هر هفته چهره‌هایی از دل سینما، موسیقی و هنر سر برمی‌آورند که با حضورشان جریان خبری هفته را شکل می‌دهند. این هفته، روایت ما به سراغ پنج چهره‌ای می‌رود که هر کدام با اتفاقی خاص در صدر اخبار قرار گرفتند؛ از وداع تلخ با همایون ارشادی، مرد آرام و جهانیِ سینمای ایران، از تلاش‌های فرهاد اصلانی در فیلم‌هایی ضعیف و خبرساز؛ از دیده‌شدن دوباره‌ی شهرام حقیقت‌دوست با یونیفرمی تازه در «برتا» تا درخشش لاله اسکندری در شمایل بانوی قاجاریِ «بامداد خمار» و صراحت تند حمید نعمت‌الله.

همایون ارشادی؛ از پشت چراغ‌قرمز تا جاودانگی در سینما

هفته‌ای که گذشت، سینمای ایران یکی از بی‌صداترین و درعین‌حال اثرگذارترین چهره‌هایش را از دست داد؛ همایون ارشادی. خبری که موجی از اندوه و یادآوری را به‌دنبال داشت. ویدیوهای او از دل «طعم گیلاس» و «درخت گلابی» باز هم دست‌به‌دست شد و چهره آرام، کم‌کلام و درون‌گرایش مثل سال‌های دور، دوباره در ذن مردم نقش بست.

ارشادی از آن دست بازیگرانی بود که مسیرش نه از آکادمی‌های بازیگری گذشت و نه از سال‌ها انتظار برای دیده‌شدن؛ کیارستمی او را پشت چراغ قرمز کشف کرد و همان‌جا سرنوشتش تغییر کرد. نابازیگری که در «طعم گیلاس» با سکوت، نگاه عمیق و حضور نرمش، جهانی شد و نامش در کنار نخل طلایی جشنواره کن ثبت شد. بسیاری از رسانه‌های بین‌المللی از AFP تا India Today، درگذشت او را بازتاب دادند و آن را خداحافظی یکی از برجسته‌ترین چهره‌های ایرانیِ سینمای جهان دانستند. ددلاین از «بادبادک‌باز» نوشت و لس‌آنجلس تایمز او را «بازیگری که تکنیک نمی‌کرد، بلکه از دلش بازی می‌کرد»  معرفی کرد.

در روزهای سوگ، ویدیوهای تشییع او نیز وایرال شد؛ اشک‌های مصطفی زمانی، بغض پورشیرازی و همراهی فرهاد آییش، تصویری بود از رفاقتی قدیمی که حالا یک ضلعش کم شده. اما چه چیزی ارشادی را چنین ماندگار کرد؟ شاید این‌که بازی نمی‌کرد؛ زندگی می‌کرد. چه در نقش پدری افغان، چه پزشکی روشن‌ضمیر، چه مردی گمشده میان شک و ایمان، همیشه چیزی از سکوت عمیق خودش را به نقش می‌داد.

او یکی از معدود بازیگران ایرانی بود که در پروژه‌های بین‌المللی بزرگ ظاهر شد؛ از «آگورا» آمنابار تا «سی دقیقه پس از نیمه‌شب» کاترین بیگلو و «تحت تعقیب‌ترین مرد». چهره‌ای جهانی که هرگز ژست ستاره‌ها را نگرفت.

در «طعم گیلاس» وقتی به آقای باقری می‌گوید: «صبح بیا سر بزن… شاید زنده باشم»؛ در این روزها معنایی تلخ‌تر گرفته است. حالا اگر آقای باقریِ «طعم گیلاس» هرچه سنگ هم به او بندازد و شانه هایش را تکان دهد باز نخواهد گشت ودیگر نه آسمان را می‌بیند، نه طلوع‌ها را تا طلوعی دیگر در ابدیت را شاهد باشد. مرد آرام، جنتلمن سینمای ایران در سکوتی شبیه جاده‌های خاکی کیارستمی رفت؛ اما ردِ نگاه صبورش، برای همیشه در حافظه سینمای ایران خواهد ماند.

فرهاد اصلانی؛ از جنجالِ یک سکانس تا توفیق در «لاک‌پشت»

این هفته ویدیویی از قسمت آخر «از یاد رفته» برزو نیک نژاد  فضای مجازی را تکان داد؛ صحنه‌ای که فرهاد اصلانی با حرکتی عجیب شبیه بوس فرستادن، باعث واژگون شدن ماشین عروس می‌شود و مرگ شخصیت سینا مهراد رقم می‌خورد. همین سکانس، بارها و بارها بازنشر شد؛ از تحلیل‌های طنزآمیز مخاطبان تا نقدهایی که فیلم‌نامه و منطق صحنه را نشانه گرفته بودند. اما در میان این هیاهو یک چیز روشن بود: حتی در فیلمی با کاستی‌های روایی، اصلانی مثل همیشه باکیفیتی استاندارد بازی کرده است.

او در نقش «بهزاد»؛ دامادی مرموز و پشت‌پرده‌چین؛ چنان رگه‌های خاکستری را پررنگ می‌کرد که ضعف‌های داستان کمرنگ‌تر به‌نظر می‌رسید. اصلانی همیشه در مرز باریک میان خیر و شر حرکت کرده و یکی از معدود بازیگرانی است که تماشاگر مطمئن است حتی اگر فیلم ضعف داشته باشد، او نقش را نجات می‌دهد. البته برخی کاربران این هفته به گاف‌های بازی‌اش هم اشاره کردند، اما کفه ترازو همچنان به‌نفع او سنگین ماند.

از سوی دیگر، اکران «لاک‌پشت»  بار دیگر نام او را بر سر زبان ها آورد؛ فیلمی در ژانر روان‌شناختی که اصلانی در آن نقش روان‌پزشکی را بازی می‌کند که زیر نقاب خونسردی، زخمی عمیق را پنهان کرده. بازی درونی و فروخورده او در این نقش نظر منتقدان را  وقتی فیلم برای اولین بار در بخش ویژه جشنواره فجر نمایش داده شدریال جلب کرده بود. حضورش در «لاک پشت» بعد از «مغزهای کوچک زنگ‌زده» پایان هشت‌ساله غیبتش از پرده سینماها را رقم زد.

اصلانی در سال‌های اخیر کم‌کار نشده؛ «برادران لیلا» را داشت (که در سینماها اکران نشد)، در «جان‌سخت» یکی از محوری‌ترین نقش‌ها را بازی کرد و دوباره قدرتش در کاراکترهای پیچیده را نشان داد. او از آن دست بازیگرانی است که توانایی بالای خلق نقش‌های چندلایه، نامطمئن، پرکشمکش و از درون فروپاشیده را دارند؛ نقش‌هایی که هر بازیگری سراغشان نمی‌رود.

با این‌که انتخاب نقش بهزاد در «از یاد رفته» برای برخی سؤال‌برانگیز بود، اما اصلانی نشان داد حتی در پروژه‌هایی با ضعف روایی، می‌تواند نقطه قوت باشد. حالا باید دید این مسیر را با دقت ادامه می‌دهد یا مانند برخی هم‌نسلانش، تسلیم بازی‌کردن در هر پروژه‌ای می‌شود. اما تا این لحظه، استاد نقش‌های خاکستری همچنان معیار کیفیت بازیگری است.

شهرام حقیقت‌دوست؛ بازگشت خوش فرم «یونس»

از نخستین قسمت «برتا: داستان یک اسلحه»، یک نام بیش از همه شنیده شد: شهرام حقیقت‌دوست.  سرگرد یونس امجد، مردی تنها، عبوس با خلافکاران و وفادار به مأموریتش، ناگهان به یکی از شخصیت‌های محبوب شبکه نمایش خانگی تبدیل شد. حضور او چیزی از جنس بازگشت بود؛ بازگشت به آن اقتداری که دهه شصتی‌ها با «خط قرمز» به یاد می‌آورند و نسل جدید با شوخی‌های «گنگ بودن» امجد تکرارش می‌کنند.

حقیقت‌دوست در این مجموعه نقش مردی را بازی می‌کند که همسرش را از دست داده و رابطه‌ای سخت و پرفاصله با پسر نوجوانش دارد. این دوگانگی؛ پدر بودن و مأمور بودن، به یکی از نقاط قوت کاراکتر امجد تبدیل شده. او آن‌قدر درونی، کنترل‌شده و درعین‌حال کاریزماتیک بازی می‌کند که بخش زیادی از موفقیت سریال روی دوش اوست. ویدیوهای رفتارها، کنایه‌ها و لحظات احساسی امجد، بارها در شبکه‌های اجتماعی وایرال شد و ثابت کرد حقیقت‌دوست هنوز همان مهره قابل اعتماد سینمای ایران است.

با وجود این‌که در سال‌های اخیر کم‌کارتر دیده می‌شد، اما حضور او در «آنجا همان ساعت» و بازی پرقدرتش در «قاتل وحشی»؛ فیلمی که همچنان اکران نشده؛ نشان می‌دهد در مسیر کاری‌اش هرگز سقوط نکرده. شاید پروژه‌هایی داشته که کمتر دیده شده‌اند، اما بازی بد؟ نه. حقیقت‌دوست از معدود بازیگرانی است که حتی در فیلم‌های متوسط، نقش را بالا می‌کشد.

این هفته خبر دیگری هم درباره او منتشر شد: همکاری با حامد بهداد در فیلم «اردوبهشت»، اثری اجتماعی که احتمالاً یکی از گزینه‌های جدی فجر امسال خواهد بود. همین خبر کافی بود تا نگاه‌ها بیش‌ازپیش روی آینده او متمرکز شود.

«برتا» اما نقطه عطفی است؛ کاراکتر سرگرد امجد می‌تواند یکی از پلیس‌های دوست‌داشتنی سریال‌های ایرانی شود. قهرمانی که نه بیش از حد قهرمان است، نه بی‌دلیل خشن؛ انسانی است با ضعف‌ها، کابوس‌ها و رگه‌هایی از تنهایی. حقیقت‌دوست با این نقش ثابت کرد هنوز «دود از کنده بلند می‌شود» و او یکی از همان کنده‌هاست.

لاله اسکندری؛ تجسم درست زنی که رمان تصویر کرد

در میان بازیگران «بامداد خمار»، یک چهره از همان ابتدا توجه مخاطبان و خوانندگان رمان را جلب کرد: لاله اسکندری در نقش «نازنین»، مادر محبوبه و همسر بصیرالملک. بسیاری گفتند این یکی از درست‌ترین انتخاب‌های سریال است. چه از نظر شباهت ظاهری و چه از نظر بازیگری، اسکندری توانسته زنی را بسازد که هم با قواعد رمان سازگار است و هم دراماتیک و قابل باور.

رمان نازنین را زنی زیبا، سرخ‌وسفید، با موهای روشن و چشمانی میشی توصیف می‌کند و هرچند اسکندری چهره‌ای شرقی دارد، اما ترکیب گریم، نور و رفتار، این شمایل را به‌خوبی روی صورت او نشانده است. او همان زن قاجاری است که به آراستگی اهمیت می‌دهد، در جعبه بزکش غرق است و با ناز و ظرافت، موقعیت اجتماعی‌اش را حفظ می‌کند.

اما جذابیت نقش فقط به زیبایی نیست؛ نازنین زنی هوشمند است. بلد است چگونه نرمی ‌کند، بلد است دل شوهرش را به دست آورد، و در عین نگرانی از نداشتن پسر، هرگز شأنش را پایین نمی‌آورد. اسکندری این ترکیب ظریف از ظرافت و اقتدار را چنان باورپذیر بازی کرده که مخاطب فراموش می‌کند  نقش فرعی است بلکه آن را نقشی اثرگذار و به یادماندنی می‌داند.

در فضای مجازی نیز این هفته ویدیوهای او بسیار دیده شد، به‌خصوص سکانس مشترک با گلاره عباسی به عنوان مادر و دختر در در بازار، جایی که خاطره «در چشم باد» در همین میزانسن و آن جا به عنوان عروس و خواهرشوهر دوباره زنده شد. این هم‌نشینیِ دوباره نوستالژی برانگیز بود.

از سوی دیگر، اسکندری به‌خاطر فعالیت‌هایش در حوزه هنرهای تجسمی و همکاری طولانی‌مدتش با شهرداری تهران برای زیباسازی شهری، در جشنواره «شهر» مورد تقدیر قرار گرفت. ویدیوی تجلیل او بار دیگر نام و تصویرش را در فضای مجازی دست به دست کرد.

لاله اسکندری در سال‌های اخیر شاید نقش‌های کمی ایفا کرده باشد، اما نقش‌های ماندگار هم کم نداشته؛ و نازنین «بامداد خمار» بدون شک در میان همان نقش‌ها خواهد بود؛ چهره‌ای قاجاری، زیبا، مقتدر و فراموش‌نشدنی.

حمید نعمت‌الله؛ نقد صریح یک جریان رسانه‌ای

این هفته نام حمید نعمت‌اله؛ یکی از وزنه‌های کارگردانی معاصر ایران، دوباره در کانون توجه قرار گرفت؛ نه فقط به‌خاطر حضورش در «شب‌های فرهنگی ثالث» برای بزرگداشت ناصر تقوایی، بلکه به‌واسطه‌ سخنانی که هم‌زمان تقدیر و اعتراض را در خود داشت و ویدیویی که از آن جلسه وایرال شد. در «قرار دلتنگی برای ناصر تقوایی» نعمت‌اله، از جایگاه ملی تقوایی گفت، از تنهایی‌اش در مسیر حرفه‌ای، از زبانی که به سینما بخشیده بود و از ناکامیِ جامعه‌ی فرهنگی در درک و حمایت به‌موقع از این چهره.

آنچه اما توجه‌ها را شدت بخشید، لحظه‌ای بود که نعمت‌اله در سخنرانی هوشنگ گلمکانی با لحنی انتقادی و مؤکد، به نقد رویکردهای نقد سینمایی پرداخت؛ او به گلمکانی؛ که از قدیم در «مجله فیلم» نقد می‌نوشت؛ گفت که در مقطعی «محو مخملباف» بوده و قدرِ تقوایی را نشناخته است. این تقابل که بین نعمت‌الله، گلمکانی و احمد طالبی‌نژاد شکل گرفت منجربه خروج نعمت‌الله از جلسه شد که خود نوعی نماد اعتراض بود، اعتراضی که از دل دغدغه برای تاریخ و زبان سینما برمی‌خاست.

در کنار این حاشیه‌ها  این هفته خبرهای متناقضی درباره نمایش فیلم تازه‌اش «بُت» در جشنواره فجر منتشر شد که او آن‌ها را تکذیب کرد و صراحتاً تأکید نمود تا زمانی که تکلیف وضعیت فیلم قبلی‌اش «قاتل و وحشی»؛ که سال‌هاست در وضعیت توقیف است؛ روشن نشود، فیلم جدید را به جشنواره نخواهد داد. این موضعِ قاطع، تصویری از کارگردانی را نشان می‌دهد که نسبت به عدالتِ هنری و حقوق اثر حساس است و ترجیح می‌دهد به‌جای تسلیم شدن در برابر مناسباتی که تداوم توقیف را ممکن می‌سازد، خط قرمزی حرفه‌ای را حفظ کند.

نعمت‌اله شاید در کارنامه‌اش فیلم‌های زیادی نساخته باشد، اما اغلب فیلم‌هایش نشان از وسواس کارگردانی دارد که همه جزئیات صحنه برایش مهم‌اند؛ او کارگردانی است که فیلمش را زندگی می‌کند. او یکی از معدود فیلمسازانی است که وقتی نامش شنیده می‌شود، مخاطب دقیق می‌شود؛ چون می‌داند هر فیلم نعمت‌اله یک تجربه تازه است. و حالا، با ساخت «بُت»، به‌نظر می‌رسد دوباره در آستانه خلق جنجالی تازه قرار دارد.

نوشته از وداع آرام با «همایون» تا مأموریت کاریزماتیک «شهرام» اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

این رویداد سینمایی در بخش‌های فیلم کوتاه، فیلم بلند داستانی، مستند و انیمیشن برگزار خواهد شد و تاکنون بیش از ۷۰۰ اثر از ایران و ۱۱ کشور جهان از جمله آمریکا، فرانسه، اسپانیا، ایتالیا، روسیه، چین و استرالیا به دبیرخانه جشنواره ارسال شده است. بیشترین آثار دریافتی مربوط به بخش فیلم کوتاه داستانی است.

در همین حال، لاله اسکندری، دبیر جشنواره بین‌المللی فیلم «آوای صلح»، با انتشار یادداشتی بر نقش سینما در پیوند میان ملت‌ها تأکید کرده و نوشته است:

«در جهانی که بیش از همیشه به گفت‌وگو، درک متقابل و همزیستی نیازمندیم، هنر و سینما می‌توانند زبان مشترک انسان‌ها باشند؛ زبانی که از مرزها، نژادها و باورها عبور کرده و پیام صلح را در دل مخاطب می‌نشاند.

نخستین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم «آوای صلح» بر همین باور پایه‌گذاری شده است: از دریچه تصویر، روایتگر دوستی، همدلی و همزیستی میان ملت‌ها باشد و نشان دهد که صدای صلح، رساترین و انسانی‌ترین آواست.

برگزاری این جشنواره در جزیره زیبای قشم، انتخابی آگاهانه است. قشم، با تنوع فرهنگی و همزیستی اقوام، جلوه‌ای از آرامش جنوب ایران است و بهترین بستر برای آغاز حرکتی فرهنگی در مسیر صلح و دوستی میان ملت‌ها به شمار می‌رود.

در این رویداد، جمعی از هنرمندان برجسته سینما و تلویزیون ایران در کنار فیلم‌سازان بین‌المللی حضور خواهند داشت تا با نمایش آثار خود، جلوه‌هایی از امید، انسانیت و همدلی را به تصویر بکشند.

ما باور داریم صلح تنها در سیاست معنا نمی‌یابد؛ بلکه در دل فرهنگ، هنر و ارتباط انسان‌ها زاده می‌شود. جشنواره «آوای صلح» تلاشی است برای پاسداشت این ارزش جهانی و دعوتی برای هم‌صدایی هنرمندان در مسیر صلح و دوستی.

با سپاس از تمامی عزیزانی که در این مسیر همراه ما هستند و به امید آنکه آوای صلح از قشم به گوش جهانیان برسد.»

نخستین جشنواره بین‌المللی فیلم «آوای صلح» با هدف ترویج فرهنگ صلح، دوستی و گفت‌وگوی بین‌المللی از مسیر زبان سینما، با مشارکت سازمان منطقه آزاد قشم و دبیرخانه شورای عالی مناطق آزاد کشور و به همت معاونت فرهنگی و هنری خانه سرباز صلح ایران برگزار می‌شود.

نوشته یادداشت دبیر جشنواره «آوای صلح» منتشر شد / اعلام زمان برگزاری اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

تاکنون بیش از ۵۰۰ اثر از ایران و ۱۱ کشور جهان از جمله آمریکا، فرانسه، اسپانیا، ایتالیا، روسیه، چین و استرالیا به دبیرخانه ارسال شده که آثار بخش فیلم کوتاه داستانی  بیشترین سهم را در فیلم‌های ارسالی به خود اختصاص داده است. به منظور فراهم‌کردن امکان حضور گسترده‌تر فیلم‌سازان، سایت جشنواره از فردا به مدت ۱۰ روز برای ثبت‌نام و ارسال آثار بازگشایی می‌شود.

علاقه‌مندان می‌توانند با مراجعه به پایگاه اینترنتی رسمی جشنواره به نشانی peaceevent.ir نسبت به ثبت اطلاعات و ارسال نسخه اولیه اثر خود اقدام کنند.

نوشته جشنواره بین‌المللی «آوای صلح» آبان‌ماه برگزار می‌شود اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

در متن این حکم آمده‌ است:

«با توجه به سوابق هنری، فرهنگی و اجتماعی سرکارعالی و اعتماد به توانمندی‌های شما، بدین‌وسیله به عنوان «دبیر نخستین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم آوای صلح» منصوب می‌شوید.

امید است با تکیه بر تجارب ارزشمندتان و بهره‌گیری از ظرفیت‌های موجود، در راستای ترویج فرهنگ صلح، گفتگو و هم‌زیستی، در اجرای هرچه شایسته‌تر این رویداد فرهنگی موفق و مؤثر باشید.»

متقاضیان حضور در جشنواره می‌توانند تا ۶ خردادماه برای ثبت اطلاعات و ارسال نسخه اولیه به آدرس سایت جشنواره به نشانی peaceevent.ir مراجعه کنند.

نخستین جشنواره بین‌المللی فیلم آوای صلح به میزبانی منطقه آزاد ارس در بخش فیلم‌های بلند، کوتاه، مستند و انیمیشن برگزار خواهد شد.

نوشته لاله اسکندری دبیر جشنواره فیلم آوای صلح شد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

نام «جشن سربرون» برگرفته از یک جشن دیرینه ایرانیان است. به این صورت که در میان عشایر زمانی که بافت یک قالی نفیس به پایان می‌رسد و می‌خواهند آن را از دار جدا کنند، روز بسیار مبارکی است که آن را جشن می‌گیرند. بنابراین وقتی سر قالی را که به دار آویزان شده می‌برند و قالی آزاد می‌شود، جشنی با عنوان جشن سربرون برگزار می‌شود و درواقع دلیل نام‌گذاری این سریال می‌تواند کنایه‌‌ای از قهرمانان داستان در این مجموعه تلویزیونی جذاب تاریخی باشد.

حسین محجوب، محمود پاک‌نیت، لاله اسکندری، نادر فلاح، فرخ نعمتی، سهیلا رضوی، قاسم زارع، داریوش کاردان، میرطاهر مظلومی، رامین ناصرنصیر، مهدی فقیه، کریم اکبری مبارکه، صدرالدین حجازی، بیوک‌میرزایی، مهران نائل، جواد قامتی، ابراهیم برزیده، سیامک اشعریون، پرویز بزرگی، علی جاویدفر، محمد حاج حسینی، فرشید صمدی‌پور، محمدرضا راد، حسن محمودی، مجتبی واشیان، امیر کسارنژاد، ساقی عسگری، سارا اشتری، امیر زمستانی، سودابه علیپور، نجات علی مرادی، سیامک حلمی، آرمین ترکمندی، علی حسن ناصری، ذبیح ذبیح پور، علی نجاریان، زهرا برومند، ایوب دمان، امیر نداف فر، عباس براری، رضا درم کزین، ابوالفضل حاجی علیخانی، مجید یاراحمدی، مهران‌هادی، جواد عاقبت بین، حسن زارع، محمودرضا بهرامی، علی عطایی، سیامک نظری، مرتضی ستارپور، محمد نادرخانی، فیروز حیدرزاده، سجاد مومنی، رضا سیدی از بازیگران این مجموعه تلویزیونی هستند.

داستان «جشن سربرون» این‌چنین است: «بهادر کدخدای ایل پوسان با کدخدای طایفه همسایه سرخو رقابت و مخالفتی دیرینه دارد. مدتی است آتش کینه‌ها خاموش شده است تا اینکه سرخو با اعتمادبه‌نفس به خواستگاری دختری زیبا و کم سن و سال بهادر جهان پسند می‌آید. غافل از اینکه قرار است مدتی بعد جهان پسند به عقد پسرعمویش درآید. بهادر قاطعانه با این وصلت مخالفت می‌کند. زخم‌های کهنه سرباز می‌کنند. هر دو طایفه از کدخدای خود حمایت می‌کنند. درگیری ابعاد بزرگ‌تری می‌یابد و بهادر تلاش بزرگی را آغاز می‌کند.»

«جشن سربرون» به سفارش سیما فیلم تولید شده است و به روایت دوران قبل از مشروطه می‌پردازد.

نوشته «جشن سربرون» سریال نوروز و ماه رمضان شبکه سه شد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

وی افزود: تاکنون چند بار قرار بود پخش سریال از تلویزیون آغاز شود، اما بروز برخی مسائل، گرچه پخش را به تأخیر انداخت ولی باعث شد مدت زمان بیشتری برای کار بر روی مجموعه داشته باشیم.

به گفته تهیه‌کننده «جشن سربرون» با هماهنگی سیما فیلم، مخاطبان به‌زودی شاهد پخش این سریال خواهند بود.

حسین محجوب، محمود پاک‌نیت، لاله اسکندری، نادر فلاح، فرخ نعمتی، سهیلا رضوی، قاسم زارع، داریوش کاردان، میرطاهر مظلومی، رامین ناصرنصیر، مهدی فقیه، کریم اکبری مبارکه، صدرالدین حجازی، بیوک‌ میرزایی، مهران نائل، جواد قامتی، ابراهیم برزیده، سیامک اشعریون، پرویز بزرگی، علی جاویدفر، محمد حاج حسینی، فرشید صمدی‌پور، محمدرضا راد، حسن محمودی، مجتبی واشیان، امیر کسارنژاد، ساقی عسگری، سارا اشتری، امیر زمستانی، سودابه علیپور، نجات علی مرادی، سیامک حلمی، آرمین ترکمندی، علی حسن ناصری، ذبیح ذبیح پور، علی نجاریان، زهرا برومند، ایوب دمان، امیر نداف فر، عباس براری، رضا درم کزین، ابوالفضل حاجی علیخانی، مجید یاراحمدی، مهران هادی، جواد عاقبت بین، حسن زارع، محمودرضا بهرامی، علی عطایی، سیامک نظری، مرتضی ستارپور، محمد نادرخانی، فیروز حیدرزاده، سجاد مومنی، رضا سیدی از بازیگران این مجموعه تلویزیونی هستند.

داستان «جشن سربرون» این چنین است: «بهادر کدخدای ایل پوسان با کدخدای طایفه همسایه سرخو رقابت و مخالفتی دیرینه دارد. مدتی است آتش کینه‌ها خاموش شده است تا اینکه سرخو با اعتماد به نفس به خواستگاری دختری زیبا و کم سن و سال بهادر جهان پسند می‌آید. غافل از اینکه قرار است مدتی بعد جهان پسند به عقد پسرعمویش درآید. بهادر قاطعانه با این وصلت مخالفت می‌کند. زخم‌های کهنه سرباز می‌کنند. هر دو طایفه از کدخدای خود حمایت می‌کنند. درگیری ابعاد بزرگ‌تری می‌یابد و بهادر تلاش بزرگی را آغاز می‌کند.»

سریال ۵۸ قسمتی «جشن سربرون» به سفارش سیما فیلم تولید شده است و به روایت دوران قبل از مشروطه می‌پردازد.

نوشته پایان ضبط موسیقی و تدوین سریال «جشن سربرون» اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

همچنین پای قصه زینب دودانگه بانوی جوان جهادگری می نشینیم که در دو بیمارستان بقیه‌الله و امام خمینی(ره) به طور داوطلبانه به بیماران کرونایی کمک کرده و در این میان دو بار مبتلا شده است.

وی از اعضای باشگاه سلامت بانوان مهاد است که به همراه دیگر اعضا به یاری بانوان بی‌سرپرست، بدسرپرست و کسانی که  به سبک زندگی‌ای متفاوت از آنچه تا کنون زیسته‌‌اند، نیاز دارند شتافته است.

گفتنی است «دست در دست» در ۱۵ قسمت به افراد تاثیرگذاری می‌پردازد که در بزنگاه‌های مختلف اجتماعی همراه مردم بوده‌اند. این افراد که می‌توانند صاحب نام یا چهره شناخته‌شده‌ای هم نباشند در جدیدترین میدان همدلی یعنی دوران  شیوع کرونا گام‌های موثری در یاری رساندن به همنوعان خود برداشته‌اند.

«دست در دست» که تیتراژ آن را حامد فقیهی خوانده، علاوه بر دعوت و گفتگو با چهره‌های حوزه‌‌‌های مختلف فرهنگی، هنری، ادبی، ورزشی، اجتماعی و … به پخش گزارش‌هایی از کمک همدلانه مردم به یکدیگر در سراسر ایران می پردازد.

تهیه موشن‌هایی از شخصیت‌های تاثیرگذار و کسانی که در کار خیر پیش قدم بوده‌اند، برگزاری پویشی مردمی با محوریت ارسال داستان هایی با موضوع کرونا به صورت نوشته، فیلم، صدا و اهدای جوایز به آثار برگزیده از دیگر قسمت‌های این برنامه است.

«دست در دست» کاریست از گروه معارف شبکه دو و مرکز رسانه سازمان تبلیغات اسلامی به تهیه‌کنندگی هادی خدادی و کارگردانی مهدی زنگنه که پنجشنبه، جمعه، شنبه و یکشنبه بعد از گفتگوی ویژه خبری حوالی ساعت ۲۳:۳۰ روانه آنتن می‌شود.

نوشته لاله اسکندری مهمان برنامه «دست در دست» می‌شود اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

مرتضی آتش زمزم که به تازگی پروانه ساخت «سیمین» را دریافت کرده است، بزودی با تکمیل گروه تولید و ساخت برخی از دکورها، این فیلم سینمایی را جلوی دوربین خواهد برد.

مراحل انتخاب لوکیشن های این فیلم توسط سازندگان در حال انجام است و بخش عمده ای از فیلم در کنار زاینده رود و تالاب گاوخونی فیلمبرداری خواهد شد.

«سیمین» در ژانر کودک ساخته خواهد شد و مضمون آن درباره علت خشک شدن زاینده رود و تاثیرات آن بر زندگی مردم بویژه کشاورزان است. قصه در فضایی استعاری روایت می شود و کاراکتر مادر در آن نمادی از آب و رودخانه است.

آتش زمزم تهیه کنندگی و کارگردانی فیلم را به عهده دارد و  فیلمنامه آن کار مشترک کریم روناسیان و خزر مهرانفر است. قصه این فیلم برداشتی از مستند «رودی که کشته شد» است که بدون پرده به مشکلات اصلی زاینده رود و روند خشک شدن آن می پرداخت و سال ۹۳ در شانزدهمین جشن مستند سینمای ایران به عنوان بهترین فیلم برگزیده شد.

این سومین ساخته کارگردانش بعد از فیلمهای «مرگ سپید» (۱۳۸۹) و «مالیخولیا» (۱۳۹۵) محسوب می شود.

سایر عواملی که تاکنون حضورشان در این فیلم قطعی شده عبارتند از :مدیر فیلمبرداری: محمد فضیله، طراح صحنه و لباس: وحید لاری،طراح گریم: علی بهادری،صدابردار: مسعود اردلانی، برنامه ریز: کریم رناسیان، منشی صحنه: مریم نقیب الذاکرین، مدیر تولید: مجتبى آتش زمزم، مدیر تدارکات: محمود کریمی،مجریان طرح: رضا شاکری، بهرام زنده دل.

نوشته اسکندری و هدایتی به فیلم سینمایی «سیمین» پیوستند اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

فصل دوم برنامه پرمخاطب هزار داستان همچون سری پیشین آن به تهیه‌کنندگی جواد فرحانی و کارگردانی محمدفواد صفاریان‌پور و با طراح و سوژه‌پردازی مریم نوابی‌نژاد در ماه محرم و صفر هر شب ساعت ۲۳ به مدت۶۰ دقیقه روی آنتن شبکه نسیم می‌رود و در ساعات ۳ بامداد، ۱۱ صبح، ۱۷ عصر بازپخش می‌شود.

محمدرضا شهیدی فرد در فصل دوم برنامه «هزار داستان» به عنوان مشاور پروژه گروه را همراهی می‌کند و تیتراژ این برنامه را سینا سرلک خوانده است.

سایر عوامل این برنامه عبارتند از: نویسنده: نرگس فتحی، مدیر تولید: رایموند رسولی، ناظر کیفی: حامد عبدوس، جانشین تولید: علی حصاری، دکور: فرزام انصار، تدوین: مجید عاشقی، پشتیبانی فنی: مهنوش فرهمند، طراح نور: حسین حاتمی، مدیر تصویربرداری: رضا نمازی، صدابردار: مسعود دادگری – سعید احمدی، دستیار کارگردان و برنامه‌ریز: رعنا رعنایی مهر، موسیقی تیتراژ: علیرضا افکاری، تنظیم، میکس، مسترینگ: سعید زمانی، چهره پرداز: مینا بادامی، هماهنگی میزبان‌ها: زهره پارسا، هماهنگی سوژه‌ها: محیا پارسا، هماهنگی مهمان‌ها: امیر مسعود توسلی نیا، مستند: آرش یزدانی – مهران فرد پور – علی اصغر حسنی روزبهانی – هانا حواری نسب، عکس: نازی خوش اخلاق، روابط عمومی: مریم قربانی نیا، فضای مجازی: نفیسه موسوی‌زاده.

نوشته «هزار داستان» با لاله اسکندری روی آنتن می‌رود/ گمشدگان در سینما اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

صلح، واژه ای که شاید این روزها جای خالی آن در گوشه گوشه روابط و اندیشه ها احساس می شود و دوستی نیز در مورد اولین فیلمش آن را چشیده است. مریم دوستی کارگردانی که به تازگی اولین تجربه بلند سینمایی اش روی پرده رفته و رضایت چندانی از شرایط اکران فیلم خود ندارد معتقد است علی رغم اینکه از عواقب کار آگاه بوده خود را وارد میدان مین کرده و «دریاچه ماهی» را آغازگر فعالیت های سینمایی بلند انتخاب کرده است.

فیلم سینمایی «دریاچه ماهی» روایتی متفاوت از تبعات ۸سال دفاع مقدس است که حضور ستاره و لاله اسکندری به عنوان ۲ کاراکتر پیش برنده قصه که اتفاقا خواهر هم نیستند تصویری جالب توجه از ارتباط این دو شخصیت را بیان می کند. درباره این فیلم سینمایی با مریم دوستی کارگردان، ستاره اسکندری و لاله اسکندری بازیگران فیلم گفتگویی انجام شده که در زیر می خوانید:

* خانم دوستی با توجه به اینکه بسیاری از مخاطبان «دریاچه ماهی» بعد از اکران فیلم با شما آشنا شدند بد نیست ابتدا کمی از سوابق کاری تان بگویید و اینکه قرار است چه سبکی را در آینده سینمایی تان دنبال کنید؟

مریم دوستی : فوق لیسانس کارگردانی ام را از معتبرترین دانشگاه هنر دنیا گرفتم و به سبب نوع آموزشی که کسب کرده ام غالب فیلم های کوتاه و اولین فیلم بلند من فضایی مدرن دارد و شاید به همین خاطر است که آنچه تا کنون ساخته ام در خارج از ایران بیشتر مورد توجه قرار می گیرد.

من تازه اول راه هستم و کسب تجربه می کنم اما سبکی را با فیلم های کوتاهم شروع کردم و نشانه هایش را در اولین فیلم بلندم یعنی «دریاچه ماهی» ادامه دادم. فیلمنامه این اثر طرحی از خودم بود که توسط دکتر مصطفی رستگاری به نگارش درآمد. این فیلم ملودرام عاشقانه زنانه ای است که از بسترجنگ  شروع می شود و شخصیت ها را تا زمان حال درگیر خود می کند. اگرچه همه چیز از جنگ شروع می شود اما حرف ما عشق و صلح است.

* کار کردن در ژانر دفاع مقدس برای بسیاری از کارگردانان ریسک و حتی دور از دسترس است چطور شد که برای اولین کار حرفه ای تان سراغ این سوژه رفتید؟

– من به تاریخ معاصر به شدت علاقمندم و فکر می کنم ۸ سال جنگی که در بچگی ما جا خوش کرده را به این زودی نمی توان فراموش کرد. تا مادرانی هستند که با گرفتن چند تکه استخوان می میرند و زنانی که همچنان چشم انتظار نشانه ای از مردان به جنگ رفته هستند یعنی تبعات جنگ ادامه دارد. وقتی از نزدیک شاهدیم که خانواده شهدا با چه مصائبی روبرو هستند نمی توان از این ۸ سال نگفت. ما بچه های جنگ هستیم و در اطراف مان نزدیک و دور عزیزانی را در جبهه های نبرد از دست دادیم. من از نزدیک شاهد تمام اتفاقات جنگ بودم و کاملا به یاد دارم مردانی را که با ساکی در دست می رفتند و با همان ساک برمی گشتند و در این فاصله خانواده های شان چشم از در برنمی داشتند تا پدر و برادر شان از راه برسد.

* آنچه در این اثر به چشم می خورد فضای شاعرانه ای است که بعضا در واقعیت لمس نخواهیم کرد. چه اندیشه ای در نگارش طرح شمارا به این مسیر هدایت می کرد؟

– «دریاچه ماهی» منطق روایی دارد و برای شخصیت اسما؛ آن زن اثیری که پیام مهمی هم دارد منطقی طراحی شده که شاید نمود آن در دنیای واقعی سخت به تصویر بیاید ولی در عین حال قصه های روزمره در این فیلم وجود دارد و نشانه های روزمرگی کاملا مشهود است.

فضای باغ گل نمادی از ایران است که بچه های جنگ به سان گل های باغ از این مملکت حفاظت می کنند و مشاهده کردید زمانی که پا به بیرون گذاشتند چه بر سر باغ آمد. رزمنده ها عاشقانی بودند که برای حفظ خاک، جان دادند. عاشقانی که اطراف مان کم ندیدیم. سعی کردم همه اینها در دل قصه حل شود چون تمام سعیم این بود آنچه دغدغه ام بود در تصویر سمت شعارزدگی نرود.

لاله اسکندری: ساخت چنین فیلمی به عنوان کار اول قدم بزرگی برای یک کارگردان خانم است و چالش بزرگی برای خانم دوستی بوده که این فیلمنامه را طراحی کرده و جلوی دوربین برده است.

* واکنش ها نسبت به این فضای شاعرانه چگونه بود؟

– به شدت مورد نقدهایی قرار گرفتم که واقعا به حق نیستند. من به عنوان فیلمساز کار خود را به خوبی انجام دادم از این بعد و حمایت و دیده شدن فیلم و حمایت از ژانر ملی مان کار تهیه کننده و مسئولان است. چرا به عنوان یک زن فیلم اولی حمایتی از من نشد و بدون داشتن سرگروه  و فقط با چند سانس محدود چرا فیلم من اکران شد.

با اینکه با عواقب سوژه ای که برای اولین کار بلندم انتخاب کردم آشنا بودم  اما به خاطر دغدغه هایم خودم را وارد میدان مین کردم. من هم مثل بسیاری از اهالی این حرفه می توانستم فیلم اجتماعی ساده بسازم و مطمئن باشم خوب فروش می کند و به این موضوع واقف بودم که این تلاش را برای هر فیلم دیگر می کردم گیشه بهتری داشت اما من به دیده شدن فیلمم فکر می کنم و ماندگاری اش. به همین خاطر از مسئولان توقع دارم که «دریاچه ماهی» را حمایت کنند.

* خانم اسکندری نقش اسما در زمره کاراکترهایی است که پتانسیل تحلیلی دارد. وقتی با فیلمنامه مواجه شدید چه تعبیری از آن داشتید؟

لاله اسکندری: به طور کل از روز اولی که با این پروژه روبه رو شدم به نظرم آمد فیلمنامه سختی است و همیشه منتظر بودم ببینم در اجرا چه اتفاقی برای آن می افتد . زمانی که کار را خواندم می دانستم ایفای نقش اسما کار راحتی نیست چراکه متن با آنچه که قرار بود ساخته شود از مسیر پیچیده ای گذر می کرد و باید خیلی دقت می کردم درست جلو بروم.

این کاراکتر ویژگی هایی داشت که با آخر قصه  گره خورده بود و در نتیجه برای ایفای آن لازم بود این فضای مستند گونه را کاملا بشناسم تا هیچ اغراقی در کار نباشد. بازی در نقش اسما نیاز به اکت زیادی نداشت و فاصله ها همیشه برای این کاراکر رعایت می شد. با تمام نگرانی که از بابت آن وجود داشت اما خوشحالم که در بازخوردها نظرات مثبت زیادی را شنیدم.  این نقش برایم جذاب بود چون پیش از این کارهایی که انجام داده بودم تا این حد سیال و روان نبودند و با اسما احساس کردم وارد دنیایی متفاوت شده ام.

* برای خانم ستاره اسکندری چطور؟

ستاره اسکندری : زمانی که خانم دوستی پیشنهاد داد من و لاله در این قصه حضور داشته باشیم من سخت تر قبول کردم چون همانطور که به کارگردان هم گفتم تماشاگر تصوری از من دارد که سخت باور می کند بازیگری در سن و سال من در این موقعیت سنی قرار بگیرد اما در جلسات متعدد در این باره بحث کردیم و در نتیجه حضور من در این فیلم رقم خورد.

* به عنوان دو خواهر در فیلمی حضور پیدا کردید که اگرچه دلیل اصلی حضور بحث شباهت است اما قرار نبود خواهرانه بازی کنید.

ستاره اسکندری: بله. شباهت معنایی من و لاله در انتخاب بازیگر خیلی نکته مهم و قابل بحثی بود. تا کنون بارها شرایطی پیش آمد که قرار بود در فیلمی نقش خواهر لاله را ایفا کنم اما هر بار به دلیلی این اتفاق نیفتاد و آثاری چون «خاک سرخ» یا «مرگ تدریجی یک رویا» و … نقش خواهر با بازیگران دیگری رقم خورد. تنها تجربه همکاری ما «رقص پرواز بود» که در یک تک سکانس پیری لاله را بازی کردم.

جالب اینکه بعد از همه این ها از طرف مریم دوستی پیشنهادی برای این همبازی شدن ارائه شد که با همه کارهای قبلی تفاوت داشت و قرار بود شباهت ما تصویری بیش از شباهت دو خواهر باشد.

* انتظار به معنی ذات کلمه اش حرف اصلی این فیلم بود. چه برداشتی نسبت به این واژه در ایفای نقش اسما و فروغ داشتید؟

لاله اسکندری: به این فکر می کردم که هنوز هم مادرانی هستند پس از این همه سال  در انتظار فرزند به سر می برند. در همین راستا یکی از تکان دهنده ترین خبرهایی که اخیرا با آن مواجه شدیم قصه حسن عباسی بود که بعد از سی و چند سال پیکرش پیدا شد و روز تشییع اش مادر او با شنیدن خبر بازگشت پسر انتظارش به پایان رسید و گویا دیگر کاری در این دنیا نداشت. این انتظار در خانواده های زیادی بوده و هست که مواجه شدن با هر کدام مو به تن مان راست می شود. این اتفاقات به اشکال مختلف وجود دارد و این انتظارها هنوز تازه است و تا زمانی که به نتیجه نرسد آدم منتظر در این فضاهای خیال گونه زندگی می کند.

ستاره اسکندری: در زمان کوتاهی بعد از جنگ فیلم هایی در این ژانر دیدیم که رنگ و بویی از واقعیت نداشتند. یعنی قهرمان ها آدم هایی بودن که پای شان روی زمین نبود و شخصیت پردازی ها در هاله ای از تقدس نوشته می شد. بعدها رسول ملاقلی پور و احمدرضا درویش و … آمدند و تصویر فضای جنگ را کمی واقعی تر کردند و از طرفی بیشتر به خانواده های رزمندگان و شهدا پرداختند. امروز کمی از جنگ فاصله گرفتیم و در حال پیدا کردن معناهای مان هستیم. برای من به عنوان بازیگر و کسی که در زمان جنگ تحمیلی زیست کرده زن های منتظر در مقام مادر، خواهر، فرزند و عاشق دغدغه همیشه بوده و هست. این انتظاری که هرگز تمام نمی شود و ما فقط از جنگ حرف می زنیم بدون اینکه یادمان باشد اگر این جنگ ۸ سال طول کشید تا ۵۰ سال بعد آسیب هایش ادامه دارند.

* پرداختن به روابط بین اعضای یک خانواده در نبود پدر از نکات قابل تاملی بود که سریع از آن عبور کردید. دلیل خاصی داشت؟

مریم دوستی: البته نمی خواستیم زیاد وارد حاشیه شویم به همین خاطر به این صحنه ها خیلی نپرداختیم ولی لازم بود به این مهم اشاره شود که بچه ها خیلی با مادرارتباط نمی گیرند چون هرکس در فضای خودش سیر می کند و گویا دنیای هر کدام به قدری با یکدیگر متفاوت است که کاری با یکدیگر ندارند.

ستاره اسکندری: آسیب نبود پدر خانواده را تبدیل به ۳ جزیره جدا از هم کرده که مادر هم نمی تواند این جزیره ها را به هم وصل کند. برخلاف تصور عموم که دختر می تواند ادامه راه مادر باشد اما همیشه هم اینطور نیست و سکوتی که بین شان است یعنی آنها هیچ پلی برای ارتباط بیشتر پیدا نمی کنند.

لاله اسکندری: در حال حاضر بیش از ۳۰ سال از جنگ می گذرد و طبیعتا این فاصله هرچه بیشتر شود فضایی که از جنگ به تصویر می آید متفاوت تر است. در سال های اول سینمای جنگ مستندگونه تر بود و بیشتر قصه ها از دل جبهه روایت می شد بعد از مدتی اتفاقات پس از جنگ برجسته تر شد و خانواده ها مورد توجه قرار گرفتند. در «دریاچه ماهی» هم تصویری از خانواده را دیدیم که شاید پیش از این کمتر مورد توجه فیلمسازان بود.

* چه بخشی از این کار برای تان جزو سکانس های خاص تری بود؟

ستاره اسکندری: یکی از جذاب ترین نقاط فیلم برای من شناخت شخصیت رضا روشن است. زمانی که به واسطه حضور یک آدم امیدوار می شوی اما با یک کشف همه چیز فرو میریزد. علاوه بر آن سکانسی که لاله از کنار من عبور می کند را بسیار دوست داشتم و انقدر برایم دلچسب بود که دلم می خواست این صحنه برایم مدام تکرار شود.

* رضا روشن به عنوان پارتنر اسما ترکیب تضادی همراه با ترادف بود. در عین حال مثلث نامحسوسی که با آمدن فروغ شکل می گیرد این معنی را پررنگ تر می کرد. چه نکاتی در ایفای این معنا مدنظرتان بود؟

لاله اسکندری: اسما هیچ دیالوگی با فروغ ندارد چون او اگرچه به لحاظ زمان مربوط به امروز نیست اما جلوتر را میبیند و وقتی فروغ پا به باغ می گذارد رسالت خود را تمام شده دیده و از کنارش عبور می کند. این دقیقا مثل ماموریت هایی است که همه ما شاید در زندگی احساسش می کنیم.

درباره کاراکتر رضا روشن هم که نقش مقابل من بود می گویم او را زمانه پیر کرد. در جلسات دورخوانی و تمرین اصرار همه ما بود که این تضاد احساس شود. اسما یکی از همه آن زنانی است که همسرش به جنگ رفته و سرنوشتی پیدا کرده که اصلا قابل پیش بینی نیست و هیچکس از آن خبر ندارد.

* شما در زمره بازیگرانی هستید که نقش زنان در حوزه دفاع مقدس را به انواع متکثر ایفا کردید. چه انگیزه ای از قبول همه این نقش ها داشتید؟

لاله اسکندری: من به عنوان بازیگر خوشحالم که در ژانر دفاع مقدس نقش زنان متعددی را در قالب های گوناگون بازی کرده ام و هر یک از این دغدغه ها را با نگاهی متفاوت ایفا کرده ام اما فقط خدا می داند در آن سال ها و پس از آن چه بر این زنان در دنیای واقعی گذشته و احساس می کنم هرچه از آنها بگوییم باز هم عمق احساس و درد در کلام نمی گنجد.

مجموعه «خاک سرخ» شاید اولین کار جدی برای من در بازیگری است که تجربه کاملی بود. کامل از این نظر که باعث شد برای اولین بار به خرمشهر بروم و از نزدیک شرایط زندگی خانواده های درگیر جنگ را ببینم و با دردهای شان آشنا شوم. جنگ ما تجواز به خاک کشور بود و برای همین دفاعش هم مقدس است. اگرچه خوش اقبالی من بود که ۵ سریال و ۳ فیلم سینمایی در این ژانر بازی کنم اما بعد از این هم نگاه جدی تری به موضوع جنگ خواهم داشت و چون خیلی اهمیت دارد بدانیم چه تصویری از این زنان نقش بسته می شود.

ستاره اسکندری: گاهی به لاله می گویم این چه اقبالی است ایفای نقش در دو سریال که از صحیح ترین آثار ساخته شده در ژانر دفاع مقدس است پیشنهاد شده اما هر بار به دلیلی اتفاق نیفتاده است. من بر خلاف لاله در حوزه دفاع مقدس خیلی کار نکردم و همیشه می گویم سینمای دفاع مقدس چند نقش دلچسب به من مدیون است. اگر چه در سریال «شوق پرواز» و تئاتر «هم هوایی» حضور داشتم اما همیشه از کنار نقش عبور کردم و خوشحالم که در «دریاچه ماهی» این فرصت داست داد تا نماینده زنانی باشم که اگرچه در جریان جنگ لطمه دیده اند اما هیچ وقت دیده نشدند.

* به خاطر اولویت های تان بود یا دلیل دیگری داشت؟

ستاره اسکندری: اتفاقا دفاع مقدس برای من خیلی جدی است. ۸سال جنگ بخشی از این تاریخ این مملکت است که متاسفانه برخی مردم گاهی فراموشش می کنند. سینما یکی از راه های دسترسی به تاریخ را فراهم کرده و فراموش شده ها را یادآوری می کند. من شخصا از ذات جنگ متنفرم و دلم نمی خواهد در هیچ کجای دنیا شاهد این صحنه ها باشم اما وقتی جنگی ۸ ساله به ما تحمیل شد و ایستادگی مردان سرزمینم را دیدم که از ذره ذره خاک میهن دفاع کردند به خودم می بالم و از داشتن این غیرت مردانه سربلندم. من به عنوان بازیگر دلم می خواهد بتوانم عمق درد و آسیب ها را به نمایش بگذارم تا همه بدانند چه رنج هایی را این مردان با غیرت و خانواده های شان متحمل شدند.

* به دور از صحبت های شعاری و کلیشه ای ارزشی بودن یک اثر یا عمل یعنی چه؟

ستاره اسکندری: صحبت راجع به جنگ، مذهب، اعتقادات آرمانها و اندیشه ها در روزگار امروز به شعار و ریا تبدیل شده و شرایطی داریم که بازیگر نمی تواند از علقه های واقعی اش حرف بزند. گاهی بیان این اعتقادات شعارزدگی می آورد و در نتیجه برخی افراد بی دغدغه و بی علاقه از این صحبت ها سوء استفاده می کنند. امروز دوباره برای جنگی خارج از مرزها فرزندان این مملکت شهید می شوند و من بازیگر نمی توانم احساسم را بیان کنم چون  از ترس اینکه انگ ریا به من نزنند سکوت می کنم. گاهی فکر می کنم اگر نقشی که در این ژانر دلم می خواهد بازی کنم به من پیشنهاد نشود مجبور می شوم خودم دست به کار شوم و فیلم بسازم.

* تکنیک و تجهیزات در این حوزه چقدر به فیلمساز کمک می کند؟ به نظر شما جوانان در پیشبرد سینمای تاثیرگذار دفاع مقدس چه نقشی دارند؟

مریم دوستی: نسل جدیدی به سینما وارد شده اند که غالبا یا تحصیلات آکادمیک دارند یا به تجربه های خوبی رسیده اند و به پشتوانه آن ادامه راه می دهند. ضمن اینکه در این عصر، تکنولوژی هم اضافه شده و من به عنوان مدرس، طراح چهره پردازی و داور جشنواره های کوتاه دنیا سال های قبل تر که هنوز تجهیزات به این اندازه رایج نبود برای فیلم هایی که از ویژوال درست استفاده می کردند امتیاز ویژه ای قائل می شدم چون نشان دهنده این بود که فیلمساز قدرت ریسک بالایی دارد و می خواهد فضای تصویری تازه ای را به سینما وارد کند. این فیلمسازان حرفی برای گفتن دارند و میخواهند خودشان را ثابت کنند و باید از آنها حمایت شود. در غیر این صورت استعدادهای شان جایی دیده نمی شود.

* و حرف آخر؟

– مریم دوستی زنی است که سنش به جنگ نمی رسد و چنین ریسکی کرده تا دغدغه هایش را به تصویر بکشد ولی به جز تعدادی خاص، هیچکس برای حمایت از من قدمی برنداشت. تنها فروش فیلم من سینما آزادی است با اینکه ظاهرا چند سینما دارم اما اکران های پراکنده که بیشترشان صبح است قطعا کمکی به فروش فیلم نمی کند.

«دریاچه ماهی» در سینمای ایران خواهد ماند حتی اگر در اکران به آن کم لطفی شود. به هر حال همه ما خوب می دانیم فیلم های ژانر دفاع مقدس و انقلاب اگر تبلیغ و حمایت نشوند اوضاع جالبی نخواهند داشت. البته در این بین لازم است از کسانی که پای کار ایستاندند تشکر کنم. علیرضا تابش مدیرعامل بنیاد سینمایی فارابی و حبیب ایل بیگی قائم مقام این بنیاد بسیار زحمت کشیدند و محمد حمزه زاده و غلامرضا فرجی نیز با اضافه کردن چند سینمای تک سانس به کمک فیلم آمدند که از همه این عزیزان تشکر می کنم.

ما جزو هنرمندانی هستیم که ظاهر و باطن مان فرقی ندارد و تمام این سال ها تغییری در رفتارمان نداشتیم. فیلمنامه های دیگری در این حوزه نوشته ام اما وقتی می بینم مدیران و مسئولان حتی گوشه چشمی به این کار نداشته اند من هم انگیزه و شوقم را از دست می‌دهم . نمی دانم بعد از این چه تصمیمی باید بگیرم.

نوشته سینمای دفاع مقدس یک نقش خوب به من بدهکار است/ در جنگ از عشق و صلح حرف می‌زنم اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

فرزاد حسنی اجرای این برنامه را برعهده داشت و در ابتدای مراسم گفت: غیرممکن است فرزند شهید در قاب سینما اثری را به نمایش بگذارد و به دست صاحبان اصلی خود نرسد. این فیلم در سنوات آینده نیز صاحب اصلی خود را پیدا خواهد کرد.

در ادامه مراسم، علیرضا تابش، مدیرعامل بنیاد سینمایی فارابی ضمن خوشامدگویی به مهمانان گفت: سلام به همه شهدای جنگ تحمیلی و انقلاب اسلامی و سلام بر شهداى مدافع حرم، تا شهید حججی عزیز، در آستانه هفته دفاع مقدس و ماه محرم هستیم و درود می‌فرستیم به همه شهدای عزیزمان و قدردانی می‌کنم از تشریف فرمایی عوامل فیلم «دریاچه ماهى»، هنرمندان عزیز و گرامی، مدیران سازمان سینمایى  و خانم‌ها و آقایانی که دعوت ما را پذیرفتند و در این جمع خودمانی شرکت کردند.

وی افزود: بیش از یکصد سال از تاریخ پر فراز و نشیب سینمای ایران می‌گذرد و باید اذعان داشت در سینمای نوین ایران پس از پیروزی انقلاب اسلامی، اهالی سینما با آثارشان نقش و سهم بسیار مهم و ارزشمندی در بازتاب رشادت‌ها و ایثار مردم کشورمان داشته‌اند، و رزمندگانی که جانانه در مصاف دشمن قرار گرفتند و دفاع شرافتمندانه کردند.

مدیرعامل بنیاد سینمایی فارابی با تاکید بر اینکه شاید ناب‌ترین لحظه‌های سینمای مقاومت و پایداری، لحظه‌هایی است که مخاطب در سکانس‌ها و پلان‌های فیلم‌های ماندگار پس از انقلاب آن را به خاطر سپرده است، بیان کرد: کارنامه درخشان سینماى ایران در حوزه دفاع مقدس و پایداری کاملا شفاف و روشن است همین طور هنرمندان و سینماگرانی که خودشان از خانواده‌های ایثارگران هستند. چرا که ایرانی‌ها در محیط خانوادگی‌شان، افتخار زیستن با جانباز، شهید یا رزمنده‌ای را دارند و میراث‌دار مقاومت هستند. همه ما جزو یک پیکره هستیم و قلب و دلمان برای عزت و سربلندی ایران اسلامی می‌تپد و به آرمان‌هایی که شهدای ما داشتند وفاداریم، به خصوص هنرمندانی که در عرصه هنرهای نمایشی و سینما نقش آفرینی می‌کنند.

وی ادامه داد: وظیفه خود می‌دانیم از همه هنرمندانی که در سه دهه گذشته بابت ترویج آرمان‌هاى انقلاب اسلامی لحظات خیلی ارزشمندی را برای مردم شریف ایران و جهانیان خلق کردند، قدردانى کنیم، واقعیت این است که «سینما» صدا و تصویر ملت ایران است و سینماى نوین ایران پس از انقلاب چهره دیگرى از واقعیات ایران را ترسیم کرد.

تابش توضیح داد: چند وقت پیش جلسه‌ای با پژوهشگر فرانسوى خانم «انیس دو ویکتور» در فارابی داشتم، ایشان پژوهشی راجع به سینمای ایران، سینمای جنگ و تحلیل سینمای شهید آوینی دارد. این پژوهشگر در تحلیل خود می‌گفت؛ ایرانى‌ها ملت مقاوم و شگفت انگیزى هستند، ایران به عنوان کشورى که صاحب سینماست و سالها درگیر جنگ بوده، در مقایسه با کشورهایی که مدتی دچار جنگ و بحران شده‌اند و دارای سینما هم بودند. اغلب این کشورها در دوره جنگ، سینماهایشان به دلیل ناامنی تعطیل شده. اما پژوهش خانم انیس نشان می‌دهد که در جنگ هشت ساله مردم ایران با صدام بعثی، نه تنها سینماها تعطیل نشد بلکه سینماگران ما با شوق و چنگ و دندان، زیر بمباران در فضای کاملا جنگی فیلم ساختند و مهم تر اینکه مردم ایران در آن ناامنی و فضای فوق العاده ترسناک آن روزها، مقابل سینماها صف کشیدند و بلیت فیلم خریدند و آثار سینماگرانشان که در محیط جنگ ساخته می شد را می دیدند؛ او این موضوع را در کتابش به عنوان یک استثناء در کشورهای دارای سینما ذکر می کند.

تابش در ادامه با اشاره به اینکه پیوند مردم با سینما، پیوندی ناگسستنی است و سینما جزوی از هویت ملی ایرانی‌ها شده است افزود: از همه تلاش‌ها و کوشش‌های اهالی شریف سینما در پاسداشت مقام رزمندگان و ایثارگرانی که مظلومانه و با سختی دوران پر زحمت جنگ را تحمل کردند و رنج کشیدند قدردانى می‌کنیم.

تابش افزود: در دوره جدید کارگروه سینماى مقاومت در بنیاد تشکیل شده است که هدف از تشکیل این کارگروه، برنامه‌ریزی تولید محصولات سینمای ایران در حوزه سینمای مقاومت است.

وى در ادامه گفت: همگرایی و هم‌افزایی نهادهای سینمایی در حمایت از آثار سینمای مقاومت ضرورت دارد و به همین منظور اعضای کارگروه سینماى مقاومت، ترکیبی از کارشناسان فرهنگی، هنرمندان و مسئولان خبره و دغدغه‌مند در این حوزه هستند.

تابش یادآور شد: در بنیاد سینمایی فارابی کنار سایر نهادهای دیگر سینمایی، حامی سینمای مقاومت و پایداری است و طی سال ۹۲ تا ۹۶ (در این چهار سال گذشته) بنیاد فارابى از ١٧ فیلم سینمایی با مضمون انقلاب اسلامی، مقاومت و پایداری حمایت کرده و فیلم «دریاچه ماهی» یکی از این فیلم هاست. طى سال‌هاى قبل بنیاد فارابى به فیلمسازان جوان توجه ویژه داشته، چرا که ورود نسل جدیدی از بانوان به سینما و تشویق این سرمایه‌ها به ساختن آثار ارزشمند معنوی و فیلم‌های مربوط به پایداری و مقاومت مد نظر ما بوده است و ما هم در کنارشان به عنوان حامى، کمک حالشان بودیم. سال گذشته خانم منیره قیدی با فیلم «ویلایی‌ها» و امسال خانم مریم دوستی با فیلم «دریاچه ماهى» و انشالله سال آینده چند فیلمساز نوگرا هستند که فیلمنامه‌هایشان را ارائه دادند تا در شورای مقاومت بنیاد فارابی بررسی شود و امیدواریم با کیفیت به تولید منجر شوند.

سپس «پرواز همای» قطعه ای را به شهدای غواص تقدیم کرد که مورد تشویق حاضران قرار گرفت.

در ادامه مراسم مریم دوستی کارگردان فیلم «دریاچه ماهی» ضمن تشکر از علیرضا تابش و حبیب ایل بیگی در جریان تولید این فیلم گفت: اگر لطف و حمایت این دو نفر نبود این فیلم ساخته نمی‌شد.

وی افزود: از آغاز اکران فیلم تا امروز اولین سوالی که از من پرسیده می‌شود این است که چرا برای ساخت نخستین فیلم به سراغ سینمای دفاع مقدس رفتم؟ ژانری که کار هر کسی نیست، من کاری کردم که مردان فیلمساز هم از آن می‌ترسیدند. این اتفاق نادانسته نبود و من به واسطه تجربه، شناخت و عشقی که به شهدا داشتم ادای دینی در وجودم احساس می‌کردم و وسیله‌ای بهتر از زبان سینما و زبان هنر پیدا نکردم.

دوستی ادامه داد: در کجای جهان ایستادیم؟ در امن ترین جای جهان در حالی که در کشورهای همسایه جنگ و ستیز است؛ ما این امنیت را مدیون خون شهدا هستیم.

دوستی سپس بیان کرد: سینما جای بازی‌های سیاسی نیست جای حرف دل است و حرف حساب. ذره بین نیست که یکی را بیش از حد بزرگ کند و دیگری را کوچک. سینما جای سلیقه فردی و جناحی نیست. سینما بیلبورد تبلیغات نیست که یکی را برند زودهنگام کند و دیگری را پلاسکویی ناکام. سینما پل ارتباط میان تکریم عشق است و حقیقت و زندگی. مگر می شود ۸ سال تاریخ معاصر را نادیده گرفت مگر می شود مدافعان عاشق حرم را فراموش کرد. مگر عاشورا یک روز نبود و هزاران سال تکرار. تاریخ پدران، برادران و همسرانی است که برای عزت وطن پا دادند، دست دادند، جان دادند ولی خاک وطن نداند، پرچم ندادند. این است قصه کانال ماهی من، دریاچه ای که هزاران استخوان هنوز هم در انتظار پیدا شدن و بازگشتند.

سپس مریم مهدی پور همسر شهید هادی باغبانی، خواهر شهید علی امرایی، فرح روز فاتحی مدیرعامل بنیاد آیه‌های ایثار و تلاش و اعظم بروجردی کارگردان و نمایشنامه نویس به روی صحنه آمدند تا آیین تقدیر و تجلیل از عوامل فیلم توسط بانوان انجام شود.

ستاره اسکندری، لاله اسکندری، علی دهکردی، حدیثه تهرانی، صحرا اسداللهی، سعید سعدی، مرتضی خان محمد (مدیر فیلمبرداری)، آزاده قوام (طراح لباس)، محسن بابایی (طراح گریم)، کیوان مقدم (آهنگساز)، آرش معیریان (مشاور کارگردان و تدوین)، پیمان شیرخانی (مدیر تولید)، یاسر سلیمانی (مدیر تدارکات)، رضا انصارین (جلوه‌های ویژه بصری) و اوژن اشرفی (اصلاح رنگ) مورد تقدیر قرار گرفتند.

در پایان تابلوی پوستر فیلم توسط مدیران سینمایی و فرهنگی، عضو شورای شهر تهران، عوامل و بازیگران فیلم، خانواده شهدا و … امضا شد.

در این مراسم علیرضا تابش مدیرعامل بنیاد سینمایی فارابی، احمد مسجدجامعی عضو شورای اسلامى شهر تهران، دکتر محمدجواد حق شناس رییس کمیسیون فرهنگی شورای اسلامی شهر تهران، حبیب ایل‌بیگی قائم مقام بنیاد سینمایی فارابی، ابراهیم داروغه‌زاده معاون ارزشیابی و نظارت سازمان سینمایی، سید روح‌اله حسینی رییس مدرسه ملی سینمای ایران، خانواده شهید امرایی، خانواده شهید باغبانی، اعظم بروجردی کارگردان و نمایشنامه نویس، فرح روز فاتحی مدیرعامل بنیاد آیه‌های ایثار و تلاش، کامران مجیدی، مجید توکلی و … حضور داشتند.

نوشته اکران خصوصی فیلم «دریاچه ماهی» برگزار شد/ تابش: بنیاد سینمایی فارابی حامی سینمای مقاومت است اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

اسکندری بازیگر سینما و تلویزیون درباره فعالیت های اخیر خود به سوره سینما گفت :این روزها مشغول بازی در فاز دوم سریال «بی‌قرار» هستم که فاز اول آن روی آنتن رفته بود و بدلیل استقبال مردم از فضا و داستان وارد فاز جدید شد و علاوه بر هنرمندان عزیزی که پیش از این با ما همکاری داشتند، تعدادی هم به ما اضافه شده اند. حدود ۴۵ روز از تصویربرداری گذشته و در کنار هنرمندانی چون محمدرضا شریفی‌نیا، کامران تفتی، محمد صادقی، سارا خوئینی‌ها، کمند امیرسلیمانی و مریم بوبانی، بازیگرانی چون پژمان بازغی و امیرحسین صدیق به کار اضافه شده‌اند.

وی با بیان اینکه من تا پایان این مجموعه در کنار دوستان خواهم بود افزود: فکر می کنم حدود ۴ تا ۵ ماه زمان برای پایان کار لازم است و من هم در حال حاضر تمام انرژی خود را صرف این مجموعه تلویزیونی می‌کنم. بدلیل اینکه اصولا اهل فعالیت همزمان در چند کار نیستم و با روحیه من سازگاری ندارد. همزمان کار کردن نیاز به هماهنگی دقیق و شرایط خاص دارد. من ترجیح می‌دهم روی یک کار تمرکز داشته باشم و نتیجه خوبی بگیرم.

اسکندری درباره پیش‌بینی و استقبال مردم از این مجموعه تلویزیونی گفت: به نظرم با مدت زمان کوتاهی که از پخش این مجموعه گذشته مردم استقبال خوبی داشتند و فضای آن را دوست دارند، اما شرایط نبود تا سال گذشته کار ادامه پیدا کند. از طرفی هم با وجود تولیدات انبوهی که صورت می گیرد و سریال هایی که از ماهواره پخش می شود ، مردم به سریال های بلند هر شبی عادت کرده‌اند و برای اینکه در رقابت از آنها باز نمانیم باید سریال های پرکشش و خوش ریتمی تولید شود. این مجموعه هم این ویژگی ها را دارد و فکر می کنم از آن استقبال می‌شود.

سریال «بی‌قرار» به کارگردانی فلورا سام و تهیه‌کنندگی مجید اوجی ساخته می‌شود.

نوشته فعالیت همزمان در چند پروژه با روحیه من سازگار نیست/ مخاطب به دنبال سریال هرشبی است اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

نوشته عکس‌های اکران خصوصی «چند متر مکعب عشق»/ استقبال سینماگران از فیلم اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

مهدی صبایی بازیگر سریال تلویزیونی «دولت مخفی» درباره حضور خود در این مجموعه به سوره سینما گفت: شخصیت جواد که من ایفای آن را بر عهده داشتم از ویژگی های مثبت و دراماتیک برخوردار بود، در واقع جواد یک جوان جنوب شهری متعصبی است که فارغ از هر گونه تفکر ، جناح و قشری از ملیت خود دفاع می‌کرد و با هموطنان خود برای یک هدف می‌جنگید.

وی ادامه داد: گریم جواد هم برای من جالب بود و در کنار این ویژگی شخصیتی و چهره پردازی خاص این نقش ، من پس از سالها که در مجموعه دفاع مقدسی «بازگشت پرستوها » حضور پیدا کرده بودم ، این بار دوست داشتم در یک مجموعه مرتبط با اسرای جنگی حضور داشته باشم و در واقع به نوعی به این عزیزان ادای دین کرده باشم. امیدوارم با توجه به شرایطی که وجود داشت بخوبی از عهده ایفای این نقش برآمده باشم .

صبایی در ادامه به ویژگی های شخصیتی جواد اشاره کرد و گفت: این نقش همانطور که گفتم نقاط بارزی داشت و از یک نقطه مشخص آغاز می‌شد و در یک نوسان و تحول منطقی به راه خود ادامه می داد و رشد می کرد تا جایی که آرام آرام متحول شده و علاوه بر تعصب ملی که نسبت به دوستان و کشور خود دارد، در زمینه مذهبی هم با یک استحاله مواجه شده و حتی نماز جماعت هم می‌خواند که تمام این بالا و پایین های نقش علاقه من را نسبت به پذیرفتن آن بیشتر کرد.

وی با بیان اینکه جواد در واقع یک اسیر نا آرام و وطن پرست مطلق است ادامه داد: از جنبه دیگر باید به این اشاره کنم که به واقع در مسیر نگارش این فیلمنامه تحقیقات و پژوهش درتی انجام شده بود و نتیجه آن فیلمنامه ای روان و سالم شد و اکثر فضاها و شخصیت ها و اتفاقاتی که می افتد نزدیک ترین مسائل به واقعیت است، هر چند که در مواقعی به دلیل عمیق بودن ظلمی که به اسرا شده بود ، نمی‌شد آن را به تصویر کشید.

بازیگر سریال «روزگار جوانی» افزود:گروه در مدت حدود ۶ ماه که فعالیت می کردند شرایط بسیار سختی را پشت سر گذاشتند و اکثر تصاویر نماهای بلندی است که با سختی زیاد گرفته شده و حتی در برخی از سکانس ها ما مجبور بودیم در سرما پلان های مربوط به تابستان را با لباس های کم بگیریم و یا در زیر باران قرار بگیریم که منجر به بیماری بسیاری از دوستان از جمله خود من شد که بیش از ۵ بار دچار سرماخوردگی شدم و در مجموع کار را به پایان رساندیم.

صبایی تاکید کرد: فارغ از هرگونه شعار و تظاهر امیدوارم با نتیجه ای که حاصل شده است ، حق مطلب را ادا کرده باشیم. حتی اگر تعداد کمی را هم تحت تاثیر قرار داده باشیم بسیار باعث خرسندی است ، زیرا این افراد ارزشمند هستند و کار بزرگی کرده اند که باید به آنها ارج نهاد و همچنین دست مادرانشان را به خاطر تربیت چنین فرزندانی بوسید که با تمام وجود و برای دفاع از خاک وطن خود از جان مایه گذاشته‌اند.

وی در پایان با اشاره به بازخوردهای مردم در برابر پخش این مجموعه تلویزیونی گفت: ما تمام تلاش خود را انجام دادیم و تا جایی که من با مخاطبان مواجه شدم ، بازخوردهای مناسبی دریافت کرده ام، اما فکر می کنم که شبکه و ساعت پخش یک مجموعه در دیده شدن یک اثر بسیار موثر است. اگر این مجموعه هم در شبکه دیگری پخش می‌شد بیش از اینها مخاطب داشت، هر چند که کار ارزش‌های خاص خود را دارد و با وجود تعدد مجموعه هایی که در حال حاضر از شبکه های مختلف روی آنتن می‌رود مورد استقبال واقع شده است.

نوشته دوست داشتم به اسرای جنگی ادای دین کنم/ «دولت مخفی» فیلمنامه روان و درستی دارد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

اسکندری به سوره سینما گفت: به تازگی بازی ام در مجموعه « بی‌قرار» به کارگردانی فلورا سام و تهیه کنندگی محمدعلی تفکر به پایان رسیده است. برای تصویربرداری این مجموعه در مشهد اقامت داشتیم و من چند روز قبل به تهران برگشتم. این مجموعه یک سریال مناسبتی است که ۱۰ روز آخر ماه صفر پخش می‌شود، هم اربعین حسینی را در بر می گیرد و هم شهادت امام رضا (ع) را. این سریال از شبکه اول پخش می شود.

وی افزود: در این سریال با دوستانی مثل محمدرضا شریفی‌نیا، گوهر خیراندیش، محمد صادقی، کامران تفتی، علی قربانزاده، سارا خوئینی‌ها، مریم بوبانی، مریم سلطانی و … همبازی شده ام. تجربه جذابی بود، چون باید سه مقطع سنی را بازی می کردم . نام کاراکترم رعنا بود و به این سبب که این نقش، دختری است که درگیر کارهای خلافی شده ، در آوردن آن برای خودم بسیار تازگی داشت. رعنا دستگیر می شود و وقتی بعد از ۵ سال به خانه بر می گردد، دیگر هیچ چیز مثل سابق نیست.

اسکندری توضیح داد: در سال های اخیر در هر پروژه ای شرکت داشتم متوقف شد و این موضوع باعث تعجب من شده بود. به همین دلیل همکاری با آقای اوجی را به فال نیک می گیرم و با توجه به اینکه در پشت دوربین هم خاطره های خوبی از این همکاری رقم خورد، بسیار به موفقیت این مجموعه امیدوار هستم. من ۱۰ سال قبل «مشق عشق» را در دفتر آقای اوجی به کارگردانی بهرام بهرامیان تجربه کردم و خوشحالم که باز این تعامل به خوبی شکل گرفت.

این بازیگر درباره دیگر کارهای خود گفت: مجموعه «دولت مخفی» یکی دیگر از سریال هایی است که در آن بازی کرده بودم و اتفاقا بازی من تمام شده بود، اما به دلیل مشکلات مالی این سریال ۱۱ ماه متوقف مانده بود. خوشبختانه دوباره تولید این سریال از سر گرفته شده است. قبلا حسن برزیده این مجموعه را کارگردانی می کرد. در این سریال هم در دو مقطع سنی مختلف به ایفای نقش می پردازم. یک زمان اوایل جنگ و تعطیلی دانشگاه ها را در بر می گیرد و قصه در شمال کشور می گذرد. من در این سریال دختری هستم که باید برای رسیدگی به امور یک باغ پدری در شمال کشور زندگی کنم. فاز بعدی سریال اوایل دهه هفتاد و بازگشت اسرا را در بر می گیرد. این ماجراها  با وجود اهمیت کمتر در تلویزیون مان تصویر شده است. در این مجموعه نیز با کسانی مثل کاوه خداشناس، مریم بوبانی، شهره سلطانی و … همبازی هستم. بیشتر از ۲۵ بازیگر اصلی در این سریال بازی دارند و فکر می کنم تولید آن تا پایان سال طول بکشد. این سریال به سفارش معاونت سیما ساخته می شود و به گمانم از شبکه دوم روی آنتن می رود.

لاله اسکندری سابقه بازی در فیلم‌های سینمایی «خانواده ارنست»، «نطفه شوم»، «آخرین نقش»، «این زن حرف نمی زند» و … را دارد.

نوشته لاله اسکندری اربعین امسال با یک سریال مهمان خانواده‌ها است اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.