مستانه مهاجر مدیر رویداد «شکوه سینما» در ابتدا ضمن خوشامدگویی به حاضران اظهار امیدواری کرد که این دوره بتواند یک ارتباط فرهنگی خوب را رقم بزند.

اولین نشست از مسترکلاس «شکوه سینما» با عنوان سینمای مستقل ترکیه و مختصات آن با حضور سلیم اِوجی، فیلمساز ترکیه‌ای برگزار شد.

او در ابتدای این نشست مطرح کرد: اصلی‌ترین دلیلی که به این دوره آمده‌ام، این است که یک پل ارتباطی بین سینمای ایران و ترکیه شکل بگیرد. سینمای ایران بسیار عمیق است و در ترکیه همیشه آن را دیده‌ایم. ایران یکی از کشورهایی است که در تاریخ سینما تغییر ایجاد کرده و تاثیر داشته است.

اِوجی ضمن ابراز خرسندی از نمایش فیلمش در مسترکلاس «شکوه سینما» آن را اتفاق ویژه‌ای دانست و گفت: یکی از اولین جاهایی که فیلم «در گذر زمان» پخش می‌شود اینجا است.

او با اشاره به اینکه کارش را از موسیقی آغاز کرده، اظهار کرد: فیلم کوتاه را خیلی دوست دارم. فیلم کوتاه این نیست که ما می‌خواهیم فقط یک چیزی از صفحه سینما یاد بگیریم. متفاوت بودن فیلم کوتاه باعث اهمیت آن برای من شده است.

او با اشاره به شرایط ساخت اولین فیلم کوتاهش اظهار کرد: سینما چیزی است که در پروسه انجام آن را یاد می‌گیرید. من سناریو را نگه نداشتم و فیلم را تولید کردم. فیلم اولم به جشنواره مونترآل رفت. خیلی خوشحال شدم؛ بعد از آن فیلم به ونیز هم رسید‌. فیلمی که با کمترین هزینه ساخته شده بود، سر از ونیز درآورد. همین مسئله جسارتم را چند برابر کرد.

او ادامه داد: بعدها ترجیح دادم سینما و مخاطب خودم را داشته باشم. من دوست دارم در سینما، حیات و زندگی واقعی انسان‌ها را نشان دهم. کاراکترهای سیاه و سفید را دوست ندارم. چون زندگی واقعی را دوست دارم، شخصیت‌های خاکستری برایم اولویت دارند.

سلیم اِوجی در بخش‌های دیگری از این نشست گفت: باید تجربه‌هایتان را کلاژ کنید؛ برای من سینما کلاژی از زندگی است. من در اطرافم به دنبال کاراکترها می‌گردم تا از آن‌ها برای شخصیت‌ها وام بگیرم. یک فیلمساز باید جواب این پرسش که «برای چه باید فیلم بسازم؟» را در آینه به خود بدهد.

این فیلمساز درباره سینمای عباس کیارستمی عنوان کرد: وقتی که در سینما بر اساس چیدمان پیش می‌رفتند، عباس کیارستمی ریسک کرد و کاراکترهای واقعی را جلوی دوربین برد. پس از او راه جدیدی در سینما باز شد. نوری بیلگه جیلان نیز در سینمای ترکیه این جریان را ایجاد کرده است.
در ادامه نشست، سلیم اوجی به پرسش حاضران پاسخ داد.

دومین نشست از مسترکلاس «شکوه سینما» با عنوان فضاسازی در سینما با حضور پرویز شهبازی برگزار شد.

در پایان فیلم «در گذر زمان» با حضور کارگردان آن، سلیم اِوجی نمایش داده شد.

نخستین دوره مسترکلاس «شکوه سینما» را مستانه مهاجر برگزار می‌کند و در این پروژه، کلِوِر حامی فرهنگ و هنر ایران، همراه اوست.

همچنین ابراهیم حقیقی، پارسا پیروزفر، فرشته صدر عرفایی، پژمان بازغی، حامد کمیلی، مرجان اشرفی‌زاده، مرجان شیرمحمدی، مهرداد غفارزاده، کاوه سجادی حسینی، لیلا نقدی‌پری، سام نوری، درناز حاجی‌ها، روزبه حصاری، لیلا بلوکات، پرند زاهدی، مجید نوروزی، کامیار محسنین، شبنم قربانی، نفس بازغی، علیرضا اخلاقی‌راد، حنیف سروری، سودابه خسروی، حسن مصطفوی، حسین اکبری، مونا احمدی، سها نیاستی از جمله هنرمندانی بودند که در کنار دانشجویان و هنردوستان در اولین روز این رویداد شرکت کردند.

نوشته اولین روز مسترکلاس «شکوه سینما» برگزار شد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

مهرداد خوشبخت دارای مدرک کارشناسی کارگردانی و فارغ التحصیل دوره سینمای جوان خوزستان، از کارگردانان و تدوینگران سینمای ایران است. «عقاب صحرا»، «آبادان یازده ۶۰»، «صدای پای من» و «جای او دیگر خالی نیست» از جمله آثاری است که وی کارگردانی کرده است. همچنین وی تدوین فیلم سینمایی «به وقت شام» را نیز برعهده داشته است.

کیوان کثیریان روزنامه نگار و منتقد سینمایی است که بیش از سه دهه سابقه رسانه‌ای دارد. سردبیری خبرگزاری خبرآنلاین، سردبیری ماهنامه هنر وتجربه، مدیرمسئولی و صاحب امتیازی دوهفته نامه هنر و سینما، ریاست انجمن منتقدان سینمایی ایران، عضویت در هیات مدیره کانون ملی منتقدان تئاتر ایران، پنج دوره عضویت در هیات مدیره انجمن منتقدان سینما، پنج دوره دبیری جشن بزرگ‌ منتقدان سینما، تاسیس و دبیری آکادمی سینماسینما و چهار دوره مدیریت رسانه و ارتباطات جشنواره جهانی فجر از جمله فعالیت‌هایی است که در کارنامه او به چشم می‌خورد. او هم‌اکنون مدیرمسئول و سردبیر سایت سینماسینما و مدیر روابط عمومی و امور بین‌الملل خانه هنرمندان است.

شهره سلطانی، بازیگر و کارگردان سینما، تئاتر و تلویزیون و کارشناس موسیقی.

کاوه سجادی‌حسینی، نویسنده، کارگردان، تهیه‌کننده و مدرس سینما است. از میان آثار او می‌توان به فیلم‌های سینمایی بی‌سر، بوفالو، شب بیرون و … فیلم‌های کوتاه من را نپوشان، رهاوی، تا تو هستی و … اشاره کرد. سجادی‌حسینی عضو هیات‌های انتخاب و داوری جشنواره‌ بین‌المللی فیلم کوتاه تهران، جوایز اکادمی فیلم کوتاه خانه سینما، جشنواره ملی فیلم کوتاه رضوی و … بوده است.

مهدی خرمیان، کارگردان، مدرس انیمیشن، دانش آموخته کارگردانی انیمیشن از دانشکده صداوسیما و کارشناس ارشد گرافیک است. او ساخت آثاری چون فیلم‌های انیمیشن «کات»، «نرمو»، «افسانه شکفتن»، «سوزنبان»  «کیمیاگر» و … را در کارنامه دارد. خرمیان ۵۹ جایزه از جشنواره‌های داخلی و خارجی همچون جشنواره بین‌المللی فیلم رشد، جشنواره بین‌المللی فیلم‌های کودکان و نوجوانان(اصفهان)، جشنواره بین‌المللی فیلم کوتاه تهران، جشنواره پویانمایی تهران و … کسب کرده است و جایزه دوربین طلایی و دیپلم جشنواره گلدن کمرای آلمان و جایزه بهترین فیلم انیمیشن لندن از دیگر افتخارات او است. او تاکنون داور رویداد‌های مختلفی از جمله جشنواره بین‌المللی فیلم‌های کودکان و نوجوانان(اصفهان)، جشنواره فیلم کوتاه تهران، جشن خانه سینما و … بوده است.

سعید نجاتی، فارغ‌التحصیل مقطع کارشناسی ارشد رشته سینما از دانشگاه سوره تهران، فیلمساز و مدرس دانشگاه است. از میان آثار او می‌توان به فیلم‌های دابر، صراحی، باران آهسته می‌بارد، پاندورا و … اشاره کرد. او تجربه انتخاب و داوری در بیش از ۵۰ رویداد از جمله جشنواره‌های ازمیر ترکیه، کازان روسیه و داکا بنگلادش را در کارنامه خود دارد. نجاتی جوایز بسیاری از جمله سیمرغ بلورین بهترین فیلم کوتاه جشنواره فیلم فجر، جایزه ویژه هیئت داوران جشنواره بین‌المللی فیلم کوتاه تهران، پروانه زرین بهترین کارگردانی جشنواره بین‌المللی کودک و نوجوان اصفهان، تندیس بهترین فیلم جشنواره رویش و ‌… را کسب کرده و دبیر چهاردهمین جشنواره فیلم کوتاه رضوی بوده است.

داوران بخش فیلمنامه و سینماشعر نیز به زودی معرفی می شوند.

دومین جشنواره فیلم کوتاه سلفی ۲۰، آذر ماه ۱۴۰۰ به دبیری مریم دوستی به صورت مجازی و برخط برگزار می‌شود.

فراخوان و جزییات ثبت آثار در سایت جشنواره و دبیرخانه مجازی آن به نشانی www.selfie20shortfilmfestival.com و www.unescotech.org/selfi20 اعلام شده است.

نوشته معرفی داوران دومین جشنواره فیلم کوتاه «سلفی ۲۰» اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

همچنین محمدحسین مهدویان، مشاور کارگردان و کیوان کثیریان، مجری طرح پروژه هستند.

فیلمنامه‌ این اثر به صورت مشترک توسط پیام لاریان و عماد حسینی نوشته شده است.

دکتر عماد حسینی عضو هیئت علمی دانشگاه است و تاکنون در جشنواره‌های سینمایی متعددی حضور داشته است. یکی از شاخص‌ترین آثار او «تهران، خانی آباد، ۱۳۶۶» نام دارد که در جشنواره‌های: سینمای پنهان نیویورک، اکشن آن فیلم کالیفرنیا، جشنواره فیلم ایرانیان لندن، جشنواره آنکارا، جشن سینمای ایران، جشنواره فیلم کوتاه تهران، جشنواره‌ فیلم‌های بی‌کلام و … به نمایش درآمده و جوایزی کسب کرده است.

نوشته پروانه ساخت فیلم سینمایی «استاد» صادر شد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

مجید برزگر نویسنده، تهیه‌کننده و کارگردان سینمای مستقل در ابتدای این گفت‌وگوی برخط با ارائه تعریفی از سینمای مستقل عنوان کرد: این یک موضوع پرمناقشه و درگیر کننده است. سال‌هاست عبارت سینمای مستقل در ایران استفاده می‌شود و کمی کاربرد آن پیچیده شده است. این عبارت در سینمای آمریکا ابتدا مطرح می‌شود و مربوط به بحث‌های کپی رایت است. این عبارت ابتدا در دوران طلایی هالیوود به جریان متفاوتی در اندیشه که می‌خواست وارد سینما شود و علیه نظام استودیویی قد علم کند، مطرح شد. از اوایل دهه ۴۰ تا نیمه دهه ۵۰ و تا قبل از افول فیلم فارسی در ایران نیز بعضا فیلم‌ها در استودیوها ساخته می‌شدند اما بعد از آن این جریان متوقف شد.

وی افزود: سینمای مستقل در فرانسه با شکل‌گیری سینمای موج نو تعریفش جدی‌تر شد. نگرانی از جریان اصلی یا مین‌استریم مدیران فرهنگی را به این فکر انداخت که ممکن است این سینما از بین برود و آنها شروع کردند به تاسیس مراکز دولتی که مالیات بر فروش فیلم‌های خارجی یا داخلی پرفروش دریافت کنند و از این منبع فیلم‌هایی مستقل را بتوانند بسازند. در آمریکا به تدریج استودیو خود به سازنده فیلم مستقل تبدیل و وارد تولید فیلم‌هایی با برآورد هزینه کمتر شد اما در اروپا دولت‌ها و بنیان‌های فرهنگی با تامین بودجه‌ها به ساخت این جنس فیلم‌ها روی آوردند.

وی ادامه داد: در این تعریف تقریبا ایران جایی ندارد. زیرا نه نظام ساخت فیلم استودیویی در کشورمان وجود دارد و نه تولید فیلم مستقل در کارنامه تهیه‌کنندگان فیلم‌های بدنه دیده نمی‌شود. از طرفی دولت نیز علاقه‌ای به ساخت فیلم‌های مستقل ندارد. این استقلال قرار بود در ساخت فیلم غیرسفارشی نمود یابد اما سینمای مستقل در ایران از دهه ۲۰ شروع می‌شود و شکل جدی‌تری در اواخر دهه ۳۰ به خود می‌گیرد که خارج از دلبستگی به اکران و مخاطبان عمومی فیلم‌هایی ساخته می‌شود. برای مثال پرویز صیاد تهیه‌کننده طبیعت بی‌جان و… می‌شود اما بعدتر این جریان کمتر دیده می‌شود.

وی خاطر نشان کرد: اول از همه ارزان بودن و دوری از بودجه‌های کلان که اگر می‌خواستند نیز به دستشان نمی‌رسید و دوم رها بودن در فرم و احساس فیلم دو مشخصه عمده‌ای است که سینمای مستقل را در ایران تعریف می‌کند. به معنایی این سینما شیفته سینما بودن تعریف می‌شود. وقتی از دهه ۶۰ و ۷۰ به مرور از سینمای آنالوگ رد می‌شویم و به دهه ۸۰ و گسترش سینمای دیجیتال می‌رسیم، تعریف در تولید متفاوت می‌شود و با دسترسی به تجهیزات و ظهور دیجیتال سینما به نوعی کوچک می‌شود به این معنا که دیگر به سادگی می‌توان با یک تلفن همراه فیلم ساخت. اگرچه در دهه ۹۰ به نظرم سینمای مستقل نقیض خود شد و رفتار محافظه‌کارانه خود را در دوران آنالوگ با خود نگه داشت و تنها دوربین‌اش تغییر کرد اما قصه‌گویی و ستارگانش همچنان به همان روال سابق باقی ماند.

برزگر استقلال فیلم را در حوزه اندیشه تعریف کرد و گفت: فیلمی که مستقل در اندیشه است و سفارش نمی‌پذیرد اما با بودجه بیشتری تولید می‌شود همچنان مستقل است. در جامعه سیاست‌زده ما اساسا فیلم مستقل در اندیشه تعریف می‌شود. بودجه آن می‌تواند از هر جایی تامین شود، اما فیلمساز باید فیلم خود را بسازد اما سوال این است که آیا هر جایی که وابسته به دولت نیز است حاضر است از ساخت اندیشه من حمایت کند؟ قطعا جواب لزوما مثبت نیست. این در حالی است که کشوری مثل سوئد، فیلمسازی چون برگمان را به عنوان یک سرمایه می‌داند و در تمام عمر او امکاناتی را در اختیارش قرار می‌دهد تا فیلم و تئاترهای خود را تولید کند.

وی ادامه داد: جنبش سینمای آزاد قبل از انقلاب یا شیوه فیلمسازی فریدون رهنما در ایران از جمله مصادیق سینمای مستقل در تاریخ سینما بوده است اما نمونه‌های آن چندان زیاد نیست و در دهه ۹۰ نیز تقریبا این جریان به صفر می‌رسد.

این سینماگر توضیح داد: مناسبات حرفه‌ای و نگرانی از این که اگر فیلم لهجه یا نابازیگری در آن حضور داشته باشد یا قصه به کلیشه‌ها نزدیک نباشد، ممکن است نفروشد، فیلم را به جریان اصلی و رایج نزدیک می‌کند و به مرور از سینمای مستقل فاصله می‌گیرد. در دهه ۹۰ سینما آنقدر گران شد که فرصت‌های تجربه کردن را از سینماگران گرفت. گاهی بخش خصوصی و حتی فیلمساز تمام سرمایه‌اش را به خدمت می‌گیرد تا از محل فیلمسازی علاوه بر اجرای ایده‌اش بتواند درآمدی داشته باشد. در این شرایط باید با احتیاط سراغ خواسته تماشاگر و تامین خواسته سرمایه‌گذار حرکت کرد و جریان تجربه‌گرایی در فیلم کوتاه و سینمای زیرزمینی و ساخت فیلم‌های متهورانه به آن بخش‌ها معطوف شد.

در ادامه این لایو مجیدرضا مصطفوی تهیه‌کننده و کارگردان سینمای ایران با اشاره به دو موضوع سرمایه و ایده و زبان سینما در ارتباط با سینمای مستقل عنوان کرد: به نظرم سرمایه فیلم مستقل از هر جایی می‌تواند تامین شود؛ به شرط آن که سرمایه‌گذار دخالتی در ایده نداشته باشد. در اینجا می‌توان به عملکرد کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان در دهه ۶۰ و ۷۰ اشاره کرد که تنها به بحث تامین هزینه ورود کرده است اما با گذشت زمان مراکز و ارگان‌ها دخالت خود را بر جریان محتوا و فیلمنامه همزمان با تامین هزینه بیشتر کردند و این استقلال فیلم را برهم می‌زد.

وی افزود: این ماجرا باعث شد که خود من هیچ وقت به دنبال جذب سرمایه دولتی نباشم اما بیشترین تعریف فیلم مستقل به همان جریان محتوا و استقلال فیلمنامه از سفارش برمی‌گردد. در هنر و تجربه تاکنون ۱۸۹ فیلم بلند شامل پروانه سینمایی و غیرسینمایی اکران شده است که آمار قابل توجهی در دهه ۹۰ است و به نظرم دو ۵ سال متفاوت در دهه ۹۰ از نظر وضعیت فیلم‌های هنر و تجربه داشته‌ایم.

وی با بیان این که سینمای مستقل حمایت و مخاطبان جدی دارد، عنوان کرد: واقعیت این است که وقتی سالن‌ها و اکران‌های محدود هنر و تجربه را با سینمای جریان بدنه مقایسه می‌کنیم متوجه می‌شویم که بسیاری از آنها از فیلم‌های جریان اصلی بیشتر فروخته‌اند. مهم‌ترین چالش برای فیلم مستقل گرفتن مجوز از سازمان سینمایی است زیرا اعضای شورا بر اساس تجربه‌شان می‌دانند که این فیلم‌ها قرار است خروجی متفاوتی از سایر فیلم‌ها داشته باشند. برای ایستادگی و ساختن این جنس فیلم‌ها باید به مجوزهای ویدئویی فکر کرد که بعدها آن را دچار مشکل در نمایش می‌کند. این بحث را باید اینطور جمع‌بندی کرد که فیلمنامه‌های فیلم مستقل وقتی در اختیار عوامل قرار می‌گیرد آنها به خوبی در می‌یابند که فیلمنامه رویکرد متفاوتی نسبت به عمده فیلمنامه‌هایی دارد که شاید به دستشان می‌رسد و این گزاره اشتباهی است که شاید بازیگران چهره اقبالی نسبت به فیلم‌های مستقل ندارند.

وی با تقسیم‌بندی دهه ۹۰ به دو مقطع ۵ ساله از نظر شرایط تولید فیلم مستقل عنوان کرد: در ۵ سال ابتدای دهه ۹۰ همچنان می‌شد با مبلغ حدود ۵۰۰ میلیون تومان و با متوسط ۳۰ جلسه فیلمبرداری یک فیلم مستقل تولید کرد. در حالی که تورم سال‌های اخیر این مبلغ را به دست کم ۲ یا ۳ میلیارد افزایش داده است. هم‌چنین از نظر شرایط اکران نیز در ۵ سال دوم دهه ۹۰ پاتوق‌های فرهنگی و هنر و تجربه شرایط بهتری و پررونق‌تری را برای اکران فیلم‌های مستقل فراهم کردند. هم‌چنین اگر این فیلم‌ها بازیگران چهره داشته باشند می‌توانند در جمع فروش‌های خوب در شبکه نمایش خانگی جای بگیرند. بخشی از سرمایه‌شان در این نمایش‌های دانشگاهی و… برمی‌گردد. همچنین اهمیت فیلم‌های مستقل در نحوه پخش بین‌الملی‌شان نیز مشخص می‌شود و در ایران چند پخش کننده خوب فعالیت دارند.

از سال ۹۰ تا ۹۵ محافظه‌کاری در پروانه ساخت، نمایش و جشنواره درصد کمتری نسبت به نیمه دوم این دهه داشته است.

نوشته مجید برزگر: تعداد فیلم‌های مستقل در دهه ۹۰ تقریبا به صفر رسیده است اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

سعید پوراسماعیلی مدیر فیلمبرداری و مدرس سینما در ابتدای این نشست درباره انجمن سینمای جوانان ایران و روال تولید در این نهاد بیان کرد: انجمن سینمای جوانان ایران دو نوع حمایت پیش و پس از تولید از فیلم‌ها دارد. نوع حمایت قبل از تولید به این ترتیب است که فیلمساز باید در پورتالی وارد شده و در صورت تایید فیلمنامه در بازه زمانی مشخصی جلسه پیچینگ برای اثرش برگزار شده و انجمن سینمای جوانان مبلغی را به حمایت از آن اثر اختصاص می‌دهد. شکل دوم تولید زمانی است که فیلمساز با فیلم ساخته شده، در پورتال ثبت‌نام و نوع حمایت پس از تولید را انتخاب می‌کند و لینک بارگذاری فیلم در سایت‌های ایرانی و خارجی در سامانه قرار می‌دهد. سقف حمایت پس از تولید انجمن سینمای جوانان ایران درصدی از فیلم است و معمولا ۵۱ درصد از سهم فیلم نیز به انجمن سینمای جوانان ایران اختصاص پیدا می‌کند تا بتواند تصمیم گیرنده نهایی برای حضور فیلم در جشنواره‌ها و رویدادها باشد اما عایدات مالی و جوایز جشنواره‌ها به فیلمساز تعلق می‌گیرد و قرارداد بین انجمن با سهم ۵۱ درصدی و فیلمساز با سهم ۴۹ درصدی بیشتر معطوف به حقوق معنوی است.

وی درباره سایر اشکال حمایت انجمن نیز بیان کرد: هر یک از دفاتر انجمن نیز حمایتی مستقل از فیلم اول هنرجویان دارند. اگر خروجی فیلم خوب باشد فیلم‌های بعدی فیلمساز به گروه نیمه حرفه‌ای و بعد حرفه‌ای تعلق می‌یابد. به تعداد استان‌ها شورای پیچینگ و حدود ۱۵۰ فیلمساز تصمیم گیرنده درباره تولیدات فیلم کوتاه هستند و این اتفاق بزرگی است که به همت مدیرعامل و معاون تولید انجمن صورت گرفته است.

وی در پاسخ به این سوال که آیا برای پخش فیلم‌های کوتاه در جشنواره‌های بین‌المللی آموزش‌هایی در انجمن سینمای جوانان ایران صورت می‌گیرد یا نه، توضیح داد: آموزش‌های ما به این صورت است که هنرجویان از طریق کارهای عملی درگیر تولید فیلم کوتاه می‌شوند اما بعد از کارگاه‌ها جشنواره‌های منطقه‌ای، سراسری، آموزش مجازی، آموزش‌های برخط فرضی و… همگی پشتیبانی از هنرجویان انجمن را برعهده دارند یا در نشست‌های تخصصی چند سال اخیر جشنواره فیلم کوتاه تهران که از دوره سی و چهارم شروع شده است، هر سال در ۲۰ نشست درباره جشنواره‌ها و میزان اعتبار آن‌ها و آسیب‌شناسی‌شان گفت‌وگو صورت می‌گیرد.

پوراسماعیلی افزود: انجمن سینمای جوانان ایران هنرجویان را برای ورود به سینمای کوتاه آموزش می‌دهد. اینجا برای لذت از نگاه تازه به جهان و ارتباط گرفتن با زبان سینما هنرمند تربیت می‌کند اما تا رسیدن به سینمای بلند و پیام به بشریت راه زیادی است. هرچند بسیاری از فیلمسازان حرفه‌ای ما کارشان را از انجمن آغاز کرده‌اند.

کثیریان در ادامه درباره راهکارهای انجمن سینمای جوانان ایران به عنوان یک نهاد دولتی برای موفقیت فیلم‌های کوتاه ایرانی و قرار گرفتن در لیست کوتاه اسکار پرسید و پوراسماعیلی در پاسخ بیان کرد: انجمن در سال‌های اخیر به حمایت از تولیدات خود و تولیدات غیر پرداخته است اما این حمایت حداقلی است زیرا بودجه کافی برای این منظور را در اختیار ندارد.

وی درباره وضعیت اکران فیلم کوتاه در ایران نیز گفت: درباره اکران و نمایش فیلم کوتاه زیاد صحبت شده است و در حال حاضر فضای مجازی نیز این امکان را فراهم کرده است که فیلم‌ها دیده شوند اما فیلم همچنان ساخته می‌شود تا باکیفیت روی پرده دیده شود و باید این امید را حفظ کرد. شکل اول نمایش فیلم کوتاه جشنواره‌ها هستند. شکل دوم تلویزیون است که متاسفانه همراهی نمی‌کند و این کم لطفی صداوسیما است که وقتی هزینه‌های سنگین صرف برنامه‌هایی می‌کند که می‌تواند با هزینه‌ای کمتر تولید شود، از فیلمساز کوتاه می‌خواهد تا فیلمش را رایگان در اختیار شبکه‌های تلویزیونی قرار دهد. اکران هنر و تجربه که اتفاق ارزشمندی است نیز فرصت محدودی است و برای هر فصل و اکران چند فیلم کوتاه کافی نیست.

وی درباره نقش و تاثیر ایسفا در ارتقای شرایط فیلم کوتاه بیان کرد: مطابق اساسنامه، ایسفا حمایت و پشتیبانی از آموزش تا نمایش فیلم و فروش آن و هر نوع حمایت صنفی دارد. هر هیات مدیره تلاش می‌کند تا بخشی از بندهای این اساسنامه را اجرایی کند. در دوران مدیریت من در صنف و آقای موسوی به عنوان مدیرعامل در ۵ بخش نمایندگان صنف در شورای سیاستگذاری جشنواره فیلم کوتاه تهران حضور داشته‌اند که قدرت چانه زنی و اقناع گری را بیشتر می‌کند و این نمایندگان در تصمیمات جشنواره نیز تاثیرگذار هستند. یک نماینده در معاونت فرهنگی و آموزش، یک نماینده در شورای تولید انجمن، یک نماینده در همایش مطالعات فیلم کوتاه تهران حضور دارند و صنف تلاش می‌کند در مراکز تصمیم گیرنده در حوزه فیلم کوتاه اثرگذار باشد.

مظاهری: راهیابی فیلم کوتاه به اسکار نیازمند استراتژی پخش است

کاوه مظاهری در بخش دوم این لایو حضور یافت. وی ابتدا درباره علت این که فیلم‌های ایرانی به لیست کوتاه اسکار راه نمی‌یابند، بیان کرد: اسکار نوعی هدف‌گذاری برای تهیه‌کننده یا پخش‌کننده است. یک کمپانی پخش فیلم معمولا پروپوزالی را به فیلمساز می‌دهد و اعلام می‌کند که فیلم را در فستیوال‌های رتبه یک فیلم کوتاه پروموت می‌کند و برنامه تهیه کننده را نیز می‌خواهد تا استراتژی پخش مشخص شود. آن کمپانی مشورت می‌دهد که برای راهیابی به اسکار باید چه برنامه‌هایی انجام شود. همه این‌ها اما نیاز به سرمایه دارد. به ازای هرکدام مبلغی از فیلمساز مطالبه می‌شود که معمولا این مبلغ بین ۱۰ تا ۲۵ هزار پوند است. البته این لزوما به معنای راه‌یابی اثر به اسکار نیست اما اگر این اقدامات انجام نشود قطعا فیلم به راه نمی‌یابد. این مبلغ معمولا در کشورهای دیگر توسط دولت حمایت و تامین می‌شود اما در ایران چنین حمایتی وجود ندارد.

وی درباره تجربه حضور فیلمسازان فیلم کوتاه در جشنواره‌های معتبر بین‌المللی بیان کرد: جشنواره‌هایی که شاید یک پله از جشنواره‌هایی نظیر کن، برلین، اسکار و… پایین‌تر هستند، می‌توانند دسترسی بهتری برای فیلمساز و ارتباط با پخش‌کنندگان و تهیه‌کنندگان فراهم کنند. من یک دوره به همراه آیدا پناهنده و ارسلان امیری در جشنواره نارای ژاپن شرکت کردم و در آن نائومی کاواسه فیلمساز مطرح ژاپنی خود دبیر جشنواره بود. کریستین مونجیو نیز رییس هیات داوران بود و هر شب درباره تجربه‌هایش با ما صحبت می‌کرد و این بسیار ارزشمند بود.

وی درباره نحوه معرفی فیلم‌های خود در این جشنواره‌ها عنوان کرد: اصغر فرهادی، عباس کیارستمی، محسن مخملباف، جعفر پناهی، مجید مجیدی و… اعتباری برای سینمای ایران رقم زده‌اند که برای فیلمسازان جوان سایه و پشتوانه‌ای مطلوب ایجاد کرده است. در سینمای مستند نیز خوشبختانه اوضاع مطلوب و در جشنواره بین‌المللی ایدفا نیز جایگاه خوبی داریم. در بخش فیلم کوتاه نیز تقریبا در همه جشنواره‌های معتبر فیلم داریم. بنابراین وقتی به عنوان یک فیلمساز ایرانی خود را در یک رویداد معرفی می‌کنیم، درباره سینمای ما شناخت و اعتبار وجود دارد.

وی در پاسخ به این سوال که آیا امکان تولید مشترک با دیگر کشورها برایش پیش آمده است یا نه، عنوان کرد: بله اما این فرآیند زمان زیادی می‌برد. انتخاب عوامل، بحث‌های مالیاتی و مذاکره با پخش‌کنندگان این فرآیند را در حالت خوشبینانه به دوره‌ای پنج ساله تبدیل می‌کند. از جمله بازارهای خوب جهانی نیز می‌توان به بازار جشنواره جهانی فیلم فجر به ویژه در دوره اخیر اشاره کرد. چراکه من همزمان در بازار جشنواره شانگ‌های نیز حضور داشتم و با اختلاف بازار جشنواره خودمان را به لحاظ پلتفرم و سطح افراد حاضر در آن بهتر دیدم. همچنین جشنواره کراکوف لهستان نیز برای من تجربه حضور خوبی بود. زیرا با چند پخش‌کننده از قبل برای فروش فیلم «روتوش» قرار گذاشته بودم و این جشنواره یک بخش ویدئو لایبری داشت و دیگری اتاق بزرگی با صندلی‌های زیاد که نمایندگان کشورها مقابل هم می‌نشستند و درباره فیلم و فروش آن مذاکره می‌کردند و هماهنگی زمان‌ها از قبل در یک پلتفرم انجام شده بود.

نوشته سعید پوراسماعیلی: صداوسیما با فیلم کوتاه همراهی نمی‌کند اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

در بخشی از این حکم آمده است: «خانه هنرمندان ایران بیش از هر دوره ای نیازمند توسعه ارتباطات و تعامل مستمر و بهنگام با رسانه‌ها و نهادهای فرهنگی هنری و انعکاس اهداف و برنامه‌ها و فعالیت‌های خویش است.»

کیوان کثیریان متولد ۱۳۵۰ روزنامه نگار و منتقد سینما، بیش از سه دهه سابقه رسانه‌ای دارد. سردبیری خبرگزاری خبرآنلاین، سردبیری سروش هفتگی، سردبیری ماهنامه هنروتجربه، مدیرمسئولی و صاحب امتیازی دوهفته نامه هنروسینما، جانشینی سردبیری ماهنامه فیلمنگار، معاونت سردبیری روزنامه تهران امروز، سردبیری سایت ایران تئاتر، مدیرمسئولی و سردبیری سایت سینماسینما، ریاست انجمن منتقدان سینمایی ایران، عضویت در هیات مدیره کانون ملی منتقدان تئاتر ایران، پنج دوره عضویت هیات مدیره انجمن منتقدان سینما، پنج دوره دبیری جشن بزرگ‌ منتقدان سینما، تاسیس و دبیری آکادمی سینماسینما و چهار دوره مدیریت رسانه و ارتباطات جشنواره جهانی فجر در کارنامه او به چشم می‌خورد. او همچنین از سال ۹۲ تاکنون مدیر سینماتک خانه هنرمندان ایران است.

نوشته کیوان کثیریان مدیر روابط عمومی و امور بین‌الملل خانه هنرمندان شد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

مستند ۳۰ دقیقه‌ای «دوربین فرانسوی» درباره یک خانواده فرانسوی است که با دوچرخه به کشورهای مختلف سفر  می‌کنند و در مسیر سفر به ایران، اتفاقاتی برای آن‌ها می‌افتد. فیلم به دنبال آن اتفاقات، به بررسی موضوع از منظر مردم‌شناسی و جامعه‌شناسی می‌پردازد.

چهره‌های فرهنگی، هنری و اجتماعی مطرح کشور همچون محمدرضا اصلانی، دکتر صادق زیباکلام، دکتر نعمت‌الله فاضلی و… در این مستند حضور دارند.

پیش‌بینی می‌شود رونمایی و اولین اکران مستند کوتاه «دوربین فرانسوی» در چهاردهمین جشنواره بین‌المللی سینماحقیقت اتفاق بیفتد.

عوامل مستند «دوربین فرانسوی» عبارتند از: طراح و کارگردان: اردوان زینی سوق، تهیه‌کنندگان: کیوان کثیریان و اردوان زینی سوق، مجری طرح: گلاره عباسی، تدوین: احسان شادمانی، فیلم‌بردار: وکیل زعفرانی، صدابردار علیرضا نوین‌نژاد و محمدحسن شریعتی، صداگذار: احسان افشاریان، اصلاح رنگ: حسام رحمانی، عکاس: احسان آقایی، طراح پوستر: افشین ضیائیان، مشاور رسانه‌ای: زهرا نجفی، محصول موسسه فرهنگی هنری هفت رخ معاصر.

نوشته مستند کوتاه «دوربین فرانسوی» آماده نمایش شد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

دبیر جشن منتقدان در دوره های چهارم، پنجم، نهم و دهم و از دست اندرکاران جشن در ادوار دیگر، گفت: در ادوار مختلف جشن، آرا به صورت جمعی از اعضای انجمن گرفته شده و این نحوه رای گیری صحت گزینش را سبب شده است. زمانی که هنرمندان از سلامت آرا به اطمینان می رسند، فضای امن این جشن برایشان ملموس می شود و این از شاخصه های جشن منتقدان و نویسندگان سینمایی است.

رئیس سابق انجمن منتقدان در ادامه افزود: وقتی هنرمند با درک چنین فضایی متوجه می شود که اینجا صرفا محفلی برای تشویق برترین های سینماست است، برای همکارانش دست می زند و از آنها حمایت می کند. چنین فضایی در جشنواره های دیگر، کمتر به چشم می خورد و حتی در برخی جشنواره ها هم شاهدیم فقط آن هایی که قرار است جایزه دریافت کنند، در مراسم اهدای جایزه حضور می یابند!.

این منتقد و روزنامه نگار باتجربه به دشواری های برگزاری این جشن در سال های گذشته  اشاره کرد و گفت: ما جشن منتقدان و نویسندگان سینمایی را با هیچ برگزار می کردیم و دستمان خالی بود، اما برخی رسانه های مخالف از رقم های نجومی می نوشتند… ما با همان نداشته های مادی سعی به برگزاری آبرومندانه مراسم داشتیم و خوشبختانه اکثریت اهالی سینما و رسانه از جشن منتقدان در سال های گذشته رضایت داشتند.

کثیریان از خاطره های برپایی جشن گفت و اظهار داشت: خاطره های خوش بسیاری از ده دوره برگزاری این جشن دارم، اما یاد عزیزانی که بین ما نیستند و در این جشن حضور داشتند، در ذهنم جاودان است. به یاد دارم که آخرین تصویر از زنده یاد خسرو شکیبایی در جشن منتقدان و نویسندگان سینما ثبت شد و همچنین از بین منتقدان، حضور زنده یاد ابوالحسن علوی طباطبایی را در این جشن به یاد می آورم. تقدیر از بزرگان هنر، مد نظر ما بود و امروز از خاطره این تقدیرها، احساس خوشایندی دارم. همچنین خاطره اجرای استاد جلال ذوالفنون در این جشن یکی دیگر از تصاویر زیبای ذهنی من از برگزاری جشن منتقدان و نویسندگان سینما است.

وی در پایان گفت: جشن منتقدان و نویسندگان سینمایی نباید متکی به شخص باشد. اکنون امیدوارم برگزاری یازدهمین دوره این جشن به دبیری آقای جعفر گودرزی از اعضای قدیمی انجمن منتقدان، با موفقیت برگزار شود.

یازدهمین جشن بزرگ منتقدان و نویسندگان سینمایی ایران اواخر مرداد ماه برگزار خواهد شد.

نوشته کیوان کثیریان: سلامت آرای جشن منتقدان و نویسندگان سینمایی شاخصه آن است اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

کیوان کثیریان مدیر ارتباطات و رسانه سی و پنجمین جشنواره بین المللی فیلم فجر در گفت و گو با سوره سینما بیان کرد: همانطور که پیش بینی می کردیم این دوره جشنواره در فضایی آرام با همراهی تعداد زیادی از علاقه مندان سینما، منتقدین، خبرنگاران و اهالی سینما در حال برگزاری است. بخش های مختلف این رویداد از جمله ورک شاپ ها، بزرگداشت ها و برنامه های باشگاه با کیفیت مطلوب هر روز برگزار می شود. تماشاگران تا پاسی از شب منتظر می مانند تا فیلم های محبوب خود را در ژانر وحشت تماشا کنند.

وی با بیان اینکه جشنواره مخاطبین خود را پیدا کرده در مورد استقبال بالای اهالی سینما از هر طیف توضیح داد: آقای میرکریمی تلاش خود را کردند تا اهالی سینما را درگیر برگزاری جشنواره کنند، به طوری‌که تعدادی از سینماگران مسئولیت برخی بخش های جشنواره را به عهده دارند و در بسیاری موارد سینماگران به معرفی و پرزنت فیلم‌ها می پردازند. نمونه دیگر این همکاری اینکه اهالی سینما و بسیاری از چهره ها در کتاب جشنواره در مورد فیلم های جشنواره امسال یادداشت های اختصاصی نوشتند و مخاطبان را به دیدن فیلم های این جشنواره توصیه کردند.

این منتقد در مورد فضای حرفه ای حاکم بر این رویداد نیز گفت: هدفمان هم این بوده که جشنواره رابا نگاه حرفه ای برگزار کنیم، اگرچه جشنواره ها را نباید با هم مقایسه کرد اما سعی کردیم استاندارهای لازم در آن رعایت شده باشد.

وی ادامه داد: نمایش فیلم تنها بخشی از برنامه های فستیوال است، در گوشه کنار تهران و در مکانهای مختلف این رویداد به طرق مختلف اعم از فضای گپ و گفت و ورکشاپ در دانشگاهها و کارگاه های دارالفنون در حال برگزاری است. ما از فضای پشت بام پردیس سینمای چهارسو هم استفاده کردیم تا نشست های مشترکی بین فیلمسازان و بازیگران و منتقدان داخلی با همتایان خارجی باشد و فضای تعامل و گفت و گو بین آنها برقرار شود. مجموعه تمام این موارد شاکله جشنواره امسال را تشکیل می دهد.

کثیریان در مورد بازدیدهای صورت گرفته توضیح داد: برخی نمایندگان مجلس و مسئولان از جشنواره بازدید داشتند؛ در کنار اینها حتی اقشاری که ارتباط جدی هم با سینما نداشتند به محل برگزاری جشنواره آمدند، فضا را از نزدیک دیدند، فیلم تماشا کردند.

وی همچنین در خصوص کیفیت برگزاری جشنواره جهانی و ملی فجر توضیح داد: به نظرم نباید جشنواره ملی را با جهانی  مقایسه کنیم و کاملا طبیعی است که هر کسی تلاش می کند راندمان کاری خود را بالاتر ببرد؛ جشنواره ملی با بازتاب های داخلی همراه است ولی کارکرد جشنواره جهانی بین المللی و برون مرزی است . هر دو رویداد محترم و بدون  رقابت با هم کار می کنند.

کثیریان با بیان اینکه برگزاری هر چه بهتر جشنواره جهانی به نفع کشورمان است گفت: تلاش می کنیم به بهترین نحو از میهمانهای خارجی پذیرایی کنم تا شان و منزلت سینمای کشورمان حفظ شود، پذیرایی نه از جهت تشریفات و تجمل، بلکه به لحاظ  کیفیت برگزاری جشنواره و رعایت استاندارهای برگزاری.

رئیس سابق انجمن منتقدان و نویسندگان سینمایی توضیح داد: تا جایی که مقدور بوده، آبرومندانه در هزینه ها صرفه جویی شده، مثل سال پیش جشنواره مراسم افتتاحیه نداشت، اختتامیه ما نزدیک به یک ساعت بیشتر نیست، اما تا جایی که می توانستیم روی محتوا، کیفیت و چگونگی برگزاری این رویداد حساسیت به خرج دادیم.

وی در مورد برپایی بیستمین بازار بین المللی این رویداد توضیح داد: برگزاری بازار تا به امروز بسیار مثبت بوده، کمپانی ها و سینماگران داخلی و خارجی  در حال مذاکره با یکدیگر هستند؛ خروجی این مذاکرات به ما مربوط نمی شود اما آنچه که برای ما اهمیت دارد بستری است که جشنواره باید فراهم کند تا این ارتباطات شکل بگیرد.

نوشته برگزاری مطلوب جشنواره جهانی فجر به نفع کشورمان است/ هزینه‌های اضافه را کم کردیم/ اختتامیه جشنواره یک ساعت بیشتر نیست اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

البته در ابتدا تصور می‌شد که شاید این خبر، تنها شایعه‌ای برای به چالش کشیدن جشنواره خنثی و کم‌رمق فجر باشد ولی فردای آن روز با تایید رسمی این حضور توسط یک سایت سینمایی، اغلب رسانه‌ها با انتخاب تیترهایی همچون «حضور مجری «من و تو»، در جشنواره جهانی فیلم فجر» و «مجری «من و تو»، تماشاگر جشنواره بین‌المللی فیلم فجر شد!» به طور رسمی به بازنشر این خبر پرداختند.

انتشار این خبر موجی از انتقادات را به سوی مدیران جشنواره جهانی فیلم فجر و حتی مدیران سینمایی و امنیتی دولت اعتدال روانه کرد. در واقع سوال اصلی اغلب رسانه‌هایی که به بازنشر این خبر پرداخته بودند آن بود که این فرد با دعوت چه کسی در جشنواره حاضر گردیده است و علت این حضور چیست؟ در شرایطی که حضور یکی از خوانندگان کشور و عکس یادگاری با مجریان شبکه «من و تو» از سوی وزارت ارشاد نیز نکوهش شد، حضور این خبرنگار در جشنواره ای با مدیریت سازمان سینمایی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، چه پاسخی در پی خواهد داشت؟

افزایش این انتقادات، مدیران جشنواره فجر را وادار کرد تا به طور رسمی نسبت به این موضوع واکنش نشان دهند و در اطلاعیه‌ای اعلام کرد: «جشنواره جهانی فیلم فجر تنها مسئول مهمانان رسمی این رویداد است و در قبال حضور تماشاگران عادی تعهدی ندارد. روزانه چند هزار نفر از جشنواره بازدید می‌کنند و کنترل عدم سوء پیشینه این افراد امکان پذیر نیست. ضمنا هیچ کارت رسمی جشنواره در اختیار هیچ فرد غیرمرتبط قرار نگرفته است.»

این پاسخ از دو جنبه قابل توجه بود. یکی آن که مدیران جشنواره فجر به طور تلویحی حضور این فرد را در کاخ جشنواره تایید کرده‌اند و از سوی دیگر با آوردن بهانه عدم دسترسی مسئولین جشنواره به سوء پیشینه مخاطبان شرکت کننده در این جشنواره، به دنبال عادی جلوه دادن این مسئله هستند.

در این میان برخی از رسانه‌های همسو با دولت نیز سعی کردند تا از جنبه‌ای دیگر بر این موضع سرپوش بگذارند و با آوردن توجیه مضحکی چون استعفای این مجری از شبکه من و تو و ابراز ندامت او از فعالیت در این شبکه معاند، او را فردی پشیمان جلوه دهند که قصد بازگشت به وطن را دارد!

البته این رسانه‌ها برای طبیعی جلوه کردن ادعای خود به این موضوع نیز اشاره کرده‌اند که هیچگونه کارتی برای ورود این فرد به جشنواره از سوی مسئولان صادر نشده است؛ بلکه وی به عنوان یک فرد عادی و با تهیه کارت هواداری و بلیت به جشنواره فیلم فجر آمده است.

اما این واکنش‌های دستپاچه و فرافکنانه نیز از سوی برخی دیگر از رسانه‌ها بی‌پاسخ نماند. استدلال این رسانه‌ها در پاسخ به این ادعای روابط عمومی جشنواره و البته سایت‌های حامی دولت آن بود که اگر درنظر بگیریم او یکی از اعضای باشگاه هواداران است چطور می‌شود در بررسی های اولیه مرتبط با ثبت نام ایشان متوجه حضورشان نشده‌اند؟

سایت نسیم آنلاین در مطلبی با عنوان «راز خوش و بش یک مدیر فجر با مجری زن ماهواره ای!» در ادامه این استدلال نوشت: «این‌ها به کنار بزرگترین گاف دبیرخانه بین الملل فجر آنجاست که می‌گوید از حضور نامبرده بی اطلاع است اما در یکی از چند عکس مربوط به حضور ایشان، یکی از مدیران بین الملل فجر را در نمایی از پشت و در حال خوش و بش با این خانم می بینیم! اگر حضور ایشان اتفاقی بوده راز نمای این قاب سه نفره که یکی از سه نفر مدیر میانی بین الملل است، چیست؟!

جالب است که اهالی رسانه حتی برای حضور در سالن های خالی نمایش فیلم‌های گمنام چینی و تایوانی این جشنواره باید علاوه بر ارائه کارت، بلیت تهیه کنند و به بیانی از دو ممیزی عبور کنند اما مجری مذکور به راحتی در محوطه بین الملل فجر تردد می‌کند.»

همچنین خبرگزاری فارس نیز در واکنش به اطلاعیه عجولانه جشنواره فجر و مطالب فرافکنانه سایت‌های حامی دولت نوشت: «سخت است باور کنیم در ایران هیچ نهادی از حضور مجری «من و تو» در ایران خبر نداشته و او در حالی که برای خرید موبایل به مرکز شهر آمده، سری هم به طبقات بالایی مرکز تجاری چهارسو زده باشد و به طور اتفاقی چند نفر از سینماگران او را شناخته باشند و با وی احوال پرسی کرده باشند؟

پروژه عادی سازی که از ابتدا نیز در دستور کار دولت بود این روزها در حوزه فرهنگ سرعت بیشتری گرفته و مدیران و سیاست گزاران با خیال راحت در حال حرکت در نقشه از پیش تعیین شده هستند و انگار از جایی به آنها این اطمینان داده شده که در اجرای اهداف برنامه ریزی شده فرد یا نهادی مزاحم شما نخواهد شد.»

به نظر می‌رسد مدیران سازمان سینمایی و جشنواره جهانی فجر باید به جای روی آوردن به این دلایل سطحی و استدلال‌های مضحک به دنبال پاسخی قانع‌کننده‌تر باشند تا به این بحث‌ها پایان دهند.

نوشته ادامه حاشیه‌های پررنگ‌تر از متن جشنواره بی‌حاصل بین‌الملل فجر؛ نگاهی به ماجرای پرحاشیه حضور مجری «من و تو» در جشنواره جهانی فجر اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

سوره سینما- کیوان کثیریان مدیر برگزاری نشست های خبری فیلم های جشنواره فیلم فجر، درباره برگزاری نشست پس از نمایش فیلم به سوره سینما گفت: برای فیلم های دو بخش «جلوه گاه شرق» و «سینمای سعادت» نشست در نظر گرفته شده است.  نشست ها نیز پس از نمایش هر فیلم به زبان انگیلسی و با حضور عوامل فیلم، برگزار می‌شود.

وی درباره حضور منتفدان در نشست های خبری هر فیلم گفت: منتقدانی که در این نشست ها حضور دارند همه ایرانی و به زبان انگلیسی مسلط هستند. نشست‌های فیلم های ایرانی به زبان فارسی برگزار می‌شود اما مترجمان در نشست حضور دارند و برای میهمانان خارجی نشست را ترجمه می‌کنند.

رئیس انجمن منتقدان و نویسندگان سینمای ایران درباره تعداد نشست هایی که در این دوره از جشنواره برگزار می شود، گفت: اغلب فیلم های دو بخش «جلوه گاه شرق» و «سینمای سعادت» دارای نشست هستند و پیش بینی می شود تا پایان جشنواره حدود ۲۰ نشست برای فیلم‌ها برگزار شود. روزی ۴ نشست در پردیس ملت به عنوان محل برپایی بخش بین‌الملل سی و سومین جشنواره فیلم فجر برگزار می‌شود. اولین نشست ساعت ۱۷ و آخرین نشست ساعت ۲۳ برگزار می‌شود.

نوشته برنامه‌های انجمن منتقدان برای نشست‌های جشنواره فیلم فجر اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

سوره سینما- در آستانه نوروز ۹۴ قرار است مجموعه «در حاشیه» به کارگردانی مهران مدیری پس از کش و قوس فراوان بلاخره روی آنتن برود. البته هنوز زمزمه‌هایی شنیده می‌شود که تا سطح وزیر رسیده و گویا جامعه پزشکی نگران ارائه تصویری منفی از خود است. از اطراف خبرهایی نگران کننده درباره «ایران برگر» و اعتراض آرام مخالفان فیلم به گوش می‌رسد. با این روند ناامید کننده و ماجرایی که برای «سرزمین کهن» پیش آمد به نظر می‌رسد محدودیت‌ها در تلویزیون و سینما بیشتر شده و هر صنف و قومی به خود اجازه می‌دهد به بهانه یک شخصیت در فیلم یا مجموعه‌ای، علم اعتراض بردارد.

کیوان کثیریان به سوره سینما گفت: بحث در مورد اینکه چرا بعد از رونمایی از یک سریال یا فیلم سینمایی با شخصیت های لهجه دار یا کاراکترهای منفی متعلق به یک صنف خاص، به سرعت با اعتراض هایی از جانب برخی از مردم مواجه می‌شویم، یک بحث جامعه شناسانه است. شاید من هم برای صحبت در مورد آن صلاحیت کافی نداشته باشم، اما از قدیم گفته‌اند کسانی که چیزی را که به صورت عمومی مطرح می‌شود، به شکل شخصی به خودشان می گیرند، گویی به خودشان شک دارند و اصلا از نوعی بی‌اعتماد به نفسی رنج می‌برند.

وی افزود: متأسفانه صنوف مختلف تصور می کنند حتما باید چهره خوبی از آنان در سینما و تلویزیون به نمایش گذاشته شود و اگر غیر از این باشد، آن سریال یا فیلم سینمایی قصد تخریبشان را داشته است. این چه برداشت نادرستی است؟ سینما به معنای قصه است و قصه تشکیل می‌شود از آدم های مثبت و منفی. کاراکترهای منفی یک اثر تلویزیونی یا سینمایی، لزوما صنف خود را نمایندگی نمی‌کنند و این نکته خیلی ساده‌ای است که اگر آن را بفهمیم مشکلات مان حل می‌شود.

این منتقد در ادامه گفت: وقتی ما قبول نداشته باشیم که یک شخصیت خاص در یک سریال، معرف تمام افراد مشغول به یک حرفه به خصوص نیست، با دیدن یک پزشک دست و پا چلفتی خیال می‌کنیم همه پزشکان از عهده انجام کارها بر نمی آیند یا اگر یک پرستار خطایی انجام داد، همه پرستاران مرتکب آن عمل نادرست می‌شوند. وقتی کسی به توانایی های خود ایمان داشته باشد چرا باید نسبت به چنین اتفاقاتی عکس العمل نشان بدهد؟ من هم زاده خطه شمال هستم اما از سریال «پایتخت» خوشم آمد و با آن خندیدم.

کثیریان با اشاره به اینکه «سرزمین کهن» نیز با توقف پخش مواجه شد توضیح داد: کمال تبریزی یک ایرانی است و قطعا هموطنان خود را به سخره نمی‌گیرد، آن هم زمانی که تا این حد میان مردم معتبر است. مسعود جعفری جوزانی هم خود یک لُر است و ابدا نمی تواند همشهریان خود را در «ایران برگر» مسخره کرده باشد. باید دست فیلمساز را باز گذاشت. اگر قرار باشد این روند ادامه پیدا کند، زبان و لهجه از تلویزیون و سینما حذف می‌شود و این ابدا اتفاق خوبی نیست. سینما ابعاد مختلف می خواهد و این جنبه از آن، با شخصیت های مثبت و منفی، عشق و خیانت و … شکل می‌گیرد. باید کمی با سینماگران و سریال سازان مهربان تر باشیم و حسن نیت آنان را با توجه به درجه اعتبارشان باور کنیم.

نوشته اعتراض قوم‌ها و صنوف مختلف به فیلم‌ها و سریال‌ها از نبود اعتماد به نفس است اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

سوره سینما- در شماره اول آذر این ماهنامه حرف اول آن به هوشنگ گلمکانی اختصاص دارد که با بررسی مسایل یک ماهه گذشته این گروه آن را فرصتی تاریخی دانسته است. اما سعید عقیقی از دیدن دوباره فیلم «یک اتفاق ساده » سهراب شهیدثالث نوشته است . پاشنه آشیل نام مقاله ای است که سعید قطبی‌زاده درباره ضرورت توجه به انتخاب فیلمها در این گروه نوشته است.

خسرو دهقان نیز درباره شش قرن، شش سال نوشته است. گفتگوی شهرام مکری با مجید برزگر کارگردان فیلم «پرویز» در کنار نقد امیر پوریا بر این فیلم، گفتگوی اسماعیل میهن دوست با وحید وکیلی فر کارگردان فیلم «تابور» در کنار نقد رامتین شهبازی بر این فیلم، گفتگوی علی علایی با «مصطفی آل احمد» کارگردان فیلم «پوسته» و نقد محسن سیف بر این فیلم از جمله مطالب چاپ شده در این شماره است.

یادداشتی از مهرزاد دانش درباره فیلم تجربی، به همراه گفتگو با مصطفی رزاق کریمی کارگردان « خاطراتی برای تمام فصول» در کنار نقد پیروز کلانتری بر این فیلم از مطالب این شماره است. هم چنین مصطفی فخرجلالی نقد پزشکی – سینمایی بر فیلم «بیداری برای سه روز» نوشته و منتقدان برای فیلم‌های کوتاه اکران شده «از طرف آنها»،«ماه عسل» و «سوزن» نقدهایی نوشته اند. منوچهر اکبرلو تحقیقی درباره فیلمسازی با چه موضوعی ارائه داده است و نگاهی به تاریخچه سینماس مستقل آمریکا و معرفی جشنواره های تجربه گرا در اروپا از مقالات خواندنی این شماره ماهنامه ۸۲ صفحه ای است و به سردبیری کیوان کثیریان منتشر می‌شود.

نشست نقد و بررسی «یک شب»

نشست نقد و بررسی فیلم «یک شب» ساخته نیکی کریمی با حضور عوامل این فیلم، چهارشنبه ۵ آذرماه در خانه هنرمندان برگزار می‌شود. به گزارش روابط عمومی گروه هنر و تجربه ،این مراسم ساعت ۱۸ چهارشنبه در خانه هنرمندان برگزار می‌شود. فیلم «یک شب» با بازی هانیه توسلی و سعید ابراهیمی‌فر از ۱۳ مهرماه در سینماهای کوروش، آزادی، موزه سینما و خانه هنرمندان اکران شده است. نیکی کریمی با «یک شب» حضور موفق بین‌المللی در جشنواره‌هایی چون تورین، تسالونیکی، کن و پالن استرینک داشته است.

نوشته انتشار دومین شماره ماهنامه «هنر و تجربه»/ نشست نقد و بررسی «یک شب» اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

سوره سینما- گروه سینمایی «هنر و تجربه» همزمان با آغاز اکران فیلم‌ها مجلات ۱۶ صفحه‌ای هفتگی خبری را منتشر می‌کند و در کنار آنها به عنوان ماهنامه یک شماره متفاوت و تحلیلی را در ۸۴ صفحه منتشر می‌کند. سردبیری این نشریه را کیوان کثیریان برعهده دارد . در اولین  شماره  این ماهنامه که پس از انتشار سه نشریه هفتگی منتشر شده است ، نقدها و تحلیلهای جمعی از منتقدان سرشناس سینمای ایران درباره فیلمهای سینمایی و مستند اکران شده در این گروه سینمایی به چاپ رسیده است و هم چنین مجموعه گفتگوهایی با کارگردان‌هایی که آثارشان به نمایش درآمده به صورت تفصیلی انجام شده است.

گزارشی از گروه سینمایی «آسمان باز» و این که دلایل عدم موفقیت آن چه بود؟ پژوهشی از منوچهر اکبرلو با موضوع سلیقه و ذایقه ایرانی ها از سینما و گزارشی درباره جشنواره های تجربه‌گرا منتشر شده است. هم چنین دست اندرکاران ماهنامه فراموش نکرده اند که تجربه کشورهای دیگر را نیز بررسی کنند و به این ترتیب آمار پرفروش‌های سینمای مستقل آمریکا  را نیز در اختیار خوانندگان قرار داده‌اند.

گفتگوی مجید برزگر و شهرام مکری درباره سینمای پیشروبه همراه نقدی از مهرزاد دانش درباره فیلم «ماهی و گربه»، گفتگوی ناصر صفاریان با مجتبی میرطهماسب درباره فیلم ۶ قرن ، ۶ سال به همراه نقدهایی از سعید عقیقی و پیروز کلانتری، گفتگوی شاهین امین با نیکی کریمی کارگردان فیلم «یک شب» و نقدی از آنتونیا شرکا و هم چنین گفتگوی علی علایی با ابوالفضل صفاری درباره فیلم سوررئال «از تهران تا بهشت » از مطالب این شماره ماهنامه است. هم چنین گفتگو با کارگردان فیلم «بیداری برای سه روز» و نقد شاهپور عظیمی درباره ساخته مسعود امینی تیرانی از دیگر مطالب منتشر شده است.

این نشریه در تمام سالن‌های گروه سینمایی هنر و تجربه به صورت رایگان عرضه می‌شود.

نوشته چهارمین شماره نشریه گروه سینمای «هنر و تجربه» منتشر شد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

سوره سینما- در افتتاحیه این گروه سینمایی کیوان کثیریان گفت:«در یک ماه اخیر گروه سینمای هنر و تجربه کارش را با نمایش چند فیلم در سالن های مختلف آغاز کرده است. اما نمایش رسمی فیلم های این گروه سینمایی از روز ۱۳ مهر درچهار سینمای تهران ویک سینما در مشهد آغاز می شود.»

او ادامه داد:«نمایش این فیلم ها با بلیط فروشی به صورت معمول است ونمایش این اثار اتفاق مبارکی است که با پیگیری و حمایت هنرمندان،اصحاب رسانه و مردم این فیلم ها فرصت دیده شدن پیدا می کنند و در طولانی مدت طیف عظیمی از مخاطبان این فیلم ها را خواهند دید.»

در ادامه مراسم ،هوشنگ گلمکانی منتقد و عضو شورای سیاستگذاری گروه سینمای هنر و تجربه پشت تریبون حاضر شد و گفت:«پیش از این، فیلم«اون شب که بارون اومد»نمایشی داشت که از من خواسته شد درباره جایگاه آن حرف بزنم و من خیلی کوتاه درباره ان صحبت کردم.در مورد این صحبت کردم که چگونه یک فیلم سفارشی می تواند تبدیل به یک اثر هنری شود.این فیلم من را به یاد زادگاهم(گرگان)می اندازد و فارغ از بحث زیبایی شناسی،در فیلم به دنبال یک تصویر آشنا می گردم.این فیلم سال ۴۶ ساخته شده است و آن زمان من در این شهر زندگی می کردم.»

او ادامه داد:«نمایش این فیلم آرزوی ۲۰ساله من بود.سال ۴۶ این فیلم ساخته شد و چندین سال توقیف بود.سال ۵۳ نمایشی داشت و برنده جایزه شد و باز به گنجه ها برگشت.نمایش فیلم هایی مثل فیلم های شهید ثالث ،بیضایی و شیردل از اتفاقات خوشایند آغاز گروه سینمای هنر و تجربه بوده.نمایش برخی اثار ضرورت وجود هنر و تجربه را قطعی تر می کند.وقتی در سرزمینی زندگی می کنیم که حاشیه ها می تواند فیلمی مثل«اون شب که بارون اومد»را سالها در گنجه نگاه دارد.هنر و تجربه می تواند امکانی باشد که نسل امروز و یا نسل گذشته که امکان تماشای این فیلم ها را نداشتند،حسرت این را نخورند که فیلمی مثل«اون شب که بارون اومد»را ندیدند.»

گلمکانی افزود:«این گروه سینمایی باید تبدیل به یک امکانی شود برای دیده شدن برخی فیلم ها.ما فیلم هایی مثل «ماهی و گربه»زیاد داریم.جوانهای پرشوری داریم که علاقه مند به سینما هستند.جوانهایی که شاید نامشان را به عنوان فیلم ساز نشنیده باشیم و در خانه هایشان فیلم هایی که ساخته اند را نمایش می دهند و دوست دارند فیلم شان اکران عمومی شود و به عنوان سینماگر به رسمیت شناخته شوند.»او ادامه داد:«این گروه امکان این را فراهم می کند که ۳۰ سال دیگر حسرت نخوریم که فیلمی مثل»پرویز»را ندیدیم مثل این روزها که دیدن فیلم«اون شب که بارون اومد»انقدر هیجان انگیز است.»

این منتقد پیشکسوت سینما افزود:«امیدوارم گروه سینمای هنر و تجربه مثل طرح های پیشین شکست نخورد و از این طرح حمایت شود.چرا که این طرح اخرین تیر ترکش برای نمایش این فیلم ها است و اگر شکست بخورد دیگر عقلم قد نیم دهد که چه کار می توان انجام داد و این فیلم ها را نمایش داد.»خسرو معصومی دیگر فیلم سازی بود که درباره اجرای طرح هنرو تجربه و نمایش فیلم«اون شب که بارون اومد»صحبت کرد.او گفت:«۳۳ سال پیش فیلم«دوران کودکی»را ساختم.فیلمی که پس از مشورت با امیر نادری به من گفت که برای تدوین فیلم با کامران شیر دل مشورت کنم.فیلم را به اقای شیردل نشان دادم و از فیلم خوشش امد.این فیلم۳۳سال است در توقیف به سر می برد و خوشحال می شم اگر بتوانم فیلم را در این گروه سینمایی ببینم.این فیلم ۴۸ دقیقه ای سانسور شد و به ۱۲ دقیقه رسید و در نهایت با تصمیماتی که برای فیلم گرفته شد تبدیل شد به یک فیلم ۲۴ دقیقه ای که در ارشیو کانون پرورش فکری نگهداری می شود.»

او ادامه داد:«خاطرم هست همان زمان به آقای شیردل گفتم که فیلم باید کوتاه شود و گفت که اگر قرار است یک پلان از فیلم کوتاه شود نام من هم از فیلم حذف شود.»معصومی افزود:«دومین تجربه من در همکاری با آقای شیر دل به ساخت فیلم«دوران سربی»برمی گردد.به او گفتم که فیلم را با یک و نیم میلون تومان که آن را هم از بانک صادرات گرفتم ساختم و پولی بابت تدوین کار ندارم و گفت مگر من حرف پول زدم؟تدوین او نگاه من را به این معقوله عوض کرد و به تدوین علاقه مند شدم و از کمک هایش ممنونم.از خدا می خواهم ۱۰۰ سال دیگر به کامران شیر دل عمر دهد.»

بعد از صحبت های معصومی،کامران شیر دل به تشویق حاضرین پشت تریبون حاضر شد و گفت:«از حضورتان تشکر می کنم.حرف های زیبایی در مورد من و کارم زده شد و دوستان تعارف کردند.اینجا حاضر شدم که از اهمیت تشکیل گروه سینمای هنر و تجربه صحبت کنم.من ۷۵ سال دارم و در سن ۱۸ سالگی از ایران رفتم.خاطرم هست در ایتالیا  هم چنین مشکلی وجود داشت و امکان دیده شدن برخی فیلم ها وجود نداشت.اما در زیر زمین نمور خانه ای محلی برای نمایش برخی فیلم های خاص وجود داشت که من در سن ۲۰ سالگی به عضویت آنجا درامدم جزو ۱۰-۱۲ نفری بودم که در این کلاس اسم نوشتم.»او ادامه داد:«اهمیت گروه سینمای هنر و تجربه به این دلیل است که نسل جوان می توانند اثار با ارزش سینمای ایران را ببینند.معتقدم فیلم مثل یک نامه است که باید به مقصدی و دست گیرنده برسد.»

او در ادامه با تشکر از فیلم خانه ملی ایران گفت:«جای تشکر دوباره دارد به دلیل عمل زیبا و فوق‌العاده ای که برای فیلم من انجام دادند.بخش عمده ای از فیلم های قدیمی فیلم خانه ملی ایران به دلیل شرایط نگهداری که در قوطی های فلزی نگهداری می شد و ترکیبات این قوطی ها باعث خورندگی فیلم ها می شد.بنابر این فیلم ها کیفیت شان را از دست می دادند و فیلم من این شانس را داشت که ترمیم شود و علی رغم مخالفت هایی که وجود داشت که چرا این فیلم باید در اولویت ترمیم شدن باشد باز این اقدام صورت گرفت و من صمیمانه از دوستان تشکر می کنم.»

در پایان مراسم هوشنگ گلمکانی بار دیگر پشت تریبون حاضر شد و گفت:«آقای ایوبی در جلسه قبل گروه سینمای هنر و تجربه وعده تولید فیلم توسط این گروه را مطرح کردند.اعتقادم این است که این گروه باید مرکزی داشته باشد که خاص خودش باشد از سینماهای اجاره ای دست بکشد مگر اینکه این طرح انقدر رونق بگیرد که سینماها خودشان به این گروه ملحق شوند.باید مرکزی داشته باشد با چند سالن نمایش که البته قولش را آقای ایوبی دادندواین را من اعلام کردم که همه یادشان بماند و اقای ایوبی هم به خاطر بسپارند.این بدهکاری وزارت ارشاد به این نوع سینما است.»

نقی معصومی فیلم بردار پیشکسوت سینما،امیر اثباتی،بابک کریمی،اناهیتا افشار،دیبا زاهدی،شاهین امین،مجید برزگر،شقایق فراهانی،سعید خانی از جمله مهمانان این مراسم بودند.

نوشته آیین افتتاحیه گروه سینمای «هنر و تجربه» برگزار شد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.