سوره سینما

پايگاه خبری تحلیلی سینمای ایران

logotext
تاریخ انتشار:۲۵ خرداد ۱۳۹۹ در ۲:۳۰ ب.ظ چاپ مطلب
کاوه سجادی‌حسینی در گفت‌و‌گو با سوره سینما مطرح کرد:

ناکافی بودن طرح‌های جبران خسارت سینماداران و سینماگران/ بحران محتوایی جدی‌تر از خسارت‌های مالی است

kaveh-sajjadi-hoseini

علاوه بر خسارت‌های مالی، تغییر سبک و سیاق فیلمسازی، گسترش فیلم‌های سفارشی و سرکوب انگیزه فیلمسازان برای تولید محتواهای غنی‌تر، از دیگر مشکلات سینما در بحران‌هایی نظیر کرونا است.

کاوه سجادی‌حسینی کارگردان سینما در گفت‌و‌گو با خبرنگار سوره سینما در خصوص تاثیرات شیوع ویروس کرونا در سینما گفت: برخورد با ویروس کرونا بی مشابه با شرایط بحرانی جنگ نیست بنابراین دولت جز تعطیلی موقت فعالیت‌ها چاره دیگری نداشته و با اعمال محدودیت ها مجبور به پیشگیری قبل از درمان شده است. سینما نیز از این قضیه مستثنی نبوده و با تعطیلی سالن‌ها علاوه بر سینماداران، فیلمسازان و دست اندرکاران نیز، دچار آسیب‌های مالی جبران ناپذیر شده اند . اقدام حمایتی سازمان سینمایی به منظور جبران خسارات سینماگران قطعا مثمر ثمر نبوده و باید فکر جدی‌تری به حال این اقشار آسیب دیده شود.

وی افزود: شیوه‌های جدید اکران فیلم در شرایط بحرانی مقرون به صرفه ترین روش برای نمایش است اما اعمال آن برای طولانی مدت به ضرر سینما و فیلمسازان خواهد بود. این در حالی است که جذب سرمایه برای فیلمسازی به سه شیوه صورت گرفته و سهم آنها را در ضرر و زیان از هم متمایز می کند.

سجادی حسینی ادامه داد: دسته اول فیلم هایی با حمایت و مشارکت ارگان هایی چون حوزه هنری، اوج و فارابی تولید می شود. دسته دوم فیلم هایی است که تحت عنوان سرمایه های مشکوک مطرح است که، با هزینه های کلان تولید شده و در صورت اکران موفق هم هزینه های تولید بازگشت صد درصدی نخواهد داشت. فیلم های مستقل نیز دسته دیگری از آثار است که با هزینه های شخصی ساخته شده و معمولا در جریان خسارات مالی به سینما، فیلمساز نیز متضرر می شود.

وی اظهار داشت:  ضررهای مالی سینما و شدت آن در بحران‌هایی نظیرکرونا، فیلمسازان را بعضا به تولید آثار سفارشی وادار کرده و حتی به جریان پولشویی می کشاند و در این میان تهیه سرمایه و روی آوردن به اسپانسرها نیز عواقبی دارد که نه تنها انتظار تعریف و تمجید از سرمایه گذار را بالا برده، بلکه فیلم را از سلیقه فیلمساز به دور کرده و نهایتا به تولید آثار سفارشی می انجامد. بنابراین باید مراقب بود تا علاوه بر خسارات مالی سالن‌های سینما، تغییر سبک و سیاق فیلمسازی، گسترش فیلم‌های سفارشی کم مایه و سرکوب انگیزه فیلمسازان برای تولید محتواها به مشکلات سینما نیفزاید.

این کارگردان سینما ضمن تاکید بر اختصاص بیمه بیکاری به اقشار فرهنگی یادآور شد: مسئولان فرهنگی باید به فکر بیمه بیکاری اهالی هنر باشند چرا که این مشکل محدود به سینما نبوده و شاعران، اهالی تئاتر و غیره را در بر می گیرد. این بی‌توجهی ها ضربه بزرگی به فرهنگ کشور است و جامعه ای که این ضربه ها را می پذیرد دچار بی فرهنگی شده و ادب و تمدن در آن از بین می رود. بنابراین ما انتظار داریم اقشار فرهنگی همانند دیگر کشورها به جایگاه خوبی رسیده و مشمول بیمه بیکاری شوند. فرهنگ و هنر ریشه هر کشوری است و تمرکز در آن مهم و جدی است. عدم حمایت از صنف هنرمندان و دست اندرکاران سینما منجر به فشارهای روانی بر این افراد شده و نهایتا آنها را به مشاغل دیگر وادار می کند.

وی در پایان ادامه داد: حمایت‌های دولتی از اقشار فرهنگی تا به امروز کافی نبوده است. ناگفته نماند توجه صرف به خسارات مالی سینما و سالن‌های سینمایی حل بخشی از مشکل است و مسئولان سینمایی موظفند مراقب مشکلات محتوایی فیلم‌ها در شرایط کرونا و پساکرونا باشند.


پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>