سوره سینما- لوح فشرده فیلم سینمایی «طبقه حساس» توسط موسسه هنرنمای پارسیان هم زمان با میلاد با سعادت حضرت امام رضا (ع) در نقاط مختلف ایران توزیع شد. به گزارش پایگاه اطلاع رسانی اتحادیه ویدئو رسانه ایران، علی اکبر قائنی نجفی مدیر عامل موسسه هنرنمای پارسیان با اعلام این خبر افزود: در مرحله اول تعداد ششصد هزار نسخه از طبقه حساس تکثیر و توزیع شد و با توجه به پیش بینی های انجام شده از استقبال گسترده مردم از نسخه نمایش خانگی این فیلم ، برنامه ریزی لازم برای افزایش تیراژ در مرحله دوم نیز صورت گرفته است.

مدیر عامل هنرنمای پارسیان با درخواست از عموم علاقه مندان شبکه نمایش خانگی و خانواده های محترم درخواست کرد تا برای استفاده از کیفیت مطلوب این فیلم حتما نسخه های اریژینال طبقه حساس را خریداری کنند. به گفته قائنی نجفی به منظور ارج نهادن به زحمات چرخه توزیع مویرگی و همچنین تاکید بر وفاق و همدلی سینما و شبکه نمایش خانگی، این موسسه به تمام فروشگاههای توزیع کننده نسخه اریژینال طبقه حساس، تعداد  دو نسخه از این فیلم را به صورت هدیه  به فروشندگان طبقه حساس تقدیم کرده است.

لحظات جذاب پشت صحنه، آلبوم عکس، گفت و گو با عوامل و غیره از جمله بخش های ویژه ای هستند که در نسخه نمایش خانگی فیلم سینمایی طبقه حساس به علاقمندان ارائه شده است. رضا عطاران، بهاره رهنما، پانته‌آ بهرام، پیمان قاسمخانی، محمدرضا فروتن و … در این فیلم بازی کردند.

نوشته «طبقه حساس» به شبکه نمایش خانگی آمد/ فیلم پرفروش نوروزی در خانه‌ها اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

سوره سینما- این کارگردان این روزها مشغول انتخاب بازیگران سریال «ابله» است اما در کنار آن مراحل تولید و ساخت جدیدترین فیلم سینمایی‌اش «دردسرهای شیرین» را پیش می‌برد. فیلمی که در آن شهاب حسینی، نازنین بیاتی، نادر فلاح، نازنین فراهانی، پریوش نظریه و … بازی می‌کنند.

سریال «ابله» در ۲۶ قسمت و توسط شرکت تصویرگستر پاسارگاد و محمد مسعود تهیه می‌شود. نویسندگی این سریال را نیز علیرضا طالب‌زاده بر عهده دارد و بازیگران از اواخر مرداد جلوی دوربین می‌روند. کمال تبریزی فیلم‌های سینمایی «شیدا»، «لیلی با من است»، «گاهی به آسمان نگاه کن»، «مارمولک» و … را کارگردانی کرده است.

نوشته کمال تبریزی با «ابله» به شبکه نمایش خانگی می‌رود اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

سوره سینما- علی رضایی: رضا عطاران این روزها مهمترین ستاره سینمای ایران است. ستاره‌ای در آستانه ۵۰ سالگی اما خلاق. خلاقیت او در حوزه کارگردانی محدود نشده، در بازیگری هم عطاران با انبوهی ایده از راه رسیده و به یکی از بهترین های سینما تبدیل شده. با آن ظاهر فریبنده و ساده و حرف‌های رک و گاه کمی بی ادبانه و غیر رسمی، می کوشد ذهن خلاق و نگاه تیزبینش را مخفی کند تا زیادی جدی گرفته نشود. اما او به همان اندازه که می کوشد غیر جدی باشد، جدی است. یک بازیگر و کارگردان درجه یک کمدی که می کوشد از موقعیت های تکراری یا شرایط کمتر دیده شده تصاویری جالب نشانمان بدهد.

زمانی که او با کارگردانی مجموعه های پرمخاطب در تلویزیون به شهرت رسیده بود، مانند هر ستاره دیگری فعالیتش در این رسانه محدود شد. این می توانست پایان کار عطاران باشد. عطارانی که در مجموعه‌هایش زندگی مردم طبقه فرودست را به تصویر می کشید و آن نگاه کلیشه‌ای که فقیرها با معرفت تر، مهربان‌تر و سالم تر زندگی می‌کنند را نقد می کرد. البته این نقد در قالب یک قصه مفرح انجام می شد و کمتر حساسیتی برمی انگیخت و همین هوش و ذوق عطاران را نشان می داد. او به دلیل کم کار شدن در تلویزیون به سینما آمد، هم در بازیگری پر کار تر شد، هم اولین فیلم سینمایی اش را کارگردانی کرد. «خوابم می‌آد» فراتر از تصور بود، یک قهرمان دست و پا چلفتی داشت که عاشق سینما بود و در دنیایی روزگار می‌گذراند که برای او ساخته نشده بود.

رضا عطاران در نمایی از «ردکارپت» – کارگردان : رضا عطاران

 پیشتر رضا عطاران با انتخاب نقش‌های متفاوت در فیلم‌های جریان مستقل سینمای ایران، کوشیده بود از بازی در آثاری که فقط به قصد فروش ساخته شده بودند فاصله بگیرد، همکاری در «اسب حیوان نجیبی است» و «دهلیز» تصویری تازه از توانایی های او نشان داد. بازیگر خوبی که هم می‌توانست در موقعیت های جفنگ، بازی ویژه داشته باشد هم در یک فیلم اجتماعی تلخ همه نشانه های آشکار بازی اش را کنار بگذارد و با استفاده از میمیک، رنج و درد یک پدر را نشان بدهد. این سیمای تازه هم برای دوستداران عطاران شیرین بود. اتفاقا او در این نقش‌ها همچنان ملاحت داشت. امتیازی که فقط بازیگران خوب از آن بهره‌مند هستند.

عطاران بر خلاف مهران مدیری در پروژه هایی که دیگران کارگردانی می‌کنند هم موفق بوده، شخصیت و جایگاهش ربطی به کارگردان و نویسنده بودنش ندارد، حالا او یک بازیگر حرفه‌ای است، با مختصات یک بازیگر واقعی. تنوع نقش‌ها و انتخاب‌هایش آگاهانه و حرکتش در این مسیر درست بوده. از این که با گریم زشت تر یا شکسته تر به نظر برسد، نمی ترسد و از تجربه کردن هراسی به دل راه نمی دهد. او حتی در فیلم آشفته «چه خوبه که برگشتی» ساخته داریوش مهرجویی فراتر از دیگر بازیگران به نقطه قوت فیلم تبدیل می‌شود و لحظه‌هایی شیرین رقم می‌زند. پارسال عطاران با سه فیلم در سی و دومین جشنواره فجر حضور داشت. «کلاشینکف» ساخته سعید سهیلی، «طبقه حساس» به کارگردانی کمال تبریزی و «رد کارپت» دومین فیلمش. سه فیلم با کیفیت‌های مختلف که حاصل تجربه‌گرایی او و البته تمایل فیلمسازان به استفاده از این چهره محبوب بود.

رضا عطاران در نمایی از «طبقه حساس» – کارگردان : کمال تبریزی

بهترین بازی عطاران را می توان در «طبقه حساس» دید. در نقش مردی میانسال و سخت سنتی، عطاران با کند کردن حرکات و تغییر در میمیک چهره و لحن حرف زدنش تصویری جذاب و باور پذیر از کمالی ارائه می دهد. بدون اغراق، همسو با فضای کمیک فیلم و کاملا متفاوت با نقش‌های دیگری که بازی کرده است. در «کلاشینکف» عطاران در فضای یک فیلم اجتماعی و تلخ، همان شخصیت شوخ و بذله‌گو را دارد و تلطیف کننده فضا است و از لحظه ای که مقابل دوربین می رود فیلم را به نفع خود تغییر می‌دهد و آدم اصلی «کلاشینکف» می‌شود. در «رد کارپت» او همان آدم شکست خورده همیشگی اش که گاه با رندی تلاش می‌کند بهتر و زرنگ تر به نظر برسد. در نهایت هم چیزی نصیبش نمی شود.

«طبقه حساس» نوروز ۹۳ روی پرده رفت و هنوز هم اکران آن به شکل محدود ادامه دارد، فیلم آنچنان توفیقی در گیشه یافت که «معراجی‌ها» را پشت سر گذاشت و برای نخستین بار در اکران نوروزی کارگردانی جز مسعود ده نمکی رکورددار جذب مخاطب شد. طبیعی بود که «طبقه حساس» با آن همه ظرافت، شیرینی و گروه بازیگرانش بهتر از «معراجی‌ها» باشد. اما بخش مهمی از موفقیت فیلم را باید پای ستاره تازه این سینما نوشت. بازیگری که مخاطب برای دیدنش حاضر به خرید بلیت و تماشای یک فیلم است. حالا و در آستانه یکی دیگر از فصل‌های مهم اکران سال، یعنی اکران عید فطر باز هم امید سینماداران به عطاران است که با «رد کارپت» و «کلاشینکف» چراغ سینماها را روشن نگه دارد. رقابت بازیگر میلیاردی سینما با دیگر گزینه‌ها موقعیت او به عنوان ستاره‌ای محبوب سینماگران مختلف را تثبیت می‌کند.

رضا عطاران در نمایی از «کلاشینکف» – کارگردان : سعید سهیلی

می‌توان پیش بینی کرد که هر دو فیلم عطاران با اقبال مواجه شوند، البته نه به اندازه «طبقه حساس». اما سال ۹۳ سال عطاران است. ستاره‌ای که به این زودی تاریخ مصرفش تمام نمی‌شود و می‌توان او را برگ برنده سینمای ایران دانست و از قابلیت‌هایش برای شکستن یخ گیشه استفاده کرد. ستاره ای که فقط جوان یا خوش سیما نیست که پس از چند فیلم، دستش برای مخاطب رو شود. او برخلاف ظاهر ساده و کودکانه‌اش، بازیگری هوشمند است و سینما برای بازیگران باهوش جای امن‌تری است.

نوشته این مرد سینما را نجات می‌دهد؟ اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

غلامرضا فرجی سخنگوی شورای صنفی نمایش درباره مصوبات جلسه امروز این شورا به سوره سینما گفت: قرارداد فیلم «پنجاه قدم آخر» ساخته کیومرث پوراحمد در گروه سینمایی فرهنگ ثبت شد  و قرار است این فیلم بعد از فیلم «زندگی جای دیگری است» نمایش داده شود. فروش «زندگی جای دیگری است»‌ زمانی که به کف فروش برسد «پنجاه قدم آخر» جایگزین می‌شود.

وی درباره چاپ بلیت نیم‌بها توسط پخش کننده‌ها گفت: طبق قانون مقرر شده چاپ و پخش بلیت نیم‌بها پیش از موافقت کتبی سینماهای نمایش دهند غیر قانونی لحاظ شود و بعد از اخذ مجوز از سینماها در شورای صنفی نمایش مطرح شود و تصمیم‌گیری شود. نمایش فیلم‌های «چ»، «معراجی‌ها»، «طبقه حساس»‌ و «خط ویژه»‌ با توجه به اینکه ده هفته از زمان اکرانشان گذشته است خاتمه یافته و کلا تعویض می‌شوند. فیلم «زندگی مشترک آقای محمودی و بانو» به کارگردانی روح‌الله حجازی از هفت خردادماه به جای فیلم «طبقه حساس» در گروه استقلال اکران شود.

نوشته اکران «زندگی مشترک آقای محمودی و بانو» از هفتم خردادماه اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

مدیر دفتر پخش فیلم مولود رسانه در رابطه با وضعیت فروش فیلم های «طبقه حساس» ساخته کمال تبریزی و «زندگی جای دیگری است» به کارگردانی منوچهر هادی به سوره سینما گفت: طبق قرارداد تا نیمه خرداد ماه «طبقه حساس» روی پرده خواهد بود. ضمن اینکه این فیلم هر هفته کف فروش را پر می کند و همچنان از فروش بالایی برخوردار است . فروش این فیلم با هیچ یک از فیلم های دیگری که الان روی پرده هستند قابل قیاس نیست. بسیاری از سینماداران پس از اکران نوروز فکر کردند سینما جان تازه گرفته و استقبال مردم بیش از گذشته است به همین خاطر تصمیم گرفتند به اکران های تازه تری بپردازند اما نتیجه دلخواه شان حاصل نشد.

اسماعیلی گفت: «زندگی جای دیگری است» به نسبت شرایط و موقعیت خود فروش خوبی دارد و مخاطب راضی از سالن بیرون می رود . اما اگر قرار باشد همه فیلم ها مثل «طبقه حساس» باشند که سینما دیگر مشکلی نخواهد داشت و برای سینما هم از نظر اقتصادی هم جذب مخاطب و … دغدغه ای باقی نمی ماند. اکران نوروز یک شرایط خاص برای سینما بود اگر همه فیلم ها بتوانند در این سطح کیفی ظاهر شوند سینما گردش مالی خوبی خواهد داشت.  یکی از مشکلات اساسی سینمای ما کمبود پردیس‌های سینمایی است. با نگاهی به شرایط فعلی سالن ها در می‌یابیم که اکثر پردیس های سینمایی ما فروش غیر قابل قیاس با سایر سالن ها دارند. همه صاحبان فیلم هم می خواهند فیلم شان در این سالن‌ها اکران شود اما مگر چند سینما وجود دارد که در این سطح و امکانات باشد؟

وی ادامه داد: به جرات می توان گفت ۸۰ درصد فروش فیلم ها در روز از پردیس های سینمایی است و کمتر از ۲۰ درصد به سینماهای دیگر تعلق دارد. مثلا فیلم «طبقه حساس» که در ۳۰ سالن اکران می شود شاید ۱۰ سینما فروش قابل ملاحظه ای دارند و ۲۰ سینمای دیگر تنها ۲۰ درصد فروش را تامین می کنند. این مساله شامل همه فیلم ها می شود.

حبیب اسماعیلی که پیش از این در مقام تهیه کننده هم در سینما حضور داشت در رابطه با فعالیت های اخیر خود گفت: دو پروژه سینمایی برای تهیه در دست دارم که به زودی به طور جدی کار را آغاز خواهیم کرد.

فیلم سینمایی «طبقه حساس» به کارگردانی کمال تبریزی با بازی رضا عطاران، بهاره رهنما، پیمان قاسمخانی، آزاده صمدی و … نوروز ۹۳ روی پرده رفت.

نوشته «طبقه حساس» یک اتفاق است/ مشکل کمبود پردیس‌های سینمایی در اکران اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

سوره سینما- شماره‌ اردیبهشت‌ماه مجله‌ ۲۴ منتشر شد. تصویر روی جلد این شماره به عکسی از بهاره رهنما و پیمان قاسم‌خانی اختصاص دارد که با هم گفت‌وگو کرده‌اند. قاسم‌خانی در این گفت‌وگوی خودمانی و متفاوت که به بهانه‌ اکران طبقه‌ حساس انجام شده از زندگی و حرفه‌اش در سال‌های اخیر گفته است.

پرونده‌‌ای برای فیلم چ از دیگر مطالب بخش سینمای ایران این شماره از ۲۴ است که در آن مسعود فراستی، آرش خوش‌خو، احسان لطفی، امید بلاغتی و کورش علیانی یادداشت‌هایی درباره‌ی وجوه مختلف فیلم نوشته‌اند. وقایع‌نگاری شهید چمران از واقعه‌ی پاوه و یادداشتی از طراح استوری بورد فیلم هم از دیگر مطالب این پرونده است. در این بخش از مجله سیدرضا صائمی، شاهین شجری کهن، سارا باقری، امیر پوریا و روبرت صافاریان یادداشت‌هایی درباره‌ی فیلم‌های روی پرده نوشته‌اند و به بهانه‌ اکران خط ویژه با مصطفی کیایی گفت‌وگو شده است.

در بخش سینمای دنیای پنجاه و یکمین شماره‌ی مجله‌ ۲۴ علاوه بر مرور فیلم‌های روی پرده و چهره‌های ماه، پرونده‌ای برای فیلم درون لوئین دیویس منتشر شده است. گفت‌وگو با برادران کوئن و بازیگران فیلم و یادداشت‌هایی از روبرت صافاریان، امیر پوریا و مسعود ثابتی مهم‌ترین مطالب این پرونده است. در این بخش از مجله می‌توانید گفت‌وگویی با هانی اسعد کارگردان فیلم عمر به همراه یادداشت‌هایی از تاد مک‌کارتی و یحیی نطنزی درباره عمر هم بخوانید.

یادداشت سروش صحت درباره‌ فیلم‌های تأثیرگذار در زندگی‌اش، یادی از موسیقی متن فیلم لیلا، بازنگری یک عکس خاطره‌انگیز از مریلین مونرو و کلارگ گیبل و مرور یک سکانس از فیلم مرد عوضی هیچکاک در بخش نوستالژی منتشر شده است. پرونده‌ای برای فیلم یک روز به‌خصوص اتوره اسکولا با یادداشت‌هایی از محسن آزرم و آنتونیا شرکا از دیگر مطالب این بخش از مجله است.

در بخش اشیاء از آنچه در فیلم‌ها می‌بینید به شما نزدیک‌ترند شماره‌ اردیبهشت‌ماه مجله‌ ۲۴ هم سینا دادخواه، محسن آزرم، کریم نیکونظر و شرمین نادری یادداشت‌هایی درباره‌ نقش «آینه» در چند فیلم سینمایی نوشته‌اند.

نوشته گفت و گوی پیمان قاسم‌خانی با بهاره رهنما/ ماهنامه ۲۴ منتشر شد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

سوره سینما- این مراسم که توسط عوامل فیلم کمال تبریزی برگزار می شود در سینما عصرجدید با حضور هنرمندان، ورزشکاران و خیرین برای تامین دیه دو جوان محکوم به اعدام برپا خواهد شد. این اکران خیریه با همکاری انجمن حمایت از زندانیان در ساعت ۱۹:۳۰  در تاریخ ۶ اردیبهشت ماه برگزار می شود.

خیرینی که نمی توانند در این مراسم شرکت کنند، می توانند برای نجات جان این دو جوان مبالغ مورد نظر خود را به شماره حساب ۲۰۷۸۱۰۹۰۲۰۹۵۱۴ بانک پاسارگاد به نام انجمن حمایت از زندانیان و یا از طریق اینترنت مبالغ مورد نظرشان را به شماره شبا ۲۸۰۵۷۰۰۲۰۷۸۱۰۰۱۰۲۰۹۵۱۰۰۱ واریز کنند.

این  دو جوان کمتر از دو هفته دیگر نوبت اجرای حکمشان است و امید است با برگزاری این مراسم و جمع آوری مبالغ جان آنها نجات پیدا کند. «طبقه حساس» با بازی رضا عطاران، بهاره رهنما، هومن شکیبا، پیمان قاسمخانی، محمدرضا فروتن و … روی پرده سینماهاست.

نوشته اکران خیریه «طبقه حساس»/ خیرین برای نجات دو جوان همراه می‌شوند اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

سوره سینما- این روزها بهاره رهنما را هم می‌شود روی پرده سینما دید و هم روی صحنه نمایش. او غیر از اینکه در «طبقه حساس» کمال تبریزی حضور دارد، در نمایش «با من بستنی می‌خوری؟» به کارگردانی خودش بازی می‌کند. به بهانه این حضور و تلاش برای تجربه کردن فضاهای تازه در بازیگری با او گفت و گویی داشتیم که خواندنش خالی از لطف نیست.

چرا تئاتر را برای بیان دغدغه های خودتان انتخاب کرده اید؟

بهاره رهنما: شما در سینما این اجازه را نداری که دغدغه‌های سینمایی ات را مستقیم وارد نقش کنی. اگر چه من گاهی سعی می‌کردم دست به چنین کاری بزنم. البته باید نقش این فرصت را به من می‌داد. مثلا سریال «پژمان» اساسا بر پایه خلقیات من نوشته شده بود. اصرار ندارم دغدغه‌های اجتماعی ام را بر فیلم یک کارگردان دیگر سوار کنم. وقتی خودم می‌نویسم یا کارگردانی می کنم این اجازه را دارم که از مشغولیت‌های ذهنی خودم حرف بزنم.

و تأکید دارید که حتما این دغدغه ها را به شیوه رئالیستی و حتی شبه سینمایی بیان کنید؟

بله. به نظرم فضای رئالیستی در دنیای امروز ابزار بیانی خیلی ساده‌تری است. البته کارهای پست مدرن و سوررئال خارجی که برای شرکت در جشنواره‌ها به ایران می آیند همیشه برای من جذاب بوده اند، ولی آن فرم اجرایی که من بخواهم پیامم را با آن منتقل کنم، این نیست. نمایش من حرفی برای گفتن دارد و حتی شاید از زاویه زیباشناسی تئاتر، یک نمایش صرف نباشد. این قصه چیزی دارد که من غیر از قالب رئالیستی نمی‌توانم منتقلش کنم.

نیمی از نمایش «با من بستنی می‌خوری؟» با نیمی از نمایش «این تابستان فراموشت می‌کنم» یکسان بود. آیا در کار قبلی حرف ناگفته‌ای باقی مانده بود که باید می‌گفتید؟

من کتابی دارم به نام «مالیخولیای محبوب من» که دو داستان از این مجموعه متن اصلی این نمایش شده بود. ما تغییراتی را لحاظ کردیم و چیزهایی را اضافه کردیم که پرده مربوط به بازی نسیم ادبی را از آنچه در نمایش قبلی یعنی «این تابستان فراموشت کردم» متفاوت می کرد. در آن نمایش نسیم ادبی و دخترش را در دو حیطه زمانی مختلف می‌دیدیم و این بار نسیم ادبی و رقیب عشقی او را دیدیم. همه کاراکترهای نمایشی من شخصیت‌های اصلی کتابم هستند که من کولاژی از آنان را روی صحنه پیاده می کنم. همیشه علاقه دارم دو سر یک ماجرا را در نمایش نشان بدهم. مثلا زنی با رقیب اش یا مادری با دخترش و … .

به عنوان کارگردان،  شخصیتی را که نسیم ادبی بازی می‌کند چطور هدایت کردید که ضمن حفظ هویتش در نمایش قبلی، حرفی تازه برای نمایش جدید داشته باشد؟

شخصیت نسیم در این نمایش همان شخصیت قبلی در نمایش «این تابستان فراموشت کردم»است و من تأکید داشتم همان جنس بازی اتفاق بیفتد. مونولوگ را بسط دادم تا بخش های مربوط به عشق این آدم پررنگ تر شود و مخاطب بتواند با اطلاعات کامل تری پرده دوم نمایش را تماشا کند. ما این نمایش را به شیراز بردیم و آنجا یک هفته اجرا داشتیم. اولین بار برای شیراز این کار نوشته شد و ما بیست روزی تمرین داشتیم، اما برای اینکه در سالن نیاوران روی صحنه بیاییم، دو هفته دیگر تمرین را پشت سر گذاشتیم.

بهاره رهنما در نمایی از فیلم سینمایی «طبقه حساس»

شما جزو معدود افرادی هستید که طی سال ها برای عملی ساختن همه ایده های حرفه ای تان قدم برداشته اید و نتیجه هم گرفته اید. این موفقیت چطور حاصل شده است؟

من در رشته ادبیات نمایشی فوق لیسانس گرفتم و نوشتن نمایشنامه جزو کارهای جذاب زندگی من بود. ادبیات را به خاطر خود ادبیات خلق می‌کنم و دغدغه مهمی برای من است. چاپ آخرین کتابم ۴ سال به تعویق افتاد چون ناشر آن دچار حالت تعلیق شده بود. چاپ یک کتاب به منزله تولد قصه های یک نویسنده است و مرحله مهمی برای او به حساب می‌آید. وقتی کتابی چاپ نمی شود مثل یک جنین ناقص الخلقه نویسنده را آزار می‌دهد. آن موقع به ذهنم رسید که می‌توانم این قصه ها را تبدیل به نمایشنامه های تک نفره کنم. ما جزو اولین گروههایی بودیم که نمایش تک نفره را چند بار اجرا کردیم. توقف کتاب در چاپ این ایده را به ذهن من رساند که نمایش‌ها را روی صحنه بیاورم. من مطلقا فمنیست یا ضد مرد نیستم و مردهای خوبی در زندگی‌ام دارم. برادرم، پدرم، همسرم و دوستانی که در عرصه سینما با آنان صمیمی هستم. هرگز مرد ستیز نیستم اما فضا و دغدغه‌های زنانه همیشه در ذهن من وجود داشته است. آمدم و پلی زدم بین آن چیزی که دغدغه اجتماعی من بود و آن چیزی که می‌خواستم روی صحنه ببرم.

شنیده ایم قرار است امسال به اتفاق همسرتان در یک درام عاشقانه خاطره ۲۰ سال قبل را زنده کنید.

بله . البته هنوز اسم فیلمنامه مشخص نیست. قرار است آقای دکتر کاظمی اولین فیلم بلندشان را با حضور من و همسرم بسازد. ایشان قبلا فیلم‌های کوتاه زیادی ساخته و جوایزی هم برده است. این قصه یک درام میانسالی خیلی زیباست. فکر می‌کنم در پاییز فیلمبرداری داشته باشیم.

هنوز هم برای بازیگری سینما به ضوابط شخصی خودتان پایبند هستید؟

من در سینما یک دوره تلاش به خرج دادم که الان دارد نتیجه می‌دهد. به همان اندازه که در سینما کمدی کار کردم در تئاتر نقش جدی به من پیشنهاد شد. در «عامدانه، عاشقانه، قاتلانه» نقش یک قانل جنوبی را بازی کردم. اینها را می‌گویم که برای جوان‌های تازه وارد عرصه بازیگری یادگار بماند. در بازیگری خط مشی داشتن خیلی مهم است. مثلا من نمی‌خواستم نقش دو بازی کنم و نکردم. تنها نقش های کوتاهی را بازی کردم که نویسندگان اطرافم بر اساس قابلیت‌های بازی من برایم نوشته بودند. مثل «سن پطرزبورگ» یا «توفیق اجباری». این نقش های کوتاه می توانند به یاد ماندنی باشند و شناسنامه خودشان را داشته باشند.

البته خوش اقبال بودید که این همه نویسنده اطرافتان داشتید که برایتان بنویسند.

همراهی و هم نسلی را قبول دارم اما خودم هم خیلی جسارت به خرج دادم. برای مثال ممکن بود آقای تبریزی خیلی رک به من بگوید تو مناسب این نقش نیستی، اما من ریسک کردم و پیشنهادم را مطرح کردم. در «دایره زنگی» ساخته خانم پریسا بخت آور من نقش را حفظ کردم و گریم شدم و لباس‌هایی را که فکر می کردم برای نقش مناسب است پوشیدم. روزی که آنان از بازیگر حرفه ای نا امید شده بودند و داشتند از چهره‌های جدید تست می گرفتند، من با آن لباس رفتم و خواهش کردم دیالوگ‌ها را جلوی دوربین بگویم. می‌خواستم من را در آن نقش ببینند وگرنه اصلا قرار نبود من در «دایره زنگی» بازی داشته باشم. این که تو تلاش کنی تا به چیزی که می‌خواهی برسی و به اثبات برسی خیلی مهم است.

در مورد خودتان،  موانعی بوده که بخواهید به آن اشاره کنید؟

من بازیگری هستم که ۱۵ سال است با مشکلی مثل اضافه وزن مواجه هستم. سعی خودم را برای کاهش وزن کرده‌ام اما ساختار ژنتیکی خانوادگی ما اینگونه است. این اضافه وزن هم نتوانست مرا از بازی در نقش‌های اصلی دور کند. من تعریف‌هایی اجرایی برای کلیت نقش، برای پرسوناژ و برای خودم داشتم. قصه هایم را بسیار فکر شده می‌نوشتم و تلاش کردم برای این موقعیتی که الان دارم. برنامه ریزی داشتن روی پرسوناژ کاری خیلی مهم است. اینکه یک مسیرکاری را برای خودت مهندسی کنی و امید داشته باشی به جواب گرفتن، چون واقعا ممکن می شود.

راستی چرا برای سینما نمی نویسید؟

فیلمنامه نوشتن کمی محور ریاضی می‌خواهد. تجربه هایی هم داشته ام. مثلا ۱۳ قسمت از «شمس العماره» را نوشتم و یکی دو قسمت از «برره». یک طرح در «پاورچین» داشتم و خلاصه کارهایی این چنینی. یکی دو کار سینمایی نوشتم که قبل از ساخته شدن تله فیلم‌هایی شبیه شان ساخته شد و دیگر به سراغ شان نرفتم. دوست دارم با یک فیلمنامه نویس همکار که پلات سینمایی را خوب پیاده کند همکاری کنم. به خاطر همین تئاترها پیشنهادهایی در زمینه نوشتن برای سینما هم داشته ام و این به آن معنا نیست که من فیلمنامه نویس باشم. من داستان نویسی هستم که دوست دارد همکاری هایی با فیلمنامه نویس داشته باشد. خیلی راغبم کتاب آخرم را سینمایی‌ها بخوانند چون به زعم بسیاری، قابلیت‌های سینمایی زیادی دارد و داستان‌هایی در آن وجود دارد که می‌تواند پایه فیلمنامه باشد.

نوشته همیشه جسور بوده‌ام/ قرار نبود در «دایره زنگی» بازی کنم اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

رضا سعیدی پور به سوره سینما گفت: خدا را شکر سال ۹۳ برای سینمای ایران به خوبی آغاز شد و ما فروش های فوق العاده ای را تجربه کردیم. در سینما آزادی  «طبقه حساس» ۳۰۰ میلیون تومان، «معراجی ها» ۲۴۰ میلیون تومان، «چ» ۲۰۰ میلیون تومان، «خط ویژه» ۱۳۵ میلیون تومان و «با دیگران» ۱۶ میلیون تومان فروش داشتند.

وی افزود: «طبقه حساس» در کل کشور فروشی دو میلیارد و ۶۰۰ میلیون تومانی را تجربه کرده و در این سطح ارزیابی پس از «معراجی‌ها» قرار می گیرد که فروشی سه میلیارد و ۸۰۰ میلیون تومانی داشته است، اما در شهر تهران فروش «طبقه احساس» با یک میلیارد و ۶۰۰ میلیون تومان حدود ۱۰۰ میلیون از فروش یک میلیارد و ۵۰۰ میلیونی «معراجی‌ها» بیشتر است.

سعیدی پور در پاسخ به این سوال که تکلیف اکران دوم بهار برای این سینما چه زمانی روشن خواهد شد توضیح داد: فروش خوب سینماها ادامه دارد و زود است که بخواهیم به فیلم‌های جایگزین فکر کنیم. سینما آزادی حتی همچنان فیلم «با دیگران» را که نسبت به بقیه آثار فروش کمتری داشته، روی پرده نگه می‌دارد. البته با توجه به اینکه قرارداد این فیلم با سالن‌ها دو هفته بوده است، ممکن است برخی سالن‌ها آن را از روی پرده پایین بیاورند.

نوشته «طبقه حساس» در تهران از «معراجی‌ها» پیشی گرفت/ روزهای گرم سینما آزادی اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

سوره سینما – میثم محمدی: فیلم سینمایی «طبقه حساس» به کارگردانی کمال تبریزی ضمن برخورداری از نواقص قابل توجه در فیلمنامه و کارگردانی به مدد حضور رضا عطاران بعنوان بازیگر اصلی ،با استقبال خوبی در ایام اکران نوروز ۹۳ مواجه شده است.

خلاصه داستان : حاج آقا مالکی ، مرد متمولی است از قشر سنتی جامعه که پس از فوت همسرش متوجه می شود فردی کلاهبردار باعث شده که همسر او در قبری دوطبقه و در کنار یک مرد غریبه به نام محتشم دفن شود که اعتقادات شرعی و همچنین غیرت مداری او باعث می شود که با خانواده آن مرد که تفکری مدرن دارد و همچنین اطرافیانش ، وارد چالش شود.

کوتاه از نقش آفرینی‌ها: به غیر از رضا عطاران که در واقع تنها نقطه اتکای قابل قبول و رضایت بخش برای مخاطب می تواند باشد ، در خصوص دیگر بازیگران «طبقه حساس» از چهره هایی چون پانته آ بهرام ، آزاده صمدی ، محمدرضا فروتن و بهاره رهنما گرفته تا دیگر بازیگران ناشناخته تر در عرصه سینما و حتی حضور کوتاه پیمان قاسم خانی، نمی توان حرف خاصی به میان آورد و به نظر می رسد عطاران در قالب یک نقش متفاوت با شخصیت پردازی خاص و تکیه بر توانایی های اجرایی خود توانسته معدود لحظه های جذابی را در فیلم ایجاد کند و باید گفت که یکی از فاکتورهای مهمی که شاید به توفیق این اثر در اکران کمک کند ، حضور رضا عطاران در نقش حاج آقا مالکی است.

نکاتی از فیلم سینمایی «طبقه حساس»: طرح یک داستان پر از حفره های تکنیکی از لحاظ دراماتیک در فیلمنامه که به هیچ وجه با ژانر مورد نظر نویسنده همسو نیست و در یک سهل انگاری و تعجیل گرفتار شده است.نشانه های حاکم در فیلمنامه موید این است که ما باید به تماشای یک طنز اجتماعی فانتزی می نشستیم که به هیچ وجه این اتفاق در فواصل گوناگون اثر دیده نمی شود.

فیلمنامه در طرح ساده ترین اتفاقات که در خدمت هسته مرکزی داستان باشد عاجز است و حتی خود همین هسته مرکزی نیز در یک بی سر و سامانی ، ظاهر و باطل می شود.پیمان قاسم خانی که از او طنزهای قابل قبول تری همچون «سن پترزبورگ» را دیده ایم به هیچ عنوان قادر نیست براساس قواعد کمدی های فانتزی رایج در سینما که متکی بر فضاها و موقعیت های طنز و ریتمی متناسب با تحرکات مورد نیاز و همچنین ایجاد روابطی باورپذیر برای آمد و شد میان خیال و واقعیت است ، حرکت کند و زبان روایی آن فاقد یکدستی است و در نتیجه داستان پس از همان دقایق ابتدایی که موضوع را طرح می کند به غیر از مزه پرانی های کلامی و سطحی تمهید دیگری برای تماشاچی ندارد و در یک بلاتکلیفی ناشی از بی هویتی شخصیت های فرعی و فقدان داستانک های جذاب و مکمل برای تشریح و نمایاندن مقصود اصلی به سر می برد و تردیدی نیست که یک فیلمنامه با چنین نقایصی فرم مناسبی را نیز به همراه نخواهد داشت و مخاطب با یک ایستایی در میزانسن های دوربین و بازیگران و تصاویری تخت و تدوینی ساده روبرو خواهد بود که نتیجه آن فیلمی با عنوان «طبقه حساس» به کارگردانی کمال تبریزی می شود که در یک شرایط معمولی قادر به جذب مخاطب نخواهد بود، هر چند که در این فضای خالی از موقعیت ، باید حضور رضا عطاران را در این اثر یک غنیمت شمرد که سابقه حضور موفق او در سینما و تلویزیون باعث حضور بلاواسطه مخاطب در سینما برای تماشای آثارش می شود که این یک عامل مهم برای صاحبان «طبقه حساس» خواهد بود.

نوشته سرگردانی در روایت و موقعیت/ عطاران برگ برنده «طبقه حساس» اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

سوره سینما – میثم محمدی: به نظر می رسد گریزی از این نیست که وقتی درباره کمال تبریزی صحبت می‌کنید ، باید با حاشیه هایی که خواسته و ناخواسته سراغ او می رود آغاز کنید. کارگردانی که در طول حیات حرفه ای خود در سینما و تلویزیون بارها با حواشی محتوایی آثار خود مواجه شده و التهابات سیاسی و اجتماعی مخالفان و موافقان خود را همیشه در کنارش حس کرده  و امروز به این شرایط عادت کرده است.

حاشیه هایی که تازه ترین آنها از سریال « سرزمین کهن» برخواست و علی رغم توضیحاتی که کارگردانش درباره سوءتعبیرات و برداشت های ناصحیح از آنها یاد کرده بود،هنوز غائله آن ختم نشده است. از اینها که بگذریم با نگاهی به سابقه حضور تبریزی در سینما و تلویزیون، باید از او بعنوان هنرمندی نام برد که در اکثر عرصه های تکنیکی و علمی سینما دستی داشته و از معدود کارگردانانی است که اشراف کامل بر بخش های مختلف یک اثر هنری در سینما دارد.(البته اشراف صرف به ابزارهای علمی مختلف در سینما ملاک کافی برای درخشش نیست ).

تبریزی در ابتدا پس از تولید چند فیلم کوتاه  بعنوان فیلمبردار کار خود را در جریان قالب بر سینمای کشور در اواخر دهه شصت و در آثار سینمای دفاع مقدس آغاز کرد و در اولین تجربه سینمایی ابراهیم حاتمی کیا با عنوان «هویت» در کنار او حضور داشت .شرایط روز جامعه و همچنین سینمای ایران وی را در همین مسیر سینمای جنگ تربیت کرد و تبریزی در ادامه فعالیت هنری خود در آثار ابتدایی و طبق روال رایج در سینمای بدنه کشور ، سراغ موضوعات دفاع مقدس رفت.

او پس از ساخت فیلمهای «عبور» در سال ۱۳۶۷ ،«در مسلخ عشق» در سال ۱۳۶۹ و همچنین فیلم «پایان کودکی» در سال ۱۳۷۲ قدم به مسیری جدید در سینمای جنگ گذاشت که پس از او کارگردانان دیگری نیز خود را در این عرصه محک زدند.تبریزی در سال ۱۳۷۳ با یک ریسک و در واقع جسارتی که تا به آن روز در سینما نمونه ای از آن وجود نداشت ،جریان طنز و کمدی را وارد سینمای دفاع مقدس کرد و ضمن اینکه توانست به موفقیت های خوبی در جشنواره دست یابد ، خود را نیز بعنوان کارگردان و فیلمنامه نویسی قابل اطمینان مطرح نمود.فیلم «لیلی با من است» با بازی خوب پرویز پرستویی که دیپلم افتخار بهترین بازیگر مرد را از جشنواره چهاردهم فیلم فجر برای او به ارمغان آورد ، در کنار محمود عزیزی و شهره لرستانی داستان یک فیلمبردار به نام صادق مشکینی را روایت می کند که برای ماموریت در یک عمل انجام شده قرار می گیرد و از روی اجبار به جبهه اعزام می شود و طی ماجراهایی که در آنجا و در قالبی طنز به وقوع می پیوندد دچار استحاله می شود.از این پس حالا منتقدان و مخاطبان انتظار دیگری از کمال تبریزی دارند.او سپس در سال ۱۳۷۶ سراغ یک فیلم اجتماعی با نگاهی آسیب شناسانه به بچه ها می رود و فیلمنامه «مهر مادری» را با رضا مقصودی می نویسد که درباره یک مددکار اجتماعی با بازی فاطمه معتمد آریا است که در کانون اصلاح و تربیت کار میکند و  پسر بچه ای بزهکار (حسین سلیمانی) که مادر خود را از دست داده حس مادرانه ای نسبت به مددکار در خود می بیند و همین سرآغاز کش و قوس هایی در ارتباط آنها می شود.این فیلم هم در جشنواره های داخلی و خارجی با استقبال اهالی سینما مواجه شد و تبریزی را یک گام به جلوتر سوق داد تا بیش از این نگاهها به آثار تولیدی او در آینده باشد.

تبریزی یک سال بعد در همکاری دیگری با مقصودی فیلمنامه « شیدا» را نوشت و دوباره به حال و هوای جنگ و دفاع مقدس و باورهای ارزشی و اعتقادی خود در بستر دفاع مقدس بازگشت و در این اثر داستان یک پرستار به نام شیوا با بازی لیلا حاتمی در بیمارستانی صحرایی را روایت می کند که در مواجهه با یکی از مجروحان جنگی به نام فرهاد که از ناحیه چشم احساس درد زیادی می کند با تلاوت قرآن او را به آرامش می رساند و در ادامه آنها درگیر یک عشق زمینی و عرفانی می شوند.با نگاهی به آثار تبریزی تا به این اینجا باید او را فیلمسازی با دغدغه های مرسوم در جریان جامعه قلمداد کرد که در استاندارد های سینمای بدنه به فعالیت می پرداخت.

در قدم بعدی و در حدود چهار سال بعد بود که تبریزی وارد فاز جدیدی از تجریه سینمایی شد و سراغ فیلمنامه‌ای اقتباسی ، نوشته فرهاد توحیدی رفت که برداشتی آزاد بود از شاهکار میخائیل بولگاکف با نام «مرشد و مارگریتا » که در فضایی میان خیال و واقعیت و در حال و هوای رئالیسم جادویی نوشته شده است.در این اثر که ساختاری پیچیده هم دارد،تبریزی با آداپته کردن داستان با دغدغه های خود در زمینه شهدا و رزمندگان پیوندی دراماتیک میان زمین و آسمان برقرار کرده و فرم جدیدی را تجربه کرده است که با حضور در بیست و یکمین جشنواره فیلم فجر با استقبال روبرو شد و در پنج بخش بعنوان کاندید معرفی شد ، اما دیگر فیلم حاضر او در این جشنواره یعنی «فرش باد» توانست جایزه ویژه هیات داوران را از آن خود کند.این فیلم که تولید مشترک ایران و ژاپن بود ،در اصل به نوعی مروج فرهنگ ایرانی و برخوردار از زبان ملی بود که باز هم باید از این ویژگی ها بعنوان تعاریف هویتی برای کارگردان اثر نام برد.

اما پس از تمام این آثار به فیلمی از تبریزی می رسیم که شاید بیشترین حاشیه ها و همچنین بیشترین استقبال را در میان مخاطبان و رسانه ها برای او رقم زد.او این بار هم سوژه ای جسورانه را با روایتی طنز انتخاب می کند و شخصیت اصلی خود را از میان روحانیون بر می گزیند.«مارمولک» ساخته ۱۳۸۲ و با بازی پرویز پرستویی روایتگر داستان زندگی دزد و تبهکاری به نام رضا مارمولک است که پس از اینکه برای درمان از زندان به بیمارستان منتقل می شود با پوشیدن لباس یک روحانی فرار کرده و قصد خروج از کشور را دارد که در یکی از شهرهای مرزی با روحانی دیگری اشتباه گرفته می شود و در همین هویت جعلی و به سرقت برده دچار استحاله ای درونی می شود.

این اثر به خاطر حساسیت هایی که روی شخصیت اصلی فیلم وجود داشت با سدهایی مواجه شد که در نهایت با ملاحظاتی به سینماهای کشور راه یافت و در زمان خود دست به یک ساختارشکنی زد و تبدیل به یکی از پرفروش های سال شد.حالا کمال تبریزی در میان مخاطبانی که پیش از این او را کمتر می شناختند ،آشناتر شده بود و مسیری جدید را پیش روی خود می دید.

او در ادامه مسیری معمولی را با «یک تکه نان» در سال ۸۳  و «همیشه پای یک زن در میان است» در سال ۸۶ گذراند تا با «پاداش» در سال ۸۷  و «خیابان های آرام» در سال ۸۹ به روزهای ناآرامی دوباره برسد. «پاداش» درباره یک مدیر سرشناس است که در یکی از سفرهای خود به خارج از کشور با تناقضاتی روبرو می شود که دوباره با زبانی نقادانه و طنز روایت شده است.

این فیلم بدلایلی که مهمترین آنها از سوی وزیر وقت فرهنگ و ارشاد دولت دهم عبور از خطوط قرمز و همخوانی نداشتن با معیارهای اسلامی و ایرانی عنوان شد به محاق توقیف رفت و پروانه نمایش نگرفت.اما «خیابان های آرام» در دوران دولت دهم با کش و قوس های فراوان پروانه نمایش گرفت و با شرایطی از جمله محدودیت در تبلیغات مواجه شد،اما هیچگاه به اکران عمومی نرسید.«خیابان های آرام» هم در اصل یک طنز سیاسی برگرفته از التهابات ناشی از انتخابات ریاست جمهوری  سال ۸۸ است که داستان مواجهه یک خبرنگار با اتفاقات گوناگون را روایت می کند.

و اما گام آخر کمال تبریزی در سینما «طبقه حساس» است که باز هم فیلمنامه آن را پیمان قاسم خانی نوشته که باید اذعان کرد که ضعیف ترین تجربه این دو در سینما است و این فیلم که بعنوان یکی از گزینه های نهایی به اکران نوروز ۹۳ رسید با درخشش رضا عطاران توانسته به توفیقی نسبی در گیشه دست یابد ، اما بی شک از کمال تبریزی با این کارنامه و جایگاهی که در میان بسیاری از منتقدان جدی سینما پیدا کرده و همچنین شخصیت دغدغه مند اجتماعی او انتظارات بیشتری می‌رود و فیلمسازانی همچون او باید مراقب باشند که در عصر حاضر رقبای جوان بادانش و با استعداد فراوانی دارند و  با این روند و عملکرد تردیدی نیست که از آنها جا خواهند ماند.

نوشته نگاهی به سینمای کمال تبریزی/ عابری در میان خطوط قرمز سینما اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

حبیب اسماعیلی مدیر موسسه پخش مولود رسانه که پخش «طبقه حساس» را برعهده دارد در این باره به سوره سینما گفت: حالا که موقعیتی فراهم شده و فیلمسازان انگیزه بالایی برای کار دارند باید شرایط را به سوی بهبودی سوق داد تا ما این ویژگی را تمام سال داشته باشیم و فقط به نوبت اکران عید بسنده نکنیم و بتوانیم چراغ سینما را به واسطه تولید و اکران آثاری جذاب و پرمخاطب روشن نگه داریم.

وی که از فروش «طبقه حساس» راضی است گفت: این فیلم ۳۰ سالن در تهران و بیش از ۵۰ سالن در اغلب شهرستان‌های کشور دارد و خوشبختانه در گیشه هم شرایط خوبی دارد. دو سه روز گذشته ما فروش خیلی خوبی داشتیم با اینکه مردم سال های پیش این زمان را به هر چه غیر از سینما اختصاص می دادند اما امسال شاهد اتفاقات خوب هستیم. شاید در گذشته فیلمی با ۱۲ سالن سینما یک میلیون هم فروش نمی‌کرد اما فیلم های امسال شرایط را تغییر داد و باعث شد برخی سینماها برای فیلم ما حتی سانس ویژه هم قائل شوند. قطعا با شروع تعطیلات نوروز مردم فرصت بیشتری برای آمدن به سینما دارند و اوضاع از این بهتر خواهد شد.

وی افزود: اکران زود تر از موعد فیلم‌ها تصمیم درستی بود. امسال رونق اقتصادی و بازگشت هزینه ها و پرداخت قسط های عقب مانده را به چشم دیدیم و مطمئنم فقط به اکران نوروز ختم نمی‌شود. این اتفاق به نفع همه بود اما سینما داران، هم تهیه کنندگان هم دفاتر پخش به خواسته هایشان زود تر رسیدند هم مردمی که منتظر اکران فیلم‌های خوب و قابل اعتنا در سینما بودند.

حبیب اسماعیلی درباره حضور سایر فیلم ها کنار «طبقه حساس» گفت: هر نوبت اکران باید چند فیلم خوب و قابل عرضه داشته باشد. اگر قرار است اتفاقی رخ دهد یک فیلم و یک کارگردان به تنهایی نمی‌تواند. با آمدن «چ» و «بادیگران» شرایط از این هم بهتر می‌شود، سینما طیف گستره تری از سلیقه‌ها را به سوی خود جذب می‌کند.

فیلم سینمایی «طبقه حساس» به کارگردانی کمال تبریزی و بازی رضا عطاران، آزاده صمدی، هوتن شکیبا و … این روزها روی پرده رفته است.

نوشته فروش خوب «طبقه حساس»/ نمایش فیلم تبریزی در ۸۰ سالن ایران اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

نازنین فراهانی بازیگر «دردسرهای شیرین» به سوره سینما گفت: این روزها در کرمان به سر می‌بریم و سخت مشغول فیلمبرداری هستیم. من تا به حال به این شهر سفر نکرده بودم و خوشحالم که به بهانه این فیلم با مردم خوب این شهر آشنا شدم که بسیار مهربان و خونگرم هستند. من قبل از عید نوروز به تهران بر می‌گردم و پس از آن دوباره برای گرفتن سکانس های باقی مانده به کرمان می‌روم. قرار بود مدت فیلمبرداری یک ماه باشد، اما فکر می کنم با وجود این وقفه قدری بیشتر طول بکشد.

وی افزود: من نقش استاد نیک اختر را در این فیلم بازی می‌کنم که یک فعال محیط زیست است. به طور کلی محیط طبیعی و زیستی و همچنین انرژی خورشیدی نقش مهمی در قصه ما دارد و به همین دلیل هم کرمان را برای روایت انتخاب کرده‌اند. می‌توان طنازی‌های همیشگی کمال تبریزی را در فیلم مشاهده کرد و امیدوارم حاصل کار برای مخاطب راضی کننده باشد.

تولید «دردسرهای شیرین» به کارگردانی کمال تبریزی و تهیه‌کنندگی محمد‌علی حسین‌نژاد از مدتی پیش با بازی نازنین فراهانی، نازنین بیاتی، اردشیر رستمی و … در کرمان آغاز شده است. کمال تبریزی فیلم سینمایی «طبقه حساس» را نوروز ۹۳ روی پرده دارد.

نوشته «دردسرهای شیرین» نوروز ۹۳ در کرمان متوقف می‌شود/ خبر از فیلم تازه تبریزی اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

حبیب اسماعیلی پخش کننده این فیلم به سوره سینما گفت: برای اکران عمومی «طبقه حساس» در نوروز ۹۳ آماده می‌شویم. اینکه چه کسی ساخت تیزر و آنونس آن را بر عهده خواهد داشت در اواسط هفته جاری مشخص می‌شود. با چند نفر صحبت کرده‌ایم و به زودی به توافق می‌رسیم.

وی افزود: ممکن است دقایقی از زمان فیلم کوتاه شود و این چیزی است که به تهیه کننده و کارگردان فیلم مربوط می‌شود، چون تنها خودشان هستند که به کلیت اثر و پیامی که می‌خواهند منتقل شود، اشراف دارند. «طبقه حساس» در روزهای جشنواره مورد استقبال واقع شد و بعید می‌دانم این موضوع در اکران عمومی فیلم تکرار نشود.

حبیب اسماعیلی در پاسخ به این سوال که کلیت اکران نوروزی را چگونه پیش بینی می‌کند، توضیح داد: سال‌هاست که فیلم های پرمخاطب را در کنار یکدیگر در یک نوبت نمایشی قرار می‌دهند و مدت‌ها است که اکران نوروز برای سینماگران مهم است. ما یک جامعه بزرگ داریم که درصد قابل توجهی از آن همزمان با شروع سال به یاد سینما رفتن هم می‌افتند و باید از چنین ظرفیتی به نحو مطلوب استفاده کرد. به عبارت بهتر چند فیلم خوب را نباید در کنار هم نمایش داد، باید به رقابت سالم و رونق گیشه فکر کنیم.

«طبقه حساس» به کارگردانی کمال تبریزی و تهیه‌کنندگی جواد نوروزبیگی با بازی رضا عطاران، پانته آ بهرام، بهاره رهنما، پیمان قاسمخانی و … درباره یک مرد متعصب است که متوجه می‌شود در طبقه دوم قبر همسرش جسد مردی دفن شده است.

نوشته آنونس و تیزر «طبقه حساس» آماده می‌شود/ تکرار موفقیت اکران جشنواره‌ای اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

به گزارش خبرنگار سوره سینما، پیش‌تولید فیلم سینمایی «دردسرهای شیرین» به کارگردانی کمال تبریزی و تهیه کنندگی محمد علی حسین نژاد مدتی است آغاز شده و به زودی فیلمبرداری آن آغاز خواهد شد. پروانه ساخت برای این فیلم خرداد ماه ۹۲ صادر شده است. فیلمنامه این فیلم سینمایی درباره انرژی‌های نو و چگونگی مصرف بهینه انرژی با نگاهی کمدی است، شکوه عشق در کنار مقولاتی چون پاکی طبیعت و محیط زیست، انرژی های پاک، و مصرف بهتر و پاک‌تر منابع و نعمات خداوندی دستمایه‌های اصلی قصه فیلم هستند. علی میرمیرانی فیلمنامه این فیلم سینمایی را نوشته است. پیش تولید این فیلم مرداد ماه امسال انجام شد اما بنا به دلایلی به وقفه افتاد و تبریزی فیلم سینمایی «طبقه حساس» را ساخت.

کمال تبریزی در سی و دومین جشنواره فیلم فجر با «طبقه حساس» حضور داشت. رضا عطاران، آزاده صمدی، هوتن شکیبا و … بازیگران «طبقه حساس» هستند.

نوشته کمال تبریزی پیش‌تولید «دردسرهای شیرین» را آغاز کرد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.