بابک کایدان فیلمنامه نویس سینما و تلویزیون درباره فعالیت های اخیر خود به سوره سینما گفت: فیلمنامه سینمایی «ازدواج سعید و لیلا» که یکبار توسط سعید دولت‌خوانی نوشته شده را در یک بازنویسی دوباره تغییر دادیم. قرار بود این کار را منوچهر هادی برای جشنواره فیلم فجر کارگردانی کند که به دلیل بحث دریافت پروانه ساخت کار به تعویق افتاد و  قرار شد که پروژه را به صورت جدی پس از جشنواره فیلم فجر دنبال کنیم.

وی ادامه داد: همانطور که گفتم فیلمنامه اولیه توسط دولت‌خوانی نوشته شده بود و پس از ورود من به جریان تغییر در فیلمنامه به صورت مشترک خواهد بود و منوچهر هادی فقط کارگردانی آن را بر عهده دارد و فکر می کنم پس از پایان سی و سومین جشنواره فیلم فجر برای دریافت پروانه ساخت اقدام شود و به احتمال بسیار زیاد فروردین و یا اردیبهشت سال آینده فیلم کلید می‌خورد.

کایدان درباره فعالیت‌های خود در حوزه تلویزیون گفت: هنوز تغییرات و جابجایی ها وجود دارد و من هم در حال حاضر تمام انرژی خودم را معطوف به سینما کرده ام ، اما فیلمنامه «خورشید، ماه و ۵ ستاره دنباله دار» را آماده دارم که قرار بود با مشارکت سیما فیلم تولید شود و حتی طبق صحبت هایی که انجام شد تغییراتی نیز در جهت کوتاه تر شدن و تولیدی تر شدن کار انجام گرفت و من حدود ۸ قسمت از کار را کم کردم تا خواسته دوستان هم برآورده شود.

فیلمنامه‌نویس «زندگی جای دیگری است» درباره تغییراتی که انجام شده است گفت: تغییرات به این صورت نبوده که بصورت پراکنده باشد ، بلکه براساس ضرورت و الویت یک قسمت هایی بصورت کلی حذف شد تا لطمه ای به جریان فیلمنامه وارد نشود و در مجموع حالا با توجه به اینکه کار به تهیه‌کنندگی سعید سعدی و در زیر مجموعه آقای محمدرضا تخشید در سیما فیلم بررسی می‌شود، منتظر هستیم تا بودجه لازم تعیین شود و در اینصورت هیچ مشکلی برای آغاز پیش تولید وجود ندارد و فیلمنامه آماده است.

کایدان در توضیح فضای فیلمنامه «خورشید، ماه و ۵ ستاره دنباله دار» گفت: در این فیلمنامه به نوعی ادای دین کرده ایم به تمام خانواده های شهیدی که چند فرزند و اعضاء خانواده خود را در جنگ تحمیلی از دست داده اند و در کشور ما بسیار هستند و روایت و داستان های ما در برگیرنده شهامت‌ها و رشادت‌ها و سبک زندگی و نگرش این خانواده ها و شهدای عزیز است که به آنها پرداخته شده است.

نوشته احتمال کلید خوردن «ازدواج سعید و لیلا» پس از جشنواره فیلم فجر اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

سعید خندق‌آبادی مدیر عامل موسسه هنرهای تصویری سوره به سوره سینما گفت: به خاطر شرایط مساعد بازار دو محصول فرهنگی را در این فصل عرضه خواهیم کرد. انیمیشن «شکرستان ۸» به کارگردانی بابک نظری و سعید ضامنی در اولویت است و تا چند روز آینده در شبکه نمایش خانگی جای می‌گیرد و فیلم سینمایی «فرشته‌ها باهم می آیند» ساخته حامد محمدی با توجه به مضمون طنزی که دارد پس از ماه محرم عرضه می‌شود.

وی افزود: فیلم سینمایی «زندگی جای دیگری است» به کارگردانی منوچهر هادی که به تازگی توزیع شده است در شهرستان ها مورد استقبال قرار گرفته، به همین خاطر ۲۰ هزار نسخه از فیلم در اختیار استان های مختلف قرار گرفت. علاوه بر این فیلم سینمایی «شیار ۱۴۳» ساخته نرگس آبیار نیز در اختیار موسسه هنرهای تصویری سوره است که بعد از اکران شرایط توزیع در شبکه نمایش خانگی را فراهم خواهیم کرد.

«زندگی جای دیگری است» ساخته منوچهر هادی بهار امسال اکران عمومی شد. حامد بهداد، یکتا ناصر، نیکی کریمی و پارسا پیروزفر بازیگران این فیلم سینمایی هستند.

نوشته «شکرستان ۸» اوایل آبان‌ماه توزیع می‌شود/ استقبال از «زندگی جای دیگری است» در شهرستان‌ها اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

سعید خندق آبادی مدیر عامل موسسه هنرهای تصویری سوره به سوره سینما گفت: چهارشنبه ۸ مهرماه نسخه نمایش خانگی فیلم سینمایی «زندگی جای دیگری است» در تهران توزیع می شود. سه شنبه ۷ مهرماه هم فیلم در شهرستان‌ها توزیع می‌شود. تیراژ نسخه نمایش خانگی این فیلم ۲۲۰۰۰۰ عدد و شامل تصاویر پشت صحنه و گالری عکس‌های فیلم است. قیمت این دی وی دی ۳۰۰۰ تومان است.

وی ادامه داد: اواخر مهرماه امسال فیلم سینمایی «فرشته ها با هم می‌آیند» به کارگردانی حامد محمدی در شبکه نمایش خانگی عرضه می‌شود. این فیلم که به تازگی اکران عمومی موفقی را پشت سر گذاشته، در ۳۰۰۰۰۰ نسخه به بازار می آید. دی وی دی این فیلم هم شامل تصاویر پشت صحنه و گالری عکس است.

«زندگی جای دیگری است» با بازی حامد بهداد، نیکی کریمی، یکتا ناصر و پارسا پیروزفر بهار اکران عمومی شد. پخش این فیلم و «فرشته ها با هم می‌آیند» را موسسه هنرهای تصویری سوره برعهده دارد.

نوشته «زندگی جای دیگری است» چهارشنبه آینده در شبکه نمایش خانگی/ «فرشته‌ها» در راهند اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

کریمی مجری و نویسنده سینما به سایت سوره سینما گفت: در حال حاضر مشغول اجرای برنامه «امروز هنوز تموم نشده» از شبکه یک هستم و در کنار آن نگارش یک فیلمنامه سینمایی با نام «به یک کارگر ساده نیازمندیم» را پیش می‌برم. این فیلمنامه با نگاهی اجتماعی و آسیب شناسانه به مساله زورگیری‌های خیابانی می پردازد و هنوز نمی توانم در مورد جزئیات آن توضیحات بیشتری بدهم.

وی ادامه داد: مراحل نگارش پیش می‌رود و بدلیل مشغله کاری در حوزه دیگر که اجرای برنامه تلویزیونی است، نمی توانم وقت کافی برای آن بگذارم، اما تا دو ماه آینده فیلمنامه به صورت کامل آماده خواهد شد. به مرحله دیالوگ نویسی رسیده‌ام، تعدادی از فیلمسازان هم طرح این فیلمنامه را مطالعه کرده و آمادگی خود را برای کارگردانی اعلام کرده‌اند که پس از اتمام صد در صد نگارش این فیلمنامه در این باره تصمیم خواهم گرفت.

پدرام کریمی به همراه بابک کایدان و منوچهر هادی، فیلمنامه «زندگی جای دیگری است» را نوشته. این فیلم به کارگردانی منوچهر هادی و با بازی حامد بهداد، نیکی کریمی، پارسا پیروزفر و یکتا ناصر روی پرده سینماها است.

نوشته زورگیری‌ خیابانی موضوع فیلمنامه مجری تلویزیون/ کریمی و نگارش «به یک کارگر ساده نیازمندیم» اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

غلامرضا فرجی سخنگوی شورای صنفی نمایش درباره مصوبات جلسه امروز این شورا به سوره سینما گفت: قرارداد فیلم «پنجاه قدم آخر» ساخته کیومرث پوراحمد در گروه سینمایی فرهنگ ثبت شد  و قرار است این فیلم بعد از فیلم «زندگی جای دیگری است» نمایش داده شود. فروش «زندگی جای دیگری است»‌ زمانی که به کف فروش برسد «پنجاه قدم آخر» جایگزین می‌شود.

وی درباره چاپ بلیت نیم‌بها توسط پخش کننده‌ها گفت: طبق قانون مقرر شده چاپ و پخش بلیت نیم‌بها پیش از موافقت کتبی سینماهای نمایش دهند غیر قانونی لحاظ شود و بعد از اخذ مجوز از سینماها در شورای صنفی نمایش مطرح شود و تصمیم‌گیری شود. نمایش فیلم‌های «چ»، «معراجی‌ها»، «طبقه حساس»‌ و «خط ویژه»‌ با توجه به اینکه ده هفته از زمان اکرانشان گذشته است خاتمه یافته و کلا تعویض می‌شوند. فیلم «زندگی مشترک آقای محمودی و بانو» به کارگردانی روح‌الله حجازی از هفت خردادماه به جای فیلم «طبقه حساس» در گروه استقلال اکران شود.

نوشته اکران «زندگی مشترک آقای محمودی و بانو» از هفتم خردادماه اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

حسین کشاری به سوره سینما گفت: یک سال از اجرای طرح بلیت نیم بها در سینما سپیده می گذرد، خوشبختانه مردم کاملا با این طرح آشنا شده و بر اساس آن این سینما را برای فیلم دیدن انتخاب می‌کنند. دیروز جمعه با توجه به این که به دلیل برگزاری نماز جمعه تنها سه سانس نمایش فیلم داریم ۴۰۰ نفر در سینما سپیده فیلم دیدند که آمار قابل توجهی است.

وی ادامه داد: در سالن اصلی سینما سپیده فیلم سینمایی «چ» ساخته ابراهیم حاتمی کیا روی پرده است که همچنان خوب می فروشد و در سالن ۲ فیلم سینمایی «زندگی جای دیگری است» به کارگردانی منوچهر هادی روی پرده رفته. این فیلم در سینما سپیده با استقبال همراه بوده و مخاطبان بسیاری آن را دیده اند. دیروز جمعه ۱۹ اردیبهشت ماه «چ» در سینما سپیده ۵۰۰ هزار تومان فروش داشت و طبق آمار روزی ۲۰۰ نفر فیلم «زندگی جای دیگری است» را تماشا می‌کنند. این فروش با توجه به فضا، فصل امتحانات و … قابل توجه است. احتمالا هفته آینده یکی از این دو فیلم عوض خواهند شد. از فیلم‌های «اشباح»، «زندگی مشترک آقای محمودی و بانو» و «متروپل» یکی را در این سینما نمایش خواهیم داد.

کشاری در بخش دیگری از صحبت هایش با اشاره به نزدیک شدن به مسابقات جام جهانی گفت: تماشای فوتبال روی پرده عریض سینما یک اتفاق ویژه برای علاقمندان این ورزش است، تلویزیون این مسابقات را پوشش می دهد اما در سینما، حس استادیوم و جذابیت و هیجان فوتبال به مخاطب منتقل می شود. هر پدیده ای که بتواند مردم را با سالن های سینما آشتی دهد می تواند به رونق سالن ها بینجامد، پخش فوتبال هم این ویژگی را دارد، مهم کنترل امنیت و فضا برای تماشاگران است که تجربه های موفق قبلی نشان داده، این اتفاق قابل تکرار است.

مدیر سینما سپیده درباره بازسازی سر در این سینما گفت: روی طرح این بازسازی کار کرده‌ایم و احتمالا در صورت رضایت حوزه هنری، کار بازسازی را چند ماه دیگر شروع می‌کنیم تا نمای خارجی این سینما هم مناسب، زیبا و مدرن کنیم.

نوشته موفقیت طرح بلیت نیم‌بها در سینما سپیده/ پخش فوتبال به رونق سینما می‌انجامد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

میثم محمدی – سوره سینما: یکتا ناصر از نسلی است که حضورشان در سینما با موج تولید آثار اجتماعی و جوانگرا همسو بود، او در سال‌های اخیر با حضور در «یکی می‌خواد باهات حرف بزنه» و «زندگی جای دیگری است» تصویری تازه از خود ارائه داده. ناصر در این گفت و گو از مسیر بازیگری و علاقه‌اش صحبت کرده و البته این نکته را یادآوری کرده که هرگز به دنبال پرکاری در سینما نبوده است.

در مورد ویژگی هایی که فیلمنامه «زندگی جای دیگری است» داشت و باعث شد که شما برای حضور در نقش نفیسه ترغیب شوید صحبت کنید.

یکتا ناصر: من به ویژگی های بخصوصی فکر نمی کنم و بعد از مطالعه و توجه به فیلمنامه براساس تجربه ای که دارم به بررسی آن می پردازم و زمانی که بفهمم فیلمنامه درست و منطقی است آن را برای بازی انتخاب می کنم.در مورد این فیلمنامه هم همینطور بود و نقش هم به نظر من ویژگی های جذاب زیادی داشت ، ولی از آنجایی که من تجربه بازی یک نقش نزدیک به این را در فیلم «یکی میخواد باهات حرف بزنه» داشتم باید سعی می کردم که متفاوت باشم.

بیشتر صحنه هایی که در این فیلم حضور داشتید در مقابل حامد بهداد بود.در مورد این تجربه که به نظر موفقیت آمیز هم بوده نظرتان چیست؟

قطعا وقتی یک بازیگری برای نقش خودش انرژی می گذارد و زحمت می کشد نتیجه خوبی خواهد گرفت و این زیاد ارتباطی به اسامی مختلف ندارد و حامد بهداد هم تاثیرگذار بود و من خوشحالم که با او همکاری کردم.

به نظر می رسد که مسیر بازیگری شما فاز جدید پیدا کرده و از لحاظ انتخاب فیلمنامه ها حساسیت بیشتری به خرج می دهید.

به هیچ وجه اینطور نیست و فقط جسارت کارگردان ها برای پیشنهاد نقش های متفاوت به من بیشتر شده ، در صورتی که در روند انتخاب های من نقش شگرفی نداشته است و من از قبل هم سعی می کردم کارهای مورد علاقه خودم را انتخاب کنم و هیچ وقت هدفم پرکار بودن نبود.

حامد بهداد و یکتا ناصر در نمایی از «زندگی جای دیگری است»

دریافت جایزه از جشنواره فیلم فجر این تغییر را در ناخودآگاه شما ایجاد نکرده است؟

به نظر می رسد که در ناخودآگاه دیگران بیشتر تاثیر گذاشته تا من.چون از وقتی من این جایزه را دریافت کردم ،خیلی ها که جرات نمی کردند ایفای بعضی از نقش ها را به من بسپارند نوع دیگری رفتار می کنند ، در صورتی که انسان هر چه بیشتر کار می کند تجربه های بهتری کسب می کند و سطح دانش او در انتخاب ها ارتقاء می یابد و بعد از گذشت سالها از این تجربیات برای انتخاب های صحیح بهره می گیرد که برای من هم چنین بوده است.

دو بازی شما در فیلم های «یکی می‌خواد باهات حرف بزنه» و «زندگی جای دیگری است» از لحاظ شخصیت شباهت هایی به هم دارند.نگران تثبیت شدن با این نوع نقش‌ها نیستید.

این نگرانی ممکن است که وجود داشته باشد ، ولی ارتباطی به من ندارد و به نظرم کارگردان ها باید به سطحی از شناخت برسند تا بتوانند بازیگر را در نقش های متفاوت تصور کنند و هر هنرمندی را که در یک نقش خوب بود ، تکرار نکنند ، ضمن اینکه من هم سعی می کنم به فیلمنامه و نقشی که دوست دارم توجه کنم و امیدوارم که این اتفاق نیفتد ، چون خوشایند نیست و پیش از اینکه من «یکی می خواد باهات حرف بزنه » را بازی کنم کارگردان ها جرات نمی کردند نقش های اینچنینی به من پیشنهاد کنند ، در صورتی که حالا جریان فرق کرده و باز هم امیدوارم کارگردان های ما در این زمینه در قبال همه بازیگران توجه بیشتری داشته باشند.

تجربه کار با منوچهر هادی از لحاظ کارگردانی و همچنین هدایت بازیگر به سمت نقطه ایده‌آل نقش چگونه بود؟

بهترین حسن آقای منوچهر هادی از لحاظ بازیگری ، شناخت وی در این حوزه است که در نهایت منجر می شود به اینکه جزئیاتی را مورد اشاره قرار بدهند که برای بازیگر بسیار مثمر ثمر است و از طرف دیگر هم زیاد اهل کلنجار رفتن با بازیگر نیست ، ولی به دلیل شناختی که گفتم موثر است و در امر کارگردانی هم تسلط دارد و در مجموع حداقل برای من اینطور است که تجربه همکاری با ایشان را دوست دارم و راحت هستم.

فکر می کنید «زندگی جای دیگری است» معیارهای موفقیت در گیشه و جلب رضایت مخاطب را دارد و در ادامه اکران شرایط را چگونه پیش بینی می‌کنید؟

بله.اما به دلیل اینکه من در حال حاضر مشغول کار هستم ، وقت نکردم که زیاد در جریان اکران فیلم قرار بگیرم ، ولی فیلم را وقتی در جشنواره فیلم فجر دیدم و با استقبالی که از آن شد راضی بودم و امیدوارم که در اکران عمومی هم با استقبال مخاطب روبرو شود.

نوشته هیچ وقت هدفم پرکار بودن در سینما نبود/سیمرغ جشنواره تاثیری در روند انتخاب‌هایم نداشته اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

میثم محمدی – سوره سینما: در بخش دوم گفت و گوی مفصل با بابک کایدان و پدرام کریمی درباره بازیگری حامد بهداد در «زندگی جای دیگری است»، بی توجهی به این اثر در سی و دومین جشنواره فیلم فجر، همراهی منوچهر هادی با عوامل فیلمش و دیگر مسائل مربوط به این فیلم صحبت کردیم.

یک مقدار بصورت مشخص در مورد رسیدن به شخصیت های فیلمنامه هایی که می نویسید صحبت کنید.

پدرام کریمی: من و بابک معمولا بعد از آماده شدن طرح مفصل در مورد شخصیت ها صحبت می‌کنیم، نگرانی در این نوع کارها بیشتر درباره زبان است و چند فیلمنامه نویس قرار است برای شخصیتی با یک ادبیات و زبان دیالوگ بنویسند، به همین دلیل ما با جزییات متوجه تمام کنش‌ها و واکنش‌های آن شخصیت می شویم.

یعنی شما ابتدا شخصیت خودتان را سرپا می‌کنید و براساس آن وارد روایت و داستان می‌شوید و در موقعیت‌ها قرار می‌گیرید؟

کریمی : نه.هسته اول تم است که تعاریف مختلفی دارد و من آن را یک کلمه می‌دانم ، مانند همین واژه مرگ آگاهی . بعد سراغ موضوع و مضمون و سپس سراغ خلاصه طرح و بعد طرح کامل و …

فیلمنامه نویس هایی هم وجود دارند که براساس شکل دادن یک شخصیت وارد جهان داستانی می‌شوند.

کریمی : ولی شما با وجود داشتن یک شخصیت باز هم ناچار هستید برگردید و به تم اصلی بپردازید ، چون جهان بینی شما در تم نهفته است. پس شما ناچار هستید تم را داشته باشید…

خب بخش عمده ای از جهان بینی چنین فیلمنامه نویسان در همان شخصیت مورد نظر نمود پیدا می‌کند.

بابک کایدان: بله ، اما ببینید با وجود این که در این کار ما با شخصیت همراه می شویم ،اما اثر الزاما شخصیت محور نیست و بدلیل اینکه مخاطب بیشتر با کسالت مواجه نشود ، همچنان که با شخصیت پیش می رفتیم ، می بایست فیلم را داستان محور هم میکردیم تا آن خستگی ایجاد نشود ، مثل شخصیتی که یکتا ناصر بازی کرد ، ما باید در کنار رخوت شخصیت بهداد ،چنانچه آن بازی های معمول را هم قرار بود نداشته باشد ،نیاز به شخصیتی داشتیم که حرف بزند ، اکتیو باشد و فکر می کنم تا حدودی این تعادل برقرار شده است و سکانس های داخل خانه با این زن که تا پایان هم همچنان رازهایی را با خود دارد و دروغ می گوید و در عین حال دوستش داریم خوب از آب درآمده است. در ادامه بحث تقسیم کار و نوع نوشتن فیلمنامه باید بگویم که ما تا مرحله سیناپس و طرح کلی و خلاصه سکانس با هم بودیم تا اینکه در مرحله دیالوگ نویسی کار را سه بخش کردیم و قرار شد که هر بخش را یک نفر بر عهده بگیرد ، یک سوم اول را پدرام ، یک سوم میانی را منوچهر هادی و یک سوم پایانی را من بنویسم و به همین دلیل قابل تفکیک نیست ، یعنی اگر دیالوگی را من نوشته ام و خوب بوده برآیند حضور این دوستان است و در واقع فقط زبان نوشتاری متعلق به من است ، در حالی که جهان داستانی حاصل یک کار گروهی است.

کریمی: این نکته را هم باید گفت در آن قسمت هایی هم که کار تقسیم شد ، باز هم مورد بازنگری قرار می‌گرفت و هر کسی قسمت های مربوط به دیگری را می‌خواند، نظر می‌داد و اصلاح می‌کرد.

کایدان : این هم به دلیل یکدستی کار و ریزش زوائد بود و طبیعی است که مثلا شاید من دوست داشتم که یک دیالوگی بماند ، اما وقتی دو نفر دیگر مایل نبودند ،حذف می کردیم و واقعیت این است که در نتیجه این کار ، خوب و بد را به نام خودم می نویسم و کاستی‌ها را می پذیریم و اگر کاری در نیامده شاید باید بیشتر در کنار کارگردان می بودیم تا در اجرا به نتیجه خوبی برسیم.

آقای کایدان در خصوص پایان بندی فیلم چگونه به این نتیجه رسیدید.آیا بر عهده شما بود یا اینکه فقط دیالوگ های بخش پایانی را شما نوشتید؟

کایدان : پایان هم برای هر سه ما بود و از ابتدا در یک خطی داستان می دانستیم که داوود قرار است رستگار شود ، به این معنا که قرار است در زندگی انسان مفیدی باشد و این را از ابتدا می دانستیم و قرار بود به آن وفادار بمانیم و اینکه چطور این کار را بکنیم باعث خلق قصه دو شخصیت علی و شهرزاد شد و حس کردیم که اگر ما معصومیت زندگی این دو نفر و در واقع بی گناهی علی را نمی دیدیم چطور کار داوود برای ما قابل تشویق می شد و این دلایل ما بود برای پرداختن به داستان این دو شخصیت.

کریمی : این نکته در جواب همان بحثی بود که اعتقاد داشتید شخصیت علی می‌توانست نباشد ، ولی ما اگر نبینیم قادر به برقراری ارتباط نیستیم ، چون به پیشبرد داستان ما کمک می کند.

فکر می کنید که به اندازه کافی پرداخت شده بود تا مخاطب بتواند با آن ارتباط برقرار کند. طبق جایگاهی که در داستان دارد شخصیت کلیدی و مهمی است که به یکباره رها می‌شود و این خواسته شهرزاد برای نجات علی که بهداد هم به راحتی آن را می پذیرد.

در این رابطه که در اولین برخورد شهرزاد به داوود توضیح می دهد و در لایه یک نقد اجتماعی به دنبال آدم‌هایی است که داوود پیش از این سراغ داشته که حاضر هستند با مبلغی این جرم را به گردن بگیرند و فکر می کردیم که یک موقعیت بدیع و ناب است برای پایان و در اصل یک کاشت برای برداشت در آخر قصه که داوود حالا با مرگ روبرو است ، ایمان میاورد که یک زندگی را که صادقانه است و به نفع بچه های او هم هست را نجات بدهد و به همین دلیل احساس می کردیم که اندازه حضور پارسا کافی بود ، شاید هم چون ما شخصیت های فیلمنامه را به خوبی و کامل می شناسیم و در انتقال چیزی که در ذهن ما است و مخاطب انتظار دارد موفق نبودیم ، از طرفی وقتی الان فکر می کنم به این نتیجه می رسم که شاید اگر ما با آن سکانس ملتهب کار را شروع نمی کردیم ،حالا توقع مخاطب انقدر بالا نمی‌رفت و باید در تجربه های بعدی به درستی و غلطی این کار فکر کنیم و این مخاطب را از لحاظ روانی بهم می ریزد.

هنگام نوشتن فیلمنامه بازیگر خاصی را هم مد نظر داشتید که براساس آن به نگارش فیلمنامه بپردازید ؟

کریمی : ایده آل این است که ما هنگام نوشتن یک ما به ازایی داشته باشیم ، اما ما برای این کار نداشتیم و تنها حضور یکتا ناصر برای نقش نفیسه مسجل بود و حتی خیلی از اتفاقات در فیلمنامه براساس نقش نفیسه و با مشورت یکتا ناصر به وقوع پیوست…

چطور به یکتا ناصر رسیدید؟

براساس تجربه ای که در فیلم «یکی می‌خواد باهات حرف بزنه» داشت این کار را کردیم.

خیلی هم متاثر و شبیه بود به نقش آفرینی در آن کار.

کریمی : بله.تقریبا الهام گرفته از همان شخصیت بود.اما برای بازیگران مرد بعدها عرب نیا و فرهاد اصلانی را در ذهن داشتیم ، ولی زمانی که حامد بهداد آمد و تست گریم داد و روخوانی کرد دیدیم که خوب از آب درمی آید و از آنجا که از دوستان دانشگاه من هم بوده میدانستم که خوب می شود و فقط نگرانی سنی داشتیم که آیا بهداد می تواند دو تا بچه داشته باشد و همسر سابق نیکی کریمی باشد که در اولین بازبینی راش ها متوجه شدیم حامد فوق العاده است.

و یکی از درخشان ترین بازی‌های کارنامه بازیگری بهداد بود.

کریمی:_­­ بله .هر کس در جشنواره هم به ما می‌رسید ، همین حرف را می زد و جالب این بود که خود بهداد برای کاندیدا شدن در «آرایش غلیظ» متعجب بود.

کایدان: من فکر می کنم یکی از اجحاف هایی که در حق این اثر شد و به خاطر حواشی است که هر سال وجود دارد ، این بود که «زندگی جای دیگری است» و بازی بهداد دیده نشد و در کل در خصوص این فیلم یک نگاه خنثی وجود داشت.

حضور پارسا پیروزفر هم در این نقش کوتاه جالب بود.

کریمی : دلیل پارسا برای حضور در این نقش این بود که فیلمنامه را پسندیده بود.

یعنی شما به چهره فکر نکرده بودید؟

کایدان : به هیچ عنوان. حتی در مشورت هایی هم که به آقای هادی می دادیم به پارسا فکر نمی کردیم ، هر چند که من اعتقاد دارم با گریم خوبی که داشت همان چیزی که مد نظر ما بود را اجرا کرد ، اما این مورد را چندین نفر گفته بودند که شما وقتی چهره برای این نقش ها انتخاب می‌کنید توقع مخاطب حضور بیشتر آن بازیگر در فیلم است…

کریمی: البته فکر می کنم توقع مخاطب در کشور ما به این صورت است، در صورتی که بازیگران مطرحی در دنیا هستند که چندین نقش کوتاه خوب را بازی کرده اند.

کایدان :بله. حتی من به یاد دارم که به علی سرابی فکر کرده بودیم و علی رغم جایگاه خوبی که در تئاتر دارد فکر می کنم که اگر این نقش را بازی می کرد، توقعی را که پارسا پیروزفر ایجاد کرد را بوجود نمی آورد.

وجه اشتراکی که در فیلمنامه با کارگردان داشتید در انتخاب بازیگرها هم وجود داشت؟

کریمی : خب مشورت می شد ، اما در این مرحله حق با کارگردان است که حرف اول و آخر را بزند ، اما تلفنی با ما صحبت می کرد و راجع به انتخاب ها ما را در اطلاع می گذاشت و در کل اهل مشورت است و حتی وقتی روی یکسری از شخصیت ها تردید داشتیم به تست گریم موکول می شد.

کایدان: ولی در این بخش به هادی اعتماد رو داشتیم و می دانستیم که از بازیگرها در نقش های مشخص به خوبی شخصیت های متفاوت را درمی آورد.

کریمی : مثل آناهیتا نعمتی که در هیچ فیلمی بازی «یکی می خواد باهات حرف بزنه» را تجربه نکرده…

کایدان:یا یکتا ناصر که بعد از «یکی می خواد باهات حرف بزنه» وارد فاز جدیدی از بازیگری شد و وقتی حامد بهداد را برای نقش داوود مد نظر داشت ، ما مطمئن بودیم که انتخاب درستی است.

کریمی :در کل منوچهر هادی این باور شکنی را دوست دارد.

حالا که صحبت از منوچهر هادی شد ، در مورد این همکاری در جایگاه فیلمنامه نویس و کارگردان توضیح بدید.

کریمی : یک ویژگی خوب هادی این است که تعامل می کند و متکلم وحده نیست و به حرف ها گوش می کند و یکی از عوامل موفقیت او در کارهای اخیرش همین گوش کردن و تحلیل کردن های اوست. متاسفانه در سینمای ایران کارگردان یعنی اینکه فقط حرف آخر را می زند ، در صورتی که کارگردان در سینما مانند معین البکا در تعزیه وحدت دهنده است و هادی این را از بزرگانی که با آنها در سینما کار کرده آموخته است و خوشبختانه خیلی از کارگردانان جوان ما به همین شکل هستند.

با توجه به اینکه تهیه کننده در سینما بسیار مهم است ، تهیه کننده شما در این اثر تا چه میزان نقش تالیفی داشت؟

کایدان: به هر حال سینما یک صنعت وارداتی است و به نظر من همه چیز بصورت نسبی و درصدی وارد شده است و باز هم اعتقاد دارم مثلا در بحث فیلمبرداری خوب عمل کرده ایم ،یا در حوزه های فنی داریم پیشرفت می کنیم،در مورد فیلمنامه هم فرهنگ صحیح کم وارد شده و در آخر در مورد تهیه کننده گی فکر می کنم کمترین اتفاق مثبت افتاده است ،یعنی شاید ده درصد آن فرهنگ درست وجود دارد و بیشتر از سیستم سنتی دوران فیلمسازی باقی مانده که البته رو به اضمحلال و نابودی است مانند دوران کارگردانی سنتی که به آن اشاره شد،ولی به دلیل وابستگی صنعت سینما به اقتصاد ،نمی توان تهیه کننده را به راحتی جدا کرد و بخاطر ادامه حیات در برخی مواقع مجبور هستید که در این سینمای نابسامان به کسی که سرمایه دارد اجازه ورود بدهید ،حالا در مورد تهیه کننده کار خودمان هم باید بگویم که در مورد تعهدات و ارتباطی که در قبال ما داشت مشکلی نداشت و ما از ابتدا پذیرفته بودیم که بدون چشمداشت و با تلاش در فضایی دوستانه یک کار خوب ارائه کنیم.

کریمی : واقعا دوست داشتیم با هم کار کنیم

کایدان: ولی فکر می کنم تهیه کننده باید حضور حرفه ای تری در کنار کارگردان می داشت و انصافا باید بگویم که هر کسی با منوچهر هادی کار کرده راضی بوده و معمولا با تهیه کننده ها مشکل داشته است و علت این امر هم شاید در آنجاست که اکثر تهیه کننده ها صرفا همه چیز را از مجرای مالی می بینند در مقاطعی فشارهایی را وارد می کنند که این جزییات بر روی کسی که کار فرهنگی می کند تاثیر می گذارد و در کل تهیه کننده ها روانشناسی پیش تولید و تولید و پس تولید را نمی دانند و آرامش را نمی توانند برای عوامل و کارگردان ایجاد کنند. در کل اگر تعامل بین کارگردان و تهیه کننده بیشتر می شد ، مثل همین مشکلی که اخیرا بوجود آمده شرایط بهتر می شد .

در مورد اسم فیلم که در اصل نام رمان معروفی از میلان کوندرا است صحبت کنید. چطور شد که به این اسم رسیدید؟

کریمی : بله.اسم داستانی از میلان کوندرا بود و آگاهانه استفاده شد.

کایدان : منوچهر هادی یک روز گفت که همچین اسمی را در بین کتاب ها پیدا کردم و من هم که تا آخرین لحظه مخالفت می‌کردم ، بالاخره قانع شدم و الان می بینم که با معنا است و مخاطب را پس نمی‌زند.

در پایان چه شرایطی لازم است تا «زندگی جای دیگری است» فروش خوبی داشته باشد و توقع شما از این فیلم در مرحله اکران چیست؟

کریمی : فیلم پارامترهای فروش را دارد و بازیگران و قصه خوبی دارد ، اما فارغ از اینها بخش‌هایی که در سینمای ما کمتر جدی گرفته می شود تبلیغات و تیزر و عکس فیلم است که باید به آنها توجه شود ، اما با تمام اینها من فکر می‌کنم فیلم خوب با استقبال مخاطب روبرو می‌شود .

کایدان : انتظار ما این است تا در اندازه‌های یک سینمای اجتماعی که قرار نیست کمدی باشد و ادای روشنفکری هم ندارد و یک نقد اجتماعی و روانشناسانه می کند دیده شود و با روزهایی که از اکران گذشته و به فروش بالای ۱۰۰ میلیون تومان رسیده ، نشان می دهد که مخاطب فیلم خوب را می بیند.از طرفی هم ما احساس کردیم این یک مفهوم جهانی است و نه سیاه نمایی دارد و در مورد مفهومی حرف می‌زند که انسان‌ها را آزار می‌دهد. امیدواریم تهیه کننده فیلم شرایط را برای اکران خارج از کشور آن هم فراهم کند.

نوشته بازی بهداد در جشنواره فجر دیده نشد/ دلیل حضور پیروزفر در «زندگی جای دیگری است» اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

میثم محمدی – سوره سینما – فیلم سینمایی «زندگی جای دیگری است» به کارگردانی منوچهر هادی یکی از آثاری است که این روزها روی پرده سینماها قرار دارد. غفلت از مرگ و پرداختن به روزمرگی انسان و بی تفاوتی به محیط پیرامونش و …موضوعاتی بود که در نشست سوره سینما با بابک کایدان و پدرام کریمی دو فیلمنامه نویس این فیلم به آن پرداختیم.

ایده فیلم «زندگی جای دیگری است» در نگاه اول کلیشه است و نویسنده‌های زیادی با آن مواجه شده و سراغ آدمهایی رفته اند که پس از آگاهی از مرگ خود دچار تغییر و تحول می شوند. راجع به این صحبت کنید که چطور به این ایده رسیدید؟

پدرام کریمی : ما حدود چند جلسه با منوچهر هادی و بابک کایدان جلسه گذاشتیم و راجع به دغدغه های مردم صحبت می‌کردیم و به این نتیجه رسیدیم که یک سری از این دغدغه ها دیدنی است و یک سری از آنها درونی است. در نهایت در میان چند موضوعی که داشتیم به این ایده رسیدیم که اتفاقا دغدغه هر سه ما و به نوعی جامعه ای است که مادی گرا شده و معنویت در آن کم شده است. یعنی اینکه ما در خلوت تنهایی خودمان هم بارها به این فکر کرده بودیم اگر زمان مرگ فرا برسد و ما با مرگ آگاهی روبرو شویم چه اتفاقاتی خواهد افتاد و ما در این شرایط چقدر کارهای نکرده داریم که این تبدیل به تم فیلمنامه شد.

بابک کایدان: اگر من هم بخواهم به این بحث اضافه کنم بحث روزمرگی و تکراری و بی روح بودن و همچنین بی تفاوتی بسیاری از آدمهاست که در جامعه به آن مبتلا هستیم و این مساله ما بود و فکر کردیم برای جامعه و مردم داخل و بیرون از کشور هم می تواند مهم باشد. به همین دلیل این سوژه را به همراه شخصیتی انتخاب کردیم که به واسطه شغلش در مواقعی آدمها را از مرگ نجات می دهد یا مرگ آنها را می بیند و او هم دچار روزمره گی و بی روحی شده است و سعی کردیم حرف قصه با توجه به فیلمنامه و کارگردانی و مجموع عوامل خارج از این حیطه نباشد.

کریمی: ما تقریبا اکثر فیلم هایی که درباره مرگ بوده را دیدیم و سعی کردیم آن اتفاقی که در اینجا می افتد در اثر دیگری دیده نشده باشد. بحث این است که تغییری که درباره شخصیت اول فیلم به آن اشاره می کنید به لحاظ دراماتیک اتفاق می افتد ، اما فکر می کنم بیرون نمی زند و در واقع این آدم پیش از این اتفاق به اطراف خود بی توجه بوده و حالا به آنها نگاه می کند و اصل تحول در این شخصیت در نگاه او به جهان اطرافش نهفته است.

در مورد آغاز روایت و نوع آن ما شاهد هستیم که در همان ابتدا جریان اصلی و هسته مرکزی داستان برای مخاطب فاش می‌شود و به نوعی ما پیش زمینه ای برای رسیدن به لحظه فروپاشی شخصیت و یا به نوعی تلنگر مخاطب نداریم. دلیل این امر چه بود؟

کریمی: نوع روایت را به این دلیل انتخاب کردیم که می‌خواستیم تفاوتی هم در ساختار نسبت به کارهای دیگر ایجاد کنیم و براساس ساختار اپیک پیش برویم ، در واقع این ساختار پیش آگاهی را به مخاطب می‌دهد و نمونه خیلی خوب آن هم «مسافران» ساخته بهرام بیضایی است و تفاوت این نوع روایت با قالب کلاسیک این است که نمی خواهد درگیری عاطفی برای شما ایجاد کند و مانند تعزیه که ما داستان را می دانیم ، قصد دارد روی تعقل مخاطب کار کند ، پس ما قصد ایجاد تعلیق و غمگین کردن و گریاندن نداشتیم، در صورتی که توان ایجاد چنین فضایی بود و می‌خواستیم فارغ از همه این احساسات مخاطب را به سمت چرایی داستان هدایت کنیم و این آگاهانه بود.

با این تفاسیر نگران ریتم کسالت باری که پس از چنین تصمیمی بصورت ناخودآگاه به سراغ فیلم می آمد نبودید.هر چند که این را هم باید گفت که «زندگی جای دیگری است» قابلیت تبدیل شدن به یک اثر روانکاوانه درونی و پیچیده با ریتم بسیار کندتر از این را هم داشت، درصورتی که شما با مخاطب خیلی رو بازی کردید و شاید بعد از افشای بیماری این شخصیت، از جذابیت و کشش اثر برای ادامه داستان کاسته بشود.

کریمی: اتفاقا به همین علت بیننده خود را جای شخصیت اول فیلم می‌گذارد و عقل خود را به کار می اندازد و فارغ از همه درگیری‌های عاطفی به دنبال علت و معلول ها و چرایی در داستان می گردد.

کایدان: اساسا ما به دنبال معما نبودیم و از آنجا که مرگ آگاهی در داخل غصه وجود دارد ، می خواستیم مخاطب هم این آگاهی را داشته باشد و تعقل و فکر او کار کند و می خواستیم یک تجربه جدید داشته باشیم و همین نقطه تفاوت آن باشد ،البته نقطه تفاوت به معنی خوب بودن نیست و شاید در مقاطعی هم الکن بوده باشد .اما قصد داشتیم که فرمول کلاسیک را بشکنیم و به خورد مخاطب بدهیم تا با شخصیت همراه شود. درباره ریتم کندی هم که به آن اشاره کردید باید بگویم که جزوی از قصه محسوب می شود و ذات داستان هم مطابق با شخصیت اصلی و روزمره گی موجود ، کسالت بار است ، البته ما سعی کردیم که در چند سکانس ملتهب مانند احیای یکی از بیماران کمی از این فضا دور شویم که هر از گاهی مخاطب را تکان می دهد ، در مجموع بخصوص در نیمه ابتدایی فیلم ما با این ریتم می خواستیم بگوییم که زندگی واقعی این آدم بی روح و کسالت بار و کم حرف و عادی پیش می رود و در واقع او تفاوتی با یک انسان مرده ندارد و از طرفی خطری که حس کردیم این بوده که یک جامعه بی تفاوت جامعه ای مرده است و انسانها را تهدید می کند.

این مفهوم مرگ آگاهی که شما از آن یاد می کنید ما به ازای بیرونی در جامعه هم می تواند داشته باشد و در اصل نوعی ایهام نهفته در آن می تواند تعابیر گوناگون و مبتنی بر نشانه ها را ایجاد کند.در این خصوص بیشتر صحبت کنید.

کایدان : با توجه به اینکه در این باره تعابیر و احادیثی وجود دارد ، باید گفت که از دو جنبه باید به آن نگاه کرد ،اول اینکه نوعی رخوت و افتادگی و به نوعی پوچی ایجاد می کند و در نگاه دوم هم به نوعی یک نعمت محسوب می شود که برخی انسان ها به آن دچار می شوند و برخلاف اینکه بسیاری از جاهای فیلمنامه بازنویسی و بازنگری شد ، ما تلاش کردیم این مفهوم را که شخصیت اول ما با یک نعمت روبرو شده در زیر متن و دل قصه تثبیت کنیم ، پس مرگ آگاهی در قصه ما پوچی نیست و با وجود اینکه در انتها شخصیت داوود را در زندان می بینیم ،اما او زندگی می کند و اتفاقا این پوچی پیش از مرگ آگاهی گریبان او را گرفته است و اتفاقا پس از آگاهی از این امر وارد حرکت و تفکر و تعقل می شود.

در مورد کار گروهی که به آن اشاره کردید با چه استراتژی پیش رفتید؟آیا تقسیم کار مشخصی وجود داشت یا اینکه شما به اقتضاء نیاز و کارکرد هر کدام پیش رفتید.

کریمی : ما این شیوه را پیش از این تجربه کرده بودیم . یکی سریال «دارا و ندار» که البته چیزی که در تصویر دیده شد متعلق به ما نبود و قابل دفاع نیست ، اما تجربه خوبی بود. بعد از آن هم یک سریال کار کردیم با نام «سفره ایرونی» که هنوز جلوی دوربین نرفته و دیگری هم سریال « معراجی ها». تاکید می کنم سریال ، چون فیلم سینمایی «معراجی ها» را ما ننوشتیم . حالا برای این کار ما سه نفر هر کدام می توانستیم مدعی این باشیم که به تنهایی این فیلمنامه را بنویسیم ، اما پس از اشتراک روی تم اصلی هر کدام یک طرح جداگانه نوشتیم و سپس براساس نقاط اشتراک و نقاط قوت آنها را تلفیق کردیم و در مرحله بعد سیناپس و سکانس بندی کار بود که به دلیل پیچیدگی و نگرانی برای ریتم اثر خیلی وقت برد و در نهایت به این نتیجه رسیدیم که داستانک ها را زیاد کنیم…

در مورد داستانک ها من فکر می کنم با وجود اینکه هر کدام به نوعی مرتبط با زندگی شخصیت داوود بقایی بود ، اما در مواقعی بیش از حد بود و تمرکز را از محور اصلی و در واقع نقطه اتکا فیلمنامه دور می کرد.البته این می تواند سلیقه هم باشد.

کریمی: خب اینها دغدغه های شخصیت اول داستان است و برای همسایه یا غریبه نیست. به عنوان مثال نامه دادن پسر داوود به زن همسایه دغدغه شخصیت اصلی و مرد خانواده است که از اتفاقاتی که برای پسرش می افتد ، غافل است.

کایدان: در ادامه همین مثال باید بگویم آدمی که دچار روزمرگی شده ، عملا مرده و از رازهای پسر و دختر کوچکش ، زنی که صیغه کرده و در زندگی او وجود دارد و همچنین همسر سابقش و مشکلاتی که با او داشته غافل است و زمانی که این بیداری اتفاق می افتد هجمه ای از مشکلات و مسائل سراغ او می آید که می توانسته به دستش حل شود و ما چون احساس کردیم که چیزی خارج از این دایره نیست به آنها پرداختیم.

من هم درباره ارتباط این داستانک‌ها هیچ مشکلی ندارم ، اما میزان پرداختن به بعضی از آنها به نظر زیادی بود.اگر مشخصا در مورد شخصیت ها صحبت کنبم فکر میکنم یکی از کاراکترهایی که می توانست بیشتر پرداخت شود ، بهیار جوانی بود که در کنار داوود کار می کرد و در واقع به نوعی ابتدای راه او بود تا شخصیتی مانند علی که می شد در همان گفتگوهای دو نفره بین داوود و شهرزاد به پیشینه آن اشاره کرد.

کایدان:واقعیت این است که شما درست به شخصیت بهیار جوان اشاره کردید. ما برای این نقش که نمود رفتار داوود به نوعی در آن دیده می شد ، قصه داشتیم، شخصی که نمی داند چه باید بکند ، اما در انتها به دلیل رفتار داوود می آموزد این شغل خوبی است و نمی‌گویم که این قسمت‌ها حذف شده ، اما به تعبیری در نیامده است و به هر حال طبیعی است که برخی چیزها در اجرا از دست می‌رود. البته این کار جزو کارهایی است که وابستگی به جزییات دارد و اگر این بخش بهتر پرداخت می‌شد ، تاثیر بیشتری داشت.

ادامه دارد…

نوشته مرگ آگاهی در این فیلم نعمت است/ حرف‌های فیلمنامه‌نویسان «زندگی جای دیگری است» اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

نوشته حضور فیلمنامه‌نویسان «زندگی جای دیگری است» در سوره سینما اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

میثم محمدی – سوره سینما: از زمانی که فیلم سینمایی «آخر بازی» به کارگردانی همایون اسعدیان را دیدم و با بازیگری به نام حامد بهداد آشنا شد ، در تحلیل و ارزیابی بازیگری او با نوسان‌های بسیار مواجه بودم که یکی از دلایل عمده این نوسان غیر طبیعی ، در غیرقابل پیش بینی بودن بهداد و در واقع به کارگیری هر نوع تجربه از لحاظ جسمانی و حسی بوده است. بازیگری که بطور معمول ما او را با مجموعه ای از اکت ها و بازی های به شدت بیرونی دیده‌ایم و در هر اثر انتظار داریم که دوباره آن آتشفشان غیر قابل کنترل فوران کرده و گدازه های خود را بیرون بریزد.

البته که در این میان باید در نظر داشت که بخشی از این نقش آفرینی ها محصول یک تحلیل شخصیت مطابق با فیلمنامه بوده که می تواند در یک ارتباط و هماهنگی با کارگردان اتفاق بیفتد. خاستگاه ظهور او در عرصه بازیگری که تئاتر است در کنار علاقه وی به بازیگری متد ، به اضافه روحیه تنوع طلبانه و تجربه گرای بهداد، ارگانیزمی را در بازیگری وی تشکیل داده که منحصر به خود اوست و در اصل او در هر مواجهه ذهن خود با کاراکتر فیلمنامه به دنبال بازخوردهای غیرکلیشه و نوظهور می گردد که طبیعی است در چنین فضایی او با چالش های بیرونی جامعه روبرو شده و باید مورد بازنگری و تجزیه و تحلیل های رنگ و وارنگ قرار بگیرد که نتیجه آن از بین بردن تعادل دیدگاه درخصوص او می‌شود، به این معنی که همیشه و در آمارهایی که درباره این بازیگر وجود داشته، عمده دیدگاه ها به دو حالت شیفتگی محض و در مقابل پس زدن مطلق تقسیم شده و در واقع کمترین نظرات در حد وسط قرار داشته است.

نکته دیگری که بسیاری از کارشناسان و صاحب نظران و حتی بسیاری از منتقدان بهداد به آن اذعان دارند یک استعداد و انعطاف غیرقابل انکار در وجود اوست که هرگاه در خدمت یک نقش و شخصیت درست و در سایه یک هدایت صحیح قرار گرفته ، به حاصلی مثبت و درخور توجه تبدیل شده است . نمونه هایی همچون «آخر بازی» ،«بوتیک» و «روز سوم» که نمایانگر وجود چنین چیزی است. البته که هر چه از روزهای ابتدایی ورود بهداد به عرصه بازیگری دورتر می شویم ، آزمون و خطاهای ذهن و شخصیت کنجکاو او در عرصه بازیگری حاصل جمعی مثبت می دهد ، هر چند که بی شک او کماکان در فضاهای دلخواه خود قرار خواهد گرفت و در آینده غافلگیری‌های ( مثبت و منفی) دیگری را از او در پرده سینما خواهیم دید، اما این مطالب بهانه ای بود برای پرداختن به ایفای نقش او در فیلم سینمایی «زندگی جای دیگری است» به کارگردانی منوچهر هادی که این روزهای روی پرده سینماها قرار دارد و به جرئت می توان این اثر را جزو بازی‌های درست و درخشان بهداد در طول فعالیتش دانست.

ویژگی‌های شخصیتی کاراکتر «داوود بقایی» در این اثر به خوبی شرایط را برای حضور نرم و فارغ از زرق و برق ها و روتوش های مصنوعی برخی آثار بهداد فراهم کرده تا در مجموع ما با یک بازی یکدست مواجه شویم که براحتی تداوم و تعادل حسی و فیزیکی بازیگر در آن به چشم می آید. این تداوم را از آنجا عنوان می کنم که بهداد در آثاری که نقش آفرینی خوبی نداشته هم ، تک سکانس ها و پلان های قابل توجهی را نیز داشته که به خوبی از آب درآمده است. شاید این به نوعی سلیقه باشد، اما به نظر می‌رسد که حضور بهداد برای ایفای نقش هایی همچون «داوود» که به دلیل ابتلا به یک بیماری صعب العلاج ، یک انسان درونی با دغدغه های انزوا گرایانه و بی تفاوت نسبت به اطرافیان را به نمایش می گذارد ، به نتیجه ای عاری از زواید جسمانی و کلامی ختم می شود و نمود بهتری برای او دارد.

به عنوان مثال به یاد بیاورید سکانس گفتگوی او با همسر دومش را زمانی که خبر بارداری خود را به او می‌دهد و یا سکانس گفتگو با شهرزاد برای یافتن راه حل نجات علی از زندان که به نوعی گذشته را نیز بازنگری می‌کند. هر دو فضا پتانسیل یک بازی بیرونی غلوآمیز از جنس نمونه‌های موجود از این بازیگر را داشت که با کنترلی صحیح به تنشی ذاتی در لایه های درونی داستان و شخصیت تبدیل شد. در مجموع باید گفت که بهداد در این اثر با یک زیست صحیح درونی که تطابقی درست با نقش مورد نظر دارد، خطی کم پیچ و خم و  موجه از اکت‌های جسمانی ترسیم کرده تا این نقش آفرینی در نهایت به یکی از نقاط تکیه فیلم «زندگی جای دیگری است» و همچنین یک نقطه قابل دفاع در کارنامه او تبدیل شود.

***

فیلم سینمایی «زندگی جای دیگری است» به کارگردانی منوچهر هادی، با بازی حامد بهداد، نیکی کریمی، یکتا ناصر و پارسا پیروزفر اکران عمومی شده است.

نوشته آرامش عمیق یک ذهن کنجکاو/ عکسی فارغ از روتوش‌های اضافی اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

سیدزاده درباره گلایه هایی که اخیرا منوچهر هادی کارگردان فیلم «زندگی جای دیگری است» در مورد نوبت نمایش فیلم خود مطرح کرده به سوره سینما گفت: ابتدا باید یادآور شوم تولید فیلم «زندگی جای دیگری است» تمام شده و همه عوامل از جمله کارگردان دستمزد خود را دریافت کرده‌اند و اینکه چه زمانی برای اکران فیلم مناسب است، موضوعی است که تعیین آن در صلاحیت تهیه‌کننده و پخش کننده است و نه کارگردان. دیگر آن که تا زمان برگزاری مسابقات جام جهانی حدود شش، هفت هفته فرصت داریم و کف زمان فروش فیلم در شورای صنفی نیز ۴ تا ۱۰ هفته است و با این حساب زمانی که جام جهانی شروع می‌شود ما هفت هفته از اکران را پشت سر گذاشته‌ایم.

وی افزود: اگر اکران فیلم با ماه مبارک رمضان مقارن شود با توجه به معنوی بودن مضمون، لطمه ای به نمایش آن وارد نمی‌شود. زمانی که جام جهانی شروع می‌شود تنها دو مسابقه تیم ایران با نوبت اکران فیلم ما همزمان می شود و به طور کلی بقیه مسابقات از ساعت ۱۲ نیمه شب به بعد است که ربطی به ساعات کار سالن ها ندارد. اگر ما می‌خواستیم فیلم را در عید فطر اکران کنیم، رقیب بزرگی مثل «شهر موشها» داشتیم که فکر می‌کنم اساسا هیچ فیلمی توان همپا شدن با آن را ندارد، چون فارغ از کیفیت ها برای مردم نوستالوژی دارد و آنان را به سمت خود می آورد.

سیدزاده تأکید کرد: من با آقای حبیب اسماعیلی پخش کننده فیلم صحبت کردم و به این نتیجه رسیدیم که اتفاقا زمان حاضر بهترین زمان برای اکران فیلم است، چون تنها گزینه ای است که به ترکیب قدیمی اضافه شده است. توجه داشته باشیم که آثار پرفروش «طبقه حساس» و «معراجی ها» پیک فروش خود را طی کرده اند و گیشه آنها رو به افت است. بنابراین مخاطب انتظار دارد یک فیلم جدید ببیند. ای کاش آقای هادی به جای پرداختن به این گونه حاشیه‌ها همه این مختصات ریز اکران را در نظر بگیرد و بعد در مورد خوب یا بد بودن زمان اکران صحبت کند. ما در تهران تا فردا چهارم اردیبهشت ماه ۲۰ سالن سینمایی خواهیم داشت و در تلاشیم کپی‌ها را به ۳۰ شهر مرکز استان نیز بفرستیم و در کنار این ها، ۳۰ شهر کوچک اما دارای سینمای دیجیتال نیز وجود دارند که قرار است «زندگی جای دیگری است» را نمایش بدهند. بنابراین جای نگرانی نیست و فیلم خوب می‌فروشد.

فیلم «زندگی جای دیگری است» به تهیه‌کنندگی سید امیر سید زاده و کارگردانی منوچهر هادی، با بازی حامد بهداد، نیکی کریمی، پارسا پیروزفر و یکتا ناصر درباره یک احیاگر در بیمارستان است که می‌فهمد چیزی به پایان عمرش نمانده است.

نوشته تعیین زمان اکران فیلم حق تهیه‌کننده و پخش‌کننده است/ پاسخ به گلایه منوچهر هادی اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

 میثم محمدی – سوره سینما: فیلم تازه منوچهر هادی که پیشتر با «یکی می‌خواد باهات حرف بزنه» استعداد و سلیقه سینمایی خود را نشان داده، در سی و دومین جشنواره فیلم فجر روی پرده رفت و به تازگی اکران عمومی شده. فیلم روایت روزهای پایانی زندگی مردی است که درگیر مشکلات خانوادگی و بحران‌های روحی است. فیلم در عین حال وجهی اجتماعی و رویکردی انتقادی دارد، بدون شعار و در قالب قصه‌ای تاثیرگذار ویژگی‌های انسان امروز را به تصویر می‌کشد.

خلاصه داستان: داوود بقایی که بواسطه شغلش (بهیار بیمارستان) مرگ بسیاری را دیده و خود واسطه بازگشت بسیاری به زندگی دوباره شده ، حالا خودش متوجه وجود یک تومور در مغزش شده و به گفته پزشک ۳ ماه فرصت دارد تا در این دنیای مادی نفس بکشد که این امر او را در تقابل با مرگ و بازنگری بر حال و گذشته اش قرار می دهد.

چند نکته درباره فیلم: این تفکر که انسان هیچگاه در این اندیشه نیست و نمی‌داند که چه وقت تقدیر دست مرگ را در دستانش خواهد گذاشت و غفلت از این امر مرگ را همچون مهمانی ناخوانده می کند.اینکه چنین موضوع و ایده ای را در دل بسیاری از فیلم‌ها و سریال‌ها دیده ایم طبیعی است ، اما باز هم فکر میکنم که این اثر که یک درام اجتماعی است ، قابلیت تبدیل شدن به یک اثر متوسط رو به بالا را داشت. به نظر می رسد که تمرکز اصلی از هسته مرکزی داستان در فواصل مختلفی برداشته می شود و با رفت و برگشت های مداومی که به موضوعات و خرده پیرنگ های متعدد داستان شاهد هستیم ، نوعی اغتشاش و تشویش ذهنی در درک یکپارچه و متداوم پیام های فیلم بوجود می آید. البته این تشویش نه به معنای گنگ بودن یا پیچیدگی خاص فیلم است که اتفاقا یکی از ویژگی های فیلمسازی منوچهر هادی که در آثار قبلی او هم شاهد هستیم ، روایت ساده و مشت باز او برای تماشاگر است که مزد آن را در تلویزیون گرفته و تبدیل به یکی از فیلمسازان جوان و مورد اقبال مخاطب شده است.

اگر به عناوینی که در این اثر به آنها اشاره شده بازگردیم با یک فیلم در اصطلاح پر از محتوا و مضمون روبرو هستیم که تمامی این تلنگرها و گوشزدها و در واقع پیام ها نیز در قالب دیالوگ و بواسطه کنش های دو یا چند نفره بازیگران منتقل می شود که باز هم با براساس سلیقه کارگردان که این نوع ارتباط با مخاطب را می پسندد ، اتفاق افتاده است. ریتم اثر نیز براساس کسالتی که در ذات قصه و شخصیت های آن وجود داشت به نظر منطقی می آمد و شاید به نوعی شاید چندتکه بودن فیلمنامه و در واقع وجود چند جهان داستانی بلاتکلیف ، متفاوت و با پتانسیل بالا همچون تقدیر، امید، جایگاه خانواده و والدین ، تکبر و خودخواهی ، تردید و خیانت ،نازایی در ارتباط حسی ، فرزندان طلاق و …  که بی واسطه شخصیت هایی را به جریان اصلی فیلم وارد کرده بود و خیلی مستقیم و عریان طرح می‌شد و می‌گذشت، کمی به انسجام کلی اثر لطمه وارد کرده بود. در مجموع «زندگی جای دیگری است» اثری متوسط از کارگردانی جوان است که قابلیت استقبال از سوی مخاطب را دارد و باز هم می توان از روایت ساده و بی‌تکلف فیلمساز بعنوان یک مزیت نام برد ، چون براحتی می توانست در یک چرخش ساده ، اثری با مناسبات پیچیده سینمای خاص اندیش با مخاطب خاص بسازد که این اتفاق نیفتاده است.

نگاهی به نقش آفرینی‌ها: به جرات باید گفت که حامد بهداد با ایفای نقش داوود در «زندگی جای دیگری است» یکی از یکدست ترین و درست ترین نقش آفرینی های خود را در سالهای حضورش در عرصه بازیگری داشته است.این بازی روان و درست را باید از طرفی هم منشعب از شخصیت پردازی خوب فیلمنامه نویسان و انتخاب و هدایت درست کارگردان دانست که بهداد را برخلاف میل قالب خود به بازی بیرونی و اغراق شده، در یک فضای آرام تر به کار گرفته است. یکتا ناصر هم که در سالهای گذشته فاصله زیادی از بازی‌های گذشته خود گرفته ،در این اثر به خوبی توانسته نقش یک زن از طبقه پایین جامعه و معتقد به شرعیات را ایفا کند.در مجموع بازی‌های این فیلم در سطح قابل قبول و مناسبی قرار دارد که می تواند یکی از فاکتورهای موثر برای جذب مخاطب به سالن های سینما برای تماشای این اثر باشد.

اکران «زندگی جای دیگری است» و حاشیه‌ها: با وجود اینکه این فیلم پتانسیل بالایی برای فروشی مناسب در سینما دارد، اما نکته‌ای باعث شد تا منوچهر هادی کارگردان این اثر از شرایط بد اکران این فیلم توسط سید امیر سیدزاده تهیه کننده به شدت گلایه کند، هر چند که تهیه‌کننده اثر هم اعتقاد دارد که تشخیص داده زمان مناسبی برای اکران این فیلم است. اما هادی معتقد است که با نزدیکی به ایام جام جهانی فوتبال و از طرفی با وجود فیلم‌های پرفروش و میلیاردی روی پرده سینماها، امیدی به اکران موفق آخرین اثرش ندارد که باید نشست و دید پس از اکران «زندگی جای دیگری است» در سینماهای کشور که از هفته گذشته آغاز شده، حرف کدام یک صادق خواهد بود. با توجه به امتیازهای فیلم و تفاوت آن با بسیاری از تولیدات سینمای ایران در سال‌های اخیر، اکران مناسب «زندگی جای دیگری است» می‌توانست به دیده شدن شایسته این اثر بینجامد.

نوشته استقبال از میهمان ناخوانده‌ای به نام مرگ/ نگاهی به «زندگی جای دیگری است» اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

به گزارش خبرنگار سوره سینما، شرایط حساس اکران فعلی در سینما و نزدیک شدن به زمان برگزاری مسابقات جام جهانی فوتبال و همچنین اختصاص بسیاری از سینماها به فیلم های پرفروش و مطرح که به اقبالی میلیاردی دست یافته‌اند، هر تهیه‌کننده و کارگردانی را برای نمایش اثر خود در سینماها مردد می‌کند. یکی از آثاری که در این شرایط و با تصمیم تهیه‌کننده و برخلاف نظر کارگردان برای اکران به سینماها آمده « زندگی جای دیگری است» به کارگردانی منوچهر هادی و تهیه‌کنندگی سید امیر سیدزاده است.

در تماسی که با منوچهر هادی داشتیم تا درباره این فیلم با او گفتگو کنیم، وی با ابراز گلایه شدید از تهیه‌کننده اثر به دلیل عملکرد نامناسب در اکران و با بیان اینکه «زندگی جای دیگری است»  فیلم من نیست، از اهالی رسانه و مطبوعات عذرخواهی کرد و به هیچ عنوان حاضر به گفتگو درباره فیلم نشد.

هادی در جملاتی کوتاه عنوان کرد: هیچ تهیه کننده‌ای در آستانه جام جهانی فوتبال و در میان فیلم‌های میلیاردی که روی پرده سینماها هستند، یک فیلم را که با زحمت فراوان در بخش خصوصی تولید شده به نمایش نمی‌گذارد.

«زندگی جای دیگری است» با بازی حامد بهداد، پارسا پیروزفر، نیکی کریمی و یکتا ناصر از اواخر هفته گذشته اکران عمومی شده است.

نوشته «زندگی جای دیگری است» فیلم من نیست/ مصاحبه نمی‌کنم اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

حبیب اسماعیلی به سوره سینما گفت: فیلم «زندگی جای دیگری است» از روز چهارشنبه سوم اردیبهشت با ۱۸ سینما در تهران روی پرده می‌رود. الان دو سالن یعنی سینما فرهنگ که سینمای سرگروه است و همچنین یکی از سالن‌های پردیس ملت ، فیلم را اکران کرده‌اند و در این یکی دو روز فروش خوبی اتفاق افتاده است. سینما فرهنگ فیلم «با دیگران» را روی پرده داشت که متأسفانه فروش بالایی نداشت و شورای صنفی از ما خواست فیلم جدید را یک هفته زودتربه سینمای سرگروه بدهیم و به همین دلیل سینما فرهنگ از روز پنجشنبه اکران را شروع کرده است.

وی افزود: در حال صحبت هستیم که فیلم را در شهرهای بزرگ مانند مشهد، شیراز و تبریز اکران کنیم. این ساخته منوچهر هادی، فیلم بسیار پرمخاطبی خواهد شد و با توجه به اینکه چهار فیلم میلیاردی نوروز تقریبا دو ماه است که روی پرده قرار گرفته‌اند، نیاز به نمایش یک فیلم جدید احساس می‌شد. مخاطب سینما تا این زمان حتما فیلم‌های قبلی را تماشا کرده و برای احترام به این توجه و علاقه، لازم بود یک اثر جدید سینمایی به ترکیب اکران اضافه شود. پردیس ملت دیشب یک سانس را به «زندگی جای دیگری است» اختصاص داده و اینطور که به ما گزارش شده استقبال خیلی خوبی صورت گرفته است.

اسماعیلی با اشاره به اینکه نیمه اول سال همیشه هفته‌های بیشتری به اکران یک فیلم اختصاص می‌یابد گفت: فیلم‌ها در شش ماه نخست می‌توانند تا ۱۰ هفته هم نمایش داشته باشند و من امید زیادی دارم که گذشته از حفظ یک کف فروش برای «زندگی جای دیگری است» به سبب استقبال خوب مردم، تا بخشی از تابستان نمایش این اثر ادامه داشته باشد. خدا را شکر سال ۹۳ را با ۴ فیلم پر فروش شروع کردیم و این فیلم می‌تواند تداوم خوبی به این جریان باشد.

فیلم «زندگی جای دیگری است» به کارگردانی منوچهر هادی، با بازی نیکی کریمی، حامد بهداد، پارسا پیروز فر و یکتا ناصر درباره مردی است که احیاگر یک بیمارستان است. او روزی متوجه می‌شود نوبت مرگش فرا رسیده و … . این فیلم سینمایی در جشنواره سی و دوم فجر به نمایش در آمد.

نوشته اکران رسمی «زندگی جای دیگری است» اواخر هفته شروع می‌شود اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.