بسته مجموعه مجموعه آثار ابراهیم فروزش شامل سه فیلم مستند ارگ بم (۱۳۵۱)، نگاه (۱۳۶۲) و نخل (۱۳۷۴) و فیلم‌های بلند سینمایی کلید (۱۳۶۴)، خمره (۱۳۷۰)، بچه‌های نفت (۱۳۸۷)، مرد کوچک (۱۳۷۶)، هامون و دریا (۱۳۸۶)، زمانی برای دوست داشتن (۱۳۸۶)، هامون و دریا (۱۳۸۶)، سنگ اول (۱۳۸۸) و شیر تو شیر (۱۳۹۰) است.

همچنین در بسته آثار کامبوزیا پرتوی ، هفت فیلم بلند سینمایی او شامل ماهی (۱۳۶۶)، گربه آوازخوان (۱۳۶۹)، گلنار (۱۳۶۷)، افسانه دو خواهر (۱۳۷۳)، ننه‌لالا و فرزندانش (۱۳۷۵)، بازی بزرگان (۱۳۶۹) و کافه ترانزیت (۱۳۸۳) که عمده آنها در سینمای کودک و نوجوان قرار می‌گیرد، ارائه شده است.

بسته مجموعه آثار ابراهیم فروزش و کامبوزیا پرتوی توسط انتشارات بنیاد سینمایی فارابی با حمایت شهرداری تهران منتشر شده و برای اولین بار در قالب فلش مموری (حافظه جانبی) ارائه شده است.

نوشته بسته مجموعه آثار ابراهیم فروزش و کامبوزیا پرتوی رونمایی شد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

در ابتدای مراسم، پس از تلاوت آیاتی از قرآن کریم توسط قاری خردسال، مهدی قربانیان، پخش سرود جمهوری‌اسلامی ایران و تیزر جشنواره سی‌وسوم، کلیپی با موضوع «کودکان و کرونا» و گزارش تصویری آماده‌سازی پیش از آغاز مراسم برای حضار در سالن نمایش داده شد.

سپس موسیقی افتتاحیه مراسم با نت‌های برگزیده‌ای از کارتون‌ها و مجموعه‌های تلویزیونی کودکان و نوجوانان، با نواختن آکاردئون توسط سردار سرمست و فلوت توسط شقایق صادقیان اجرا شد.

در ادامه با حضور گروه مجریان روی صحنه مراسم رسماً آغاز شد. اجرای این مراسم را زوج نیما کرمی و زینب زارع با همراهی دو فرزندشان – نیل کرمی و محمد کیامهر کرمی- عهده‌دار بودند.

کرمی با عرض سلام به حاضران در سالن، آرزو کرد که جشنواره کودکان و نوجوانان همیشه پر از برکت و خیر برای ما باشد.

او همچنین گفت: ما امروز به همراه خانواده روی صحنه آمدیم که بگوییم این سینما متعلق به خانواده ا‌ست و باید در کنار هم به تماشای فیلم بنشینیم.

زینب زارع هم به خاطرات دوران کودکی و تماشای فیلم «گلنار» اشاره کرد و گفت: امیدوارم بچه‌های امروز هم به تماشای فیلم‌هایی مثل «گلنار» بنشینند و شاهد تولید فیلم‌های فاخر در این حوزه باشیم.

در ادامه، نیما کرمی از دبیر جشنواره دعوت کرد که برای سخنرانی روی صحنه بیاید.

علیرضا تابش دبیر سی و سومین جشنواره بین‌المللی فیلم‌های کودکان و نوجوانان در ابتدا با سلام به فعالان و دست‌اندرکاران سینمای کودکان و نوجوانان و حاضران در سالن بیان کرد: امسال استاد «کامبوزیا پرتوی» و «ابراهیم فروزش» اجازه دادند که بزرگداشتی به مناسبت آن‌ها برگزار کنیم.او در ادامه متنی را درباره ابراهیم فروزش قرائت کرد.

دبیرسی‌وسومین جشنواره بین‌المللی فیلم‌های کودکان و نوجوانان گفت: نام ابراهیم فروزش زمانی در سینمای کودک و نوجوان ایران طنین‌انداز شد که از کودکان در خانه مانده‌‫ای گفت که بزرگترها به اجبارِ شرایط زندگی، فراموش‫شان کرده بودند. او راوی داستان آن‫ها شد که سرشار بود از سادگی، صداقت و معصومیت کودکانه. داستانش چنان بر دل نشست که وقتی او سراغ یک خمره در مدرسه‫ای روستایی رفت، فیلم‫هایش تبدیل شد به یک بازی کودکانه، جمعی که بزرگتر‫ها هم در آن شریک بودند.

وی ادامه داد: این‫گونه مرز میان دنیای بزرگترها و کودکان چنان ظریف و نادیدنی شد که انگار بزرگترهای فیلم‫های او بخشی از این دنیای کودکانه‫ پرهیاهو بودند. دنیایی پر از رنگ که آدم‫های قصه فقط قدشان بزرگ شده بود، اما هم‌چنان کودکانی بودند که هنوز نتوانسته بودند از ریشه‫‌های کودکی خود دل بکنند.

تابش ابراهیم فروزش را دارای چشمانی تیزبین و قلبی رئوف دانست که ساده‫ترین سوژه‫‌های کودکانه را به سینمای ناب بدل کرد و اظهار داشت: این‌ها همه، از او پدربزرگی دانا و مهربان ساخت که بچه‌ها دوست دارند دورش را بگیرند و شنونده‫ قصه‫‌هایی باشند که قهرمانش یا مردی کوچک بود که بار یک خانه را به دوش گرفته یا بچه‌‫های نفت که در دنیای واقعیت‫ها باید با خیال به ماجراجویی‫های کودکانه‫‌شان معنی دهند. این همه، از فروزش مردی ساخته که گویی از دنیای بزرگ‫ترها آمده تا نماینده‫ امیدها و آروزهای بچه‫‌هایی باشد که از چشم دور مانده‫اند.

این مدیر سینمایی با بیان اینکه «ابراهیم فروزش» در طول این سال‫ها، در تصویرسازی از روابط والدین و فرزندان همیشه جانب بچه‌‫ها را گرفته، ادامه داد: هر چند هم‌چون ریش سفیدی جلوه می‫کند که حرفش در دنیای بزرگ‫ترها هم خریدار دارد. از این رو او این بخت را داشته که دائم میان این دو دنیا در حال تردد باشد. گویی او همان خط رابطی است که می‫باید نقطه‫ اتصال این دو دنیا را هم‌چنان زنده و پابرجا نگه دارد.

مدیرعامل بنیاد سینمایی فارابی تصریح کرد: به همین دلیل است با دیدن فیلم‫های او، دنیا جای امن‫تر و شادتری برای زندگی است. شرارتی هم اگر هست آن‫قدر نیست تا فروزش نتواند قصه‫های بازارش را برای‫مان نقالی کند یا از زمانی برای دوست داشتن بگوید که در دنیای بزرگ‫ترها زود فراموش می‫شود یا از شیر تو شیری بگوید که در یک روستا به دور افتاده برای به کرسی نشاندن آنچه اهالی روستا را به گروهی کودک لجباز شبیه می‫کند.

او سینمای فروزش را دنیایی پر از سر و صدا و ماجرا و قصه عنوان کرد و گفت: یک دنیای روستایی‫وار که اهالی‫اش فرصت آن را یافته‫اند کمی کودک باشند و کمی از این کودکی را به مخاطب نشسته آن‫سوی پرده هدیه دهند.

تابش همچنین درباره «کامبوزیا پرتوی» بیان کرد: در سینمای ایران اگر دنبال قصه‫‌نویس بگردیم، کسی که بر فنون داستان‫سرایی چنان مسلط باشد که بتواند ما را پای پرده‫‌ی نقره‫ای سینما نگه دارد، یکی از شاخص‫ترین‫شان بی‫شک کامبوزیا پرتوی است. ردپای این قصه‌‫نویس آوازه‫‌خوان سینمای ایران را در همه ‫جای سینمای ایران می‫توان دید، از فیلم‫های جشنواره‫ای تا فیلم‫های پرمخاطب، اما او بی‫شک با سینمای کودک بود که شروع کرد و با همین سینما بود که به اوج و بالندگی حرفه‫ای خود رسید. در حقیقت او رازهای دل خود را در همین سینمای کودک بود که با ما در میان گذاشت. او نقال جادوگری است که همیشه چیزی در آستین برای سرگرم کردن ما دارد.

او ادامه داد: در دایره ناتمام نبود قصه‌ خوب، شاید او همان قطعه‫‌ ناتمامی است که آمده تا این سینما را کمی جان و روح دهد. برای اینست که وقتی پای او به میان می‫آید ماهی شب عید سفره‫‌ هفت سین، رنگ کودکی می‫گیرد یا شیرک، نشان همه‌‫ نوجوانانی می‫شود که آماده‌‫اند تا همه‫ گرازهای مهاجمی که سرزمین خیال را هدف قرار گرفته‌‌اند بیرون کنند. به مدد همین توانایی است که داستان خانه در انتظار ماند‫‌گان مصیبت دیده‫ جنگ، این اندازه سرشار از اکسیری چون جستجو می‫شود. چیزی که می‫توان آن را جان‫مایه سینمای کامبوزیا پرتوی دانست. حتی وقتی داستان گلناز یا گربه آوازه ‌خوانی دوره ‫گرد را روایت می‫کند یا حتی زمانی که در بازی بزرگان و در گیر و دار جنگی نابرابر، باید معنایی برای زندگی شخصیت‫های کودک خود بیابد.

تابش با بیان اینکه در موردش می‫گویند شاید او اکسیری کشف کرده که همچون پسربچه‫ای خلاق و باهوش جلوه کند، با این که به ظاهر قد و قامت بزرگ‫ترها را دارد، افزود: شاید هم دلیل لبخند مهربان همیشگی او همین باشد. او راوی دنیایی است که ما در قیل و قال زندگی گمش کرده‌‫ایم. او نگهبان تصاویری است که شادی دنیای کودکی را در سیاه‫بارترین دوره‫ زندگی ما معنی می‫کند. تصاویری آن‫قدر زنده انگار همین تازگی از دنیای خیال به دیار ما آمده‫اند با وجود کسانی چون او، دنیای شلوغ ما جای زیباتری برای زندگی است، جایی برای دیدن همه‫ آنچه که خودمان را از لذت تماشایش محروم کرده‫ایم و این مگر همان راز اکسیر سینما، این فانوس خیال جادویی نیست؟

دبیر سی‌وسومین جشنواره بین‌المللی فیلم‌های کودکان و نوجوانان در پایان از کسانی که به مناسبت برگزاری این دو بزرگداشت در سالن حاضر بودند و دو استاد گران‌قدر سینما که این مراسم به افتخار آن‌ها برگزار شده بود تقدیر و تشکر کرد.

در ادامه کلیپ بزرگداشت کامبوزیا پرتوی، ساخته مجید توکلی برای حاضران به نمایش درآمد و مجری از این استاد خاطره‌ساز برای کودکان دهه شصت دعوت کرد که روی صحنه بیاید و او با نواخته شدن آهنگ خاطره‌انگیز «گلنار» پا به صحنه گذاشت.

* کامبوزیا پرتوی: هر مجموعه‌ فرهنگسازی لازمه این کشور است

کامبوزیا پرتوی با بیان اینکه از چند شب قبل فکر می‌کردم امروز باید چه بگویم و از چند نفر  باید تشکر کنم، بیان کرد: از کسانی که این مدت به من دلگرمی دادند ممنونم. از نسرین مرادی همسرم که برایم یک شانس در زندگی بوده سپاسگزارم. همچنین از آقای تابش برای اینکه اجازه ندادند امسال جشنواره تعطیل شود و آن را در این شرایط برگزار کردند تشکر می‌کنم. هر مجموعه فرهنگسازی لازمه این کشور است و بازهم از شما ممنونم.

سپس دیانا طباطبایی هنرمند خردسال به افتخار بزرگداشت کامبوزیا پرتوی به اجرای قطعه‌ای زیبا با فلوت پرداخت.

در ادامه مراسم، علیرضا تابش و رسول صدرعاملی برای تقدیر از پرتوی روی صحنه حضور یافتند.

صدرعاملی با بیان اینکه برای من امشب، شب عجیبی است گفت: بیش از سی سال همکاری با کامبوزیا داشته‌ام و بسیار مدیون او هستم. هیچ چیز بهتر از قدرشناسی نیست و از بنیاد سینمایی فارابی برای برگزاری این مراسم ممنون هستم.

او در ادامه با تاکید بر اینکه باید در سینما همدل بود، افزود: زمانی که ما بتوانیم بخل و حسادت را کنار بگذاریم، با همدلی در کنار هم قرار بگیریم و با هم همکاری کنیم موفق خواهیم بود. صدرعاملی ابراز امیدوارم کرد که بغض دست از سر سینمای ایران بردارد و گفت: ما در سینما باید همیار و قدرشناس یکدیگر باشیم. من به کامبوزیا پرتوی بابت این همدلی و همکاری که با من داشته مدیون هستم. او سرنوشت من را دگرگون کرد و تا ابد قدردان او خواهم بود.

در این بخش، از بسته مجموعه آثار این کارگردان به همراه یک سبد گل رونمایی شد و لوح یادبودی به او تقدیم شد. سپس تابلوی عکس بزرگداشت کامبوزیا پرتوی منقش به امضای او شد.

* ابراهیم فروزش: امید که روزهای بهتر از راه برسد

در ادامه مراسم بزرگداشت جشنواره سی و سوم، برای برگزاری بزرگداشت ابراهیم فروزش از او برای آمدن روی صحنه دعوت به‌عمل آمد و تارا رستمی هنرمند خردسال به افتخار او به نواختن ویولن پرداخت.

فروزش در ابتدای صحبت‌هایش به زحمات تابش و همکارانشان برای برگزاری جشنواره سی‌وسوم اشاره کرد و افزود: من امسال افتخار داشتم جزو داوران باشم و آثار امسال امیدوارکننده بود که این موضوع کار ما را برای انتخاب سخت می‌کرد.

او با آرزوی سلامتی هر چه زودتر برای کامبوزیا پرتوی به سال‌ها آشنایی‌اش با این هنرمند گرانقدر و عزیز اشاره کرد.

فروزش با اشاره به تجربه ۵۰ ساله‌اش در سینما از اکبر عالمی، خسرو سینایی و محمدرضا شجریان یاد کرد و گفت: واقعا چه کسانی قرار است جای این عزیزان را بگیرند. امیدوارم این گرامی‌داشت‌ها برای اساتید این عالم در زمان حیاتشان برگزار شود. در این روزگار که همه خانه‌نشین شده‌اند و سینماها بسته هستند، افسوس می‌خورم که چرا نمی‌توانم کار کنم.

این کارگردان با اشاره به فعالیت‌های کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان در ارتقای سینمای کودکان و نوجوانان، خاطرنشان کرد: کانون بزرگان بسیاری را پرورش داد و سینمای ایران را به دنیا شناساند.

فروزش در پایان با ابراز امیدواری نسبت به تداوم برگزاری جشنواره کودکان و نوجوانان، آرزو کرد روزهای بهتر برسد و این روزهای سخت هر چه زودتر به اتمام برسد.

* منوچهر شاهسواری: باید بدانیم با این نسل چگونه باید سخن گفت

در ادامه دبیر جشنواره با همراهی منوچهر شاهسواری، مدیرعامل خانه سینما، برای تقدیر از این کارگردان با سابقه روی صحنه حاضر شدند.

شاهسواری گفت: این نسل با همه دردناکی‌هایش خبر از فردایی متفاوت می‌دهد و نیازمند قصه‌ها و روایت‌های جدید هستیم. آقای فروزش شما به درستی اشاره کردید که باید بدانیم با این نسل چگونه باید سخن گفت و با وجود کسانی مثل شما این راهگشایی‌ها بهتر فراهم خواهد شد.

در پایان این بخش از بسته مجموعه آثار این کارگردان در قالب سبد گلی زیبا رونمایی شد و فروزش نیز پس از دریافت لوح یادبود، عکسی که به مناسبت بزرگداشت او آماده  شده بود، امضا کرد.

واروژ کریم‌مسیحی، رسول صدرعاملی، پوران درخشنده، غلامرضا موسوی،  نادره ترکمانی، منوچهر شاهسواری، محمدرضا عرب، محمدعلی نجفی، سیامک زمردی‌مطلق، محسن امیریوسفی، حسن آقاکریمی، حبیب ایل‌بیگی، امیر مشهدی عباس و مجید توکلی از جمله مهمانان حاضر در این مراسم بودند که با حضور حداقلی مدعوین و با رعایت فاصله‌گذاری اجتماعی و پروتکل‌های بهداشتی در روز پنجم جشنواره سی و سوم برگزار شد.

نوشته آیین بزرگداشت کامبوزیا پرتوی و ابراهیم فروزش برگزار شد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

در ابتدای مراسم یزدان عشیری در خصوص اهداف این برنامه گفت: این نشست با هدف هم اندیشی پیرامون موضوعات مهم سینمایی طراحی شده است. حوزه سینمای کودک یکی از پرچالش‌ترین عرصه‌های سینمای کشور است و شاید اغلب کارشناسان و سینماگران بر این باورند سینمای کودک می‌تواند خانواده‌ها را به سالن‌های سینمایی بکشاند و رونقی برای سینما ایجاد کند و با پویایی گیشه‌ها، بازدهی اقتصادی خوبی هم برای این عرصه فراهم شود.

وی افزود: این سینما به دلیل سروکار داشتن با موضوعات سنی خاص و حساس به ویژه در تحکیم بنیان‌های فکری و عاطفی آینده سازان کشور بیشترین کارکرد تربیتی و آموزشی و پند آموزی را در کنار سرگرمی‌و تفریح دارد. تعدد متولیان در این حوزه بسیار است. از جمله: سازمان سینمایی، بنیاد فارابی، کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان- آموزش و پرورش- و بسیاری از نهادها و NGO ها و حتی شورای عالی انقلاب فرهنگی، با این حال- اهمیت و ضرورت توجه به سینمای کودک به نسبت متولیان متعددش و شعارهای داده شده در فرآیند محصولات خیلی قابل درک و مشاهده نیست.

عشیری خاطرنشان کرد: بارها بر تعطیلی جشنواره کودک تاکید شده درحالی که کاستی‌های موجود در سینمای کودک به معنای تعطیلی و کنار گذاشتن جشنواره‌اش نیست ولی برگزاری این رویداد با سازو کاری ضعیف با ۷ فیلم دست و پا شکسته و نحیف مطلوب نیست. اساسا- جشن و جشنواره مانند جشن‌های باستانی ایران در فصل خرمن چینی محصول و برداشت صورت می‌گرفته اما زمانی که ما محصول خوب نداریم برگزاری جشن خرمن چینی برای سینمای کودک نیز بی‌معناست.

حال سینمای کودک بسیار بد است

وی عنوان کرد: برغم ضرورت توسعه سینماهای کشور بویژه برای کودکان و نوجوانان متأسفانه سالن‌های مختص این گروه‌های سنی و استانداردهای آن‌ها نداریم. در این میان حوزه هنری به عنوان یکی از متولیان دغدغه‌مند اقداماتی را در طرح‌های توسعه‌اش برای سینمای کودک و نوجوان در برخی استان‌ها ‌عملیاتی کرده است. حتی در تهران نیز سینمای ویژه کودک نداریم. در حالی که به طور کلی حال سینمای ایران خوب نیست اما حال سینمای کودک بسیار بد است. سینمای کودک نیاز به کمک سرآمدان و پیشکسوتان این عرصه دارد تا با هم اندیشی و طرح مسئله کمکی به بهبود این سینما شود. مسئولان و مدیران سینمایی به دلیل درگیری با ترافیک مشکلات گوناگون حواس شان به این سینِما نباشد.

سپس ابراهیم فروزش با اشاره به روند شکل گیری سینما و جشنواره فیلم‌های کودکان و نوجوانان گفت: وقتی سینمای کودکان و نوجوانان شکل گرفت شاید سن بعضی از فعالان امروز در این عرصه به آن سالها نرسد اما ما بوده‌ایم و تجربه کرده‌ایم. همزمان با شکل گیری سینمای کودکان و نوجوانان، اثری از مراکزی نظیر: کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان نبود و بعد از مدت زمان طولانی از شکل گیری این سینما و تنومند شدن این نهال، در سال ۱۳۴۴ شاهد تاسیس این کانون بوده‌ایم. این جشنواره در آن سالها یکی از پر رونق‌ترین جشنواره‌های جهان و گروه الف بوده. در واقع سینمای روز آن زمان به فیلم‌های فارسی تعلق داشته است اما با این حال از این سینِما هم بسیار استقبال می‌شده و سالن‌ها ‌را از مخاطب پر می‌کرده است.

سینمای کودک نیاز به حمایت ویژه دارد

وی افزود: بعد از رونق فعالیت کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان در اواخر سال ۴۹ تازه امور سینمایی کانون پا گرفت که با ۴ فیلم انیمیشن و ۳ فیلم زنده، وارد جشنواره شده بودیم. در واقع این جزو اولین فیلم‌هایی بود که در زمینه کودکان تولید شد چرا که در این زمان فیلم کودک معنایی نداشت. در این سالها تولید درسینما کودک شروع شده و ما وارد عرصه ای جدی‌تر از تجربه شدیم. بنابراین بستر برای شناخت بچه‌ها ‌از سینمای کودک و مراکز فیلمسازی کودکان فراهم و سینمای کودک به معنای واقعی پا گرفت. این جای سوال دارد که چرا در زمانی که جمعیت ایران در آن سال‌ها ‌بین ۲۵ تا ۳۰ میلیون بوده است، با وجود امکانات کم، استقبال چشمگیری از فیلم‌ها ‌صورت می‌گرفته اما سینمای کودک امروز به نسبت ۸۵ میلیون جمعیت چه از نظر تولید و چه از نظر پخش به آن شکل مورد توجه نیست؟ در حالی که ما نیروهای خلاق زیادی داریم.

کارگردان فیلم معروف «کلید» عنوان کرد: در حال حاضر عامل بازدارنده ما در این عرصه حمایت مالی و معنوی از سینمای کودک است. نیروهای معنوی و فعال ما در این زمینه زیادند و فعال عمل می‌کنند. سینمای کودک نیاز به حمایت ویژه مالی دارد، بخش خصوصی حق دارد برای فیلمی‌سرمایه‌گذاری کند که به بازگشت پولش امیدوار باشد اما همین بخش وقتی ضرر می‌کند به سراغ کارهای دیگر می‌رود.

وی اظهار داشت: این را هم باید بگویم که این سینماداران هستند که به سینماگران جهت می‌دهند تا چه فیلمی‌بسازند که صندلی‌های سالن پر شود این در حالی است که ۵۱ درصد از جبران هزینه از این طریق است در شرایطی که تهیه کننده تقریبا یک چهارم از هزینه را می‌تواند باز گرداند.

چرخ زنگ زده سینمای کودک و نیاز به حمایت دولت

وی با تاکید بر حمایت‌های گذشته از سینمای کودک و نبود دغدغه برای بازگشت پول یادآور شد: در حال حاضر در موقعیتی هستیم که سینمای کودک از یاد رفته است و خانواده‌ها ‌با دیده تحقیر به فیلم‌های کودک و نوجوان نگاه می‌کنند. برای اینکه این چرخ زنگ زده راه بیافتد دولت باید کمک کند، پول بگذارد، حمایت‌ها ‌را تصویب کند و به این سینما رونق دهد چرا که بخش خصوصی هیچ یک از این حمایت‌ها ‌را بدون منفعت خود در نظر نمی‌گیرد. بنابراین حمایت دولتی باید سالیان دراز ادامه داشته باشد تا فیلم‌هایی ساخته شود و مردم با این سینما آشتی کنند نه اینکه فیلم‌ها ‌را در بخش مرده ضایع کنند. معتقدم دولت باید سینماهایی را برای کودکان بسازد و مردم آرام آرام متوجه این سینما شوند. بخش دیگر مربوط به تکنیک است که از آن بسیار عقب هستیم. ماهواره‌ها ‌و فضاهای مجازی به پیشرفتی رسیده است که ما از ان عقب مانده‌ایم. باید ببینیم در دنیا چه می‌گذرد آیا بچه‌های ما رغبت می‌کنند فیلم‌های ما را ببینند؟

در ادامه وحید نیکخواه آزاد در پاسخ به ابراهیم فروش اظهار داشت: این چیزی که شما می‌گویید درست و صحیح است و خیلی‌ها ‌به آن معتقد هستند اما نقطه نظر مقابلی وجود دارد که می‌گوید این بلاهایی که بر سر سینمای کودک آمده به خاطر حمایت دولت است. ما نمی‌توانیم بگوییم تمام این چرخه طبق نظر ما پیش برود در حالی که سینمای ایران درست یا غلط دارای مناسباتی است. امروز صاحب اختیار وجه اقتصادی سینما، سینمادار است، او تنها کسی است که خوب یا بد را مشخص کرده و در عمل نشان می‌دهد که چه چیزهایی باید ساخته شود. بازخوردها بر ادامه فیلم و رفتار فیلمساز تاثیر می‌گذارد. برخی معتقدند دهه ۶۰ دوران طلایی سینمای کودک است در حالی که در گذشته مواردی داشته‌ایم که فیلم بازخورد خوبی نداشته در شرایطی که به آن فیلم جوایز زیادی تعلق گرفته و سوبسیت‌های بسیاری نیز به آن اختصاص داده شده بود. سینمای کودک ما به دنبال آثاری همانند کلاه قرمزی و شهر موش‌ها ‌است و از اکران آن حمایت می‌کند. عده ای می‌گویند سوبسیت‌های دولتی حاشیه امنی برای فیلمساز است و اشتیاق فیلمساز را بیشتر می‌کند.

اختصاص سوبسید دولتی حاشیه امن ایجاد می‌کند

وی عنوان کرد: سینماداران از هر چیزی که با استقبال خوبی مواجه شود، حمایت می‌کنند بنابراین با سینمای کودک نه عقد و اخوت دارند و نه پدرکشتگی. اختصاص سوبسیت دولتی به سینمای کودک، حاشیه امنی را برای فیلمساز ایجاد می‌کند که فیلمساز دیگر به فکر بازگشت پول خود نیست. بهشتی همیشه می‌گفت سینمای کودک در آن دوران یک مغازه پنج دهنه بود اما حالا به یک زیرپله تبدیل شده و تنها راه نجات این موفقیت از لحاظ اقتصادی است. از قضای روزگار ما با بچه‌هایی طرف هستیم که سرگرم کردن آنها یک هدف بزرگ است. در دهه ۶۰ آقای پرتوی در سن ۳۲ سالگی «گلنار» را ساخت. چگونه است که یک فرد ۳۲ ساله که هیچ پشتوانه سینمای تجاری کودک نداشته، تشخیص می‌دهد چنین فیلمی‌بسازد و موفق شود اما حالا بعد از سی و چند سال کسی پیدا نمی‌شود که چنین فیلمی ‌بسازد. ناگفته نماند در این دوران فیلم‌هایی موفق دیگری نظیر«دزد عروسک‌ها» و «پاتال» و غیره هم وجود داشت که امروز بعد از ۳ دهه از وجود آنها محروم هستیم.

فروزش در جواب به این سوال گفت: من نیز سوال دارم که با وجود این همه پیشرفت در علم و فناوری چرا فیلمسازان ما فیلمی‌ به خوبی « گلنار» و غیره را دیگر نمی‌سازند؟ این امر نیاز به بررسی دارد.

سینما در دهه۶۰ در نشاط اجتماعی تأثیر داشته است

جعفر گودرزی در این بخش گفت: می‌گویند دهه ۶۰ و دهه هفتاد اوج طلایی سینمای کودک بوده است که به مرور به وضعیت اسف باری رسید. باید عنوان کنم بعد از انقلاب و جنگ مسئولان ۲ رویکرد سینمای جنگ و کودک و نوجوان را پیگیری می‌کردند و تنها روزنه‌ای که می‌شد شادی را نشان داد از طریق سینمای کودک بود چرا که این سینما نقش تعیین کننده‌ای در نشاط اجتماعی داشته است و سینمای دفاع مقدس در مسیر دیگری حرکت کرد. در آن دوره مسئولانی که تعیین کننده بودند، بچه کوچک داشتند و سینمای کودک برایشان مهم بود ولی گویا با بزرگ شدن فرزندانشان یک مقدار رها شدند و دیگر این سینما برایشان اهمیتی ندارد چرا که در آن سالها به این سینما اعتقاد جدی‌تری داشته‌اند. از سوی دیگر از دهه هفتاد به بعد فیلم‌های اجتماعی روی کار آمدند و سینمای کودک رها شد در واقع سینمای کودک در آن دوران عرصه‌ای برای تجربه بود و متاسفانه با وجود آثار خوب، فیلمسازان آن را رها کردند و رفتند. معتقدم فیلم‌هایی هم که ساخته می‌شود در همین مرحله مانده و به اکران نمی‌رسند.

با تکرار ساخت فیلم‌های دهه ۶۰ مخالف هستم

سیدجواد هاشمی‌ یادآور شد: مدت هاست زمانیکه همه درباره فیلم کودک صحبت می‌کنند از دهه۶۰ مثال می‌زنند و فیلم‌هایی مثل «دزد عروسک‌ها ‌» و «گلنار» را یادآوری می‌کنند در حالی که باید آن دوران را رها کرد. این چه مقایسه‌ای است؟ هرچند من آرزو داشتم «گلنار» را بسازم ولی در دوران جدید اصلا نباید از آن فیلم‌ها ‌ساخت. باید به دنبال فیلمی ‌پاک و دلنشین بچه‌ها ‌بود. من می‌گویم باید دهه ۶۰ را فراموش کنیم چون بچه‌های الان با بچه‌های دهه ۶۰ تفاوت دارند و زمانه‌ای نیست که درباره آن حرف بزنیم بنابراین باید ببینیم چرا به سینما نمی‌روند؟

بنظرم فیلم کودک باید شتر، گاو، پلنگ باشد

این کارگردان با اشاره به «شهر موش‌ها» و «کلاه قرمزی» بیان کرد: من کاملا با حرف نیکخواه مبنی بر تکرار ساخت فیلم‌های دهه ۶۰ مخالف هستم. بنده «شهر موش‌ها» را ۲ بار دیدم یک بار رو به پرده دیدم که اصلا فیلم خوبی نبود و این را محکم به مرضیه برومند گفتم و یک بار هم رو به بچه‌ها ‌دیدم که متوجه شدم دهه شصتی‌ها ‌آن را دوست داشته‌اند. این فیلم یک پشتوانه تلویزیونی منحصر به فرد داشت که تنها فیلم بزرگسال است. «شهر موش‌ها» و «کلاه قرمزی» اصلا در زمره فیلم‌های کودک نیستند. من برای اینکه «تورنا۲» و «پیشونی سفید» را بسازم از ذهنیت خود فاصله گرفتم تا این فیلم‌ها ‌حداقل پول خود را برگردانند هرچند خیلی فیلم شاخی نشدند اما پول خود را برگرداندند. به نظرم فیلم کودک باید شتر، گاو، پلنگ باشد از همین رو فیلم من هم تلفیقی از فیلم کودک و بزرگسال بود.

وی ادامه داد: یک بار مرضیه برومند به من گفت تو خیانت کردی و نمونه خیانت تو گنجاندن آهنگ «پارسال بهار دست جمعی رفته بودیم زیارت» در فیلمت بود که منجر شد به شما رای ندهم. من گفتم خوب شد رای ندادید. فیلم شهر موش‌های شما را هم بچه‌ها ‌دوست ندارند. منظور من این است که ما باید ببینیم چه چیزی ساخته شود؟ چه شیوه‌ای بکار بندیم که بچه‌ها ‌فیلم‌ها ‌را دوست داشته باشند. من دیدم که ۲۵ درصد تماشاگران فیلم «رحمان ۱۴۰۰» کودکان بوده‌اند و این مصیبت است. باید ببینیم چگونه می‌شود عادت رفتن به سینما را به خانواده‌ها ‌برگرداند. من کمی ‌لِم آن را پیدا کردم به طوری که واقعا بچه‌ها ‌«پیشونی سفید» را دوست دارند هرچند بخش‌هایی از آن اصلا مربوط به کودکان نیست.

در سینمای کودک باید به تغذیه فرهنگی هم توجه کنیم

فروزش در ادامه عنوان کرد: آقای نیکخواه همزمان با نشان دادن فیلم «کلاه قرمزی» و تبلیغات گسترده آن، فیلم «باشوغریبه‌ای کوچک» ساخته شد که بسیار مورد استقبال قرار گرفت و پول خوبی از آن درآمد. فیلم «دونده» هم این روند را طی کرد. ما باید به فکر رسالت فرهنگی خود هم باشیم و باید ۲ وجه را در نظر گرفت یعنی هم بچه سرگرم شود و پولش را در بیاورد و هم- باید دنبال چیزی باشیم که هم چرخه تولید را راه بیاندازد و هم بچه‌ها ‌را با این سینما آشتی دهد و هم بچه‌ها ‌فیلم را دوست داشته و تغذیه فرهنگی شوند. ما باید مقداری هم آبروی خود را حفظ کنیم و تنها نباید به سرگرمی ‌توجه کنیم.

نیکخواه آزاد توضیح داد: به خاطر همین است که من با «پیشونی سفید» مخالف هستم چون در قسمتی از آن می‌دیدم که آهنگ «پارسال بهار دست جمعی رفته بودیم زیارت» وجود داشت در حالی که این آهنگ اصلا با خوراک فرهنگی ما سازگار نیست و فیلم جواد هاشمی‌ خوراک فرهنگی ندارد. از سوی دیگر به نظرم ما باید برای کودکان خودمان فیلم بسازیم این در حالی است که محمدعلی طالبی می‌گوید فیلم من در هلند تدریس می‌شود ولی سهم بچه‌های ما از این فیلم‌ها ‌چیست؟ چیزی که دیده نشود و با مردم ارتباط برقرار نکنند موضوعی است که انگار اصلا وجود ندارد مهم این نیست که «باشو غریبه کوچک» و … چقدر خوب هستند مهم این است که چقدر مردم ما آن را شناخته‌اند. چیزی که با مردم ارتباط برقرار نکند انگار که در کل وجود ندارد.

گودرزی تصریح کرد: من خیلی موافق این بحث شما نیستم چون برای مثال «روز واقعه» در زمان خودش دیده نشد ولی رفته رفته مردم از آن استقبال کردند و هر سال هم به ارزش آن اضافه می‌شود.

در بخش دیگری از این نشست فروزش با انتقاد به نبود تهیه کننده خوب برای ساخت فیلم‌های کودک گفت: فرض کنید که من می‌خواهم یک فیلم خوب بسازم حالا باید به کجا مراجعه کنم؟ کدام دفتر شخصی چنین فیلمی‌ می‌سازد؟ پول و سرمایه کجاست که بتوان از آن استفاده کرد؟ ما شرایط لازم را نداریم چگونه باید فیلم بسازیم؟

به آینده سینمای کودک بسیار امیدوارم

نیکخواه آزاد در پاسخ به فروزش گفت: البته باید توجه داشت که شما اصلا فیلم‌هایی مانند «گلنار» و … نمی‌ساختید موضوع دیگری که می‌خواهم بگویم این است که من در عین اینکه منتقد جدی برای مدیریت فرهنگی فعلی سینمای کودک هستم اما به آینده نزدیک سینمای کودک بسیار امیدوار هستم. جواد هاشمی ‌۶ تا فیلم ساخته با اینکه شهرتش مربوط به پیش از ورودش به سینمای کودک است یعنی اینکه از سر ناچاری وارد این عرصه نشده است و می‌توانست بر اساس تجربه خالق فیلم‌های دفاع مقدس باشد اما دغدغه کودک دارد که موفق هم شده است. غلامرضا موسوی یکی از باهوش‌ترین و متبحرترین تهیه کنندگان است و جایی نمی‌خوابد که آب به زیرش رود. او امسال یک فیلم کودک ساخته. امام (ره) بچه‌ای در حال گریه را در بغل آدم زشتی دید که سعی در ساکت کردنش داشت، امام به مرد گفت بچه را بگذار زمین تا ساکت شود چرا که تو را دیده و ‌ترسیده است، خوشبختانه دولت سینما را زمین گذاشته است پس مطمئن باشید سه سال دیگر اتفاقات بهتری در این زمینه می‌افتد.

فروزش توضیح داد: حرف‌های که شما می‌زنید بسیار امیدوارکننده است اما باید دید در ادامه چه اتفاقی می‌افتد. خوشبین بودن به چند فیلم نمی‌تواند خیلی امیدوار کننده باشد.

نیکخواه آزاد ادامه داد: طی سه سال اخیر چند فیلم کودک اکران شده است که جریان جدیدی را نشان می‌دهد؟ این روند قطعا به روغن کاری و اصلاحات نیاز دارد.

سینمای کودک گم شده‌ است

در بخش دیگر از این نشست کاپوزیا پرتوی افزود: من همانند فروزش معتقدم که باید از سینمای کودک حمایت شود چون ما گم شده‌ایم. حداقل‌ترین حمایت ما این است که کودک یک سینما داشته باشد. در پردیس ایران مال سینمایی مختص به کودکان ایجاد شده است و پزش را به ما می‌دهند. در این سالن سعی شده شرایط خوبی برای مخاطب کودک فراهم شود. به نظرم کودکان حق دارند سینمایی داشته باشند این کار مصداق بارز حمایت از سینمای کودک است. «باشو غریبه‌ای کوچک» تماشاچی داشته است یا نه برای من بسیار دردآور است چرا که این فیلم باید برای سینمای آینده ما به یادگار بماند.

سینمای کودک نیازمند بودجه‌ مصوب مجلس است

وی توضیح داد: چیزی با ان شاالله و ماشاالله درست نمی‌شود چهل سال می‌گذرد و در جلسات متعددی بوده‌ایم ولی کاری حل نشده. به نظرم نیازمند بودجه‌‌ای مصوب از مجلس هستیم. قدم اول این موضوع باید بر اساس مصوبه‌ای محکم برداشته شود و با نظر شورای مربوطه سپس این چرخه راه می‌افتاد به گونه‌ای که اصلا نیازی به حمایت نشود. در فسیتوال‌های دیگر به گروه سنی توجه بسیاری می‌کنند و بزرگسالان بر نوع فیلم‌ها و محتوای آن نظارت می‌کنند. ما باید فکری به حال این سینما بکنیم که تنها با مصوبه محکم امکانپذیر است.

ما کودکانمان را کوچک نگه داشته‌ایم

در ادامه پرتوی اظهار کرد: آیا ما مخاطب را تربیت کرده‌ایم؟ ما بچه‌ها ‌گفته‌ایم که باید فیلم ببیند؟ ما مخاطب به معنای واقعی نداریم و فرزندانمان را برای این رویداد فرهنگی تربیت نکرده‌ایم. باید به کودکانمان یاد بدهیم فیلم‌هایی مانند «باشو غریبه‌ای کوچک» را ببینند. فیلم‌هایی که ادبیات کودک دارند پشتوانه سینمای کودک ما هستند. ما کودکانمان را تربیت نکرده و آنها را کوچک نگه داشته‌ایم تا حدی که برای فهماندن حرف‌ها ‌و ارتباط با آن باید خم شویم. بچه‌ها ‌یاد نگرفته‌اند سر خود را بالا کنند و واکنش نشان دهند. خیلی از فیلم‌ها ‌نظیر «باشو غریبه کوچک» و «دونده» فدا شدند و جایگاه خود را در سینمای ما پیدا نکرده‌اند. امیدوارم نیاز این موضوع احساس شود و مسیری در جهت تربیت فرازندان ما را در پی گیرد.

نتیجه غفلت از کودکان حضور ساسی مانکن‌ها ‌در مدرسه‌ها است

نادره ترکمانی عنوان کرد: من به شدت معتقدم دولت وظیفه دارد از سینمای کودک در حوزه مادی و فرهنگی حمایت کند. ۲۵ سال است که کودکان را رها کرده‌ایم و نتیجه این غفلت حضور ساسی مانکن و نمونه‌های نظیر آن است اما حالا دیگر جایی برای غفلت نیست. ۲۶ درصد جامعه ما کودکان و نوجوانان است که جمعیتی بالای ۱۶ میلیون را شامل می‌شود. متولی این جمعیت کیست؟ جز تلویزیون و سینما و آموزش و پرورش مسئول این اتفاق است؟ من مخالف سالهای طلایی دهد ۶۰ هستم. این دوران گذشت و تمام شد. اگر قرار باشد تا ۱۴۰۰ مدام این روند را تکرار کنیم به جای پیشرفت به عقب می‌رویم. باید این دهه را رها کرد چرا که مدل فکری این بچه‌ها ‌فرق کرده و دیگر آن فیلم‌ها ‌را دوست ندارند. در اصل ما نزول و سقوط سینمای کودک را درک نکرده‌ایم جریان فرهنگی برای کودکان توضیح داده نشده است و حوزه فرهنگ و شناخت مسائل نسبت به اطراف تعریف نشد و بچه‌ها ‌را به حال خود رها کرده‌ایم. بارها تاکید کرده‌ام که فیلم‌هایی نظیر «رسوایی» فیلم خوبی نیست. بارها هشدار داده‌ام که از فیلم‌های خوب این ژانر توسط مدارس و آموزش و پرورش حمایت شود اما تنها فرآیند مدارس پرکردن سالن‌های نمایش خارج از توجه به موضوعیت و محتوای فیلم بوده است. برای مثال در همین تهران کودکانی وجود دارند که سالن سینما را از نزدیک ندیده‌اند. همه ما غفلت کرده‌ایم. آیا فیلم‌هایی که در حوزه کودک ساخته می‌شود را تلویزیون می‌خرد؟ آموزش و پرورش حمایت می‌کند؟ آیا شهرداری در جهت حمایت از آن بیلبوردهای تبلیغاتی خود را دراختیار این فیلم‌ها ‌قرار می‌دهد؟ سینمای کودک یک سمتی نیست و دولت باید حمایت کند. عامل این غفلت‌ها ‌هم سینماگران نیستند چون دغدغه کودک را به اندازه توان دارند و دولت هم مقصر است. این یک چرخه است و اگر قرار است این زنجیره به هم وصل نشود کاری از پیش نمی‌رود. در مواقع لزوم به جای حمایت از تولید ملی از فیلم‌های خارج از چارچوب استفاده شده و نسبت به فیلم‌های مناسب بی‌توجه شده‌اند. من همیشه منتقد آموزش و پرورش هستم که همیشه سکوت می‌کند علیرغم اینکه چهل و نهمین جشنواره فیلم رشد که به سینمای کودک اختصاص دارد و یک جشنواره قدیمی‌است ولی کاری نمی‌کند. آموزش و پرورش نتوانست عملکرد مثبتی را در حوزه کودکان و نوجوانان در برنامه خود قرار دهد و بعضا من دعا می‌کنم که کاش این سازمان نسبت به ژانر فرهنگی بی‌تفاوت بود چرا که با توجهات اشتباه به سینمای کودکان و نوجوانان ضربه زد. انگار که میل و رغبتی به این عرصه فرهنگی نداشته و آن را نقطه مقابل سیاست‌های خود می‌بیند.

هاشمی‌ در این بخش گفت: شما درباره آموزش و پرورش اشتباه می‌کنید. این سازمان موافق این حرف شما است. من سی سال در آموزش و پرورش بوده‌ام و می‌دانم که آموزش و پرورش دست وزیر نیست بلکه دست هزاران مدیر مدرسه است.

در ادامه گودرزی توضیح داد: در حال حاضر سینمای کودک و نوجوان مانند طفل سر راهی و بچه طلاق است که کسی مسئولیت آن را قبول نمی‌کند و اگر قبولش داشتند قطعا اتفاقات خوبی می‌افتاد.

سپس ترکمانی اظهار کرد: اگر ما یک شورای عالی فرهنگی داشتیم قطعا سینمای کودک بخشی از آن بود و مراکزی که عنوان کودک و نوجوان را یدک می‌کشند باید به مصوبات مطرح شده در شورای عالی عمل کنند اما متاسفانه همه این مسئولیت‌ها ‌را از دوش خود برداشته و بر گردن دیگری می‌اندازند. حتی جشنواره کودک و هر حوزه‌ای که به سینمای ما کمکی کند جزو تعهدات فرهنگی هر یک از ما است و من اولین کسی هستم که این مسئولیت را بر گردن خودم می‌دانم. در کشور ما همه چیز مدیرمحور است اگر اولویت مدیری سینمای کودک باشد پیشرفت می‌کنیم در غیر این صورت پسرفت در انتظار ماست.

وی در ادامه با اشاره به داوران کودک و نوجوان جشنواره فیلم‌های کودکان و نوجوانان توضیح داد: در جشنواره فیلم‌های کودکان و نوجوانان داوران کودکی که به فیلم قطار آن شب رای دادند کاملا آموزش دیده بودند که باید همانند بزرگسالان فیلم را ببینند یعنی چه که می‌گویند شما کودک هستید.

سپس هاشمی‌اظهار کرد: اصلا به این فکر نکنید که در کشور ما اتفاقات با طبقه بندی علمی ‌و فرهنگی پیش بروند چرا که کشور ما در حوزه فرهنگ دست هزاران نفر اداره می‌شود و این خود سینما را تعطیل می‌کند. برخی به سلیقه خود کارها را انجام می‌دهند در این مملکت نمی‌شود حتی برای یک مدیر مدرسه تعیین تکلیف کرد که بچه‌ها ‌را به سینما ببرند. نه فقط آموزش و پرورش بلکه در همه ارکان و همه تشکیلات قوانین به صورت خودسر انجام می‌شود. مدیران خود فیلم‌هایی را که می‌پسندند برای دانش آموزان تجویز می‌کنند پس سینمای کودک به معنای آنچه که برای اهالی فرهنگی پسندیده است پیش نمی‌رود.

حوزه هنری تنها جایی است که درد فرهنگی دارد

وی با اشاره به لزوم ساخت فیلم پاک گفت: همکاری با حوزه هنری به نفع فیلمسازان است و در کلیت تنها جایی است که درد فرهنگی‌اش بیشتر از بلیتی است که در گیشه‌هایش می‌فروشد اما در جزئیات مشکلاتی دارد. با اینکه سینمای آزادی موقع اکران فیلم به من ظلم کرده ولی معتقدم حمایت حوزه هنری به من کمک بسیاری کرده است. من با نیکخواه بسیار موافق هستم چرا که باید بچه را زمین گذاشت تا خودش آرام شود.ما چاره ای جز ساخت فیلم پاک نداریم فیلم من پاک بوده چرا که سه عنصر فرح و شادی، آموزش و تربیت را داشته است اما شما هم هر کاری انجام بدهید تا زمانی که پدر و مادر از فیلم خوشش نیاید از آن فیلم استقبال نمی‌شود. من خواهش می‌کنم درباره این حرف بزنیم که چه فیلمی ‌بسازیم که بچه‌ها ‌دوست داشته باشند در این صورت است که سینمادار، آموزش و پرورش و مدیر مدرسه از فیلم استقبال می‌کنند. فیلم «کلید» فروزش، کلید خیلی از قصه‌های تاریخ سینمای کودک بوده است بنابراین باید به متن فیلم‌ها ‌توجه شود تا سینمای کودک رشد کند.

گودرزی عنوان کرد: من با نظر خانم ترکمانی کاملا موافق هستم و درست است که باید از سینمای کودک حمایت همه جانبه شود چرا که بخش خصوصی وارد این قضیه نمی‌شود. در دهه ۶۰ فیلم‌های کودک سرگروه داشتند و این موارد به سینمای کودک رونق می‌داد. سی و دو دوره جشنواره برگزار شده ولی کاش هر سال در کنار برگزاری جشنواره، یک سینمای کودک هم می‌ساختیم تا امروز، ۳۲ تا سینمای کودک داشته و برای اکران جر و بحث نمی‌داشتیم. من نمی‌دانم چرا فیلمسازان ما دچار پیچیدگی شده‌اند. از آن زمانی که سادگی و شیرینی را از سینمای کودک گرفتیم این اتفاقات برای سینمای کودک رخ داد چرا که بچه‌ها ‌قادر به فهم مسائل پیچیده نیستند و باید با سادگی با آنها حرف زد تا هویت سینمای کودک بازگردد. به طور کلی معتقد هستم در سینمای خود به عرصه تولید محتوای ارزشمند نیازمندیم و این روش می‌تواند سینما را در مسیر اصلی خود قرار دهد. ضمن اینکه چرا از عنصر تخیل از فیلم‌هایمان استفاده نمی‌کنیم در حالی که کودکان ما به ان احتیاج داشته و می‌تواند راهگشا و ما را به این دنیا نزدیک کند. تا همخوانی مابین این عناصر ایجاد نشود ما از کوکانمان عقب هستیم در حالیکه این قشر خود صاحب نظری در عرصه رسانه هستند.

ترکمانی بیان کرد: باید فیلمسازان به کودکان نزدیک شوند و ارتباطی تنگاتنگ ایجاد شود تا اتفاقات خوبی در این حوزه رخ دهد. فیلم کودک به فانتزی نیاز دارد.

هاشمی‌ بیان کرد: در سال ۱۳۹۱ فیلم «پیشونی سفید۱» و یا «اختاپوس»، به فروش بالایی رسید. در حالی که در آن فصل پاییز همزمان ۲۵ فیلم در حال پخش بوده و ۷ فیلم با هم اکران شد اما ما پرفروش‌ترین فیلم بوده‌ایم واین برای فیلمساز بهترین اتفاق است. با این حال سی دی این فیلم بسیار فروش داشت و با فروش ۳۰۰ هزاری آن روبرو شده‌ایم و بعد از ۶ سال ۴۰ هزار سی دی دیگر تولید و به فروش رسید این نشان می‌دهد که بچه‌ها ‌فیلم را دیده‌اند. سریال «هشتگ خاله سوسکه» هم در سینمای خانگی فروش خوبی داشته است پس باید گفت فیلم کودک مخاطب دارد اما خانواده‌ها ‌آنها را به سینما نمی‌آورند. بچه‌ها ‌قدرت این را ندارند تنهایی به سینما بروند. بنابراین به اشتباه نگوییم که بچه‌ها ‌طرفدار فیلم کودک ایرانی نیستند آنها حتی نازل‌ترین فیلم‌های کودک را هم می‌بینند. در این شرایط فیلمسازان باید برای ساخت فیلم‌های خوب تلاش کنند ما در اصل دغدغه اینکه بچه‌ها ‌فیلم‌ها ‌را نمی‌بینند نداریم بلکه دغدغه ما این است که سالن‌های سینمای ما پر نمی‌شود و باید به دنبال علت آن باشیم.

این کارگردان در بخش دیگر از صحبت‌هایش توضیح داد: ما دیکتاتوری اندیشه‌ها ‌داریم. در شورای تخصصی فیلمنامه کودک فارابی گروهی هستند که می‌نشینند و اندیشه‌های فیلمنامه نویسان را دیکتاتوری می‌کنند و می‌گویند آنچه را که ما می‌خواهیم، را باید بسازید. این روال در سازمان سینمایی و دیگر ارگان‌های مربوطه ادامه دارد غافل از اینکه ما با این روش هرگز به مدینه فاضله نمی‌رسیم. اگر قرار باشد فیلم‌هایمان را دولتی بسازیم به سرنوشت ۵۳ فیلم مانده در کشوهای فارابی دچار می‌شویم چرا که دیکتاتوری ساخته و تولید می‌شوند و هرگز به هدف اصلی نخواهد رسید. من به آقای تابش پیشنهاد داده‌ام که شوراهای فارابی را برداشته و با حمایت از فیلمسازان مقبول به سیاست‌های فارابی، به تولید آثاری خارج از سیاست‌های دیکتاتوری بپردازد. این اعتماد لازم است تا فیلمی‌ساخته شود که مردم دوست دارند و آن را به سینماها می‌کشاند. من لم جذب مخاطب را پیدا کرده‌ام و می‌دانم که اگر « پیشونی سفید ۴» را بسازم باز هم موفق خواهم شد. من می‌دانم که اگر فارابی فیلم‌های من را تصویب می‌کرد قطعا این فیلم‌ها ‌راهی کشوهای فارابی می‌شد.

در ادامه این برنامه عشیری تاکید کرد: مشکل سینمای کودک را نباید بی نسبت با کلیت سینمای ایران دید. ما باید مخاطب سینمای ایران را نسبت به کل جمعیت بسنجیم و در سال ۹۸ با افت این میزان روبرو هستیم. اگر حتی ما با دهه ۶۰ این روند را مقایسه کنیم به طور وحشتناکی با ریزش مخاطب سرو کار داریم و این مشکل در سینمای غیرکودک هم وجود دارد. بحث دیگر تولید محتوا است که در سینمای کودک وجود ندارد. آمارها در سطح کمی ‌بسیار امیدوار کننده است فقط موسسه بهمن سبز حوزه هنری ۳۱ فیلم در حوزه کودک در دو ساله اکران کرده که این نشان می‌دهد ما به لحاظ کمی‌ می‌توانیم امیدوار باشیم. از زاویه دیگر متاسفانه بخشی از معضلات ناشی از این است که سینمای غیر کودک ما به دلیل ذائقه سازی غلط در مخاطب نوعی قهر و کدورت با سینما را به صورت فراگیر در خانواده‌ها ‌ایجاد کرده و این دامن گیر سینمای کودک هم شده است.

وی افزود: با وجود حجم تولید بالا چه اتفاقی افتاده است که کودک قادر به ارتباط با فیلم‌ها ‌نیست و دیگر نمی‌تواند نوستالژی‌هایی برای نسل کودک و نوجوان ما بسازند. فقدان ساختارهای محتوایی و فرهنگی در فیلم‌ها ‌و عدم توجه به ذائقه مخاطب کودک امروز باعث شده است حتی تولیدات ما هم در بایگانی‌ها ‌خاک بخورد یا نفروشد.

فروزش خاطرنشان کرد: منظور من از حمایت دولتی ادامه ایجاد شوراهای مختلف در حوزه سینما نیست که هر کدام بر اساس سلیقه‌ها، تفکرات، سیاست‌ها و غیره اظهار نظر می‌کنند. بلکه منظور بنده بودجه‌ای مشخص در این زمینه است. فیلمنامه‌ای تصویب می‌شود و به چرخه تولید می‌رسد اما با عوض شدن مدیر یک بخش فرهنگی سرنوشت آن تغییر می‌کند. همانطور که یک مدیر مدرسه تعیین می‌کند که چقدر از دانش آموزان مخاطب فیلم باشند یا نباشند. ما باید موانع سر راه حمایت از تولید و اکران فیلم‌ها ‌را برداریم تا به آینده سینمای کودک امیدوار شویم.

سینمای کودک ما در مرحله زیرپله قرار دارد

نیکخواه آزاد توضیح داد: این خوب است که ما بتوانیم بودجه‌ای را از دولت بگیریم چرا که قرار است صرف فرهنگ کشور ما شود ولی به این امیدی نداشته باشید. هاشمی‌ با ساخت « تورنا۲» بر سینمای کشور تاثیر گذاشته است. سینمای کودک ما در مرحله زیرپله قرار دارد بنابراین باید چیزی برای ارائه داشته باشیم که امیدوار کننده باشد. در حال حاضر بچه‌های ما تنها یک کلیک با جذاب‌ترین فیلم‌های دنیا فاصله دارند. ما یک مزیت زبان فارسی را داشتیم ولی حالا آن هم حل شده است و همین موضوع کار را برای فیلمسازان سخت می‌کند. فیلم‌های ما در شبکه نمایش خانگی وضعیت بهتری از اکران پیدا می‌کند آیا دلیل این موضوع این نیست که سطح فیلم‌های ما در حد شبکه نمایش خانگی است و در حد سینما نیست؟ مهمترین عنصر ما قصه پردازی و قصه گویی است اما آنچه که باعث تمایز آثار حال حاضر با فیلم‌های دهه ۶۰ می‌شد، همین بوده است برای مثال «پاستاریونی» با وجود اینکه صحنه و پروداکشن خوبی دارد ولی قصه چندانی ندارد. ما در دهه ۶۰ رقیب نداشته‌ایم اما امروز این گونه نیست و بچه‌ها ‌فیلم‌های ما را با بهترین آثار روز جهان مقایسه می‌کنند و در جایگاه مقایسه با بهترین‌ها ‌قرار گرفته‌ایم.

جایزه جشنواره کودک به فیلم «۲۳ نفر» یک خیانت است

هاشمی‌بیان کرد: برخی فیلم‌ها ‌واقعا حمایت دولتی نیاز دارد ولی تنها متن خوب کافی نیست و این باید آسیب شناسی شود. در واقع به همین دلایل است که من مجبور می‌شوم کارهایی را بسازم که از نظر بسیاری از افراد زهرماری تلقی می‌شود. اگر من به مرحله برند شدن رسیده‌ام برای این است که در این مراحل به متن بهتری برسم و با وجود اهمیت، اما آیا می‌شود با نویسنده‌های امروز که وقت برای نوشتن، نمی‌گذارند متنی نوشت که هم خوب باشد و هم خیال انگیز؟ همین موضوع دلیل شکست «پاستاریونی» است چرا که خیال انگیز نیست. من به خاطر همین است که «پیشونی سفید»، «تورنادو» را اینگونه ساخته‌ام. بچه‌ها ‌به دنبال فانتزی هستند به همین دلیل است که می‌گویم جایزه جشنواره کودک به « ۲۳ نفر» یک خیانت است. من می‌دانم «۲۳ نفر» یک فیلم بسیار خوب است اما نباید به آن جایزه داد چون المان‌های ‌فیلم‌های کودکان را ندارد. بنابراین اگر می‌خواهیم امروز به بچه‌ها ‌برسیم باید ببینیم آنها چه چیزی نیازی دارند که در واقع همان فانتزی و خیال انگیزی است در در جریان بازی‌های اینترنتی باید این عنصر بیشتر شود.

نیکخواه آزاد عنوان کرد: این امر برای امروز نیست در تمام دوران‌ها ‌همینطور بوده و بچه‌ها ‌نیاز به فانتزی داشته و دارند. من با شما همسو هستم ولی باید به دنبال عناصر جذابیت فیلم‌ها ‌بگردیم. ما باید به دنبال دغدغه بچه‌های امروز بگردیم باید با قصه گویی خوب و فانتزی شود که نتیجه بخش شود.

فروزش در خصوص مشکل سینمای کودک اظهار کرد: حلقه گمشده حمایت مالی از فیلم‌ها ‌است پس باید شروع کنیم. سرمایه گذاری در این زمینه لازم است که نداریم. من می‌دانم هاشمی ‌سرمایه ساخت فیلم اولش را از خود گذاشته است. کمتر آدم شجاعی داریم که تمام زندگی خود را پای کار بگذارد ما تهیه کنندگانی داریم که در سینمای بزرگسال نابود شده‌اند.

هاشمی‌ تصریح کرد: در حال حاضر سرمایه‌گذاری دارم که منتظر است فیلم بعدی‌ام را بسازم چون فیلم‌های قبلی من پولشان را برگردانده‌اند. من حرف خیلی‌ها ‌را گوش ندادم به دنبال این رفته‌ام به دنبال چیزی هستم که خانواده‌ها ‌را به تماشای فیلمم بنشاند چون راهی جز این نبود من حتی به آهنگساز گفتم فراموش کن که کسی در صنفت از تو دفاع کند. من به علت کمبود بودجه نتوانستم در فیلم‌هایم از گریم هالیوودی استفاده کنم .من سرعتم را بالا بردم تا هزینه‌هایم پایین بیاید و سرمایه گذار ضرر نکند. این مسیر را می‌روم تا برند شوم آن وقت دیگر فلیمی‌ می‌سازم که موضوعاتی مثل «پارسال بهار دست جمعی» را در فیلمم نمی‌آورم چون دیگر نیازی ندارم ولی در حال حاضر به این نیاز دارم.

سپس گودرزی توضیح داد: در اینجا چند نکته می‌گوییم اول اینکه چرا به افرادی مثل فروزش و نیکخواه بها نمی‌دهیم؟ ما حتما باید با آزمون و خطا به جوانان برسیم؟ این تفکر اشتباهی است چرا که بسیاری از دوستان با تجربه را که می‌توانند راهگشا باشند رها کرده‌ایم تا به جوانان برسیم. در حال حاضرنسل‌های چند سال گذشته مان را در بلاتکلیفی از سیاست‌های مربوط به کودکان ونوجوانان وارد دنیای بزرگسالان کرده‌ایم درواقع حتی دوران بلوغ آنها را نادیده گرفته‌ایم و نهایتا با همه پدیده‌ها ‌ناگهانی روبرو شده و تحت تاثیر قرار می‌گیرند. بخش دیگری از مشکلات بی‌توجهی به قصه گویی است که این قشر را با عالم واقعی روبرو می‌کند. نکته دیگر هم این است که چرا فیلمسازان عرصه کودک اصرار دارند، فیلمنامه‌هایشان را خودشان بنویسند؟ این فیلم‌های مزخرف که بر خانواده‌ها ‌تاثیرات مخرب می‌گذارد قطعا خانواده‌ها ‌را ازسینما دور می‌کند. در ادامه باید بگویم ما هروقت از اقتباس و ادبیات کودک و نوجوان دوره شده‌ایم ضربه‌اش را خورده‌ایم.

هاشمی ‌اظهار کرد: نویسندگان جایگاه خوبی پیدا نکرده‌اند و پول خوبی هم به آنها پرداخت نمی‌شود. در حال حاضر نویسندگان حرفه‌ای وقت ندارند یعنی زمان زیادی را برای نوشتن کار می‌خواهند در حالیکه در این مدت درگیر نوشتن آثار دیگری هستند و هر فیلم را طی مدت چند روزه می‌نویسند در این شرایط قطعا نویسندگی خوبی برای اثر نخواهیم داشت. نویسنده حرفه‌ای، فانتزی و کودک نویس که برای کار وقت بگذارد در این کشور به تعداد انگشت دستانمان نداریم. شناختن ادبیات و سینمای کودک کافی نیست بلکه این موفقیت نیاز به تجربه دارد. دولت باید نویسندگانی را در اختیار بگیرد که در ازای درآمد مناسب و تیتراژ خوب متنی با کیفیت را تولید کرده و اجازه گرفتن چند کار همزمان را آن‌ها ‌سلب کند. ما با بحران روبرو هستیم و به مدیریت آن نیاز داریم. متاسفانه همه تصمیم گیرندگان سینمای کودک، کودک را نمی‌شناسند.

 پدر من را برای اکران فیلم «دو خواهر» درآوردند

پرتوی در ادامه یادآور شد: اقتباس نه تنها در سینمای کودک بلکه لازمه سینمای ما است ولی همیشه بد پیش رفته است. در این عرصه فقط سیما فیلم و کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان چند کتاب کودک را خریداری کرد و هیچ وقت قدم بزرگی برای ساخت آن بر نداشته‌اند. آیا این اقتباس‌ها ‌پاسخگوی سینمای ایده آل ما هستند یا نه؟ ما در حال حاضر از این فضا دور بوده‌ایم و آثار اقتباسی خوب بسیار کم داریم. ما باید نویسنده فانتزی نویس و آشنا به کودک را تربیت کنیم که بتوان آنطور که باید برای ساخت فیلم‌های کودک اقدام کنیم. ما اقتباس خوبی نداریم. من برای ساخت فیلم در حوزه کودک امکاناتی ندارم و شرایطش هم دیگر برایم پیش نیامده است. در آخرین فیلمم «دو خواهر» که مسئولیت تهیه کنندگی و کارگردانی آن را خود برعهده داشته‌ام پدر من را برای اکران فیلم درآوردند چون با نمایش فیلم روز واقعه همزمان شده بود و نهایتا منجر به شکست من شد. بعد از این فیلم باید چه امیدی به سینما داشته باشم؟ همه این مشکلات هم ناشی از حمایت دولتی فیلم «روز واقعه» و حمایت شخصی از فیلم من بوده است. با وجود چاپ پوستر و تبلیغات مانع از اکران فیلم من شدند و دیگر برایم مهم نبود که سینمای کودک به کجا کشیده می‌شود. در حال حاضر هیچ امید، خیال آسوده و حامی‌ای برای سینمای کودک وجود ندارد چرا باید فیلم بسازم؟ برای من هم آسان است که آثار سخیف و کمدی را بسازم ولی نساختم.

فروزش یادآور شد: سینمای کودک نیاز به قدرتی دارد که پشت آن بایستد و جریان را به سمت و سوی مورد نظر هدایت کند.

نیکخواه آزاد توضیح داد: ما نباید احیای سینمای کودک را به ارگان‌های دولتی منوط کنیم چون جاهای دولتی به دنبال رزومه‌ای برای خود هستند. آنها نمی‌توانند با آثار کودک پز بدهند. این در حالی است که مسئولان عوض می‌شوند و اشکال اصلی تکیه به مسئولان دولتی همین است و هر کدام برای خود سازی می‌زنند. ما مرکز توسعه سینمای کودک و نوجوان را با این استدلال راه انداختیم یعنی به مدیران گفتیم که مدیران رفتنی هستند و ما ماندنی. راه ما از این حمایت دولتی و تعیین تکلیف جداست. ما فقط با ایستادن روی پای خودمان می‌توانیم به نتیجه برسیم.

هاشمی ‌بیان کرد: من فکر می‌کنم در حال حاضر به سینمای کودک کمی‌توجه شده یعنی اکرانش ساده‌تر شده است. به جرئت می‌توان گفت هیچکس به اندازه نیکخواه آزاد در عرصه ادبیات کودک تاثیرگذار نبوده است با اینکه ۳۰ سالی هست که با ایشان دعوا دارم و بسیاری از حرفه ای‌های این عرصه باید در حرف‌هایشان انگیزه بدهند تا حداقل ازحمایت‌های اندک برخودار شویم که درست و منطقی باشد. سینمادار حاکم بلامنازع است پس باید شرایط را به نحوی فراهم کنیم که صندلی‌های سینمایش را پر کنیم. ما باید به مسئولین انگیزه حمایت بدهیم.

ترکمانی ادامه داد: این نیست که مسئولان ما به دنبال حمایت نباشند، چرا که تلاش خود را در این زمینه کرده‌اند و برای نمونه می‌توان به تغیییر شکل در شوراهای فارابی اشاره کرد. شکل و فرم از مدل تک نفره تغییر کرده است و فیلمنامه‌ها ‌توسط اتاق فکر نوشته می‌شود که این گام خوبی است. اگر برای سینمای کودک سرتان درد می‌کند باید مطالبه گری صورت گیرد و این اقدام توسط سینماگران انجام شده است. معتقدم شرایط کلی سینما مشکل دارد و مسئولان فرهنگی دیگر هم در این زمینه مقصرند که باید پا بیش بگذارند. چرا حوزه هنری وارد جریان تولید نمی‌شود؟

هاشمی‌نیز تاکید کرد: معتقدم حوزه هنری باید در حیطه اکران وارد میدان حمایتی شود که اتفاقا شده و عملکرد چشمگیری داشته است.

عشیری در خصوص وظیفه ارگان‌ها ‌و مراکز در حمایت از سینما گفت: برخی مراکز در کشور ازجمله کانون پرورش فکری کودکان و نوجوان، فارابی، آموزش و پرورش و … ماموریت دارند. فارابی وظیفه تخصیص بودجه و حمایت از فیلم‌ها ‌را برعهده دارد و در کنار آن حوزه هنری وظیفه حمایت از اکران را. این در حالی است که حوزه هنری در کنار تولید فیلم و ساخت آثاری چون «بیست و یک روز بعد» و «لوپتو» در حوزه کودک و نوجوان، طی دو سال اخیر بیش از ۱۳ فیلم مربوط به سینمای کودک را اکران کرده و پخش ۱۳ فیلم در این ژانر بر عهده داشته است. به دلیل اهمت کودکان و نوجوانان، مرکزی به نام حوزه هنری کودکان و نوجوانان ایجاد شده که راهبردهایی در این زمینه دارد. در مرحله اکران فیلم‌ها ‌توجه و حواس فیلمسازان به حوزه هنری است چرا که مسئولیت آن حمایت از سینمای خانواده است و در این زمینه کارنامه موفق‌تری دارد.

نوشته حال بد گریبان‌گیر سینمای کودک/ سایه حمایت‌های دولت از سر سینما کم شده است/ رد پای فیلم‌های کودک در زیر‌پله‌ بازار محصولات فرهنگی اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

وی ادامه داد: برای ساخت فیلم مینیمال می بایست یک کلیت موضوعی را در قالبی کوچک بریزند و این کلیت را در این محدوده زمانی به خوبی بسط دهند. به همین جهت این جشنواره برای سینماگرانی که در مراحل نخستین و گام های ابتدایی فعالیت هنری خود هستند، می تواند بسیار مفید فایده باشد.

به اعتقاد وی، حتی سینماگرانی که به نسبت تجربیاتی در فیلم سازی دارند نیز می توانند در چنین رویدادی میزان خلاقیت خود را محک بزنند، چرا که ساخت فیلم های مینیمال مقوله جدیدی در سینمای ایران است و طبعا بسیاری از سینماگران با تجربه نیز با این رویکرد کمتر رو به رو بوده اند.

کارگردان فیلم های سینمایی خمره، کلید، مرد کوچک و … بر این باور است جشنواره فیلم ۱۰۰ و اینگونه رویدادهای فرهنگی هنری اگر به درستی اجرا شوند بسیار موثر و مفید واقع خواهند شد.

وی خاطرنشان ساخت:  البته تا آنجا که اطلاع دارم مقوله فیلم های مینیمال تنها در ایران نیست، بلکه در کشورهای صاحب نام صنعت سینما اینگونه فیلم سازی سال هاست که وجود دارد. به ویژه برای دانشجویان رشته سینما که تصمیم دارند در آینده به فیلم سازان مستقل و حرفه ای سینما تبدیل شوند.

فروزش عنوان کرد: فکر می کنم این جشنواره اتفاق بسیار خوبی در سینمای ایران است و این زمینه را فراهم می آورد تا خلاقیت جوانان مورد ارزیابی قرار گیرد.

وی با اشاره به شعار جشنواره و موضوع اخلاق اظهار داشت: اخلاق اساسا یک مفهوم کلی است. بهتر است آثار به طور اخص روی یک مفهوم جزئی از اخلاق تمرکز کنند. در واقع تلاش فیلمساز روی این مسئله خواهد بود که پیام خود را به چه صورت بیان کرده تا اثرگذاری مطلوب را داشته باشد. این جا جایی است که خلاقیت، اشتیاق و تلاش با فیلم سازی گره می خورد و هدف اصلی نیز شناخت میزان خلاقیت و توانمندی افراد حاضر در رقابت است.با این اوصاف برگزاری چنین رویدادهای هنری در کشور برای سینمای ایران بسیار مفید بوده و اتفاق بسیار خوبی است.

این کارگردان سینما بر لزوم استمرار و تداوم این رویداد سینمایی تاکید کرد و گفت: یک نکته بسیار مهم در این میان وجود دارد و آن، مسئله تداوم این جشنواره است. به هر حال ما در طول این سال های جشنواره های این چنینی کم نداشته ایم که متاسفانه برخی از آنها در میانه را متوقف شده و به فراموشی سپرده شدند. به این ترتیب با توجه به نکات گفته شده امیدوارم این راه که در آغاز آن قرار داریم مسیری پایدار و ادامه دار باشد و از این دریچه استعدادهای جوان و خلاق به سینمای کشور معرفی شوند، چرا که ساخت فیلم های مینیمال امکانات ویژه ای نیاز نداشته و هر کس با کمترین هزینه امکان ورود به این رقابت را دارد.

نوشته جشنواره فیلم ۱۰۰ محکی برای کشف استعدادهای جوان/ ساخت فیلم های مینیمال مقوله جدیدی در سینمای ایران است اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

سوره سینما – به گزارش روابط عمومی شبکه مستند سیما، شنبه ۲۱ شهریور ساعت ۱۶ قسمت پنجم از مجموعه «اسرار تمدن های باستان» روی آنتن می رود.

این مجموعه به پنج تمدن بزرگ چین، مصر، یونان، اینکا و هندوستان می‌پردازد و مخاطب در آن با بهترین دانشمندان باستان شناسی همراه می شود تا پرده از راز این سازه های عظیم باستانی بردارد.

قسمت چهارم مجموعه «ایرانگرد» ساعت ۱۸ روی آنتن می رود. این مجموعه دیدنی با کارگردانی، تهیه کنندگی و روایت جواد قارایی تولید شده است. تصاویر چشم نواز از ایران، به ویژه مناطقی کمتر دیده شده به همراه توصیه هایی بسیار خوب برای طبیعت گردی از بخش های این برنامه است.

«ایرانگرد» به مدت ۵۰ دقیقه ساعت ۱۸ شنبه ۲۱ شهریور روی آنتن شبکه مستند می رود

ساعت ۱۹ قسمت ۱۳ از مجموعه «جهانشهری ها» روی آنتن می رود؛ مستندی که در خارج از کشور تولید شده و به معرفی مسلمانان چند ملیتی و فراملیتی می پردازد که هویت های فرهنگی و ملی متکثر و گاه ترکیبی دارند و در نقاط مختلفی از جهان زندگی کرده اند، اما همچنان هویت اسلامی بارزی داشته و در جامعه پیرامون خود مسلمانان  فعالی هستند

ساعت ۲۱ روز ۲۱ شهریور قسمت ۲۱ «بزرگان فوتبال» روی آنتن می رود. مجموعه ای که به مهارتها، گل های حساس و اتفاقات مهم بازیگری بازیکنان بزرگ فوتبال جهان در جام جهانی، لیگ فهرمانان و… می پردازد. در حین پخش فیلم هر بازیکن نیز مصاحبه های کوتاهی از هم تیمی ها، مربیان و دوستان آن ها پخش می شود.

مجموعه «سیمرغ» شنبه ۲۱ شهریور، ساعت ۲۱:۳۰ مستند «چشمان بیدار» ساخته ابراهیم فروزش با موضوع فعالیت های نفتی در عسلویه و جنوب ایران را برای پخش در نظر گرفته است.

در مستند«چشمان بیدار» علاوه بر اینکه به مسئله چگونگی اکتشاف نفت و گاز، تاثیر نیروی انسانی و دشواری های آن پرداخته می شود،  تاثیرات گاز بر مسایل زیست محیطی و صنعتی نیز مورد بررسی قرار می گیرد.

این مستند به بررسی تاثیراتی می پردازد که وجود منابع نفت و گاز بر زندگی و معیشت ساکنان منطقه می گذارد. وضعیت علمی و فنی که با استفاده از پژوهش در کشور در زمینه کشف و استخراج نفت و گاز در کشور به وجود آمده و به استفاده از توانمندی های مهندسان ایرانی شده است، در این مجموعه مستند مورد دقت نظر قرار می گیرد.

همچنین در «چشمان بیدار» ساخته سال ۸۲ شرایط فعالیت در میدان گازی عسلویه به عنوان بزرگترین مرکز استخراج گاز منطقه و نیروگاه برق نکا به عنوان یکی از بزرگترین محل های تولید انرژی در کشور بررسی می شود.

قسمت چهارم مجموعه پرطرفدار «استارت» نیز ساعت ۲۲ روی آنتن می رود و «خون است دلم برای ایران» آخرین مستند روز شنبه ۲۱ شهریور در ساعت ۲۳ است.

موضوع این اثر ۶۰ دقیقه‌ای به کارگردانی سید جواد میرهاشمی و تهیه‌کنندگی مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی شخصیت «منوچهر ستوده»، یکی از شاگردان بدیع‌الزمان فروزانفر از استاد معاصر زبان و ادبیات فارسی است.

ستوده در زمان ساخت فیلم، پیرمردی ۹۵ ساله است که دو سال قبل نیز به عنوان یکی از چهره‌های ماندگار کشور انتخاب شده است.

او به واسطه مدیریت پدرش، تحصیلات ابتدایی و متوسطه را در مدارس آمریکایی ایران می‌گذراند. ۷۰ سال پیش مدرک دکترای ادبیات خود را از دانشسرای عالی آن زمان گرفته و به عنوان استاد دانشگاه تهران مشغول به کار می‌شود. به واسطه کتاب‌های بسیاری که درباره تاریخ، جغرافیا و فرهنگ ایرانی نوشته از او به عنوان پژوهشگر ایران‌شناس نیز یاد می‌شود.

نوشته ابراهیم فروزش به شبکه مستند می‌آید/ پخش «خون است دلم برای ایران» درباره منوچهر ستوده اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

ابراهیم فروزش به عنوان فیلمساز کودک و نوجوان، درباره اینکه آثار سینمای ما تا چه حد در بازنمایی یک سبک زندگی برای مخاطبان موفق بوده، توضیح داد: برای صحبت درباره این موضوع باید ابتدا نگاهی بسیط به جامعه‌ای انداخت که ما در آن زندگی می کنیم. سبک زندگی هر جامعه را نوع حکومتی که بر آن حاکم است تعیین می‌کند. در کشور ما هر کسی مطابق با طرز تفکر خودش زندگی خصوصی خود را در چاردیواری مخصوص به خود دارد، اما فضای عمومی قواعد ویژه ای دارد که ما ملزم به رعایت آن هستیم.

کارگردان «هامون و دریا» ادامه داد: هر کسی وابسته به اینکه چه پیشینه ای دارد و نسب خانوادگی اش به چه چیز و کجا می‌رسد، چه تحصیلاتی دارد و در کجا کار می کند، موفقیت های خود را چطور به دست آورده و … روابط خود را با دیگران و اعضای خانواده خودش شکل می‌دهد. از طرفی من و خانواده ام ناگزیر هستیم از سبک و سیاقی پیروی کنیم که کلیت جامعه از ما می‌خواهد. نیروهای بالاتری هستند که چراغ های سبز و قرمز زندگی ما را تعیین می‌کنند، اما هر کسی قوانین را از صافی خودش عبور می‌دهد.

وی افزود: سبک زندگی از محیط شخصی و خصوصی و به عبارت دیگر، از نظام خانواده آغاز می شود و بعد به متن اجتماع تسری می یابد و در هم تنیده شدن همه این ساحت‌های زندگی فردی و عمومی، یک سبک زندگی را برای هر فرد به وجود می آورد. نوع حکومت در هر کشوری شکل و میزان اعتبارات را در آن جامعه مشخص می‌کند و به خصوص در زمینه مسائل ایدئولوژیک قوانینی را برای ما به وجود می آورد. قوانینی که در سبک زندگی ایده‌آل ما هم اثرگذار است. برای صحبت درباره سبک زندگی باید دانست معیارهای اولیه برای زندگی در هر کشوری چه چیزهایی است و چه خاستگاهی دارد.

فروزش در پاسخ به این سوال که آیا می تواند از فیلمی به عنوان نشان دهنده مولفه‌های سبک زندگی نام ببرد، اضافه کرد: یک هنرمند هر آنچه را که در درون اوست بیرون می‌ریزد و آثار نقاشی، ادبی، سینمایی و … نشأت گرفته از نگرش فرد به زندگی است. به همین دلیل است که هیچ هنرمندی شبیه به هنرمند دیگری نیست. با بررسی اثر یک هنرمند از این جهت که چه معیارهای بیرونی یا درونی روی آن تأثیر گذاشته است می‌توان نوع نگاه او پی برد و از آنجا که یک فیلمساز باری به هر جهت فیلم نمی‌سازد، سبک زندگی ایده آل او را هم می توان به شکل مستقیم یا غیر مستقیم در اثر سینمایی او جست و جو کرد.

این کارگردان گفت: «یه حبه قند» فیلمی بود که به خاطر سادگی درونی اش به مذاق مردم خوش آمد. مردم همیشه زندگی ساده و صمیمی را دوست دارند و ساخته شدن چنین فیلم‌هایی حتی اگر آنان را به سمت اینگونه زندگی کردن سوق ندهد، تفکر حاکم بر فضای آن را بر نوع زندگی شان وارد می کند. دست یابی به چنین نتیجه ای در شرایط حاضر سینمای ایران، قابل توجه است.

نوشته «یه حبه قند» تابلویی از سبک زندگی است/ مخاطب نمایش صمیمیت را دوست دارد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

فروزش کارگردان سینما و تلویزیون درباره تولید سریال «زیر نور شمع» به سوره سینما گفت: به دلیل تغییر مدیریت‌ها در سازمان صدا و سیما طبیعی بود که وقفه‌ای در روند تولید مجموعه‌ها و فیلم ها بیفتد که این در مورد سریال «زیر نور شمع» هم صادق است و آقای سبط احمدی بعنوان تهیه کننده کار بیشتر از جزئیات مطلع هستند و پیگیری می‌کنند تا به نتیجه لازم برسیم.

وی در ادامه با بیان اینکه فیلمنامه «زیر نور شمع» به صورت گروهی نوشته شده است و دوباره تغییراتی را نیز انجام داده ایم تا با مدیران جدید هم توافق صورت بگیرد، ضمن اینکه از مدت ها قبل در زمینه انتخاب لوکیشن مناسب و طراحی‌ها اقدامات خود را انجام داده ایم تا برای تولید کار آماده باشیم ، از طرفی هم چند فیلمنامه دیگر را مدنظر داریم ف اما الویت ما سریال «زیر نور شمع» است، چون تمام دوستان در این مدت زحمت هایی را متحمل شده اند و ما منتظریم که نتیجه حاصل شود، اما تلویزیون باید یک مقدار سریع‌تر اقدام کند.

این سریال به سفارش گروه مجموعه‌های تلویزیونی شبکه دو در ۱۵ قسمت تهیه می‌شود و ابراهیم فروزش کارگردان فیلم‌های «شیر تو شیر» و «خمره» به همراه تیمی از نویسندگان، فیلمنامه «زیر نور شمع» را که اقتباسی از کتابی با همین نام از هوشنگ مرادی کرمانی است با نظارت کامل این نویسنده به نگارش در آورده اند.

نوشته منتظر پاسخ تلویزیون برای تولید «زیر نور شمع» هستیم اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

ابراهیم فروزش به سوره سینما گفت: بخش مهمی از تمرکز و انرژی من در سال ۹۳ صرف نوشتن یک فیلمنامه اقتباسی شد از رمان «پیش از بستن چمدان» نوشته مینو کریم زاده. در این فیلمنامه یک برداشت آزاد از کتاب منتشر شده داشته ام و اینطور نیست که نعل به نعل نسبت به نوشته خانم کریم‌زاده وفادار باشم، اما فکر می کنم حق مطلب آن رمان خوب، با ساخته شدن این فیلم سینمایی ادا بشود.

وی افزود: کتاب «پیش از بستن چمدان» درباره دو دختر نوجوان است، یکی در اندیشه مهاجرت به خارج از کشور و دیگری دارای دغدغه های دیگر. با خواندن این کتاب، تصمیم گرفتم یک فیلم سینمایی از آن تهیه کنم چون به نظرم می تواند یک اتفاق در سینمای نوجوان باشد. تأکید می کنم که سینمای کودک از سینمای نوجوان متمایز است و با توجه به اینکه محور این داستان دو دختر ۱۶ ساله است، به گمانم این فیلم، یک اثر متفاوت در کارنامه من باشد و می‌تواند علاوه بر نوجوانان، بزرگترها را نیز جذب کند.

فروزش در ادامه توضیح داد: فیلمنامه این روزها در آخرین مراحل نگارش است و به زودی برای دریافت پروانه ساخت ارائه می‌شود. به درستی نمی‌دانم چه زمانی امکان کلید زدن آن فراهم می‌شود، چون برای جذب سرمایه و تهیه کننده، هنوز به نتیجه قطعی نرسیده ایم.

ابراهیم فروزش کارگردانی فیلم‌های «شیر تو شیر»، «زمانی برای دوست داشتن» و … را بر عهده داشته است.

نوشته ابراهیم فروزش رمان «پیش از بستن چمدان» را سینمایی می‌کند اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

علیرضا سبط احمدی تهیه‌کننده سینما و تلویزیون درباره زمان آغاز تصویربرداری مجموعه تلویزیونی «زیر نور شمع» به کارگردانی ابراهیم فروزش به سوره سینما گفت: هنوز در انتظار تامین منابع مالی و بودجه مورد نیاز برای آغاز کار هستیم که این جریان در تغییر مدیریت‌ها در سازمان بررسی و پیگیری می شود تا به نتیجه برسد که هنوز ما پاسخی دریافت نکرده ایم و شرایط مانند گذشته است.

وی در ادامه با بیان اینکه فیلمنامه «زیر نور شمع» بطور کامل نوشته شد است ادامه داد: اینکه چه زمانی شرایط برای شروع کار فراهم شود دست ما نیست. ما هم منتظر هستیم و در خصوص تغییرات احتمالی در فیلمنامه و نیاز به بازنویسی کار نیز طبیعی است که با تغییر مدیران و ورود تفکرات جدید امکان چنین چیزی هم وجود دارد ، اما هنوز در این باره مساله ای به ما ابلاغ نشده است .

تهیه‌کننده مجموعه تلویزیونی «خوب، بد، زشت» در ادامه گفت: ما مباحث مربوط به لوکیشن ها و مقدمات کار را نیز پیگیری و مشخص کرده ایم و فقط منتظر تایید سازمان و اختصاص بودجه برای شروع کار هستیم و فکر می کنم که به امید خدا زودتر این شرایط فراهم شود و کار را آغاز کنیم.

این سریال به سفارش گروه مجموعه‌های تلویزیونی شبکه دو در ۱۵ قسمت تهیه می‌شود و ابراهیم فروزش کارگردان فیلم‌های «شیر تو شیر» و «خمره» به همراه تیمی از نویسندگان، فیلمنامه «زیر نور شمع» را که اقتباسی از کتابی با همین نام از هوشنگ مرادی کرمانی است با نظارت کامل این نویسنده به نگارش در آورده اند.

نوشته بودجه مجموعه «زیر نور شمع» تامین نشده است اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

ابراهیم فروزش کارگردان و فیلمنامه نویس به سوره سینما گفت : یک فیلمنامه در حال نگارش داریم که براساس داستان هایی از هوشنگ مرادی کرمانی و چند نویسنده دیگر نگاشته می شود که در مجموع به یک فیلمنامه در ۱۵ قسمت تبدیل خواهد شد.  فعلا نام این اثر «زیر نور شمع» است که براساس یکی از داستان های مرادی کرمانی انتخاب شده و به احتمال فراوان در آینده تغییر خواهد کرد.

فروزش با اشاره به فرم اقتباسی این اثر گفت : فیلمنامه این سریال ۱۵ قسمتی توسط یک تیم نویسندگان و با سرپرستی فارس باقری نگاشته می‌شود و بصورت اپیزودهای مستقل از هم نیست و به یکدیگر پیوند می خورد.

کارگردان «سنگ اول» درباره زمان آغاز تولید این مجموعه تلویزیونی عنوان کرد: ما ضمن نگارش فیلم باید تدارکات اولیه و پیش تولید مناسب داشته باشیم و تلاش خواهیم کرد که پس از این مراحل در همین فصل تابستان کار را مقابل دوربین ببریم.

فروزش که در ملایر به دنبال لوکیشن مناسب است، گفت: چون ما منبع غنی در زمینه ادبیات داریم ، اکثر آثار من اقتباسی بوده و علاقه آنچنانی به آثار شهری و آپارتمانی ندارم. روایت های این مجموعه بین شهر و روستا اتفاق می افتد و در نهایت روابط انسان ها را بررسی کرده و داستان ها از درون به هم پیوند می خورند.

ابراهیم فروزش فیلم‌های سینمایی «خمره»، «سنگ اول»، «هامون و دریا» و … را ساخته است.

نوشته فروزش بدنبال لوکیشنی برای «زیر نور شمع» در ملایر/ اقتباس از داستان‌های مرادی کرمانی اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

فروزش به سوره سینما گفت: فیلمنامه‌های آماده زیادی دارم که به خاطر مشکل سرمایه، فرصت ساخته شدن پیدا نمی‌کنند. با این حال هنرمند نمی‌تواند دست روی دست بگذارد. سفارش‌هایی از کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان، سیما فیلم  و … دریافت کرده‌ام و برخی از آنها را تحویل داده و در حال کار کردن روی بعضی دیگر هستم.

وی افزود: قرار بود تابستان ۹۲ فیلمنامه «۵ عصر» را کلید بزنیم، اما این پروژه همچنان مانند خیلی پروژه‌های دیگر معطل پول باقی مانده است. باید صبر کنیم و منتظر باشیم چه اتفاقی می‌افتد. من چند وقت اخیر، فیلمنامه‌های زیادی به فارابی داده‌ام که اتفاقا زمان مدیریت قبلی تصویب شده بود، اما بعد از روی کار آمدن مسوولان جدید دوباره به بازنویسی آنها پرداختم و ای کاش این زحمت‌ها از روی کاغذ به مرحله زنده شدن در مقابل دوربین راه پیدا می‌کرد.

فروزش در پاسخ به این سوال که اخیرا چه موضوعاتی نظر او را برای نوشتن جلب کرده توضیح داد: مدتی است به گروه نوجوانان ببیشتر از کودکان می‌پردازم. فیلمنامه «۵ عصر» یک فیلم نوجوانانه است. غیر از آن، فیلمنامه دیگری نوشته‌ام که روی نوجوانان دختر تمرکز کرده است. ممکن است به زودی یک سریال اپیزودیک هم با نوشته‌های من ساخته شود که خبر رسمی و قطعی آن را در زمان مناسب اعلام می‌کنم.

ابراهیم فروزش فیلم‌های سینمایی «سنگ اول»، «زمانی برای دوست داشتن»، «کلید»، «شیر تو شیر» و… را کارگردانی کرده است.

نوشته ابراهیم فروزش برای دختران نوجوان می‌نویسد/ احتمال کارگردانی یک مجموعه اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

ابراهیم فروزش عضو هیئت انتخاب بیست و هفتمین جشنواره فیلم کودک درباره آخرین خبرها از بازبینی فیلم‌های بخش بین‌الملل به سوره سینما گفت: تقریبا بازبینی فیلم‌های بخش بین‌الملل تمام شده و داوران باید فیلم‌هایی که من و همکارانم در بخش بین‌الملل انتخاب کرده‌ایم ببینند و گزینش نهایی صورت بگیرد.

وی افزود: فیلم‌های زیادی اعم از کوتاه، بلند و انیمیشن از سراسر دنیا دیدیم. برخی متوسط، خوب و برخی خیلی خوب بودند. برخی تنها جنبه سرگرمی و برخی وجوه آموزشی داشتند. ممکن است به دلیل برخورداری از جغرافیا و فرهنگهای متفاوت لحن فیلم‌هایی که برای کودک یا درباره کودک ساخته شده‌اند با هم متفاوت باشند.

فروزش ادامه داد: برای من بیشتر دیدن فیلم‌هایی تأثیرگذار بود که حرف مفیدی برای کودک در دل خود جای داده بودند و در این زمینه چند فیلم خوب دیدم. فیلم‌هایی هم بودند که از نظر ساختار ضعیف بودند. مجموعه فیلم‌هایی که من دیدم خوراک یک هفته جشنواره کودک را به خوبی فراهم می‌کند.

وی درباره پیشنهاد اکران بهترین فیلم‌های بخش بین‌الملل در سینماهای کشور گفت: بسیار حرکت مثبتی است اگر که فیلم‌های موفق بخش بین‌الملل جشنواره کودک را در سینماها اکران کنند. اما سینمای کودک اکران مخصوص به خود را باید داشته باشد نه اکرانی آمیخته با سینمای بزرگسال.

فروزش اضافه کرد: هنوز فیلم‌های کودک متعلق به دو سال گذشته وجود دارد که نتوانسته‌اند نوبت اکران داشته باشند. نکته دیگر اینکه باید ببینیم فیلم‌های خارجی موفق سینمای کودک می‌توانند فروش داشته باشند یا نه. در حالت کلی دوبله فیلم‌های بخش بین‌الملل و اکران آنها می‌تواند نفس تازه برای سینمای کودک باشد.

بیست و هفتمین جشنواره فیلم کودک ۱۵ تا ۱۹ مهرماه برگزار می‌شود.

نوشته فروزش: فیلم‌های خارجی جشنواره کودک اکران عمومی شوند اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

سوره سینما- ابراهیم فروزش در ارزیابی سطح کیفی فیلم‌های خارجی که متقاضی حضور در جشنواره امسال هستند، گفت: تا به حال تعدادی فیلم در بخش‌های مختلف سینمایی و انیمیشن دیده‌ام. البته این فیلم‌ها را ابتدا از منظر یک مخاطب کودک، می‌بینم تا دریابم که این آثار چقدر می‌توانند برای کودکان دارای جذابیت باشند. چندان به وجود پیچیدگی در ساختار فیلم‌های کودکان و نوجوانان اعتقادی ندارم. فیلم خوب کودک، باید ساده، روان و جذاب باشد و مخاطب را جذب کند. از این منظر، باید بگویم فیلم‌های رسیده به بخش بین‌الملل جشنواره امسال، تاکنون جذاب و در سطحی قابل قبول بوده‌اند.

فروزش درباره چگونگی تعامل جشنواره با میهمانان خارجی عنوان کرد: این میهمانان، در واقع متخصصان و افراد نامی و شناخته شده در حوزه سینمای کودک هستند و باید از وجود آنها در طول برگزاری جشنواره به نحو مطلوب استفاده کرد. استقبال خوب کودکان و مردم از برنامه‌های جشنواره فیلم‌های کودکان و نوجوانان در سالهای اخیر، نشان از پویایی این جشنواره دارد و همدلی در کنار افزایش بودجه برای تولید و برگزاری بهتر جشنواره، دو شاخصه‌‌ای هستند که در رونق بهتر جشنواره نقش دارند. رونقی که به حضور فیلم‌ها و هنرمندان شاخص خارجی خواهد انجامید.

وی در پایان پیشنهاد داد جشنواره فیلم کودک همچنان در اصفهان برگزار شود و گفت: اکثر جشنواره‌های معتبر دنیا را به شهر و محل برگزاری‌ آنها می‌شناسند.

بیست‌ و هفتمین جشنواره بین‌المللی فیلم‌های کودکان و نوجوانان به دبیری «سیداحمد میرعلایی» در بخش‌های مسابقه سینمای بین‌الملل، مسابقه سینمای ایران و مسابقه فیلمنامه‌نویسی از ۱۵ تا ۱۹ مهر ماه با حضور گسترده هنرمندان داخلی و خارجی برگزار خواهد شد.

نوشته فیلم‌های خارجی رسیده به جشنواره کودک جذاب هستند اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

ابراهیم فروزش عضو هیئت انتخاب بخش بین‌الملل بیست و هفتمین جشنواره فیلم کودک به سوره سینما گفت: من به همراه دیگر همکارانم در این بخش از میان تعداد انبوه فیلم‌های خارجی تعدادی را انتخاب می‌کنیم. هر کس جداگانه فیلم را می‌بیند، یادداشت برمی‌دارد و در یک شورا به گزینش نهایی می‌رسیم اما بعد از آن هیئت داوران هستند که فیلم‌ها را انتخاب می‌کنند. سرنوشت نهایی فیلم‌ها را در بخش انتخاب هیئت داوران تعیین می‌کنند.

وی ادامه داد: هیئت انتخاب چندان مؤثر نیستند. فرمول یا خط مشی مشخصی برای هیئت انتخاب وجود ندارد هر کس بر اساس ذهنیت، سلیقه، آموخته‌ها و تجربه‌هایش در سینمای کودک فیلم می‌بیند و انتخاب می‌کند.

کارگردان « زمانی برای دوست داشتن» گفت: هنوز شروع به دیدن فیلم‌ها نکرده‌ام. چیزی که بیشتر برایم جذاب است دیدن رویکرد سینمای کودک در دنیاست. به هر حال فیلم‌های زیادی از سراسر دنیا که برای کودکان ساخته شده به دست ما می‌رسد و مشتاقم بدانم و ببینم این فیلم‌ها چه نگاهی به سینمای کودک دارند. بیش از سه فیلم از سینمای ایران نمی‌تواند در بخش بین‌الملل وجود داشته باشد و بیشتر با فیلم‌های خارجی رو به رو هستیم. این موقعیت را مغتنم می‌بینم.

وی درباره موج بی‌انگیزگی در میان فیلمسازان سینمای کودک و تأثیر جشنواره کودک بر این فضا گفت: جشنواره سینمای کودک چه وجود داشته باشد چه نداشته باشد سینمای کودک آنطور که باید مورد توجه قرار نمی‌گیرد. به سینمای کودک از سالهای پیش تا کنون بسیار بی توجهی شده و هیچ ارتباط مسقیمی با جشنواره کودک ندارد.

فروزش افزود:  جشنواره سینمای کودک نمی‌تواند حافظ منافع سینمای کودک باشد. تنها می‌تواند برانگیزاننده بحث انتقادی به وضعیت سینمای کودک باشد. یعنی این سؤال را مطرح کند که چرا جامعه‌ای که ۲۵ میلیون جوان، نوجوان و کودک دارد میزان تولیدات سینمای کودک‌اش اینقدر پایین و نامطلوب است.

این کارگردان ادامه داد: حمایت‌ها چه در بخش خصوصی چه در بخش دولتی از سینمای کودک بسیار ناچیز است. بخش خصوصی علاقه‌ای به سرمایه‌گذاری در این بخش ندارد. چون به فعالیت در این حوزه تشویق نشده. البته بحرانی که گریبان سینمای کودک را گرفته فقط مختص به این حوزه نیست و در همه سینما فراگیر است.

کارگردان «شیر تو شیر» گفت: سینمای کودک جزئی از کلیت سینماست. بسیاری از پرسش‌هایی که درباره وضعیت سینمای کودک به وجود آمده و فیلمسازان سینمای کودک از آن دلگیرند را مسئولین باید پاسخ بدهند. جشنواره فیلم کودک ظرف یک هفته برگزار می‌شود و قطعا تأثیرش در حدی نیست که بگوییم سینمای کودک را اعتلا می‌بخشد. اتفاق بدی نیست ولی تأثیرش فقط در حد برانگیختن بحث انتقادی است.

بیست و هفتمین جشنواره فیلم کودک به دبیری احمد میرعلایی مهرماه امسال برگزار می‌شود.

نوشته برای دیدن فیلم‌های بخش بین‌الملل مشتاقم/ جشنواره نمی‌تواند سینمای کودک را اعتلا دهد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

فروزش به سوره سینما گفت: یک فیلمنامه کودک مصوب فارابی دارم به نام «ساعت ۵» که قرار بود آن را سال ۹۱ کلید بزنم، اما آن را نیازمند بازنویسی ارزیابی کردیم و تا به امروز ۵ بار نگارش آن از سر گرفته شده است. این فیلمنامه با درجه الف طبقه بندی شده و طرح اولیه و نوشتن آن را آقای حمزه برعهده دارد.

این کارگردان کودک درباره ویژگی های روایی فیلم توضیح داد: این فیلم داستان خانوادگی دارد و در فضای یک گروه از بستگان نزدیک یک نوجوان شکل می گیرد. در واقع پسربچه‌ای ناخواسته، آسیبی به عموی بزرگش وارد می کند و با پشیمانی زیاد در صدد جبران آن خسارت بر می آید. پدربزرگ او نیز نقش مهمی در این اتفاقات دارد.

وی ادامه داد: با توجه به اینکه بار سنگین فیلم بر عهده چند نوجوان خواهد بود، آنها را از میان بازیگران نوجوان حرفه‌ای انتخاب کردم و البته محل فیلمبرداری نیز در اصفهان است و برای من مسئله لهجه بسیار اهمیت دارد. من همیشه یا در حال مطالعه هستم، یا نوشتن و این روزها علاوه بر انتظاری که برای روشن شدن تکلیف «ساعت ۵» دارم، مشغول نوشتن چند فیلمنامه هستم. در حال حاضر از دغدغه های مهم من رساندن فیلم به جشنواره فیلم کودک امسال است.

نوشته فروزش فیلمنامه فیلم جدیدش را می‌نویسد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.