براساس این گزارش، علاوه بر این افراد که هریک نماینده یک دستگاه و سازمان مرتبط با موضوع جشنواره فردا از جمله جهاد دانشگاهی، مجلس شورای اسلامی، معاونت علمی و فناوری ریاست جمهوری، سازمان سینمایی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و وزارتخانه‌های صنعتی کشور هستند، دکتر محمدمهدی رحیمیان به عنوان نماینده جامعه عکاسی، علی خسروی به عنوان نماینده انجمن کارگردانان سینمای مستند ایران و همچنین یکی از اعضای هیئت مدیره انجمن تهیه‌کنندگان سینمای مستند ایران نیز عضو این شورا هستند تا ضمن تعیین سیاست‌های این رویداد ملی، هماهنگی‌های بین دستگاهی برای برگزاری و تاثیرگذاری بیشتر این جشنواره انجام شود.

گفتنی است، جشنواره فردا با اهدافی همچون «کمک به توسعه صنعت و فناوری کشور»، «کمک به فرهنگ مستندسازی تصویری در کشور»، «معرفی و نمایش فعالیت‌ها و دستاوردهای بخش‌های مختلف فناوری و صنعتی کشور»، «ارتقاء غرور ملی و تقویت روحیه خودباوری به ویژه در بین جوانان» و «ایجاد ارتباط و هم‌افزایی بین مراکز صنعتی و هنرمندان» و به دبیری بهزاد رشیدی برگزار می‌شود.

نوشته معرفی اعضای شورای سیاستگذاری و هماهنگی ششمین جشنواره فیلم و عکس فناوری و صنعتی «فردا» اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

در متن این حکم امده است:

ضمن آرزوی موفقیت برای جنابعالی در این مسئولیت مهم و با توجه به سیاست‌های فرهنگی و فناورانه جهاددانشگاهی و همچنین ضرورت‌های کشوری و نامگذاری سال‌جاری با عنوان «جهش تولید» انتظار دارد با به کارگیری همه ظرفیت‌ها و امکانات موجود و جلب مشارکت و همکاری مراکز و دستگاه‌های مرتبط با موضوع، حداکثر تلاش خود را جهت برگزاری مؤفق و اثرگذار این جشنواره مبذول دارید.

نوشته دبیر ششمین جشنواره ملی فیلم و عکس فناوری و صنعتی «فردا» منصوب شد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

مدیریت موسسه «فردا» را حسین شهابی نویسنده، تهیه کننده و کارگردان سینما برعهده دارد.

گفتنی است این موسسه با نام قبلی «خانه فیلم باران» از سال ۱۳۷۳ فعالیت داشته و علاوه بر تولید بیش از ۵۰ فیلم کوتاه و بلند سینمایی که در جشنواره‌های داخلی و خارجی جوایز مهمی کسب کردند، ورک‌شاپ‌های بسیاری نیز در زمینه آموزش رشته‌های مختلف سینمایی برگزار کرده است. آخرین تولیدات کوتاه این موسسه فیلم‌های کوتاه «عروسک» ساخته نسرین گل ریحان، «تشریح» ساخته سیاوش شهابی و فیلم‌های سینمایی «بی‌صدا» و «آزاد به قید شرط» بوده که در سینماهای سراسر کشور اکران عمومی شده‌اند. برگزاری جشنواره تئاتر باران، استعدادیابی و تربیت بیش از ۱۰۰۰ هنرجو در رشته‌های مختلف بازیگری، کارگردانی، فیلمنامه‌نویسی و…، اعطای مدرک معتبر و گواهینامه بین‌المللی و بهره‌گیری از چهره‌های شناخته شده سینمایی و تلویزیونی به منظور تدریس واحدهای آموزشی از سوابق این موسسه در طول دوران فعالیت خود است.

جزییات و شرایط کارگاه‌ها، جشنواره‌ها و ورکشاپ‌های این موسسه متعاقبا اطلاع‌رسانی می‌شود. نشانی صفحه موسسه «فردا» در اینستاگرام www.instagram.com/institutefarda و شماره تماس آن ۸۸۵۵۸۴۷۸ است.

نوشته موسسه فرهنگی هنری «فردا» آغاز به کار کرد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

بر اساس این گزارش، انیمیشن «فردا» به مدت ۲ دقیقه و درباره تولید ملی و ساخت داروهای هسته ای مورد نیاز بیماران و توانمندی جمهوری اسلامی ایران در ساخت داروهای هسته ای است.

امیر طوسی کارگردان و حوزه هنری استان سمنان تهیه‏ کننده انیمیشن «فردا» است.

نوشته انیمیشن «فردا» در حوزه هنری سمنان ساخته شد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

اسامی فیلم‌های راه‌یافته به بخش‌های مستند و مجموعه مستند به شرح زیر است:

فیلم‌های راه یافته به مسابقه بخش مستند:

1. سفره خالی/ فاطمه آتانی
2. سرتیفیکیت/ صفی الله حسینی
3. مغار غلام/ علی بیطرفان
4. ناجی کرونر/ مسعود کارگر
5. خارجی/ مالک شیخی- بهناز رفائیل زاده
6. بخاطر یک مشت علف/ محمدعلی یزدان پرست
7. زیبا بافته‌ی اسرار/ امیرولی نژاد
8. دست‌ها روح دارند/ عباس صوفی – سعیدبشیری
9. پا تو کفشتان کردند/ شهاب الدین موسوی
10. شور شیرین/ محمد اسکندرزاده
11. دست ساز/ ایوب مروانی پور
12. تولد یک دریاچه/ سعید تارازی
13. مرگ روشن/ مسعود دهنوی
14. کاغذ یک درنگ مچاله/ یاسر طالبی
15. میراث سبز/ علی نیکوکار
16. الماس زاگرس/ سید میکاییل موسوی
17. سرّاج/ محمدرضا دهستانی
18. تب تولید/ تورج کلانتری
19. دشت آدمخورا/ مصطفی شبان
20. صف سلام/ هادی آفریده
21. به توان داخل/ محمدباقر سلمانی
22. قوس الکتریکی/ حمید علیداد- باقر سروش
23. ۳۳۰سی سی خاطره/ الهام معروفی
24. در کنار هم/ سید مجتبی خیام الحسینی
25. آنان که خاک را به هنر کیمیا کنند/ مهرداد حسنی
26. نان گزیده ها/ محمدرضا حاج محمد حسینی
27. اوس حسن/ تورج هیبتی
28. سی پاک/ محسن خان جهانی اصل
29. همراه با پنجره‌ها/ فرهاد دورودگر
30. ورشوچی/ داور نجفی
31. موج شکن/ سید مهدی حسینی پور- امیر باشتی منفرد
32. ماراتن/ مرتضی حسینی نیا
33. برسنگ زن اکنون سبو/ مرجان شیرازی
34. جنگ بازاریابی/ مهدی جوزایی
35. کل به جز/ سید وحید میرحسینی نامی
36. زندگی در فیروز/ حامد کلجه‌ای
37. نفت آباد/ امیرحسین خلیلی
38. آزاد راه/ محسن خان جهانی اصل

فیلم‌های راه یافته به مسابقه بخش مجموعه‌های مستند تلویزیونی:

1. قصه رسیدن/ امیرحسین خلیل زاده
2. غنیمت/ حسام اسلامی
3. مسیر نو/ وحید فرجی
4. تهران تقاطع سئول/ سیاوش سرمدی
5. انتقال پایتخت/ علی نیکبخت
6. هنر ایرانی/ حامد نمازی
7. پرتره‌های انگیزشی/ محمدسعید غدیریان
8. تولید در زندان/ مرتضی پایه شناس
9. دریبل/ پدرام بهرامی
10. نبرد امواج/ وحید فرجی
11. بادگیر.خاویار.زیتون/ محمد جواد رحیمی
12. دست آفریده‌ها/ حمید قدرتی
13. مطبخ/ حسین نشاطی
14. میراث/ حسین زارع زاده

پنجمین جشنواره فیلم و عکس فناوری و صنعتی (فردا)، به دبیری بهزاد رشیدی و با شعار «حمایت از تولید ملی»، ۱۲ تا ۱۵ مهر در خانه هنرمندان ایران برگزارخواهد شد.

نوشته معرفی فیلم‌های دو بخش مستند و مجموعه مستند جشنواره «فردا» اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

به بهانه انیمیشن‌های کوتاه «دیرین دیرین» و سریال نوروزی «قرعه» به سراغ او رفتیم و از ابتدای دوران کاریش تا به امروز با او گفتگو کردیم، از گویندگی تا بازیگری و حالا خوانندگی:

دیگر هیچ‌کسی «رامبد جوان» را با آن همه ریش ندید!

آقای علیمردانی، شما در حوزه‌های مختلف هنری فعالیت کردید. این فعالیت‌های هنری شما از چه زمانی شروع شد؟

من متولد سال ۱۳۵۵هستم. گرافیک خوانده‌ام و با «مجید آقا کریمی» و «هادی کاظمی» همکلاس بودم و از سال ۱۳۷۰ همزمان رفتن به هنرستان، در «کانون تربیتی فرهنگی حر» در میدان راه‌آهن نیز فعالیت می‌کردم. آنجا «سید جواد هاشمی» مسئول ثبت‌نام و سرود بود و در چند کلاس هم درس می‌داد. با دوستانی نظیر علی سلیمانی، علی سرور، عباس حبیبی، مهدی بهمن، آرش بزرگ‌زاده و… تیمی بودیم و خیلی خودجوش به کلاس تئاتر و بازیگری می‌رفتیم و دوره می‌دیدیم و یاد می‌گرفتیم. سال ۱۳۷۴ برای اولین بار روی سن تئاتر شهر اجرای حرفه‌ای کردیم. همان سال برای اولین بار جلوی دوربین رفتم. کاری بود که «حمید فرخ‌نژاد» کارگردانی می‌کرد و «رامبد جوان» دستیارش بود و کلی ریش داشت. دیگر هیچ‌کسی رامبد را با آن همه ریش ندید! خود ما هم ندیدیم. نام کار آقای فرخ‌نژاد، «جُنگ آفتاب» بود و بخشی از آن فضای بسیار جدی داشت و به جنگ و برخی مسائل دیگر می‌پرداخت، پانزده قسمت از آن برنامه ضبط و دو قسمت‌اش هم پخش شد که در آن دو قسمت نبودم. ولی قسمت‌های بعدی دیگر پخش نشد.

اولین باری که جلوی دوربین رفتم، کارم پخش نشد و خیط شدم!

پس اولین کار تصویری شما به کارگردانی «حمید فرخ‌نژاد» بود. چه شد که پخش این متوقف شد؟

هیچ‌وقت نفهمیدم چرا. آن جُنگ برقرار بود و بخش‌های دیگرش یعنی موزیک، طنز و وله‌هایش را داشت، ولی این بخش حذف شد. یعنی اولین باری که جلوی دوربین رفتم، کارم پخش نشد و خیط شدم، چون راست‌اش آن چهار پنج سال اولی را که به تئاتر می‌رفتم اصلاً به خانواده نگفته بودم. مخالف بودند.

می‌ترسیدم خانواده به خاطر درس، تئاتر را هم از من بگیرند

دلیل مخالفت خانواده‌ی شما با حضورتان در تئاتر، مذهبی بودن آن‌ها بود؟

بله و تأکید زیادی روی درس داشتند. موافق نبودند و من هم در این زمینه تجربه داشتم، چون یک بار فوتبال را از من گرفتند، یک بار ووشو را به خاطر درس از من گرفتند و فکر می‌کردم اگر تئاتر را مطرح کنم و از من بگیرند، دیگر برای چه چیزی زندگی کنم؟ دیگر چیزی برای‌ام نمی‌ماند، چون علاقه‌ و استعدادم در همین امور بود. دل‌ام می‌خواست به امور نمایشی یا ورزش‌هایی که دوست داشتم بپردازم. ورزش‌ها واقعاً برای‌ام اولویت نداشتند، ولی وقتی به اینجا رسیدم، دیدم آنها را که از من گرفتند، اما اگر کارهای هنری را از من بگیرند، دیگر اصل کاری است و بعد از آن چه کار کنم؟ نمی‌خواستم مهندس یا دکتر شوم. این مشاغل را دوست نداشتم. البته پدر و مادرم دلسوز من بودند و به فکر من بودند. برای اینکه راه را اشتباه نروم به من سخت می‌گرفتند.

پس اولین کاری که جلوی دوربین رفتید پخش نشد؟

پخش نشد. سال ۱۳۷۴ بود.

تئاتر، سرآغازی بر آغاز فعالیت‌های هنری …

یعنی تقریباً ۲۰ ساله بودید.

بله، ولی در تئاتر شهر اجرای‌مان را رفتیم. اولین کاری که اجرا کردیم، نویسنده و کارگردان‌اش آقای «شارمین میمندی‌نژاد» بود. کاری به اسم «درج مشکین» یا «آخرین نواده نمرود» بود. بعد همان سال آقای «سیاوش طهمورث» کاری به نام «نقل قول عاشقان» داشت که دعوت کردند و آنجا هم افتخار پیدا کردیم بازی کنم و بعد از آن مسیر کار هموار شد.

پس شما در تئاتر جایگاه خودتان را پیدا کردید. چه شد که بازیگری تلویزیون و صداپیشگی روی آوردید؟ از چه زمانی فعالیتتان در این زمینه آغاز شد؟

در زمستان سال ۱۳۷۵ در کنکور دانشگاه آزاد در رشته بازیگری قبول شدم.

اینجا دیگر خانواده در جریان بودند؟

بله، منتهی اینجا برعکس شده بود.

اولین کار تصویری پخش شده؛ نوروز ۷۶ به کارگردانی «داریوش کاردان»

چطور؟

در اینجا من دیگر خیلی تمایل نداشتم تحصیلات آکادمیک را ادامه بدهم، چون منبعی که از آن تغذیه می‌کردیم فوق‌العاده قوی و غنی بود و نیازی نمی‌دیدم وقت‌ام را در دانشگاه تلف کنم، اما چون قبول شده بودم، خانواده اصرار می‌کرد که باید بروی. آن را هم به ضرب و زور خانواده به دانشگاه رفتم و خوشحال بودم دارم رشته‌ی خودم را می‌خوانم، منتهی هزینه‌های‌اش سنگین بود و باید خودم کار می‌کردم. ضمن آن در زمستان سال ۱۳۷۵ با «شهاب عباسی» و «هادی کاظمی» به دفتر آقای «داریوش کاردان» رفتیم که برای برنامه نوروز ۷۶ بازیگر می‌خواستند. تست دادیم و ایشان بلافاصله پذیرفت و در واقع اولین کار تصویری من که پخش هم شد، نوروز ۷۶ بود. نمی‌دانم یادتان می‌آید یا نه؟

همکاری با «شهاب حسینی» در برنامه «اکسیژن»

خیر متاسفانه.

آقای داریوش کاردان هم مجری آن کار بود و هم کارگردان. به هر حال با آن کار شروع کردیم. خیلی‌های دیگر هم بودند. حمید گودرزی هم در همان کار بود. بیژن بنفشه‌خواه، حسین رفیعی، هادی کاظمی، علی سلیمانی و… هم بودند. به هر تقدیر آن شد اولین تجربه تصویری بنده که پخش شد. دیگر بعد از آن رفتیم و چند کار دیگر کردیم. سال بعد از آن مجموعه «صد سال به این سال‌ها» را کار کردم.  بعد مجموعه اکسیژن را کار کردیم. یادش به خیر، شهاب حسینی برای اولین بار دیده شد. آن زمان مجری برنامه اکسیژن بود. مثل من که اولین‌بار در نوروز ۷۶ دیده شدم، شهاب هم اولین بار در برنامه اکسیژن دیده شد و مجری بسیار خوبی هم بود. مسئولیت بخش نمایشی کار به عهده من بود و با علی سرور، هادی کاظمی و شهاب عباسی کل نمایش‌ها را اجرا می‌کردیم.

تنها برای ارتزاق و رفع مشکلات مادی‌ام بازیگری می‌کردم

فعالیت‌های شما در زمینه‌ی صداپیشگی و دوبله از کجا آغاز شد؟

قبل از آغاز دهه ۸۰ و در اواخر دهه ۷۰ وارد کارهای صوتی هم شدم، یعنی هم نریشن می‌گفتم، هم جای عروسک حرف می‌زدم و کم‌کم دوبله را یاد ‌گرفتم که داستان‌اش طولانی است. کار صدا هم از آغاز دهه ۸۰ شروع شد و ادامه یافت و من این بخش را جدی گرفتم. هدف‌ام بازیگری بود و هست، ولی کار صداپیشگی هم سر راه‌ام قرار گرفت و آن را جدی گرفتم و مدیر دوبلاژ و ناظر کیفی دوبلاژ و گوینده اصلی خیلی از نقش‌ها شدم و بحث صدا هم این‌جوری ادامه پیدا کرد. همیشه هم دنبال چیزهای تازه و نو بودم که کار جدید بسازم و تجربه‌های جدید پیدا کنم و کاری را که هنرپیشه‌های بزرگ روی صدا انجام داده بودند، تجربه کنم و از این طریق خیلی چیز یاد گرفتم. در خلال کار صدا، کار تصویر و صحنه هم می‌کردم، ولی کار صدا پررنگ‌تر پیش رفت. آن‌قدری که دوست داشتم در بازیگری فعال باشم، نمی‌توانستم. تنها برای ارتزاق و رفع مشکلات مادی‌ام این کار را می‌کردم، چون حرفه دیگری را بلد نبودم و سرمایه‌ای هم نداشتم و از طریق مجموعه این کارها ارتزاق می‌کردم، بنابراین بسیاری از کارهای آن موقع روی میل و سلیقه خودم نبود. خیلی مواقع ناچار بودم بین بد و بدتر انتخاب کنم. کار صدا هم آن‌قدرها درآمد نداشت که بتوانم با آن زندگی‌ام را بچرخانم. خیلی زود هم ازدواج کردم.

چند سالگی؟

۲۲ یا ۲۳ سالگی.

ناچار در انتخاب بین بد و بدتر!

آن هم اجباری و به اصرار خانواده بود؟

نه، در دوران دانشجویی با ایشان که روان‌شناسی می‌خواند آشنا شدم. شش هفت ماهی هم بیشتر آشنایی ما طول نکشید که ازدواج کردیم و سال بعد هم بچه‌دار شدیم. دخترم الان پانزده ساله است. هر دو هم خردادی هستیم. من در خردادماه ۴۰ ساله می‌شوم و او شانزده ساله. من ۱۱ خرداد هستم. در هر حال مجبور بودم خرج زندگی‌ام را در بیاورم. همزمان دانشجو هم بودم و ناچار بودم خرج دانشگاه‌ام را هم در بیاورم و آن را به سرانجام برسانم. به همین دلیل در بسیاری از مواقع ناچار بودم بین بد و بدتر یکی را انتخاب کنم، چون کار دیگری که نداشتم. همین‌طور جلو آمد و پله‌پله…

با برنامه‌ی «احسان علیخانی» تعداد کسانی که فهمیدند من کی هستم خیلی بیشتر شد

قبول دارید آنجایی که آقای علیمردانی خیلی شناخته و دیده شد، برنامه‌ی «ماه عسل» احسان علیخانی بود؟ در برنامه‌ای که شما به عنوان مهمانی شرکت کردید که تا سال‌ها به درستی صدایش در نمی‌آمد و نمی‌توانست صحبت کند. اما با پیروی از راهکار یک قاری مصری، صدایش برگشت و دوبلور شد!

در هر مصاحبه‌ای نشسته‌ام، هر کدام یک زمانی را برای معروف شدنم گفته‌اند.

به نظرتان وقتی در برنامه احسان علیخانی روبروی تلویزیون نشستید، چند درصد از مردم شما را می‌شناختند؟

نمی‌دانم، چون طرفداران صدای‌ام را داشتم. مثلاً تا همان موقع ۶۰۰ پروژه کار صدا کرده بودم.

منظورم تصویر است.

عمومیت نداشت که بگویم خیلی از مردم مرا با تصویر می‌شناختند. یکی در مصاحبه‌ای می‌گفت شما را از سریال «روز رفتن» می‌شناسم و دنبال می‌کردم. یکی می‌گفت من از سریال «مأمور بدرقه» دنبال‌ات کردم. یکی می‌گوید از وقتی شرلوک، سالیوان و دیه‌گو را می‌گفتی دنبال صدای‌ات بودم. دیگری می‌گوید از فلان تئاترت که نقش آن پیرمرد را بازی می‌کردی یادم هست.

اینها خیلی خاص هستند.

بله، نمی‌توانم بگویم اینها عمومیت دارند، ولی با برنامه احسان تعداد کسانی که فهمیدند من کی هستم خیلی بیشتر شد.

مراجعه بیماران از کل کشور بعد از برنامه‌ی «ماه عسل»!

و آن داستان جالبی که داشتید.

بله، ماجرای بیماری‌ام. از بعد از آن برنامه هنوز هم برای‌ام بیمار می‌آید.

جدی؟

بله، از سراسر کشور.

و شما می‌پذیرید؟

چه کار کنم؟ در آموزشگاه درس می‌دهم. از کلاس بیرون می‌آیم و می‌بینم مثل مطب گوش تا گوش نشسته‌اند. البته این اتفاق بعد از برنامه ماه عسل افتاد و مردم زیادی به من مراجعه می‌کردند. بعد از آن به مرور کمتر شد.

پزشکان می گفتند بیماری تو درمان ناپذیر است

همه دستورات‌تان هم دستور همان قاری مصری است؟

نه، خیلی‌ها زنگ می‌زدند و می‌گفتند دستور او چه بود؟ به ما هم بگو. می‌گفتم آن روش به‌طور تصادفی برای من جواب داد. ممکن بود به من آسیب بزند. انرژی خوبی به من می‌داد، چون هر دکتری هرچه به من گفته بود انجام می‌دادم، چه دکتر شیمیایی، چه هومیوپات و سایر دکترها. حتی دکتر نباتی، از اینهایی هم که دعا می‌خوانند رفتم. صبح‌ها این کار را بکن، شب‌ها آن دعا را بخوان. افاقه نمی‌کرد و هیچی جواب نمی‌داد. راه‌حل قاری مصری هم یکی از راه‌هایی بود که سر راه‌ام قرار گرفت و احساس می‌کردم روی آن انرژی بهتری داشتم. بعدها محقق این ماجرا شدم، یعنی آسیبی که به جهاز صوتی‌ام خورده بود موجب شد بروم و با یک متخصص گفتاردرمانی مراوده کنم. تمام کتاب‌های بهداشت صوت‌شان را خوانده‌ام. یکی از متخصصانی که در مرکز گفتاردرمانی میدان مادرحضور داشت، می‌گفت تجربیات تو برای ما یک کتاب با ارزش است. تو بیا و اینها را بگو. ما می‌نویسیم و کتاب‌اش می‌کنیم و به نام خودت منتشر می‌سازیم، چون برای پزشکان هم عجیب بود و می‌گفتند نمی‌شود. این بیماری درمان‌پذیر نیست. شما از بهبودی عبور و کاری کرده‌ای که انگار عضوی را بازآفرینی کرده باشی. بعد از آن ناچار شدم مطالعات گسترده‌تری داشته باشم تا بدانم چه کار کنم، چه کار نکنم و چه نکاتی را رعایت کنم تا بهتر و بهتر شوم.

۶۰ درصد افرادی را که دکتر ناامیدشان کرده بود بهبود دادم!

یعنی الان برای هر مریضی با توجه به شرایط خودش نسخه‌ی جدایی می‌پیچید؟

بله، ۶۰ درصد افرادی را که دکتر ناامیدشان کرده بود بهبود دادم، ولی برای ۴۰ درصدشان هم نتوانستم کاری کنم، چون نمی‌دانستم ماجرای‌شان از چه قرار است. دکترها جواب‌شان کردند و طفلی‌ها پیش ما آمدند، اما از اینجا هم جواب نگرفتند. البته من طبابت نمی‌کنم و فقط تجربیاتم را در اختیار دیگران قرار می‌دهم.

خودتان هم هنوز پرهیزهایی دارید یا دیگر تمام شده است.

هنوز پرهیزهایی دارم، چون همچنان سینوس حساسی دارم. هنوز ورم لارانژیت دارم و اگر مراعات نکنم، برمی‌گردد.

از این طریق کسب درآمد هم می‌کنید؟

بله، سال‌هاست با صدای‌ام پول در آورده‌ام.

حتی یک ریال هم بابت تشخیص بیماری‌های صوتی از کسی نگرفتم

صدا را نمی‌گویم. پیرامون مراجعه‌ی بیماران در خصوص درمان بیماری‌های صوتی این سوال را مطرح کردم.

خیر، حتی یک ریال هم از کسی بابت این کار نگرفته‌ام، چون احساس می‌کنم این وظیفه روی دوش‌ام است. توانستم با کمک خداوند ایرادم را تبدیل به تخصص‌ کنم. بنابراین حالا اگر کسی در این زمینه کمک بخواهد، دریغ نخواهم کرد، فقط مگر اینکه فرصت نکنم. درگیر کاری باشم یا آن آدم را دیرتر ببینم، والا به محض اینکه کسی بیاید، او را می‌بینم که از شهرهای دور اهواز، کازرون و… از اطراف تهران خودمان که الی‌ماشاءالله! از شمال، جنوب، شرق و غرب کشور خیلی‌ها آمده‌اند. در سنین مختلف معضلات گوناگونی پیدا و پزشکان جواب‌شان کرده بودند و الحمدلله بهبود پیدا کردند. بارها پیش می‌آمد مثلاً طرف از همدان آمد و مثل طبیب‌های قدیمی که برای‌شان تخم‌مرغ یا صنایع دستی می‌آورند. بعضی‌ها این‌جوری ما را مورد لطف‌شان قرار داده‌اند، ولی به آنها هم گفته‌ام چیزی نمی‌خواهم. بیچاره‌ها باورشان نمی‌شود و به گریه می‌افتند و می‌گویند تو وقت‌ات را برای من گذاشته‌ای. می‌گویم ممکن هم هست نتوانم کاری برای‌ات بکنم، چون هر کسی از هر جایی که می‌آید می‌گویم ممکن است علت را تشخیص بدهم، ولی اگر نشناسم نتیجه‌ای نمی‌گیری.

باید خیلی لذت‌بخش باشد که با استفاده از تجربیاتی که در دوران بیماری خودتان کسب کردید، صدای کسی را به او برگردانید.

خیلی کیف دارد. در ۹۰ درصد موارد آخرین حرف‌ام به کسی که مدتی با او کار کرده‌ام این است که دفعه بعد که زنگ بزنی، از پشت تلفن صدای‌ات را نمی‌شناسم و بارها این را تجربه کرده‌ام که طرف زنگ می‌زند و می‌گوید الو! و حرف می‌زند و می‌پرسد شناختی؟ و من نمی‌شناسم. بعد می‌گوید فلانی از فلان جا هستم. بعد که قطع می‌کند اشک در چشم‌ام جمع می‌شود و می‌گویم خدایا! شکرت! دو باره یک حالی به ما دادی. در واقع این حالی است که دارد به من می‌دهد. چگونه می‌توانم از او تشکر کنم که چنین فرصت دو باره‌ای را به من می‌دهد؟ چگونه از خالق‌ام تشکر کنم که مرا به کفر رساندی و بعد حالی‌ام کردی که چرا و بعد در این مسیر دست‌ام را گرفتی و این شد کار و تخصص‌ام. شرمنده‌ات هستم. اینها راه جبران این لطف عظیم است. وقتی موفق می‌شوم، در واقع کمی از این بار کم می‌شود.

بعد از برنامه ماه عسل که دیده شدید، به پایتخت رفتید؟

اثری که دیده شد، بله، پایتخت بود، اما در این فاصله دو سینمایی کار کردم. فیلم «روز روشن» کار آقای حسین شهابی. فیلم آبرومندی بود. سال بعدش هم حراج را کار کردم. آن هم کار حسین شهابی بود. سال بعدش با مهدی پاکدل و ایمان افشارنیا فیلم «فردا» را کار کردم.

«فردا» در تدوین نهایی‌ بهتر شد

فیلم بدی بود.

خودم ندیدم چه از آب درآمد. می‌گویند در جشنواره خوب نبود، اما تدوین نهایی‌اش بهتر شد. در جشنواره نرسیدم ببینم که گفتند خوب استقبال نشد و آقای افشاریان دوباره نشست و فیلم را قلع و قمع کرد و همان دوستانی که در جشنواره دیده و گفته بودند خوب نشده است، نسخه دوم را که دیدند گفتند حالا فیلم شد. بخش‌هایی از تدوین نهایی را دیدم و نظری راجع به فیلم ندارم، چون فیلم را باید از اول تا آخر دید که چه شده و چه نشده است. به هر حال اینها را کار کردم تا وقتی که محسن تنابنده زنگ زد و گفت: «محمدرضا! امسال در پایتخت انیمیشن داریم. بیا کمکی به ما بکن.» پرسیدم: «چه کار کنم؟» جواب داد: «انیماتوری را به ما معرفی کن که ما را بسازد و خیلی هم گران در نیاید، ولی بامزه در بیاید. ما که بلد نیستیم روی انیمیشن دوبله کنیم. تو بیا مدیر دوبلاژ این انیمیشن بشو.» صحبت‌ها را کردیم و قرار بود فقط همین کار را بکنم.

محسن تنابنده گفت ناراحت‌ام که چرا در پایتخت ۱، ۲ و ۳ به یادت نبودم

یعنی اصلاً صحبت از بازیگری نبود؟

نه، چیزی نگذشت و چند روز دیگر باز محسن تنابنده تماس گرفت. محسن هم از بچه‌های کانون حر هست که اسم‌اش را نبردم. ما از سال ۱۳۷۰ رفتیم و محسن از سال ۱۳۷۳ آمد. دانشگاه هم با هم بودیم. سر «مأمور بدرقه» هم همبازی بودیم. اتفاقاً در «مأمور بدرقه» تنها کسی که مازنی بود من بودم. دستفروشی بودم که در قالب دستفروشی مواد می‌فروختم. در آنجا یک تکه داشتم که می‌گفتم یارو کردی. با محسن در آنجا هم کار کرده‌ام. محسن یک هفته بعد زنگ زد که «محمدرضا! بلند شو بیا دفتر.» خلاصه قرار گذاشتیم و رفتم. پرسیدم: «جریان چیست؟» گفت: «بحث انیمیشن و مدیریت صدا و این مسائل یک طرف، اما یک رل جدید و بسیار مهم به اسم بائو داریم که در پایتخت۴ جزو رل‌های اصلی است. بیا این را بازی کن.» گفتم: «چه شد؟ چرا آن روز نگفتی؟» گفت: «راست‌اش اصلاً به یادت نبودم.» گفت به فکر فلانی و فلانی از هنرپیشه‌های شناخته شده بودم. حتی فلانی و فلانی را هم تست زده‌ام، تست گریم هم شدند، اما با آقای مقدم به نتیجه رسیدیم که مورد پسند ما نیستند. ناگهان یادم افتاد محمدرضا، مازنی را خوب حرف می‌زند. من که دارم او را برای انیمیشن می‌آورم، چرا این نقش را بازی نکند؟ البته هادی کاظمی هم به او یادآوری کرده بود. به هادی گفته بود محمدرضا قرار است بیاید انیمیشن را مدیریت کند و هادی گفته بود چرا فقط انیمیشن؟ تو که بازی محمدرضا را می‌شناسی. چرا برای این رل او را نمی‌آوری؟ که محسن زنگ زد. گفتم: «دارم دانشگاه درس می‌دهم، گیر دیرین دیرین هم هستم و هزار تا کار سرم ریخته است.» گفت: «دیوانه! دارم می‌گویم پایتخت. نمی‌دانم چرا در ۱، ۲ و ۳ به یادت نبودم؟ اینجا هم یادت نبودم و گفتم بیا برای انیمیشن. خودت آن‌قدر در صدا مانده‌ای که آدم یادش می‌رود.» قبول کردم. خلاصه رفتیم و مرخصی را جفت و جور کردیم و برای پایتخت۴ سه ماه به شمال رفتیم و بائو شکل گرفت.

برخی از دوستانم تا قسمت پنجم پایتخت نفهمیدند که «بائو» من هستم!

در نقش بائو هم خیلی خوب جا افتادید و نقش بسیار خوبی بود.

خیلی‌ها فکر می‌کردند من محلی آنجا هستم. چند نفر از دوستان‌ام قسمت چهارم و پنجم به من زنگ زدند و گفتند محمدرضا! باورت می‌شود که تا این قسمت نفهمیدم بائو تو هستی؟! در قسمت‌های اول که می‌گفتند این بومی را از کجا گیر آورده‌اند؟ این محسن عجب بچه زرنگی است. کسی را پیدا کرده است که دارد پا به پای اینها می‌آید. یکی از دوستان می‌گفت قسمت پنجم یا ششم داشت پخش می‌شد که گفتم نمی‌دانم چرا احساس می‌کنم این آدم برای‌ام آشناست. دخترم برگشت و گفت: «بابا! این آقای علیمردانی دوست خودت است. مگر تیتراژ را نخواندی؟ من فکر کردم دیده‌ای!» خشک‌ام زد. مازنی‌ها خیلی با عوامل پایتخت خوش‌برخورد هستند. برعکس بقیه اقوامی که درباره‌شان کار ساخته شده است.

استدلال‌های جالب و جذاب مازنی‌ها برای حمایت از «پایتخت»

بله. برخی از قومیت‌ها اعتراضاتی در این زمینه داشتند.

مردم مازندران خیلی دیدهای قشنگی داشتند. تعجب می‌کردم که مثلاً ما شش صبح آفیش بودیم در جنگل. یک ساعت بعد می‌دیدیم ۲۰۰ نفر آدم آمده و در جنگل ما را پیدا کرده‌اند و منتظرند استراحتی به ما بخورد و بیایند با ما عکس بگیرند و خسته نباشید بگویند. بسیار مهربان هستند. می‌گفتم ما موظف هستیم در این هوای شرجی ۹۰ درجه کار کنیم. شما چرا آمده‌اید؟ یکی می‌گفت من از قائم‌شهر آمده‌ام. دیگری می‌گفت من از سوادکوه آمده‌ام و همین‌طور از جاهای دیگر. می‌گفتم شما که این‌قدر دوست دارید و می‌گویید پایتخت افتخار شماست، پس چرا اوایل آن‌قدر اعتراض می‌کردید؟ می‌گفتند ما اعتراض نکردیم. به خدا هیچ‌کدام از ما نبودیم. مسئولین ما اعتراض می‌کنند. یکی می‌گفت: «آقا! بعد از پایتخت زمین‌ام در اینجا گران شد. من دیوانه‌ام اعتراض کنم؟ زمین‌ام در اینجا قیمت گرفت.» آن یکی می‌گفت: «افتخار ماست که هنرمندان کشور بلند می‌شوند و به اینجا می‌آیند.». استدلال‌های باحالی می‌کردند و می‌گفتند «ما اسم خیلی جاها را در کتاب جغرافیا خوانده‌ایم، اما آنجا را نمی‌شناسیم، اما مردم آنجا به خاطر پایتخت مرا می‌شناسند و می‌دانند ما خانواده‌های مازندرانی خودمانی و خاکی هستیم، کشتی‌گیر داریم، و…..» ببینید طرف چقدر جنبه دارد! خیلی باحال است. خوب است مردم بقیه جاها هم یاد بگیرند. می‌گفت از شما ممنونیم که این همه برای ما وقت گذاشتید. هیچ اشکالی ندارد کل مردم ایران با لهجه ما شاد باشند و به ما بخندند. ببینید چه دید قشنگی است که یک هموطن خود را می‌پذیرد که حتی با او شوخی کند و خدایی‌اش هم محسن و همکاران‌اش خیلی دقت می‌کنند که واقعی باشد، اما خدای ناکرده اهانت و تمسخر هم ایجاد نشود. طرف مرا با جوراب و صندل می‌دید، ناراحت نمی‌شد و می‌گفت اشکال ندارد. پسرعموی من هم این‌جوری است. صندل را با جوراب می‌پوشد. خودش را گول نمی‌زد و جور دیگری معرفی نمی‌کرد. می‌گفت ما چنین سادگی‌هایی داریم و چنین کارهایی را می‌کنیم، اما ویژگی‌های باحالی هم داریم. پدر و خانواده برای‌مان مهم است. در جاهایی بعضی چیزها را درشت‌نمایی می‌کنیم و اخلاق‌های‌مان این‌جوری است. این سعادت دست داد و به لطف حافظه محسن که یاد دوستان قدیمی افتاد سر این کار رفتم. برای محسن فقط این موضوع مهم است که طرف بازیگر باشد و برای‌اش مهم نیست چقدر مشهور است. مثلاً خانم نسرین نصرتی در پایتخت درخشان بازی کرد.

مازنی‌ها فکر می‌کردند که من و خانم «نسرین نصرتی» بومی مازندران هستیم

همه فکر می‌کردند مازندرانی است.

در حالی که اهل تهران است. گاهی او را با بومی‌ها اشتباه می‌گرفتند. مردم که می‌آمدند می‌گفتند شما که بچه محل خودمانی. بنده خدا می‌گفت نه به خدا. اهل تهران هستم. می‌گفتند نه دروغ می‌گویی. آن یکی می‌گفت بائو درازکلایی است. می‌گفتم نه والله! این اولین بار است اینجا را می‌بینم. مادرم اصالتاً شهسواری هستند، ولی لهجه آنها خیلی فرق می‌کند. می‌گفتم آمدم و نگاه‌تان کردم. از قبل هم آشنایی داشتم، چون نقش یک مازنی را بازی کرده بودم و حالا با توجه به آنچه که آقای مقدم و محسن تنابنده می‌خواستند، همان را داشتم می‌پختم. بخش قابل توجهی هم روی دوش آقای اسکندری و طراحی و گریم درخشان‌اش بود که بائو را آن شکلی درآورد.

بازی در فیلم سینمایی «هفت ماهگی» به کارگردانی «هاتف علیمردانی»

آقای علیمردانی از بحث «پایتخت» بگذریم و قدری هم در مورد سینما با هم صحبت کنیم تا بعد از آن به سریال «قرعه» برسیم. شما امسال در جشنواره فجر فیلم «هفت ماهگی» را داشتید

بله.

فیلم را دیدید؟

نه.

کلاً فیلم‌هایی را که بازی می‌کنید نمی‌بینید؟

نرسیدم. باور کن. خیلی هم حسرت می‌خورم. خیلی هم دوست دارم ببینم. اصلاً نمی‌دانم چه از کار در آمده است. فقط تکه‌های خودم را دیدم و بازخوردهایی که دادند. سر ضبط‌اش هم خیلی خوب بود. همکاری بسیار دوست‌داشتنی و خوبی بود. فیلم را ندیده‌ام و نمی‌دانم چه شده است، ولی سر ضبط یادم هست آقای کلاری خیلی بازخوردهای خوبی داد. خود هاتف و حامد بهداد هم همین‌طور. همبازی‌های خوبی داشتم.

بازیگر به دنبال این است که تکراری نشود

 ولی فیلمنامه‌ی «هفت ماهگی» را اگر با فیلمنامه «روز روشن» یا «پایتخت» مقایسه کنیم، ۱۸۰ درجه با هم فرق دارند و شاید اصلاً ضد هم باشند. پایتخت یک خانواده صادق و درست است و هفت ماهگی پر از خیانت و رابطه‌های ضربدری.

بازیگر به دنبال این است که تکراری نشود و نشان بدهد چقدر خمیر قابل ورزی دارد. می‌تواند یک قدیس باشد، می‌تواند یک قاتل باشد، می‌تواند یک پیر باشد، می‌تواند یک مجنون باشد، می‌تواند یک آدم عادی باشد. علایق من که این‌جوری است که بتوانم در قالب‌های مختلف توانایی‌های‌ام را نشان بدهم. از این لذت می‌برم که بازی‌ام در تقشی برای دیگران اعجاب‌آور باشد، چون سال‌های برای‌اش زحمت کشیده‌ام.

به سراغ آخرین اثر تصویریتان برویم که در نوروز از تلویزیون پخش شد. چه شد که بازی در سریال «قرعه» را قبول کردید؟ آقای نیک‌نژاد به سراغ‌تان آمد؟

فکر می‌کنم اوایل سال ۱۳۹۴ بود که قرار بود با هادی کاظمی و آقای نیک‌نژاد در مجموعه‌ای کار کنیم. یک مقدار گذشت و مثل اینکه آن مجموعه را کلاً زمین گذاشتند. در همان برخورد اول که با آقای نیک‌نژاد داشتم، خیلی از رفتار و فکرش خوش‌ام آمد، ولی قسمت نشد و گفتیم عیب ندارد. شاید یک وقت دیگر و در جای دیگر. قبل از «قرعه» کار دیگری به من پیشنهاد شد که نپسندیدم.

سریال بود؟

بله، از همین کارهایی که پخش شد. متن را خواندم و دیدم به دل‌ام نمی‌نشیند و با عذرخواهی و احترام گفتم من نیستم. دو روز بعدش دستیار آقای برزو زنگ زد که به دفتر ما بیا. دفتر آقای مقدم و خانم غفوری است که بعد از پایتخت به آنجا عِرقی پیدا کرده‌ایم و با اطمینان بیشتری رفتم. رفتم و دیدم هدایت هاشمی و حمید آذرنگ و دوستان خوب دیگرمان هم هستند. محمود اتحادی که تهیه‌کننده بود، در پایتخت مدیر تولیدمان بود. دیدم خانم غفوری پشت قضیه است. آقای مقدم آنجاست و مشاوره می‌دهند و راهنمایی می‌کنند. محسن تنابنده هم از آن طرف همین‌طور، چون برادرش می‌نوشت، خودش هم کمک‌هایی می‌کرد. محسن گفت نقش جهانگیر را پیشنهاد داده‌ام که تو بازی کنی. خلاصه در دل کار رفتیم. پیش از اینکه در دل کار بروی و در ساعت کاری و فشردگی و تندتند کار کردن بیفتی، می‌بینی آنچه را که قبل از آن فرض می‌کردی که اگر از این مسیر بروم بهتر می‌شود، نمی‌شود و در حین کار چون زمان کم است، مجبوری از خیلی از انتخاب‌های‌ات بزنی و با گروه همراه باشی. فرصت این را نداری که بروی و با کارگردان صحبت کنی که این کارش کنیم، آن را این‌جوری کنی. بعد می‌بینی پیشنهادت را که می‌دهی آنها هم حسرت می‌خورند و می‌گویند راست می‌گوید. کاش از اول آن صحنه را آن‌جوری نمی‌گرفتیم، چون اینها از دل کار به دست می‌آید.

توقع‌ام این بود که سریال «قرعه» بهتر از این باشد

یعنی می‌خواهید به نقش پر و بال بدهید، ولی عملاً امکان‌اش نیست.

خودت هم قبول می‌کنی که امکان‌اش نیست و مواردی را از اول باید طور دیگری می‌گرفتند و می‌بینی که گرفته شده و رفته است و نمی‌شود کاری کرد.

سریال «قرعه» را دیدید؟

چهار قسمت‌اش را ندیدم که مثل اینکه در همان چهار قسمت پررنگ‌تر بودم.

برآیند کار به دل‌تان نشست؟

توقع‌ام بیشتر بود. توقع‌ام این بود که بهتر از این باشد.

شتاب‌زدگی به سریالها لطمه می‌زند

با این گروهی که گفتید طبیعتاً توقع به‌جایی هم هست.

شتاب‌زدگی و وضعیت تحمیلی که به کار وارد می‌شود، به کار لطمه می‌زند. متاسفانه سریال‌ برای ما بد جا افتاده است و می‌گویند سریال، سریال است دیگر. در بحث سریال «قرعه» وقتی زمان تهیه دو تله‌فیلم را به یک سریال می‌دهید، سریالی که  هر دو قسمت‌اش وقت یک تله‌فیلم را نیاز دارد و می‌گویید ضربتی و هول‌هول جمع کنید، این کجا و آن کجا که فرصت داشته باشی روی رل و اثرگذاری آن کار کنی کجا. هیچ کس به جز «برزو نیک‌نژاد» نمی‌توانست سریال «قرعه» را در ۶۱ روز جمع کند. از شدت خستگی از پا در آمد. شوخی نیست. در حالی که همه مسئولان تلویزیون هم زمان مناسبت‌ها را می‌دانند و هم معلوم است باید برای مناسبت‌ها سریال ساخته شود، ولی دقیقه ۹۰ می‌گذارند که واقعاً نفس‌بر است و سازنده اثر در عین حال که از شدت کار و خستگی از پا در می‌آید، به دلیل نداشتن زمان و ضرورت رساندن کار به آنتن فرصت رفع عیب‌ها را پیدا نمی‌کند و خستگی به تن‌اش می‌ماند.

«دیرین دیرین» از اول هم سفارشی بود

پیرامون بیماری شما، طبابت، بازی در سریال‌ها «پایتخنت» و «قرعه» و همچنین بازی در آثار سینمایی صحبت کردیم. حالا به سراغ «دیرین دیرین» برویم. قبول دارید کیفیت کارهای‌تان پایین آمده است؟

نه.

سفارشی نشده است؟

سفارشی که از اول هم بوده است. به‌جز سری اول که تعداد اندکی بود که ما اساساً تلویزیون و ویدئو رسانه را بی‌خیال شدیم و گفتیم در فضای مجازی کار می‌کنیم و ارائه می‌دهیم و دغدغه‌های فرهنگی را هم مطرح می‌کنیم و انتظار داشتیم عده‌ای بیایند و بگویند بیایید برای ما کار کنید.

قرار گذاشتیم در حوزه فرهنگی و یا علم و فناوری سفارش بگیریم نه از کارخانه‌ی یک مایع دستشویی!

یعنی از اول به این فکر شده بود که قرار است از دیگران سفارش بگیرید؟

بله، می‌دانستیم به هر حال مثلاً شهرداری، راهنمایی و رانندگی و… از ما کار خواهند خواست. از اول هم شرط کرده بودیم که به شرطی کار می‌کنیم یا در حوزه فرهنگی و یا در حوزه علم و فناوری باشد و مثلاً برای مایع دستشویی فلان کار نمی‌کنیم. برای برنج فلان کار نمی‌کنیم. باید یا سلامت باشد یا تغذیه یا فناوری یا فرهنگی. مثلاً اگر شهرداری به ما کار می‌دهد، دغدغه فرهنگی در آن دارد. راهنمایی و رانندگی به ما کار می‌دهد، در آن دغدغه فرهنگی دارد و می‌خواهد در آن آموزش بدهد که در رانندگی چگونه باشید. حالا دیده که این زبان هم زبان برنده‌ای است و اینکه ما داریم به زبان طنز حرف می‌زنیم، اثر می‌کند و به سراغ‌مان آمده‌اند. عده‌ای گله می‌کردند که چرا تبلیغات را قبول می‌کنید؟ گفتیم آقا! خیلی ممنون که شما در خانه‌ات نشسته‌ای و داری کار را مفت مفت نگاه می‌کنی. تو پول کار ما را می‌دهی؟ ما که بیکار و علاف نیستیم. داریم از تمام هنرمان در کار استفاده می‌کنیم.

در طی یک سال با «دیرین دیرین» تبدیل به یک برند شدیم

در ابتدا فکر می‌کردید که «دیرین دیرین» این‌قدر بگیرد؟

بله، درست در اول سال ۱۳۹۴ به آقای ابوالحسنی گفتم که دست به دست هم می‌دهیم و یک برند می‌سازیم. تا سال ۱۳۹۵ دیرین دیرین کاملاً برند شد.

در آنجا فقط نقش گویندگی دارید یا در نویسندگی هم کمک می‌کنید؟

هر کاری می‌کنم سر ضبط می‌کنم. علی درخشی می‌داند، مخصوصاً ایده‌های خلاق دارد و موجود نابغه‌ای است و بسیار دوست‌اش دارم، ولی همه چیز، تکمیل، سر ضبط نمی‌آید. می‌داند بخشی از ایده‌ها و بداهه‌های محمدرضاست و با هم پاس‌کاری می‌کنیم. من هم قُد بازی در نمی‌آورم و زیاده‌روی نمی‌کنم و وقتی ایده‌ای را می‌دهم پای‌اش نمی‌ایستم. فقط می‌گویم علی! این هم می‌شود. اگر دوست داشته باشد ارائه و اجرا‌ می‌کنیم. دوست نداشته باشد دو باره اتود می‌زنیم. بارها می‌شود محبورم همه کاراکترها را بگویم، بعد می‌بینم خوب نیست و باید فکر دیگری برای‌اش بکنیم. گاهی اوقات هم گرفتار فرمایش‌های سفارش‌دهنده هستیم.

که باید این را عوض کنید؟

بله، می‌گوید این‌جوری که داری بدتر ما را می‌زنی. می‌گوییم زبان و تخصص ما این است و در جاهایی باید معکوس عمل کنیم. یک عده ترسو هستند و در این حوزه مهارت ندارند. سلیقه‌های مسخره‌ای دارند.

در تیتراژ سریال «انقلاب زیبا» برای اولین بار صدای‌ام شنیده شد

آن‌قدر فعالیت‌های هنری متفاوتی انجام داده‌اید که نمی‌توانیم روی یکی از آن‌ها تمرکز کنیم و مجبوریم برای اینکه به همه برسیم، کوتاه کوتاه صحبت کنیم. به سراغ تخصص بعدی شما برویم. خوانندگی را تا چه حد جدی دنبال می‌کنید؟

خیلی جدی.

می‌خواهید آلبوم بدهید؟

در سال ۱۳۹۳ آلبوم‌ام حاضر بود، با مجوز، کتابخانه ملی و هولوگرام. همه چیزش آماده بود. از سال ۱۳۸۳ مشغول این ماجرا بودم و در کنار همه‌ی کارهای دیگرم ترانه می‌گفتم، ملودی می‌ساختم و کم و بیش به استودیو می‌رفتم. بعد کار را به اتمام رساندم، ولی هیچ‌وقت ارائه نکردم تا تیتراژ «انقلاب زیبا» که برای اولین بار صدای‌ام شنیده شد. شروع من در موزیک آنجا بود. آن هم خیلی جالب بود، چون خیلی‌ها نمی‌دانستند من هستم. می‌پرسیدند آن کسی که آن صداها را در می‌آورد و بازی کرده، اوست؟ این را دوست دارم که امضای خودم پای کارم باشد و کسانی که باور نمی‌کنند یک نفر می‌تواند این کارها را با هم انجام بدهد، شگفت‌زده شوند. از این خوش‌ام می‌آید. خلاصه خودم جلوی پخش آلبوم را گرفتم، به دلیل اینکه به خودم گفتم: ببین محمدرضا! این اولین آلبومی است که می‌خواهی ارائه بدهی. ممکن است خودت خیلی خوش‌ات آمده باشد، چون دست روی اینها گذاشته و انتخاب‌شان کرده‌ای و از نظر خودت خوب هستند. مگر در این کار چقدر پخته هستی و چقدر تجربه داری که با اطمینان بگویی این آلبوم را بیرون بدهم؟ با خودم گفتم تو که این را به سرانجام رسانده‌ای و مجوز هم گرفته‌ای، اما اگر سه ماه دیگر گوش کردی و ایرادهایی را از آنها در آوردی و بعد به خودت گفتی کاش اینها را درست می‌کردم و بعد آلبوم را بیرون می‌دادم چه؟ تا وقتی کار دست‌ام هست هر کاری می‌توانم با آن بکنم، ولی وقتی از دست‌ام رفت، دیگر رفته است و نمی‌توانم از فلش‌ها، کامپیوترها و ماشین‌های مردم جمع‌اش کنم و بگویم آقا! ببخشید، می‌خواستم اینجای‌اش را بهتر کنم. بسیار از این حرکت راضی هستم، هر چند فعالیت‌های صدا و بازی و تدریس اجازه نداد پیوسته و متمرکز روی موزیک‌ام کار کنم که زودتر به نتیجه برسد، اما به‌طور مستمر روی آن کار کردم و به این نتیجه رسیدم کار بسیار درستی کردم، چون کارم پر از ایراد بود که آن موقع نمی‌دانستم. ان‌شاءالله امسال کارهای‌ام با چند تک ترک شنیده می‌شود و بعد به امید خدا به صورت آلبوم بیرون خواهد آمد.

اگر نکته خاصی مانده است بفرمایید.

نه، دست شما درد نکند.

با تشکر از فرصتی که در اختیار ما قرار دادید.   

نوشته ماجرای مراجعه بیماران از کل کشور بعد از برنامه‌ی «ماه عسل»!/ ۶۰ درصد افرادی را که دکتر ناامیدشان کرده بود بهبود دادم!/ برخی از دوستانم تا چند قسمت پایتخت نفهمیدند که «بائو» من هستم!/ کارهای آلبوم موسیقی‌ام در حال انجام است اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

سوره سینما- به گزارش مشاور رسانه ای فیلم، «فردا» عنوان نخستین فیلم بلند مهدی پاکدل و ایمان افشاریان است که این فیلم در سی و دومین جشنواره فیلم فجر در بخش نگاه نو روی پرده رفت و توانست نظر مخاطبان را به خود اختصاص دهد. این فیلم به تازگی مورد توجه شورای سیاستگذاری گروه هنر و تجربه قرار گرفته و اکرانش از روز گذشته آغاز شده است.

مهدی پاکدل پیش از این چهره شناخته شده ای در عرصه  بازیگری در سینما بوده است که برای اولین بار در مقام کارگردان با ایمان افشاریان همراه شده است و فیلم «فردا» را به طور مشترک با یکدیگر کارگردانی کردند.

نخستین فیلم بلند مهدی پاکدل و ایمان افشاریان بعد از حضور در جشنواره سی و دوم فیلم فجر در چند جشنواره مختلف جهانی حضور داشته است که این فیلم مورد توجه مخاطبان بین المللی نیز قرار گرفته است.

این فیلم در نخستین روز اکرانش در گروه سینمایی هنر و تجربه در سینما فرهنگ و سینما سوره اصفهان مورد توجه مخاطبان این گروه سینمایی قرار گرفته است. طبق برنامه ریزی های انجام شده قرار است مراسم آیین دیدار با عوامل فیلم «فردا» روز دوشنبه ساعت ۲۰:۳۰ در سینما فرهنگ برگزار شود.

بهنوش طباطبایی بازیگر سینما و تلویزیون و چهره صاحب نام سینمای ایران در این فیلم در مقام مجری طرح ظاهر شده و تهیه کنندگی این فیلم برعهده احسان دلاویز است که پیش از این با عنوان سرمایه گذار در فیلم «لامپ ۱۰۰» به کارگردانی سعید آقا خانی حضورداشته است.

«فردا» داستان دختری است که علاقه به عکاسی دارد و همراه با مادرش راهی سفر عکاسی می‌شود که در این سفر اتفاقاتی برای او پیش می‌آید. این موضوع فیلم «فردا» است اما در واقع فیلم برداشتی آزاد از سه حکایت مولانا است. علیرضا شجاع نوری، صادق صفایی، علی دهکردی، امیررضا دلاوری، مجید آقاکریمی، سوده شرحی، محمدرضا علیمردانی و  ستاره اسکندری از جمله بازیگران این فیلم هستند.

لیست عوامل اصلی فیلم «فردا» عبارتند از نویسنده، طراح و کارگردان: مهدی پاکدل، ایمان افشاریان، تهیه کنندگان: احسان دلاویز، حسین صابری، مشاور کارگردان: پوران درخشنده، مدیر فیلمبرداری: سینا کرمانی زاده، صدابردار: علیرضا نوین نژاد، طراح چهره‌پردازی: سودابه خسروی، آهنگساز: بهزاد عبدی، طراح لباس: سوده شرحی، تدوین: معین شافعی، صداگذار: احسان افشاریان، دستیار اول کارگردان و برنامه‌ریز: محمد شریفی، طراح جلوه‌های بصری: امیررضا معتمدی، طراحی بدلکاری: علیرضا فتحی، عکاس: مهدی شاه‌حسینی، منشی صحنه: افسانه شیخی، مدیر تولید: ساسان سالور، مجری طرح و جانشین تهیه‌کننده: بهنوش طباطبایی و مشاور رسانه ای: سام بهشتی.

نوشته «فردا» به سینماها رسید اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

نوشته اولین فیلم مهدی پاکدل به زودی اکران عمومی می‌شود اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

ایمان افشاریان درباره فیلمنامه جدیدش که سال گذشته پروانه گرفت به سوره سینما گفت: چرخه مریض صنعت سینما باعث می شود هرکس که به عنوان سرمایه گذار پا به این عرصه می‌گذارد چون تضمینی برای بازگشت سرمایه اش وجود ندارد و حتی مطمئن نیست همان هزینه ای که صرف می‌کند حتی بدون سود برمی‌گردد یا خیر از همکاری منصرف می شود. «ملمداس» هم با این مشکل مواجه شده و تولید آن به همین خاطر دائم عقب می افتد. بنا به ضرورت فیلمنامه این کار باید در فصلی تولید شود که گرمای مناطق جنوب کشور مانعی سر راه تولید نباشد و ما عملا فصل را از دست دادیم اما در تلاشیم به هر طریق سرمایه را فراهم کرده و مهر و آبان‌ماه به طور قطع کار را کلید بزنیم.

وی افزود: البته در این مدت بیکار نمی‌مانیم و قرار است کار دیگری با همکاری مهدی پاکدل را آغاز کنیم. در این فیلم که فعلا «خرپشته» نام دارد نگارش به عهده من است که مدتی است آغاز کردم و مهدی پاکدل به عنوان کارگردان حضور دارد. این فیلم اجتماعی فضایی کاملا متفاوت از «فردا» را روایت می کند و درباره معضلات اجتماعی مربوط به خانواده و جوانی در تهران است. حد اقل یک ماه زمان می برد تا فیلمنامه با مشاوره کارگردان به نتیجه برسد و بعد از آن برای دریافت پروانه نمایش اقدام خواهیم کرد. امیدوارم بتوانیم در تابستان این فیلم را جلوی دوربین ببریم.

افشاریان گفت: تا قطعی نشدن نتیجه فیلمنامه تصمیمی برای انتخاب سرمایه گذار نخواهیم داشت اما در تلاشم بتوانم «خرپشته» و هم «ملمداس» را امسال به سرانجام برسانم. ضمن اینکه فیلم سینمایی «فردا» که در گروه هنر و تجربه قرار گرفته است در نوبت اکران قرار دارد اگرچه برخی فیلم‌ها که امسال در جشنواره حضور داشتند قرار است به زودی اکران شوند اما برای فیلم ما هنوز زمان دقیقی مشخص نشده است.

«فردا» ساخته ایمان افشاریان و مهدی پاکدل در جشنواره سی و دوم فیلم فجر روی پرده رفت. علیرضا شجاع نوری، علی دهکردی، صادق صفایی، ستاره اسکندری و … بازیگران این فیلم هستند.

نوشته پاکدل «خرپشته» را کارگردانی می‌کند/ تلاش برای تولید «ملمداس» در مهرماه اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

احسان دلاویز تهیه‌کننده «فردا» که فیلم سینمایی «لامپ ۱۰۰» را روی پرده دارد درباره شرایط گیشه فیلم خود گفت: متاسفانه هر جفایی که می‌شد در حق این فیلم روا داشتند. همه می‌دانند که الان بدترین فصل اکران است و به حق فرصتی برای رفتن به سینما وجود ندارد، ولی در این شرایط بازهم از مردم سپاسگزارم که برای دیدن فیلم وقت می‌گذارند و همانطور که شاهدیم در مقایسه با سایر فیلم های روی پرده «لامپ۱۰۰» جایگاه بهتری در جدول فروش دارد.

دلاویز که فیلم اول سینمایی خود را هنوز اکران نکرده است افزود: خوشبختانه با اکران نوبت نوروزی از نیمه اسفندماه این فیلم به نمایش خود ادامه می‌دهد و تا اوایل سال بعد هم با کم شدن تعداد سالن‌ها روی پرده می‌ماند. علاوه بر این طبق صحبت هایی که دبیر شورای سیاستگذاری با مهدی پاکدل یکی از کارگردان‌های فیلم داشته، «فردا» به کارگردانی مهدی پاکدل و ایمان افشاریان نیمه اول سال آینده در گروه «هنر و تجربه» روی پرده خواهد رفت.

در «فردا» که در سی و دومین جشنواره فیلم فجر روی پرده رفت، علیرضا شجاع نوری، ستاره اسکندری، سوده شرحی، علی دهکردی، صادق صفایی و … بازی کردند.

نوشته اکران «فردا» در گروه «هنر و تجربه» اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

سوره سینما- فیلم سینمایی «فردا» به کارگردانی مشترک ایمان افشاریان و مهدی پاکدل در بخش مسابقه بیست و نهمین جشنواره بین‌المللی فیلم بلفور حضور دارد. به گزارش معاونت ارتباطات و امور رسانه‌ای بنیاد سینمایی فارابی فیلم «فردا» که نخستین ساخته مشترک افشاریان و پاکدل است و در نمایش افتتاحیه بین‌المللی در بخش مسابقه جشنواره ژنو به نمایش درآمده بود، این بار با ۱۱ فیلم در بخش اصلی جشنواره فیلم بلفور به رقابت می‌پردازد.

ستاره اسکندری، علی دهکردی، علیرضا شجاع نوری، سوده شرحی و … بازیگران این فیلم هستند. بیست و نهمین جشنواره بین‌المللی فیلم بلفور از ۱ تا ۹ آذرماه امسال در کشور فرانسه برگزار می‌شود.

نوشته نمایش «فردا» در جشنواره‌ای اروپایی اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

سوره سینما- فیلم سینمایی «فردا» به کارگردانی مشترک مهدی پاکدل و ایمان افشاریان که به عنوان تنها نماینده سینمای ایران دربیستمین جشنواره فیلم ژنو حضور دارد، در نخستین اکرانش در این جشنواره مورد استقبال مخاطبان و منتقدان سینما قرار گرفت و آنها این فیلم را پسندیدند.

پیش از نمایش فیلم «فردا» در جشنواره و بنا بر تصمیم احسان دلاویز تهیه کننده، مهدی پاکدل و ایمان افشاریان کارگردانان این اثر سینمایی، نخستین اکران این فیلم در جشنواره ژنو به مرتضی پاشایی، خواننده موسیقی پاپ کشورمان که این روزها در بستر بیماری به سر می برد، تقدیم شد که این اقدام مورد توجه ایرانی های مقیم کشور سوئد و حاضران در سالن نمایش فیلم  قرار گرفت.

مهدی پاکدل و ایمان افشاریان کارگردانان این اثر سینمایی، از نخستین حضور جهانی فیلم «فردا» در جشنواره فیلم ژنو ابراز خرسندی و نخستین اکران فیلمشان را به مرتضی پاشایی تقدیم کردند و آرزو کردند که بار دیگر شاهد هنرنمایی این خواننده در عرصه موسیقی باشند.

پس از نمایش فیلم، جلسه نشست پرسش و پاسخ فیلم با حضور منتقدان خارجی و خبرنگاران شبکه های تلویزیونی مختلف برگزار شد و کارگردانان فیلم پاسخگوی آن ها بودند. یکی از نکات قابل توجه، استقبال گسترده منتقدان و صاحبان قلم از نخستین تجربه کارگردانی مهدی پاکدل و ایمان افشاریان بود که اکثرا آن ها نظر مثبتی نسبت به فیلم داشتند و از آن به عنوان یک یک تجربه نو در سینما یاد کردند.

از سوی دیگر، عباس باقرپور، سفیر و معاون نمایندگی دائم جمهوری اسلامی ایران در دفتر سازمان ملل در ژنو در این مراسم حضور داشت و از عوامل فیلم سینمایی « فردا» تقدیر و تجلیل به عمل آورد و همراه با سایر مخاطبان این فیلم را به تماشا نشست و از زحمات عوامل فیلم «فردا» برای ساخت این فیلم تشکر کرد.

فیلم «فردا» روز پنج شنبه ۲۲ آبان ماه سال جاری یک نمایش دیگر در جشنواره فیلم ژنو خواهد داشت. این رویداد فرهنگی در گذشته به نام های «سینما توت اکران» و «سینما توس اکران» مشهور بوده و بیستمین دوره آن از ۱۵ آبان ماه سال جاری در کشور سوییس در حال برگزاری است.

علیرضا شجاع نوری، ستاره اسکندری، صادق صفایی و سوده شرحی بازیگران این فیلم هستند. فیلم سینمایی «فردا» داستان دختری است که علاقه به عکاسی دارد و همراه با مادرش راهی سفر عکاسی می‌شود که در این سفر اتفاقاتی برای او پیش می‌آید. این موضوع فیلم «فردا» است اما در واقع فیلم برداشتی آزاد از سه حکایت مولانا است.

این فیلم در سی و دومین جشنواره فیلم فجر در بخش مسابقه نگاه نو حضور داشت و قرار است اواخر پاییز امسال در سینماهای کشور اکران شود.

نوشته استقبال از نمایش فیلم «فردا» در جشنواره ژنو اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

حسین صابری تهیه کننده سینما و تلویزیون در رابطه با فعالیت های سینمایی خود به سوره سینما گفت: به تازگی پروانه نمایش فیلم سینمایی «قشنگ و فرنگ» را به کارگردانی وحید موساییان دریافت کردیم. شرایط برای ساخت این فیلمنامه هنوز مهیا نشده و علاوه بر بازنویسی و تصحیح به دنبال جذب سرمایه هستیم و امیدواریم بتوانیم فیلم را به جشنواره فجر برسانیم. همچنین فیلم سینمایی «فردا» که سال گذشته در جشنواره فیلم فجر اکران شد قرار است با اعمال برخی اصلاحات بخش‌هایی از آن دوباره تدوین و در نتیجه دقایقی از فیلم کوتاه شود.

وی با اشاره به اینکه قرار است بخش‌هایی از زندگی حضرت معصومه (س) را در قالب مجموعه تلویزیونی به تصویر آورد گفت: در جلسات متعددی که با تولیت محترم آستان مقدسه حضرت معصومه ( س) و سازمان صدا سیما داشتیم طرحی آماده کردیم که بعد از دوسال تحقیق و بررسی آن را ارائه کرده و برای تولید به توافق رسیدیم. به دلیل بالا بودن حساسیت‌ها تحقیق همچنان ادامه دارد و با جمع بندی کلی همزمان نگارش فیلمنامه نیز آغاز می‌شود.

حسین صابری افزود: این مجموعه قصه زندگی حضرت معصومه (س) از آغاز هجرت ایشان از مدینه به قم است. سریال «کریمه» در زمره تولیدات ویژه الف قرار دارد و با توجه به این که اثری جاده‌ای‌ است، به همین خاطر از حیث سبک و سیاق کمی متفاوت از سایر آثار تاریخی است.  هنوز کارگردانی برای این اثر انتخاب نشده اما به محض آغاز نگارش باید کارگردان انتخاب شود تا همزمان روند شکل گیری قصه انسجام بیشتری داشته باشد.

فیلم سینمایی «فردا» به کارگردانی مهدی پاکدل و ایمان افشاریان از سه اپیزود درباره پیوند زندگی و مرگ ساخته شده است. ستاره اسکندری، علی دهکردی، امیر دلاوری، علیرضا شجاع نوری و … بازیگران این فیلم هستند.

نوشته «فردا» برای اکران عمومی کوتاه می‌شود/ «کریمه» مجموعه‌ای جاده‌ای درباره حضرت معصومه (س) اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

ایمان افشاریان در رابطه با تازه ترین کار سینمایی خود به سوره سینما گفت: در حال نوشتن یک فیلمنامه هستم که احتمالا تا یک ماه آینده به اتمام می‌رسد و پس از آن برای جذب سرمایه گذار و دریافت پروانه ساخت آن اقدام خواهم کرد. تصمیم دارم کارگردانی را خود به عهده بگیرم. این فیلمنامه موقتا «حباب» نام دارد و یک ملودرام اجتماعی است. داستان در رابطه با زندگی مردی است که بعد از چند سال به روستایش برمی‌گردد تا شریط زندگی خود و خانواده اش را عوض کند. این فیلمنامه برخلاف «فردا» قصه‌ای یک خطی دارد و موضوع مشخصی را دنبال می کند.

وی درباره زمان فیلمبرداری این پروژه افزود: که قصه این فیلم در یکی از شهرهای جنوبی رخ می‌دهد، با توجه به شرایط آب و هوایی برای اینکه زمان مناسب را از دست ندهیم درصددیم قبل از پاییز پروانه ساخت و تهیه کننده فیلم را مشخص کنیم تا بتوانیم اواسط مهرماه فیلم را کلید بزنیم.

ایمان افشاریان سال گذشته فیلم سینمایی «فردا» را با همکاری مهدی پاکدل کارگردانی کرد. این فیلم مهرماه امسال روی پرده می‌رود.

نوشته «حباب» در جنوب فیلمبرداری می‌شود/ داستان مشکلات یک مرد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

این بازیگر درباره جدیدترین فعالیت‌های هنری خود به سوره سینما گفت: به تازگی با دو تله فیلم قرارداد بستم که در یکی از آنها مسئولیت طراحی صحنه را دارم که احمد کاوری کارگردان آن است و در تله فیلم دیگر به نام «خاتم شیراز» به کارگردانی ایمان افشاریان بازی خواهم کرد.

شرحی که اولین تجربه بازی در فیلم بلند سینمایی خود را با «فردا» به کارگردانی ایمان افشاریان و مهدی پاکدل در نوبت اکران دارد در رابطه با حضور خود در این پروژه گفت: اولین تجربه سینمایی من بیشتر به اصرار مهدی پاکدل که از دوستان صمیمی من است اتفاق افتاد برخلاف تصوری که وجود داشت همسر من ایمان افشاریان چندان موافق حضور من در این فیلم نبود. من در این پروژه سینمایی کار طراحی لباس را هم به عهده داشتم و بعد از این هم در کنار حرفه اصلی‌ام بازیگری را در سینما تجربه خواهم کرد.

سوده شرحی در نمایی از فیلم سینمایی «فردا»

فیلم سینمایی «فردا» با بازی علیرضا شجاع نوری، ستاره اسکندری، سوده شرحی، صادق صفایی، علی دهکردی و … در سی و دومین جشنواره فیلم فجر روی پرده رفت.

نوشته بازیگر «فردا» و همکاری در دو فیلم تلویزیونی اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.