اگر دقیق‌تر سخن گفته باشم، «برادران لیلا» فیلمی است که بازتاب یک برهه‌ی اجتماعی و تاریخی ایران معاصر را در دل خود دارد و دلیل اهمیت و توجه به آن به خاطر مسائل حاد اجتماعی است و نه صرفا به خاطر ارزش‌های بصری و دراماتیک موجود فیلم. اما آیا یک فیلم سراسر نمادین (نه نشانه‌‌گرا) و بیانیه‌وار می‌تواند ساختار و منطق روایت را از یاد ببرد؟

قبل از آنکه ساختار فیلم را مورد بررسی قرار دهم بد نیست نکاتی را درباره‌ی مضمون آن اشاره کنم. این فیلم براساس تم پدرسالاری بنا شده است. موضوعی که به لحاظ درونمایه بارها دستمایه‌ی ساخت آثار سینمایی و تلویزیونی مختلف قرار گرفته است.

مشهورترین اثر ایرانی با این مضمون سریال «پدرسالار» اکبر خواجویی است که در آن شورش سنتی عروس و پسر علیه افزون‌خواهی پدر خانواده در تقابل با یکدیگر قرار می‌گیرد. در این مجموعه‌ی تلویزیونی، قواعد هنجاری جامعه در حوزه‌ی خانواده زیر سوال نمی‌رود بلکه فرزندان کوشش می‌کنند خود را از بار سنگین سنت‌های نسل گذشته آزاد کنند. اما در «برادران لیلا» با تقابلی سرکش بین دو نسل سروکار داریم. به طوری که نسل بعدی سعی دارد نسل گذشته را تنبیه و تادیب کند. سیلی لیلا به پدرش عملی صرفا دراماتیک نیست که آن را با سیلی‌های مشهور در سینما از جمله با سیلی عماد فیلم «فروشنده» اصغر فرهادی مقایسه کنیم بلکه رخدادی است که از شکاف و شوریدگی نسلی بر نسلی سخن می‌گوید. درونمایه‌ای که به لحاظ اجتماعی اولین‌بار در جزوه‌ی «پدر، مادر ما متهمیم» علی شریعتی و به قول خودش با «انتقادهای زننده و تیز و صریح» و با زبانی ایدئولوژیک و نسنجیده علیه والدین طرح و اقامه‌ی دعوا شد.

در بخشی از این جزوه از زبان نسل جوان خطاب به پدران و مادران آمده است: «برای چه طبقه من و گروه من از شما بیزار شده، از شما بیگانه شده و شما با او بیگانه هستید و نمی‌توانید با هم یک کلمه سخن بگویید؟ به مادرها بگویم که برای چه دختر شما نمی‌تواند با شما حرف بزند و شما هم نمی‌توانید با دخترتان حرف بزنید… و به پدرها بگویم که فرزند شما نه به عنوان یک فساد اخلاقی، بلکه با دلایل و علل فکری و اعتقادی، از شما فرار کرده و با شما بیگانه شده است.»

اگر از بار مذهبی این سخنان بگذریم این تکه از جزوه‌ی شریعتی حتی می‌تواند به عنوان خلاصه‌ی فیلم اخیر روستایی مدنظر قرار گیرد. چرا که این هر دو (جزوه‌ی شریعتی و فیلم روستایی) با «سخن تند» و «انتقادهای زننده» در مقابل نسل گذشته می‌ایستند. هرچقدر که آن جزوه از لحاظ مبانی اجتماعی نسنجیده است، این فیلم نیز از لحاظ دراماتیک و سینمایی قوام نیافته.

همچنین نباید از یاد ببریم که سوژه فیلم و سرآمد شدن پدر در بین خاندان خود (بزرگ فامیل شدن)، رسمی است که تقریبا موضوعیت خود را در جامعه ما از دست داده است، البته اگر که زمانی این موضوع آنقدر مهم بوده باشد که کسانی برای آن خود را به آب و آتش بزنند.

به هر روی، سوژه‌ی‌ بزرگ خاندان محسوب شدن، اهمیت و ارزش اجتماعی پیشین خود را ندارد و به همین دلیل قابلیت تعمیم ندارد و محمل خوبی برای نشان دادن یک داستانی امروزی نیست. این که بازیگران امروزی و شناخته شده‌ی سینما در این فیلم به عنوان بازیگر حضور دارند، کهنگی سوژه و ارتباط موضوعی آن به گذشته را کمرنگ جلوه می‌دهد.

نمادهایی که راه را بر هنر روایت می‌بندد

بنا کردن فیلم بر یک رسم تقریبا از دست رفته و امروزی نبودن سوژه‌ی اصلی، عاملی می‌شود تا فیلمنامه‌نویس جابه‌جای فیلم را با نماد پر کند. در شرایطی که فیلم‌های مدرن عموما بر وجود نشانه‌ها تاکید دارند، اغلب آثار کلاسیک با دایره‌ی شمول گسترده بر نمادها تاکید می‌ورزند. نماد اساسا راه تفکر و منطق را هذیانی می‌کند و معمولا مانع انسجام سطح اول و ظاهری اثر می‌شود تا بتواند معنا را در پشت و پسله‌های اثر پنهان کند. برای همین است که شخصیت‌های «برادران لیلا» برای ما قابل شناسایی نیست و اگر هم احساس آشنایی با کاراکترها داریم به دلیل نمادهای آشنایی است که آن‌ها را تقویت می‌کند. چرا که زحمت چندانی برای شناسایی و پرورش شخصیت‌ها در فیلمنامه کشیده نمی‌شود.

حتی ایده‌ی این فیلم نمی‌تواند بر گرته‌برداری از آثاری چون «پدرخوانده» بنا شده باشد. اگرچه در این فیلم پلان‌هایی که یادآور«پدرخوانده» کاپولا هستند دیده می‌شود اما نباید فراموش کنیم که ایده‌ی جانشینی بزرگ فامیل و جاروجنجال‌هایی که برای آن به‌وجود می‌آید در درون خانواده به شکل سنتی آن قابل طرح نیست، بلکه با شرایط و فضای خانواده‌های مافیایی منطبق است. در ضمن در فیلم‌های مافیایی شبیه «روکو و برادرانش» یا «پدرخوانده» زن عنصر تزیینی و درجه دوم به حساب می‌آید. چرا که این آثار دلمشغول ساخت دنیایی خشن، مردانه و رقابت بین آن‌ها است. چنین برداشتی حتی به قصد همسان کردن آن شرایط با شرایط اجتماعی جامعه‌ی ایران از پیش شکست خورده است، چرا که سنت مافیای شناخته شده و گروه‌های عامل آن در مملکت ما دیده نشده و اگر گروه‌های تبه‌کار قدرت و ثروت را مافیا بنامیم چندان ارتباطی با خاندان‌های مافیایی تبه‌کارانه و نظم و نظام آن ندارد.

درست است که زن در جامعه‌ی امروز نقش تعیین‌کننده‌ای دارد اما شرایط اجتماعی و فرهنگی متفاوت لیلا نسبت به دیگران در فیلم توجیه نمی‌شود. حتی ما نمی‌فهمیم چرا لیلا نسبت به دیگر اعضای خانواده‌اش شرایط کاری مقبول‌تری دارد و برخلاف برادرانش به شغل‌های کاذب مشغول نیست؟ حتی اگر قبول کنیم که در جامعه‌ی ما زنان راحت‌تر از مردان شغل به دست می‌آورند این موضوع در فیلمنامه توجیه نمی‌شود. حتی ما به درستی نمی‌فهمیم که لیلا با وجود این همه خشم و نفرت از والدین‌اش چرا با آن‌ها زندگی می‌کند و با وجود شرایط شغلی مناسب چرا آن‌ها را ترک نکرده و مستقل نمی‌شود؟

ارزیابی شتابزده و صریح سنت‌های نادرست گذشته

فیلم طولانی و نامتعارف روستایی با درونمایه‌ی رکود اقتصادی و تحریم، کلاهبرداری، موقعیت‌های نابسامان اجتماعی و رقابت‌های خانوادگی در یک خاندان روبه زوال اثری شبیه به فضای رمان‌های کلاسیک دوران دیکنز را برای ما تداعی می‌کند، نه فیلمی مدرن و حتی مافیایی. این اثر فاقد ساختار و پرداخت مدرنی همچون «شازده احتجاب» هوشنگ گلشیری است که زوال یک خاندان پیزوری و عقب افتاده را به تصویر می‌کشد. درست است که تم فیلم «برادران لیلا» جسورانه و واقعگرایانه است اما فیلمی به شدت ایدئولوژیک است که علیرغم وجه نمادینش با خانواده و نسل گذشته سر ستیز دارد. علیرغم آن که فیلم قرار است مدرن باشد اما سوژه‌ی آن بلاتکلیف و زمان‌زده است. هرچند که موتیف‌های فیلم می‌تواند احساس واقعیت روزگار ما و مصائب اجتماعی موجود را بازنمایی ‌کند.

فیلم از نظر بازی‌ها و فیلمبرداری شاخص و تاثیرگذار است که بررسی آن جای بحث دیگری را می‌طلبد. اما در مورد تدوین فیلم می‌توان نکاتی را اشاره‌وار بیان کرد. تدوین کردن چنین فیلمی با زمان طولانی مدتش نیازمند یک بازنگری کلی است. بعضی از پلان‌ها علیرغم جذابیت بصری نقشی تعیین کننده در پیشبرد داستان ندارد و از سوی دیگر جای پلان‌هایی که حفره‌های داستانی را پر می‌کند خالی است. با تدوین مجدد چه بسا می‌توان تاحدودی نقایص داستانی فیلم را پنهان کرد و حس‌وحال پویا‌تری به فیلم دید. کاری که می‌تواند روزنه‌ای برای بروز استعداد بازیگران اصلی فراهم کند. در شرایط فعلی تنها  بازی ترانه علیدوستی و سعید پورصمیمی در فیلم برجسته است که علاوه بر شاخص بودن بازی آن دو ریتم و داستان فیلم به بیشتر دیده شدن آن‌ها کمک کرده و فرصت را از بازیگران دیگر گرفته است.

«برادران لیلا» فیلمی است که در جامعه مابه‌ازا دارد. چرا که احتمالا هر خانواده‌ای بخشی از تجربیات اقتصادی و اجتماعی این‌چنینی را از سرگذرانده و یا شاهد تجربه کردن رنج‌های مشابه دیگر افراد بوده است. از سوی دیگر این فیلم جسور و صریح است. درست است که مبانی آن از خانواده از سنخ دیگری تعریف شده است و نسل امروز را طلبکار پدران خود می‌داند اما در دل خود نقادی صریح سنت‌های نادرست گذشته را پرورده است. سنتی که پدران بدون توجه به واقعیات موجود به آن تن داده و برای سایر افراد خانواده گرفتاری ایجاد کرده‌اند.

نوشته پدر، مادر شما متهم هستید اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

«برادران لیلا» سومین فیلم سعید روستایی بعد از «ابد و یک روز» و «متری شیش و نیم» است که این روزها بعد از حواشی بسیار در زمان تولید و جشنواره کن، به پشتوانه این حواشی و نمادگرایی عجیب و الصاق تعابیری خارج از فیلم به آن از سوی طرفدارانش به محل بحث و مناقشه در شبکه‌های مجازی و غیرمجازی شده است، هرچند که موافقان آن، این روزها زبان گزنده و تندی را نسبت به مخالفان در پیش گرفته‌اند اما خود فیلم به عنوان یک فیلم، اثری ضعیف در فیلم‌نامه و اجرا نسبت به فیلم‌های قبلی فیلمسازش محسوب می‌شود که اتفاق خوب و تازه‌ای نیست بلکه فیلمساز به پشتوانه آن دو فیلم و ترکیبی از آن‌ها و بسط دادن داستان فیلم کوتاه «مراسم» خود به دنبال نمایش و نزدیک شدن بیشتر به خانواده‌ای است که از اساس فرو ریخته است و شرافت و آبرویی هم ندارد.

روستایی در این فیلم مخاطب را با یک خانواده‌ای روبه زوال و پوچی مواجهه می‌کند که ارزش‌ها در آن فراموش شده و حالا برای برون‌رفت از این گرفتاری و بیکاری و توسل به آینده‌ای روشن ، لیلا (ترانه علیدوستی)  به برادرانش پیشنهاد خرید مغازه در پاساژی می‌دهد که خود و برادر بزرگش در آن شاغل هستند و پاساژ پررفت و آمدی هم هست، البته در ادامه علاقه فیلمساز به صحنه‌های توالت که در دو فیلم قبلی‌اش نقش مهمی داشته در این فیلم هم مغازه‌ای را نشان نمی‌دهد بلکه دوربین را داخل توالت می‌برد و می‌گوید که این توالت در آینده قرار است مغازه شود! برادران لیلا برای خرید مغازه به توافق می‌رسند تا با کمک هم برای خرید مغازه اقدام کنند، موضوع حضور پدر در مراسم عروسی و معرفی او به‌عنوان بزرگ خانواده جورابلو مطرح می‌شود و هدیه چهل سکه‌ای که قرار است او به‌عنوان بزرگ خانواده به عروس و داماد بدهد، درحالی‌که فرزندانش برای خرید مغازه به آن سکه‌ها نیاز دارند و با این کادو مخالف هستند….

«برادران لیلا» در شخصیت‌پردازی دچار مشکل جدی است، نویسنده به قدری دل به سوژه اصلی و آغاز و پایان فیلم داده است که ابتدایی‌ترین نکات فیلمنامه‌ای را رعایت نکرده است، شخصیت‌ها هرکدام تصویر درستی از خود را نشان نمی‌دهند تا به یک خانواده تبدیل شوند و مقاصدشان در ادامه برای مخاطب سمپات شود، حتی لیلا هم نمی‌تواند نقش یک دلسوز و لیدر و کسی که می‌خواهد همه چیز را درست کند را داشته باشد برخلاف «سمیه» در ابد و یک روز که هم جای درستی بود و هم بازی خوب و استفاده درستش از میمیک و بالا و پایین کردن‌های صدایش برای شخصیت بسیار مناسب بود و دلسوزی‌اش هم درآمده بود اما در اینجا، هرکدام از شخصیت‌ها با نکات منفی‌شان هست که برجسته می‌شوند، حتی علیرضا (نوید محمدزاده) هم که می‌خواهد نظرات منطقی و درست بدهد اما در جاهایی او هم زیر سؤال می‌رود اما شروع فیلم با معرفی او بهتر از بقیه پیش می‌رود، فرهاد (محمدعلی محمدی)  برادر دیگر لیلا که مشخص نیست در این جمع چه کار می‌کند! هرازگاهی هیکل خود را نمایان می‌کند و تیکه‌ای می‌اندازد حتی زمانی که متوجه افزایش قیمت پرایدش می‌شود واکنش مناسب شرایط نشان نمی‌دهد، منوچهر (پیمان معادی)  شخصیت متزلزلی دارد که حتی تمایلاتش در طول فیلم باید با حدس مخاطب همراه شود یا مخاطب، علت رفتن همسرش را براساس رفتارهایش حدس بزند و پرویز (فرهاد اصلانی) هم تصویر درستی از مردی که چرا پنج دختر دارد و ششمین فرزندش را هم به دنیا می‌آورد! را نمی‌دهد، همه این شخصیت‌ها قرار است در ظرف فیلم‌ساز تبدیل به ابزاری شوند برای موضوعات پراکنده داخل فیلم! زیاده‌روی و اغراق و تمرکز روی تورم اقتصادی و از سوی دیگر نمایش بی‌جهت برادران در زمانی که با چند دختری که کار مدلینگ می‌کنند و از ماشین‌های شاسی بلند پیاده می‌شوند و دیالوگ‌هایی که در آن صحنه مطرح می‌شود، یک جور باج دادن فیلمساز به مخاطبی است که دوست دارد این صحنه‌ها را علاوه بر فضای بیرونی در فیلم هم ببیند.

«برادران لیلا» فیلمی است که متأسفانه در شرایط عادی تولید و پخش در سینماهای ایران اکران نشد اما فیلمی هم نیست که برای پرده عریض سینما ساخته شده باشد، مدیوم و اندازه آن در بضاعت تله‌فیلم است، فیلم‌برداری و نورپردازی ضعیف هومن بهمنش برخلاف صحنه‌های ابتدایی در کارخانه که در ادامه به حداقل‌ها رضایت داده است و اجرای نچسب بازیگران که مانند عروسک خیمه شب بازی، وارد کادر یا از آن خارج می‌شوند و دیالوگ‌های پر حرف را مانند نمایش رادیویی می‌گویند و می‌روند و بعدی و بعدی…

اجرای شلخته گروه صحنه و لباس و تلاش برای کثافت نشان دادن خانه و استفاده زیاد از توالت و آن ایده زشت ادرار در ظرف‌شویی، گویی همه‌چیز باید در یک کثافت گیر کرده باشند و سنگینی غبار گرفته شده در صحنه پخش شود اما حداقل در خانواده پرجمعیت کسی پیدا می‌شود که به تمیزی و دیگر جزییاتی که رنگ زندگی اهمیت دهد.

درباره صحنه بحث‌برانگیزی که لیلا می‌خواهد پدرش را تنبیه کند، جدای از اینکه این صحنه می‌تواند در ذهن بیننده کم سن و سال عواقب بدی را داشته باشد اما در اجرا واکنش برانگیز خواهد بود، بعد از سیلی لیلا به پدر، تنها فرهاد هست که می‌خواهد مقابل لیلا قرار گیرد و بابت این رفتار او با او برخورد فیزیکی کند، فرهاد که در پاساژ خودش با فریاد کشیدن بر سر پدر او را راهی بیمارستان کرده بود اما در این صحنه او واکنش دارد و دیگر برادران طوری رفتار می‌کنند که انگار سیلی زدن دختر به پدر کار هرروزه لیلا بوده و واکنش دیگری را به دنبال ندارد.

نوشته این راه رستگاری ندارد! اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

با همکاری تهیه‌کنندگان فیلم، «برادران لیلا» در سازمان سینمایی مورد بازبینی قرار گرفت و در راستای کمک به فیلم با ملحوظ داشتن اهمیت حضور بین‌المللی محصولی از سینمای ایران، تصمیم و توافق بر این شد تهیه‌کننده و کارگردان برای دریافت پروانه نمایش جهت ارائه نسخه نهایی در جشنواره کن، موارد و اصلاحات لازم را که بخشی از آنها حتی در فیلمنامه مصوب شورای پروانه ساخت نیز وجود نداشته اعمال نمایند  که این مهم حتی در یک مورد از موارد اعلامی محقق نشد.

به‌رغم تاکید و تذکرات لازم برای رعایت قانون و با علم و آگاهی تهیه‌کننده و کارگردان نسبت به تبعات هرگونه تخلف، متأسفانه فیلم مذکور بدون هیچ‌گونه همکاری و انجام اصلاحاتی در جشنواره کن به نمایش در آمد .

چنان‌که عوامل اصلی  فیلم با اصرار و ابرام بر ادامه مسیر اشتباه نشان دادند که اکران فیلم در جشنواره کن را بر نمایش در سالن‌های سینما و مخاطبان داخلی ترجیح می‌دهند.

ازاین‌رو، فیلم «برادران لیلا» به تاسی از اصل «قانون‌گرایی، استانداردسازی و عدالت‌محوری» و به دلیل تخلفات آگاهانه و رفتار مغایر با قوانین و مقرراتی چون: شرکت در جشنواره‌های خارجی بدون عبور از مجرای قانونی و اخذ پروانه نمایش، سرپیچی از مقررات و اصرار بر ارائه نسخه اصلاح نشده به‌رغم تعهدات صورت‌گرفته و استمرار بر تخلف و مداومت بر آن حتی بعد از جشنواره کن و شرکت در جشنواره مونیخ و در نهایت اعلام رسمی کارگردان محترم مبنی بر عدم‌پذیرش اصلاح فیلم، این فیلم تا اطلاع ثانوی و تا رفع موانع ایجاد شده، صلاحیت اخذ پروانه نمایش را نخواهد داشت.

نوشته «برادران لیلا» توقیف شد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

فقط به یاد بیاورید که ادوار گذشته چه چیزهایی از فرش قرمز و کنفرانس‌های خبری نمایندگان ایران در فضای مجازی گسترده می‌شد و با امسال مقایسه کنید: زمانی که لیلا حاتمی با خبرنگاران خارجی به زبان خودشان صحبت کرد، وقتی صدای استاد شجریان در پس‌زمینه فرش قرمز فیلم فرهادی شنیده شد و زمانی که شهاب حسینی بدون پوشیدن لباس‌های عجیب، در نهایت آراستگی مهم‌ترین جایزه یک بازیگر در تاریخ سینمای ایران را دریافت کرد. به عقب‌تر برویم هم که نخل طلای عباس کیارستمی به‌خاطر «طعم گیلاس» مهم‌ترین خاطره روشنفکران سرزمین ما را ساخته است.

امسال اما یک بوسه، حواشی می توی ایرانی، لباس‌های فضایی و اظهارنظرهای کم‌وبیش عجیب، همه آن چیزی بود که نسل جدید سینمای ایران را به جهان معرفی می‌کرد. نسلی که احساس می‌کند باید مثل هالیوود دوره ترامپ به همه چیز اعتراض کند اما احتمالاً حاضر نیست مناسبات آن را بپذیرد: اکتبر ۲۰۱۷ که ماجراهای مربوط به تعرض‌های جنسی هاروی وینشتاین در سینمای آمریکا مطرح شد (و کمپانی عریض‌وطویل او را به تعطیلی کشاند) خیلی از بازیگران مرد آمریکایی هم دومینو وار با اتهام‌های مشابه از صنعت سینما کنار گذاشته شدند. اما هالیوود فقط برای مردانی که با اتهام تجاوز روبه‌رو بودند شمشیرش را از رو نبست، بلکه پروژه‌های ایشان را هم مورد حمله مستقیم قرار داد. حتماً یادتان هست که کوین اسپیسی حتی قبل حکم دادگاهش، از «خانه پوشالی» بیرون انداخته شد. آن هم در شرایطی که وسط ضبط فصل آخر بودند. تیم تولید این سریال مجبور شد کار را متوقف کند، فیلمنامه را از ابتدا بنویسد و در نهایت با حذف کاراکتر اصلی، عملاً خودکشی کند.

نوامبر ۲۰۱۷ در شرایطی که فیلم «همه پول‌های جهان» ساخته جدید ریدلی اسکات آماده اکران در جشنواره AFI (انستیتوی فیلم آمریکا) بود، خبر اتهامات علیه کوین اسپیسی بیرون آمد. هیچ‌کس نگفت با متهم به تجاوز روی فرش قرمز راه نمی‌رویم چون جلوی پخش فیلم به طور کلی گرفته شد. کارگردان با سابقه «گلادیاتور» که کمپین اسکار فیلمش را دور محور کوین اسپیسی چیده بود برای جلوگیری از به محاق رفتن اثرش، روز ۸ نوامبر اعلام کرد با وجود فاصله فقط چندهفته‌ای تا مراسم اسکار، کریستوفر پلامر را جایگزین کوین اسپیسی می‌کند و همه سکانس‌ها را دوباره مقابل دوربین می‌برد.

حال وقتی به نمونه ایرانی می‌رسیم اوج اعتراض آن است که با متهم روی فرش قرمز نروند. کارگردان در نشست خبری فیلمش با منت می‌گوید که اثرش را سانسور شده در ایران اکران نمی‌کند درحالی‌که احتمالاً نمی‌داند همین حالا اگر خبر به گوش کمپین اصلی می تو در آمریکا برسد که چه اتهاماتی مطرح است به احتمال زیاد «برادران لیلا» حتی شانس اکران آمریکای شمالی را هم نخواهد داشت. بد نیست سازندگان «برادران لیلا» از خودشان بپرسند آیا اگر قوانین هالیوود در ایران حاکم بود اساساً می‌توانستند فیلمشان را (که پروانه نمایش هم ندارد) بدون تغییرات اکران کنند؟ یا ممکن بود وزارت ارشاد تا مشخص‌شدن تکلیف اتهامات جلوی اکران این اثر را بگیرد و بعد در صورت تأیید حکم دادگاه تنها در شرایطی اجازه اکران دهد که بازیگران متهم، تغییر پیدا کرده باشند؟!

نوشته هالیوود «برادران لیلا» را اکران نمی‌کند اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

در بیانیه این جایزه چنین آمده است: «هیئت داوران Fipresci، به سرپرستی احمد شوکی مصری، به «برادران لیلا» به دلیل «توانایی کارگردان در ساختن داستانی جذاب، بینش‌های فرهنگی بسیار متراکم، ترسیم دنیای کوچکی از مردسالاری ناکارآمد و جابه‌جایی آزادانه – و شادی‌بخش – بین لحن‌ها» جایزه داد.»

سعید روستایی پس از دریافت جایزه خود، طی صحبت‌هایی عنوان کرد: «از بابت این جایزه خیلی مهم ممنونم. این جایزه به دلایل زیادی برایم ارزشمند است از جمله آن‌ها، این است که بزرگان تاریخ سینما این جایزه را به دست آوردند و خوش‌شانس بودم که من هم توانستم به آن دست پیدا کنم. همچنین برایم باارزش است که جایزه را از منتقدین می‌گیرم که یکی از پایه‌های مهم سینما هستند. این جایزه مهم را به مردم داغ‌دار کشورم در آبادان تقدیم می‌کنم.»

در بخش‌های دیگر، «کافتان آبی» مریم توزانی در بخش «نوعی نگاه» جایزه بهترین فیلم را گرفت و «عشق به گفته دالوا» به کارگردانی امانوئل نیکوت، توسط هیئت داوران فیپرشی به‌عنوان بهترین فیلم در دوهفته کارگردانان (هفته منتقدان) انتخاب شد.

نوشته جایزه بخش جنبی کن برای روستایی اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

این گزارش در ادامه گزارش قبلی («زمان آرماگدون» در صدر جدول ستاره‌دهی منتقدان کن) است که به ستاره دهی منتقدان به ۹ فیلم دیگر در بخش رقابتی جشنواره می پردازد. در این گزارش نیز علاوه بر خلاصه ای از داستان فیلم های اکران شده، ستاره تعلق گرفته به هر کدام از آن ها را نیز عنوان خواهیم کرد.

فیلم سینمایی (R.M.N) ساخته کریستیان مونجیو؛ کارگردان رومانیایی که بیش از این ساخت ۹ فیلم سینمایی را در کارنامه هنری خود دارد، در هفتاد و پنجمین جشنواره کن حضور داشت.

فیلم جدید کریستین مونجیو را در عین حال باید تحلیلی بدون قضاوت از نیروهای محرک رفتار انسان در مواجهه با ناشناخته‌ها، نحوه درک ما از دیگری و نحوه ارتباط ما با آینده نگران‌کننده پیش رو در نظر گرفت.

در خلاصه داستان این فیلم آمده است: «چند روز قبل از کریسمس، (ماتیاس) پس از ترک کار خود در آلمان، به دهکده چند قومی ترانسیلوانیا خود برمی گردد. او می‌خواهد خود را بیشتر درگیر آموزش پسرش (رودی)، که مدت زیادی تحت مراقبت مادرش (آنا) بوده است، کند و پسر را از ترس‌های حل‌نشده‌ای که او را فراگرفته رها کند. ماتیاس مشغول پدر پیرش (اتو) و همچنین مشتاق دیدن معشوق سابقش (سیلا) است. وقتی چند کارگر جدید در کارخانه کوچکی که سیلا مدیریت می‌کند استخدام می‌شوند، آرامش جامعه مختل می‌شود، ترس‌های اساسی بزرگسالان را فرا می‌گیرد و ناامیدی‌ها، درگیری‌ها و احساسات از طریق روکش نازک درک و آرامش ظاهری فوران می‌کند.»

*« R.M.N»: میانگین امتیاز ۲.۵

فیلم سینمایی «عنکبوت مقدس» (HOLY SPIDER) به نویسندگی و کارگردانی علی عباسی است که در کشور اردن فیلمبرداری شده است. این فیلم بر پایه داستان واقعی سعید حنایی، قاتل زنجیره‌ای معروف به قاتل عنکبوتی است که ۱۶ زن را از سال ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۱ در مشهد به قتل رساند. فیلم یک روزنامه‌نگار زن خیالی را در حال تحقیق درباره یک قاتل زنجیره‌ای به تصویر می‌کشد.

در خلاصه داستان فیلم سینمایی «عنکبوت مقدس» آمده است: خانم خبرنگاری شروع به تحقیق پیرامون قتل‌های زنجیره‌ای قاتل عنکبوتی می‌کند. مردی که قصد دارد با کشتن زنان خیابانی جامعه را از حضور آنها پاک کند. این فیلم با نگاهی مغرضانه قتل‌های قاتل عنکبوتی را ماموریتی مقدس اعلام می‌کند که رضایت مردم را در پی دارد.

*فیلم سینمایی «عنکبوت مقدس»: میانگین امتیاز ۲

فیلم سینمایی «همیشه جوان» (FOREVER YOUNG) ساخته ولری برونی تدسکی، کارگردان و بازیگر متولد شهر تورین کشور ایتالیا است که بیش از ۴۰ فیلم سینمایی را در کارنامه هنری خود ثبت کرده است. او امسال با جدیدترین ساخته خود در جشنواره کن با دیگر فیلم های مسابقه رقابت می کند که البته تاکنون در جدول امتیازدهی، به عنوان آخرین و ضعیف ترین فیلم معرفی شده است.

در خلاصه داستان «همیشه جوان» با نام دیگر «درختان بادام» آمده است: در اواخر دهه ۸۰ در پاریس، یک گروه کمدین جوان در مدرسه تئاتر معتبر به ریاست پاتریس شرو پذیرفته شده اند. آنها به تازگی کار خود را در زندگی شروع کردند. در طول راه، آنها یاد می گیرند، عمل می کنند، عشق می ورزند، می ترسند، به بهترین شکل زندگی می کنند و همچنین اولین تراژدی های خود را تجربه می کنند.

*فیلم سینمایی «همیشه جوان»: میانگین امتیاز ۱.۸

فیلم سینمایی «تصمیم برای رفتن» (DECISION TO LEAVE) به کارگردانی پارک چان ووک؛ کارگردان شناخته شده کره ای است. سه‌گانه «انتقام» او شهرت جهانی دارد. «اولدبوی»، دومین فیلم از این سه‌گانه، «جایزهٔ بزرگ» جشنواره فیلم کن در سال ۲۰۰۴ را از آنِ خود کرد و مورد تحسین کوئنتین تارانتینو؛ رئیس هیات داوران جشنواره قرار گرفت.

فیلم دیگر او به نام «کنیز» موفق به دریافت جایزه بفتا بهترین فیلم غیرانگلیسی‌زبان شد و همچنین نامزد دریافت نخل طلای جشنواره کن ۲۰۱۶ شد.

چان ووک امسال در جشنواره فیلم کن، فیلم سینمایی «تصمیم برای رفتن» را در بخش مسابقه دارد که بعد از نمایشش با استقبال بی نظیر منتقدین روبه رو شد و تاکنون توانسته صدرنشین جدول امتیازات باشد.

در خلاصه داستان فیلم «تصمیم برای رفتن» آمده است: مردی از قله کوه سقوط کرد و جان خود را از دست داد. کارآگاه مسئول، برای ملاقات با همسر مرد مرده سئو رائه (تانگ وی) می آید. زن هیچ نشانه ای از آشفتگی در مرگ شوهرش را نشان نمی دهد و به خاطر همین رفتار متفاوتش، پلیس او را مظنون می داند. پلیس بعد از بازجویی از زن احساس می کند کم کم به او علاقه مند است. در همین حال، زن نیز با وجود اینکه مظنون به یک جنایت است، با جسارت نسبت به پلیس رفتار می کند.

مظنونی که احساسات واقعی خود را پنهان می کند و کارآگاهی که به مظنون خود مشکوک است و او را می خواهد اما تصمیم آن ها به ترک کردن است.

*فیلم سینمایی «تصمیم برای رفتن»: میانگین امتیاز ۳.۲

فیلم سینمایی «جنایات آینده» (CRIMES OF THE FUTURE) به کارگردانی دیوید کروننبرگ؛ کارگردان و بازیگر کانادایی است

جدیدترین فیلم طارق صالح کارگردان مصری-سوئدی از جمله آثار شرکت‌کننده در بخش مسابقه جشنواره بین‌المللی فیلم کن ۲۰۲۲ است که از فیلم‌های وی می‌توان به اسکنرها، ویدئودروم، مگس، عنکبوت، سابقه خشونت و قول‌های شرقی اشاره کرد. از او به عنوان بی‌پرواترین و پرچالش‌ترین کارگردان سینمای داستانی انگلیسی‌زبان دنیا یاد شده‌است. فیلم سینمایی «جنایات آینده» آخرین ساخته این کارگردان است که در بخش مسابقه کن حضور دارد.

در خلاصه این فیلم آمده است: همانطور که گونه انسان با محیط مصنوعی سازگار می شود، بدن دستخوش دگرگونی ها و جهش های جدیدی می شود. سائول تنسر (ویگو مورتنسن)؛ هنرمند مشهور پرفورمنس، همراه با شریک خود کاپریس (لئا سیدوکس)، دگردیسی اندام های خود را در اجراهای آوانگارد به طور عمومی به نمایش می گذارد. تیملین (کریستن استوارت)؛ محققی است که از ثبت ملی اعضای بدن با وسواس، حرکات آن‌ها را دنبال می‌کند، زمانی که یک گروه مرموز فاش می‌شود… ماموریت آن‌ها استفاده از بدنامی سائول برای روشن کردن مرحله بعدی تکامل انسان است.

*فیلم سینمایی «جنایات آینده»: میانگین امتیاز ۲.۶

فیلم سینمایی «توری و لوکیتا» (TORI AND LOKITA) به کارگردانی برادران داردن (ژان پی‌یر و لوک داردن) نیز در بخش مسابقه جشنواره حضور دارد.

برادران داردن زوج فیلم‌ساز بلژیکی هستند. آنها فیلم‌نامه نویسی، تهیه و کارگردانی فیلم‌هایشان را با همدیگر انجام می‌دهند. داردن‌ها ساختن فیلم‌های داستانی و مستندشان را از اواخر دهه ۱۹۷۰ آغاز کردند، اما برای نخستین بار در میانه دهه ۱۹۹۰ با فیلم «قول» در عرصه جهانی مطرح شدند، این فیلم در بخش دو هفته کارگردانان جشنواره فیلم کن نظر منتقدان را به خود جلب کرد. اما آنها اولین جایزه مهم بین‌المللی خود را هنگامی به دست آوردند که فیلم «رزتا» در جشنواره فیلم کن ۱۹۹۹، برنده نخل طلا شد.

در خلاصه داستان فیلم «توری و لوکیتا» آمده است: امروز در بلژیک، پسر جوان و نوجوانی که به تنهایی از آفریقا سفر کرده اند، دوستی شکست ناپذیر خود را با شرایط سخت تبعیدشان مقایسه می کنند.

*فیلم سینمایی «توری و لوکیتا»: میانگین امتیاز ۲.۷

فیلم سینمایی «نوستالژی» (NOSTALGIA) ساخته ماریو مارتونه، کارگردان اهل ایتالیا است. او از سال ۱۹۸۵تاکنون ۱۵ فیلم راکارگردانی کرده‌است و فیلم «عشق کثیف» او به جشنواره فیلم کن سال ۱۹۹۵ را ه یافت. فیلم «برادران ایتالیا» نیز در سال ۲۰۱۰ برای کسب شیر طلایی جشنواره فیلم ونیز مسابقه داد.

در خلاصه داستان این فیلم آمده است: پس از ۴۰ سال غیبت، فلیس به زادگاه خود: ناپل باز می گردد. او مکان ها، قوانین شهر و گذشته ای که او را آزار می دهد را دوباره کشف می کند.

*فیلم سینمایی «نوستالژی»: میانگین امتیاز ۲.۵

فیلم سینمایی «برادران لیلا» (LEILA’S BROTHERS) سومین ساخته سعید روستایی؛ کارگردان ایرانی است که بازیگرانی چون سعید پورصمیمی، ترانه علیدوستی، فرهاد اصلانی، پیمان معادی و نوید محمدزاده در ان به ایفای نقش پرداخته اند.

«برادران لیلا» داستان خواهری به نام لیلا است که برای بهبود شرایط زندگی و رفاه خانواده اش تلاش می کند.

در خلاصه داستان این فیلم آمده است: لیلا(ترانه علیدوستی) زنی چهل ساله و مجرد است که در خانواده‌ای درگیر با بحران اقتصادی زندگی می‌کند. او در دفتر اداری یک پاساژ کار می‌کند و تنها درآمد ثابت خانواده را دارد اما نه پدر و نه چهار برادرش به حرف او گوش نمی‌دهند. اسماعیل(سعید پورصمیمی) پدر خانواده، پیرمردی تریاکی است که اخیرا نشانه‌های آلزایمر را بروز می‌دهد. علیرضا(نوید محمدزاده) برادر معقول‌، کارگری است که به علت اختلاس صاحب کارخانه تعدیل نیرو شده است. پرویز(فرهاد اصلانی) در پاساژ لیلا بعنوان خدمه‌ای که عوارض توالت را دریافت می‌کند مشغول به کار است. پنجمین فرزند او بتازگی متولد شده است زیرا همیشه بدنبال فرزند پسر بوده است. فرهاد(محمد علی‌محمدی) نیز شغل ثابتی ندارد و مدام در حال بدنسازی است. منوچهر(پیمان معادی) هم آدم دغل کاری است که برادرانش را ترغیب به نوعی کلاهبرداری می‌کند که پول پیش‌خرید ماشین را بالا بکشند. اسماعیل چندین سکه طلا پس‌انداز کرده و لیلا پیشنهاد می‌دهد که واحدی تجاری در پاساژ را بخرند تا بوتیک راه بیندازند. این بوتیک قرار است در محل فعلی توالت‌های پاساژ باشد. از طرف دیگر سردسته فامیل فوت می‌کند. اسماعیل همواره بدنبال این مقام بوده زیرا سردسته می‌تواند بخشی از کادوهای عروسی‌های فامیل را صاحب شود، پس بنا به رسم خانوادگی، سکه هایش را بعنوان کادوی عروسی می‌دهد …

*فیلم سینمایی «برادران لیلا»: میانگین امتیاز ۲.۳

فیلم سینمایی «ستارگان هنگام ظهر» (STARS AT NOON) ساخته کلر دنیس (کلر دنی)، کارگردان و بازیگر اهل کشور فرانسه است. او تاکنون هشت فیلم سینمایی را کارگردانی کرده و نهمین ساخته اش امسال در کن حضور دارد.

«ستاره‌ها هنگام ظهر» فیلمی در ژانر هیجان‌انگیز عاشقانه بازی آن مارگارت کوالی، جو آلوین و دنی رامیرز است که بر اساس رمانی به همین نام از دنیس جانسون ساخته شده‌ است .

در خلاصه داستان این فیلم آمده است: (مارگارت کوالی)؛ یک روزنامه نگار جوان آمریکایی که در نیکاراگوئه کنونی گیر افتاده است و عاشق یک انگلیسی مرموز به نام (جو آلوین) می شود که به نظر می رسد بهترین شانس او ​​برای فرار باشد. با این حال، او به زودی متوجه می شود که ممکن است خطری حتی بزرگتر از او داشته باشد.

*فیلم سینمایی «ستارگان هنگام ظهر»: میانگین امتیاز ۲

لازم به ذکر است؛ ستاره دهی منتقدان بین المللی در جشنواره کن، طی روزهای آینده تکمیل شده و سایت سوره سینما نیز بخش آخر ادامه امتیازدهی فیلم‌ها را در قالب گزارش بعدی ارائه خواهد کرد.

نوشته عدم استقبال منتقدان از فیلم‌های ایرانی اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

وی در ادامه به سؤال دیگری مبنی بر این که چرا بیشتر در فیلم‌هایتان به طبقه فرودست جامعه می‌پردازید، گفت: شکل‌گیری یک طبقه متوسط، یکی از مهم‌ترین دستاوردهای دولت ایران در چهل سال گذشته بود این بود که این طبقه متوسط در ۱۰ تا ۱۵ سال اخیر به‌شدت کوچک و کوچک‌تر شد، خیلی‌ها پول‌دارتر شدند و اما از آنها کسانی بودند که بی‌پول و فقیر شدند. عرض این طبق متوسط خیلی کم شده و امروز به‌وضوح می‌بینیم که افراد، طبقه خود را تغییر می‌دهند.

این کارگردان با ذکر مثالی ادامه داد: به‌عنوان‌مثال افراد؛ خانه، ماشین و خورد و خوراک خود را عوض می‌کنند. در مواقعی تقصیر آدم‌های خود یک خانواده است که مشکلاتی ایجاد و حل نمی‌شود اما وقتی روزی سه بار تورم به آدم‌ها یادآوری می‌شود، دیگر نمی‌توان گفت این تقصیر خانواده است. در فیلم‌های من دختری هست که برای جلوگیری از فروپاشی یک خانواده تلاش می‌کند. در «ابد و یک روز» شاید خانواده تقصیر داشتند اما در «برادران لیلا» این‌گونه نیست و این جامعه است که در حال تأثیرگذاری است و افراد چه اشتباه کنند و چه نکنند به سمتی که نباید می‌روند. بخش کوچکی از جامعه را می‌بینیم که هر روز شرایطشان بهتر می‌شود و بخش بزرگی از جامعه هر روز اوضاعشان بهتر!

*سعید روستایی: «برادران لیلا» هنوز پروانه نمایش ندارد

روستایی در مورد اخذ پروانه نمایش در کشور ایران برای فیلم جدید خود، گفت: در فیلم «متری شیش و نیم» قرار بر این بود که من و پیمان معادی آن را تهیه کنیم اما نشد و تهیه‌کننده را عوض کردیم و با این حال پس از اقدام مجدد نزدیک به یکسال زمان برد تا مجوز ساخت آن را بگیریم. بعد از آن که فیلم ساخته شد، از سوی ارگان‌های مختلف تحت‌فشار قرار گرفتیم و آن‌ها معتقد بودند که فیلم ما بر اساس اساسنامه آن‌ها نیست. در فیلم «برادران لیلا» نیز ما هنوز پروانه نمایش نداریم و قرار است که به ایران بگردیم و پروانه نمایش بگیریم و لیست سانسوری هم برای فیلم به ما داده‌اند اما واقعیت این است که من سانسور نخواهم کرد. ما در دولت قبلی پروانه ساخت گرفته‌ایم اما دولت جدید قوانین خود را دارد و معتقد است که فیلم باید با دیدگاه آن‌ها همخوانی داشته باشد.

*ترانه علیدوستی: ترکیب ما در کن، نشان‌دهنده موضع ما نسبت به متهمان آزار است

در ادامه ترانه علیدوستی در مورد همزادپنداری با شخصیت اصلی فیلم به نام «لیلا» توضیح داد: لیلا برای من تمثیل وضعیتی است از زنان امروز ایران که احساس می‌کنم در خط مقدم مبارزه برای تغییر و آزادی خودشان هستند و در عین حال برای اصلاح محیط اطراف خودشان تلاش می‌کنند تا نقشی در آن داشته باشند. این بلند همتی که امروز زنان ما دارند را در هیچ کجای دنیا ندیده‌ام. من این زاویه را در مورد زنان ایران می‌بینم و به آن آگاهم که کاراکتر لیلا این را بازنمایی می‌کند.

وی در مورد سؤالی مبنی بر اتهامات مطرح شده علیه برخی بازیگران و جنبش می تو گفت: درباره این موضوع باید بگویم موردهایی مطرح شده‌اند که به سال‌ها قبل برمی‌گردند. من در زمان فیلم «فروشنده» قدرتی بیش از این برای حمایت از زنان قربانی نداشتم اما تا جایی که می‌توانستم سعی کردم این موضوع را پیگیری کنم. در مورد اتهامات اخیر پیش‌آمده هم که بعد از فیلم‌برداری مطرح شدند گفتم که ما در کنار کسی که اتهام به او وارد است نمی‌ایستیم و به حرفمان هم عمل کرده‌ایم. همچنین با وجود ترکیبی که امروز ما اینجا هستیم موضعمان را در مورد متهمان به آزار مشخص می‌کند.

علیدوستی در پاسخ خبرنگاری که از او درباره همکاری وی با سریال «شهرزاد» به تهیه‌کنندگی محمد امامی پرسید، توضیح داد: اتفاقی که درباره پروژه سریال «شهرزاد» روی داد، تلنگری برای همه ما بود و تا قبل آن ما این دقت را نداشتیم و این اتفاق بسیار ناراحت‌کننده باعث شد که ما از آن به بعد دقت بیشتری کنیم.

این بازیگر ادامه داد: درباره سریال «شهرزاد» باید نکته‌ای بگویم که البته ممکن است کسی آن را باور نکند، چرا که شش سال از آن گذشته است. من با آقای امامی در پایان فصل یک «شهرزاد» آشنا شدم و از حضور ایشان اطلاعی نداشتم. تهیه‌کننده دیگری به جای ایشان با من قرارداد امضا کرد و در ایران می‌دانند که این شخص کیست اما اسمی از این فرد مطرح نیست. نمی‌خواهم توجیه کنم. شاید این وظیفه ما بود که بدانیم و این کار را انجام ندهیم اما صادقانه نمی‌دانستیم. پای همه حواشی و حرف‌های آن هم ایستادیم اما برای همه ما خیلی بد شد.

علیدوستی اضافه کرد: در کنار همه این مسائل باید توجه داشته باشید که پولی در یک سریال سرمایه‌گذاری شده و پنج برابر آن به همان شخص برگشته است، اما شما چرا از من سؤال می‌پرسید؟ نه آن پول دست من است و نه سود آن پول! من دستمزدی گرفتم که در هر پروژه دیگری هم می‌گرفتم که اتفاقاً نجومی هم نبوده است، درنتیجه پول یا سود این سریال دست کسی است که الان در زندان به سر می‌برد و این را که من چه کمکی می‌توانم به پیشرفت این بحث بکنم، نمی‌دانم!

سپس نوید محمدزاده یکی از بازیگران نقش اصلی فیلم «برادران لیلا» نیز در مورد بازی خود در این فیلم گفت: خوشحالم که در کنار تیمی اینجا هستم که در کنار همکاری‌مان با هم زندگی کرده‌ایم.

وی در مورد حواشی و اتفاقات پیش‌آمده روز گذشته بر روی فرش قرمز کن، توضیح داد: فرشته حسینی همسر من است و او را دوست دارم. بیشتر واکنش‌ها هم به این موضوع مثبت بوده است. این روزها واجب است که ما به عشق احترام بگذاریم. در این دوره‌ای که زندگی می‌کنیم آدم‌ها به همدیگر برخورد خوبی ندارند و حواسشان به هم نیست و من لازم است که قدردانی کنم از کسی که زندگی من را تغییر داد و به زندگی‌ام آرامش بخشید.

*پیمان معادی: تورم و تأثیرات آن در ایران از جنگ ویرانگرتر است

پیمان معادی نیز در بخش دیگری از این نشست درباره وضعیت اقتصادی امروز ایران گفت: درصدی از آدم‌ها در ایران اگر یخچال خانه‌شان خراب شود طبقه اجتماعی‌شان عوض می‌شود یعنی هزینه تعمیر یک یخچال می‌تواند طبقه اجتماعی شما را پایین‌تر ببرد و این آدم‌ها به‌ناچار مجبورند اخبار سیاسی را به لحاظ مسائل معیشتی دنبال کنند.

وی ادامه داد: شما برای اینکه سبد کالا و رفاه خانواده‌ات را تا سر ماه تأمین کنی هر روز باید ببینی رئیس‌جمهورهای آمریکا و فرانسه چی گفتند. همه تئوریسین هستند اما چون نمی‌توانند در این مباحث عمیق شوند در سطح می‌مانند و این کار را برای زندگی در ایران سخت می‌کند و تصمیمات آدم‌ها ممکن است ویرانگر باشد. چیزی که به‌عنوان تورم در ایران در حال رخ‌دادن است برای خیلی‌ها قابل درک نیست؛ چراکه شاید این اتفاق از جنگ بدتر و ویرانگرتر است و امیدوارم بهبود یابد.

نوشته در ایران یخچال خراب شود، طبقه اجتماعی عوض‌ می‌شود! اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

بازی‌های عالی در یک درام خانوادگی جذاب

لیزا نسلسون: وزن سنت و پیوندهای خانوادگی در «برادران لیلا» پاسخ قانع‌کننده‌ای پیدا می‌کند، یک شیرجه عمیق و دائماً شگفت‌انگیز در پویایی یک خانواده فقیر، خانواده‌ای که تلاش می‌کند تا سرش را بالای آب نگه دارد.

سعید روستایی؛ نویسنده و کارگردان با اطمینان کامل، دیدگاه بلندپروازانه‌اش را همچون مضمون حیرت‌انگیزی که در مورد مواد مخدر در فیلم «متری شیش و نیم» بود، به صورت حقایق، دروغ‌ها و انگیزه‌های متضاد در «برادران لیلا» نیز نشان می‌دهد.

بازی‌های فوق‌العاده و به شکل عجیبی دلخراش، این فیلم حاضر در بخش مسابقه کن را سرگرم‌کننده کرده است.

مشاجره‌های مداوم و عصبانیت‌های شدید در فیلم از ویژگی‌های داستانی آن است.

اسماعیل (سعید پورصمیمی) پیرمرد ۸۰ساله بی‌سوادی که مشکل بیماری دارد، تریاک می‌کشد و با همسر، دختر و دو پسر از چهار پسر بالغش، در یک محله فقیرنشین زندگی می‌کند.

در سکانس آغازین، بیننده با یکی از برادران لیلا (ترانه علیدوستی) به نام علیرضا (نوید محمدزاده) که در خانه آن‌ها ساکن نیست، آشنا می‌کند. در سکانسی دیگر وقتی لیلای چهل‌ساله؛ خواهر مجرد و رنج‌کشیده، از علی درخواست کمک می‌کند، او با یک سال حقوقی که جمع کرده به خانه برمی‌گردد (در واقع، علی بیشتر از هشت سال دور از خانه بوده است).

لیلا باهوش‌ترین عضو این خانواده پرتنش است و حقوق او که با کار در دفتر اداری یک مرکز خرید لوکس دریافت می‌کند، منبع اصلی درآمد خانواده است. از طرفی پسر بزرگ خانواده با نام پرویز (فرهاد اصلانی) که پدر پنج دختر دوست‌داشتنی و یک پسر تازه متولد شده است، خدمتکار توالت‌های عمومی این مرکز خرید است.

فضای خرده‌فروشی در این مرکز خرید آن‌قدر ارزشمند است که مدیریت قصد دارد منطقه سرویس بهداشتی را نیز به یک بوتیک تبدیل کند. در این شرایط رویای لیلا این است که برادران بیکارش منابع ناچیز خود را برای خرید فضای بوتیک جمع کنند و با هم وارد تجارت شوند.

پسر سوم، فرهاد (محمدعلی محمدی) که کمترین ادعا دارد زیاد ورزش می‌کند و کارهای عجیب‌وغریب انجام می‌دهد. حتی اگر برادر چهارم منوچهر (پیمان معادی) آپارتمان کوچک و رقت‌بار خود را بفروشد، آنها برای پیش هم پول پرداخت کم می‌آورند.

با افزایش قدرت، فیلم به این موضوع اشاره می‌کند که چگونه پول ممکن است ریشه همه بدی‌ها نباشد، اما مطمئناً می‌تواند مردم را وادار به رفتار شنیع، اغلب در شفافیت سنت‌های محترمانه کند. حتی با وجود اینکه خانواده در زندگی مدرن لنگر انداخته است، اما ژست‌های اولیه مانند عکس گرفتن مملو از سنت و خرافات است. «پدرخوانده» طایفه بزرگ خانواده مرده است و باید جانشین او مشخص شود. اسماعیل؛ پدر خانواده، به‌عنوان قدیمی‌ترین عضو طایفه می‌تواند «پدرخوانده/پدرسالار» شود اما با توجه به سنت ایرانی برای گرفتن این عنوان باید پول نقد پرداخت کند.

آیا یک احمق ظاهراً بی‌پول می‌تواند هزینه گرفتن افتخاری سنگینی را که هوس می‌کند به دست آورد؟ آیا برادران لیلا می‌توانند سرمایه‌ای را جمع‌آوری کنند تا راه خوداشتغالی را شروع کنند؟ و آیا لیلا می‌تواند به نحوی معایب پیچیده «پیرزن خدمتکار» بودن در جامعه‌ای مرد محور را دور بزند تا غرایز عاقلانه تجاری خود را بر افراد سرسخت و خشمگینی که با آنها مرتبط است تحمیل کند؟ وقتی شکست‌هایی به همان اندازه که محتمل و ویرانگر هستند ظاهر می‌شوند، بیننده مانند قهرمان‌های داستان از پهلو ضربه می‌خورد.

دعواهای خانوادگی همیشه بر اساس انگیزه‌های قابل‌باور است و اغلب از بازیگران خواسته می‌شود تا ریتم‌های احساسی سخت را فقط با چشمان خود منتقل کنند. اندوه و اضطرار، گاهی در محیط‌های صمیمی و گاهی در محیط‌های بزرگ، ثابت هستند. به لطف تسلط کارگردان بر کار خود، درهم تنیدگی‌هایی که شاهد آن هستیم به طرز باورنکردنی چالش‌برانگیز است اما در عین حال نیازی به تعلیق ناباوری (تمایل تماشاگر به باورداشت نمایش و قراردادهای آن) ندارد. این حرکت هیجانی ظریف و متقاعدکننده به اندازه زمان اجرای سخاوتمندانه آن طولانی نیست.

در یادداشت ورایتی که توسط پیتر دبروج (Peter Debruge)، نوشته شده نیز چنین آمده است:

رهبری یک حماسه خانوادگی متراکم  و سخت توسط لیلا

پیتر دبروج: سعید روستایی با اولین حضور خود در کن و در رقابت با یک درام طولانی و پیچیده درباره تلاش یک خواهر و چهار برادر برای رهایی از فقر در تهران صحبت می‌کند.

در «برادران لیلا»، یک خانواده ایرانی که زمانی مغرور و اکنون رقت‌انگیز است، در آستانه نابودی قرار می‌گیرد اما توسط خواهری مدعی که از تکیه بر مردان برای تصمیم‌گیری درباره سرنوشت خود خسته شده است، دوباره این خانواده شکل می‌گیرد. در دست گرفتن امور به دست لیلا می‌تواند مخاطب را با خود همراه کند (شکی نیست که ترانه علیدوستی، بازیگر سابق «فروشنده» که نقش لیلا را بازی می‌کند، بالای سر این گروه مردانه قرار دارد.) اما همچنین دستورالعملی برای تراژدی بالقوه در حماسه رمانتیک سعید روستایی؛ نویسنده و کارگردان ایرانی، است که اولین‌بار برای جشنواره کن انتخاب شد.

برخی از مخاطبان ممکن است روستایی را از پرتره خانوادگی پرتلاطم دیگری به نام «ابد و یک روز» (۲۰۱۶) بشناسند، درحالی‌که این تریلر پلیسی فوق‌العاده او یعنی «متری شیش و نیم» (۲۰۱۹) بود که فرمان را به ذهن من داد.

روستایی، متولد ۱۹۸۹، نماینده نسل جدیدی از نویسندگان ایرانی است و کسی که آن‌قدر حیله‌گر است که نقدهای اجتماعی پیچیده خود را چنان عمیق در تاروپود داستان‌های مدرن جای دهد که حداقل هنوز باعث ناراحتی کسی نشده است.

سبک روستایی که پر از دیالوگ‌های همپوشانی، موقعیت‌های اجتماعی خفقان‌آور و تغییر دیدگاه است، انحراف مشخصی است از فیلم‌های سرراست و متمرکز ایرانی که تاکنون به دنیا راه یافته‌اند. چه قصه‌های افسانه‌وار مجید مجیدی و چه درام‌های صمیمی اصغر فرهادی که سادگی نسبی، آن‌ها را به‌طور منحصربه‌فردی برای مصرف بین‌المللی مناسب می‌کنند، اما در مقابل فیلمی مانند «برادران لیلا» می‌تواند کاملاً طاقت‌فرسا باشد و بدون فراهم کردن زمینه مناسب، فشار جامعه ایران را بر تماشاگر وارد کند.

کشمکش اصلی فیلم به این خلاصه می‌شود: اسماعیل (سعید پورصمیمی) مسن‌ترین مرد طایفه جورابلوها، تمام عمرش را سخت کار کرده است و حالا انتخاب اوست که تصمیم بگیرد با پس‌اندازش چه کند. آیا او پس‌اندازش را به پنج فرزند بالغ خود (که هرکدام ناسپاس‌تر از قبل هستند) می‌دهد یا از این پول برای تثبیت جایگاه خود به‌عنوان «پدرخوانده/پدرسالار» (عنوان افتخار و احترام در جامعه ایرانی) استفاده می‌کند؟ اسماعیل به‌وضوح به گزینه دوم کشیده شده است که به او مزایایی مشابه «پدرخوانده» را می‌دهد.

اما این یک قمار است. این انتصاب تضمین نشده است و به برخی مانورهای سیاسی دقیق از سوی او نیاز دارد. اول اینکه او باید وانمود کند که این عنوان را نمی‌خواهد، درحالی‌که رقیبی آشکارا برای این عنوان می‌جنگد. پس باید به پسر عموی دور خود؛ بایرام (مهدی حسینی نیا) اعتماد کند که از اسماعیل می‌خواهد که ازدواج تنها فرزندش را به میزان ۴۰ سکه طلا (که اساساً کل دارایی اسماعیل است) تضمین کند اگرچه چندین سال قبل بایرام حوصله شرکت در مراسم پسر خود اسماعیل را نداشته است. این معامله‌ای است که برای لیلا بوی خوبی نمی‌دهد و او مسئولیت مداخله را بر عهده می‌گیرد.

او در ۴۰ سالگی از تماشای جدال مادر و چهار برادرش خسته شده و حالا که علیرضا (نوید محمدزاده) به عنوان تنها عضو خانواده شغل آبرومندش را از دست داده، دیگر نمی‌تواند بنشیند و به هم ریختگی زندگی خانوادگی‌شان را تماشا کند. در یکی از شاید نیم دوجین صحنه طاقت‌فرسا، لیلا گریه می‌کند و به علیرضا التماس می‌کند که با کمک برادرانشان تجارتی راه بیندازند. پرویز (فرهاد اصلانی)؛ بزرگ‌ترین برادر است که در یک مرکز خرید مجلل در تهران توالت‌ها را تمیز می‌کند و برای دسترسی به امکانات از مراجعین هزینه دریافت می‌کند. از طرفی فرهاد (محمدعلی محمدی)، برادر سوم لیلا غیر از یک ماشین، دارایی دیگری ندارد و منوچهر (پیمان معادی) گرفتار بدهی و سرگردان در یک شرکت هرمی است.

در این شرایط به نظر می‌رسد باز کردن یک فروشگاه برنامه‌ای کاملاً محکم است، اگرچه این شخصیت‌های نابالغ و غیرمسئولانه می‌توانند همه چیز را خراب کنند. کدام‌یک از این برادران در مورد اداره یک تجارت چیزی می‌دانند؟ تنها کاری که انجام می‌دهند این است که دعوا و شکایت می‌کنند، به همین دلیل است که به فردی سازمان‌یافته مانند لیلا نیاز دارند تا به آنها دستور دهد، حتی اگر برنامه‌های او در نهایت قطعی‌تر از برنامه‌های دیگران نباشد.

همه در «برادران لیلا» چیزی را پنهان می‌کنند، نه لزوماً فریبنده، آن‌قدری که بتوانند اوضاع را برای خودشان راحت‌تر کنند. در اولین صحنه، جشنی برای به‌دنیاآمدن یکی از اعضای جدید خانواده در خانه اسماعیل (پدر خانواده) گرفته می‌شود. به اسماعیل گفته شده که جنسیت فرزند جدید پسر است، اما دیگر باورش نمی‌شود چراکه این ششمین نوه اوست و هر بار پسرانش به دروغ وانمود می‌کردند که فرزندشان پسر است. در این جشن، پرویز که پدر نوه جدید است برای سیر کردن خانواده‌اش از آشپزخانه پدرش غذا می‌دزدد.

کارگردان صحنه‌هایی را با یک انرژی مستند، پر جنب و جوش می‌سازد و حتی در شرایطی که ممکن است به کمک ترانه‌ها روایت جذاب‌تر و با به هم ریختگی کمتر و یا به طور کلی ساده‌تر هضم شوند، اما او با دقت از ترانه‌های ملودراماتیک پرهیز می‌کند.

داستان «برادران لیلا» در شلوغی تهران معاصر و به صورت هم‌زمان میان آپارتمان‌های خانوادگی کثیف و ویران و مکان‌های لوکس می‌گذرد. به طور مثال در یک صحنه، منوچهر؛ برادرانش را به یک دفتر لوکس می‌برد، جایی که هم اتاقی‌اش کار کلاهبردارانه ای را برایشان توضیح می‌دهد که می‌تواند آنها را ثروتمند کند. کمی بعد از مرکز خریدی دیدن می‌کنند که لیلا می‌خواهد یک مغازه خانوادگی در آنجا را راه اندازی کند و سپس عروسی پسر بایرام است، جایی که اسماعیل لحظه شکوه خود را با پرتاب پول به هوا توسط مهمانان تجربه می‌کند.

اما پول می‌آید و می‌رود. در اواخر فیلم، با یک مونتاژ، قیمت طلا ده برابر می‌شود و مشکلات خانوادگی را به طور تصاعدی تشدید می‌کند. اگر آنها ۴۰ سکه طلای اسماعیل را نگه می‌داشتند، اوضاع جور دیگری رقم می‌خورد. اما خواهر و برادرها از ابتدا در حال تضعیف یکدیگر بوده‌اند. روستایی در پایان ما را با این سؤال رها می‌کند: وقتی حتی افراد خودخواه یک خانواده از یکدیگر حمایت نمی‌کنند، چگونه می‌توان از یک جامعه انتظار عملکرد داشت؟

نوشته واکنش منتقدان کن به «برادران لیلا» اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

سعید روستایی با وجود جوان بودنش اما نیازی به اثبات چیزی به کسی ندارد. او سه سال پیش با فیلم سینمایی «متری شش و نیم» که داستان مبارزه با قاچاق مواد مخدر است، برگزیده جشنواره ونیز و برنده جایزه بزرگ در جشنواره Reims Polar 2021 شد و جهان سینما را خیره کرد.

سعید روستایی که اصالتاً تهرانی است، امسال در جشنواره کن با فیلم سینمایی «برادران لیلا» وارد رقابت شده است، این فیلم درامی درباره فروپاشی غم‌انگیز خانواده‌ای است که برای ثروتمند شدن در کشور ایران، با وجود تحریم‌های اقتصادی بین‌المللی مدام در تلاش است.

در این فیلم، خانواده لیلا با بازی ترانه علیدوستی زیر بار بدهی له می‌شوند. با اینکه آنها به‌شدت تحت‌تأثیر تورم ویران‌کننده کشور قرار گرفته‌اند اما برادران او جاه‌طلبی‌های خود را در اولویت قرار می‌دهند که به قیمت رفاه خانواده تمام می‌شود.

درحالی‌که آنها به‌شدت به حمایت مالی نیاز دارند، لیلا متوجه می‌شود که پدرشان اسماعیل با بازی سعید پورصمیمی، مخفیانه یک میراث خانوادگی را پنهان کرده است تا در زمان مناسب با آن میراث بتواند به یک پدرسالار جدید تبدیل شود.

لیلا برای رهایی از این وضعیت و در شرایطی که برادرانش ضمن باخبر شدن از این میراث، در تلاش برای گذراندن زندگی‌های خود هستند و با وجود تمام دعواهایی که خانواده بر سر بدهی‌های خود دارند؛ اما به تکاپو می‌افتد تا با میراث پیدا شده، کسب‌وکاری را راه‌اندازی کند.

در همین زمان لیلا متوجه بیماری و شرایط نامناسب سلامتی پدرش می‌شود. حالا در این شرایطی که مقدار قابل‌توجهی پول جمع کرده تا کاری را راه‌اندازی کند اما با بدتر شدن وضعیت سلامتی پدرش، خانواده خود را در آستانه فروپاشی می‌بیند. خانواده‌ای که با هر یک از اقدامات اعضای خود یک‌قدم به سمت انفجار نزدیک می‌شود.

این سومین فیلم بلند این کارگردان ۳۲ساله است که به نظر می‌رسد تکرار اولین فیلم او به نام «ابد و یک روز» است که در سال ۲۰۱۶ اکران شد و به خلأ ناشی از ازدواج و رفتن کوچک‌ترین دختر یک خانواده ایرانی می‌پرداخت. بار دیگر، در فیلم سینمایی «برادران لیلا»، لیلای ۴۰ساله تمام زندگی خود را وقف پدر و مادر و چهار برادرش می‌کند. جدا از وضعیت اقتصادی، کارگردان در این فیلم این موضوع را مطرح می‌کند که احترام و علاقه نسبت به پدر در کشور ایران تا چه اندازه ارزش دارد.

نوشته «برادران لیلا»؛ یک رابطه خانوادگی اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

ورایتی در ابتدای این گفتگو در مورد فیلم سینمایی «برادران لیلا» نوشته است: «هسته اصلی این فیلم، تغییرات اجتماعی به‌ویژه در رابطه با زنان است. «برداران لیلا» درام توانمند زنانه‌ای است که داستانش در پس‌زمینه خانواده‌ای شکل می‌گیرد که به دلیل بدهی‌های مرتبط با تحریم‌های اقتصادی در کشور، درهم‌شکسته شده است.»

سعید روستایی در بخشی از این گفتگو در خصوص سختی‌های مردم ایران صحبت کرد و گفت: «سختی‌های مردم تا حدی به دلیل تحریم‌های غرب است، اما ریشه در دولت ایران نیز دارد.»

وی با اشاره به اعمال ممیزی در کشور ایران، عنوان کرد: «امروزه گرفتن مجوز تولید برای فیلمسازان سخت‌تر شده و مسئولان بیشتر از قبل برای فیلم‌ها سانسور اعمال می‌کنند.»

این کارگردان ضمن ابراز امیدواری برای اکرانی بدون سانسور و ممیزی برای فیلم «برادران لیلا» (که البته هنوز مجوز اکران در کشور ایران را ندارد)، بیان کرد: «ترجیح می‌دهم به‌جای اینکه در معرض سانسور قرار بگیرم، به کل از نمایش این فیلم در ایران چشم‌پوشی کنم.»

«برادران لیلا» که نقدی است بر آسیب‌های اقتصادی ناشی از التهابات بازار طلا، دربارهٔ پدری است که مقادیری سکه را برای روز مبادا مخفی کرده و فقط لیلا؛ دختر این پیرمرد از مخفیگاه سکه‌ها خبر دارد.

نوید محمدزاده، پیمان معادی، ترانه علیدوستی، فرهاد اصلانی، سعید پورصمیمی و محمدعلی محمدی گروه بازیگران سومین ساخته سعید روستایی را تشکیل می‌دهند.

این فیلم به‌عنوان یکی از ۲۱ فیلم بخش رقابت اصلی هفتاد و پنجمین جشنواره فیلم کن، در این جشنواره حضور دارد.

نوشته سعید روستایی: «برادران لیلا» را با سانسور اکران نمی‌کنم! اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

*از جشنواره فیلم کن چه می‌دانید؟

جشنواره فیلم کن به‌عنوان یکی از جشنواره‌های مهم فیلم در جهان، سالانه در شهر کنِ کشور فرانسه و در بخش‌های رقابتی (اصلی)، غیررقابتی (موازی)، دوهفته کارگردانان، هفته منتقدان بین‌الملل، مارشه دو فیلم (بازار فیلم کن)، شورت فیلم کرنر (بازار مخصوص فیلم‌های کوتاه)، مستر کلاس و بزرگداشت در کاخ‌های جشنواره و کنگره‌ها برگزار می‌شود.

نخستین دوره از این جشنواره در سال ۱۹۳۹ برگزار شد اما با آغاز جنگ جهانی دوم، برگزاری این رویداد سینمایی نیز متوقف شد تا اینکه پس از اتمام جنگ و در سال ۱۹۴۶ پس از یک وقفه ۷ساله، با حمایت وزیر امور خارجه فرانسه برگزاری خود را از سر گرفت.

جشنواره فیلم کن که با ماهیت اصلی رقابت با جشنواره فیلم ونیز (به‌عنوان قدیمی‌ترین جشنواره سینمایی در جهان که در سال ۱۹۳۲ در شهر ونیزِ کشور ایتالیا افتتاح شد) کار خود را آغاز کرد، در دوره‌های ابتدایی، برگزاری آن با جشنواره فیلم ونیز در یک‌فصل صورت می‌گرفت. پس از این که در سال‌های ۱۹۴۸ تا ۱۹۵۰ جشنواره فیلم کن به علت مشکل بودجه نتوانست برپا شود، طی توافقی که کشور فرانسه با کشور ایتالیا انجام داد و بنا بر روابط حسنه‌ای که میان آن‌ها شکل گرفت، برگزاری جشنواره فیلم کن از فصل پاییز به فصل بهار و ماه آوریل منتقل شد و برپایی جشنواره ونیز در همان ماه سپتامبر و اوایل فصل پاییز باقی ماند.

*نخل طلا از کجا آمد؟

تا پیش از سال ۱۹۵۵ در جشنواره فیلم کن، فیلم‌های برگزیده جایزه‌ای با عنوان «جایزه بزرگ جشنواره کن» را دریافت می‌کردند اما در اواخر سال ۱۹۵۴ بود که هیئت‌مدیره جشنواره کن پیشنهاد داد جایزه این رویداد سینمایی با یک طراحی جدید، توسط یکی از هنرمندان معاصر ساخته شود. همین شد که برگزارکنندگان، گروهی از جواهرسازان را برای طراحی «نخل» دعوت کردند و در نهایت اولین‌بار در اواخر سال ۱۹۵۴ جواهرسازی پاریسی با نام «لوچینه لازون» پیشنهاد استفاده از برگ نخل که سمبل شهر کن و جشنواره فیلم کن شده بود را به‌عنوان جایزه داد و از سال بعد از آن «نخل طلا» جایزه اصلی این جشنواره شد.

*چگونگی راه‌یافتن به جشنواره کن

تا قبل از سال ۱۹۷۲ این رویداد سینمایی توسط یک هیئت‌مدیره اداره می‌شد و فیلم‌های حاضر توسط نمایندگان جشنواره در کشورهای مختلف انتخاب می‌شدند اما از همین سال بود که دست‌اندرکاران آن تصمیم گرفتند جشنواره کن را به‌عنوان یک سازمان غیرانتفاعی به ثبت برسانند و پس از آن هیئتی با عنوان «هیئت انتخاب» در نظر گرفته شد تا فیلم‌های رسیده به جشنواره را برای حضور، گزینش نهایی کنند.

*داوران ایرانی در ادوار برگزاری جشنواره فیلم کن

نخستین باری که یک ایرانی به‌عنوان داور فستیوال کن انتخاب شد، زنده‌یاد عباس کیارستمی در سال ۱۹۹۳ بود که در گروه هیئت داوران بخش مسابقه اصلی جشنواره کن قرار گرفت.

سال‌ها بعد از عباس کیارستمی، در سال ۲۰۱۴ لیلا حاتمی به‌عنوان داور بخش اصلی این جشنواره در هیئت داوران قرار گرفت و دو سال بعد در سال ۲۰۱۶ کتایون شهابی برای این سمت انتخاب شد.

امسال نیز در هفتاد و پنجمین دوره از این جشنواره جهانی، اصغر فرهادی کارگردان صاحب‌نام سینمای ایران که برنده اسکار و نامزد جایزه نخل طلایی جشنواره کن نیز هست، قرار است به‌عنوان یکی از ۹ داور بخش رقابتی به قضاوت آثار راه‌یافته می‌پردازد. فرهادی پیشتر به خاطر ساخت فیلم «فروشنده» جایزه بهترین فیلمنامه و به خاطر «قهرمان» جایزه بزرگ این جشنواره را به خود اختصاص داده بود.

در این دوره از برگزاری جشنواره جهانی فیلم کن جدای از اصغر فرهادی به‌عنوان داور، سینماگران دیگری نیز حضور دارند و با هم به رقابت می‌پردازند.

*سعید روستایی با «برادران لیلا» در کن

سعید روستایی؛ کارگردان و فیلمنامه‌نویسی است که با فیلم سینمایی «ابد و یک روز» به اوج شهرت رسید و توانست در سینما از دیگر هم‌ردیف‌های خود سبقت بگیرد.

در اولین حضور یک فیلم ایرانی در جشنواره کن امسال روز ۲۵ فروردین (۱۴ آوریل) در نشست خبری تیری فرمو؛ مدیر و پیر لسکور؛ رئیس جشنواره کن در پاریس اعلام شد که سومین ساخته سعید روستایی با نام «برادران لیلا» در بخش اصلی این جشنواره و در میان ۱۸ فیلم اصلیِ اولیه قرار خواهد گرفت و نمایش داده خواهد شد.

سومین ساخته بلند روستایی پس از «ابد و یک روز» و «متری شیش و نیم» حالا این فرصت را پیدا کرده تا در بخش رقابتی کن، برای کسب جایزه نخل طلا و دیگر جوایز اصلی این فستیوال جهانی رقابت کند.

* «برادران لیلا»؛ یک فیلم پر بازیگر در سایه می‌توی ایرانی!

ترانه علیدوستی، پیمان معادی، نوید محمدزاده، فرهاد اصلانی و سعید پورصمیمی گروه بازیگران فیلم سینمایی «برادران لیلا» را تشکیل می‌دهند و با بازیگران دیگر کشورها به رقابت خواهند پرداخت.

فیلم سینمایی «برادران لیلا» نقدی بر آسیب‌های اقتصادی ناشی از التهابات بازار طلا است. فیلم داستان پدری است که مقادیری سکه را برای روز مبادا مخفی کرده و فقط لیلا؛ دختر این پیرمرد از مخفیگاه سکه‌ها خبر دارد.

ترانه علیدوستی برای دومین بار پس از فیلم «فروشنده»، روی فرش قرمز کن خواهد رفت اما نوید محمدزاده و پیمان معادی نخستین باری است که فیلمی در بخش رقابتی کن خواهند داشت.

نکته جالب توجه این است که با آغاز به کار جنبش می‌توی ایرانی، ترانه علیدوستی به عنوان یکی از اصلی‌ترین چهر‌ه‌های حامی آن شروع به فعالیت کرد. اما اتهاماتی علیه یکی از بازیگران مرد «برادران لیلا» در فضای مجازی مطرح شده که حضور این دو نفر را به طور همزمان در کن تبدیل به یک تناقض عجیب می‌کند. البته صفحه جنیش می‌توی ایرانی به صورت تلویحی به این موضوع اشاره کرده و نوشته: «اعضای هیئت پنج نفره رسیدگی به مطالبات بیانیه ۸۰۰ امضا، همین جا به یکایک شما قول می‌دهد که نه تنها در این رویداد، که روی هیچ فرش قرمز و هیچ مراسم دیگری، حضور کسانی را که اتهام علنی خشونت و آزار بر آنها وارد است را در کنار خود نپذیرند.» هرچند به نظر می‌رسد مطالبه عدم حضور همزمان علیدوستی با یکی از متهمین می‌تو روی فرش قرمز، یک مطالبه حداقلی باشد. در نمونه‌های مشابه جهانی، بسیاری از جشنواره‌ها و مراسمات آثاری که در آن هنرمندان متهم بازی کرده‌اند را نپذیرفته یا به راحتی از ترکیب خودشان کنار گذاشته‌اند.

*دومین حضور با دومین فیلم

دومین کارگردان ایرانی که با فیلم سینمایی «عنکبوت مقدس» در این دوره از برگزاری جشنواره فیلم کن حضور دارد، علی عباسی؛ کارگردانی ایرانی – دانمارکی است که در سال ۲۰۱۸ با فیلم «مرز» جایزه نوعی نگاه کن را به خود اختصاص داد. او امسال با فیلم فارسی‌زبان «عنکبوت مقدس» در جشنواره کن حضور دارد.

این فیلم که در کشور اردن فیلم‌برداری شده با بازی مجموعه‌ای از بازیگران ایرانی از جمله زهرا امیرابراهیمی همراه است و داستان یک قاتل زنجیره‌ای زنان را در شهر مشهد روایت می‌کند که در تلاش است چهره شهر را از وجود زنان تن‌فروش پاک کند و . …

فیلم سینمایی «عنکبوت مقدس» هم یکی از فیلم‌های مسابقه اصلی کن خواهد بود و اولین حضور علی عباسی در این بخش را رقم می‌زند.

*شکست سکوت میان یک خواهر، یک برادر

گلشیفته فراهانی بازیگر ایرانی نیز که چند سالی است مهاجرت کرده و حرفه بازیگری‌اش را در خارج از ایران دنبال می‌کند، امسال سومین حضور خود در جشنواره فیلم کن را تجربه خواهد کرد.

فراهانی در هفتاد و پنجمین دوره از برگزاری فستیوال کن با فیلم «برادر و خواهر» ساخته آرنو دپلشن؛ کارگردان فرانسوی و در کنار ماریون کوتیار حضور دارد.

داستان این فیلم درباره یک خواهر و برادر است که برای مدت ۲۰ سال است با یکدیگر صحبت نمی‌کنند اما مرگ والدینشان شرایطی جدید برای آنها رقم می‌زند. «برادر و خواهر» یکی از فیلم‌های مسابقه اصلی کن امسال است.

فراهانی پیش‌ازاین با فیلم سینمایی «دختران آفتاب» به کارگردانی اوا هوسون محصول سال ۲۰۱۸ و فیلم سینمایی «پترسون» ساخته جیم جارموش محصول سال ۲۰۱۶ در جشنواره جهانی کن حضور داشته است.

* «تصور» با بازی لیلا حاتمی و مهرداد صدیقیان

اما دومین فیلمی که به صورت رسمی نماینده ایران در این دوره از جشنواره جهانی فیلم کن به حساب می‌آید، فیلم سینمایی «تصور» به کارگردانی علی بهراد است. اثری که به‌عنوان یکی از ۷ فیلم بلند در بخش مسابقه هفته منتقدین این جشنواره به نمایش گذاشته می‌شود.

«تصور» نخستین تجربه حضور سینمای ایران در بخش جنبی هفته منتقدین را در ۲۰ سال اخیر رقم می‌زند که لیلا حاتمی و مهرداد صدیقیان در آن به ایفای نقش پرداخته‌اند.

بخش جنبی هفته منتقدین کن ویژه فیلم‌های اول و دوم کارگردانان است. «تصور» به‌عنوان یک فیلم اول، یکی از نامزدهای جایزه دوربین طلایی کن محسوب می‌شود.

جشنواره کن ۲۰۲۲ از ۲۷ اردیبهشت تا ۷ خرداد (۱۷ تا ۲۸ می) برگزار خواهد شد.

نوشته کَن در سایه می‌توی ایرانی! اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

هفتاد و پنجمین جشنواره کن از ۱۷ تا ۲۸ می (۲۷ اردیبهشت تا ۷ خرداد) برگزار خواهد شد.

* بخش مسابقه

«درخت بادام» (The Almond Tree) به کارگردانی ولریا برونی تدچی

«آخرالزمان» (Armageddon Time) به کارگردانی جیمز گری

«پسری از بهشت» (Boy From Heaven) به کارگردانی طریق صلاح

«دلال» (Broker) به کارگردانی کور ایدا هیروکازو

«برادر و خواهر» (Brother and Sister) به کارگردانی آرنو دسپلچین

«نزدیک» (Close) به کارگردانی لوکاس دونت

«جرایم آینده» (Crimes of the Future) به کارگردانی دیوید کرانبرگ

«تصمیم رفتن» (Decision to Leave) به کارگردانی پارک چون ووک

«اِوُ» (Eo) به کارگردانی جرزی اسکیلیموفسکی

«عنکبوت مقدس» (Holy Spider) به کارگردانی علی عباسی

«برادران لیلا» (Leila’s Brothers) به کارگردانی سعید روستایی

«نوستالوژی» (Nostalgia) به کارگردانی ماریو مارتون

«آر ام ان» (RMN) به کارگردانی کریستین مانگیو

«خود را نشان دادن» (Showing Up)  به کارگردانی کلی ریچارد

«ستاره‌های ظهر» (Stars at Noon) به کارگردانی کلیر دنیس

«زن چایکوفسکی» (Tchaïkovski’s Wife) به کارگردانی کیریل سربرینیکوف

«توری و لوکیتا» (Tori and Lokita) به کارگردانی ژان پیر داردن

«مثلث غصه» Triangle of Sadness به کارگردانی روبن اوستلوند

* بخش ویژه

“All the People I’ll Never Be” OR “Retour à Séoul,” Davy Chou (Cambodia)

“Beast,” Riley Keough and Gina Gammell (U.S.)

“Burning Days,” Emin Alper (Turkey)

“Butterfly Vision,” Maksim Nakonechnyi (Ukraine)

“Corsage,” Marie Kruetzer (Austria)

“Domingo and the Mist,” Ariel Escalante Meza (Costa Rica)

“Joyland,” Saim Sadiq (Pakistan)

“Metronom,” Alexandru Belc (Romania)

“Plan 75,” Hayakawa Chie (Japan)

“Rodeo,” Lola Quivoron (France)

“Sick of Myself,” Kristoffer Borgli

“The Silent Twins,” Agnieszka Smocynska (Poland)

“The Stranger,” Thomas M. Wright

“Volada Land,” Hlynur Pálmason (Iceland)

“The Worst” OR “Les Pires,” Lise Akora and Romane Gueret (France)

* فیلم‌های خارج از مسابقه

“Elvis,” Baz Luhrmann (U.S.-Australia)

“Final Cut” OR “Z (Comme Z),” Michel Hazanvicius (France) — OPENER

“Mascarade,” Nicolas Bedos (France)

“November,” Cédric Jimenez (France)

“Three Thousand Years of Longing,” George Miller (Australia)

Top Gun: Maverick,” Joseph Kosinski (U.S.)

* اکران ویژه

“All That Breathes,” Shaunak Sen (India)

“The Natural History of Destruction,” Sergei Loznitsa (Ukraine)

Jerry Lee Lewis: Trouble in Mind,” Ethan Coen (U.S.)

نوشته سعید روستایی با «برادران لیلا» در کن اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

در واپسین لحظات یکشنبه پنجم دی‌ماه، دبیرخانه جشنواره فیلم فجر لیست اسامی فیلم‌های این دوره از جشنواره را منتشر کرد، از میان ۷۴ فیلمی که برای بازبینی به هیئت انتخاب ارائه شده بود، ۲۲ فیلم با نظر اعضای این هیئت به بخش سودای سیمرغ جشنواره راه یافتند که برخلاف انتظار اسامی چند فیلم مهم در این لیست دیده نشد.

در این گزارش قصد داریم به برخی از فیلم‌هایی که متقاضی حضور در این دوره از جشنواره بودند اما بنا به دلایلی انتخاب نشدند، بپردازیم و علت نرسیدن آن‌ها را تشریح کنیم.

«پیر پسر» ساخته اکتای براهنی، «کابل پلاک ۱۰» به کارگردانی نوید محمودی، «جنگ جهانی سوم» ساخته هومن سیدی، «شب، داخلی، دیوار» ساخته وحید جلیلوند، «تفریق» به کارگردانی مانی حقیقی، «برادران لیلا» ساخته سعید روستایی، «مسیح، پسر مریم» ساخته علی جعفرآبادی، «شبگرد» به‌عنوان آخرین ساخته فرزاد مؤتمن از جمله فیلم‌هایی هستند که برخلاف انتظار در این دوره از جشنواره حضور ندارند.

عدم حضور سازمان اوج با رد فیلم «مسیح، پسر مریم»

فیلم سینمایی «مسیح، پسر مریم» به‌عنوان تازه‌ترین اثر سینمایی سازمان فرهنگی هنری اوج و تنها نماینده این سازمان در دوره چهلم جشنواره، به کارگردانی علی جعفرآبادی و تهیه‌کنندگی مهدی فرجی و جلیل شعبانی به فجر راه نیافت.

در خصوص عدم حضور این فیلم، مدیر روابط‌عمومی سازمان اوج در توییتی چنین نوشت: «توصیه کرده بودند فیلم «مسیح، پسر مریم» با موضوع فساد در دوره پهلوی را از جشنواره فیلم فجر خارج کنید چون امکان صدور پروانه نمایش برای این فیلم وجود ندارد؟!

در فرصتی بعد از اتمام مراحل فنی، اکرانی برای اهالی رسانه خواهیم داشت تا خودشان درباره فیلم قضاوت کنند …»

«مسیح، پسر مریم» درامی اجتماعی از دهه ۵۰ شمسی است که قصه‌ای متفاوت را روایت خواهد کرد.

پانته آ پناهی‌ها، امیر نوروزی، بهرام ابراهیمی، پاوان افسر، مهرداد ضیایی، حمید ابراهیمی، گلنوش قهرمانی، منصور نصیری، المیرا دهقانی، الهام شعبانی، نینل یعقوبی، محرم زینال‌زاده، مجتبی لاله‌زاری، یاسر ساغری، مریم ماهور، دریک تکدیان بازیگران «مسیح، پسر مریم» هستند

«برادران لیلا»ی سعید روستایی غایب جشنواره چهلم/ ادعای تازه نوروزبیگی!

فیلم سینمایی «برادران لیلا» سومین ساخته سعید روستایی است که پیش‌ازاین قرار بود برای جشنواره چهلم آماده شود و در این ماراتن سینمایی با رقیب‌های خود رقابت کند. آنچه انتظار می‌رفت حضور «برادران لیلا» به‌عنوان یکی از مهم‌ترین فیلم‌های جشنواره امسال بود که متأسفانه اسم آن را در لیست نهایی ۲۲ فیلم ندیدیم.

سعید روستایی در صفحه اینستاگرام خود در خصوص علت عدم حضورش در این دوره از جشنواره این‌طور نوشت: «فیلم‌برداری «برادران لیلا» همچنان ادامه دارد و امکان اینکه فیلم به این زودی‌ها آماده بشه اصلاً وجود ندارد»

با توجه به سابقه حضور روستایی در جشنواره فیلم ونیز، بعید نیست که او امسال فیلم جدید خودش را برای این رویداد سینمایی آماده کند.

همچنین جواد نوروزبیگی به‌عنوان تهیه‌کننده این فیلم نیز در مصاحبه‌ای عنوان کرده است: «سعید روستایی پیش‌ازاین اعلام کرده بود که فیلم برادران لیلا به دلیل تمام نشدن پروسه فیلم‌برداری کار به جشنواره چهلم نخواهد رسید و همچنان نیز این فیلم درگیر فیلم‌برداری است.»

وی افزود: «در ادوار مختلف جشنواره فیلم فجر، فیلم‌هایم را به دبیرخانه جشنواره رساندم و گاه این فیلم‌ها مورد تأیید هیئت انتخاب این رویداد سینمایی نبوده است، اما در هیچ سالی جشنواره فیلم فجر را تحریم نکرده‌ام.»

این تهیه‌کننده با اشاره به تکذیب شایعه‌های رسانه‌ای رد شدن فیلم توسط هیٲت انتخاب گفت: «در جشنواره امسال نیز علاقه‌مند بودم تا فرم جشنواره را پر کنم، ولی زمانی که فیلم‌برداری کار به پایان نرسیده، بدیهی است که فرم را پر نکنم. نه در این دوره و نه هیچ دوره دیگری، مقابل جشنواره فیلم فجر به‌عنوان مهم‌ترین رکن سینمای ایران نخواهم ایستاد.»

سعید روستایی، برای سومین فیلم بلند سینمایی خود، ترکیبی از بازیگرانی چون ترانه علیدوستی، پیمان معادی، نوید محمدزاده، فرهاد اصلانی و سعید پورصمیمی را گرد هم آورده است.

«تفریق» مانی حقیقی هم نیامد!

با اینکه شنیده‌ها از تحریم شدن فیلم سینمایی «تفریق» ساخته جدید مانی حقیقی حاکی بود اما تهیه‌کننده آن در مصاحبه‌ای اعلام کرده است که رد و تحریمی در کار نیست. مجید مطلبی دراین‌خصوص عنوان کرده است: «در حال حاضر فیلم «تفریق» در مرحله صداگذاری و موسیقی است و زمانی که دبیرخانه جشنواره فیلم فجر فراخوان داد این فیلم آماده نبود و برای همین موضوع این اثر از جشنواره چهلم بازماند.

وی درباره عدم حضور این فیلم در چهلمین جشنواره فیلم فجر اظهار کرد: «همچنان این فیلم در مراحل پست پروداکشن است و خودم به‌عنوان تهیه‌کننده کار هنوز فیلم را کامل ندیده‌ام.»

گفتنی است مانی حقیقی از هنرمندان محبوب جشنواره برلین است و شاید خودش را برای اولین رونمایی از «تفریق» در این فستیوال آماده می‌کند.

نوید محمدزاده و ترانه علیدوستی بازیگران اصلی «تفریق» هستند و برای اولین‌بار در این فیلم در کنار هم بازی می‌کنند.

«پیر پسر» به فجر نرسید

فیلم دیگری که از ایستگاه نهایی جشنواره جا ماند، فیلم سینمایی «پیر پسر» ساخته اکتای براهنی است. این کارگردان پس از اعلام نهایی لیست فیلم‌های حاضر در جشنواره، در خصوص علت عدم حضور فیلمش بیان کرد: «فیلمم با اینکه تدوین هم‌زمان با فیلم‌برداری دارد اما به جشنوارهٔ چهلم فجر نرسید. علی‌رغم تلاش همه‌جانبهٔ گروه تهیه و تولید فیلم سینمایی «پیر پسر» و باوجوداینکه تدوین فیلم به‌صورت هم‌زمان در جریان بود اما همچنان فیلم‌برداری با دقت و حساسیت خاصی که این فیلم طلب می‌کند؛ ادامه دارد.»

این فیلمساز ادامه داد: «با طولانی شدن مرحلهٔ فیلم‌برداری عملاً این فیلم امکان حضور در جشنواره فجر چهلم را ندارد.»

وی در واکنش به حواشی و شایعه‌های ایجاد شده دربارهٔ شرکت نکردن فیلم سینمایی «پیر پسر» در جشنوارهٔ فیلم فجر نیز توضیح داد: «باید اعلام کنم که از سوی پروژهٔ «پیر پسر» هیچ نمونه‌ای از صحنه‌های فیلم و یا هیچ راف-کاتی به دبیرخانهٔ جشنوارهٔ فیلم فجر ارائه نشده است.»

فیلم سینمایی «پیر پسر» به تهیه‌کنندگی بابک حمیدیان به طور هم‌زمان با فیلم‌برداری، توسط هایده صفی‌یاری در حال تدوین است. پیش‌بینی می‌شود فیلم‌برداری این فیلم طی هفته‌های آتی به پایان خواهد رسید و وارد مراحل پساتولید خواهد شد.

حامد بهداد، لیلا حاتمی، حسن پورشیرازی، محمد ولی‌زادگان، بابک حمیدیان، محمدرضا داوودنژاد، رضا رویگری و فهیمه رحیم نیا بازیگران این فیلم سینمایی هستند.

«کابل پلاک ۱۰» آماده نمایش نبود

دیگر فیلم جامانده از کارناوال جشنواره چهلم فیلم سینمایی «کابل پلاک ۱۰» ساخته نوید محمودی است که کارگردان آن از آماده نمایش نبودن و عدم ارائه آن به دبیرخانه چهلمین جشنواره فیلم فجر خبر داده است.

نوید محمودی نویسنده، کارگردان و تهیه‌کننده فیلم گفت: ازآنجایی‌که فیلم‌برداری این فیلم سینمایی همچنان در کشور تاجیکستان ادامه دارد و روزهای پایانی فیلم‌برداری را می‌گذراند امکان ارائه نسخه‌ای از فیلم به دبیرخانه چهلمین جشنواره فیلم فجر برای بازبینی وجود نداشت.

سوگل خلیق، نیلوفر کوخانی و رضا بهبودی به همراه ۱۰ بازیگران افغان و سه بازیگر تاجیک گروه نهایی بازیگران فیلم «کابل پلاک ۱۰» را تشکیل می‌دهند.

پیش‌ازاین حضور الناز شاکردوست، پدرام شریفی، شیدا خلیق و آرمین رحیمیان در فیلم اعلام و نهایی شده بود.

«جنگ جهانی سوم» هم به پا نشد!

در میان لیست غایبین جشنواره یکی از فیلم‌هایی که ممکن بود سروصدای زیادی بپا کند، فیلم تازه هومن سیدی با عنوان «جنگ جهانی سوم» است.

طبق خبرهای منتشر شده، مراحل تدوین یا فیلم‌برداری این فیلم با بازی محسن تنابنده، ندا جبرئیلی، مهسا حجازی، نوید نصرتی، لطف‌الله سیفی و حاتم مشمولی به پایان نرسیده است و در نتیجه اصلا به هیئت انتخاب نشان داده نشده.

«شب، داخلی، دیوار» جالب توجه‌ترین غایب جشنواره فجر

جالب توجه‌ترین غایب جشنواره فجر امسال فیلم «شب، داخلی، دیوار» به کارگردانی وحید جلیلوند است. زیرا بر اساس برخی اخبار فیلم‌برداری این فیلم چند ماه قبل به پایان رسیده و حتی انتظار داشتیم در جشنواره فجر سی‌ونهم آن را تماشا کنیم!

با این حال سازندگان این فیلم هم تصمیم گرفتند اثرشان را به جشنواره فجر عرضه نکنند. با توجه به سابقه جلیلوند شاید رونمایی «شب، داخلی، دیوار» هم اولین بار در‌ ونیز باشد.

از میان بازیگران شب، داخلی، دیوار می‌توان به امیر آقایی، نوید محمدزاده و سعید داخ اشاره کرد.

در خلاصهٔ داستان رسمی فیلم آمده است: «زندگی مردی نابینا به نام علی (با بازی نوید محمدزاده) با ورود نابه‌هنگام زنی متواری، آشفته می‌شود.»

«شبگرد» مؤتمن خط خورد

فیلم سینمایی «شبگرد» به کارگردانی فرزاد مؤتمن نیز با اینکه فیلم‌برداری خود را ماه‌ها است به پایان رسانده است اما در لیست ۲۲ فیلم سودای سیمرغ جشنواره چهلم دیده نشده است.

در این فیلم که توسط بخش خصوصی تولید شده است، امیر آقایی، روشنک گرامی، احسان امانی، مهشید افشارزاده، یاسر جعفری، نازنین صلح‌جو، بهناز پورفلاح، حسین امیدی، شبیر پرستار، شیوا کریمی با حضور پیام احمدی‌نیا و هنرمندی امیرحسین فتحی، به ایفای نقش پرداخته‌اند.

نوشته غایبان بزرگ آماده فجر نبودند؛ دورخیز برای برلین و ونیز؟ اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

روستایی ساخت دو فیلم پرفروش و موفق «ابد و یک روز» و «متری شیش و نیم» را در کارنامه دارد. فیلم‌هایی که در کنار اکران و جوایز داخلی در نمایش‌های جهانی هم موردتوجه قرار گرفتند از جمله می‌توان به اکران این روزهای «متری شیش و نیم» در فرانسه اشاره کرد که با واکنش مثبت منتقدان این کشور همراه شده است.

«برادران لیلا» یک درام اجتماعی است و طی هفته‌های آینده در تهران کلید می‌خورد.

نوشته «برادران لیلا» پروانه ساخت گرفت/ آغاز پیش‌تولید سومین فیلم سعید روستایی اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.