بهروز نورانی‌پور، کارگردان و مهدی آزادی، تصویربردار مستند «A157» میهمان «سوره‌سینما» بودند تا درباره شکلگیری ایده و ساخت این مستند گفتگو کنند. مستندی که از مضمونی تلخ و دردناک بهره می‌برد، اما ماهیت پدیده‌ای به نام داعش را از دل پرداختن به آوارگان سوری به خوبی به نمایش می‌گذارد. حالا اما با انتخاب این مستند به عنوان بهترین فیلم جشنواره فیلم فجر بازنشر آن گفتگو خالی از لطف نیست:

همه چیز از یک عکس آغاز شد

ایدهA157 چگونه شکل گرفت؟ آیا از جایی سفارش گرفته بودید، یا خیلی اتفاقی با موضوع و سوژه‌ها مواجه شدید؟

نورانی‌پور: در جریان انجام امور اجرایی مستند بلندی که در دست ساخت داشتم با عکاسی کرد به نام زبیر آشنا شدم که یک عکاس جنگی بود و زمینه همکاری ما برای ساختن مستندی درباره آوارگان کوبانی فراهم شد. آن زمان اصلا قرار نبود سوژه فیلم ما دخترهایی باشند که توسط داعش ربوده شده بودند، اما مستند درباره اردوگاه می‌توانست ما را دچار برخی کلیشه‌ها کند و دوست داشتیم که با روایت به این موضوع بپردازیم و در واقع یک قطعه پازل را از یک تابلو نقاشی بزرگ برداریم و از این جزء به کل برسیم.

حول و حوش ده روز یک پژوهش میدانی انجام شد. سوژه‌ها خیلی چنگی به دل نمی‌زد اما بالاخره با یک عکس مواجه شدیم که یک دختربچه تقریبا نه- ده ساله را نشان می‌داد که زبیر به من گفت این دختر باردار است و این جرقه ساخت A157 شد. زمانی که با کاراکتر این دختر روبرو شدم بهت زده بودم چون برایم باور این موضوع خیلی سخت بود.

ما در این اردوگاه با آدمهایی رنج کشیده زیادی روبرو شدیم افرادی که یک هفته آب نخورده بودند و از برگ درختان جنگلهای شنگال ارتزاق کرده بودند. فیلم من درباره آدمهایی است که برای زنده ماندن با مشکلات کشنده‌ای دست و پنجه نرم می‌کنند.

A157 سمبلی از آوارگی زنان و دختران کوبانی است

عنوان مستند بر چه اساسی انتخاب شده است؟ چون با مشاهده فیلم و به خصوص روایت دردآور یکی از دخترها به خاطر دوری از مادرش و پارادوکسی که با مادر شدن خودش ایجاد شده بود مستند می‌توانست با محور قرار گرفتن واژه مادر عنوان‌گذاری شود.

نورانی‌پور: اردوگاهی که ما انتخاب کردیم از میان حدود ۱۲ اردوگاه جنگی انتخاب شد و این اردوگاه ۱۷ هزار سکنه داشت که هر کدام از آنها ماجرای رنج‌آور خود را داشتند. ما از این میان ساکنان یک چادر را انتخاب کردیم. در واقع یک تکه به نام A157  از یک کل انتخاب شده بود و عنوان فیلم از این زاویه دید انتخاب شد.

آزادی: آن چادر به عنوان نمونه‌ای از مصائب جنگ انتخاب شده بود. A157 سمبلی از آوارگی زنان و دختران کوبانی بود. آوارگی که در سطحی بسیار وسیع‌تر و دردناک‌تر به این مردم مظلوم تحمیل شده بود. البته رنج این دخترها در اردوگاه به یک برند خاص تبدیل شده بود.

از گفته‌های یکی از این دخترها برمی‌آید که حتی بسیاری از افراد اردوگاه نیز شرایط آنها را درک نمی‌کردند و بعضا آنها را مورد سرزنش قرار می‌دادند. درست است؟

نورانی‌پور: بله، اردوگاه ملغمه‌ای از قومیتهای مختلف کرد و ترک و عرب و ترکمن را تشکیل می‌دهد که هرکدام فرهنگ و تفکر خاص خود را دارند. به وسعت منطقه تحت سیطره داعش آواره در اردوگاهها وجود دارد. چون اینها مثل قوم مغول وقتی حمله می‌کنند جز ویرانی و قتل و غارت چیزی برجای نمی‌گذارند.

واکنش هر کدام از این ۱۷ هزار آواره به سه دختر زیر ۱۵ سالی که بر اثر تجاوز باردار هستند متفاوت است و همین مسئله زندگی را برای آنها در اردوگاه سخت‌تر می‌کرد. پذیرش قربانی شدن دختران در جنگ و مورد تجاوز قرار گرفتن آنها برای خیلی‌ها غیرقابل درک است.

آزادی: به دلیل عمق فاجعه ای که برای این دخترها اتفاق افتاده آنها با کوچکترین نگاه و رفتار آدمها دچار ناراحتی می‌شوند و این طبیعی هم هست. به ویژه اینکه شرایطی که آنها درحال گذران عمر هستند با نطفه‌هایی که در شکم دارند شرایط عادی و مساعدی نیست. این دخترها دیگر هیچ وقت احساس امنیت و آرامش از جامعه و آدمها نخواهند داشت. نگرانی و ترس به این راحتی آنها را رها نمی‌کند.

در چادر A157 با دو تفکر مواجه‌ایم

چقدر طول کشید تا بتوانید اعتماد این دخترها را برای تصویربرداری و گفتگو جلب کنید؟ به نظرم کار آسانی نبوده باشد.

نورانی‌پور: پس از دو سفر پنج روزه به اردوگاه و صرف این مدت زمان به جایی رسیدیم که دخترها هنوز نمی‌پذیرفتند که جلوی دوربین ظاهر بشوند.

در این چادر با دو تفکر مواجه‌ایم. اول روکن و تصورات و احساسات خیلی لطیف او نسبت به مادر و دیگری سولاف و ذهنیت منفی از مادرش به خاطر اینکه فکر می‌کند او را نجات نداده. روکن سرشار از عشق به مادر و امید به زندگی برای دیدن مادرش است و سولاف که یک تصویر منفی از مادرش برای او ثبت شده بود امید به آینده و زندگی برایش تیره و تار بود. A157 از این نظر چادری پر تضاد بود. مادر در ذهن این دو به دو گونه‌ی متفاوت ثبت شده بود.

سعی کردیم دوربین برای دخترها آزاردهنده نباشد

به نظرم سولاف نگاه خیلی بی‌رحمانه‌ای نسبت به مادرش که حالا سرنوشتش هم معلوم نیست داشت.

نورانی‌پور: بله این خصوصیت جنگ است. او شاهد لحظاتی بوده که آدم‌ها برای زنده ماندن دست و پنجه نرم می‌کنند. مادر در آن لحظه تشخیص داده که باید فرار کند و جان خودش را نجات بدهد. شاید تصویری که از مادر در ذهن سولاف نقش بسته تصویر غلطی باشد و اصلا مادر قصد فرار نداشته. از این منظر بحث پژوهش روانشناسانه کار برای ما خیلی مهم بود.

آزادی: سعی ما این بود که دوربین برای این دخترها آزار دهنده نباشد. شخصیت این کاراکترها از طریق دوربین باید واکاوی می‌شد.

روکن خودش مادری برای چادرA157 شده بود

فکر می‌کنید مستند قابلیت تبدیل شدن به یک مستند پرتره را داشت یا نه؟ چون روکن در مرکز و کانون قرار دارد.

نورانی‌پور: به نظرم کار در اینصورت یک‌بعدی می‌شد. به هر حال روکن خودش مادر شده بود و مادری برای چادر A157 شده بود و خیلی هم خوب نقش مادری را ایفا می‌کرد چون با عشق به دیدن مادرش ادامه حیات می‌داد. اما سولاف با یک انزوا و شکست کامل روحی و روانی به زندگی ادامه می‌داد. من برای به صحبت واداشتن سولاف باید خیلی زمان طولانی و انرژی فراوانی می‌گذاشتم. ما شاید پنج پلان فرعی می‌گرفتیم تا بتوانیم یک پلان اصلی با سولاف بگیریم. پلان‌های زیادی می‌گرفتیم که هدف اصلی‌مان سولاف بود تا بتوانیم احساس و نظر او را هم ثبت کنیم.

آزادی: جلب اعتماد این دخترها خیلی سخت بود. برای مثال یکی از چیزهایی که کمک کرد اینها به ما اعتماد کنند این بود که فهمیدند همه عوامل متاهل هستیم و زن و بچه داریم. همین خانواده داشتن ما و اینکه عکس‌های زن و بچه‌های ما را می‌دیدند در این اعتماد کمک می‌کرد. اول خیلی گارد می‌گرفتند چون نمی‌دانستند ما از گرفتن فیلم چه قصدی داریم و قرار است با این فیلم‌ها چه کار کنیم.

پیام فیلم برای مخاطب ایرانی نعمت امنیت ملی است

وجه ایرانی بودن نگاه این مستند برایتان چقدر اهمیت داشت. چون شاید یک فیلمساز غربی هم این مستند را می ساخت با همین نگاه و دیدگاه پیش می‌رفت. اینکه نگاه شما بیشتر نگاه انسانی است به سوژه حسن فیلم است یا می‌توانستید پارا فراتر از این هم بگذارید؟

نورانی‌پور: ببینید این فیلم بیش از همه برای تماشاگر ایرانی پیامی واضح و مشخص دارد و آنهم اهمیت امنیت ملی است. مصرف داخلی A157 بسیار بیشتر از مصرف بین‌المللی آن است. مردم ما با دیدن این فیلم باید قدر امنیت‌شان را بدانند و این برای من خیلی اهمیت داشت. در این مستند فتح خاک و ناموس خیلی پررنگ به نمایش درآمده است. زن نماد سرزمین است. چون هر دو قابلیت زایندگی دارند. دشمن وقتی سرزمین را اشغال کرد. ناموس هم به سیطره او در می‌آید و مخاطب این را در A157 به خوبی درک می‌کند.

چند پلان زیبا و تاثیرگذار در مستند وجود دارد از جمله آنجا که دو بچه کنار هم نشسته‌اند و یکی آبنبات را از دهان دیگری می‌گیرد و در دهان خودش می‌گذارد، یا در درگیریهای میان بچه‌ها دیالوگهایی مطرح می‌شود که جالب است. حرف از اوباما و جنگ‌طلب بودن او می‌شود. ضمن اینکه تاکید زیادی روی خشونت بچه‌ها می‌شود.

نورانی‌پور: خشونت جنگ اینقدر بچه‌ها را درگیر کرده که ناخودآگاه خصوصیات ذاتی جنگ را بروز می‌دهند.

استعاره در سینما بهتر جواب می‌دهد

فکر نمی‌کنید بهتر بود در مستند به پشت پرده مسئله داعش هم اشاراتی می‌شد؟ چون غربی‌ها در رسانه‌هایشان اینطور تبلیغ می‌کنند که داعش یک گروه افراطگرای اسلامی است و از دل تمدن اسلامی سربرآورده است اما واقعیت این است که اتفاقا داعش زاییده سرویسهای جاسوسی و اطلاعاتی غرب است. تفاوت نگاه مستندساز ایرانی و غربی را من از این منظر طرح کردم.

نورانی‌پور: حرف را شاید خیلی رو نزنیم بهتر است. استعاره در سینما بهتر جواب می‌دهد. اشاره به شر بودن اوباما از زبان یک بچه به نظر من عمق تفکر و نگاه به ماهیت غرب و امریکا را در میان مردم منطقه عیان می‌کند. این بچه فقط یک جمله می‌گوید اما همین یک جمله مفهوم بزرگی را در ذهن تداعی می‌کند.

ممنون از وقتی که گذاشتید.

نوشته گفتگو با سازندگان بهترین مستند جشنواره فجر؛ «A157» روایت فتح خاک و ناموس توسط دشمن است/ همه چیز از یک عکس آغاز شد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

اسلام‌زاده در رونمایی از مستند «تنها میان طالبان» در جشنواره حقیقت گفته بود: این کار تجربه شخصی من از حضور میان طالبان است که هماهنگی آن چیزی نزدیک به ۴۰ ماه طول کشید. سعی کردم کارم بدون قضاوت باشد و آنچه را دوربینم می‌بیند نشان دهم.

«تنها میان طالبان» درباره حضور مستندساز ایرانی میان طالبان است. در این مستند ۵۸دقیقه‌ای به مردم افغانستان و جنگهایی که در دهه‌های اخیر در آنجا وجود داشته است، مذهب افغان‌ها، حضور نیروهای انگلیسی و آمریکایی در این کشور و تفاوت میان طالبان با تکفیری‌های وهابی می‌پردازد.

A157 مستند دیگری بود که کنار مستند تنها میان طالبان در این دوره از جشنواره سینما حقیقت حضور یافته بود و به‌دلیل استقبال گسترده در سئانس سوم نمایش داده شد.

منبع: تسنیم

نوشته استقبال گسترده مردم «تنها میان طالبان» را به سئانس سوم کشاند اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

به گزارش سوره سینما به نقل از روابط عمومی جشنواره بین‌المللی سینماحقیقت، این ورک‌شاپ تخصصی همزمان با برپایی نهمین دوره جشنواره بین‌المللی سینماحقیقت و طی روزهای ۲۶ تا ۲۸ آذرماه ۹۴ در سالن همایش‌های فرهنگستان هنر برگزار خواهد شد.

شبکه مستند اروپا EDN در سال ۱۹۹۶ میلادی به منظور ارائه‌ی مشاوره و جذب حامیان مالی بین‌المللی برای تولید حرفه‌ای فیلم مستند و پخش تخصصی آثار در بازارهای بین‌المللی برای فیلم‌سازان، تهیه‌کنندگان و پخش‌کنندگان شروع به کار کرد.

لازم به ذکر است که در این ورک شاپ تخصصی، نکات مهم و کلیدی برای راهیابی مستندهای ایرانی در جشنواره‌ها و بازارهای بین‌المللی با حضور کارشناسان خارجی مورد بررسی قرار خواهد گرفت.

متقاضیان شرکت در این ورک‌شاپ حداکثر تا روز هفتم آذرماه ۱۳۹۴ فرصت دارند که به پایگاه اینترنتی جشنواره سینماحقیقت به نشانی www.irandocfest.ir مراجعه کرده و ضمن اطلاع از شرایط عمومی و اختصاصی شرکت در این کارگاه‌ تخصصی، اقدام به ثبت‌نام اینترنتی نمایند.

مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی سازمان امور سینمایی کشور، نهمین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم مستند ایران «سینماحقیقت» را طی روزهای ۲۲ تا ۲۸ آذرماه ۱۳۹۴ و با شعار «حقیقت بهترین راهنماست» که از فرمایشات حضرت علی(ع) است، در سینما فلسطین و سینما سپیده شهر تهران برگزار خواهد کرد.

نوشته برپایی ورک‌شاپ تخصصی «داک پرو» در سینماحقیقت اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

مستندی که به دلیل حمایت گل درشتش از  حکومت پهلوی از اولین روز نمایش در جشنواره سینما حقیقت با انتقاد گسترده اهالی فرهنگ و هنر روبرو شد، هرچند که این اعتراضات با بی‌توجهی مسئولین جشنواره سینما حقیقت در نهایت به جایی نرسید.

*چنارستان و تمجید تمام قد از رژیم پهلوی به بهانه‌ مقایسه خیابان ولیعصر(عج) در قبل و بعد از انقلاب

نکته جالبی که در ارتباط با این مستند وجود دارد، حمایت مستقیم مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی به عنوان یک نهاد دولتی از این اثر و پرداخت هزینه‌های ساخت آن به فردی چون «هادی آفریده» است. کسی که چند سال پیش از آن با ساخت مستند «خاطرات نی‌آوران» در ارتباط با کاخ نیاوران و ترسیم چهره‌ای هنر دوست از فرح پهلوی نشان داده بود که علاقه وافری به حمایت از رژیم پهلوی دارد.

سایت خبری رجانیوز همان زمان در ارتباط با این موضوع در گزارشی نوشت:

«براساس داستان فیلم و سابقه‌ کارگردان اما قبل از رونمایی و دیدن فیلم در جشنواره هم می‌شد حدس‌هایی در مورد «چنارستان» و جهت‌گیری و رویکردش زد. فیلم‌سازی که می‌تواند یک کاخ را بهانه‌ای برای توهین به جمهوری اسلامی کند، طبعا به بهانه‌ی تاریخچه‌ی خیابان «پهلوی»! بسیار بهتر می‌تواند این کار را انجام دهد… با این پیش‌زمینه «چنارستان» را در «سینماحقیقت» می‌بینیم. فیلم همانی است که انتظارش را داشتیم و آنقدر هم گل‌درشت است و حرفش را واضح و صریح می‌زند که در مورد قصدش برای مقایسه پیش و پس از انقلاب، دوران خیابان «پهلوی» و دوران خیابان «ولیعصر(عج)» و تمجید تمام قد از رژیم پهلوی به بهانه‌ی این مقایسه برای کسی شک و شبهه باقی نمی‌گذارد…. فیلمساز البته برای این مقایسه کار سخت و پیچیده‌ای هم پیش‌رو نداشته است. فیلمساز جوان حتی سعی نمی‌کند مانند فیلم‌های مستند حرفه‌ای دنیا اگر هم می‌خواهد در دل مقایسه‌ی تاریخی‌ش یک‌سو بایستد و جانب یک طرف را بگیرد، حداقل پز بی‌طرفی بگیرد و تمام مسائل مطرح تاریخی را مطرح کند و در چینش تصاویر و اتفاقات و ضریب‌دهی به مسائل به جمع‌بندی مطلوب خود برسد.»

* وقتی پای مستند «فدایت شوم پهلوی» به تلویزیون باز می‌شود!

اما پخش این اثر در جشنواره سینما حقیقت و بی توجهی داوران آن دوره از جشنواره به آرا و خواسته‌های منتقدین، پایان اتفاقات پیش آمده برای این اثر نبود؛ بلکه این ماجرا با پخش مستند چنارستان در شبکه مستند سیما شکل جدیدی به خود گرفت.

محمد آفریده که روزی بر صندلی ریاست مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی تکیه زده بود و اصلی‌ترین حامی تولید مستند «چنارستان» محسوب می‌شد، توانست با نفوذ در شبکه مستند سیما و قرارگرفتن در جایگاه مشاور امیر تاجیک مدیر جوان این شبکه، به عنوان یک جاده صاف کن برای پخش آثاری پرحاشیه در این شبکه عمل کند که البته یکی از مهمترین آن‌ها همین مستند چنارستان بود که خبر پخش آن با واکنش تند و سریع بسیاری از رسانه‌ها روبرو شد.

خبرگزاری فارس در مطلبی با عتوان «آیا پای مستند «فدایت شوم پهلوی» به تلویزیون باز می‌شود؟» نسبت به خبر پخش این مستند از تلویزیون واکنش نشان داد و نوشت: «شبکه مستند سیما قصد دارد مستند پرحاشیه «چنارستان» به کارگردانی «هادی آفریده» را روانه آنتن کند». «چنارستان» در ادامه ویژه برنامه‌های شبکه مستند و آنچه مستندهایی با مضمون محیط زیست خوانده می‌شود، جمعه ۹ مرداد ساعت ۱۴ روانه آنتن خواهد شد و جمعه هفته آینده ۱۶ مرداد ساعت ۲۳ از شبکه مستند بازپخش می‌‌‌‌‌‌‌‌شود...»

هرچند این بار نیز تمامی اعتراضات بی‌نتیجه ماند و علاوه بر این که مستند «چنارستان» در شبکه مستند پخش شد بلکه چندی پیش، تکرار این مستند را هم پخش کردند تا شاید به منتقدان خود بفهمانند که سمبه‌اش پر زوری دارند و قرار نیست که به اعتراضات توجه کنند.

*پاسخ روابط عمومی شبکه مستند و اتهام به رسانه ها

مدیران شبکه مستند اما در توجیه این تصمیم مسئله ممیزی آن را مطرح کردند و گفتند که بخش هایی از فیلم حذف شده است، اما فیلم پخش شده نیز روح پهلوی دوستی سازنده اثر بر «چنارستان» را هنوز به خوبی نشان می‌داد. این تصمیم عجیب مدیران شبکه مستند زمانی همه را متعجب‌تر کرد که روابط عمومی این شبکه اطلاعیه‌ای صادر کرد و گفت: «خوشحالیم از این ‌که مستند چنارستان را دیده‌اید و متشکریم از این ‌که انتقاد کرده‌اید. اما مراقب باشید «قضاوت» نکنید، چون در این صورت، خود قابل انتقاد می‌شوید. قضاوتی که بر اساس «برداشت‌های غلط، سلیقه‌ای و جهت‌دار» از یک مستند به ذهن متبادر شده و آن را در ستایش از روح خاندان پهلوی! تفسیر کرده‌اند، گناهی است که در زمره حق‌الناس و تشویش اذهان عمومی از باب قضاوت بی‌جا صورت گرفته است.» این درحالی است که هر بیننده عاقلی با دیدن این مستند به برداشتی کاملا مخالف با این اظهارات خواهد رسید.»

البته این پاسخ روابط عمومی شبکه مستند از سوی رسانه‌هایی چون خبرگزاری فارس بی‌پاسخ نماند چرا که فردای همان روز فارس طی مطلبی نوشت: «در این اطلاعیه به رسانه‌ها از جایگاهی بالاتر توصیه شده است: مراقب باشید «قضاوت» نکنید، چون در این صورت، خود قابل انتقاد می‌شوید. که در پاسخ باید گفت اساسا خبرگزاری فارس و تعداد دیگری از رسانه‌ها که به این اقدام شبکه مستند اعتراض کردند در مقام نقد آن نبوده‌اند. هرچند قضاوت کردن در ذات نقد نهفته است اما نقد مرحله بعد از پذیرش و قبول اثر است. از سوی دیگر رسانه‌ها در این مورد خاص به وظیفه ذاتی و رسالت اصلی خود عمل کرده‌اند و انتقاد البته موضوعی نیست که با آن تهدید کنند. همه رسانه‌ها برای نقد آزاد هستند.

شبکه مستند در این اطلاعیه سه اتهام را به رسانه‌ها زده است. «برداشت غلط»، «سلیقه‌ای» و «جهت‌دار» سه عنوانی است که در مورد انتقادات اصولی و مبنایی رسانه‌ها مطرح شده است. حال سوال اینجاست که این سه عنوان که مصداق بارز قضاوت کردن است با چه منطقی صادر شده است؟ آیا منظورشان از نقد زدن چنین حرف‌‌هایی است؟ چطور این برداشت‌ها اینقدر در میان مخاطبان این مستند مساله‌دار فراگیر بوده است که از همان اکران اول در جشنواره سینما حقیقت تا نمایش آن از رسانه ملی به صورت مشترک مورد تذکر و اعتراض منتقدین و خبرنگاران متعددی واقع شده است؟ آیا سخنان علی دهباشی، مرحوم مرتضی احمدی و حتی گوینده متن اثر در ستایش از روزهای تاریک خیابان پهلوی در دوره ستم‌شاهی توسط مدیر این شبکه شنیده نشده است؟»

* پخش نسخه کامل چمارستان در شبکه نمایش خانگی و بی‌توجهی به دغدغه رهبری در زمینه نفوذ جریانات فرهنگی تطهیرکننده رژیم پهلوی

سریال جنجال آفرینی مستند «چنارستان» بازهم ادامه پیدا کرد، آن هم در روزهایی که مقام معظم رهبری در دیدارهای مختلف خود نسبت به نفوذ جریانات فرهنگی تطهیرکننده رژیم پهلوی هشدار می‌دهند که برای نمونه می‌توان به بیانات ایشان در دیدار رئیس و مدیران سازمان صدا و سیما در چند روز قبل اشاره کرد که فرمودند: «مردم ما نسبت به رژیم فاسد و مستبد گذشته باورهایی دارند که در جنگ نرم تلاش بر این است تا این گذشته زشت، پلید و سیاه به گذشته‌ای درخشان و زیبا تغییر یابد. آنها می‌خواهند با تغییر باور به گذشته، نتیجه بگیرند که لزومی به وقوع انقلاب اسلامی برای از بین بردن آن گذشته، وجود نداشته است.»

اما این بار نوبت به مدیران سازمان سینمایی رسیده است که با انتخاب این اثر برای نمایش و پخش در شبکه نمایش خانگی به جنجال‌های شکل گرفته پیرامون این اثر بیفزایند. روزنامه جوان در این باره نوشته است: «شنیده‌های «جوان» حکایت از آن دارد که قرار است نسخه کامل این مستند به زودی از طریق شبکه خانگی نمایش توزیع شود. این در حالی است که رویکرد فیلمساز در بیان تاریخ معاصر و نوع نگرشی که «چنارستان» به دنبال القای آن است، دقیقاً در راستای همان تغییر باورهایی است که رهبری نسبت به آن هشدار دادند. مستند «چنارستان» تلاش دارد مقایسه‌ای میان شرایط فعلی کشورمان و دوران پهلوی ارائه دهد که در آن گذشته بسیار زیبا و باشکوه و دوران فعلی دوران زوال به نمایش گذاشته شده است.»

حال باید از مدیران سازمان سینمایی این موضوع را پرسید که آیا تناسبی میان پخش و توزیع نسخه نمایش خانگی چنین مستندی با برطرف کردن دغدغه رهبری در ارتباط با به نفوذ جریانات فرهنگی تطهیرکننده رژیم پهلوی وجود دارد؟

نوشته پای «مستند همایونی» حاشیه‌ساز به شبکه خانگی هم باز خواهد شد؟ / آیا شبکه مستند جاده‌صاف‌کن توزیع گسترده آثار مسئله‌دار شده است؟ اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

رضا فرهمند کارگردان مستند «لطفا بوق بزنید» در گفتگو با سوره سینما آخرین وضعیت مستندهای جدید خود را تشریح کرد و گفت: امسال در حال ساخت دو مستند جدید هستم. مستند اول که تدوین آن به پایان رسیده ودر مرحله صداگذاری است درباره ارتباط بین دو انسان از دو نقطه جهان است. مستند دوم هم که در مرحله تحقیق است درباره‌ محیط بانان و شرایط  زندگی آنان در سه دهه‌ اخیر است. فیلم اول دو اپیزودی است و نشان دهنده‌ ارتباط بین دو شخص از دو نقطه متفاوت جهان است. در اپیزود اول ارتباط مادر و فرزند دختر به نمایش در می‌آید و در اپیزود دوم ارتباط بین یک فرانسوی و یک اردبیلی به تصویر کشیده می‌شود.

این مستندساز اضافه کرد: دراپیزود اول که حدود ۳۵ دقیقه است، یک مادر بوشهری را می‌بینیم که  ۳۰ سال از نعمت فرزند محروم است و حس مادری را تجربه نکرده است. در طرف مقابل یک دختر آلمانی است که به دلیل شرایط زندگی در اروپا از محبت مادری کمتری برخوردار بوده است. این دو شخصیت با این کمبودها در طی اتفاقاتی به هم می‌رسند واین دیدار باعث می‌شود که هردو کمبودهایشان در زندگی را به یاد آورده و نیاز خود را در طرف مقابل ببینند.

رضا فرهمند درباره‌ انگیزه خود برای ساخت این مستند گفت: همان طور که از دیگر فیلم‌های من هم می‌توان فهمید نزدیک شدن انسان‌ها به یکدیگر یکی از دغدغه‌های من است، حتی انسان‌هایی که زبان متفاوتی دارند. در حقیقت کم شدن محدودیت بین مرزها چیزی است که باید رخ دهد تا بدون توجه به اختلافات انسان‌ها در زبان و ملیت‌شان بتوانیم آنها را به هم نزدیک کنیم.

کارگردان مستند «لطفا بوق بزنید» خاطرنشان کرد: در بیشتر قسمت‌های این مستند دو نفر با زبان اشاره به همدیگر می‌فهمانند که نیاز به یکدیگر دارند. فقط در یک قسمت از داستان است که از دوربین می‌خواهند حرف‌هایشان را برای یکدیگر ترجمه کند که شاید ساخت این گونه مستند وجه تمایزی برای آن باشد. هنوز برای مستند اولم اسمی انتخاب نکردم. شاید اسم آن را «مهتاب» گذاشتم. وحید بیوته و کیومرث محمد چناری همکارانم در تولید این پروژه هستند.

رضا فرهمند پیشتر مستندهای «تقاطع»، «اتاق صعود» را کارگردانی کرده، مستند «لطفا بوق بزنید» از ساخته‌های این فیلمساز در هفتمین دوره جشنواره بین‌المللی «سینماحقیقت» موفق به دریافت جایزه بهترین فیلم مستند دینی و آئینی و بهترین فیلم مستند نیمه بلند جشنواره شد. 

نوشته مهر مادری موضوع یک مستند/ محیط بانان چطور زندگی می‌کنند؟ اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

سوره سینما – سیمرغ بلورین بهترین دستاورد فنی-هنری اهدا شد به مهدی نور محمدی  برای تصویر برداری فیلم «در پناه بلوط». سیمرغ بلورین بهترین پژوهش و تحقیق اهدا شد به سیدغلامرضا نعمت‌پور و لاله روزگرد برای فیلم «برای گونگادین بهشت نیست». سیمرغ بلورین بهترین کارگردانی اهدا شد به  محسن استادعلی برای فیلم «جایی برای زندگی».سیمرغ بلورین جایزه ویژه هیئت داوران اهدا شد به  مجتبی میرطهماسب برای فیلم «شش قرن و شش سال».

سیمرغ بلورین بهترین فیلم اهدا شد به مرتضی رزاق‌کریمی برای فیلم «خاطراتی برای تمام فصول».

نامزدهای دریافت جوایز آثار مستند بلند در بخش های مختلف به شرح زیر اعلام شده بود:

نامزدهای دریافت سیمرغ بلورین بهترین فیلم:
۱. جایی برای زندگی (به تهیه‌کنندگی محسن استادعلی و نسرین عبدی)
۲. حیات در رگ‌های سرد (به تهیه‌کنندگی فتح‌اله امیری)
۳. خاطراتی برای تمام فصول (به تهیه‌کنندگی مرتضی رزاق‌کریمی)

نامزدهای دریافت سیمرغ بلورین بهترین کارگردانی:
۱. محسن استادعلی برای فیلم «جایی برای زندگی»
۲. لقمان خالدی برای فیلم «کمی بالاتر»
۳. مصطفی رزاق‌کریمی برای فیلم «خاطراتی برای تمام فصول»
۴. مهدی نورمحمدی برای فیلم «در پناه بلوط»

نامزدهای دریافت سیمرغ بلورین بهترین پژوهش و تحقیق:
۱. مصطفی رزاق‌کریمی و سام کلانتری برای فیلم «خاطراتی برای تمام فصول»
۲. بهزاد فتحی‌نیا برای فیلم «حیات در رگ‌های سرد»
۳. سیدغلامرضا نعمت‌پور و لاله روزگرد برای فیلم «برای گونگادین بهشت نیست»

نامزدهای دریافت سیمرغ بلورین بهترین دستاورد فنی- هنری:
۱. وحید بتوته برای فیلم «لطفاً بوق بزنید»
۲. ماکان عاشوری برای فیلم «نیمروز مَکُران»
۳. علی لقمانی برای فیلم «باد بر باغ نظر»
۴. مهدی نورمحمدی و محمود منصوری برای فیلم «حیات در رگ‌های سرد»
۵. مهدی نورمحمدی برای فیلم «در پناه بلوط»

نوشته برگزیدگان بخش مستند جشنواره فیلم فجر/ «خاطراتی برای تمام فصول» بهترین فیلم مستند اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

نوشته حاشیه‌های جشنواره سینماحقیقت در آبادان اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

سوره سینما- ما ایرانی‌ها بی‌نظمی و اغتشاش در آغاز و انجام مراسم مختلف را مثل اصلی مسلم پذیرفته‌ایم و کمتر اتفاق می‌افتد به خاطر آن دچار عذاب و ناراحتی شویم. برگزار کنندگان این دست مراسم از ایجاد ملال و خستگی در مخاطبانشان دلزده نمی‌شوند و حتی یک لحظه گمان نمی کنند که با کوتاه کردن زمان مراسم و کارگردانی درست آن به اصلی فراتر از برگزاری یک جشن و ضیافت فکر کرده اند. در آیین اختتامیه هفتمین جشنواره سینما حقیقت این بی نظمی و بی‌برنامگی را می‌شد از لحظه ورود به سالن دید.

در حالی که اختتامیه مراسم تخصصی مثل جشنواره سینما حقیقت به اندازه مراسم عمومی تر مانند جشن خانه سینما یا جشنواره فیلم فجر برای مردم و دوستداران این نوع ضیافت ها جذابیتی ندارد و قطعا مسئولان برگزاری می دانستند سالن مملو از جمعیت نخواهد شد. مدعوین دقایقی پشت در اصلی سالن ماندند تا ماموران هماهنگی های لازم را انجام دهند، این هماهنگی ها قاعدتا در شرایط درست، باید زودتر انجام می‌شد. روی کارت‌های دعوت زمان مراسم ساعت ۱۸ عنوان شده بود اما اختتامیه ساعت ۱۹ شروع شد.

مجری مراسم با وجود محترم بودن، مستندساز بودن و داشتن امتیازهای ظاهری مناسب، برای اجرای یک اختتامیه گزینه مناسبی نبود. یک مجری غیرحرفه ای، مثل هر فرد غیرحرفه ای در حوزه‌ای تخصصی، نمی‌تواند درست عمل کند. شهرام درخشان مدیریت یک مراسم اختتامیه را نمی‌دانست. با وله‌ها و اتاق فرمان همراه نبود، در دعوت میهمانان شتابزده عمل می‌کرد و هیجان و شور مراسم را کم می‌کرد. همیشه نیت‌های خوب به نتایج خوب نمی‌انجامد و انتخاب یک مستندساز لزوما به معنای احترام به این صنف نیست.

نامزدهای دریافت جایزه در ردیف‌های اول پراکنده بودند اما برای رسیدن به سن باید مسیری طولانی را می‌پیمودند. بعضی از سینماگران که برای اهدای جایزه روی سن می‌رفتند مسیری پرپیچ و خم را طی می‌کردند تا به سن برسند. آیا پیش‌بینی چنین موضوع ساده‌ای بخشی از کارگردانی یک مراسم نیست؟

هماهنگ نبودن اتاق فرمان با مجری، قطع وله‌ها و پخش بی موقع موسیقی میان سخنان ناصر تقوایی هم ضعف کارگردانی را نشان می‌داد. می شد پس از حضور تقوایی روی سن جمعیتی که گرد او بودند و ازدحامی بی حاصل به وجود آورده بودند از سن خارج شوند. حضور رییس سازمان سینمایی، مدیر عامل بنیاد سینمایی فارابی و دبیر جشنواره در کنار تعداد زیادی مستند ساز و رخشان بنی اعتماد، کیومرث پوراحمد و داریوش ارجمند نوعی ذوق زدگی در نشان دادن میهمانان جشنواره را عیان می کند که البته بازهم از ویژگی های یک اختتامیه کاملا ایرانی است. طبق یک سنت نانوشته اگر یک نفر روی سن باشد و ازدحام و شلوغی سن چشم را آزار ندهد! در آن مراسم ستاره‌ای حضور نداشته است.

برای احترام به استاد سینما ناصر تقوایی باید فضایی آرام و دلنشین برای شنیدن سخنانش به وجود می‌آمد و آنچه روی سن دیدیم تنها ضعف گردانندگان مراسم را نشان می‌داد. در بخش تقدیر از حسن بنی هاشمی مستندساز قدیمی هم حجت الله ایوبی رئیس سازمان سینمایی و محمدمهدی طباطبایی نژاد دبیر جشنواره دقایقی روی سن منتظر ماندند. مجری آنها را زودتر از موعد به سن دعوت کرد و متوجه این موضوع نبود که ایستادن طولانی مدت آنها روی سن، نوعی بی‌احترامی محسوب می‌شود.

معرفی هیات داوران بخش‌های مختلف در اختتامیه یک رویداد سینمایی هم یک سنت کلیشه‌ای است که از یک جشنواره به جشنواره‌ای دیگر تکرار می‌شود. گویا هیچ کارگردان یا برگزار کننده‌ای به این موضوع ساده فکر نمی‌کند که در اختتامیه یک رویداد معرفی داوران واجد اهمیت نیست. رسانه‌ها پیشتر این وظیفه را برای مخاطبان اصلی آن رویداد انجام داده‌اند. با توجه به سهل انگاری در پخش این تصاویر معرفی هیات انتخاب و داوران فقط زمان مراسم را افزایش می‌دهد و مخاطب را خسته می‌کند.

این که دبیر جشنواره سینماحقیقت به جای خواندن بیانیه‌ای شعاری، کوتاه و مختصر صحبت کرد، قابل توجه است. این نکته که حجت‌الله ایوبی در مدتی که روی صندلی مدیریت سازمان سینمایی نشسته در تمام مراسم و سخنرانی‌هایش نوعی از هوشمندی و ذکاوت را به نمایش گذاشته و نشان داده از معدود مدیرانی است که خوب صحبت می‌کند و قدر واژه‌ها را می‌داند، امتیاز محسوب می‌شود، اما این ویژگی‌های فردی را باید با سیستم و روش‌های نظام مند ترکیب کرد. پرونده جشنواره سینماحقیقت بسته شد، اما ماجرای برگزاری مراسم طولانی و کشدار ایرانی همچنان ادامه دارد. گویا این دور تسلسل را پایانی نیست.

نوشته یک اختتامیه کاملا ایرانی/ نیت‌های خوبی که به فرجام نمی‌رسند اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

سوره سینما- صحبت‌های رئیس سازمان سینمایی در مراسم اختتامیه یکی از مهمترین بخش‌ها است. ایوبی ابتدا از کیفیت فیلم‌های جشنواره گفت: :دوست داشتم همه فیلم‌های جشنواره را ببینم. آنچه که در این جشنواره دیدم علاوه بر فیلم‌های خوب چهره‌هایی پر از امید بود. همه جوان‌ها  جشنواره را از آن خود می‌دیدند و فکر می‌کردند میزبان آن هستند این بزرگ‌ترین موفقیت برای جشنواره هفتم است. امیدوارم در جشنواره‌های آینده رفتار ما به گونه‌ای باشد که جوان‌ها این جشنواره را از آن خود بدانند.

این بخش از حرف‌های ایوبی با تشویق حضار همراه می‌شود: به استاد ارجمند و همه کسانی که نگران سینمای ایران هستند می‌گویم که دورانی که تقوایی‌ها نتوانند فیلم بسازند گذشت، بیایید غصه‌ها را فراموش کنیم و برای سال‌های آینده مستند بسازیم. امیدوارم که در جشنواره‌های آینده جوانان مستندساز انرژی مثبتی بگیرند و با همه وجود کار کنند و فیلم‌هایی پر از نشاط و امید بسازند. مستندسازان باید خوبی‌های دنیا را به تصویر بکشند. مستندسازی کار مقدسی است که با عشق انجام می‌گیرد. مستندسازان به امثال ما نیاز ندارند ولی وظیفه ماست تا از آن‌ها حمایت کنیم تا با زبان تصویر زیبایی‌های زندگی را به رخ دیگران بکشند و نشان دهند.

رییس سازمان سینمایی وعده امید می‌دهد: در جشنواره فجر امسال رنج‌هایی که سینماگران در طول این سال‌ها دیدند در فیلم‌هایشان دیده می‌شود، امیدوارم ما به گونه‌ای عمل کنیم که در سال آینده فیلم‌های خوب و پرامیدی در جشنواره‌ها حضور داشته باشد.ایران گنجینه عمیقی از زیبایی‌هاست امیدواریم بتوانیم با ایجاد فضای پرنشاط راه را برای مستندسازان باز کنیم و در پخش و اکران فیلم‌های مستند نیز موفق باشیم و فرهنگ مستند دیدن را در بین مردم جا بیندازیم. در ایران که پر از انسان‌های فهیم است مستند‌ها حتما دیده می‌شوند. وظیفه ما است که برای مستندسازان ایجاد فرصت کنیم. سینمای حقیقت و مستند در اولویت ماست. در تلاشیم راه‌های تولید مستند خردمندانه را با دستان استادان مستند برای سینما حقیقت باز کنیم.

پخش کلیپ معرفی هیات داوران بخش‌های مختلف جشنواره که با نمایش تصویر آنها همراه است، نشان می‌دهد که مراسم وارد بخش مهم و جذاب اهدای جوایز شده است. مجتبی راعی کارگردان شناخته شده روی سن می‌آید تا بیانیه هیات داوران را بخواند. در آغاز سخنش می‌گوید که داوران این دوره بیانیه نداشته اند، اما چند دقیقه ای از روی کاغذ برای حضار درباره علت انتخاب فیلم‌ها نکاتی را مطرح می‌کند.

اولین تندیس، دیپلم افتخار و ۷۰ میلیون ریال جایزه نقدی را آرش قاسمی برای صدابرداری و صداگذاری مستند «خونمردگی» دریافت می‌کند. در بخش تدوین صادق رضا همین جایزه را برای فیلم «در پناه بلوط» دریافت می‌کند.

ساعت ۱۹:۵۰ است که در ازدحام سالن ناصر تقوایی وارد می‌شود. ردیف اول به احترامش می‌ایستند و فیلمساز قدیمی زیر نور فلاش دوربین‌ها با حجت الله ایوبی سلام و دیده بوسی می‌کند. گویا بخش جذاب دیگری در راه است.

تندیس جشنواره، دیپلم افتخار و ۷۰ میلیون ریال جایزه نقدی در بخش تصویربرداری به مهدی آزادی برای فیلم «لبیک» می رسد و در بخش پژوهش علی محمد قاسمی برای مستند «گزارش شنبه» تندیس، دیپلم افتخار و ۷۰ میلیون ریال جایزه نقدی را از دستان مصطفی آل احمد و علیرضا رضا داد مشاور رئیس سازمان سینمایی دریافت می‌کند. قاسمی که همیشه با اظهار نظرهای جنجالی و صریحش شناخته شده، از ایوبی برای امید دادن به سینماگران حوزه مستند تشکر می‌کند اما متنی می‌خواند که انتقاد از دوران گذشته است.

قاسمی در پایان نوشته‌اش می‌گوید: نه فراموش می‌کنیم، نه می بخشیم! و از حضار می‌خواهد اگر با او موافق هستند ۲۰ ثانیه بایستند. جمعیت حاضر در سالن تالار وحدت با این مستندساز همراهی می‌کند. در بخش بهترین مستند قوم شناسی حبیب ایل بیگی مدیر عامل انجمن سینمای جوان و مهرداد اسکویی روی سن می‌روند تا جایزه فیلمساز برگزیده را بدهند، لوح تقدیر و ۷۰ میلیون ریال به حسن نقاشی برای مستند «شاه جهان» اهدا می‌شود. اسکویی هنگام ترک سن با انرژی همیشگی‌اش می‌گوید: خوشحالم که در جشنواره امسال این تعداد سینماگر جوان با انگیزه و مستندساز باتجربه در کنار هم بودند.

نوشته پایان دوران کم کاری تقوایی/ وعده ایوبی برای اکران آثار مستند اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

سوره سینما- آیین اختتامیه هفتمین جشنواره سینماحقیقت در حالی برگزار شد که علاقمندان به این رویداد سینمایی از ساعت ۱۷ بعد از ظهر امروز سه شنبه ۲۶ آذرماه مقابل درب اصلی تالار وحدت آماده حضور در این مراسم بودند. مراسمی ویژه با حاشیه هایی جذاب که اگرچه بسیار بی نظم و پرایراد برگزار شد، اما مهر تائیدی بود بر شروع دورانی تازه در سینمای مستند.

ساعت ۱۷:۳۰ درب ورودی تالار وحدت باز می شود تا دوستداران سینما که در سرمای آذرماه گوشه خیابان ایستاده اند وارد محوطه داخلی تالار شوند.

حضور چهره های شاخص سینمای مستند و داستانی از ساعت ۱۸ آغاز می شود. این حضور نشان می دهد که این دوره از جشنواره با گرما و شور به پایان می رسد. هر جای سالن را که نگاه کنیم سینماگری سرشناس حضور دارد. کیومرث پوراحمد، محمد آفریده، مرتضی رزاق کریمی، رهبر قنبری، رامین حیدری فاروقی، مهرداد اسکویی، حسین ترابی، ابراهیم مختاری و … از حاضران در مراسم بودند.

مراسم با تاخیر طولانی و بی نظمی شروع شد. ساعت ۱۸:۴۵ حاضران به سالن فراخوانده می شوند تا روی صندلی هایشان مستقر شوند. طبقه اول زود مملو از جمعیت می شود اما بالکن به مرور میزبان میهمانان این رویداد می شود. پخش موسیقی در سالن قرار است نویدی بر آغاز مراسم باشد.

ردیف اول مملو از چهره های سرشناس و مدیران سینمایی است که با هم خوش و بش می کنند و صمیمانه چند دقیقه ای به احترام ایستاده و صحبت می کنند. حجت الله ایوبی رئیس سازمان سینمایی مثل همیشه خوش برخورد و موقر با سینماگران صحبت می کند. علیرضا رضا داد، محمد آفریده، محمدرضا جعفری جلوه، جعفر صانعی مقدم هم در این ردیف نشسته اند.

اختتامیه جشنواره سینما حقیت خالی از ستاره نیست. رخشان بنی اعتماد، داریوش ارجمند، علیرضا شجاع نوری هم در میان شلوغی و ازدحام روی صندلی هایشان قرار می گیرند.

ساعت ۱۹ بلاخره پرده سن کنار می رود و جمعیت دست می زنند تا آمادگی شان را برای شروع مراسم اعلام کنند. پخش سرود ملی و آیاتی از کلام الله آرامش را به سالن حاکم می کند.

ساعت ۱۷:۱۰ تیزر جشنواره پخش می شود و پس از مجری مراسم شهرام درخشان چهره ای ناشناس روی سن می آید، به حاضران خوش آمد می گوید و با اجرایی کلیشه ای و آرام هیجان برنامه را از همان آغاز می گیرد. کلیپی دیگر روی پرده می رود که درباره جشنواره است.

محمد طباطبایی نژاد دبیر خوشروی جشنواره که دقایقی پیش در سالن با مستندسازان و مدعوین سلام و احوال پرسی گرمی داشته سخنران نخست مراسم است که ترجیح می دهد صمیمانه حرف بزند: به میهمانان عزیز خیر مقدم می گویم به دوستانی که میهمان کشور ما بودند و امیدوارم خاطره خوبی از ایران با خود داشته باشند. از مستندسازان گرامی که با حضورشان جشنواره را رونق دادند ممنونم و از فیلمسازانی که آثارشان به بخش مسابقه آمد و نیامد به یک اندازه تشکر می کنم.

پخش تیزری درباره اربعین حسینی بخش بعدی مراسم بود. تقدیر از تلاش های سیدحسن بنی هاشمی مستندساز اهل جنوب بخش بعدی مراسم بود. در غیبت این سینماگر و با حضور دبیر جشنواره و رئیس سازمان سینمایی روی سن، کلیپی درباره فعالیت های این فیلمساز روی پرده رفت و سپس برادر وی تندیس تقدیر را دریافت کرد.

طباطبایی نژاد علت نیامدن بنی هاشمی را توضیح داد: ایشان از مفاخر سینمای ایران هستند که متاسفانه مدتی است در بستر بیماری اند. ایشان نابینای کامل شده اند و به دلیل مشکلات جسمی امکان حرکت را از دست داده اند. برایشان که این روزها در دوبی زندگی می کنند، آرزوی سلامتی داریم.

داریوش ارجمند در میان تشویق جمعیت روی سن می آید و چند کلمه ای درباره روزهای جوانی اش صحبت می کند: خوشحالم که امشب از دوست عزیزم حسن بنی هاشمی قدردانی شد. ما با او و مهرداد طلاییان هم دوره بودیم. زمانی در مشهد فیلم هشت میلیمتری می ساختیم و حسن جایزه های بسیاری دریافت می کرد. دنیای ما در آن روزها بزرگ بود. زمانی که به سینمای حرفه ای آمدیم آن عظمت و صداقت را ندیدیم. ورود من به سینما با «ناخدا خورشید» رقم خورد. دستان پرمهر ناصر تقوایی را می بوسم. فیلمساز بزرگی که سال ها از فیلمسازی محروم بود. خدا آنهایی را که باعث این ماجرا هستند از مهربانی اش محروم کند. این آخرین برگ از داستان نخبه کشی در ایران است.

نوشته خاطره‌های جوانی داریوش ارجمند/ یک اختتامیه پر ستاره اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

سوره سینما- شنبه ۲۳ آذرماه جشنواره سینما حقیقت روز پرشوری داشت. ساعت ۱۸ در سینما سپیده حس و حال عجیبی برقرار شد. دلیل شور و حال خاص در این ساعت نمایش فیلم مستند «من اکبر اعتماد اتم می‌شکنم» به کارگردانی سید وحید حسینی و احمد رضا گنجه‌ای در سالن شماره یک بود. مخاطبان زیادی برای دیدن این فیلم به این سینما آمده بودند.

این فیلم درباره دکتر اکبر اعتماد شخصیت علمی ایرانی، بنیانگذار و نخستین رییس سازمان انرژی اتمی ایران است که به «پدر فن آوری هسته‌ای ایران» شهرت یافته‌ است. فردی که پیش از انقلاب اسلامی بعد از تحصیل در خارج از کشور به ایران برگشت و پیشنهاد بنیان این سازمان و شروع فعالیت هسته‌ای را داد  و در این سازمان شروع به فعالیت کرد.

مستند «من اکبر اعتماد اتم می‌شکنم» شخصیتی را به مخاطب معرفی می‌کند که مطمئنا اغلب نام او را نشنیده‌اند. روایتی منصفانه از مردی وطن پرست که در طول نزدیک به ۵۰ سال همواره دلش با مردم سرزمینش بوده و جز برای پیشرفت کشورش قدمی بر نداشته است. مخاطبان در سینما سپیده با دیدن این فیلم آنقدر تحت تاثیر شخصیت این مرد قرار گرفته بودند که چند بار وسط نمایش فیلم او را تشویق کردند.

بعد از پایان فیلم وقتی که چراغ سالن روشن شد اعلام کردند که دکتر اکبر اعتماد در میان حضار است و این شخصیت برجسته مورد تشویق بی وقفه تماشاگران قرار گرفت. بعد از تشویق اغلب افراد از حس وطن پرستی او که به آنها هم در آن لحظه سرایت کرده بود به وجد آمده و با اشک و بغض با دکتر اعتماد سخن می‌گفتند و ابراز احساسات می‌کردند. حس و حال عجیبی که در سالن وجود داشت مدیون این فیلم مستند بود که کارگردانانش علی رغم وجود نقاط ضعفی در ساختار به خوبی آن را به مخاطب منتقل کردند.

دیشب در سینما سپیده ۲ نمایش فیلم مستند «خونه» به کارگردانی خدایار خاقانی بود. ناصر ملک‌مطیعی و نصرت‌الله وحدت بازیگران باسابقه به این سالن آمده بودند که آنها نیز مورد مهر و استقبال مخاطبان قرار گرفتند. روزهای پایانی مهمترین رویداد سینمای مستند با حضور سینماگران، ستاره‌ها و چهره‌های تازه فیلمسازی رونق گرفته و فضای گرمی بر این دوره از جشنواره حاکم شده است.

نوشته استقبال از دکتر اکبر اعتماد در سینما سپیده/ ستاره‌های روزهای دور در جمع جوانان اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

نوشته برگزاری یک جشنواره سینمایی در سینما سپیده و فلسطین اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

سوره سینما – وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی در پیامی به هفتمین جشنواره بین المللی سینماحقیقت نوشت: سینمای مستند به اعتبار وجه‌تسمیه خود، آیینه‌دار واقعیت است؛ اما اعتبار و اعتلای آن در رسیدن به جوهر حقیقت تجلی می‌یابد.متن کامل پیام جناب آقای علـــــی جنتی وزیر محترم فرهنگ و ارشاد اسلامی به این شرح است: بسم الله الرحمن الرحیم

جست‌وجوی انسان در پی حقیقت، جست‌وجویی به بلندای تاریخ آدمی است. نزول وحی و ظهور پیامبران الهی، چراغی است تا این جست‌وجو را به حقیقت متصل کند و کژراهه‌ و بیراهه‌ را از صراط مستقیم باز شناساند. سینمای مستند پرسش‌گر است و پرسش در شکل متعهدانه خود، آستانه یافتن حقیقت است. رسیدن به کیمیای حقیقت، جز به جست‌وجوی مستمر میان شن‌ریزه‌های واقعیت ممکن نیست. واقعیت و حقیقت اگر چه به ظاهر مجاورند لیکن حرکت از واقعیت به سوی حقیقت، جوهر آرزو و آرمان اهل ایمان است.

سینمای مستند به اعتبار وجه‌تسمیه خود، آیینه‌دار واقعیت است؛ اما اعتبار و اعتلای آن در رسیدن به جوهر حقیقت تجلی می‌یابد. این نگاه جستجوگر در بیان تلخی‌ها و ناکامی‌ها و نمایش سیاهی‌ها نیز به جست‌وجوی روشنای حقیقت می‌کوشد. مستنــدساز متعهد در میان خرده زغال‌های واقعیت، الماس حقیقت را جست‌و‌جو می‌کند و پیوند سینمای مستند با حقیقت‌جویی و حق‌گرایی، لباسی ممتاز و متمایز را براندام این گونه‌ی سینمایی پوشانیده است.

آفرینش هنری با اتکاء به تاریخ و مواریث فرهنگی و بهره‌مندی از دستاوردهای معاصر بشری، یکی از مهمترین عناصر حفظ هویت ملی جوامع است. رویکردی که در جهان امروز سهم عمده‌یی از آن را سینمای مستند برعهده دارد. پیشینه‌ غنی و شکوهمند فرهنگ ایرانی- اسلامی و اعتنا به این یگانگی فرهنگی، می‌تواند تکیه‌گاهی محکم برای سینمای مستند ایران باشد. مستندساز ایرانی در جهان گریزان و شتابناک امروز با تکیه بر این هویت استوار، عطر و طعمی دیگرگونه را به آثار سینمای مستند ایران داده است.

هفتمیــن دوره جشنواره بین‌المللی فیلـــم مستند ایـــران «سینما حقیقت» بـــــه فـرمایش امیرالمؤمنین علی علیه‌السلام مزین است که حقیقت بهترین راهنما است. به این کلام مقدس تبرک می‌جویم و با امید به راهی روشن و هموار، از خداوند متعال برای همه هنرمندان، مستندسازان و دست‌اندرکاران این رویداد ارزشمند توفیق، شادکامی و بهروزی مسألت دارم. علی جنتی،  وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی.

 هفتمین دوره جشنواره بین المللی سینماحقیقت تا روز ۲۶ آذرماه ۱۳۹۲ در سینما فلسطین و سینما سپیده برپا خواهد بود.

نوشته اعتبار و اعتلای سینمای مستند در رسیدن به جوهر حقیقت است اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

جلیلی به سوره سینما گفت: بزرگترین ویژگی دولت یازدهم نسبت به دیگر دولت‌ها، امید و تدبیری است که به همراه دارد. نگاه همه بر این محور است که مدیرانی مدبر مملکت و جشنواره‌های فرهنگی آن را اداره می کنند.  این شروع یک داستان با امید تازه است و هنوز نمی دانیم پایانش چه می‌شود، اما باید همراه شویم.

وی همچنین درباره این دوره از جشنواره سینما حقیقت گفت: فیلم هایی که به جشنواره راه یافته اند، از قبل ساخته شده اند و شاید تنها معدودی از آثار در همین چند ماه اخیر تولید شده باشند. شاید نتوان همه اتفاقات جشنواره امسال را منتسب به دولت فعلی دانست، اما راه و روشی که برای این دوره از جشنواره اتخاذ شده برگرفته از تدبیر مدیران امروز است. گویا در این دوره جشنواره بخش های کمتری دارد و این خواسته سینماگران حرفه ای این عرصه بوده، اما این موضوع چندان اهمیتی ندارد. مهم این است که من امیدوار شده ام به ساخت فیلم با مجوز دولت و این چیزی است که قبلا وجود نداشت. امروز آدم های روشنفکری سر کار آمده اند که متدین هستند و علم و تکنیک را توأمان پیاده می‌کنند.

ابوالفضل جلیلی کارگردانی فیلم‌های سینمایی «حافظ»، «گل یا پوچ»، «ابجد» و … را در کارنامه خود دارد.

نوشته جشنواره سینما حقیقت همراه با امید برای سینما است اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

سوره سینما- دکتر رضا پورحسین مدیر شبکه مستند سیما در جلسه ای با «سیدمحمدمهدی طباطبایی نژاد» مدیرعامل مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی، اهدای جایزه ویژه به مستند برگزیده هیات داوری این شبکه تخصصی در مراسم اختتامیه جشنواره بین المللی سینماحقیقت را اعلام کرد.

براساس توافق به عمل آمده، شبکه مستند سیما مراحل مختلف برپایی جشنواره بین المللی سینماحقیقت در فاصله روزهای ۱۹ تا ۲۶ آذرماه ۹۲ را پوشش کامل خواهد داد.

نوشته جایزه ویژه شبکه مستند به فیلم برگزیده سینماحقیقت اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.