به گزارش سوره سینما، نشست خبری فیلم سینمایی «گیس» با حضور محسن جسور کارگردان و سیدمهدی جوادی تهیه‌کننده این اثر برگزار شد.

این نشست ضمن احترام به ۲ شهید محمدمهدی شاهرخی‌فرد و حمزه جهان‌دیده آغاز شد.

سید‌مهدی جوادی تهیه‌کننده این فیلم در ابتدا درباره فرایند تولید «گیس» گفت: تقریبا بخش عمده این فیلم در شهر ماهشهر فیلمبرداری و تولید شد. اواسط فیلمبرداری که کشور ایران مورد حمله رژیم صهیونسیتی قرار گرفت این ۲ شهید که در سامانه پدافندی فعالیت می‌کردند به شهادت رسیدند. ما به جهت پاسداشت این ۲ شهید قصد داشتیم، این نشست را به این ۲ شهید عزیز تقدیم کنیم.

جسور نیز درباره نرسیدن فیلم به جشنواره فجر سال پیش، توضیح داد: تا ماه آذر چیزی حدود ۶۰ درصد کار و چیزی حدود ۶۵ دقیقه فیلم آماده بود. بخش عظیمی از جلوه‌های ویژه آماده نشده بود و این جزو دلایلی بود که فیلم به جشنواره چهل و سوم نرسید.

جوادی درباره مضمون و انتخاب سوژه فیلم گفت: ما در حوالی سال ۱۴۰۱ مجموعه‌ای از انفجارهای آلودگی‌های صنعتی از جمله فولاد مبارکه و صنایع پتروشیمی را شاهد بودیم. این موضوع روایتی در هم‌تنیده از این دسته وقایع ۱۴۰۱ است. فیلم «گیس» به‌خودی‌خود دارای لحن است و نیاز به کارگردانی داشت که آن را باور داشته باشد. این فیلم روایت افرادی‌ است که در کارخانه‌های صنعتی چرخ‌های صنعت را می‌چرخانند اما خودشان با مسائل معیشتی به شکلی جدی مواجه هستند. این فیلم روایت افرادی‌ است که می‌خواهند ایران را بسازند و کسانی که می‌خواهند ایران را بفروشند.

جسور درباره نحوه همکاری با کاظم دانشی نویسنده فیلم، تصریح کرد: من از خانواده‌ای هستم که به وزارت نفت مربوط می‌شود و کاظم دانشی به این موضوع آگاه بود و این عامل یاری‌بخش بود. علاوه بر اینکه کاظم رفیق چندین ساله من است و آشنایی کامل باهم داریم.

وی در پاسخ به پرسشی در مورد نام فیلم، یادآور شد: خوزستانی‌ها به گاز می‌گویند «گِیس» این عبارت و نزدیکی آن با نام «گیس» به معنای مو، می‌تواند فضایی بسازد که به روایت فیلم نزدیک است.

تهیه‌کننده «گیس» درباره نبود بازیگران در نشست خبری مطرح کرد: این موضوع را باید از فاشیست‌هایی پرسید که باعث می‌شوند، بازیگران و هنرمندان از خانه خودشان یعنی فیلم فجر دور بمانند. این دومین تجربه‌ من با این موضوع است، در سال ۱۴۰۱ هم با این مسئله درگیر بودیم. چیزی که برای من مدت‌ها قابل پرسش است، این است که چرا در مورد سواد رسانه‌ای اثری تولید نکردیم. ما از تمامی بازیگران دعوت کردیم که در این نشست حاضر شوند اما به کسی اصرار نکردیم. قطعا همه ما داغدار درگذشتگان هستیم.

جسور نیز در همین‌باره بیان کرد: من همیشه دغدغه معیشت را داشتم و طبقه‌ای که دستش سخت به نان می‌رسد برای من دغدغه بوده است. ما سعی کردیم در بیان واقعیت در این فیلم دچار لکنت نباشیم و از آن طرف هم به شکلی پیش برویم که خط قرمزها را رد نکنیم.

جوادی درمورد میزان مستند بودن روایت فیلم، توضیح داد: در سال ۱۴۰۱ دستگاه زیمنسی در پتروشیمی مارون درگیر انفجار شد. مسئله این‌جا بود که این دستگاه به دلیل تحریم‌ها امکان تهیه نداشت و تصمیم بر تهیه دست دوم دستگاه بود. در نهایت ظرف ۷۷ روز این پتروشیمی بازسازی شد. بخش اعظمی از روایت بر اساس وقایع مستند پیش رفت.