سوره سینما

پايگاه خبری تحلیلی سینمای ایران

logotext
تاریخ انتشار:۲۴ آبان ۱۳۹۴ در ۱۱:۰۱ ق.ظ چاپ مطلب

انقلاب اسلامی بدون استکبارستیزی بی‌معناست/ اکران مردمی، شلیک آخر در انتقال پیام فیلم است

iman-goodarzi

به همت واحد اکران مردمی جشنواره مردمی عمار، گعده مجازی اکران کنندگان این جشنواره با فیلم‌سازان و فعالان فرهنگ و رسانه، با حضور ایمان گودرزی، کارگردان جوان مستند «۴۴۴ روز»، برگزار شد. به گزارش سوره سینما ، به همت واحد اکران مردمی جشنواره مردمی عمار، گعده مجازی اکران کنندگان این جشنواره با فیلم‌سازان و فعالان […]

به همت واحد اکران مردمی جشنواره مردمی عمار، گعده مجازی اکران کنندگان این جشنواره با فیلم‌سازان و فعالان فرهنگ و رسانه، با حضور ایمان گودرزی، کارگردان جوان مستند «۴۴۴ روز»، برگزار شد.

به گزارش سوره سینما ، به همت واحد اکران مردمی جشنواره مردمی عمار، گعده مجازی اکران کنندگان این جشنواره با فیلم‌سازان و فعالان فرهنگ و رسانه، با حضور ایمان گودرزی، کارگردان جوان مستند «۴۴۴ روز»، برگزار شد.

ایمان گودرزی، کارگردان و مستندساز جوان کشورمان که سابقه ۱۲ سال تهیه کنندگی و کارگردانی دارد، در سال ۱۳۶۳ متولد شد و از سال ۸۳ به صورت غیر حرفه‌ای کار مستندسازی را آغاز کرد. گودرزی، دیپلم خود را در رشته‌ کامپیوتر دریافت کرد. سپس برای کاردانی رشته‌ مدیریت فرهنگی را انتخاب کرد و هم‌اکنون در مقطع ارشد رشته‌ فیلم‌سازی مشغول تحصیل است.

گودرزی، تاکنون در ادوار مختلف جشنواره عمار، ۱۱ مستند ارائه کرده است که از جمله آن‌ها می‌توان به مستندهای «بهمن ۶۰»، «سال‌های خاکستری»، «فردای دیروز»، «بر مدار تباهی»، «رویای سیاه»، «عطش ثانیه‌ها» و … اشاره کرد. در ادامه، بخشی از این گعده مجازی را که بصورت پرسش و پاسخ برگزار شده است، می‌خوانید:

از چه زمانی و چرا وارد کار مستندسازی و هنر شدید؟

در ابتدا تئاتر کار می‌کردم، اما چون مخاطب کمی داشت، از طریق ارتباط با هنرمندانی مثل سیدجواد هاشمی، رضا ایرانمنش و … به پشت صحنه چند فیلم سینمایی رفتم و همین حضور، باعث شد تا به کار ساخت فیلم علاقه‌مند شوم. بعد از آن، با پیگیری کلاس‌های تجربی مستند سازی، در انجمن فیلم‌‎سازان جوان، اولین کارم را در سال ۸۳، با ابتدایی‌ترین ابزارها، با یک دوربین ۱۷۰ سونی در قالب فیلم کوتاهی به نام «شهید گمنام» ساختم.

در شروع کار، با چه مشکلاتی مواجه بودید؟

اوایل، کسی حمایت نمی‌کرد و بودجه و امکاناتی نداشتم، اما بعد از ساخت اولین اثرم(شهید گمنام) با ارائه آن به عنوان نمونه کار، توانستم برای کار دوم که برای بنیاد شهید بود، حمایت بگیرم، البته این کار هم یک کلیپ بود و کار بزرگی نبود اما قدمی روبه جلو به حساب می‌آمد. امروز، بیش از ۵۰۰ اثر تولیدی دارم که برای شبکه‌های مختلف کار شده است.

برای وارد شدن در حوزه مستندسازی، تحصیلات دانشگاهی و علمی لازم است؟

کاملا اشتباه است که راه ورود به این حوزه را تحصیلات دانشگاهی بدانیم البته نه به این معنی که نباید سواد سینمایی داشته باشیم، این را می‌توان در کلاس‌های سینمایی بدست آورد، اما لازمه اصلی فعالیت در این حوزه، استعداد و توانایی شخصی و تجربه است که در هیچ دانشکده سینمایی تدریس نمی‌شود. مطالبی که من در کلاس‌های ۶ ماهه انجمن سینمایی یاد گرفته بودم در چهار سال تحصیلم در دانشکده هنر، برایم تکرار شد و چیز جدیدی به آموخته‌های قبلی اضافه نشد.

فیلم‌نامه در ساختن مستندی قوی، چقدر تاثیرگذار است؟

مستندی به نتیجه می‌رسد که پیش تولید قوی داشته باشد یعنی تحقیق کافی درباره موضوع مستند صورت گرفته باشد، متن و فیلم‌نامه اثر هم باید به صورت قصه‌گونه روایت شود، در این صورت خروجی کار قابل قبول می‌شود.

چیزی که به وضوح در آثار شما دیده می‌شود، وجود گفتمان استکبارستیزی و حق‌جویی است، چرا روی این نوع نگاه، تمرکز دارید؟

این موضوع، به روحیه و اعتقادات فیلم‌ساز مربوط می‌شود، حتی نام دفتر فیلم‌سازی ما، «آرمان فیلم» است، چنین چیزی شاید برای برخی، جنبه شعاری داشته باشد، اما برای من، اگر روزی قرار باشد برای انقلاب اسلامی و مظلومان تاریخ، فیلم نسازم، هیچ انگیزه‌ای برای ادامه کارم نخواهم داشت. استکبارستیزی، مولفه ابتدایی انقلاب اسلامی است و اگر آن را از انقلاب جدا کنید، چیزی به نام انقلاب اسلامی نمی‌ماند.

در این راه، با کارشکنی‌ و سنگ‌اندازی هم مواجه شدید؟

حرف زدن از انقلاب و معرفی شهدای آن، ترس ندارد و بارها برای ما مشکل درست کردند، به طور مثال برای ساخت مستند «۴۴۴ روز» که برای دانشجویان شهر مونیخ آلمان هم پخش شده بود، تهدید به شکایت و دادگاه شدیم یا برای قسمت ۳۵ مجموعه مستند ۵۴ قسمتی«پایانی بر پایان» که درباره جنایات منافقین بود، به صدا و سیما زنگ زده بودند که اگر پخش مستند ادامه داشته باشد یکی از ایستگاه‌های مترو را بمب‌گذاری می‌کنند، در حال حاضر هم، عکس من در بسیاری از سایت‌های منافقین است و بارها، تهدید به قتل شدم.

مستندی با نام «دیدار با تاریکی» را بر ضد بهائیت ساختیم. این مستند قرار بود از تلویزیون پخش شود و تیزر آن از یکی از شبکه‌ها به نمایش درآمد. همان موقع یک نفر به من زنگ زد و گفت برایت یک پیشنهاد ویژه دارم. ما هم به این تلفن‌ها عادت داریم. چون سفارشی‌ساز هستیم! خلاصه به سراغ آن فرد رفتم. ایشان یکی از افراد بهائی کشور بود. به من گفت ما به شما ۱۵۰ میلیون پول می دهیم و تو مستندت را به صداوسیما نده و بهانه‌ای بیاور. من این پیشنهاد را قبول نکردم و این موضوع را به مراجع اطلاعاتی و امنیتی کشور گزارش کردم. خدا را شکر این مستند پخش و با استقبال مردم همراه شد.

مشکلاتی را که در تولید مستندهای سیاسی با آن‌ها مواجه می‌شوید، چطور مدیریت می‌کنید؟

ساخت مستند درباره یک موضوع سیاسی، باعث واکنش جریان‌های سیاسی می‌شود و اگر در موضع حق نباشید، به راحتی قابل پیگرد هستید. بنابرین ما در کارهایمان سعی کردیم با حفظ بی‌طرفی، فقط تاریخ را روایت کنیم، در این حالت کسانی هم که این کارها برایشان خوشایند نیست، به لحاظ حقوقی نمی‌توانند کاری کنند.

برای ساخت اثر درباره «پابرهنگان جهان» هم امام خمینی(ره) روی آن تاکید داشته‌اند، برنامه دارید یا فقط مسائل و مشکلات داخلی مدنظر شماست؟

به نظر من فعال کردن جبهه جهانی ضداستکبار بسیار مهم‌تر از داخل کشور است البته محکم کردن جبهه داخلی هم اهمیت دارد اما باید فریاد «مرگ بر امریکا» از کشورهای دیگر هم شنیده شود. در حال حاضر هم کارهایی در دست ساخت دارم که یکی از آن‌ها درباره سابقه مذاکرات ایران و امریکا و سابقه بدعهدی امریکایی‌هاست، بقیه برنامه‌ها را هم در آینده اعلام خواهم کرد.

بخشی از سخنرانی امام خمینی(ره) در بهشت زهرا(س) درباره رسانه‌هاست، به نظر شما، چه نوع رسانه‌ای موردنظر امام و رهبری است؟

رسانه‌ای انقلابی که حرف مظلومان و پا برهنگان تاریخ را بیان کند و علیه استعمار و استکبار فعالیت نماید و بتواند با استفاده از ابزار هنر، آرمان‌های انقلاب اسلامی را به مخاطب انتقال دهد. علی‌رغم این‌که امام از همان زمان پیروزی انقلاب درباه رسانه تاکید داشتند، اما متاسفانه مسئولان کم‌کاری کردند.

درباره جشنواره عمار، بین شرکت در بخش مسابقه و اکران مردمی کدام را انتخاب می‌کنید؟

در بخش مسابقه جشنواره، سطح کار من مشخص می‌شود و در معرض داوری قرار می‌گیرد، اما نه به این معنا که دوست ندارم مردم کارهایم را ببینند، چراکه قطعا نظر مخاطبان اهمیت دارد و اکران‌های مردمی درست، به موقع و با انگیزه، به نوعی شلیک آخر در انتقال پیام مستند به مخاطبان است. اگر اکران کنندگان نباشد عملا کار ما خروجی نخواهد داشت، آن‌ها کارهای ما را به مردم می‌رسانند.

به عنوان یک فیلمساز مستند چه توقعی از اکران کنندگان مردمی عمار دارید؟

پیشنهاد من این است که علاوه بر اکران فیلم‌ها، در صورت امکان، جلسات نقد و بررسی هم برگزار کنند و نظرات مخاطبان را به فیلم‌سازها انتقال دهند. یعنی خود اکران کننده، باید اهل تحلیل و فیلم‌شناس باشد. همچنین اکران کنندگان، می‌توانند بعد از اکران، با فیلم‌ساز ارتباط تلفنی داشته باشند.

اگر از شما بخواهند در جلسه اکران فیلمتان شرکت کنید، قبول می‌کنید؟

باعث افتخار من هست، به عنوان مثال در اکران مستند «۴۴۴ روز»، در یک روز در سه محل حاضر شدم و در روزهای اخیر در دانشگاه امام حسین(ع)، دانشگاه امام صادق(ص) و مسجد امام جعفر صادق(ص) دارآباد تهران، در جلسه نقد این مستند، به سوالات مخاطبان جواب دادم.


پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>