هر هفته چهره‌هایی از دل سینما، موسیقی و هنر سر برمی‌آورند که با حضورشان جریان خبری هفته را شکل می‌دهند. این هفته، روایت ما به سراغ پنج چهره‌ای می‌رود که در قاب تصویر، صدای روایت یا متن ماجراهاشان، از دیگران بیشتر دیده و شنیده شدند. روایت این پنج چهره، فقط از جنس دیده‌شدن نبود، بلکه گاه طعم تلخ خداحافظی داشت، گاه از جنس بازگشت بود، گاه سوال‌هایی درباره داوری و عدالت را بالا آورد، و گاه نوایی بود از جنوب که با غم و قصه هم‌نوا شد.

علی نصیریان؛ طنین خداحافظی یک استاد

در هفته‌ای که گذشت، جمله‌ای ساده اما پُر معنا، فضای فرهنگی و هنری ایران را تحت تأثیر قرار داد: «دلم می‌خواهد بازی کنم، اما جسمم دیگر یاری نمی‌کند.» این جمله از زبان استاد علی نصیریان، در گفت‌وگو با مژده لواسانی در برنامه «درجه یک»، نه فقط یک پاسخ ساده، که به نوعی خداحافظی یک اسطوره تعبیر شد.

نصیریان، بازیگری است که کارنامه‌اش با نقش‌های فاخر و بی‌ادعا گره خورده. استادی که هیچ‌گاه به سابقه‌اش تکیه نکرد، و هر نقش را با تمام توان اجرا کرد، چه نقش‌های بزرگ و چه حضورهای کوتاه اما درخشان. اما این‌بار، او صادقانه از ناتوانی جسمی‌اش گفت؛ صداقتی که شاید برای نسل جدید هنرمندان، یک درس بزرگ باشد.

او فقط یک بازیگر نیست. خاطراتش، حرف‌ها و نوشته‌هایش، بخشی از حافظه زنده تاریخ هنر این سرزمین‌اند. کتاب خاطراتی که سال گذشته از او منتشر شد، سرشار از روایت‌هایی است که کمتر شنیده‌ایم؛ روایت‌هایی از تئاتر قبل از انقلاب، روزهای سخت بعد از آن، و مسیر تحول فرهنگ. حالا و با این حرف‌ها، انگار یک نسل، یک دوره، دارد از صحنه کنار می‌رود. نه با هیاهو، که با وقار. و این شاید تلخ‌ترین شکل وداع باشد.

صابر ابر؛ روایتی میان کنکل و تاسیان

صابر ابر این هفته به شکل ویژه‌ای در مرکز توجه بود؛ با تیزر سریال «کنکل» که قرار است از پلت فرم تازه تاسیس استارنت پخش شود، و با حضوری متفاوت در سریال «تاسیان» تینا پاکروان. دو چهره، دو نقش، و دو روایت از بازیگری که همیشه راه خودش را رفته؛ گاه در دل سینمای هنری، گاه روی صحنه تئاتر، و حالا در روایت‌های پررنگ تلویزیون خانگی.

در کنکل، او در کنار چهره‌هایی چون مهدی پاکدل، هانیه توسلی و ستاره پسیانی ظاهر شده، اما تصویری که از ابر در «تاسیان» دیدیم، او را در نقشی به‌عنوان یک مأمور ساواک، به چشم آورد. تصویری کمتر دیده‌شده از ابر که او را از نقش‌های شاعرانه قبلی‌اش فاصله می‌دهد.

اما ماجرای ابر فقط به اینجا ختم نمی‌شود. او در هفته‌های اخیر، ویدیوهایی از مجموعه مستند «تا هفت خانه آن‌ورتر» منتشر کرده؛ پروژه‌ای شخصی که سال ۹۶ ضبط شده و حالا در یوتیوب منتشر می‌شود. مستندی پانزده قسمتی با معاشرت ابر با مادربزرگ‌های ایرانی، همراه با غذا، داستان و عشق. حرکتی کاملاً شخصی و متفاوت که بار دیگر چهره انسانی و گرم او را به نمایش گذاشته است.

ابر مسیری متفاوت دارد. نه صرفاً بازیگر است، نه صرفاً هنرمند. او روایت‌گر است، چه در تصویر، چه در کلمه. و این هفته، یکی از پررنگ‌ترین هفته‌های حضورش بود.

احسان عبدی‌پور؛ کوچه‌ای میان شور و شروه

نام احسان عبدی‌پور این هفته بارها شنیده شد؛ از جشنواره «کوچه» در بوشهر تا حادثه بندر شهید رجایی. او، روایت‌گر جنوب است؛ کسی که قصه را نه فقط تعریف، که زندگی می‌کند. جشنواره کوچه، با محوریت موسیقی و شعر جنوبی، به همت عبدی‌پور و دوستانش راه افتاد تا صداهایی شنیده شوند که اغلب در حاشیه مانده‌اند. عبدی‌پور در توضیح اهداف مالی این فستیوال گفت: «اگر عایدی‌ای باشد، صرف تهیه کیف و کتاب برای بچه‌های نِدار بوشهر و آزادی زندانیان جرایم غیر عمد خواهد شد.»

اما همه‌چیز طبق نقشه پیش نرفت. حادثه دلخراش بندرعباس، فضای شاد و مردمی فستیوال را به فضایی سوگوار تبدیل کرد. عبدی‌پور، خودش دمام به دست گرفت و با شروه‌خوانی و اندوه، کوچه را به نوای همدردی بدل کرد. «جنوب خونه‌ایه با یه نخلی وسطش، یه کُناری گوشه‌ش، یه قایقِ کهنه‌ای کُنجش. یه اتاقیش اهوازه، یکیش بوشهره، یه بزرگ و پهن و قشنگیش بندرعباسه. خونه‌ای که یه چیشش گریه‌س، دیگه دست ‌و نی و نای نداره….»؛ این نوشته او، بیشتر از هر بیانیه‌ای، احساسات مردمی را منتقل کرد.

او حالا دیگر صرفاً یک فیلم‌ساز یا نویسنده نیست؛ صدایی است از دل جنوب. کسی که با لهجه‌اش، با نثر و گفتارش، جنوب را در ذهن‌ها زنده نگه می‌دارد. عبدی‌پور نشان داد حتی جشن هم می‌تواند به روایتی از همدلی و درد بدل شود، اگر راوی‌اش بلد باشد با دل حرف بزند.

مریلا زارعی؛ یک جایزه، چند روایت

نام مریلا زارعی این هفته به بهانه‌ای غیرمنتظره مطرح شد. نه برای بازی تازه‌اش، که به خاطر گفته‌های عزت‌الله ضرغامی، داور جشنواره فجر امسال. ضرغامی در برنامه «هفت» گفت: «من رأی داوران را درباره مریلا زارعی تغییر دادم، چون حفظ شأن او مهم بود.» این جمله، زارعی را به مرکز یک بحث مهم درباره عدالت در داوری‌ها برد. البته ضرغامی توضیح نداد که با چه استدلالی اهدای دیپلم افتخار بازیگری به مریلا زارعی برای فیلم «موسی» را دون شأن این بازیگر می‌دانسته و چطور توانسته باقی اعضای هیأت داوران را مجاب کند اما حالا می‌دانیم که در ویترین جوایز پایانی فجر چهل‌وسوم، یک جایزه صرفا با سلیقه عزت‌اله ضرغامی، از ترکیب جوایز حذف شده است!

زارعی در «موسی کلیم‌الله» نقش مادر موسی را بازی کرد؛ نقشی عاطفی، پیچیده و درخشان. ضرغامی توضیح داد که بازی او از دیگر نامزدها بالاتر بوده، اما ترجیح دادند جایزه اول را بدهند و دیپلم را حذف کنند، تا مقایسه پیش نیاید! همین حرف، موجی از واکنش‌ها را به راه انداخت: آیا داوری‌ها سلیقه‌ای‌اند؟ اگر بازی زارعی «فوق ستاره» بود، چرا دیپلم نه، و چرا سیمرغ نه؟

در کنار این حاشیه‌ها، خبر بازی مریلا زارعی در سریال «کوری» به کارگردانی سجاد پهلوان هم منتشر شد؛ پروژه‌ای جدید که فعلاً فقط نام او در آن مطرح شده. او همچنان در پرده سینما با «موسی کلیم‌الله» حضور دارد و برخلاف حاشیه‌ها، در اختتامیه فجر امسال با چهره‌ای آرام و شاد، برای دیگران کف زد.

زارعی سال‌هاست که نشان داده بی‌نیاز از جایزه است، اما این هفته، نام او بیش از همیشه درباره «حق» و «جایگاه» حرف زد. و این شاید مهم‌تر از هر سیمرغی باشد.

حمید جبلی؛ بازگشت آرام آقای قصه‌گو

نام حمید جبلی، همان صدای نوستالژیک کلاه‌قرمزی، این هفته دوباره شنیده شد؛ این‌بار با خبری خوش: ساخت مجموعه «آقای قصه‌گو» برای تلوبیون. مجموعه‌ای ترکیبی از انیمیشن و بازی زنده، به نویسندگی و روایت خود جبلی. بعد از سال‌ها غیبت، بازگشت او نه فقط برای کودکان، که برای تمام نسل‌هایی که با صدایش بزرگ شده‌اند، خبری شیرین بود.

جبلی از ۵۹ تا ۹۸ در تلویزیون کار کرد. از بازیگری تا نویسندگی و کارگردانی. اما از وقتی از ایرج طهماسب جدا شد، دیگر حضور پررنگی نداشت؛ در حالی که طهماسب در شبکه خانگی پروژه‌های متعددی را ساخت. جبلی اما سکوت اختیار کرد، تا امروز که «آقای قصه‌گو» اولین قدم جدی‌اش بعد از مدت‌هاست.

این برنامه شاید برای کودکان طراحی شده باشد، اما صدای جبلی، لحن روایتش، و حافظه‌ جمعیِ ما از او، چیزی فراتر از برنامه کودک است. او نه فقط قصه‌گو، که بخشی از فرهنگ بصری ایران است. نسل‌هایی با صدای او خندیده‌اند، اشک ریخته‌اند و بزرگ شده‌اند.

«آقای قصه‌گو» اگر درست اجرا شود، می‌تواند پلی باشد میان گذشته و آینده؛ روایتی برای نسل امروز از زبان کسی که بلد است چطور باید قصه گفت، طوری که بماند. جبلی برگشته؛ نه با هیاهو، که با صدای آرام اما ماندگارش.

نوشته از سرک کشیدن «صابر»‌ به آشپزخانه تا جایزه حذف‌شده «مریلا» اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

‏«ویدئو کست» عنوان بخشی از برنامه‌ «کتاب‌باز» است که در فصل پنجم با اجرای احسان عبدی‌پور به این برنامه‌ تلویزیونی اضافه شد.

قابل ذکر است که این قسمت آخرین «ویدئو کست» در فصل پنجم «کتاب‌باز» است.

برنامه‌ تلویزیونی «کتاب‌باز» به کارگردانی و تهیه‌کنندگی محمدرضا رضائیان و با اجرای سروش صحت، هر هفته شنبه تا پنج‌شنبه ساعت ۱۹ در شبکه‌‌ نسیم پخش و روز بعد در ساعات ۱ ، ۹ و ۱۴ بازپخش می‌شود.

نوشته مصطفی زمانی به برنامه «کتاب‌باز» می‌آید اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

‏«Videocast» عنوان بخش جدیدی در برنامه‌ی تلویزیونی «کتاب‌باز» است که توسط احسان عبدی‌پور اجرا خواهد شد. این بخش بر اساس شعارِ «کتاب‌باز» به این برنامه‌ی تلویزیونی اضافه شده است. سروش صحت مجری اصلیِ این برنامه، در هر قسمت بارها عنوان کرده است که مطالعه فقط کتاب‌خواندن نیست، بلکه تماشای فیلم، شنیدنِ موسیقی و سفر رفتن هم نوعی از مطالعه است.

از این‌رو عبدی‌پور در «Videocast» به سفر می‌پردازد.

مخاطبانِ «کتاب‌باز» تجربه‌های سفرهای رفته و نرفته‌ی خود را در قالب داستان در فضای مجازی با هشتکِ «#رادیوکتاب_باز» منتشر خواهند کرد و احسان عبدی‌پور برگزیده‌ها را روی آنتنِ برنامه خوانش خواهد کرد.

همچنین این برنامه در پادکستِ «کتاب باز» قرار خواهد گرفت. گفتنی است که پادکستِ «کتاب‌باز» با بیش از یک میلیون دانلود در کمتر از ده هفته از پرمخاطب‌ترین پادکست‌های ایرانی است.

قابل ذکر است که از هفته‌ی آینده، شنبه ها و دوشنبه ها «Videocast» با اجرای احسان عبدی‌پور به روی آنتنِ شبکه‌ی نسیم می‌رود.

همچنین امشب در بخش دیگری از برنامه‌ی تلویزیونی «کتاب‌باز» سروش صحت میزبانِ یاسین حجازی در کسوتِ میهمان خواهد بود. او در این قسمت از برنامه، به مجموعه کتابِ «تاریخ بیهقی» می‌پردازد.

برنامه‌ی تلویزیونی «کتاب‌باز» به کارگردانی و تهیه‌کنندگی محمدرضا رضائیان، هر هفته از شنبه تا چهارشنبه ساعت ۱۹ در شبکه‌ی‌ نسیم پخش و روز بعد در ساعات ۱ ، ۸ و ۱۴ بازپخش می‌شود.

نوشته احسان عبدی‌پور در «ویدئو کست» میزبان محمد بحرانی می‌شود اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

عبدی پور در ابتدای برنامه ضمن اشاره به این نکته که دکتر ابراهیم داروغه زاده امسال برای دومین سال پیاپی دبیر جشنواره ملی فیلم فجر است ، از ایشان خواست تا گزارشی از تعداد ثبت نام فیلم های متقاضی در جشنواره ی امسال ارائه دهد.

داروغه زاده گفت: به نظرم امسال یکی از بهترین دوره های جشنواره از لحاظ کیفیت فیلم های متقاضی را خوهیم داشت.دلیل این که از تولیدات امسال در مراحل پروانه ساخت و نمایش اطلاع دارم ومی دانم که فیلم هایی با موضوعات و ژانرهای متنوع وبه لحاظ فنی و هنری با کیفیت خواهیم داشت . این موضوع  کار هیات انتخاب امسال را سخت خواهد کرد.وثبت نام فیلم های متقاضی هنوز تمام نشده و فکر می کنم تقریبا تمام فیلمهایی که امسال تولید شده اند متقاضی ثبت نام در جشنواره هستند.

داروغه زاده افزود: ما اسامی فیلمهای متقاضی را اعلام نمی کنیم. به ادلیل این که شاید برخی از فیلم ها تمایل نداشته باشند که ثبت نامشان رسانه ای شود در حالی که انتخاب نشده اند. همانطور که در سال گذشته با توجه به این که تعداد فیلم های انتخابی کم بود و فقط ۲۲ فیلم به جشنواره راه پیدا کردند، ما اسامی فیلم های متقاضی و انتخاب نشده را اعلام نکردیم.

عبدی پوردر ادامه ی این بحث گفت: تولیدات سینمای ایران در سال جاری چیزی حدود ۸۰ تا ۱۰۰ فیلم بوده، آیا همه ی این ها در جشنواره شرکت می کنند؟

داروغه زاده در پاسخ به این پرسش گفت: با توجه به اینکه امسال مجددا بخش فیلمهای اول در جشنواره اضافه شده و در این بخش هم۱۰ فیلم خواهیم داشت، می توان گفت تقریبا بیش ازصد فیلم امسال متقاضی حضور در جشنواره باشند. همه به اشتباه فکر میکنند ما این بخش را حذف کردیم در صورتی که این بخش در دوره ی قبل از ما حذف شده بود و ما دنبال کننده ی مسیر آنها بودیم. در این یک سال  با این مسئله مواجه شدیم که فیلمسازان فیلم اولی نمی توانند سرمایه گذاری پیدا کنند که مثل فیلم های حرفه ای بودجه ی مکفی برای ساخت فیلم را دراختیارشان قرار دهد . در این صورت توانایی رقابت با فیلم های حرفه ای را نخواهند داشت، فکر کردیم بهتر است که یک بخش مجزا برای آنها داشته باشیم .

عبدی پور در ادامه ی این بحث گفت: نادیده گرفتن فیلم اولی ها در دو سال گذشته خیلی عجیب بود. آن هم درسال هایی که آنها خیلی خوب پاسخ اعتماد جشنواره را دادند و فیلمهای خوبی در این بخش دیده شد.  پرسش من از شما این است که چرا دوره ی قبل این بخش را به جشنواره باز نگرداندید؟

دبیر سی و هفتمین جشنواره فیلم فجر  گفت: آنها از جشنواره حذف نشدند . همه ی آن فیلم ها توسط هیات انتخاب دیده شدند و آثاری که می توانستند حضور داشته باشند، انتخاب شدند.

عبدی پورگفت: برای من عجیب است که ۱۰ فیلم اول در بخش نگاه نو انتخاب می شوند سپس از این ۱۰ فیلم، ۳ فیلم در بخش مسابقه ی ایران و سودای سیمرغ با فیلم های دیگر رقابت می کنند. آیا انتخاب نکردن آن هفت فیلم باعث پیش داوری در باره ی آنها نمی شود؟ چون شما ۳ تا از آنها را وارد رقابت با فیلم های بخش سودای سیمرغ می کنید واگر هدف دیده شدن همه ی فیلم های اول است شما با این کار به مخاطبان می گویید که فقط این ۳ فیلم ارزش دیدن دارند.

ابراهیم داروغه زاده گفت: دلیل انتخاب چند اثر از فیلم اولی ها برای قرار گرفتن در کنار حرفه ای ها این است که آنها امکان دریافت سیمرغ را داشته باشند. مثلا وقتی فیلم “ابد و یک روز” به کارگردانی سعید روستایی علاوه بر بخش فیلم اولی ها در بخش اصلی مورد داوری قرار گرفت چندین سیمرغ دریافت کرد و اگر این اتفاق نمی افتاد سیمرغ از او دریغ شده بود.

عبدی پوردر ادامه ی این برنامه مطرح کرد: نقد دیگر وارد به جشنواره ،  مجموع اکران های  زیاد فیلم ها در تهران و شهرستان است، چه دلیل منطقی برای این کار وجود دارد؟

ابراهیم داروغه زاده گفت: با توجه به توافقی که با شورای عالی تهیه کنندگان داشتیم سال گذشته تعداد اکران ها درتهران را کم کردیم. اما برای اکران شهرستان ها رضایت تهیه کنندگان لازم است. چون هزینه ی اکران شهرستان ها به طور کامل به تهیه کنندگان پرداخت می شود. ولی برای اکران در تهران پولی پرداخت نمی شود مگر برای سانس های فوق العاده.

در ادامه ی این برنامه عبدی پور از داروغه زاده پرسید:  برآورد هزینه امسال جشنواره ملی فیلم فجر چه قدر است؟ وکل هزینه ای که سازمان سینمایی برای یک سال سینمای ایران در نظر گرفته چه قدراست؟

دبیر سی و هفتمین جشنواره فیلم فجردرپاسخ گفت: همانطور که قبلا هم اعلام شده هزینه ی جشنواره ی ما در سال گذشته کمتر از ۵ میلیارد تومان بوده است. درمورد کل هزینه سازمان سینمایی باید بگویم که دقیق نمی دانم ولی فکر می کنم مبلغی حدود ۱۰۰ میلیارد تومان باشد.

عبدی پور گفت: به طور کلی این هزینه ها بیشتر خرج چه بخش یا کانال هایی از سینما می شود و فارابی در چه نقشی در این بخش دارد؟

داروغه زاده گفت: بیشتر این مبلغ  صرف حمایت از تولید می شود که بخش قابل توجهی از آن شامل حمایت های فارابی است. در حقیقت تمام فیلم های سینمایی توسط  فارابی حمایت می شوند. بخشی هم توسط مرکز گسترش سینمای مستند و بخش دیگر هم توسط انجمن سینمای جوانان است.

در ادامه ی این برنامه عبدی پور گفت: شما می گویید همه ی فیلم های تولید شده در سال جاری درجشنواره فجر شرکت می کنند، متاسفانه  باید بگویم حداقل ۳ کارگردان در همین برنامه اعلام کرده اند که فیلم شان در جشنواره شرکت نخواهد کرد، چون حضور در جشنواره برای آنها دردسر ساز است.

داروغه زاده: فقط می توانم این را بگویم که همه ی تهیه کننده ها و کارگردان هایی که در جشنواره شرکت می کنند مدام با ما و هیات انتخاب درتماس و خواهان پذیرفته شدن فیلمشان در جشنواره هستند. وقتی فیلمی انتخاب نمی شود بلافاصله برخی از کارگردان ها به شدت اعتراض می کنند که چرا فیلمشان انتخاب نشده وهمه ی این ها نشانه ی اهمیت جشنواره ی فیلم فجر است.

مثال دیگر اینکه بعضی از فیلم ها سال گذشته ثبت نام کردند و توسط شورای بازبینی انتخاب نشدند و امسال دوباره متقاضی شرکت درجشنواره هستند که البته آیین نامه جشنواره اجازه ی حضور دوباره ی آنها را نمیدهد. این هم نشانه ی اهمیت جشنواره برای فیلم سازان است.

احسان عبدی پوردر ادامه از دکتر ابراهیم داروغه زاده دبیر سی و هفتمین جشنواره ملی فیلم فجر پرسید: هیات انتخاب چگونه انتخاب می شوند؟ آیا لیست ذهنی دارید که بگویید؟

داروغه زاده گفت: این گروه در مشورت با شورای سیاست گذاری جشنواره انتخاب می شود. هیات انتخاب باید از کسانی باشند که در جشنواره فیلمی ندارند و البته مایل به پذیرفتن این مسوولیت هم هستند. البته مسوولیت بزرگ و سختی است و هم زمان زیادی را باید به دیدن فیلم ها اختصاص دهند و انتظاراتی که سینماگران از آنها دارند را برآورده کنند.

عبدی پور: چرا جشنواره ی فجر که امسال دوره ی سی و هفتمش را می گذراند حتی نسبت به جشنواره های نوپا درکشورهای اطراف نتوانسته وجاهت زیادی در دنیا پیدا کند؟ و آیا جدا کردن بخش بین الملل از بخش ملی کمکی به بهبود وجهه جشنواره در دنیا کرد؟

داروغه زاده: شاید یکی از دلایل جدایی بین الملل از بخش ملی جشنواره همین بود. در طول ۳۲ دوره ای که این دو بخش به صورت پیوسته درایام دهه فجر برگزار می شد، تمام توجه وتمرکز  رسانه ها به بخش مسابقه سینمای ایران دربخش ملی بود و کمتر توجهی به بخش بین المل می شد. دلیلش هم رونمایی فیلمهای سینمای ایران در آن بود. و قطعا برای رسانه ها جذاب بود که در آن بخش خبر رسانی کنند. طبیعتا بخش بین الملل تحت الشعاع قرارمی گرفت. بنابراین در آن دوره ها بخش بین الملل واقعا مهجور واقع شد و الان هم نمی توان درباره ی جشنواره  ای که ۳ سال از عمر آن می گذرد نظری داد.

عبدی پور: با این وجود حد جشنواره از یک حد معمولی بالاتر نخواهد رفت ؟

داروغه زاده: اگر بخواهیم در مسابقه ای شرکت کنیم که سینما ی هالیوود هم شرکت میکند بله حرف شما درست است، حتی اگر این جشنواره ها A یا B باشند. اما اگر بتوانیم عناصر هویتی که مزیت محتوایی و مضمونی ایجاد می کنند پر رنگ کنیم ، می توانیم جشنواره ی منحصر به فردی داشته باشیم که در دنیا و برای همه جذاب باشد.

سپس عبدی پوردرباره تصمیم گیری ها ی اکران فیلم ها از داروغه زاده پرسید: برنامه ریزی اکران در سینمای ایران چه قدردرحیطه ی اختیارات وزارت ارشاد و چه قدر در دفاتر پخش و مجموعه های سینمایی  مختلف شکل می گیرد؟

داروغه زاده گفت: وظایف دولت که مربوط به بخش حاکمیتی است شامل بررسی محتوا، فراهم ساختن زیر ساخت ها و توسعه ی سینما در کل کشور است.

در نظام نامه ی اکران هم که دولت آن را تعیین کرده ذی نفع های اصلی  اکران شامل تهیه کننده ها ، پخش کننده ها و سینمادارها مشخص شده اند. در کار گروه اکران نماینده ی همه ی این گروهها به علاوه ی نماینده ی کانون کارگردانان حضور دارند که سهم محتوا هم در تصمیم گیری ها دیده شود. حقوق هر کدام از این ذی نفع ها متفاوت است اما تعامل آنها با هم برای برنامه ریزی هرچه بهتر در راه دیده شدن و فروش بیشتر فیلم ها لازم است. همه فیلم ها باید بتوانند مناسب ترین شرایط اکران وبیشترین فروش را داشته باشند.

وی افزود: ما باید تا آنجا که امکان دارد دولتی بودن را از سینمای ایران کم کنیم تا دخالت دولت به عنوان متصدی کمتر باشد.در این صورت امکان رشد اقتصادی به شکل طبیعی در سینمای ایران چه در بخش تولید و چه در پخش بیشتر خواهد بود.

عبدی پور در ادامه ی موضوع اکران به بحث ارکان فیلم های کمدی پرداخت و اینکه چرا شرایط کنونی سینمای ایران منتج به این شده که ۷۰ درصد سینما ها در حال اکران فیلم کمدی هستند؟ چرا سیاست گذاری در سینما به جایی رسیده که فیلم ها در ژانرهای مختلف ساخته و اکران نشوند و فیلمسازان ترجیح می دهند فیلم کمدی بسازند که برایشان دردسر ساز نباشد و فیلم هایشان به سرنوشت  فیلم های کیانوش عیاری و … دچار نشود؟

معاون نظارت و ارزشیابی سازمان سینمایی در پاسخ گفت: متاسفانه باید به شما به عنوان فیلمسازی که بیشتر فیلم های هنری  می سازید، بگویم که اکثریت قابل توجه مخاطبان سینما جنبه ی سرگرمی برایشان مهم است و بعد مسائل دیگر. تهیه کنندگان با توجه به شرایط موجود سراغ ساخت فیلم می روند. اگر شرایط اقتصادی کشور را درنظر بگیریم ، وقتی در برهه ای شرایط اقتصادی و  حس وحال  افراد  خوب نباشد، طبیعی است که آنها ترجیح می دهند فیلم های سرگرم کننده و مفرح را انتخاب کنند.

داروغه زاده افزود : فیلم هایی که مشکل اکران دارند به تعداد انگشتان دو دست هم نمی رسد. ما سالی حداقل ۱۰۰  مجوز ساخت فیلم صادر می کنیم که تعداد قابل توجهی از آنها  اجتماعی و سیاسی هستند .

وی ادامه داد: صنعت سینمای ما حتی نسبت به کشورهای همسایه بسیار ضعیف است. علی رغم اینکه بیشترین جوایز را در جشنواره های بین المللی کسب می کنیم اما در این بخش ضعف داریم. چرا؟ چون سینمای ما همیشه یک سینمای دولتی و به اصطلاح گلخانه ای بوده است. برای همین معتقدم باید میزان سیاست ها یا دخالت های دولت در سینما کم شود. این میزان از فیلتر و دخالت درکوتاه مدت ممکن است منجر به تولید فیلم های خوبی شود اما در دراز مدت شکست در پی خواهد داشت. با همین وضعیت ما فیلم های شاخص زیادی داشتیم که در دنیا موفق شدند و سر و صدا به پا کردند. اما دراین چهل سال تعداد سالن های سینماهای ما درکشور با توجه به دو یا سه برابر شدن جمعیت همان تعدادی است که اوایل انقلاب تحویل گرفتیم. تنها در یکی دوسال اخیر شاهد سالن سازی در بعضی شهرها بوده ایم. سالن سازی وقتی توسط بخش خصوصی اتفاق می افتد که کسی بداند اگر روی سالن سینما سرمایه گذاری کرد برایش سود آور است و بازگشت سرمایه اش قابل پیش بینی خواهد بود. سال های گذشته کسانی را داشتیم که درخواست تغییر کاربری سینمایشان را داشتند اما الان نه تنها حاضر نیستند تغییر کاربری دهند بلکه توانسته اند با کمک بخش خصوصی تعداد سالن هایش را افزایش دهد.

داروغه زاده اضافه کرد: میزان تولیدات ما نسبت به میزان مصرف مخاطبان از تولیدات صوتی و تصویری بسیار ناچیز است. یک نوجوان ایرانی شاید یک درصد محصولات صوتی و تصویری که مصرف می کند تولیدات خودمان است. اگر ما زیرساختی برای تولید انبوه این محتوا ایجاد نکنیم واقعا نمی توانیم به اعتلا در این زمینه فکر کنیم.  تعداد سالن های سینما باید ۱۰ برابراین تعداد باشد که ما بتوانیم بگوییم سینمای صنعتی داریم که میتوانیم تعداد زیادی فیلم در آن تولید کنیم و فیلم های شاخص برای مخاطب نیز توجیه اقتصادی دارند.

عبدی پور سپس به بحث جشنواره های سینمایی در ایران پرداخت و گفت: به نظر می آید جشنواره های سینمایی خیلی زیادند.

داروغه زاده اظهار کرد: جشنواره هایی که سازمان سینمایی برگزار می کند شامل جشنواره سینما حقیقت مختص فیلم های مستند، جشنواره بین المللی فیلم کوتاه تهران ، جشنواره فیلم کودک و جشنواره فیلم فجر در دو بخش ملی و بین الملل است. جشنواره دفاع مقدس نیز سازمان سینمایی فقط به آن کمک می کند و برگزار کننده اش نیست.

وی همچنین افزود: ما نسبت به کشورهایی که در دنیا سینما دارند تعداد جشنواره هایمان کم است. آنها درشهرهای مختلف جشنواره برگزار میکنند. این که کیفیت جشنواره ها باید بهتر شود یک بحث است و این که تعداد آنها زیاد است بحث دیگری است. تعدادی از جشنواره موضوعی هستند که سازمان ها با رویکرد های خودشان برگزار می کنند.

عبدی پور در انتها با اشاره به موضوع اهمیت تولید فیلم نامه در جشنواره های مختلف گفت: امیدوارم بحث تولید فیلمنامه های خوب در جشنواره ها بیشتر مورد توجه قرار بگیرد و همچنین امیدوارم جشنواره ی فجر امسال درجه یک برگزار شود. چون جشنواره فیلم فجر ویترین سینمای ایران است.

برنامه کیوسک  شنبه ها پس از اخبار شبانگاهی از شبکه ۳ سیما و با اجرای احسان عبدی پور پخش می شود.

نوشته وضعیت اکران و سی‌و‌هفتمین جشنواره فیلم فجر در برنامه «کیوسک» بررسی شد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

«کیوسک» برنامه‌ای تحلیلی است که اتفاقات روز حوزه فرهنگ و هنر را بررسی می‌کند. احسان عبدی‌پور مجری برنامه «کیوسک» امشب با موضوع بررسی مهاجرت هنرمندان و بازگشت آنان به کشور میزبان  بهروز افخمی و سعید ابراهیمی فر است.

مجله فرهنگی- هنری «کیوسک» شنبه‌ها بعد از اخبار شبانگاهی به مدت ۶۰ دقیقه به تهیه کنندگی محمدامین نوروزی و با  سردبیری امیر ابیلی روی آنتن شبکه سه سیما می رود.

نوشته بررسی مهاجرت سینماگران در برنامه «کیوسک» اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

غلامرضا فرج زاده، توماج پور مراد، حدیث چهره‌پرداز، مرضیه بردک‌نیا، لیلا دمان، داریوش غریب‌زاده، گلنسا خبرخوش، ابراهیم تمهید، حسین قفلی، رضا ناجی و عباس باک بازیگران این فیلم هستند.

علاقمندان برای حضور دراین نشست می‌توانند به فرهنگسرای ارسباران واقع در خیابان شریعتی بالاتر از پل سیدخندان‌، خیابان جلفا مراجعه و یا با شماره‌های ۲۰- ۲۲۸۷۲۸۱۸ تماس بگیرند.

نوشته فیلم سینمایی «پاپ» در فرهنگسرای ارسباران اکران و نقد می‌شود اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

«کیوسک» برنامه ای تحلیلی است که اتفاقات روز حوزه فرهنگ و هنر را بررسی می کند . احسان عبدی پور مجری برنامه «کیوسک» امشب با موضوع بررسی اقتصاد سینمای ایران و ورود پول‌های مشکوک میزبان  سید غلامرضا موسوی و منصور لشگری قوچانی است.

مجله فرهنگی- هنری کیوسک  شنبه ها بعد از اخبار شبانگاهی به مدت ۶۰ دقیقه به تهیه کنندگی محمدامین نوروزی و با  سردبیری امیر ابیلی  روی انتن شبکه سه سیما می رود.

نوشته «کیوسک» اقتصاد سینمای ایران را بررسی می‌کند/ ورود پول‌های کثیف اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

او اضافه کرد: «تنهای تنهای تنها» فیلمی بود که تنهایی یک کودک را نشان می‌داد و شهرت این فیلم‌ساز را به دنبال داشت. این آثار نشان‌دهنده بلوغ کار فیلم‌ساز است. در فیلم «پاپ» که یک فیلم اپیزودیک در سه بخش و با زمینه اجتماعی است با فیلمی سالم و پر کشش مواجه هستیم، اگرچه بازیگرهای شناخته‌شده‌ای ندارد».

او درباره فیلم «پالپ» چنین گفت: «فیلم «پاپ» محصول سال ۱۳۹۲ است. یعنی پنج سال در کش و قوس نمایش بود و نهایتا فیلم عاقبت به خیر شد و در گروه هنرو جربه به نمایش درآمد. تماشاگران هنروتجربه تماشاگران کیفی هستند. معمولا ساخت آثار اپیزودیک در سینما آسان نیست وحفظ راکورد برای همگنی فیلم سخت و دشوار است».

احسان عبدی‌پور سخنش را با پاسخ به سئوال منتقد نشست و درباره فرآیند ساخته شدن فیلم آغاز کرد: «پیش از ساخت این فیلم، چند پیشنهاد ساخت فیلم به من شده بود اما چون کار خوبی نبود دست و دلم به تولید نمی‌رفت. دلم می‌خواست کار خودم را بسازم. برای ساخت فیلم «پاپ» بودجه‌ای نداشتیم و با مشکلاتی بابت انتخاب تهیه‌کننده مواجه بودیم؛ یعنی به حضور تهیه‌کننده‌ای نیاز بود که کارت تهیه‌کنندگی داشته باشد و ادریس عبدی‌پور در آن زمان کارت تهیه‌کنندگی نداشت. یک تهیه‌کننده گفت ۳۵ میلیون می‌گیرد تا کارتش را بگذارد و دیگری می‌گفت در ازای کارت تهیه‌کنندگی ۵۰ درصد مالکیت فیلم را می‌خواهیم و من حاضر به قبول این شرایط نبودم».

او اضافه کرد: «در نهایت من به برادرم که تهیه‌کننده فیلم است گفتم این فیلم را بسازیم. ما فیلم را به صورت قاچاقی و پارتیزانی با پول حاصل از فروش خانه و فروش ماشین ادریس به طور ارزان ساختیم. آدم‌ها و عوامل هم با ما سازگار بودند».

عبدی پور درباره پخش این فیلم بیان کرد: «مدت‌ها بعد مجوز شش ماهه برای «پاپ» و حضور در  فستیوال‌های خارجی صادر شد. دو سال ونیم گرفتن پروانه نمایش «پاپ» طول کشید. برای پخش، سرمایه‌داران سینما گفتند که این فیلم بازیگر معروف ندارد و دیده نمی‌شود. بعد از چهار سال‌و نیم این فیلم به هنر و تجربه رسید. واقعا از این اتفاق کیف کردم. ممکن است هنروتجربه دنیا نداشته باشد، اما آخرت داشت. مثلا در کرمان در تماشاخانه پارس یک نفر به من گفت که چندین بار فیلم را دیده است و برای سه نفری اولی که روز بعد وارد سالن شدند بلیت خریده است. یا فیلم با وجودی که در تبریز اکران نداشت اما به همت افرادی در آن جا اکران شکیلی داشت».

او درباره مدیر فیلمبرداری «پاپ» گفت: «همکاری با محمد آلادپوش بسیار جذاب بود. ما سه دقیقه مکالمه تلفنی با هم داشتیم و بعد از آن او سرکار حاضر شد. حتی یک برگ قرارداد هم بین ما وجود نداشت. آلادپوش با موتور سر صحنه رفت و‌آمد می‌کرد و واقعا کار می‌کردیم. آلادپوش انسان درجه یکی است و باعث ناراحتی است که در سینما کم کار است».

عزیزالله حاجی مشهدی در ادامه نکاتی درباره فیلم اپیزودیک بیان کرد: «اپیزود در لغت یعنی رویداد و حادثه اما در هنرهای نمایشی به تولیدات چندبخشی گفته می‌شود. معمولا فیلم‌های اپیزودیک چند نوع نخ تسبیح دارند. مثلا مکان واحد برای قصه‌ها دارند. به‌عنوان مثال «قصه‌های کیش» یا «داستان جزیره» که قرار بود شش فیلم‌ساز آن را کار کنند اما در نهایت سه نفر این کار را انجام دادند، دارای وحدت مکانی در جزیزه کیش است».

او درباره ویژگی دوم آثار اپیزودیک توضیح داد: «اشیا رابط بخش‌های مختلف فیلم است. مثلا «سفره ایرانی» کیانوش عیاری که در آن سفر یک اسکناس هزار تومانی را به استان‌های مختلف می‌بینیم یا جعبه در فیلم «مجنون لیلی» قاسم جعفری تاکیدی بر این وحدت موضوع از طریق اشیا است».

این منتقد درباره ویژگی‌های دیگر سینمای اپیزودیک عنوان کرد: «ممکن است یک مفهوم (از ایده گرفته تا مضمون) عامل پیوند دهنده فیلم اپیزودیک باشد. مثلا فیلم «دعوت» حاتمی‌کیا. گاهی شخصیت ها وجوه مشترک مختلفی دارند. مثلا در فیلم «پاپ» از موقعیت مکانی، شخصیتی و تماتیک مشترک استفاده شده است. اجباری نیست که این وجوه مشترک در یک فیلم کنار هم قرار بگیرند».

او افزود: «جابه‌جایی موقعیت‌ها مثلا در «دایره» جعفر پناهی و «صداهای» فرزاد موتمن وجود دارد. شیوه تفکیک این بخش‌ها به‌طور کلاسیک از طریق فید است».

حاجی‌مشهدی درباره عنوان فیلم اشاره داشت: «اندیشیدن به رستگاری و رهایی آدم‌ها نویدی است که فیلم «پاپ» به ما می‌دهد. عنوان این فیلم غیر از آن که یادآور پاپ اعظم و کلیسا است معنای دیگری دارد که به موسیقی پاپ و جاز اشاره می‌کند که نشان دهنده حضور یک پاپ سیاه در واتیکان است. فیلم مفاهیم جهان وطنی را مطرح می‌کند که در آن مفاهیم مشترک از واتیکان تا بوشهر مشترک است».

احسان عبدی پور در ادامه پاسخگویی به سئوالات حاضرین در سالن نکاتی درباره ممیزی‌های اعمال شده بر فیلم بیان کرد: «فیلم «پاپ» ۱۷ جا اصلاحیه خورد. پلان‌هایی در فیلم وجود دارد که نیاز به صحنه‌ها و پلان‌های واسط است که در فیلم دیده نمی‌شود و آن را نباید نقص کار تدوین‌گر دانست. اپیزود اول از همه اپیزودها بیشتر سلاخی شد. اما خیلی از فیلم‌ها در سینمای ایران اصلاحیه می‌خورند و این توجیه خوبی برای خوب نبودن فیلم نیست؛ اما می‌تواند پاسخگوی بعضی از ابهامات مخاطبان باشد».

او درباره فیلم‌سازی در پایتخت یا شهرستان‌ها بیان کرد: «برای سینما مهم نیست که فیلم در کجا ساخته می‌شود بلکه رهیافت جدید به زندگی در سینما اهمیت دارد. این که فیلم در شهرستان ساخته شده یا تهران یا چه میزان مخاطب شهرستانی و تهرانی دارد برای گزارشات رسمی و مردم شناسی خوب است. فیلم‌سازی که از یک اقلیم دیگر می‌آید نگاه خودش را باید داشته باشد. امروزه سینماگر از این مرحله گذشته است اما مسئول نمی‌گذرد. مسئولان انتظار دارند که مثلا در شهرستان‌ها غیرت‌های آن‌چنانی وجود داشته باشد. در حالی که این انتظارات سینمای شهرستان را پیش‌بینی شده و لورفته می‌کند».

«پاپ» از روز دوشنبه ۲۸ اسفندماه در گروه هنر و تجربه روی پرده رفته است و علاوه بر تهران در شهرهای شیراز، مشهد، اصفهان، کرمان، اهواز، بابل و …. به نمایش درآمده است.

در خلاصه‌ی داستان فیلم آمده است: «کاردینال غنا یا نیجریه به‌ احتمال خیلی زیاد پاپ بعدی و رهبر واتیکان خواهد بود و این احتمال، نظم زندگی خانواده‌ی فرج که مثل پاپ سیاه‌پوست هستند را برهم‌زده است. فیلم «پاپ» سه داستان در هم فرو رفته از این خانواده سیاه‌پوست را روایت می‌کند؛ دختر دانشجویی که مستاجر خانواده است و باید به هر شکلی به نامزدش که در بند است، کمک کند تا به ربوکاپ مکزیک برسد، پسر خانواده  که به امید طی کردن کانال مانش هر روز در دریا شنا می‌کند و پاپ که قرار است بعد از کاخ سفید کلید واتیکان را هم در دست سیا‌هان بگذارد تا بالاخره تاریخ، بدهی‌اش را به سیاه‌ها پس بدهد».

عوامل فیلم عبارتند از : نویسنده و کارگردان: احسان عبدی‌پور، تهیه‌کننده: ادریس عبدی‌پور، مدیر فیلمبرداری: محمد آلادپوش، تدوین: نازنین مفخم، صدابرداری: جهانگیر میرشکاری، طراح چهره‌پردازی: جلال امیری‌مرند، صداگذاری: عرفان یزدی، طراح صحنه و لباس: پگاه زنگویی‌فرد، جلوه‌های ویژه بصری: سیدشهاب‌الدین نجفی، موسیقی: مسعود سخاوت‌دوست، دستیار کارگردان و برنامه‌ریز: حسین مظفری، مدیرتولید: ادریس عبدی‌پور، مدیر صحنه: جعفر بهبهانی، عکاس: نواب موسوی، مشاور رسانه‌ای: سعیده الله‌دادی.

نوشته نشست نقد و بررسی فیلم «پاپ» در خانه هنرمندان برگزار شد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

«پاپ» بعد از فیلم تحسین شده «تنهای تنهای تنها»، دومین ساخته احسان عبدی‌پور است که چهارسال سال بعد از ساخت، از دوشنبه ۲۸ اسفند در گروه هنر و تجربه اکران شده است.

غلامرضا فرج زاده، توماج پور مراد، حدیث چهره‌پرداز، مرضیه بردک‌نیا، لیلا دمان، داریوش غریب‌زاده، گلنسا خبرخوش، ابراهیم تمهید، حسین قفلی، رضا ناجی و عباس باک بازیگران فیلم «پاپ» هستند.

«پاپ» از روز دوشنبه ۲۸ اسفندماه در گروه هنر و تجربه روی پرده رفته است و علاوه بر تهران اکران خود را از روز سه‌شنبه در سایر شهرستان‌ها از جمله مشهد، اصفهان، شیراز، بابل، کرمان، رشت، تبریز و …آغاز خواهد کرد.

در خلاصه‌ی داستان فیلم آمده است: « کاردینال غنا یا نیجریه به‌ احتمال خیلی زیاد پاپ بعدی و رهبر واتیکان خواهد بود و این احتمال، نظم زندگی خانواده‌ی فرج که مثل پاپ سیاه‌پوست هستند را برهم‌زده است. فیلم «پاپ» سه داستان در هم فرو رفته از این خانواده سیاه‌پوست را روایت می‌کند؛ دختر دانشجویی که مستاجر خانواده است و باید به هر شکلی به نامزدش که در بند است، کمک کند تا به ربوکاپ مکزیک برسد، پسر خانواده  که به امید طی کردن کانال مانش هر روز در دریا شنا می‌کند و پاپ که قرار است بعد از کاخ سفید کلید واتیکان را هم در دست سیا‌هان بگذارد تا بالاخره تاریخ، بدهی‌اش را به سیاه‌ها پس بدهد».

عوامل فیلم عبارتند از : نویسنده و کارگردان: احسان عبدی‌پور، تهیه‌کننده: ادریس عبدی‌پور، مدیر فیلمبرداری: محمد آلادپوش، تدوین: نازنین مفخم، صدابرداری: جهانگیر میرشکاری، طراح چهره‌پردازی: جلال امیری‌مرند، صداگذاری: عرفان یزدی، طراح صحنه و لباس: پگاه زنگویی‌فرد، جلوه‌های ویژه بصری: سیدشهاب‌الدین نجفی، موسیقی: مسعود سخاوت‌دوست، دستیار کارگردان و برنامه‌ریز: حسین مظفری، مدیرتولید: ادریس عبدی‌پور، مدیر صحنه: جعفر بهبهانی، عکاس: نواب موسوی، مشاور رسانه‌ای: سعیده الله‌دادی.

نوشته اولین پوستر فیلم سینمایی «پاپ» رونمایی شد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

وی ادامه داد: به احتمال فراوان روزهای آینده در سطح شهر و میدان محسنی هم برای تصویربرداری خواهیم رفت و چند سکانس را هم در یک بیمارستان ضبط می کنیم.

محمدی با اشاره به اینکه  تاکنون تدوین ده قسمت این مجموعه به پایان رسیده و تدوین آن همچنان ادامه دارد در مورد زمان پخش این سریال گفت: بر اساس سیاست های تلویزیون قرار است این مجموعه نوروز ۹۷ از تلویزیون پخش شود.

تصویربرداری سریال «آرماندو» سال گذشته پانزدهم اسفند در استان البرز آغاز شد و سپس در لوکیشن هایی چون خیابان دارآباد و میرداماد تهران، بیمارستان و… ادامه پیدا کرد تا اینکه در حال حاضر در شهرک سینمایی غزالی دنبال می‌شود.

تدوین این سریال هم همزمان توسط امین عابدی انجام می‌شود.

در خلاصه داستان این سریال آمده است: «آرماندو» داستان پسر خوش دل و مهربانی است که تلاش می کند مشکلات خواهر و فرزندان خواهرش را برطرف کند، او در این مسیر درگیر موقعیت‌هایی جذاب و نفس گیر می‌شود…

تعدادی از عوامل این سریال عبارتند از: تهیه کننده : ایرج محمدى، کارگردان : احسان عبدى پور، نویسندگان : امیر طاهرى، عباس نعمتى و صادق خوشحال، برنامه ریز و دستیار اول کارگردان : سیامک مردانه، گروه کارگردانى : جواد گنجى، منشى صحنه : گل کوشان، عکاس : هلیا رضایى، مدیر تولید : اصلان مرتضایى، مدیر تصویربردارى : علیرضا رجایى مقدم، مدیر صدابردارى : محمد شیوندى، تدوین : امین عابدى، طراحى چهره پردازى : محسن دارسنج، طراح صحنه : سهیل میرسپاسى، طراح لباس : سیما بابایى، مدیر تدارکات : مجتبى زندیه.

نوشته روزهای پایانی تصویربرداری سریال «آرماندو» + عکس‌های جدید اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

وی در ادامه گفت: ای کاش شورای سیاست گذاری اکران از چنین فیلم هایی که ذائقه مخاطب را در جهت مطلوب تغییر می دهد حمایت کند؛ چقدر باید در سینماها فیلم کمدی ببینیم؟ «تیک آف» جزو فیلم هایی است که از هیچ حمایت نهاد دولتی  برخوردار نبوده امیدوارم عدالت در حق چنین فیلم هایی رعایت شود.

عبدی‌پور در مورد بازخورد مخاطبان فیلمش در شهر بوشهر گفت: راستش را بخواهید از زمان اکران فیلمم فرصت نکردم بوشهر بروم در نتیجه از اوضاع نمایش فیلمم در شهرم خبر ندارم اما می دانم که کیفیت سینماهای بوشهر به شدت پایین است.

کارگردان فیلم «تنهای تنهای تنها» در ادامه با تشکر از نحوه عملکرد پخش کننده گفت: به نظر من «تیک آف» فیلم گرمی است که مخاطب در سینما هشتاد دقیقه وضعیت روحی متفاوتی را تجربه می کند؛ تاکنون استقبال از این فیلم خوب بوده و من از تماشاگران فیلمم انرژی مثبت زیادی گرفتم. خیلی «تیک آف» را دوست دارم و این فیلم در کارنامه من فیلم روبه جلویی است.

عبدی‌پور در ادامه در مورد ممیزی های زیادی که به فیلم نامه وارد شده بود گفت: خیلی اهل گلایه و نق زدن نیستم و معتقدم ممیزی فقط مربوط به فیلم نامه فیلم من نمی‌شود؛ اکثر فیلمسازان ما با این مسئله دست و پنجه نرم می کنند، ممیزی به فیلم نامه های ما مثل این می ماند که ما در زمین گل و لای فوتبال بازی کنیم؛ قطعا کار دشواری انجام می دهیم و باید با این شرایط کنار بیایم.

وی در بخش دیگری از صحبت خود در مورد همکاری با بازیگران چهره نیز توضیح داد: سال های دور با خانم فرشته صدرعرفایی همکاری داشتم و اینطور نبوده که با چهره های سینما کار نکرده باشم؛ اما در این فیلم ستاره هایی که با من کارکردند بدون کوچکترین ادایی، همه درجه یک و همچون افراد حرفه ای سینما در این فیلم بودند؛ همه با هم رفیق بودیم و دلی و عاشقانه کار کردیم.

عبدی‌پور گفت: لحظه ای در این فیلم فکر نکردم که با بازیگران چهره کار می کردم تصورم این بود که با بازیگران بومی کار می کنم الان هم با همه آنها رفیقم.

نوشته «تیک آف» رو به جلو ترین فیلم کارنامه من است اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

وی با بیان اینکه تدوین همزمان این مجموعه هم آغاز شده  گفت: بازیگرانی چون حمیدرضا آذرنگ، مرجانه گلچین، علیرضا استادی، الیکا عبدالرزاقی، سحرولدبیگی و علی مسعودی این روزها مقابل دوربین بازی دارند.

تهیه کننده سریال محبوب «خانه به دوش» همچنین در مورد فضای سریال «آرماندو» گفت: «آرماندو» از داستانی رئالیسم وفانتزی برخوردار است؛به تعبیر دیگر می توانیم بگوییم داستان رئالیسم جادویی است؛علی رغم اینکه قصه این سریال خانوادگی است اما جنس آن با دیگر سریال های خانوادگی کمی  متفاوت است .تلاش کردیم در گونه ای جدید کار را برای مخاطب روایت کنیم و فضای نویی را تجربه می کنیم. کاراکترهای فیلم بدون لهجه وهمه متعلق به شهر تهران هستند اما با توجه به اینکه احسان عبدی پور کارگردان بوشهری است به احتمال زیاد یک یا دو کارکتر بوشهری به سریال اضافه می کنیم.

محمدی همچنین در مورد انتخاب احسان عبدی پور در مقام کارگردانی و ویژگیهای کاری او توضیح داد: احسان عبدی پور از بضاعت و توانایی کاری خوبی در سینما برخوردار است و من کارهای او را دیده بودم و با این پشتوانه او را برای این کار انتخاب کردم؛خوشبختانه این کارگردان جوان تا به امروز جواب اطمینان مرا به شایستگی داده  ضمن اینکه من عادت به همکاری با کارگردانان جوان دارم.

وی در بخش دیگری از صحبت خود گفت: در حال حاضر ما با تعداد زیادی کارگردان ،نویسنده و تهیه کننده مواجه هستیم و به همان نسبت تلویزیون در دور جدید فعالیت خود بیش از هفتاد یا هشتاد سریال را در مراحل مختلف تولید و پیش تولید دارد که اگر ما بخواهیم کاری با درجه کیفی بالا تولید کنیم نیازمند بازیگران و کارگردانان جوان هستیم.

این تهیه کننده همچنین افزود: به عقیده من ما بازیگرهای تئاتری خوبی داریم که باید برای آنها فضای کار را فراهم کنیم تا با حال و هوای جدید در سریالها مواجه شویم در عین حال کارگردانان جوان با استعداد هم زیاد داریم که باید از آنها بهره ببریم ؛ من مطمئنم اطمینان به جوانان و جوان گرایی در کارها تاثیر مطلوب و مثبتی خواهد داشت .

محمدی به صحبت هایش افزود: مدیوم سینما با تلویزیون بسیار متفاوت است؛ سینما در ۹۰ دقیقه محصول خود رابه بیننده  ارائه می دهد اما در تلویزیون ما با بیش از ششصد دقیقه زمان در یک سریال روبرو هستیم که این خود زور آزمایی بزرگ برای کارگردانان است و نشان می دهد که آنها چند مرده حلاج هستند.

این تهیه کننده با بیان اینکه خودم به دنبال کارگردانان جوان خوشفکر می گردم و آنها را رصد می کنم افزود:به شکر خداوند متعال آنچه از کارگردانان جوان که تاکنون به صدا و سیما معرفی کردم بد جواب نداده و همه استعدادهای خوبی بودند امیدوارم در آینده هم اینگونه باشد.

در خلاصه داستان این سریال آمده است: «آرماندو» داستان پسر خوش دل و مهربانی است که تلاش می کند مشکلات خواهر و فرزندان خواهرش را برطرف کند،او در این مسیر درگیر موقعیت هایی جذاب و نفس گیر می شود…

تعدادی از عوامل این «آرماندو» عبارتند از: تهیه کننده : ایرج محمدى ،کارگردان : احسان عبدى پور،برنامه ریز و دستیار اول کارگردان : سیامک مردانه،دستیار دوم کارگردان : جواد گنجى،منشى صحنه : گل کوشان،عکاس : هلیا رضایى،مدیر تولید : اصلان مرتضایى،مدیر تصویربردارى : علیرضا رجایى مقدم،مدیر صدابردارى : محمد شیوندى، طراحى چهره پردازى : محسن دارسنج،طراح صحنه : سهیل میرسپاسى،طراح لباس : سیما بابایى،مدیر تدارکات : مجتبى زندیه.

بازیگران : حمید آذرنگ،مرجانه گلچین،الیکا عبدالرزاقى،علیرضا استادى،على مسعودى،سحر ولدبیگى،على اوجى،فریبا طالبى،مجید پتکى،شهربانو موسوى.

سریال «آرماندو» به کارگردانی احسان عبدی پور و تهیه کنندگی ایرج محمدی محصول شبکه سه سیما است.

نوشته ایرج محمدی: «آرماندو» نوعی رئالیسم جادویی است + عکس‌های اختصاصی اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

سمیرا علایی مدیر تولید این فیلم سینمایی در گفت‌و‌گو با خبرنگار سوره سینما در ارتباط با آخرین وضعیت این فیلم سینمایی گفت: تاکنون بیش از سه چهارم مراحل تصویربرداری این فیلم سینمایی را طی کرده‌ایم و تیم تولید این اثر از روز گذشته برای فیلمبرداری بخش‌های باقی مانده به بندر امام حسن استان بوشهر وارد شده است.

وی با اشاره به اینکه اولین حضور این اثر در جشنواره فیلم فجر خواهد بود، در تشریح ویژگی شاخص سومین ساخته عبدی‌پور اظهار کرد: این کار اولین تجربه آقای عبدی‌پور در استفاده از بازیگران حرفه‌ای در پروژه سینمایی بود که به نظرم اتفاق بسیار خوبی در پرونده کاری ایشان محسوب می‌شود.

علایی افزود: البته ایشان علاقه داشتند در این پروژه نیست از بازیگران بومی استفاده کنند ولی بعد از نگارش فیلمنامه و بررسی ظرفیت‌های موجود برای حضور بازیگران شاخص در نقش چهره‌های بومی با حمایت تهیه‌کننده و سرمایه‌گذار اثر قرار شد تا از چهره‌های شناخته شده سینما و موسیقی استفاده کنیم.

طبق شنیده‌های خبرنگار سوره سینما، تدوین همزمان این فیلم سینمایی هم‌اکنون توسط سپیده عبدالوهاب تدوینگر جوان و پرکار سینمای کشورمان در حال انجام است تا جدیدترین ساخته احسان عبدی‌پور را برای شرکت در سی‌و‌چهارمین جشنواره فیلم فجر آماده کند.

«آه‌ ای عبدالحلیم» ملودرامی اجتماعی است که به زندگی یک گروه موسیقی جوان بوشهری می‌پردازد. فیلمنامه این کار توسط خود عبدی‌پور طراحی و نگارش شده و علاوه بر مصطفی زمانی و پگاه آهنگرانی و رضا یزدانی، چند بازیگر از چهره‌های بومی شهر بوشهر دیگر نقش‌های آن را ایفا می‌کنند.

احسان عبدی‌پور در سی‌و‌یکمین جشنواره فیلم فجر با فیلم سینمایی «تنهای تنهای تنها» توانست جوایز متعددی را از آن خود کند و پس از آن فیلم سینمایی «پاپ» را مقابل ساخت که هنوز شرایط اکران آن فراهم نشده است.

نوشته روزهای پایانی فیلمبرداری جدیدترین اثر عبدی‌‎پور/ تدوین همزمان «آه ای عبدالحلیم» توسط سپیده عبدالوهاب اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

احسان عبدی پور، در مورد تولید فیلم سینمایی «آه ای عبدالحلیم» به سوره سینما گفت: پیش تولید این فیلم سینمایی را آغاز کرده ایم. به تازگی از بوشهر برای انتخاب لوکیشن ها که قرار است فیلم در آنجا تولید شود باز گشته ایم. امیدوارم بتوانیم شهریور فیلم را کلید بزنیم.

وی ادامه داد: «آه ای عبدالحلیم» یک قصه اجتماعی دارد. همچنین با داشتن یک تم طغیان یک پیشنهاد اجتماعی در رابطه با سیستم برخورد با آدم ها در جامعه می دهد، ضمن اینکه دارای یک فضای امید بخش نیز است.

کارگردان فیلم سینمایی «تنهای تنهای تنها» در رابطه با داستان این فیلم سینمایی تصریح کرد: این فیلم داستان عده ای جوان است که تصمیم دارند به یکباره فرم زندگی خود را تغییر دهند. از آنجا که داستان در یک فضای بومی روایت می شود، تصویربرداری فیلم نیز در بوشهر انجام خواهد شد.

عبدی‌پور در رابطه با بازیگران فیلم سینمایی «آه ای عبدالحلیم» خاطر نشان کرد: در کنار بازیگران بومی حتما از چند بازیگر چهره نیز برای این کار بهره خواهیم برد. در واقع ترکیبی از بازیگران چهره و بومی در این فیلم سینمایی حضور خواهند داشت.

نوشته «آه ای عبدالحلیم» فضایی امیدبخش دارد/ پیش‌تولید را شروع کردیم اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

نوشته تیزر فیلم سینمایی «تنهای تنهای تنها» اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.