مهام که فعالیت تهیه کنندگیش را از اوایل دهه هشتاد آغاز کرده است در ادوار مختلف سریالهایی مانند «زن بابا»، «کتابفروشی هدهد»، «دردسرهای عظیم»، «ترش و شیرین»، «خانه بدوش»، «خوش نشینها»، «کارآگاه شمسی» و «نرگس» را ساخته که ورای مایه های ملودرام بیش از همه در ایجاد فضایی مفرح برای مخاطبان موفق بوده اند.

همه جای دنیا تهیه کنندگان پیشکسوت هستند که می شوند بانی تولید محصولات دست اول برای شبکه های مختلف ولی در ایران چون تهیه کنندگی حیطه ای سهل گیرانه شده امثال مهام به کم کاری سوق داده می شوند تا ژنهای خوب و متصلین وارد کار شوند.

مهران مهام در گفتگو با سوره سینما هم درباره سطح کیفی سریالهای تلویزیونی و هم درباره کیفیت محصولات مدیومی تازه نفس به نام شبکه خانگی سخن گفته است.

*به عنوان یک تهیه کننده قدیمی تلویزیون، کیفیت سریال سازی را در سالهای اخیر چطور می‌بینید؟ آیا توانسته‌ایم روند روبه رشدی داشته باشیم؟

در بخش ملودرام مشکلی نداریم و سریالهای فعلی مخاطبش را دارد ولی در بخش کمدی، بدجوری جامانده‌ایم. مسأله اینجاست که در سال های اخیر نیروهای رشدکرده در تلویزیون با پول های عجیب وغریب که معلوم نیست از کجا آمده و با دستمزدهای بالا، رفته اند به سمت پرده سینما یا شبکه خانگی و طبیعی است بازیگری که دستمزد میلیاردی می گیرد دیگر به دستمزد میلیونی تلویزیون قناعت ندارد!! از شما می پرسم کمدین هایی مثل رضا عطاران، مهران مدیری، پیمان قاسم خانی و… که همه محصول تلویزیون هستند کجایند و چرا از سینما و شبکه خانگی سردرآورده اند؟ اینها با ارقام سنگین مشغول کار برای مدیوم های رقیبند و تلویزیون هم نمی تواند با بودجه محدود خود با اینها رقابت کند.

*اینکه تلویزیون چهره‎هایش را صادر کند فی‌نفسه بد نیست! آیا چشمه زایش در مدیریت تلویزیون خشک شده که به سمت وارد کردن استعدادهای جدید و پرورش آنها نمی‌رود؟

ببینید، استعداد جدید که وارد می شود ولی استعداد اگر بخواهد پله پله مسیر رشد را طی کند حداقل ده سالی زمان نیاز است. نمی شود که ده سال را از دست دهیم و منتظر شویم بعد از یک دهه نتیجه زحمات را ببینیم. تلویزیون به‌روز باید تولید داشته باشد و برای تولید به‌روز لااقل بخشی از پرورش یافتگان سال های قبل تلویزیون بایستی کنار ما باشند و کنار اینهاست که می توان نیروهای جوان را هم وارد کرد.

*چرا همین ترکیب جوان و پیشکسوت اعمال نمی‌شود؟

برای اینکه با بودجه محدود نمی توانیم با بخشهای مافیایی سینما و شبکه خانگی رقابت کنیم! آنها یک دستشان در فلان صندوق ذخیره و دست دیگرشان در بهمان بانک است و تهیه کنندگانی که می خواهند با سرمایه سالم کار کنند یقینا قدرت رقابت با اینها را نخواهند داشت. من بازیگری را نمی‌خواهم که زیر دست خودم مطرح شده و حالا برای ده روز کار، شصت میلیون طلب می کند. مسلما ما از این پول ها نداریم که فقط برای یک بازیگر به مدت ده روز شصت میلیون پرداخت کنیم! بودجه این کار را نداریم و تلویزیون اجازه این کار را هم به ما نمی دهد. من مانده ام در شبکه خانگی چه جوری می شود که به بازیگری پیشنهاد یک میلیارد و دویست میلیونی می دهند و آن بازیگر باز بیشتر طلب می کند درحالی که در تلویزیون ساخت یک سریال پانزده قسمتی سه میلیارد تومان تمام می شود! یقین بدانید با ادامه این روند در طول زمان به مشکل خواهیم خورد و حتی خود بازیگرها هم به مشکل خواهند برخورد. آنها شاید پیش خودشان بگویند، الان را عشق است. ولی کم کم و به مرور، خودشان هم لطمه می‌بینند.

*آیا ارقام ردوبدل شده در برخی پروژه های سینمایی و شبکه خانگی عجیب نیست؟

شما به ارقام در سینمای خانگی برای یک سریال پانزده قسمتی توجه فرمایید می‌بینید بسیار تعجب آور و شک برانگیز است. یک سریال خانگی که به یک بازیگر ۱ میلیارد می دهد حداقل باید چهل میلیارد بفروشد تا به پول خودش برسد. آیا واقعا این اتفاق می افتد؟ باید در این مورد تحقیق اقتصادی کرد. جالب آنجاست که بعد از مدت کوتاهی همین سریال ها از شبکه های ماهواره پخش می شوند و برای همین آن قدر هم نمی توانند سودده باشند.

*پس منشأ پولها است که شبهه‌برانگیز است؟

کسانی به عنوان کاسب پول به جیبشان آمده و می گویند عشقم دیدار نزدیک با فلان بازیگر است و می خواهم برایش سرمایه گذاری کنم. حال درست یا غلط، کاری ندارم به این عشق ولی جای آن نهاد نظارتی که بر دستمزدها کنترل داشته باشد خالی است!! البته بماند که خیلی از این جماعت هم اصلا پولشان آلوده است و برای پولشویی آمده اند ولی به هر حال این «از کجا آوردی؟» بخش دیگری است که مربوط به قوه قضاییه است که باید تعارف را کنار بگذارد و وارد شود و نظارت دقیق بر سرمایه گذاران مشکوک داشته باشد.

*بر این اساس باید منتظر باشیم که سریال‌سازی ما کاملا در شبکه خانگی دنبال شود.

به نظر من تلویزیون باید فکری برای کمبود بودجه بکند؛ به هر حال اگر می خواهد سریال های پیشرو تولید کند یا باید بودجه را افزایش دهد یا از خرج های اضافی کم کند و به سمت تولید سریال بیاورد. اگر این کار را نکند در آینده در بخش سریال سازی خصوصا در بخش کمدی ضربات سنگین تری خواهد خورد.

*یعنی شما معتقدید مشکل اصلی سریال‌سازی ما فقط محدودیت بودجه است؟

خیر، محدودیت بودجه مشکل اصلی و کنارش ممیزی هم دامنگیر سریال سازان است و در مضامین دست و پای ما بسته است. در مقابله با سینما و شبکه خانگی ما جنگمان ناجوانمردانه است؛ بحث ماهواره هم جای خود دارد. آنها در موضوع و محتوا دستشان بازتر است که هرچه می خواهند با هر رنگ و لعابی ارائه می دهند. در همین سینماها که به اصطلاح فیلم پرفروش دارند چه می بینید؟ شوخی و بزن و برقص. جز این است؟ آیا آن شوخی های آن چنانی و رقاصی های باباکرمی را می توان در تلویزیون نشان داد؟ قطعا نه!

*برای حل مشکل چه باید کرد؟ آیا شما قائل به ورود ارگان های نظارتی به ماجرا هستید؟

طبق قوانین موجود، سینما در اختیار وزارت ارشاد است و بحث آن جداست اما در بخش ساخت سریال در شبکه  خانگی باید تعاملی با تلویزیون صورت گیرد و یا اینکه تلویزیون مشکلاتش را ابراز و خیلی روراست بگوید که با این بودجه نمی توانیم بجنگیم.خود من با این بودجه نمی توانم از وجود خیلی از بازیگرها استفاده کنم و این در بودجه من نیست. واقعا هم با نبود بازیگر، سریال لطمه خواهد خورد.

*از آن سو مخاطبان را هم داریم که می گویند سریال های تلویزیون واقعا حرف تازه ای برای گفتن ندارند؟

همین طور است. وقتی فلان سریال می آید و کلی خط قرمزها را جلو می برد دیگر با ممیزی تلویزیون نمی توان با این سریال ها رقابت کرد و به این لحاظ سریال های خانگی ضررش بسیار بیشتر از ماهواره است!! در ماهواره بازیها بسیار پیش پاافتاده و سطحی است ولی در شبکه خانگی بازیگران حرفه ای با ارقام بالا به خدمت گرفته می شوند و نتیجه کار هم به مراتب بالاتر از محصولات ماهواره ایست ولی از آن سو تحت فشار قرار گرفتن تلویزیون را هم می بینیم. باید مدیران تلویزیون برنامه ای جامع بچینند برای برون رفت از این بحران! راهش هم ساده است؛ به کارگیری پیشکسوتان در کنار چهره های مستعد و سپس ارجحیت تزریق بودجه به این ترکیب.

نوشته قوه قضاییه برای نظارت بر سرمایه‌های مشکوک تعارف را کنار بگذارد/ لزوم تعامل شبکه نمایش خانگی با تلویزیون اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

در ابتدای این برنامه عبدی پور مجری برنامه از محمد تقی فهیم خواست درباره ی رشد رسانه های خانگی در ایران توضیح دهد: اینکه آیا این رشد در ایران متناسب با اتفاقاتی است که در جهان افتاده یا خیر؟ و ایراد اساسی این جریان چیست؟ فهیم در پاسخ به این سوال گفت: تفاوت های زیادی بین نمایش خانگی در ایران و جهان وجود دارد و اصلا شباهتی بین آنها نیست. نمایش خانگی در ایران مانند سینما یک بچه ی ناقص است. چون از ابتدا هدف گزاری درستی در این زمینه نشده. قبل از شکل گیری “نمایش خانگی”، “رسانه های تصویری” بود که اواسط دهه ۷۰ به وجود آمد و تا الان که شکلِ نمایش خانگی دارد، برخی از این رسانه ها تعطیل یا ادغام شده اند. اگر بخواهیم این روند را مرور کنیم متوجه می شویم که چه قدر باید تاسف بخوریم به یک موضوع پر تجربه در جهان که همه ی این راه را رفته و پیشرفت کرده اند اما در کشور ما به عنوان یک امر ابتدایی حتی نتوانستیم سر و سامانی به این موضوع بدهیم.

وی افزود: ایراد اساسی این حوزه  یک میدان به هم ریخته، پر از سواستفاده، بی عدالت، ترویج برخی مبادی مخالف با جامعه و میدانی بدون متولی است.

در ادامه ی این بحث و در پاسخ به سوال مجری که پرسید مگر متولی این حوزه وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی نیست، پروین حسینی گفت: ما تا ۸ سال پیش ۲۸ تا موسسه ی نمایش خانگی بودیم و الان تعدادمان به انگشتان دست هم نمی رسد. این به این معنی است که اگر اینها متولی داشتند و حمایت می شدند، چنین وضعیتی به وجود نمی آمد.

عبدی پور گفت: مگر آن موسسات به خاطر رقابت های اقتصادی کناره گیری نکرده اند؟

فهیم پاسخ داد: خیر. قرار بود وزارت ارشاد و موسسه شبکه نمایش خانگی با مدیریت آقای پارسایی به عنوان مادر در این جریان عمل کنند و حامی این گروه باشند. متاسفانه همه ی اینها به نفع تعدادی آدم خاص از هم پاشیده شد و از بین رفت. از طرفی هم با ورود پولهای کثیف به این حوزه اوضاع بدتر شد.

احسان عبدی پور با توضیح این که از آقای پارسایی مدیر عامل موسسه نمایش خانگی هم دعوت کردیم که در این برنامه در کنار ما حضور داشته باشند، اما ایشان نپذیرفتند، از پروین حسینی پرسید: شما به عنوان کسی که هم اکنون سریال «ساخت ایران ۲» را در حال پخش از شبکه نمایش خانگی دارید تجربه خودتان از شبکه نمایش خانگی و مدیریت اقای پارسایی را بگویید. آیا ایشان وظیفه شان را به درستی انجام میدهند؟ آیا معتقدید که وزارت ارشاد نارسایی  اجرایی و مدیریتی دارد در زمینه ی نمایش خانگی ، فیلم های ویدیویی و رایت فیلمهای سینمایی؟

سید امیر پروین حسینی گفت: دفتر ما جزو  تهیه کنندگان سرسخت هست یعنی چشممان به دست دیگران نیست و متکی به خود هستیم و تنها توقعمان از مدیران این حوزه فقط تنظیم است. من به عنوان کسی که کارهای زیادی در سینما، تلویزیون، شبکه نمایش خانگی و در کشورهای مختلف کرده ام، به استاندارد هایی در این زمینه ها رسیده ام. متاسفانه خیلی از همکاران ما توقعات زیادی دارند، آنها تهیه کنندگانی هستند که از جایی پول می گیرند وآن پول را بین کسانی تقسیم می کنند، اما حتی معمولی ترین وظایف  یک تهیه کننده را هم انجام نمی دهند.

عبدی پور گفت: از سال ۸۵ با ساخت و پخش قلب یخی و قهوه ی تلخ از شبکه نمایش خانگی جریانی در این حوزه به وجود آمد، لطفا این جریان را با توجه به عمر ۱۲ ساله ی خودش و آزمون و خطاهایی که در ابتدای شکل گیری هر کاری وجود دارد بررسی کنید.

پروین حسینی گفت: متاسفانه یک ایراد مدیریتی در کل بخش فرهنگ کشور وجود دارد. و آن فقدان شجاعت است. مدیران نمی توانند پای استراتژی های خودشان بایستند. در گذشته استراتژی ها تکلیفش مشخص بود و نتیجه داشت.

در ادامه ی این بحث خندق آبادی گفت: شما تیراژ «قهوه تلخ» و «ساخت ایران» را با هم مقایسه کنید؟ «قهوه تلخ» که ۲ تا ۳ میلیون تیراژ داشت به چند رسیده است؟ وی افزود: عدم حمایت وزارت ارشاد باعث این اتفاق است.

عبدی پور گفت: زمان پخش «قهوه تلخ» فقط ۲ سریال در شبکه ی نمایش خانگی پخش می شد، اما الان ممکن است همزمان ۵ فیلم در حال پخش باشد، VOD و هجوم فیلمهای سینمایی به رسانه های خانگی، تلویزیون و… را هم در نظر بگیرید و به همین نسبت تیراژ و فروش را حساب کنید، درحقیقت الان بازار شلوغ تر شده است.

خندق آبادی در پاسخ گفت: این دلیل منطقی نیست. وقتی ما فیلمی را در شبکه نمایش خانگی منتشر میکنیم فردای آن روز لینک دانلود فیلم در تمام سایت ها موجود است. از طرفی دیگر شبکه های ماهواره ای چندین بار فیلم را پخش می کنند. یا وجود کپی های غیر قانونی در سراسر شهرها; همه ی اینها دلیلی است بر عدم وجود متولی.

حتی وقتی با رییس ستاد صیانت از محصولات فرهنگی که همان رییس موسسه رسانه ها ی تصویری هستند تماس میگیریم و میگوییم فلان فیلم در خیابان انقلاب در حال فروش است می گوید: پول پلیس را پرداخت نکردیم و پلیس برای مقابله با این افراد از ما حمایت نمیکند. سوال من این است که بودجه ی ستاد صیانت در کجا خرج شده است؟ چرا وقتی سایتی را که دانلود غیرقانونی فیلم را ممکن ساخته به پلیس فتا معرفی میکنیم، ۱۵ روز طول میکشد تا به سایت اعلام کنند فیلم را بردارد؟ در این ۱۵ روز تمام مخاطبان فیلم را دیده اند و دیگر به درد ما نمیخورد. غربتِ نمایشِ خانگی همین بس که مدیرِکلِ آن دغدغه ی تیاتر دارد و از جنس نمایش خانگی نیست.

محمد تقی فهیم در ادامه ی این بحث افزود: من فکر میکنم باید این بحث را به دو بخش تقسیم کرد. بخشی مربوط به مدیریت است که همانطور که گفتیم و جای بحث بیشتری هم دارد مربوط است به مدیر کل نمایش خانگی و تمامی مدیران آن تا رییس سازمان سینمایی.

بخش دیگر مربوط به سازندگان آثار است; اینکه کارها از کیفیت خوبی برخوردار نیستند. برخی از سریال ها در این حوزه فقط قسمت اول و دومشان خوب است و پس از آن دیگر کیفیتی ندارند. در صورتی که قسمت اول و دوم این سریال قابل دفاع بوده وکم کاری نکرده اند اما از قسمت سوم به بعد فقط به فکر خالی کردن جیب مصرف کننده هستند. وقتی شبکه ی نمایش خانگی هدایتش به سمتی است که مرکز پول سازی تلقی می شود تاجایی که سرمایه گذاران و تهیه کنندگان فکر می کنند اگر سرمایه ای وارد این حوزه کنند باید دو برابرش را در بیاوردند، نمایش خانگی محملی می شود برای کلاه گذاشتن سر مصرف کننده.

این منتقد سینما گفت: چرا باید وزارت ارشاد شرایطی را فراهم کند که همه فکر کنند باید با ورود به این حوزه فقط به فکر پول در آوردن باشند به هر قیمتی; حتی به قیمت زیر پا گذاشتن خطوط قرمز رسمی و نه سلیقه

خندق آبادی در پاسخ به این منتقد گفت: بحث محتوای بد طبق مثال شما مربوط به سریال هایی است که ویژه شبکه نمایش خانگی ساخته می شوند. اما چرا در فیلم های سینمایی که پس از اکران وارد شبکه ی نمایش خانگی می شوند تیراژ ۸۰۰ هزار تا بوده و به ۱۵۰هزار کاهش پیدا کرده؟

عبدی پور هم در ادامه ی این سوال از فهیم پرسید، به نظر شما مشکل از هنرمندان است یا مدیریت اجرایی؟ فهیم گفت: در درجه ی اول مدیریت. مدیریتی که ناتوان از اداره ی این حوزه است. اما هنرمندان هم مقصرند.

خندق آبادی در ادامه ی این بحث گفت : کسی که وارد این حوزه می شود تمام تلاشش را می کند که فیلم او دیده شود و مورد پسند مخاطب باشد. پس این افت تیراژ به سبب عدم مدیریتی است که در این حوزه وجود دارد. تیراژ کم شده چون مخاطب با این قیمت دیگر دی وی دی نمی خرد. معمولا تیراژ ها و فروش های بالا مربوط به فیلم های طنز است و بالاترین تیراژ ما تا به حال فیلم سالوادور بوده با تیراژ حدود ۷۰۰ هزار دی وی دی.

وی افزود: افزایش قیمت دی وی دی به ده هزار تومان، تیشه ای بود به ریشه ی خودمان و مقصر وزارت ارشاد است. وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی می توانست از وزارت بازرگانی بخواهد مقوا را با ارز دولتی به ما بدهند یا برای وارد کردن پلی کربنات برای تولید دی وی دی از ارز دولتی استفاده کنند تا این افزایش قیمت و به دنبال آن ریزش مخاطب را نداشته باشیم.

عبدی پور گفت: خوشبختانه رسانه های خانگی در عرصه ی تولید سریال از آزادترین مشاغل هستند، چرا باید وزارت ارشاد از وزارت بازرگانی بخواهد سوبسید ارز دولتی را برای تولید دی وی دی اختصاص دهد؟ مردم فکر می کنند اول باید مایحتاج اولیه شان مانند مواد غذایی و سلامت تامین باشد و خرید دی وی دی برای آنها اولویت ندارد.

مدیر عامل موسسه هنرهای تصویری سوره در پاسخ گفت: محصول فرهنگی هم نیاز مردم است. آنها باید راهی برای برون ریزی مشکلات داشته باشند، برای همین اتفاقا در همین دوران مردم بیشتر فیلم طنز می بینند. برای اینکه بخندند و برای لحظاتی مشکلاتشان را فراموش کنند.

پروین حسینی در ادامه ی این بحث گفت: متاسفانه نگاه به فرهنگ همین است که آقای عبدی پور می گویند، مردم واقعا فکر میکنند محصول فرهنگی نیاز اولیه ی آنها نیست. اما نظر من این است که اتفاقا در این شرایط مردم باید فیلم ببینند تا حالشان خوب شود. وقتی مردم تحت فشار قرار میگیرند باید وسیله ای برای تسکین آنها باشد و محصول فرهنگی کارش همین است.

وی ادامه داد: ما در زمان فیلمبرداری ساخت ایران ۲ در خارج از ایران مواجه شدیم با گرانی و تغییرات قیمت ارز، و نمی‌توانستیم مبلغی را که آنجا نیاز گروه بود با خودمان ببریم. خیلی هم تلاش کردیم، نامه نگاری با سازمان ها و مراکز مختلف;  اما نتیجه ای نداشت و کار ما به سختی انجام شد.

عبدی پور گفت: می توانیم به این نتیجه برسیم که متاسفانه کماکان سینما برای وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی مهم ترین مساله است؟

خندق آبادی: متاسفانه بله، همینطوراست. فیلم تا وقتی در سینما اکران است برای همه مساله است و از آن حمایت میکنند. اما به محض پایین آمدن از پرده ی سینما، دیگر اهمیتی ندارد. به سراغ ما می آیند رایت فیلم را می فروشند و میروند. حتی تهیه کننده فیلم هم دنبال تبلیغاتی برای بیشتر دیده شدن فیلمش در رسانه ی خانگی نیست.

در ادامه ی برنامه احسان عبدی پور از محمد تقی فهیم خواست درباره ی ادامه ی مسیر سینما، تلویزیون، شبکه ی نمایش خانگی و vod و اینکه کجا با هم تلاقی خواهند کرد و کدام یک دیگری را می بلعد یا اصلا قضیه ی بلعیدن در میان هست یا نه توضیحاتی بدهد.

فهیم گفت: قرار بر این است وزارت ارشاد که مدیریت کلان سینما هست در راستای حمایت، از سرمایه داری خٌرد حمایت کند و در کنار سرمایه داری کوچک و صنوف قرار بگیرد. طوری حمایت کند که صنوف مدافع منافع خودشان باشند. اما چیزی که الان اتفاق افتاده شکل قلابی و جعلی از نوع مناسبات نظام سرمایه داری امریکا است که هرکس زورش بیشتر است، سرمایه ی بیشتری دارد، از لابی استفاده میکند یا دنبال پولشویی است در جایی مثل شبکه ی نمایش خانگی جمع می شوند . سرمایه داری به مفهوم کلان اینگونه است که خردها خورده می شوند تا کلان ها بزرگتر شوند.  نفس این مناسبات ضد مردمی اشتباه و بر اساس پول است که حتی باعث تغییر محتوای فیلمها می شود چون مناسبات نادرست افراد را به سمت پول می کشاند و باعث می شود آنها تغییر رویه دهند.

عبدی پور:آیا سوبسید هایی که وزارت ارشاد به سینما می دهد جریان ساز است؟ مگر این سوبسید به جز ۲ یا ۳ فیلمی است که فارابی از آنها حمایت میکند؟

فهیم: متاسفانه باز میگردم به همان حرف خودم که هرکس رابطه اش با فلان مدیر نزدیکتر است یا زورش بیشتر است سوبسید بیشتری میگیرد.

عبدی پور: آیا این تحلیل که عرصه ی ممیزی ها از تلویزیون به سینما و سپس به رسانه های خانگی باز تر و ولنگار تر می شود، صحیح است؟

فهیم: بله، اما منشا آن پول است. ممیزی به مفهومی که رایج است را قبول ندارم. سخت تر از دهه ی ۶۰ و ۷۰ هم مگر ممیزی داشتیم؟ اما بهترین فیلمها در همان زمان ساخته شده. امروز ممیزی بهانه ای است برای سودجویی بیشتر. باز هم تاکیید میکنم که منشا آن پول کثیفی است که وارد و خارج میشود و فیلمسازان فکر میکنند اگر دکمه های لباس بازیگران بیشتر باز باشد حتما فروش بیشتری خواهند داشت چون فلان فیلم که بازیگران در آن حجاب درستی نداشته اند فروش خوبی داشته است.

عبدی پور: حوزه با «گشت ارشاد ۱» خیلی جدی، با «هزار پا» هم تقریبا در فصل اکرانش مشکل داشت اما در زمان خرید رایت فیلم ها موسسه «هنرهای تصویری سوره» نفر اول صف خرید بود، لطفا درباره ی این تعارض کمی توضیح دهید.

خندق آبادی: موسسه هنرهای تصویری یک موسسه خود گردان است. ما از ردیف های بودجه ی حوزه هیچ دریافتی نداریم. ما برای اینکه بتوانیم از فیلم های ارزشی حمایت کنیم مجبوریم چندتا فیلم تجاری هم بخریم تا از درآمد حاصل از این فیلم ها بتوانیم فیلم های ارزشی و دفاع مقدس را حمایت کنیم.

عبدی پور: آقای فهیم لطفا موضوع ماهیت کارکرد سریال های موجود در بازار نمایش خانگی را جمع بندی کنید.

فهیم: تناسب بین سریال هایی که در شبکه ی نمایش خانگی منتشر می شود و نیازهای فرهنگی جامعه ی ما زمین تا آسمان است. مهم ترین هدف ایجاد شبکه ی نمایش خانگی، به نظرم  پر کردن خلا وکمبود سالن های سینمایی کشور بوده. اما آنچه که درونمایه ی این آثار است با کلون های و کانونهای خانواده ی ایرانی تناقض دارد. متاسفانه به خاطر به دست اوردن پول بیشتر محتوای غنی را به نفع سطحی گرایی زیر پا میگذارند. یا به عبارتی می خواهند برای دموکراتیک کردن جامعه ابتذال را رواج دهند. جریان انحرافی فکری راه افتاده که تولیداتی به ما می¬دهد که دچار ابتذال و سطحی گرایی است، از خطوط قرمز رسمی گذشته و روی ارزشهای مردم پا گذاشته است.

مگر در گذشته به دنبال بازار آزاد سینما در شبکه نمایش خانگی نبودید، پس چرا اکنون می گویید قانونی برای نظارت بر آن وجود ندارد؟ چون بازار آزاد در کشور ما  تعریف درستی نشده است.

عبدی پور در انتهای این بحث گفت: کاش آقای پارسایی دعوت ما را می‌پذیرفتند و در این برنامه شرکت میکردند.

نوشته ابعاد شبکه نمایش خانگی در برنامه «کیوسک» بررسی شد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

شبکه نمایش خانگی درآغاز فعالیتش ،دوستدار وعلاقه مند فراوان داشت ، ولی درادامه، فقط آن هایی ماندند ودوام آوردند که یا به حامیان پولدار وصل بودند و یا با مدیریت درست وکارکرد مناسب توانستند، در این شبکه بمانند وکارکنند. مدتی قبل بیست و سه موسسه  وابسته و غیروابسته دراین فضا فعال بودند،اما ضعف های مدیریتی ودانشی ومالی وعملکرد نامناسب برخی،آن ها را از فعالیت بازداشت و پس از کلی ضرردهی، هفده موسسه تعطیل شدند،لیکن سایرین همچنان به کار خود ادامه می دهند.

موسسه هنرهای تصویری سوره از زیرمجموعه‌های حوزه هنری، یکی از فعالان شبکه خانگی است که برخلاف دیگر گروه های عضو شبکه، در مدت فعالیت خود، نه تنها ضرر نداده که سالیانه میلیون ها تومان سودرسانی هم داشته است. شاید در نگاه نخست، این گونه تصور شودکه پشتیبانی و تزریق مالی حوزه هنری، عامل سرپایی و موفقیت این موسسه بوده است، ولی واقعیت ها وآمار نشان می دهد که این موسسه به رغم وابستگی به حوزه هنری، خودگردان بوده و با مدیریت درست و بروز، توانسته با کسب اعتماد خانواده ها که ازسیاست ها واهداف اصلی حوزه است،به توفیق اجتماعی ومالی دست یابد. نظرسنجی پیوسته، تحلیل نیاز مخاطب، حضور فعال در بازار شبکه و استفاده از فناوری در پخش و توزیع ازجمله عواملی اند که زمینه ساز موفقیت موسسه هنرهای تصویری حوزه هنری شده اند ودر میان آن ها، بدون شک اعتمادسازی و کسب اعتماد خانواده ها، عامل اصلی راهیابی آن به میان مردم و خانواده ها بوده است. راهکارها و روش ها و اهدافی که موسسه مورد اشاره را به موفقیت رسانده اند، می تواند الگوی اجرایی دیگر موسسه های فعال شبکه خانگی باشد. موسسه هنرهای تصویری سوره،عامل پخش و توزیع  فیلم های ارزشی، انقلابی و دفاع مقدسی است.

نوشته الگویی برای موسسه‌های فعال در شبکه نمایش خانگی اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

در این آشفته بازار و وضعیت بحرانی فضای فعالیت دست‌اندرکاران در شبکه نمایش خانگی «موسسه هنرهای تصویری سوره»که موسسه ایی فاقد بودجه و خودگردان است برغم محدودیت‌ها و ملاحظاتی که در انتخاب فیلم‌ها و توزیع آن‌ها در سطح نمایش خانگی دارد در چند ساله اخیر به عنوان یکی از موفق‌ترین موسسه‌های شبکه نمایش خانگی مورد اقبال عمومی بویژه خانواده‌ها قرار گرفته است.

فراموش نکنیم موسسه هنرهای تصویری سوره یکی از پیشگامان تولید و توزیع محصولات رسانه خانگی در کشور است که با بیش از سه دهه فعالیت در این زمینه یکی از موسسات شناخته شده به شمار می‌رود. علاوه بر تجارب گذشته، توانمندی‌ها وامکانات قابل توجه در بخش‌های مختلف از جمله تولید فیلم‌های تلویزیونی، ضبط و تدوین فیلم‌ها، دوبله و داشتن واحد سیار تلویزیونی و … این موسسه را از سایر موسسات رسانه خانگی متمایز کرده است. این موسسه در دوره گذشته به عنوان یکی از موفق‌ترین موسسه‌های حوزه پخش نمایش خانگی در «جشنواره یاس» مورد تقدیر و تمجید قرار گرفته است.

موسسه هنرهای تصویری سوره از بدو تاسیس حوزه هنری کار و فعالیت خود را آغاز نموده، و تلاش و تجربیات ارزشمندی از حرکت‌های تولیدی در ساختار رسانه یی کشور آغاز کرده است و امروز شاهد پشتوانه عظیم تولیدی و فرهنگی حوزه هنری هستیم.این جریان تاثیرگذار جهت تکمیل اهداف والای حوزه هنری یعنی در راستای جهت دهی مناسب کیفیت بالا و تبلیغ فرهنگ و هنر شایسته اسلامی و ایرانی، تلاش‌های بسیاری داشته است.

رمز موفقیت و تاثیرگذاری گسترده موسسه ای که ناچار است به دلیل نسبتش با نهاد حوزه هنری شاخص‌های مضاعفی را برای پخش فیلم‌هایش انتخاب نماید چیست؟ چرا بسیاری از مراکز شبکه نمایش خانگی که آزادی عمل  شان در انتخاب فیلم‌ها از این موسسه به مراتب بیشتر است تاکنون جا زده‌اند و تعدادی از آن‌ها غیرفعال شده‌اند ولی موسسه هنرهای تصویری سوره همچنان میدان دار این عرصه است.

نکته قابل توجه در رویکرد و راهبرد حمایتی این موسسه از فیلم‌های ارزشی و آثاری است که مبتنی بر مفاهیم انقلاب و دفاع مقدس و آثار اجتماعی قابل اعتنا  خانواده‌هاست.

سعید خندق آبادی مدیرعامل این موسسه در جایی با اشاره به اهداف خرید فیلم در موسسه تحت امرش می‌گوید: تلاش ما در توزیع فیلم‌ها در شبکه نمایش خانگی از یک سو در جهت تامین نیاز مخاطب است و از سوی دیگر فیلم‌هایی به لحاظ کیفی با اهمیت بالا همراه باشد. در همین راستا، امسال فیلم‌های ارزشی چون «سیانور»، «هیهات» و «ایستاده در غبار» و نمونه‌هایی از این دست در این موسسه منتشر شدند که هم در زمان اکران از گیشه خوبی برخوردار بودند و هم، از قصه و داستان شریف خانوادگی برخوردار هستند. هدف موسسه هنرهای تصویری سوره حمایت از فیلم‌های ارزشی است؛ فیلم‌هایی که در زمینه خانوادگی و اشاعه  فرهنگ سالم برای خانواده ساخته شده باشند. قطعا، با حمایت حوزه هنری در توزیع در شبکه نمایش خانگی همراه هستند.

موسسه هنرهای تصویری سوره به دلیل نسبتش با نهاد حوزه هنری طبعا، نمی‌تواند نسبت به پخش هرگونه فیلمی اقدام نماید و برای گزینش آثار به طور قطع، پارامترها و شاخص‌هایی عمومی این نهاد را ناچار است مورد اهتمام و توجه قرار دهد.

رویکرد این موسسه در زمینه شبکه نمایش خانگی که همواره سعی کرده است تا شاخص‌های کیفیت نمایش آثار سینمایی و پخش در شبکه نمایش خانگی را ارتقا داده تا از این مسیر به توسعه مخاطبان و رضایتمندی آنان نایل شود اکنون جواب داده است.

بی‌تردید، وقتی فیلمی از طریق این موسسه توزیع می‌شود خانواده‌ها با خاطرجمعی و بدون دلواپسی استقبال می‌کنند و نگران نیستند که احتمالا نتوانند فیلم را در جمع‌های خانوادگی ببینند. فاکتوری که تماشای برخی فیلم‌ها را در سینما با مشکل مواجه می‌سازد.

نگاهی گذرا به فعالیت‌های این موسسه در سالجاری و سال‌های گذشته موید آن است که این «مؤسسه »مسئولیت تولید و توزیع بخش عظیمی از گنجینه‌های ارزشمند سینمای دفاع مقدس و موضوعات استراتژیک و ارزشی سینمای ایران را بر عهده داشته است،  علاوه بر برخی فیلم‌های اجتماعی اغلب انقلاب و دفاع مقدس از طریق این موسسه توزیع و عرضه شده است؛ فیلم‌های چون: «ماهی سیاه کوچولو» مجید اسماعیلی، «استرداد» علی غفاری، «شیر توشیر» ابراهیم فروزش، «حکایت عاشقی» احمد رمضان زاده، «عشق و جنون» حسن نجفی، «دربست» علی خامه پرست،«پایان خدمت» حمید زرگرنژآد، «دلبری» سید جلال دهقانی اشکذری، « زاپاس» برزو نیک نژاد، «هیهات»‌هادی نائیجی، دانش اقباشاوی، روح اله حجازی و‌هادی مقدم دوست،«دختر» سید رضا میرکریمی، «پرونده‌هاوانا» علیرضا رئیسیان، «ایستاده در غبار» محمد حسین مهدویان، «سیانور» بهروز شعیبی، «ابوزینب» علی غفاری، «یتیم خانه ایران»، «ماجرای نیمروز»، «ترمینال غرب»، «ابوزینب»، «سیانور»، «ایستاده در غبار»، «هیهات»، «دلبری»، «حکایت عاشقی»، «استرداد»، «ماهی سیاه کوچولو»، «شاهزاده روم»، «روباه»، «دلتنگی‌های عاشقانه»، «مزار شریف»، «شیار ۱۴۳»، «فرشته‌ها با هم می‌آیند»، «میهمان داریم»، «روزگاری عشق و خیانت» و «بیداری رویاها»، «ما همه گناهکاریم»، «مشکل گیتی»، «ترمینال غرب»، «افسونگر»، «گشت۲»، «خانه‌ای در خیابان ۴۱»، «ماجرای نیمروز»، «هلن»، «یتیم خانه ایران»، «یک روز بخصوص» و «بوفالو» در سطح کشور شده  و برای ۶ ماهه دوم سال توزیع و عرضه ۱۲ فیلم را در دستور کار قرار داده بود که تعدادی از آن‌ها تاکنون ارائه شده است. فیلم‌های سینمایی «ویلایی‌ها»، «کربلا جغرافیای یک تاریخ»، «برادرم خسرو»، «سه ماهی»، «فصل نرگس»، «بیست و یک روز بعد»، «سارا و آیدا»، و … عناوین تعدادی از  فیلم‌هایی است که توسط موسسه هنرهای تصویری سوره توزیع شدند.

بسیاری از این آثار در سالن‌های سینمایی انتظارات را برآورده نکردند این در حالی است که موسسه هنرهای تصویری سوره با تدبیر و مهندسی درست توزیع و پخش ؛و با بهره گیری از مکانیسم تبلیغاتی مدرن و موثر  توانسته فضای متفاوتی را در شبکه نمایش خانگی رقم بزند.

با نگاهی به فیلم‌هایی که توسط این موسسه منتشر و توزیع شده می‌توان دریافت که مهم‌ترین دلیل و رمز موفقیت و اقبال خانواده‌ها به فیلم‌های توزیع شده با «لیبل» «موسسه هنرهای تصویری سوره» اعتمادی است که شکل گرفته و بزرگ‌ترین سرمایه «موسسه هنرهای تصویری سوره» همین اعتماد خانواده‌ها و گروه‌های مختلف مردم است. شاید در وهله نخست گمان گرد که پخش برخی از این آثار نه تنها انتظارات را تامین نمی‌کنند که حتی پخش کننده را بر زمین می‌زنند. خوشبختانه، به دلیل اعتمادی که نسبت به موسسه هنرهای تصویری سوره بوجوده آمده بسیاری از این آثار نه تنها زیان ده نبوده‌اند که موفقیت‌های نسبی مالی را، هم در پی داشته‌اند.

به یقین با توجه به محدودیت سالن‌های سینمایی و رقابت فشرده و پرترافیک اکران در آن‌ها نمی‌توان و نباید از ظرفیت بالقوه و بالفعل شبکه‌های نمایش خانگی غافل بود.

اهمیت توسعه این شبکه وقتی بیشتر به چشم می‌آید که بدانیم ۴۰۰ شهر ایران با جمعیت بالای ۱۰۰ هزار نفر ازداشتن سینما محرومند. هم افزایی ظرفیت موسسه هنرهای تصویری سوره با این کارنامه موفق به چرخه اکران فیلم در کشور آن هم با اهتمام به موضوعات و مضامین ارزشی و خانواده محور- حرکتی قابل توجه است. حرکتی که به قطب مهمی در ضلع ترویج و گفتمان سازی این بزرگ‌ترین کمپانی سینمایی کشور بدل می‌گردد.

نوشته اعتماد خانواده‌ها بزرگ‌ترین سرمایه موسسه هنرهای تصویری سوره اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

همچنین در این جلسه با عرضه هفت عنوان فیلم خارجی، چهار عنوان فیلم مراکز فرهنگی ، کوتاه و جشنواره‌ها و پنج عنوان فیلم مستند و آموزشی موافقت به عمل آمد.

نوشته موافقت با عرضه یازده فیلم/ «دریاچه ماهی»، «قهرمانان کوچک» و «کوپال» به شبکه نمایش خانگی می‌آیند اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

همچنین در این جلسه با عرضه پنج عنوان فیلم مراکز فرهنگی ،کوتاه و جشنواره ها  و یک عنوان فیلم مستند و آموزشی موافقت به عمل آمد.

نوشته موافقت با عرضه پنج فیلم/ «برادرم خسرو» به شبکه نمایش خانگی می‌آید اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

این فیلم داستان سه مامور خارجی است که برای انجام عملیاتی با یک نقشه دقیق و از پیش تعیین شده وارد ایران می شوند اما از لحظه ورود با موقعیت های ویژه ای روبرو می شوند که برنامه های آن ها را به هم می ریزد.

علاقه‌مندان به تماشای این فیلم می توانند از طریق سایت سلام سینما اقدام به خرید و دانلود قانونی نمایند.

لینک خرید فیلم: www.salamcinama.ir/download/229

نوشته فیلم سینمایی «سه بیگانه» وارد شبکه نمایش خانگی شد/ امکان دانلود قانونی فیلم اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

مونتاژ قسمت های باقی مانده این مجموعه همچنان در حال انجام است.

در «عاشقانه» به کارگردانی منوچهر هادی و به تهیه کنندگی مشترک هومن کبیری و مهدی گلستانه بازیگرانی چون محمدرضا گلزار، ساره بیات، بهاره کیان افشار، فرزاد فرزین، حمیدرضا پگاه، شمسی فضل اللهی، علیرضا سوزنچی، علیرضا زمانی نسب، (با هنرمندی) حسین یاری، پانته آ بهرام، مسعود رایگان و هومن سیدی، (با حضور افتخاری) یکتا ناصر و (با معرفی) سارا رسول زاده و (با حضور) مهناز افشار در نقش گیسو به ایفای نقش پرداخته اند.

محمدرضا نادری و میلاد علینقی سرمایه گذاران این پروژه هستند.

نوشته قسمت چهاردهم «عاشقانه» در شبکه نمایش خانگی توزیع شد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

این فیلم در سی و چهارمین جشنواره فیلم فجر جایزه بهترین فیلم از نگاه ملی و در بخش بین المللی جشنواره فیلم فجر نیز پانته آ پناهی ها سیمرغ زرین بهترین بازیگر نقش اول زن را دریافت کرد.

«نفس» روایت زندگی چهارکودک به نام‌های بهار، نادر، کمال و مریم است که به همراه پدرشان غفور و مادربزرگ خود در دهه ۵۰ خورشیدی نفس می‌کشند! دنیای این کودکان، دنیایی پر از رویاهای زیبای کودکانه است و قرار است رنگ حقیقت به خود بگیرد.

مهران احمدی، پانته‌آ پناهی ها،گلاره عباسی، سیامک صفری، شبنم مقدمی، ساقی زینتی، محمدرضا شیرخانلو، سیده ساره نورموسوی، علی خانبابایی و جمشید هاشم پور ایفاگر نقش‌های فیلم سینمایی «نفس» هستند.

نوشته فیلم سینمایی «نفس» به شبکه نمایش خانگی می‌آید اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

برخی از چهره های سرشناس سینما و تلویزیون ایران در قسمت اول «قاب سینما» به ارائه نظرات خویش درباره سینما و حیطه تخصصی فعالیت خویش پرداخته‌اند. مهتاب کرامتی، رامبد جوان، جهانگیری کوثری، کارن همایونفر، مهران غفوریان، احمد مهرانفر، باران کوثری، سحر قریشی، پژمان جمشیدی، رامبد جوان، مجید صالحی و رضا داودنژاد  از جمله این چهره ها هستند.

امیرحسین شریفی تهیه‌کننده آثاری همچون «اشک سرما»، «ضیافت»، «سیب سرخ حوا» و «پری» در قسمت اول «قاب سینما» در کنار گفتگو درباره روند همکاری با کارگردانانی همچون داریوش مهرجویی و مسعود کیمیایی به برخی از مهمترین پرسشها پیرامون زندگی شخصی و حرفه ایش پاسخ داده و از جمله درباره تصویری پرسش‌برانگیز مربوط به سه دهه قبل که او را در کنار شماری از کارگردانان سرشناس ایرانی نشان می‌دهد و همچنین ازدواج و زندگی با سارا صوفیانی بازیگر جوان توضیح داده است.

مرور حاشیه تا متن جشنواره فجر، نقد نوستالژیک «مادر» و مرور جایگاه عکس و تصویر در تبلیغات سینما از دیگر بخشهای قسمت اول «قاب سینما» است.

«قاب سینما» به کارگردانی شهاب کاظمی و میلاد معتمدی‌فر از طریق موسسه گلرنگ رسانه به شبکه خانگی عرضه شده است.

نوشته قسمت اول مجله تصویری «قاب سینما» به شبکه نمایش خانگی آمد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

همچنین در این جلسه با عرضه ۶ عنوان فیلم خارجی، شش عنوان فیلم مراکز فرهنگی و جشنواره ها و یک عنوان فیلم مستند و آموزشی موافقت به عمل آمد.

نوشته موافقت با عرضه ۶ فیلم/ «گیتا» و «لاک قرمز» به شبکه نمایش خانگی می‌آیند اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

«زندگی با نور پایین» یک ملودرام است درباره زن جوانیست که سعی دارد به هر قیمتی که شده زندگیش را حفظ کند و در این بین پدرش هم کنار او قرار می گیرد. غلامحسین لطفی بازیگر قدیمی سینمای ایران علاوه بر ایفای نقش در این فیلم در قامت مشاور کارگردان هم حضور داشته است.

نگین معتضدی، طوفان مهردادیان، مرتضی نجفی، فرشید قلی پور، کیوان حبیبی، لسان اسلامی، آذر متفکر و سیما پورسید دیگر بازیگران «زندگی با نور پایین» هستند. محسن آقالر تهیه کننده این فیلم است.

نوشته «بازگشت لوک خوش شانس» و «زندگی با نور پایین» در شبکه نمایش خانگی اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

همچنین در این جلسه با عرضه ۳ عنوان فیلم خارجی، سه عنوان فیلم مراکز فرهنگی و جشنواره ها و ده عنوان فیلم مستند و آموزشی موافقت به عمل آمد.

نوشته موافقت با عرضه ۲ فیلم/ «نیمه شب اتفاق افتاد» به شبکه نمایش خانگی می‌آید اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

«قاب سینما» می کوشد علاوه بر سینما، مدیومی به نام شبکه نمایش خانگی که در این سالها به رقیبی برای سینما بدل شده را نیز پوشش دهد.

«قاب سینما» مجموعه ای آیتم‌محور است که در قسمتهای ۶۰ دقیقه‌ای به مخاطبان عرضه خواهد شد. علاوه بر عرضه به صورت لوح فشرده از طریق شبکه خانگی این مجموعه با یک اختلاف زمانی در فضای مجازی هم منتشر خواهد شد.

در کنار مرور اخبار و ارائه تحلیلهای موردنیاز مخاطب عام، حاشیه‌نگاری تصویری و گزارش پشت صحنه‌های دیده نشده آثار روز سینما و شبکه خانگی و بخشی ویژه شوخیهای طنازانه با اتفاقات سینما و شبکه خانگی در «قاب سینما» ارائه خواهد شد.

نخستین قسمت «قاب سینما» که بخشهایی از آن به واقعه‌نگاری پشت پرده برگزاری جشنواره فجر اختصاص دارد اسفند ماه به شبکه خانگی عرضه خواهد شد.

نوشته مجله تصویری «قاب سینما» به شبکه نمایش خانگی می‌آید اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

اغلب لوکیشنهای «ناردون» در طبیعت بکر شمال کشور قرار داشته و فیلم داستانی مفرح را درباره آدمهایی روایت می کند که بنا میشود برای کمک به کاهش هزینه هایشان، مراسم عروسی خود را همزمان با مراسم عزا برگزار کنند!

«ناردون» از جمله کمدیهای پرفروش سینمای ایران در سالهای اخیر بود و توانست رقم فروش ۴ میلیارد را رد کند.

همراه نسخه خانگی «ناردون» پشت صحنه کامل آن و همچنین آلبوم عکس شامل تصاویر مختلف از  فیلم گنجانده شده است.

نوشته کمدی پرمخاطب «ناردون» به شبکه نمایش خانگی رسید اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.