری ساخته شده است و اولین فیلم سینمایی حامد محمدی به حساب می‌آید.

نوشته نقش شبیه به هم بازی نکرده‌ام/ چرا جشنواره برلین و آسیاپاسفیک به من جایزه داد؟ اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

سوره سینما- مریم جعفری حصارلو در روزنامه ایران درباره «ترنج» یادداشتی نوشته: این روزها شاهد اکران فیلم «ترنج» درسینماهای کشور هستیم. این فیلم نوشته و کارگردانی مجتبی راعی است. فیلم از لحظه شروع و عبور وسیله نقلیه از جاده و دشت ها، یادآور هنر نقاشی است. تا آنجا که تصور می شود هر صحنه، تابلویی از طبیعت است. ازسوی دیگر تاکید بر جاده یادآوری جاده زندگی بیوک و داستان زندگی بیوک خان نقاش باشی است که طرح فرش ها را با مضامین طبیعت و… به تصویر می کشد. بیوک نوه ای با نام شریف دارد. شریف با آن که کودک است؛ اما بسیار با استعداد بوده و بیوک را همواره به یاد کودکی خود و استعداد نقاشی اش می اندازد. به همین دلیل هم به او می گوید: «نذار این آتیش خاموش بشه» تعبیری که بعدها متوجه می شویم به خودش در کودکی گفته شده. نوعی تسلسل سرنوشت بین او و شریف وجود دارد. بیوک درحین بازگشت از فرانسه و برپایی نمایشگاه نقاشی، در هواپیما جان می سپارد.اما مرگ او همچون برخاستن از خوابی گران است که به طور سمبلیک بیداری او و خواب همه مسافران این هواپیماست. از این جا تا پایان فیلم، مخاطب شاهد سرگردانی روح آقا بیوک در لحظه مرگ است. اما آنچه مرگ او را سخت کرده، قراردادی است که برای نقاشی پرده عاشورا دارد. مشتری مدام به خانه اش می آید و از او می خواهد تا طبق قرارداد پرده عاشورا بکشد و او چیزی به ذهنش نمی رسد. در این بین توجه به اهل بیت برای رسیدن به خدا مطرح می شود. روح بیوک به یاد کودکی اش می افتد و دیدگاه وحدت وجودی و عرفان شرقی مطرح می شود. مفهوم«تنها با کسانی که خدا آن ها را دوست دارد، می توان به خدا رسید.» در دیالوگ ها مطرح می شود. در دیدگاه های شرقی امام حسن (ع) و یارانش از جمله کسانی هستند که خدا آن ها را دوست دارد. حال بیوک باید پرده عاشورا را نقاشی کند تا به وصال حق برسد.

یکی از مفاهیمی که بستر اصلی فیلم را می سازد، مرگ است. بیوک تصور می کند که زنده است و به زندگی غیرواقعی خودش ادامه می دهد. اما مرده است. بیوک چندین بارشاهد مرگ دیگر دوستان و عزیزان خود است. او برای آن که بتواند خود را برای سفر به دنیای دیگر آماده کند، طبق گفته مشدی حسن باید کفن خود را به امضای چهل نفر برساند و پس از این واقعه به دیدار چشمه کوثر مثالین نائل می شود. حوضی که از بیرون دایره و درونش یادآور شمسه بود. حوضی پر از نور حق در تکیه ای که سیاه پوش امام حسین(ع) است. او به حوض نزدیک می شود و در چشمه ای پر نور، طرح پرده عاشورا را می بیند. به اتاقش می آید و قلم مو آغشته به رنگ قرمز را در دست می گیرد. تصویر فراموش شده و حال او به فکر فرو می رود. تصویر فراموش شده، یادآور دیدگاه افلاتون که معتقد است «آدمی همه چیز را می داند و تنها فراموش کرده» است. اما این بار تصویر های ماورایی در جریان نقاشی ها در ذهن بیوک زنده می شوند. فرشته ها در عالمی دیگر درحرکتند و بر اثر چکیدن اشک خون آلود یک فرشته بر قلم موی بیوک، تصویری از سر امام حسین(ع) بر نیزه به دست بیوک کشیده می شود. تنها پس ازکشیدن این تصویر است که بیوک می تواند به دیارباقی سفر کند. مفاهیم عرفانی بسیاری درگستره رئالیستی و دنیای واقعی فیلم تصویر می شود. مفهوم سفر، جاده، گل سرخی که پس از بوئیدن آن بیوک جان می سپارد و قطره رنگ قرمز بر صفحه همچون قطره اشک آن فرشته یا سری بر نیزه است.این فیلم تصویری از طبیعت دردل مفاهیم عرفان شرقی استحاله می شود. دنیایی از رمز و راز که در نقاشی ایرانی متجلی بوده وکارگردان با استفاده از تکنیک های نقاشی بر بستر زندگی بیوک تصویر می کند. بله تصویر می کند. در واقع این فیلم نوعی نگارگری لحظات اما درگستره یک قصه به ظاهر رئالیستی است. به جرات بایدگفت کمترکارگران ایرانی به استفاده از تکنیک های نقاشی در فیلمبرداری و طراحی داستان توجه داشته. توجه به رنگ و ارزش های رنگی، یکی دیگر از مقوله های اصلی است که در این فیلم استفاده شده.

اگر بخواهیم پا از جریان روزمره نقد فیلم بیرون بگذاریم. این فیلم در ساحت آثار فرمالیستی است. استفاده از فرم، تکنیک های نقاشی، دورگیری برای برجسته کردن یک چیز،توجه به نقاشی ایرانی که از دوران عباسی با حضور نقاشان چینی و مانوی متحول می شود… ازمسائلی است که در این فیلم وجود دارد.بیوک مرده است و روح او در این حال صیرورت دارد. این صیرورت با مرور خاطراتش تا لحظات پیش از مرگ خود، یعنی درمقابل جسد خودش قرارگرفتن ادامه دارد.

به نظر می رسد کارگردان برای جدا کردن او از دنیای برون، روش دورگیری در نقاشی را استفاده کرده و با استفاده از تکنیک های فیلمبرداری،«بیوک»را از تصاویر و پیش زمینه جدا می کند. یعنی روشی که در نقاشی برای برجسته کردن موضوع از آن استفاده می شود. نوعی تداوم تابلوهای نقاشی در بستر فیلم. از سوی دیگر اتاق بیوک به دو بخش تبدیل می شود. بخشی که نماد دنیای خاکی است و بخشی نیز حوضی به شکل شمسه و یادآور زهدان مادر و لحظه تولد، همچنین الوهیت و عرفان زندگی اوست. شرقیان معتقدند که مرگ نوعی سفر در آبهای دور است. همچنین در لحظاتی که بیوک دوران کودکی خود را مرور می کند؛ تصاویر با رنگ های مات، تصویری بی روح است. این همانندی لحظه های زندگی بیوک با دوربین و تکنیک های سینما، بحق گستره ای از فرمالیسم را ایجاد می کند. زیرا بیوک یک نقاش است و نقاش لحظات را به تصویر می کشد. از مقابل تابلو فرش در بازارچه و لحظه ای از طرح فرش می گذرد و به دنیای تصویر می رود. در عناصر نقاشی فرش قرار می گیرد. او جزئی از نقاشی شده و بعد زمان شکسته می شود. این دیدگاه همچنین کشیدن سرامام حسین(ع) در نقاشی پرده عاشورا یادآور تکنیک اسپیرال درمکتب نقاشی هرات می تواند باشد. درتکنیک اسپیرال حرکت حلزونی است. بیرون و اندرون، جهان ماورا و واقع گرایی، توجه به مرکزیت نقاشی مورد توجه است. همچنین شکسته شدن بعد در نقاشی مقوله ای است که ما در دل فیلم نیزشاهدیم. زمانی که بیوک به تصاویر و فرش ها می نگرد بعد زمان شکسته می شود و او در ساحت اثر قرار می گیرد. عناصر نقاشی با محوریت حضور بیوک درکنار یکدیگر قرار می گیرند.

از سوی دیگر خانه بیوک و نرده ها یادآور اسلیمی های آبی فیروزه ای دریک نگارگری است. می دانیم که اساساً با دیدن تصاویر طبیعت، گل و گیاه طرح های نگارگری به وجود می آید و بعد ها در طرح فرش نیز استفاده می شود. حال خانه بیوک،مملو از داربست های اسلیمی وار، گل و گیاه و منظره های زیبای طبیعی است که او را به دنیای نقاشی پیوند می زند. او در دل طبیعت و با بوییدن یک گل جان می دهد و وارد دنیای تصویرمی شود. بیوک از منظره و چشمه ای گذران که شاید چشمه عمرش باشد، می گذرد و به عمق تصویر نقاشی جان خود می رود. یعنی او خود به نقاشی تبدیل می شود.

آنچه تصویر تازه ای از بیوک ارائه می کند، دنیای خیال او برای رسیدن به بهشت و تعبیر دوستش اکبر از تابلوی جهنم است. هرچند تابلو در ایران، مفهومی از پرده خوانی و تعزیه را نیز دارد. درتعزیه هر پرده تابلویی است که برای مخاطبان روایت می شود. تابلویی مملو از داستان های مختلف. اما بیوک با دیدن تابلوی جهنم مدتی حیرت می کند. مفهومی که درمعنا شناسی فیلم در برخورد با مرگ رخ می دهد. مرگ یعنی لحظه تحیر و حیرت بیوک. این تحیر از دیدن یک اثر هنری نیز پیش می آید. بنابراین شاید بتوان گفت، مرگ تابلویی زیبا و هنری است که ما درحیرت آن می‌میریم.

نوشته از اشک یک فرشته تا تابلوی مرگ اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

سوره سینما- پارس نوشت: فیلم سینمایی«ترنج» آخرین ساخته مجتبی راعی، که هم اکنون بر پرده سینماهای کشور است داستان یک مینیاتوریست ایرانی است که با یک مدیر هنری به پاریس می رود تا در یک نمایشگاه گروهی شرکت کند. بنا بر این می شود تا او در آینده یک نمایشگاه انفرادی بگذارد، اما اتفاقی که در هواپیما می افتد وی را به مسیر جدیدی می اندازد. مسیری که «دید»ش را به زندگی عوض می کند. “ترنج” سومین اثر در سه گانه راعی پس از ساخت فیلم های «تولد یک پروانه» و «سفر به هیدالو» در رسیدن به یک زبان بصری دینی است.

«ترنج» بیش از آنکه یک فیلم قصه محور و مبتنی بر فیلمنامه باشد یک اثر شاعرانه و تصویرمحور بر مبنای یک ایده است. آنچه برای کارگردان مهم بوده و تلاشش را برای به منصه ظهور و بروز آن در پی داشته این است که بتواند یک مابه ازای تصویری و روایی برای «حرف» ی که می خواسته بزند پیدا کند و در این میان، آنچه به حاشیه رفته قصه بوده و آنچه کمتر وجود خارجی پیدا کرده فیلمنامه. فیلم یک روایت معناگرایانه است از یک موقعیت آیینی- هنری.تصویرگریِ نقش عشق در قاب مینیاتور ایرانی و بازتاب روح و روحیه عارفانه و متنبه یک هنرمند تصویرگر در موقعیتی تلنگروار. این تمام آن چیزی است که در «ترنج» می بینیم به علاوه عبور از برزخی که برای این مرد هنرمند پدید می آید و این برزخ، خود تبدیل می شود به یکی از هسته های اصلی فیلم. عبور از این برزخ در واقع زمینه روایت فیلم می شود و بستر تعریف شدن داستانش. اینکه انسانی میان دوزخ و بهشت، و برزخ ناشی از دوراهی این دو، نه تنها در واقعیت زندگی انسانیش، بلکه در صورتگری و طراحی هنرمندانه نیز گرفتار آید و این گرفتاری هنرمندانه، استعاره ای بشود از حقیقتی که در پس پرده این نماد، نهفته و نگفته است. ارزش اصلی «ترنج» هم در واقع، نه در نوع فیلمنامه و اجرای فیلمنامه ایش در یک روایت سینمایی، بلکه در همین «ایده» بکر و خجسته و جذابی است که تدارک دیده.

حال اینکه این ایده تا چه حد تبدیل به سینما شده و توانسته هویت سینماورزانه قابل قبول و نزدیک به استانداردی پیدا کند بحث دیگری است. در عین حال باید تاکید کرد که چنین «ایده» ای در اجرا درمی آید و نه در فیلمنامه. دلیلش هم «با معنایی» و صرفا قصه محور نبودن این اثر است.و این خاصیت نوعی از سینما است که به تعابیری همچون «معناگرا» مشهور شده اند و بنابر این دارند که به تجلیات تصویری معارف و مضامینی معرفتی دست یابند؛کاری بس مشکل و با ریسک بالا. در فیلم «ترنج» چنین موقعیتی با رویکرد تلفیقی نضج گرفته و ادامه یافته:طرح یک داستان و موقعیت رئال در تلفیق با یک موقعیت معنایی و معرفتی.تداخل میان ماده و معنا و تجسم و ماوراء. این تمام چیزی است که فیلم «ترنج» تلاش کرده با احیای فرمی ویژه خود بدان دست یابد.دستیابی که در برخی لحظات رخ داده و در فرازهایی هم به موفقیت چندانی نایل نیامده. ما در فیلم با «شخصیت هنرمند» مینیاتوریست در کنار اعضای «خانواده»، «دوست»، «آدم تاجر مسلک» و «فصل برزخ»ی و البته بحث «نمایش»گاه روبه روییم.

همه اینها در منظومه موقعیت ماورایی فیلم شکل می گیرد و مبنا می یابد. مرد در برگزاری نمایشگاه و تصویرگری تابلوی آخر مردد است، خانواده در دستیابی به فهمی درست از روحیه هنرمندش ناتوان و نیز دوستان که از او جا می مانند و آدم های تاجر صفت و دلال این میانه که تلاش دارند از هر موقعیتی حتی اگر در گستره ای از معنا و حقیقت و معنویت باشد حظ و بهره ای یکپارچه ببرند. در چنین فضایی است که دست حق از آستین هنر بیرون می آید و نفس هنرمند، مرشدی می شود برای او تا از کنگره عرش صلایش زند. نقاش دل به یار و پا به کار می نهد و زیر این رواق مقرنس، به مدد دل دیوانه خویش، نقش عشق می زند.ترنج، حکایت دل در برابر دیده است؛ و خنجری از پولاد باید تا زند بر دیده تا دل گردد آزاد…! فیلم، حرکتی مومنانه و نجیب است در خلق تصویریِ حقیقتی دلنشین از عبور انسان از مرز برزخیِ هوی و خدا.و رسیدن به آرامش و طمانینه و زیبایی خلق چنین هویتی آن هم در قالب هنر و سیمای مینیاتور ظریف و دل و دیده نوازِ ایرانی. «ترنج» آن هم در فضای غالب امروز سینمای ایران که میان داستان‌های آبکی آپارتمانی و شبه ارزشی سازی های مبتذل و جعلی و البته جشنواره ای سازهای وطنی که قبله شان آن طرف آب است، گرفتار آمده، اثری است که در همین حد از مجاهدت و سینماورزیش هم قابل ستایش است. اینکه در این شوره زار کسی پیدا شود و از بهشت و رهایی و رستگاری بگوید و بسراید.

نوشته مینیاتور ایرانی با جلوه‌ای از شور عشق اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

نوشته تیزر فیلم سینمایی «ترنج» اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

نوشته آلبوم عکس گفتگوی مجتبی راعی با سوره سینما اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

سوره سینما- فیلم سینمایی «ترنج» به کارگردانی مجتبی راعی این روزها اکران شده است. فیلمی با مخاطب خاص. داستان فیلم تازه این کارگردان که بخش اعظم کارنامه‌اش را روایت داستان‌هایی درباره توجه به اصل و معنای زندگی و گرایش به معنویت شکل داده درباره مینیاتوریستی است که با اندیشه‌ مرگ دست به گریبان است و تلاش می‌کند با سیر و سلوکِ درونی از آن مرحله عبور کند. کنترل بازی رضا ناجی (در مقایسه با سایر فیلم‌ها)، استفاده درست از بازیگران در نقش‌هایی تازه و جلوه‌های بصری خوب فیلم، از جمله امتیازهای آن به شمار می رود.

«ترنج» به گفته راعی با «تولد یک پروانه» و «سفر به هیدالو» یک سه گانه تشکیل می‌دهند. به تعبیر وی «ترنج» در کنار این دو فیلم معنا پیدا می‌‎کند. سوره سینما در گفتگویی مفصل با این فیلمساز وجوه مختلف «ترنج» را بررسی کرد. راعی  در این گفتگو به مباحث متنوع از جمله چگونگی ساخت «ترنج» و تعریف مخاطب ایرانی و فرهنگ ایرانی اشاره کرد و گفت: متاسفانه نه تنها مخاطب ایرانی از فرهنگ ایرانی خود جدا شده بلکه بسیاری از فیلمسازان هم نسبت به فرهنگ ایرانی خود بیگانه هستند.

 مشروح مفصل این گفتگو به زودی در سوره سینما منتشر خواهد شد. «ترنج» با بازی رضا ناجی، محمود پاک نیت، محمدرضا داوودنژاد، حسین محجوب، محمود نظرعلیان و … بازیگران این فیلم هستند. حوزه هنری «ترنج» را پخش می‌کند.

نوشته مخاطب امروز از فرهنگ اصیل ایرانی جدا شده است اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

نوشته افتتاحیه «ترنج» در سینما آزادی برگزار می‌شود اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

سوره سینما- این فیلم که در سی و دومین جشنواره فجر اکران شد، به سرگروهی سینما آزادی، در سینماهای پردیس ملت، پردیس زندگی، ماندانا، اریکه ایرانیان، فرهنگ، جوان، شاهد، و پیام روی پرده می رود. «ترنج» با بازی رضا ناجی درباره مینیاتوریستی است که به فرهنگ و هنر ایرانی علاقمند است.

حسین محجوب، محمود پاک نیت، اتابک نادری، محمدرضا داوود نژاد و … بازیگران «ترنج» هستند. مجتبی راعی پیشتر فیلم‌های سینمایی «عصر روز دهم»، «تولد یک پروانه»، «جنگجوی پیروز» و … را کارگردانی کرده است.

نوشته آغاز اکران فیلم سینمایی «ترنج» اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.