بالغ بر ۵۸ درصد فیلم‌ها درجه R (افراد زیر هجده سال باید با یک بزرگ‌تر به سالن‌ها بروند) گرفته‌اند، ۱۸ درصد درجه PG و کمتر از دو درصد درجه NC-17 گرفته‌اند. عموم فیلمسازان از خوردن برچسب درجه NC-17 به آثارشان گلایه‌مند می‌شوند و درخواست بازنگری می‌کنند. فروش بلیط به افراد زیر ۱۷ سال برای این فیلم‌ها ممنوع است.

عموم فیلمسازان با درخواست بازنگری فیلم‌ها از درجه R به PG-13 (افراد زیر ۱۳ سال باید با یک بزرگ‌تر به سالن‌ها بروند) درصدد بیشتر شدن تماشاگران فیلم‌ها هستند.

فیلم «١۵:۱۷ به پاریس» کلینت ایستوود از درجه R به درجه بهتر PG-13 تقلیل یافت.

بسیاری از فیلم‌ها برای گرفتن رأی تجدیدنظر دوباره تدوین می‌شوند.

اکثریت اعضای این سازمان را افراد ناشناس تشکیل می‌دهند و به‌مانند مأموران اطلاعاتی نام آنها پنهان می‌شود!

این سازمان گروهی متشکل از والدین نیز تشکیل داده تا فیلم‌ها را بازنگری کنند. الفاظ رکیک، صحنه‌های جنسی و خشونت سبب ارائه درجه R به این فیلم‌ها می‌شود.

والدین در آمریکا بیشتر نگران صحنه‌های جنسی هستند تا خشونت و هتاکی.

این درجه‌بندی‌ها برای سینماداران از آن منظر حائز اهمیت است که می‌دانند فیلم‌های PG و PG-13 و G شانس دیده‌شدن بیشتری دارند. پدر مادرها روی این درجه‌بندی‌ها بسیار حساس هستند؛ لذا ترجیح می‌دهند که فیلم‌های با این درجه‌بندی‌ها را ببینند.

این که سینماداران چه فیلم‌هایی را نشان بدهند، صرفاً امری اقتصادی است.

هر فیلمی را که فکر کنند باتوجه‌به سلیقه محله اطراف سالن سینما، بیشتر دیده می‌شود را پخش خواهند کرد. در چند سال اخیر فیلم‌های ابر قهرمانی استودیو مارول پربیننده‌ترین آثار در میان تماشاگران بوده است. اکثریت قریب به‌اتفاق این فیلم‌ها درجه R ندارند و زیر چتر فیلم‌های مناسب خانواده قرار می‌گیرند.

فیلم‌های درام و تلخ، جدای از درجه‌بندی که می‌گیرند، در سالن‌های کمتری به نمایش در می‌آیند. خانواده آمریکایی به دنبال گذران اوقات خوش در سالن‌های سینما است؛ آنان تمایلی به شنیدن دغدغه‌های چپ‌گرایان و دیدن سیاه‌نمایی ندارند. اصطلاح «پایان خوش» مهم‌ترین عنصر یک فیلم تجاری و یا بازار عام است.

هالیوود شاهد کاهش چشمگیر تماشاگران برای فیلم‌هایی تبلیغاتی با افکار لیبرال* بوده است. عموم مردم تمایلی به نصیحت شدن ندارند. فیلم‌های تلخ و جدی جای خود را در میان تماشاگران خاص دارند ولی سیاه‌نمایی هیچ جایی جز جشنواره‌ها ندارد.

اغلب فیلم‌های چپ‌گرایانه و سیاه‌نمایی در سالن‌های کمتری نمایش داده می‌شود. هیچ سینما داری را نمی‌توانند مجبور به پخش فیلمی که پیش‌بینی گیشه خوبی ندارد، بکنند. در ادامه به چند فیلم چپ‌گرایانه و عملکرد ناامیدکننده آنها خواهیم پرداخت.

نام بزرگی مثل استیون اسپیلبرگ نتوانست فیلم بسیار ضعیف (از منظر تماشاگران و عامه مردم) «داستان وست ساید» (The west side story) را نجات دهد. عناصر تبلیغاتی لیبرالی دلیل اصلی شکست سخت این فیلم در گیشه بوده است. علی‌رغم اکران در ٢٨٠٠ سالن این فیلم فقط پنج درصد فروش فیلم غیر لیبرالی «مرد عنکبوتی: راهی به خانه نیست» (Spiderman no way home) را داشته است.

وجود دغدغه‌های چپ‌گرایانه در فیلم‌های سینمایی، برای فروش موفق یک اثر در آمریکا سیاست خوبی نبوده و به‌تبع آن در سایر نقاط جهان به‌هیچ‌عنوان نیست.

هیچ کمپانی فیلمسازی به عظمت دیزنی نیست و هیچ ماشین تبلیغاتی حرفه‌ای‌تر از آن وجود ندارد؛ چند فیلم و سریال اخیر این ابر کمپانی از جمله «جاودانگان»، «بیوه سیاه» و «شانگ چی» با کاهش چشمگیر بینندگان مواجه شده است. سیاست‌های افراطی لیبرال‌ها و چپ‌گرایان، سبب قهر مخاطبان با آثار آنان شده است. اگر کمپانی دیزنی مالک تعداد بسیار زیادی از سالن‌ها سینما نبود، تعداد کمتری از سینماداران مجاب به پخش این آثار می‌شد. همان‌طور که کشورهای حوزه خلیج‌فارس و چین دو فیلم «جاودانگان» (Eternals) و «داستان وست ساید» را اکران نکردند.

در کشور چین پرمخاطب‌ترین فیلم‌های سال‌های اخیر دو اثری بوده که تبلیغات قدرت نظامی و اطلاعاتی چین را می‌کند. فیلم‌های «نبرد دریاچه چانگجین» (The Battle at Lake Changjin) و «جنگجوی گرگین» (Wolf Warrior 2) نه تنها حاصل وطن‌پرستی است بلکه ضد آمریکایی نیز هست.

تماشاگران چینی عاشق دیدن قدرت تکنولوژیک و سیاسی کشورشان در جهان هستند و از طرف دیگر نیز علاقه‌ای به دیدن فیلم‌های تبلیغاتی چپ‌گرایانه و تلخ ندارند.

* آیین لیبرالیسم شامل: فمینیسم، حمایت از همجنس‌بازان و بدون جنسیت‌ها و تراجنسیت‌ها و گسترش تنفر نژادی و ایجاد رعب و وحشت در میان مردم است.

نوشته رد تیغ سینماداران، روی نگاتیوهای هالیوودی اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

معاون ارزشیابی و نظارت سازمان سینمایی ادامه داد: این لیست امروز به صندق اعتباری هنر اعلام می شود و مقرر شد از طریق صندق اعتباری امید وام ۴ درصدی جهت تسویه حساب پخش کنندگان به سینماها پرداخت شود.

طباطبایی نژاد با بیان اینکه سینماداران متعهد به پرداخت این بدهی می شوند ادامه داد: این پول باید به چرخه تولید برگردد تا برای دست اندرکاران سینما ایجاد شغل کند و زنجیره تولید تا اکران کامل شود.

وی با اشاره به فعالیت سمفا در سال جاری و عدم جلوگیری از انباشته شدن بدهی سینماداران گفت: قطعا با ساز و کار سمفا این بدهی ها مانند گذشته انباشته نخواهد شد.

نوشته بدهی سینماداران به پخش‌کنندگان پرداخت می‌شود اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

وی افزود: شیوه‌های جدید اکران فیلم در شرایط بحرانی مقرون به صرفه ترین روش برای نمایش است اما اعمال آن برای طولانی مدت به ضرر سینما و فیلمسازان خواهد بود. این در حالی است که جذب سرمایه برای فیلمسازی به سه شیوه صورت گرفته و سهم آنها را در ضرر و زیان از هم متمایز می کند.

سجادی حسینی ادامه داد: دسته اول فیلم هایی با حمایت و مشارکت ارگان هایی چون حوزه هنری، اوج و فارابی تولید می شود. دسته دوم فیلم هایی است که تحت عنوان سرمایه های مشکوک مطرح است که، با هزینه های کلان تولید شده و در صورت اکران موفق هم هزینه های تولید بازگشت صد درصدی نخواهد داشت. فیلم های مستقل نیز دسته دیگری از آثار است که با هزینه های شخصی ساخته شده و معمولا در جریان خسارات مالی به سینما، فیلمساز نیز متضرر می شود.

وی اظهار داشت:  ضررهای مالی سینما و شدت آن در بحران‌هایی نظیرکرونا، فیلمسازان را بعضا به تولید آثار سفارشی وادار کرده و حتی به جریان پولشویی می کشاند و در این میان تهیه سرمایه و روی آوردن به اسپانسرها نیز عواقبی دارد که نه تنها انتظار تعریف و تمجید از سرمایه گذار را بالا برده، بلکه فیلم را از سلیقه فیلمساز به دور کرده و نهایتا به تولید آثار سفارشی می انجامد. بنابراین باید مراقب بود تا علاوه بر خسارات مالی سالن‌های سینما، تغییر سبک و سیاق فیلمسازی، گسترش فیلم‌های سفارشی کم مایه و سرکوب انگیزه فیلمسازان برای تولید محتواها به مشکلات سینما نیفزاید.

این کارگردان سینما ضمن تاکید بر اختصاص بیمه بیکاری به اقشار فرهنگی یادآور شد: مسئولان فرهنگی باید به فکر بیمه بیکاری اهالی هنر باشند چرا که این مشکل محدود به سینما نبوده و شاعران، اهالی تئاتر و غیره را در بر می گیرد. این بی‌توجهی ها ضربه بزرگی به فرهنگ کشور است و جامعه ای که این ضربه ها را می پذیرد دچار بی فرهنگی شده و ادب و تمدن در آن از بین می رود. بنابراین ما انتظار داریم اقشار فرهنگی همانند دیگر کشورها به جایگاه خوبی رسیده و مشمول بیمه بیکاری شوند. فرهنگ و هنر ریشه هر کشوری است و تمرکز در آن مهم و جدی است. عدم حمایت از صنف هنرمندان و دست اندرکاران سینما منجر به فشارهای روانی بر این افراد شده و نهایتا آنها را به مشاغل دیگر وادار می کند.

وی در پایان ادامه داد: حمایت‌های دولتی از اقشار فرهنگی تا به امروز کافی نبوده است. ناگفته نماند توجه صرف به خسارات مالی سینما و سالن‌های سینمایی حل بخشی از مشکل است و مسئولان سینمایی موظفند مراقب مشکلات محتوایی فیلم‌ها در شرایط کرونا و پساکرونا باشند.

نوشته ناکافی بودن طرح‌های جبران خسارت سینماداران و سینماگران/ بحران محتوایی جدی‌تر از خسارت‌های مالی است اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

وی افزود: تصمیم گیری نسبت به بازگشایی سینماها با حفظ پروتکل بهداشتی بر عهده سینماداران است. به هر حال در شرایط بحرانی استقبال از این طرح  به نفع سینماگران و فیلمسازان است و بر رونق سینما صحه می گذارد.

دانش خاطر نشان کرد: قطعا بازگشایی سالن ها با شرایط خاص با عواقبی چون کاهش مخاطب و بازگشت سرمایه روبرو خواهد بود اما تعطیلی آن خسارات مالی و فرهنگی بیشتری به دنبال داشته و به ضرر همگان است. در حال حاضر بسیاری از فیلمسازان منتظر بازگشایی سالن ها بوده و از نمایش آنلاین فیلم ها استقبالی نکرده اند چرا که اکران فیلم بر پرده سینما هر چند با محدودیت از موقعیت بهتری نسبت به شیوه های جدید اکران برخوردار است. ناگفته نماند وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی هم اقدامی برای تسهیل مشکلات انجام نداده و پرداخت کمک هزینه ۱۰ میلیون تومانی شوخی ای بیش نبود . بنابراین بازگشایی سینماها برایند اقتصادی بهتری را رقم خواهد زد.

وی عنوان کرد: تجربه سینماداری ثابت کرده است که در مواقع عادی از یک سوم ظرفیت صندلی سالن ها بهره برداری شده و تنها در روزهای سه شنبه با بلیط نیم بها و یا نهایتا در اکران فیلم های پر فروش به طور کامل از این امکانات استفاده می شود این در حالی است که در روزهای عادی دیگر با صندلی های خالی مواجه هستیم بنابراین اجرای طرح فاصله گذاری صندلی های سالن ها و محدودیت مخاطب چیزی از دست نداده و به نوعی از خسارات بیشتر جلوگیری می شود.

مدیر سابق پردیس سینمایی رازی یادآور شد: ترس ابتلا به ویروس کرونا و تردید حضور در اماکن عمومی، استقبال از سالن های سینما را به حداقل رسانده و این خود معضل بزرگی برای جامعه سینما است. از طرفی دیگر تار و مار سرویس های اینترنتی توسط سازمان صدا و سیما کارکرد امکان نمایش فیلم را به حداقل رسانده و نمی توان انتظار جبران خسارات مالی سینما را از این شرایط داشت.

وضعیت امروز سینما تا حدی بحرانی شده که اگر دولت به فکر نیافتد قطعا با تعطیلی سالن ها  مواجه خواهیم شد. متاسفانه مسئولان دولتی از مشکلات سینما غافل بوده و با وجود توانایی در تامین هزینه ها، از اهمیت دادن به این مشکلات آن سر باز می زنند. امکان تامین چند ماهه هزینه سینماها، اعطای وام، بیمه عوامل آن و غیره کمترین کاری است که دولت قادر به انجام آن بوده و تا حد زیادی از فشار بر سینماداران کاهش می دهد اما من عزم و اراده ای در آن نمی بینم .

وی اذعان داشت: بزرگترین مشکل جامعه ما  اشتغال است درحالی که تنها راهکار برای جبران خسارات ناشی از بحران کرونا، تعدیل نیرو و کاهش مزایای پرسنل  معرفی می شود که اجرا و  ادامه آن کم کم درب سینماها به طور کامل بسته خواهد کرد. از طرفی دیگر اهالی سینما و بازیگران به واسطه مخاطب پولدار شده و می توانند بانی جبران بخشی از کمبودهای اقتصادی باشند در حالیکه سینما صرفا به جایگاهی برای جذب سود تبدیل شده و اینگونه حرکت های دسته جمعی و جهادی برای اهالی آن معنایی ندارد در واقع فرهنگی برای این اقدامات حمایتی تعریف نشده و انحصار درآمد در آن مرسوم است .

دانش سینما و نمایش فیلم را در وضعیت ریسک پذیری دانست و گفت: فیلمسازان برای بازگشت سرمایه و دیده شدن اثر خود مجبور به پذیرش هرگونه ریسک هستند. یا در خیال بهبود وضعیت کنار می نشینند و اندک فرصت موجود را از دست می دهند، یا از نمایش آنلاین و سینما ماشین استقبال کرده و فیلم خود را اکران می کنند و یا به آخرین راهکار یعنی نمایش خانگی هستند .به طور کلی تضمینی برای بازخورد  مناسب این روش ها وجود ندارد و  نمی توان در مورد هیچ یک از این ترفند ها اظهار نظری قطعی داشت.

وی نمایش آنلاین فیلم ها را مانعی برای رونق سینما معرفی کرد و افزود: کشور ما دچار بی فرهنگی در نمایش اینترنتی فیلم ها است ادامه این روند و شرایط کرونا رونق پرده سینما را از بین می برد. در اصل این روش زمانی جوابگو خواهد بود که سینما همزمان با تکنولوژی های روز پیشرفت کرده و مکملی برای آن باشد. این در حالی است که درصد فیلم هایی خوب نیز کم بوده و سهم زیادی از سینما به فیلم های تکراری اختصاص یافته است.

نوشته مسئولان دولتی از مشکلات سینماداران غافل شده‌اند اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

وی افزود: چشم امید اهالی سینما به حمایت دولت است ولی متاسفانه تا این لحظه تصمیم قطعی و مطمئنی برای بازگشایی سینماها گرفته نشده است. از طرفی دیگر سطح بودجه بندی سال ۹۹ حاکی از کسر بودجه وحشتناک بوده و کرونا و خسارات مالی ناشی از آن به این کمبودها دامن می زند. این در حالی است که چشم امید سینما به فعالیت جشنواره ها در نیم سال دوم بوده و عملا  از این روند وامانده ایم. در شرایطی که بودجه سینماداران در سال ۹۸ ، ۱۰۰ میلیارد تومان تعریف شده است، شیوع ویروس کرونا منجر به ۴۰ میلیارد تومان ضرر مالی به بخش شده و امکان جبران آن در دولت وجود ندارد.

ساداتیان ممانعت از فعالیت سینما را عاملی برای تلنبار شدن مشکلات مالی دانست و خاطرنشان کرد: کمترین توقع ما از دولت رفع هزینه های مربوط به حقوق پرسنل و سالن های سینما است اما رسیدگی مسئولان به مشکلات، در حد مصاحبه باقی مانده و سینماداران را در امید به معجزه به حال خود رها کرده اند.

وی در خصوص وضعیت خسارات وارده بر اقتصاد سینما اظهار داشت: در حال حاضر وضعیت سینمای کشور غیرقابل پیش بینی است و باید منتظر بمانیم تا بحران فروکش کرده و اکران فیلم ها به حالت عادی بازگردد. به هر حال خسارت ۴۰ میلیارد تومانی سینما باید جبران شود.

این تهیه کننده سینما عنوان کرد: احتمال وقوع بحران همیشه وجود دارد بنابراین نباید همه فعالیت ها تحت تاثیر اتفاقات متوقف شود .سینما نیز وظیفه تامین نیاز های روحی و روانی مردم را برعهده داشته و با آغاز فعالیت های اجتماعی سینما نیز در اولویت نیاز ها قرار می گیرد. این در حالی است که با وجود پروتکل های بهداشتی، سالن ها تعطیل و اقتصاد سینما فلج شده است و در این شرایط باید به فکر بازگردانی ضررهای مالی بوده و از ادامه آن جلوگیری کنیم .

وی در خصوص راهکار جبران خسارات وارده بر سینما یادآور شد: با وجود رکود اقتصادی ناشی از کرونا، تعدیل نیرو راهکار مناسبی نبوده و لازم است شرایط بهره مندی از خدمات بیکاری فراهم شود. بدین منظور اعطای وام بیکاری به پرسنل سینمایی راهکاری برای تامین بخشی از هزینه های این افراد است .پردیس سینمایی آستارا بالای ۵۰ نفر پرسنل دارد که طی این ماه ها حقوق آنها از حساب شخصی پرداخت شده است و چشم انداز مشخصی برای این اتفاق وجود نداشته و کنترل آن از دست خارج شده است .

ساداتیان تاکید کرد: قبل از شیوع ویروس کرونا فیلم هایی ساخته شده است که خارج از ظرفیت نمایش در سینما بوده و باید تقویت شوند . راه اندازی سینماها با اکران فیلم های قوی و در کنار آن بهره مندی از ظرفیت VOD منجر به رونق چرخه تولید فیلم و سینما و تنوع در آن می شود.

وی در پایان اشاره کرد: چشم امید اقشار سینمایی، به دولت است در حالیکه دولت به علت تنگناهای اقتصادی، قدرت مالی چندانی ندارد از طرفی هم سینماداران توان پرداخت حقوق ثابت پرسنل خود را نداشته و تنها راه نجات آن بازگشایی سالن ها و آغاز فعالیت ها با حفظ پروتکل بهداشتی است.

نوشته خسارت ۴۰ میلیاردی سینما جبران ناپذیر است/ متاسفانه سینماداران را با انبوه مشکلات به حال خود رها کردند اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

وی افزود: این تعطیلی ادامه داشت تا آنکه اکثر صنوف بازگشایی شدند، اما امروز با گذشت بیش از ۱۰۰ روز سینماها همچنان بسته هستند. این موضوع برای سینما خطرناک است و متأسفانه هیچ دادرسی برای سینما وجود ندارد. گویا تنها سینما جزو اصناف به حساب نمی‌آید و ظاهراً هیچ متولی‌ای وجود ندارد که به این موضوع توجه کند. برخی می‌گویند سینما به این دلیل که سرپوشیده است و امکان ابتلای مردم به این ویروس در مکان‌های سرپوشیده بیشتر است، تعطیل است اما من از این گزاره تعجب می‌کنم. چون متروها، اتوبوس‌ها، ناوگان هوایی، رستوران‌ها، پاساژها، حتی مراکز ورزشی فعالیت خود را از سر گرفته‌اند و می‌دانیم به مراتب خطرشان در زمینه ابتلاء از سینما بیشتر است.

مدیرعامل «بهمن سبز» ادامه داد: هرچند وزارت ارشاد پروتکلی را به سینماها دیکته کرد که اجرای آن بسیار هم سخت بود، اما باز هم بازگشایی صورت نگرفته است. این در حالی است که ستاد ملی مقابله با کرونا کمترین درصد ابتلاء را به سینما اختصاص داده است. پس مطمئن باشید فکر دیگری پشت این موضوع است که از این شرایط معلق، بیشترین بهره و سود را می‌برد.

تأخیر در بازگشایی سینماها یک کارشکنی است

حسینی بیان کرد: از نظر من اینکه سینماها باز نمی‌شوند، یک کارشکنی است چون ابتدا قرار بود اردیبهشت‌ماه سینماها بازگشایی شود، اما این‌طور نشد. بعد ماجرای بازگشایی در عید فطر پیش آمد که باز هم این اتفاق رخ نداد و حالا صحبت از بازگشایی سینما در اواخر خرداد است. گویا موضوعی وجود دارد که دوستان توجه و اصراری به بازگشایی سینماها ندارند و عزمی از سوی هیچ نهادی برای این مسئله دیده نمی‌شود. از همین رو سینما جزو مظلوم‌ترین اصناف است و کسی به داد آن نمی‌رسد.

این مدیر سینمایی درباره وظیفه دولت گفت: متأسفانه در این میان دولت تنها نظاره‌گر است. به هر حال اگر قرار است سینماها باز نشوند، اقلاً به داد آن برسند و تبعات و هزینه آن را بدهند. چراکه پیش از این، زحمت بسیاری کشیده شد تا امروز سالن‌های سینمایی فعال باشند و خیلی از سالن‌ها تجهیز شدند که هزینه سنگینی داشته است. من با چند نفر از دوستان بخش خصوصی سینما صحبت می‌کردم، می‌گفتند اوضاع‌شان به قدری وخیم است که حتی ممکن است دست به تغییر کاربری سینماهایشان بزنند! این مساله نشان می‌دهد متولیانی که باید به فکر سینما باشند، این موضوع برایشان اهمیت ندارد و به مسائل دیگری فکر می‌کنند.

وی تأکید کرد: امروز به اندازه‌ای که مسائل تهیه‌کنندگان، فیلمسازان و… برای دولت اهمیت دارد، خود سینما که اساسِ کار و زیرساخت است، گویی اهمیتی ندارد و به دست فراموشی سپرده شده است. اگر سینما از بین برود، کارگردان یا تهیه‌کننده، فیلم را باید کجا نمایش دهند؟ گویا یادمان رفته است که به واسطه سینما، سینماگر شده‌ایم. کسانی که طی سال‌ها به واسطه سینما شناخته شده‌اند، نباید به گذشته پشت کنند و بگذارند چراغ این صنعت به خاموشی رود. با وجود آنکه بسترهایی نظیر نمایش خانگی یا اکران آنلاین فرصت‌های تازه‌ای برای عرضه آثار فراهم آورده، اما همه می‌دانیم هیچ‌گاه جایگزین سینما نبوده و نیستند. کما اینکه سینما تنها هنری است که با واسطه مکان عرضه‌اش شناخته می‌شود و این مکان اصالت دارد اما متأسفانه سینما خیلی مظلوم است و کسی به این مظلومیت فکر نمی‌کند.

حسینی بیان کرد: برخی عنوان می‌کنند در صورت بازگشایی سینماها، کسی از آن استقبال نمی‌کند اما من فکر می‌کنم برعکس باشد. چون هرجایی که بعد از موضوع کرونا باز شد با استقبال مردم مواجه شد. سینما هم جزو مواردی است که هرچند در سبد مصارف ضروری مردم قرار ندارد، اما با توجه به اینکه به نشاط اجتماعی کمک می‌کند و در حال حاضر شرایط روحی روانی مردم مناسب نیست، در صورت نمایش آثار موفق مورد استقبال واقع می‌شود.

مدیرعامل بهمن سبز افزود: موضوع کرونا باعث شد سینماداران ما متوجه شوند که در جامعه سینمایی و مدیران فرهنگی ما کسی به فکر خودِ مقوله سینما که اساس کار است، نیست. این در حالی است که صنف‌های زیادی از خود سینما ایجاد شدند و به واسطه سینما ارتزاق می‌کنند، اما امروز خود سینما فراموش شده است. ضمن اینکه تا یکی از سینماداران به موضوعی اعتراض می‌کند، به برخی برمی‌خورد و به این فکر می‌کنند که چطور سینما را محدود کنند. توجه کنید کسی که یک سینما احداث می‌کند میلیاردها تومان سرمایه را به فضای فرهنگی با درآمد کم تزریق می‌کند و نباید با نوع سیاست‌گذاری خود او را به حاشیه برانیم.

توان پرداخت حقوق پرسنل را نداریم!

حسینی درباره معیشت سینماداران توضیح داد: با توجه به اینکه کرونا یک موضوع روانی ایجاد کرد و نیروها سرمایه‌های ما هستند، تا امروز در تمام سینماهای تحت پوششمان سعی کردیم کسی را تعدیل یا اخراج نکنیم و با گرفتن وام و قرض حقوق پرسنل را پرداخت کنیم. اما از ماه‌های بعد دیگر توانی نداریم. چون طبق محاسبات قرار بود در پایان فروردین سینماها بازگشایی شوند، اما تا به‌حال به طول انجامیده و دیگر توان مالی نداریم. گویا با وجود استقبال سینماداران از اجرای تمام و کمال پروتکل‌های بهداشتی به‌دلیل اهمیت جان مردم، اما بازگشایی سینماها اصلاً مورد توجه ستاد مقابله با کرونا نیست. به‌نظر دیگر موضوع مطروحه، نگرانی از کرونا نیست و موضوعات دیگری در پشت پرده وجود دارد که باعث می‌شود دوستان حتی حاضر به رایزنی و تلاش برای بازگشایی سینماها نباشند. آقایان به این مهم توجه کنند که اگر این روند در ماه‌ها یا روزهای آینده ادامه‌دار شود، ۳ هزار پرسنل سینماها بیکار می‌شوند و پرداخت دستمزد آنها بدون کسب درآمد در توان هیچ کسی نیست. باید توجه داشت طبق گفته کارشناسان وزارت بهداشت این بیماری زودگذر نیست و احتمال پایداری کرونا در نیمه دوم سال وجود دارد. پس باید سعی کنیم با رعایت اصول بهداشتی به وضعیت سازگاری در مواجهه با آن برسیم.

وی درباره کمک‌های تخصیص یافته به سینماها عنوان کرد: کمک‌هایی که برای سینماها جهت جبران خسارات در نظر گرفته شده، شبیه یک شوخی است. البته حتی برای پرداخت این کمک ناچیز هم افراد را خط کشی کرده‌اند؛ یعنی به برخی کمک می‌کنند و به برخی نه! پرداخت این پول‌ها سلیقه‌ای شده است. دوستان انجمن سینماداران به رئیس جمهور و وزیر ارشاد نامه‌ای دادند، با آقای حسین انتظامی رئیس سازمان سینمایی مکاتبه و با خیلی از مسئولان این سازمان رایزنی کردند اما دلیل آنکه برای این منظور همتی نمی‌شود، مشخص نیست. تا جایی که پس از نامه انجمن سینماداران به رئیس جمهور، پلیس اماکن به سینماداران نامه زد که حق بازگشایی سینماها را ندارید! در صورتی که این موارد در اختیار اداره اماکن نیست و سینما زیرمجموعه سازمان سینمایی است. یعنی اگر قرار است سینما باز نشود، باید سازمان سینمایی به اداره اماکن نامه بدهد و پس از آن اماکن وارد کار شود، پس طبیعتاً سازمان سینمایی نخواسته سینماها باز شوند.

این مدیر سینمایی با اشاره به قانون بازگشایی سینماها در شهرهای با وضعیت سفید عنوان کرد: در شهرهای با وضعیت سفید اصلاً سینمای خاصی وجود ندارد و مطرح کردن موضوع بازگشایی سینماها در این شهرها عملاً یک رفع تکلیف بود که آقایان در پی پیگیری‌های سینماداران انجام دادند و در آن لحظه بحث شهرهای با وضعیت سفید را پیش کشیدند. من فکر می‌کنم تنها هدفشان این بود که خبری درباره بازگشایی سینماها منتشر کنند و جلوی موج انتقادات را بگیرند.

مدیرعامل «بهمن سبز» در پایان بیان کرد: ضرر سینماها به قدری زیاد است که سینماداران تا پایان سال ۱۴۰۰ تحت‌الشعاع این قضیه قرار خواهند داشت. بنابراین دولت باید با یک نگاه یکسان به سینماداران کمک کند. من سوالی از دوستان سازمان سینمایی دارم؛ افرادی که در مال‌های تجاری و به‌صورت یک مکان جانبی اقدام به ساخت سینما و سرمایه‌گذاری کرده‌اند، آیا حاضرند در شهرهای ۲۰ هزار نفره و کم‌برخوردار هم سینما بسازند؟! سازمان سینمایی به بهانه سهم حداکثری فروش سینماها در این مراکز، صرفاً با نگاه به آن‌ها سیاست‌گذاری می‌کند و عملاً از آنها حمایت می‌شود اما آیا همان‌ها حاضرند در راستای عدالت فرهنگی و افزایش سرانه سینما در شهرهای محروم، سینما بسازند؟ غالب سینماها در شهرهای بزرگ است که به دلیل نرخ گران‌تر بلیت و سوددهی بالا، حتی توان چند ماه تعطیلی را هم دارند. اتفاقاً سینمادارانی که در شهرهای کوچک و با قیمت بلیت حداقلی سرمایه‌گذاری کرده‌اند، نیاز به توجه دارند و نباید ضربه بخورند. اگر این‌ها سرخورده شوند تبعات سنگین‌تری برای فرهنگ و هنر کشور دارد. خاصیت مراکزی نظیر ما و خیلی از جاهای دیگر فعالیت در شهرهای کوچک‌تر است، چراکه فارغ از برگشت اقتصادی سرمایه، بیشتر به رفاه و سرگرمی مردم توجه دارند و نگاه فرهنگی برایشان مهم است. بنابراین سازمان سینمایی باید به همه کمک کند و دست به گزینش نزند؛ آن هم کمکی که در نسبت با میزان خسارات باشد نه این کمک بسیار ناچیز!

منبع: خبرگزاری مهر

نوشته گلایه از بی توجهی مدیران به سینماداران در دوران کرونا/ سینما جزو مظلوم‌ترین اصناف است اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

سوره سینما- به گزارش روابط عمومی سازمان سینمایی  در این جلسه که دوشنبه دوم آذرماه برگزار شد، محمد احسانی معاون آثار و فعالیت‌های سینمایی با تأکید بر لزوم اجرای هر چه سریعتر  طرح دیجیتال  شدن سیستم اکران در کشور، از پشتیبانی و حمایت کامل وزیر فرهنگ وارشاد اسلامی و ریاست سازمان سینمایی در اجرای این طرح خبر داد. در ادامه این جلسه علی سرتیپی به نمایندگی از جامعه پخش کنندگان فیلم و از حاضران در جلسه با اشاره به اینکه اصل دیجیتال  شدن سیستم اکران راهی است که قطعاً باید طی شود خواستار آسیب شناسی درست در اجرای این طرح از سوی مسئولین شد.

وی با تأکید بر این که متولی انجام این طرح  نباید چندگانه باشد ،خواستار تمرکز در اجرای طرح در یکی از مراکز وابسته به سازمان سینمایی شد. سرتیپی با تأکید بر اجرای سریع این طرح به دلیل بار مضاعف مالی که در شرایط دوگانه بودن سیستم اکران بر تهیه کننده و پخش کننده دارد ضمن قول مساعد از سوی سینماداران و پخش کنندگان در همراهی در اجرای طرح خواستار سرعت بخشیدن در این امر شد. همچنین محمد قاصد اشرفی رئیس انجمن سینماداران ضمن تقدیر از اصلی اجرای این طرح توسط دولت گفت:این طرح بسیار مفید و سازنده  و در راستای اهداف عالی سینما است.

درادامه جلسه مهندس مجید مسچی رئیس موسسه سینماشهر با بیان اینکه عمده سینماهای کشور امکان شرکت در هزینه های اجرای این طرح را ندارند گفت:سازمان سینمایی می بایست به عنوان حمایت کننده اصلی وارد میدان می شد و این حمایت نیز به طور کامل صورت می پذیرد. مدیر عامل مؤسسه سینماشهر با بیان اینکه حمایت دولت در اجرای این طرح تا سقف ۵۰  میلیون تومان صورت می گیرد ودر سالن های سینمایی بخش خصوصی به طور کامل و صد در صد خواهد بود افزود: سینماهادر این طرح به دوبخش دولتی و خصوص تقسیم بندی شده اند که حمایت در سینماهای دولتی با فروش بالای ۵۰۰ میلیون تومان در سال۹۱  به نسبت  هشتاد درصد دولت و بیست درصد سینمادار خواهد بود و در سینماهای دولتی با فروش کمتر از ۵۰۰ میلیون تومان این نسبت به نود درصد به ده درصد خواهد بود. و در سینماهای بخش خصوصی نیز برای سینماهای دارای فروش بالای ۵۰۰ میلیون در سال نسبت ۹۰درصد دولت و ده درصد سینمادار فرض شده است و درسینماهای بخش خصوصی با سقف فروشی کمتر از ۵۰۰ میلیون در سال از پرداخت هزینه های تجهیز به طور کامل معاف شده اند؛همچنین با حمایت سازمان سینمایی و مؤسسه سینماشهر به سینماهایی که یک یا دو سالن دارند در زمان تجهیز یک سری کامل لامپ و سینماهای دارای سه سالن و بیشتر دو سری لامپ به صورت رایگان داده می شود و هزینۀ تعویض لامپ در آینده نیز با تخفیف پنجاه درصد انجام خواهد گرفت.

مهندس مجید مسچی تأکید کرد که سینماهایی که با هزینه شخصی در گذشته نسبت به دیجیتال کردن سیستم اکران خود اقدام کرده اند هم شامل این حمایت خواهند شد. در این جلسه محمد قاصد اشرفی رئیس انجمن سینماداران، غلامرضا فرجی نایب رئیس و محمدرضا صابری سخنگوی این سازمان به همراه علی سرتیپی از پخش کنندگان فیلم و مرتضی شایسته  از تهیه کنندگان سینمای ایران به همراه محمد احسانی، محمدرضا فرجی و مهندس مجید مسچی حضور داشتند.

نوشته سالن‌های سینمای ایران مجهز به سیستم دیجیتال می‌شوند اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.