سوره سینما

پايگاه خبری تحلیلی سینمای ایران

logotext

بایگانی برای "نقد و یادداشت"

140 خبر

zapas1
به بهانه اکران در سینماها:

«زاپاس»؛ ساده، بی ادعا و محترم/ نقد «سوره سینما» بر «زاپاس»-۱

«زاپاس» لزوما روابط افراد خانواده را در داد و فریاد زدن نمی‌بیند و سعی می‌کند با نشان دادن هم فراز و هم فرود این روابط، تصویر کامل‌تری از خانواده فیلمش ترسیم کند؛ ضمن این‌که ادعایی هم درباره تعمیم دادن این خانواده و ریشه‌یابی مشکلات جامعه‌شناسانه ندارد.

۱ شهریور ۱۳۹۵
emkane-mina1

چرا «امکان مینا»ی کمال تبریزی نمی‌تواند مخاطبان را به خود جلب کند؟/ وقتی حرمت سفارش‌دهنده رعایت نمی‌شود

مشکل اصلی عدم یافتن مخاطب برای «امکان مینا» نوعی تشتت در روایت فیلم است که این تشتت همراه با ضعفهای مفرط در شخصیت پردازی کاملا متأثر از سردستی گرفتن تولید چنین درامی از سوی کارگردان و فیلمنامه نویسان است.

۲۶ مرداد ۱۳۹۵
lantoori1
نقد «سوره سینما» بر «لانتوری»-4

همه چیز به جز سینما/ وقتی از یک فیلم فریبنده حرف می‌زنیم از چه حرف می‌زنیم؟

چه چیز بهتر از این‌که با به رسمیت شناختن ظاهری «حق قصاص» و پرهیز از الصاق برچسب «ضد انسانی» به این کار، هم بتوان فیلم را از گذرگاه سانسور و حساسیت‌های نظارتی عبور داد، هم پیرامون مسأله اسیدپاشی دغدغه ورزی کرد، و هم فیلم را محملی برای صدور بیانیه‌های شبه روشن‌فکرانه، تحقیر یک جناح سیاسی و… قرار داد و با یک تیر چندین و چند نشان زد؟!

۲۴ مرداد ۱۳۹۵
lantoori1
نقد «سوره سینما» بر «لانتوری»-3

وقتی سیاست‌زدگی باعث تن دادن به «بیانیه تصویری» به جای «سینما» می‌شود/ نقد «محمدتقی فهیم» بر «لانتوری»

متکی بودن به سوژه ای ملتهب و سوار شدن بر جذابیت ایده و شکل دادن به فضایی آنتریک، موج نمی سازد بلکه ماهی گیری از آب گل آلود است. اساسا چنین دستمایه هایی مناسب کارهای از قبیل رپرتاژ و شبه مستندهای خبری اند.

۲۳ مرداد ۱۳۹۵
lantoori1
نگاهی به فیلم سینمایی «لانتوری»:

«شعارزدگی روشنفکرانه»، یا چگونه سعی کردم دست از فیلم‌سازی بردارم و بدل به تیتر روزنامه‌ها شوم!

«لانتوری» یک بیانیه سیاسی بی‌ظرافت است در نفی اسیدپاشی‌ و در ستایش حقوق زنان. فیلمساز شخصیت‌هایش را مقابل دوربین نشانده است تا آن‌ها به بی‌ظرافت‌ترین شکل ممکن بیانیه‌های او ا در نفی خشونت و سیاه‌نمایی بخوانند.

۲۰ مرداد ۱۳۹۵
lantoori1
نقد «سوره سینما» بر فیلم «لانتوری»-2:

«لانتوری»؛ چطور با توسل به شارلاتانیزم کسب اعتبار کنیم؟/ راه‌های کسب درآمد با روش اسیدپاشی

لانتوری فیلمی «درباره ی اسید پاشی» است، که همه ی اجزای آن در جهت پرورش این محتوا طراحی شده و عملاً جز بررسی این پدیده و حواشی مربوط به آن، هیچ و دقیقاً هیچ نکته و عنصر دیگری ندارد. تنها چیزی که مهم است، این است که جایی از فیلم یکی از این شخصیت ها بر صورت دخترکی اسید بپاشد، تا فرصت برای سخنرانی های مدنی و اجتماعی فیلمساز فراهم شود!

۱۹ مرداد ۱۳۹۵
lantoori1
نقد «سوره سینما» بر فیلم «لانتوری»-1:

«لانتوری»؛ ناشی و کارنابلد، ولی پرمدعا/ چطور به جای توسل به هنر، با اتکا به هوچی‌گری فیلم پر سروصدا بسازیم؟

«لانتوری»، اثری از یک فیلمساز ناشی و کارنابلد اما مدعی است که در ادامۀ مسیر آثار قبلی خود نشان داده است، آنچه دستمایۀ حضورش در رسانه‌هاست، بیش از توانایی‌های فنی و هنری، قابلیت‌های ویژه‌اش برای هوچی‌‌گری و به راه انداختن دعواهای پوشالی و بی‌ثمر است.

۱۷ مرداد ۱۳۹۵
zapas

نقد محمد تقی فهیم بر فیلم سینمایی «زاپاس»: احساس خوب تماشاگر با اثری متوسط

نیک نژاد، در دومین فیلم سینمایی اش، پس از فیلم «ناخواسته» بی ادعا ظاهر شده است. زاپاس هیچ ادعایی ندارد. اینکه کارگردان «ناخواسته» از آن فضا و نوع روایت سمبلیک و نماد پرداز، به این رویکردها غلطیده است، دغدغه تهیه کننده درآن کاملا محسوس است.

۱۱ مرداد ۱۳۹۵
Deracula3

تجربه ناتمام «دراکولا» برای اتلاف وقت مخاطب! / وقتی عطاران حتی نمی‌تواند بخنداند

دراکولا، یکی از عجیب‌ترین فیلم‌های تاریخ سینمای ایران است. عجیب از این جهت که معلوم نیست چیست؟ نه فانتزی است، نه کمدی. در حالی که تلاش می‌کند هردوی این‌ها باشد. فاجعه بزرگتر این است که فیلم نمی‌خنداند. حتی با حضور عطاران.

۶ مرداد ۱۳۹۵
Deracula1
نقد «سوره سینما» بر «دراکولا» به بهانه اکران در سینماها:

عطاران علیه عطاران/ چرا «دراکولا» توقع مخاطبان را برآورده نکرد و با افت فروش مواجه شد؟

مخاطبی که برای خندیدن به سالن رفته، حالا درحالی‌که نخندیده سالن را ترک می‌کند. نتیجه اینکه نام عطاران برای این دسته از مخاطبان هم رنگ می‌بازد و این می‌تواند شروع تهدید برای کسی باشد که نامش چنین وزنی در گیشه دارد.

۳ مرداد ۱۳۹۵
barcode1
نگاهی به فیلم «بارکد» به بهانه اکران در سینماها؛

«بارکد»؛ سیر نزولی در مسیر درستِ «سینمای بدنه مطلوب»/ از «ضدگلوله» تا «بارکد»؛ تلاش برای طرح مسئله از دل «سرگرمی سازی»

«بارکد» تا حد خوبی قانع‌مان می‌کند که کیایی راهش را انتخاب و مدل فیلمسازی‌اش را تعیین کرده است. حالا می‌توانیم با خیال راحت ایرادهای فیلمش را بگیریم و امیدوار باشیم که در فیلم بعدی پیشرفت کند. بالاخره این هم یکی دیگر از عجایب این سینماست: این‌که آخرین فیلم کارنامه نزولی یک فیلمساز امیدوارکننده باشد!

۳۰ تیر ۱۳۹۵
adat-nemikonim

نقد محمدتقی فهیم بر فیلم سینمایی «آااادت نمی کنیم»؛ غلط ننویسیم یا غلط نسازیم؟!/ خطر دنباله روی از فرهادی

حکم این نیست که هر رویکرد اجتماعی فیلمساز، دنباله روی حساب شود ولی نوع روایت و قصه گویی و ایجاد تعلیق متاثر از خیانت و قضاوت که صفر تا صدش از آثار فرهادی می آید، وام داری محسوب می شود.

۸ تیر ۱۳۹۵
The-Revenant1

به بهانه انتقام، در ستایش نفس کشیدن!/ ادامه نقدهای «سوره سینما» بر مهم‌ترین آثار سینمای جهان؛ «از گور برخاسته»

«از گور برخاسته» از این زاویه، اصلا فیلم انتقام نیست و مساله انتقام‌گیری از فیتزجرالد، تنها نقش «انگیزه»ای برای قهرمان اصلی را بازی می‌کند تا بتواند بر عاملی وحشی‌تر و بی‌رحم‌تر غلبه کند و از دل همین جدال با طبیعت است که «نفس‌کشیدن» و «زنده‌ماندن» اهمیت ویژه‌ای می‌یابد.

۲ تیر ۱۳۹۵
kafshhayam-koo

کامِدی!!/ نقد «سوره سینما» بر «کفشهایم کو؟»

می‌شود این حرف‌ها را ادامه داد. از عیب‌های دیگر فیلم یا حسن‌های احتمالی‌اش گفت. اما به نظر می‌رسد همین موارد اساسی کافی باشد برای این‌که توجیه کند چرا «کفشهایم کو» فیلم خوبی نشده است!

۲۹ خرداد ۱۳۹۵
istade-ghobar2

یادداشت محمدتقی فهیم بر «ایستاده در غبار»؛ خروج خلاقانه از میدان کهنگی/ «ایستاده در غبار» و سازنده‌اش پدیده دهه گذشته‌اند

«ایستاده در غبار»، مدلی متشخص از سینمایی است که در عین جدیت و فکوری، لذت تفریحی و روحی هم به مخاطبش می‌بخشد. این الگو ثابت می‌کند که دفاع مقدس واقعا گنجینه ایده، موضوع و دستمایه‌های قدرتمند سینمایی است.

۲۵ خرداد ۱۳۹۵