کانر مک‌اینتایر وظیفه نویسندگی این فیلم را بر عهده داشته و اصلاحات آن توسط بیلی ری صورت گرفته است. در حال حاضر از جزئیات پی‌رنگ فیلم اطلاعی در دست نیست، و همه آنچه که می‌دانیم این است که موضوع فیلم حول یک آدم‌ربایی جریان دارد.

افلک با ۵ فیلمی که تا کنون ساخته نشان داده کارگردانی است که به فرنچایزها علاقه‌ای ندارد و ترجیحش ساخت درام‌های بزرگسال محور است. البته به این تصمیم شکایتی هم نمی‌توان داشت.

نوشته اپیدمی همکاری با همسر سابق به هالیوود رسید اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

همزمان با وارد شدن این ضربه بزرگ به تلاش‌هایی در جهت بهسازی فضا بعد از همه‌گیری کرونا، هم‌اکنون پیش‌بینی می‌شود که درآمد باکس آفیس داخلی در سال آتی کمتر از سال ۲۰۲۳ باشد؛ عقب‌گردی در درآمدزایی سینما که هیچ‌کس فکرش را هم نمی‌کرد. به گفته مدیران چندین استودیو در مصاحبه با هالیوود ریپورتر، اگر پیش‌بینی‌ها درست باشند، درآمد باکس آفیس داخلی در سال ۲۰۲۴ در بهترین حالت ۷.۵ تا ۸ میلیارد دلار خواهد بود، در حالی که پیش‌بینی‌ها برای سال ۲۰۲۳ در حدود ۸.۸ تا ۸.۹ میلیارد دلار است (برخی از مدیران استودیوها بر این باورند که احتمال باکس آفیس ۸ تا ۸.۵ میلیاردی نیز برای سال ۲۰۲۴ وجود دارد).

یکی از مدیران استودیویی در رابطه با سه ماهه اول سال اظهار داشت: «مقصر اصلی، تقویم انتشار پراکنده برای سه ماهه اول است. این یک فاجعه است.»

روی هم رفته، احتمالاً باکس آفیس جهانی سال آتی ۲ میلیارد دلار یا بیشتر ضرر کند، که دلیل اصلی آن موکول شدن اکران فیلم‌های بزرگ ۲۰۲۴ به ۲۰۲۵ بود؛ از این فیلم‌ها می‌توان به «ماموریت غیرممکن» تام کروز، «کاپیتان آمریکا: دنیای شگفت‌انگیز نو» مارول با بازی آنتونی مکی در نقش اصلی، لایو اکشن «سفید برفی» دیزنی با بازی مجدد ریچل زگلر در این نقش، و فیلم بعدی «دنیای عنکبوتی» سونی اشاره کرد. فیلم‌های دیگری که همزمان با آغاز اعتصابات زمان نمایش خود را به سال ۲۰۲۵ جابجا کردند «تیغه»، «اِلیو»، «صاعقه‌ها» و «رقص زننده» هستند.

ریچ گرینفیلد تحلیلگر سینما از شرکت LightShed Ventures اظهار داشت: «حقیقت این است که عملکرد باکس آفیس دیگر به مانند گذشته نیست. هالیوود در چند سال گذشته با دو شوک مهیب مواجه شده است – اولی پاندمی کرونا بود و دیگری اعتصابات اخیر بازیگران و نویسندگان. همزمان با این جریانات شبکه‌های استریم رشد قابل توجهی را تجربه کردند.»

در شرایط فعلی، هیچ کس مطمئن نیست که آیا باکس آفیس آمریکای شمالی به سطوح پیش از پاندمی با درآمد ۱۱ میلیارد دلار در سال بازخواهد گشت یا خیر و در صورت وجود این احتمال، این اتفاق دقیقاً چه زمانی صورت خواهد گرفت. و همچنین پس از گیشه ضعیف نوامبر، که شرایط را بیش از پیش پیچیده کرد، انتظار نمی‌رود که درآمد سال ۲۰۲۳ از ۹ میلیارد دلار عبور کند. گرینفیلد ادامه داد: « میل مصرف‌کننده به سینما رفتن، مدام در حال تغییر بوده و مخاطبان هم‌اکنون بسیار سخت‌پسند شده‌اند.»

در روزهای اخیر، گروه تحقیقات ملی نتایج تحقیقات سال ۲۰۲۳ و پیش‌بینی‌های خود برای سال ۲۰۲۴ را با تمام استودیوهای بزرگ هالیوودی در میان گذاشت. بگفته عوامل اجرایی استودیوها که در این جلسه حاضر بودند، یکی از نکات اصلی که مورد تاکید قرار گرفت نبود آثار بزرگ در سال آتی به دلیل اعتصابات سال جاری بود. یکی از آمارهای جالب کاهش سال به سال تعداد اکران‌های گسترده بود – فیلم‌هایی که در بیش از ۲۰۰۰ سینما یا بیشتر به اکران می‌رسند (این آمار شامل اکران‌های مجدد و فیلم‌های تخصصی که اکران کندتری دارند نیز می‌شود.)

بر اساس داده‌های باکس آفیس موجو، تا ۱۳ دسامبر تقریباً ۸۲ اکران گسترده در تقویم سال آتی ارائه شده، که در مقایسه با آمار سال ۲۰۲۳ که حدود ۹۷ تا ۹۹ اکران در بیش از ۲۰۰۰ سینما را نشان می‌دهد، افت نسبتاً چشمگیری است. همزمان با روند بهبود باکس آفیس از دوره پاندمی، ارقام سال ۲۰۲۴ باید از سال جاری گذر کنند نه این که عقب‌گرد داشته باشند (همچنین باید به این نکته اشاره کرد که سال ۲۰۱۹ میزبان ۱۲۰ اکران گسترده بود). رِی سابرز، رئیس بخش سینمایی گروه تحقیقات ملی گفت: «تقویم سال آتی شرایط جالبی ندارد، و استودیوها باید با چشمانی باز آن را زیر نظر بگیرند.»

با توجه به این که علاقه‌مندان به سینما پس از مدت‌ها نشانه‌هایی از بازگشت به سینما در تعداد بالا را نشان دادند، این روند نزولی در بدترین زمان رخ داده است. به طور مثال می‌توانیم پدیده‌ای فرهنگی به نام باربنهایمر را در نظر بگیریم. به لطف آثار «باربی» و «اوپنهایمر» از گرتا گرویگ و کریستوفر نولان، درآمد گیشه تابستان ۲۰۲۳ با سطوح پیش از پاندمی برابری کرد. و حتی با وجود این که درآمد باکس آفیس داخلی ۲۰۲۳ به ۹ میلیارد دلار نخواهد رسید، رشد نویدبخش ۱۹ درصدی را نسبت به سال ۲۰۲۲ نشان می‌دهد.

سابرز گفت: «نمی‌توانیم دستاوردمان را فراموش کنیم. ما تابستانی را تجربه کردیم که شرایط تقریباً به حالت نرمال بازگشته بود.»

در مقابل، باکس آفیس پاییز و اوایل تابستان اصلاً شرایط خوبی ندارند. بر اساس داده‌های گروه تحقیقات ملی، درآمد نوامبر افت ۴۳ درصدی را نسبت به میانگین ۵ ساله پیش از پاندمی نشان می‌دهد، و بدترین روند نزولی از همه درآمدهای ماهیانه بعد از پاندمی است. همزمان با بحران به وجود آمده در فضای سینمای ابرقهرمانی، فیلم «مارول‌ها» از سوی استودیوی مارول با مدیریت کوین فایگی بدترین نتایج ممکن را به دست آورد – احتمالاً این فیلم اولین اثر در جهان سینمای مارول خواهد بود که درآمد داخلی زیر ۱۰۰ میلیون دلار را تجربه می‌کند – و همچنین انیمیشن «آرزو» از استودیوی دیزنی شکست دیگری برای این شرکت و باب ایگر مدیر آن بود (هر دو فیلم در ماه نوامبر به اکران درآمدند). ایگر در این ایام تلاش نکرده تا مشکلات موجود در بخش محتوایی این شرکت را پنهان کند، و به سرمایه‌گذاران گفته که احتمالاً در اولویت‌‌های موجود جای کمیت و کیفیت با یکدیگر عوض شده و عمده تمرکز شرکت بر تعداد آثار بوده است.

پاول درگارابدیان تحلیلگر ارشد باکس آفیس در شرکت Comscore، که اشاره داشت که درآمد داخلی در حال حاضر در میزانی در حدود ۸.۵ میلیارد دلار شناور است اظهار داشت: «چند ماه پیش، دستیابی به فروش ۹ تا ۹.۲ میلیارد دلار نتیجه‌ای حتمی به نظر می‌رسید.» او ادامه داد، در گذشته، فیلم‌های تعطیلات پایان سال هالیوود معمولاً بدون هیچ‌گونه مشکلی با تولید درآمدی بالای ۵۰۰ میلیون دلار، شکاف‌های موجود را پر می‌کردند. در کریسمس گذشته «آواتار: راه آب» به تنهایی ۴۰۰ میلیون دلار از درآمد ۵۸۱ میلیون دلاری در بازه ۱۲ تا ۳۱ دسامبر را فراهم آورد.

از آثار شاخصی که از هم‌اکنون در تعطیلات به نمایش درآمده‌اند می‌توان به «وانکا»، «آکوامن و پادشاهی گمشده» و «رنگ ارغوانی» (همگی از استودیوی برادران وارنر)، «فراری» (نئون) و «پسران در قایق» (آمازون ام‌جی‌ام) در میان دیگر آثار اشاره کرد. صاحبان سینما مجبورند بیش از همیشه بر فیلم‌های کریسمس تکیه کنند و با بهره‌گیری از آن شرایط را سامان بخشیده و خود را به ۱ مارس برسانند – درست زمانی که «تل‌ماسه: قسمت دوم» از استودیوی وارنر به نمایش خواهد رسید – اولین فیلم بزرگ سال با طیف گسترده‌ای از مخاطبان پرشور. پارامونت برای موزیکال «دختران بدجنس» امید‌های زیادی دارد که از ۲ ژانویه به اکران درخواهد آمد. در این میان فیلم‌ بیوگرافی «یک عشق:باب مارلی» در روز ولنتاین به سینماها خواهد آمد.

تحلیلگران باکس آفیس پیش‌بینی‌های ویژه‌ای برای نیمه دوم ۲۰۲۴ دارند – از این حیث می‌توان قسمت سوم فیلم «ددپول» که در ماه ژوئیه به نمایش درخواهد آمد را مثال زد. در این بین بسیاری نیز معتقدند که احتمالاً باکس آفیس انیمیشن با اکران آثاری همچون «زیر و روی ۲» و «من نفرت‌انگیز ۴» می‌تواند شاهد روی دیگر سکه باشد. از دیگر آثار تابستان که امید بسیاری به آن‌ها وابسته است می‌توان «بدلکار» (The fall guy)، «اگر» و «فیوریوسا: سری مکس دیوانه» را نام برد. همچنین در پایان سال آثار مورد انتظاری نظیر «خبیث»، «موفاسا:شیر شاه»، «پسر کاراته‌باز» و «سونیک جوجه‌تیغی ۳» اکران خواهند شد.

از میان ۵ استودیوی بزرگ اصلی، یونیورسال در مقایسه با دیگر رقبایش، فیلم‌های بیشتری را در صف اکران گسترده آماده کرده است، البته که اکثر این آثار از استودیوی فوکس فیچرز است؛ استودیوی برادران وارنر با بیشترین آثار مورد انتظار در رتبه بعدی یونیورسال قرار دارد.

مالکان مضطرب سینماها، استودیوها و توزیع‌کنندگان مستقل را تحت فشار قرار داده‌اند تا هر آنچه که از دستشان برمی‌آید را انجام دهند تا تقویم اکران سال ۲۰۲۴ را پر کنند. البته که آن‌ها تا میزانی موفق شده‌اند. هر روز شاهد این هستیم که یکی از استودیوها فیلم کوچک یا متوسطی را برای اکران در ماه‌های آتی معرفی می‌کند؛ در این رابطه می‌توانیم استودیوی A24 را مثال بزنیم که اعلام کردند فیلم اکشن حماسی «جنگ داخلی» الکس گارلند در ماه مارس به طور سراسری به اکران در خواهد آمد؛ در این بین استودیوی فوکس فیچرز نیز مشغول فراهم دیدن افتتاحیه گسترده‌ای برای فیلم بیوگرافی خواننده فقید، اِیمی واین‌هاوس با نام «Back to Black» (نام یکی از آثارش) در اوایل مِی است. (سابقه نشان داده استودیوهایی نظیر A24، فوکس یا سرچ‌لایت به جای این که خیلی سنگ تمام گذاشته و تبلیغات کنند، مستقیماً به سراغ اکران می‌روند)

استودیو لاینزگیت نیز خود را آماده کرده و فیلم‌های «اره ۱۱» و «پرنده سفید: داستانی شگفت‌انگیز» را به ترتیب در سپتامبر و اکتبر ۲۰۲۴ به سینماها عرضه خواهد کرد. استودیو بلام‌هاوس و یونیورسال به تازگی اعلام کردند که «مرد گرگ‌نما» را در اواخر اکتبر منتشر خواهند کرد، در حالی که در این بین دیزنی امیدوار است تا با عرضه آثاری نظیر «روح»، «قرمز شدن» و «لوکا» برای اولین بار در سینماها فضا را تا کمی بهبود ببخشد (هر سه انیمیشن در دوره پاندمی کرونا مستقیماً به شبکه استریم دیزنی وارد شدند).

سینماداران به دنبال این هستند تا با استفاده از روش‌های متنوع کسری انباشته خود را جبران کنند، بنا بر این فشار را بالا نگاه خواهند داشت. یکی از عوامل اجرایی در حوزه توزیع و انتشار اظهار داشت: «آن‌‌ها مضطرب هستند و تردیدی در این رابطه نیست، و مطمئناً این مسئله به کلی ذهن‌شان را درگیر کرده»، و در این میان گرینفیلد این سوال را می‌پرسد که آیا یک‌سری از سینماها توان تحمل این سال فاجعه‌آمیز را خواهند داشت یا خیر. هر دو نفر به این نکته اشاره داشتند که بر خلاف ایام همه‌گیری، سالن‌داران می‌دانستند که این روند نزولی در راه است، و مسلماً به ذخایر نقدی خود تکیه زده‌اند. «آن‌‌ها زمان داشتند تا خود را برای این شرایط آماده کنند، اما همچنان این شرایط برای کسی کارآمد نیست.»

درگارابدیان افزود: «مثل روز روشن است که میان تعداد آثار و باکس آفیس رابطه مستقیم وجود دارد. همه باید بروند و یک‌سری تصاویر درست و حسابی ضبط کنند تا این باکس آفیس دوباره به حالت نرمال بازگردد.

نوشته ضرر دو میلیارد دلاری هالیوود در سال جدید اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

هتوی اخیراً در مصاحبه‌ای با مجله پورتر اظهار داشت: «بسیاری بر اساس سوابق موجود به من هشدار می‌دادند که خودم را برای افت پیشنهادات کاری بعد از ۳۵ سالگی آماده کنم. البته خوشبختانه طی یکی دو دهه گذشته این فضا مقداری تغییر کرده و خانوم‌ها شرایطی بهتر و عمیق‌تری را در مسیر شغلی‌شان تجربه می‌کنند. مشخصاً این به این معنی نیست که ما در پوست خود نگنجیده و شادمان باشیم – اخیراً یکی از دوستان به من گفت: بابت پیشرفت‌هایی که رخ داده مفتخریم و البته همچنان چالش‌های بسیاری بر سر راه خانوم‌ها وجود دارد.»

فعالیت حرفه‌ای هتوی در سال ۲۰۰۱ در زمان نوجوانی او با فیلم «دفتر خاطرات شاهدخت» آغاز شد. او در ادامه در فیلم فانتزی کلاسیک «طلسم اِلا» و درام همجنسگرایانه «کوهستان بروکبک» به نقش آفرینی پرداخت، و به گونه‌ای جا پایش را بر روی صحنه هالیوود سفت‌تر کرد.

هتوی در پاسخ به فعالیت در عرصه بازیگری و حس و حالش نسبت به این حرفه گفت: «شما مشغول تجربه زندگی دیگر افراد می‌شوید و این حس بسیار شیرینی را با خود به همراه دارد. من افتخار این را دارم که همزمان با حس نیاز مردم به آرامش در کنارشان حاضر باشم. این که مسیر حرفه‌ایم مرا به مردم متصل کرده بسیار برایم هیجان‌انگیز است. من پروژه‌هایی که در فضای آمیخته با زندگی روزمره ساخته می‌شوند را خیلی دوست دارم.»

«آیلین» فیلم جدید این بازیگر از ۱۶ دسامبر در سینماهای آمریکا به اکران گذاشته خواهد شد.

نوشته هالیوود بعد از ۳۵ سالگی زنان را کنار می‌گذارد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

پس از این‌که طرفین به میز مذاکره بازگشتند و برای سومین بار در طی یک هفته دیدار کردند، همه تا حدودی امیدوار شدند که از پس این بن‌بستی که به ۱۰۸ روز اعتصاب انجمن نویسندگان منتج شده، پیشرفتی حاصل شود.

پس از این‌که طرفین در ۱۱ آگست مجدداً تشکیل جلسه دادند، اتحادیه تهیه‌کنندگان فیلم و تلویزیون پیشنهادات متقابلی به درخواست‌های انجمن نویسندگان ارائه داد، که مورد توجه انجمن قرار گرفت. چندین روز بعد، بارقه‌های امیدی که از این جلسه نشئت گرفته بود تا میزانی کاهش یافت، زیرا مشخص شد که طرفین همچنان بر سر مسائل کلیدی اختلاف دارند.

انجمن در این مدت بر سر مفاد مختلفی جنگیده، که بحث‌برانگیزترین آن‌ها افزایش حداقل دستمزد، شفافیت بیشتر در آمار بینندگان سرویس‌های استریم، توافق بر سر حداقل تعداد کارکنان در اتاق‌های نویسندگان تلویزیونی و نظارت بر هوش مصنوعی بوده است.

نکته‌ای که موجب امیداوری می‌شود، حفظ ارتباط و تداوم مذاکرات از سوی دو طرف می‌باشد.

رؤسای رسانه پیش از مذاکرات روز جمعه در پی افشای بسته‌های پاداش چند میلیون دلاری‌شان با واکنش‌های شدیدی مواجه شدند، زیرا این اتفاق در تضاد کامل با مشکلات اکثر اعضای انجمن نویسندگانی قرار گرفت که گاهاً برای پرداخت بیمه درمانی‌شان به چالش بر می‌خورند.

انجمن نویسندگان آمریکا و شرکت‌های هالیوودی در این هفته به مذاکرات ادامه دادند. همزمان با افزایش امیدواری، انجمن نویسندگان آمریکا عنوان داشت که در هفته گذشته به تبادل پیشنهادات با اتحادیه تهیه‌کنندگان فیلم و تلویزیون ادامه داده، و دو طرف در این هفته نیز با یکدیگر دیدار خواهند کرد.

انجمن نویسندگان در سایت خود یادداشتی را برای اعضایش منتشر کرد، و با توجه با سانسور خبری، بدون ذکر جزئیات به تداوم مذاکرات اشاره داشت.

یادداشت انجمن نویسندگان در ۱۸ آگوست به شرح زیر است:

«جمعه گذشته، درست ۱۰۲ روز بعد از این‌که آن‌ها میز مذاکره را رها کرده و ما را به اعتصاب واداشتند، اتحادیه تهیه‌کنندگان پاسخ‌هایی را به پیشنهادتمان در تمام حوزه‌های کاری ارائه داد.» «ما در این هفته دیدار کرده و به تبادل پیشنهادات ادامه دادیم. ما در هفته‌های آتی نیز به این روند ادامه خواهیم داد.»

«همزمان در مذاکره با اتحادیه تهیه‌کنندگان از پیغام‌های فراوان شما در اعلام حمایت و همبستگی سپاس‌گزاریم. مثل همیشه، به شایعاتی که از سمت هر طرف سومی نشر پیدا می‌کند توجهی نداشته باشید، و بدانید در صورتی که اتفاقی مهمی رخ دهد انجمن شما را مطلع خواهد کرد.»

اتحادیه در هفته گذشته گزارش تخلفی را منتشر کرد که در آن نتفلیکس، دیزنی و آمازون به رشد بی‌رویه پایگاه قدرت سرویس‌های استریم متهم شده، و همچنین خواستار نظارت دولتی بر این فضا بودند.

در شنبه این هفته سگ-افترا (انجمن بازیگران-فدراسیون هنرمندان رادیو و تلویزیون آمریکا) اعلام کرد که در ۲۲ اگست با هدف همبستگی به اتحادیه کارگری «فدراسیون کارگران آمریکا و کنگره سازمان‌های صنعتی» (ای‌اف‌ال – سی‌آی‌او) خواهد پیوست.

در بیانیه اتحادیه آمده است: «در این تابستان اعتصابات، نیروهای کار آمریکایی در سراسر کشور در حال مبارزه برای قراردادهای عادلانه، جبران خدمات (پاداش) بهتر، شرایط ایمن برای کار و حمایت در برابر پیش‌روی تکنولوژی می‌باشند.» «متحد با یکدیگر، به این شرکت‌ها نشان می‌دهیم که در زمان مبارزه ما پیروز می‌شویم!.»

در روز جمعه سگ-افترا اعلام کرد، در یک نظرسنجی سراسری که توسط سازمان پژوهشی Data For Progress برگزار شد، دو سوم از شرکت‌کنندگان از اعتصابات انجمن بازیگران و انجمن نویسندگان حمایت کردند. از ۳ تا ۵ آگست، ۱۱۲۴ نفر در این نظرسنجی شرکت کرده که به تناسب سن، جنسیت، تحصیلات، نژاد، جغرافیا و سابقه رای‌دهی مورد تمایز قرار گرفتند.

در میان موضوعات مورد بحث، ۷۲ تا ۸۷ درصد از اعضای اتحادیه بر مسائل جبران خدمات و محدودیت استفاده از هوش مصنوعی اتفاق نظر داشتند.

نوشته کاسه چه کنم هالیوود در برابر اعتصاب‌گران! اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

ترون در مصاحبه با مجله آلور گفت: «همچنین به نظرم بانوان دوست دارند به گونه‌ای پا به سن بگذارند که احساس خوبی نسبت به آن داشته باشند. به نظرم همه ما باید نسبت به این که هر کداممان چگونه این مسیر زندگی را طی می‌کنیم همدلی بیشتری داشته باشیم. اکنون به جایی رسیده‌ام که دیدن عکسم بر روی یک بیلبورد برایم خنده‌دار است.»

او همچنین در رابطه با تجربه خود از مسن‌تر شدن صحبت کرد: «چهره من در حال تغییر است، و این سالخورده شدن را کاملا پذیرفته‌ام و آن را دوست دارم.»

ترون در دهه ۱۹۹۰ به ستاره سینما تبدیل شد و در سال ۲۰۰۳ برای بازی در نقش آیلین وورنوس در فیلم «هیولا» برنده جایزه اسکار شد. دیگر نقش‌آفرینی‌های برجسته او در فیلم‌هایی نظیر «مکس دیوانه: جاده خشم»، «سفید برفی و شکارچی»، «بزرگسال جوان»، «تالی» و «بلوند اتمی» است. جدیدترین فیلم او آخرین قسمت از مجموعه فیلم‌های «سریع و خشن» است.

این ستاره همچنین فعالیت‌های گسترده‌ای در مدلینگ به ویژه برای برند دیور داشته، و گفت علیرغم این که به زیر ذره بین بودن عادت دارد، از فرضیات مردم مبنی بر این‌که کاری بر روی صورتش انجام داده کلافه شده است.

او گفت: «مردم فکر می‌کنند که پوست صورتم را لیفت کرده‌ام. آن‌ها به این فکرند که او با صورتش چه کرده؟ و منم پیش خودم می‌گویم که خب لعنتی (*٪$%!!)، دارم مسن‌تر می‌شوم! به این معنی نیست که جراحی پلاستیک من خوب از آب درنیامده. این اتفاقیه که باهاش رو به رو هستم.»

ترون همچنین به این قضیه اشاره داشت که با افزایش سن، چقدر کم کردن وزنی که برای یک نقش اضافه می‌کنید، کار دشوارتری است. من ۴۰ پوند وزنی که برای فیلم هیولا (۲۰۰۳) اضافه کرده بودم را «با نخوردن سه وعده غذایی در طی یک دوره به حالت سابق و وزن نرمال خود بازگرداندم»، اما بازگشت از وزنی که برای فیلم تالی (۲۰۱۸) اضافه کردم امری پرچالش بود.

او ادامه داد: «به یاد دارم که چند سال پیش در تقلا بودم تا وزنم را کم کنم، با دکترم تماس گرفتم و گفتم، فکر کنم دارم می‌میرم چون نمی‌توانم وزنم را پایین بیاورم. او به من گفت آرام باش. تو ۴۰ سال را رد کردی. و متابولیسمت به مانند سابق نیست.»

ترون اضافه کرد: «دیگر برای هیچ نقشی وزنم را ۴۰ پوند بالا نخواهم برد. چون بعد از کار دیگر نمی‌توان به وزن سابق بازگشت.»

نوشته شارلیز ترون: من فقط پا به سن گذاشتم! اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

استودیو مارول چند فیلم و سریال را در دست ساخت داشت که در این رابطه، کوین فایگی مدیر استودیو مارول در یک نامه درون سازمانی گفت: «ما متوجه تلاش‌های زیاد شما بر روی این پروژه‌ها هستیم و از اینکه برنامه‌های منظم ما مختل شده، بسیار ناراحتیم؛ اما تغییر، جزئی از بیزنس ما بوده و ما با چالش‌های غیر منتظره، بیگانه نیستیم. ما امیدواریم که یک توافق به زودی حاصل شود تا بتوانیم به کار خود بازگردیم.«

البته تعدادی از استودیوها پیش‌بینی این اعتصاب را می‌کردند و طوری برنامه‌ریزی کردند که تمامی تصاویر لازم را از بازیگران اصلی بگیرند.

انیمیشن یکی دیگر از بخش‌هایی است که می‌تواند به کار خود ادامه دهد. تعدادی از انیماتورها و پرسنل استودیوها به صورت موقت به جای صداگذاران اصلی، حرف می‌زنند و در زمانی که مشکل اعتصاب اعضای اتحادیه حل شد، بازیگران اصلی در نقش کاراکترهای این آثار حرف خواهند زد. البته اکران سال آینده تعدادی از آثار ممکن است دچار چالش شود.. قرار است قسمت چهارم «پاندای کونگ‌فو کار» در چهارم مارچ، «مرد عنکبوتی: خارج از دنیای مرد عنکبوتی» در ۲۹ مارچ، «من نفرت‌انگیز ۴» در سوم جولای و «ترانسفورمرهای یک» در ۱۳ سپتامبر اکران شوند.

در ادامه نگاهی به عناوینی که رسماً متوقف شده‌اند می‌اندازیم.

«ددپول ۳»

تاریخ اکران: سوم می ۲۰۲۴

در حالی که چند روز پیش اولین تصویر رایان رینولدز و هیو جکمن در شبکه‌های اجتماعی منتشر شد، این پروژه متوقف شد. فیلمبرداری از اواخر ماه می در لندن آغاز شده بود و در کنار دو ستاره ذکر شده، متیو مک فیدن، اما کورین، استیفن کپیچیک و بریانا هیلدبرند نیز در این فیلم حضور خواهند داشت. شان لوی کارگردانی که پیشتر در دو فیلم «مرد آزاد» و «پروژه آدام» با رینولدز همکاری کرده بود، این اثر را می‌سازد.

«گلادیاتور ۲»

تاریخ اکران: ۲۴ نوامبر ۲۰۲۴

ریدلی اسکات پس از بیست دوباره به میدان گلادیاتورها باز خواهد گشت و در حالی که مشغول به فیلمبرداری این اثر در مالتا و مراکش بود، پروژه متوقف شد. پال مسکال، پدرو پاسکال، کانی نیلسون و دنزل واشینگتن بازیگران این فیلم هستند.

«لیلو و استیچ»

بازسازی انیمیشنی به همین نام که در سال ۲۰۰۲ اکران شده بود.

«مأموریت غیرممکن ۸»

تاریخ اکران: ۲۸ جون ۲۰۲۴

فیلمبرداری این فیلم در حالت عادی به دلیل اکران قسمت هفتم و مشغول بودن بازیگران در کمپین‌های تبلیغاتی، متوقف شده بود، اما اعتصاب شروع دوباره کار را به تعویق انداخت.

«ونوم ۳»

تولید قسمت سوم این مجموعه در ماه گذشته در اسپانیا آغاز شد. تام هاردی دوباره نقش این کاراکتر را بازی خواهد کرد و نویسنده دو فیلم پیشین، این بار در صندلی کارگردانی خواهد نشست. جونو تمپل و چیوتل اجیوفر دو بازیگر جدیدی هستند که به این مجموعه خواهند پیوست.

نوشته «ددپول»، «ونوم» و «مأموریت غیرممکن» تعطیل شدند اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

هیئت‌مدیره اتحادیه صبح روز پنجشنبه، به اتفاق با توصیه گروه مذاکراتی این اتحادیه مبنی بر اعتصاب، موافقت کردند و در کنفرانس خبری گفتند: «اعضای اتحادیه باید تا وقتی که به یک قرارداد منصفانه نرسیم، دست از کار کردن بردارند. کمپانی‌ها چاره‌ای برای ما نگذاشته‌اند. ما قربانی یک ابر بیزینس حریص شده‌ایم… کار را به جایی رساندند که ما باید به آن‌ها می‌گفتیم که دیگر ادامه نخواهیم داد. شما دیوانه هستید. چه کاری می‌کنید؟ چرا این‌جوری می‌کنید؟… اگر الآن حق خود را نگیریم، بعداً به مشکل برمی‌خوریم. شما نمی‌توانید سبک بیزینس خود را تغییر داده ولی قرارداد با ما را تغییر ندهید. ما ناله‌های نداری شما را باور نمی‌کنیم؛ ما باور نمی‌کنیم که شما از چپ و راست دارید ضرر می‌دهید؛ ما باور نمی‌کنیم چون شما به مدیران کمپانی‌ها دستمزدهای صدمیلیونی می‌پردازید. خیلی این کارها حال به هم زن است. شرم بر شما باد.»

انقضای مذاکرات تا چهارشنبه بود و همان‌طوری که پیش‌تر اشاره داشتیم، سهیم شدن در درآمد استریمینگ و به کارگیری هوش مصنوعی از دغدغه‌های اتحادیه بازیگران است.

مدیران کمپانی‌ها پیش‌تر اعلام کردند که افزایش دستمزد تاریخی، درآمدهای جانبی و حق بیمه و بازنشستگی، کوتاه کردن قراردادهای سریال‌ها و حفظ کپی‌رایت استفاده از چهره بازیگران توسط هوش مصنوعی را پیشنهاد داده‌اند.

سخنگوی کمپانی‌ها در واکنش به اعتصاب بازیگران گفت: «این اعتصاب، آن سرانجامی نبود که ما منتظر آن بودیم؛ چراکه فیلم‌ها و سریال‌ها به بازیگران نیاز دارند تا به تحقق بپیوندند. اتحادیه با راهی که در پیش گرفته است، ضررهای جبران‌ناپذیری را به تمامی دست‌اندرکارانی که از این صنعت درآمد داشتند، را وارد می‌کند.»

تنها در سال ۱۹۶۰ دو اتحادیه بازیگران و نویسندگان هم‌زمان اعتصاب کرده بودند. رونالد ریگان در آن زمان رهبر اتحادیه بازیگران بود و در پایان توانست برای بازیگران از محل بازپخش سریال‌ها و فیلم‌ها در تلویزیون، سهم بگیرد. آن‌ها نیز توانستند به اولین تعهد حق بیمه و بازنشستگی برسند.

هر دو اتحادیه بسیار نگران هوش مصنوعی بوده و می‌ترسند که کمپانی‌ها در آینده نزدیک، تمامی آن‌ها را با تکنولوژی جایگزین کنند.

نوشته و حالا سهم‌خواهی بازیگران از هالیوود اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

در اولین روز اعتصابات، بسیاری از نویسندگان مطرح به خیابان‌های لس آنجلس و نیویورک آمدند و ده‌ها نویسنده مقابل استودیوهای کالیفرنیا تجمع کرده و شعار دادند: «الکسا، پول ما را بده!». گروهی دیگر تهدید کرده‌اند که پایان سریال «وراثت» HBO را اسپویل خواهند کرد!

در پی این اعتصاب، انجمن نویسندگان با ۱۱ هزار و ۵۰۰ عضو، طی پیام‌هایی که منتشر کرده، استودیوهای بزرگ و پخش‌کننده‌ها را متهم کرده که بخاطر هزینه‌های بی‌رویه تولید محتوا برای پلتفرم‌های استریم، کار و حرفه نویسندگان مختل شده است و در ادامه پیام‌های خود مسایلی را که برای تضمین بقای فیلمنامه‌نویسی به عنوان یک شغل مناسب ضروری است، مطرح کرده است.

این انجمن معتقد است که شرکت‌ها تجارت اعضا را متوقف کرده‌اند در حالیکه هرآنچه تا امروز به دست آورده‌اند از همین نویسندگان بوده و نویسندگان بوده‌اند که باعث ثروتمند شدن آنها شده‌اند. انجمن می‌گوید: «چیزی که شرکت‌ها نمی‌توانند از ما بگیرند؛ همبستگی و تعهد متقابل ما برای نجات خود و حرفه‌ای است که دوست داریم.»

در مواجهه با این رویداد، ورایتی به عنوان یکی از رسانه‌های صاحب نظر، معتقد است که این اعتصاب، نوید ایجاد تحولات بیشتر را در بازاری می‌دهد که در حال حاضر با عواقب ناشی از اختلالات تکنولوژیکی دست و پنجه نرم می‌کند و از طرفی نیز در حال بازسازی مشکلاتی است که پس از همه‌گیری کووید ۱۹ به وجود آمده بود.

با اینکه اعتصاب طولانی مدت نویسندگان تلویزیون و فیلم می‌تواند تاثیرات منفی زیادی را روی برنامه‌های سرگرم کننده داشته باشد، اما حتی برخی از بازیگران نیز از این اعتصاب حمایت کرده‌اند به عنوان مثال، برایان تایری‌هنری؛ بازیگر آمریکایی می‌گوید: «مردم با دلایلی که وجود دارد؛ اعتصاب می‌کنند. امیدوارم که آنها به آنچه که لیاقتش را دارند، برسند.»

الیزابت اولسن، دیمون لیندلوف، آماندا سایفرید، جیمی فالون، دیمون لیندلوف، گابریل لونا، تارا هرناندز و … از جمله سینماگرانی هستند که از اعتصاب نویسندگان حمایت می‌کنند.

* دعوا از کجا شروع شد؟

درگیری انجمن نویسندگان و تهیه‌کنندگان با افزایش تولیدات استریمینگ شروع شد. در حالی که در حوزه تولیدات تلویزیونی و سینمایی، نویسندگان اصول و قوانین مشخصی داشتند و حتی سال‌ها پس از تولید یک فیلم یا یک سریال می‌توانستند از پخش مجدد آن درآمد کسب کنند، اما شیوه جدید استریم فرصتی برای کمپانی‌های بزرگ ایجاد کرد که بسیاری از این قوانین را زیر پا بگذارند و نه تنها حقوق کمتری به نویسندگان دهند بلکه مواردی مانند بیمه و پرداخت مجدد را به طور کامل از قراردادهای آنان حذف کنند.

طی این مدت یک ماه و نیم، مسایلی که میان انجمن نویسندگان (WGA) و تهیه‌کنندگان سینما و تلویزیون (AMPTP) ایجاد شد، با پیچیدگی‌هایی همراه بود اما مهم‌ترین عاملی که نویسندگان را به اعتصاب سوق داد، عدم‌اعتمادی بود که میان آن‌ها با تهیه‌کنندگان شکل گرفت و درست در زمان تحول عظیم صنعت سرگرمی ایجاد شد.

از این‌رو، ماجرای پیش آمده را می‌توان از چند وجه مورد بررسی قرار داد. مورد اول این است که گرچه تغییرات به وجود آمده به نفع نخبه‌ترین اعضای WGA بوده که توانستند قراردادهای تولیدی عظیم ۲۰۰ میلیون دلاری و ۳۰۰ میلیون دلاری با تولیدکنندگان داشته باشند اما شکاف بزرگی را میان آن‌ها و سایر اعضای انجمن ایجاد کرده است. شاید بزرگترین مساله در مورد اعتصاب اعضا همین شکاف پردرآمدترین و کم‌درآمدترین میان آنها باشد، ماجرایی که برخی از آن‌ها به ظهور هوش مصنوعی ربط می‌دهند (انجمن می‌ترسد استودیوها از هوش مصنوعی برای جایگزینی آن‌ها استفاده کنند.)، می‌تواند بهانه‌ای برای تدوین قراردادهایی با مصوبه بالاتر باشد!

برای حل این معضل، انجمن پیشنهادی را ارائه کرد که از نویسندگان در برابر ضربه هوش مصنوعی به اعتبار و جبران خسارت آنها محافظت می‌کرد، اما AMPTP آن پیشنهاد را رد کرد!

البته این در حالی است که برخی معتقدند هوش مصنوعی می‌تواند ابزار مفیدی در تولید محتوا باشد اما در عین حال باور دارند که این تکنولوژی هرگز نمی‌تواند انواع فیلم‌نامه‌هایی را تولید کند که آن‌ها می‌نویسند. آستین بان؛ فیلمنامه‌نویس و دانشیار دانشگاه کرنل در این‌باره می‌گوید: «من به نوعی هوش مصنوعی و نقش آن در فرآیند خلاقانه را تقویت می‌کنم و آن‌ را تهدیدی در این حرفه نمی‌دانم. داستان‌سرایی در نهایت بخشی از من است که می‌خواهد خودش را بیان کند. یک ماشین می‌تواند یک جمله بسازد؛ اما هیچ اشتیاق و درامی پشت جمله‌های آن نیست.»

مساله دوم، جلب همدردی با شرکت‌ها است که البته کار سخت‌تری است. حقیقت این است که نه تنها شرکت‌ها از شوک ناشی از همه‌گیری کرونا رنج می‌برند، بلکه زیان‌های بزرگی را در سرمایه‌گذاری‌های جاری نیز متحمل شده‌اند. بنابراین چشم‌انداز افزایش چشمگیر هزینه‌های تجارت با نویسندگان برای شرکت‌ها نگران‌کننده است، به خصوص که آنها باید در تابستان امسال قراردادهای جدیدی با انجمن کارگردانان آمریکا (DGA) و انجمن بازیگران سینما – فدراسیون هنرمندان تلویزیون و رادیو آمریکا (SAG-AFTRA) منعقد کنند.

در سال‌های اخیر، تغییراتی در استخدام نویسندگان رخ داده است. اگر تا چند سال گذشته نویسندگان در یک بازه زمانی ۸ الی ۹ ماهه برای نگارش ۲۲ الی ۲۴ قسمت قرارداد می‌بستند اکنون تنها برای ۸ الی ۱۰ قسمت با آن‌ها قرارداد بسته می‌شود.

پیامدهای این امر برای نویسندگانی که معمولا از هر قسمت پول می‌گیرند، قابل توجه است. در نظم جدید جهانی، سریال‌های کوتاه‌مدت، نویسندگانی را استخدام می‌کنند تا تمام فیلمنامه‌ها را در یک دوره ۱۰ الی ۱۳ هفته‌ای قبل از تصویربرداری بنویسند که تمام این مسایل کاهش دستمزد نویسندگان را به دنبال دارد.

* آیا برنامه‌های پرمخاطب تعطیل می‌شوند؟

اکنون که اعتصاب اعلام شده، خودی‌های صنعت برنامه‌سازی در تلاش‌اند تا برنامه‌ها را تعطیل کنند، برنامه‌های کمدی آخر شب، از جمله «شوی زنده شنبه شب» و برنامه‌های گفتگوی روزانه اولین برنامه‌هایی هستند که از این اعتصاب ضربه می‌خورند. اما از طرفی نیز استودیوها در حال راه‌اندازی برنامه‌های اضطراری برای حفظ تولید فیلم در پروژه‌هایی هستند که فیلمنامه‌ آن‌ها تکمیل شده‌اند.

البته برخی از تولیدات تلویزیونی که از قبل در حال انجام کارهای خود بودند، به مسیر تولیدشان ادامه داده‌اند، مانند فیلمبرداری سریال «خاندان اژدها» که فیلمنامه آن قبل‌تر نوشته شده و در حال حاضر فیلمبرداری فصل دوم آن، در حال انجام است. این در حالی است که براساس قوانین اعتصاب، اعضای اتحادیه که در سطح بین‌المللی کار می‌کنند باید نگارش پروژه‌های فعال را حذف کنند. به این ترتیب، تعدادی از پروژه‌های ایالات متحده که در بریتانیا فیلمبرداری می‌شوند نیز ممکن است تحت تأثیر این اعتصاب قرار گیرند.

* نتیجه اعتصاب چه‌ می‌شود؟

این دوره از اعتصاب تا چه زمانی ادامه خواهد داشت؟ پس از آن چه اتفاقی رخ می‌دهد؟ آینده تلویزیون و تولیدکنندگان چه می‌شود؟ چه بر سر نویسندگان خواهد آمد؟ در پاسخ به این سوالات باید گفت که اعتصاب نویسندگان می‌تواند به طور جدی تولیدات تلویزیونی و سینمایی و حتی انیمیشن آمریکا را تهدید کند و با توجه به روند در حال اجرا، می‌توان ادعا کرد که در ادامه این اعتصابات تولید تلویزیون به تدریج متوقف خواهد شد، نه یک شبه، بلکه با تمام شدن فیلمنامه‌های موجود برنامه‌ها! با اینکه فیلم‌هایی با فیلمنامه‌های تکمیل‌شده می‌توانند مقابل دوربین بروند، اما کارگردانان و تهیه‌کنندگان ممکن است در صورت نیاز به بازنویسی، سرگردان شوند.

ممکن است پخش‌های خطی و شبکه‌های کابلی بتوانند با نمایش‌های بدون اسکریپت، پخش‌های خبری و پوشش زنده رویداد را روی خط بیاروند اما تنها گزینه نتفلیکس، آمازون، اپل و سایر پلتفرم‌های دیگر، پخش سریال‌های اصلی قدیمی‌تر یا تبلیغ سریال‌های قدیمی خواهد بود.

شاید طولانی‌ترین اعتصاب انجمن نویسندگان در سال ۱۹۸۸ و به مدت ۱۵۳ روز بود اما اعتصابی که به ثمر نشست، اعتراض ۱۰۰ روزه سال ۲۰۰۷ تا ۲۰۰۸ بود که باعث شد تولیدات زیادی زمین‌گیر شوند و در نتیجه آن همه‌چیز به نفع اتحادیه نویسندگان تمام شد.

حالا نیز در صورتی که اتحادیه تولید‌کنندگان بخواهد در مسیر چالش با اتحادیه نویسندگان پیش برود امکان دارد که حتی با وجود قدرت هوش مصنوعی نتواند به نتیجه مطلوب خود برسد.

در نهایت باید منتظر ماند و دید این‌بار نویسندگان چه مدت زمانی را می‌توانند در سایه اعتصاب بنشینند تا به نتیجه مطلوبشان برسند.

نوشته به خاطر یک مُشت دلار! اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

نوشته اعتصابات سراسری هالیوود؛ نویسندگان خواهان دستمزد بالاتر اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

نوشته کلیشه «جیغ ویلهلم» در هالیوود اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

پس از یک روز در صدر ترندینگ قرار داشتن این پروپاگاندای ضد نظام و کمپین fear mongering چپ‌گرایان علیه ایران، اینستاگرام شروع به لیبل گذاری روی این پست‌ها کرد. افراد ذکر شده در بالا نیز مجبور شدند تا این پست‌ها را پاک کنند. حکومت کانادا بابت انتشار مطالب خلاف واقع، عذر خواهی نکرد و سخنگوی آن به خبرنگار CNN گفت: جهان نباید چشم‌هایش را بر روی اتفاقات ایران ببندد. نمایندگان مجلس ایران حق ندارند که خواستار اعدام معترضان بشوند. جالب این که دروغ بزرگ ترودو صدای BBC انگلیسی را هم درآورد و این رسانه در گزارش مفصلی بحث اعدام ۱۵۰۰۰ نفر در ایران را بررسی کرد. در این گزارش دفتر نخست وزیر کانادا به خبرنگار BBC می گوید که پست ترودو بر اساس اخبار اولیه بوده که کامل نبود. به همین خاطر هم حذف شد.

کمتر رسانه‌ای در غرب و علی الخصوص در اروپا و کانادا وجود دارد که ریا‌کاری‌های حکومت‌های به اصطلاح آزادی‌خواه را نمایان کند. اکثر چپ‌گرایان امروز، مواضع در ظاهر بشر دوستانه به خود می‌گیرند اما آنها در واقعیت ماجرا، بسیار جنگ‌طلب بوده و هر مطلبی را که با اهداف ایدئولوژیکشان همخوانی داشته باشد به شیوه جوزف گوبلز منتشر می کنند. حتی اگر صحت نداشته باشد. به قول وزیر تبلیغات نازی ها «دروغ هرچه بزرگ تر، باورش برای توده مردم راحت تر است.»

چند روز پیش نیز، همین چپ‌گرایان درصدد شروع جنگ جهانی سوم بودند. وقتی خبر از اصابت موشک به لهستان و کشته شدن دو نفر پخش شد، تمامی این افراد خواستار مداخله نظامی آمریکا در جنگ با روسیه شدند؛ اما وقتی که معلوم شد، موشک‌ها را زلینسکی «عزیز اسکار و هالیوود» به لهستان شلیک کرده، هیچ یک از افراد حرفی از خون‌خواهی آن دو نفر کشته شده نزدند. انگار کسی که مرده، مهم نیست، کسی که می‌کشد، مهم است.

وب‌سایت ببیلون بی در واکنش به زیاده‌خواهی زلینسکی چنین گفت: زلینسکی پشت تلفن از بایدن پرسید، پول من کجاست؟ بایدن در پاسخ گفت: هشتاد هزار مامور مسلح برای اداره مالیات استخدام کردم تا پولها را از مردم جمع کنن.

ناگفته نماند که دولت بایدن تاکنون نزدیک به ۷۰ میلیارد دلار به اوکراین کمک کرده است که البته برخی ادعا می کنند این پول صرف جنگ نخواهد شد و فقط سندسازی و ظاهرسازی برای پول‌شویی است. خصوصا وقتی مشخص می شود رقم قابل توجهی از این پول به کلاهبرداری کمپانی FTX گره خورده است. سم بنکمن فراید مدیرعامل این کمپانی، یکی از بزرگترین حامیان مالی دموکرات‌ها در انتخابات بوده و بیش از هفتصد میلیون دلار به کمپین‌های انتخاباتی لیبرال‌ها کمک مالی کرده است.

نوشته وقتی هالیوود روی گوبلز را سفید می‌کند اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

جالب است بدانید که لاس وگاس بعنوان یک شهر خوشگذرانی مشهور است که مسافران آن اعتقاد دارند هر اتفاقی در آن رخ دهد مثل یک راز همانجا باقی خواهد ماند:  what happens in Vegas, stays in Vegas. لذا این امر نشان می‌دهد که سیاست‌های لیبرال‌ها، لس آنجلس را به چه روزی انداخته است که حتی سلبریتی‌ها تاب ماندن در این فضا را ندارند.

وقتی والبرگ از وضعیت امروز لس‌ آنجلس و هالیوود گلایه کند و بگوید که لالالند مناسب خانواده نیست، اوضاع بسیار وخیم است. والبرگ در دوران مجردی، سبک زندگی شبیه به دن بیلزرین داشت؛ حتی شبکه اچ‌بی‌او نیز entourage  را از دوران جوانی والبرگ در لس آنجلس الهام گرفت.

والبرگ در ادامه افزود: ما به لاس وگاس رفتیم تا فصل جدیدی از زندگی خانوادگی را شروع کنیم؛ من و همسرم یه این نتیجه رسیدیم که برای عاقبت فرزندان، بهتر است که از هالیوود فاصله بگیریم.

بازیگر ۵۱ قصد دارد تا یک استودیو فیلمسازی تراز اول در این شهر تأسیس کند. او این روزها بیشتر روی به سبک زندگی افرادی نظیر جاکو ویلینک و دیوید گاگینز آورده است؛ هر روز ساعت ۲:۳۰ بامداد از خواب بیدار شده، تا ساعت ۳ مشغول دعا و عبادت است؛ پس از خوردن اولین وعده غذایی، ۹۰ دقیقه بدنسازی می‌کند. پس از تمرین، گلف بازی کرده و سپس در محفظه کرایو می‌رود. هنوز ساعت ۱۰:۳۰ صبح نشده است.

بازیگر فیلم‌های «شوتر» و «جدا افتاده» جزو اندک ستارگان هالیوودی است که موضع سیاسی خود را علنی نکرده؛ او بعضاً مابقی ستارگان را نصیحت می‌کند تا به‌جای این‌که، وارد مسائل سیاسی شوند، به فکر سرگرم کردن مردم باشند. او در مصاحبه‌ای اشاره کرده بود که سلبریتی‌ها از هم‌وغم مردم عادی جامعه بی‌خبرند.

نوشته مارک والبرگ: هالیوود جای خانواده نیست اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

هاوارد در ادامه افزود: اما باید بگویم که من و کریس راجع‌به این قضیه صحبت کردیم و او از هر فرصتی برای حل مشکل من استفاده می‌کرد. او رسما به من‌ گفت که نگران هیچ‌ چیزی نباشم و او همه مذاکرات را به‌شخصه انجام خواهد داد. «نگران نباش و من کاری می‌کنم که همه ما دستمزد یکسان بگیریم.»

پرت توانست با اضافه کردن بند ancillary rewards به قرارداد کاری کند که هاوارد پول بیشتری کسب کند. این بند اشاره به پاداش مالی از فروش اسباب‌بازی و تی‌شرت و غیره دارد.

هاوارد در پایان گفت: من خیلی کریس را بابت کاری که برایم کرد دوست دارم. من از محل این پاداش‌ها خیلی بیشتر از دستمزد بازی در فیلم پول درآوردم.

در هالیوودی که «مردانگی زهرآگین» را یکی از بزرگترین معضلات جهان می‌داند، هنوز برایس دالاس هاوارد ها نیاز به یک کریس پرت سوار بر اسب سفید دارند تا پرنسس را از شر جادوگر گدا صفت نجات دهد. هاوارد با ترفندی امبر هرد مسلکانه می‌خواهد به شکاف دستمزد میان زنان و مردان اشاره کند. امبر هرد نیز معتقد است که او و جیسون ماموا باید دستمزد یکسانی برای «آکوامن» می‌گرفتند.

خود کرده را تدبیر نیست؛ بحران دستمزد یکسان را هالیوود به‌جان جهان انداخته و اولین نفر نیز باید خود آنان بهای این سیاست را بپردازند. هیچ یک از آثار اکشن فمینیستی در چند سال اخیر گیشه خوبی نداشته است و هالیوود هنوز‌ جایگزین مونث سیلوستر استالونه و آرنولد شوراتزنگر و بروس ویلیس و جیسون استیتهام و راک را پیدا نکرده است.

در اقدامی دیگر در این سیاست دستمزد یکسان، تیم فوتبال زنان آمریکا دستمزد یکسانی با تیم مردان دریافت می‌کنند. شایان ذکر است که مخاطب فوتبال زنان کمتر از ده درصد فوتبال مردان است. نکته دیگر درباره فوتبال زنان در آمریکا، سرمایه‌گذاری بسیار زیاد است کشور در تربیت این تیم فوتبال کرده است‌. به‌مانند بودجه نظامی آمریکا که ده برابر کشور بعدی است، آنها برای پیشرفت فوتبال زنان نیز چند برابر هر کشور دیگر سرمایه‌گذاری کردند اما باز آنها دم از نابرابری می‌زنند. تیم فوتبالی که به پرچم و سرود ملی این کشور توهین کرده اما کاخ سفید بایدن به آنها مدال افتخار داد!

نوشته روایت بازیگر «دنیای ژوراسیک» از تبعیض جنسیت در هالیوود اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

ایالت نیو مکزیکو در حدود یکصد و سی میلیون دلار پاداش برای ساختن محتوا در نظر گرفته بود که بر اساس گزارش دفتر فیلم این ایالت، نود و دو درصد تصمیم‌گیران در رابطه با لوکیشن فیلمبرداری، این رقم را دلیل اصلی انتخاب نیو‌ مکزیکو می‌دانند. فقط هشت درصد از تولیدات در صورت نبود این پاداش، لوکیشن را تغییر نمی‌دادند.

گریشام فرماندار ایالت در نشست خبری گفت: باز هم رکوردشکنی در زمینه تولیدات سینمایی و تلویزیونی داشتیم که نشانگر مقصد جدید برای تولید است. با توجه به اقداماتی که در زمینه تربیت استعدادهای بومی انجام داده‌ایم، مستقیما به اقتصاد ایالت کمک کرده‌ایم و هزاران شغل جدید در نیومکزیکو ایجاد کردیم.

امبر دادسن مدیر دفتر فیلمسازی نیو مکزیکو در این نشست گفت: «با موفقیت سریال‌هایی نظیر «بریکینگ بد» (Breaking Bad) ، «بهتره با ساول تماس بگیری» (Better Call Saul) ، «محدوده بیرونی» (Outer Range) و «چیزهای عجیب» (Stranger Things) ، نیو مکزیکو به یک مقصد ثابت شده با لوکیشنی خاص تبدیل شده که نه تنها میزبان پروژه‌های بیادماندنی و موفق در فصول جوایز بوده بلکه محلی است برای روشن فکران و گوناگونی نژادی و جنسیتی.» برخی کارشناسان معتقدند یکی دیگر از دلایل علاقه فیلمسازان به تولید اثر در ایالت نیومکزیکو آن است که سران آن با سیاست‌های غیر لیبرالی ایالت‌هایی مثل تگزاس و فلوریدا مشکل دارند. در نیومکزیکو خبری از ران دی سنتیس نیست و مشکلی با تدریس انحرافات جنسی به خردسالان ندارند.

با توجه به لایحه‌ای که سنای نیو مکزیکو در سال ۲۰۱۹ تصویب کرد، ایالت می‌تواند به کمپانی‌ها برای تولید در این ایالت، پاداش داده و همکاری‌های بلند مدت در زمینه اشتغال‌زایی و سرمایه‌گذاری داشته باشند. پس از اجرایی شدن لایحه، نتفلیکس تصمیم‌ گرفت تا یک میلیارد دلار در بازه‌ای ده ساله، در این ایالت هزینه کند. کمپانی یونیورسال نیز تصمیم گرفت تا پانصد میلیون دلار هزینه مستقیم برای تولید بکند.

با توجه به حقوق بیشتر کارکنان صنعت سرگرمی، میانگین حقوق این افراد در حدود ۲۹ دلار برای هر ساعت بوده که یازده دلار بیشتر از میانگین مابقی مشاغل و صنایع است. ناگفته نماند که حداقل حقوق در اکثر ایالت‌ها بیش از ۱۲ دلار به ازای هر ساعت است.

سیاست جدید نیومکزیکو تاثیر قابل توجهی بر روی تمرکززدایی هالیوود هم داشته. به طوری که دوربین کارگردانان آمریکایی دیگر خودشان را محدود به چند لوکیشن خاص در لس آنجلس، واشنگتن و نیویورک نمی‌کنند. به نظر می‌رسد اتخاذ چنین سیاست‌هایی (البته به صورت درست و بر اساس مطالعات دقیق بومی) توسط استان‌ها در کشور خودمان هم می‌تواند کمک زیادی به رونق سینما، نمایش تصویر جذاب از مناطق مختلف میهن عزیزمان و البته تمرکززدایی از پایتخت داشته باشد.

نوشته نیو مکزیکو بهشت فیلمسازان هالیوودی اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

مسئله حق یا عدم حق استفاده از اسلحه یکی از مهم‌ترین موضوعات برای نامزدهای انتخاباتی بوده و هر کاندید مجبور می‌شود تا موضع خود را در رابطه با این حق، مشخص کند. عموما اکثر سلبریتی‌های هالیوود صرفاً حمایت‌های مالی و تبلیغاتی را برای کاندیدهایی در نظر می‌گیرند که مطلقاً این اصلاحیه را قبول نداشته باشند.

دادگاه عالی مدتی قبل تصمیم گرفت تا محدودیت‌های ایالت نیویورک در رابطه با حق استفاده مخفی از اسلحه کوچک را لغو کند. این حکم بدین معناست که شهروندان «عادی» نیز می‌توانند اسلحه حمل کنند. به مجرد امضا شدن این حکم، عده بسیاری از سلبریتی‌ها و کسانی که تیک آبی در شبکه‌های اجتماعی دارند، مخالفت خود را اعلام کردند.

اکثریت لیبرال‌های ثروتمند و سلبریتی‌های مرفه در شهرک‌ها و مناطقی زندگی می‌کنند که نه تنها محافظان مسلح، امنیت این مناطق را برقرار می‌کنند بلکه نیروی پلیس نیز اهمیت خاصی برای امن نگه داشتن این مناطق قائل است. بسیاری از این افراد به کمپین‌های انتخاباتی رؤسای پلیس و شهرداران کمک‌های مالی فراوانی می‌کنند و به همین دلیل خون آنها در نزد پلیس رنگین‌تر از اقشار کم‌درآمد جامعه است. به طوری که بعضا شنیده و دیده شده که پلیس نیویورک فقط چند دقیقه طول می‌کشد تا سر صحنه محله‌های متمول برسد و از آن طرف حتی تا یک ساعت طول می‌کشد تا سر به محله‌های فقیرنشین بزنند.  به همین خاطر بسیاری از سیاه پوستان و اقشار کم درآمد، تحت تاثیر فیلم‌های هالیوودی سراغ عدالت فردی می‌روند. آنها إحساس نیاز می‌کنند تا با اسلحه شخصی امنیت را برای خودشان ایجاد کنند. عمومی شدن اسلحه های شخصی اما باعث شده تا حتی بچه های زیر سن قانونی هم دست به سلاح شوند. به طوری که گاهی تیراندازی و گروگانگیری در سطح مدارس رخ می‌دهد.

اکثر ابر سلبریتی‌ها و لیبرال‌های میلیاردر وظیفه تامین امنیت خودشان را به دست شرکت‌های خصوصی سپرده اند که در این زمینه خدمت رسانی می‌کنند. چهره های سرشناس عموما محافظان شخصی مسلح دارند؛ لذا آنها نیازی به حمل شخصی اسلحه ندارند. جولیان مور، باربارا استرایسند، جفری رایت، راب راینر، آلبرت بروکس و چند تن دیگر از جمله سلبریتی‌هایی هستند که به این لایحه اعتراض کردند. جالب است بدانید که چندی پیش در یکی از دیگر نمونه‌های پروپاگاندای لیبرال‌ها، دولت بایدن متیو مک‌کانهی را پشت تریبون رسمی سخنگوی کاخ سفید قرار داد تا هالیوود بتواند مستقیماً شعارهای کمپین‌های انتخاباتی دموکرات‌ها را در مبارزه با اجازه حمل اسلحه تبلیغ کند. با این وجود همین چهره‌ها در فیلم‌های سینمایی بارها دست به اسلحه برده‌اند و خشونت را به جذاب‌ترین شکل ممکن به نمایش درآورده‌اند. هالیوود سال‌هاست که با تولید فیلم‌های وسترن یا حتی ساخت آثار ابرقهرمانی مانند بتمن، نسخه‌های عدالت فردی را در جامعه گسترش داده است. به عنوان نمونه یکی از تلخ‌ترین حوادث که تحت تاثیر فیلم «شوالیه تاریکی» رقم خورد، کشتار سینمای آئورا بود که همزمان با اکران فیلم «شوالیه تاریکی بر می‌خیزد» اتفاق افتاد. مجرمی که چهره خودش را شبیه جوکر کرده بود وارد سالن سینما شد و مخاطبان را به رگبار بست. بسیاری از کارشناسان رسانه معتقدند جبهه گیری هالیوود علیه قانون حمل سلاح یک سیاست دوگانه است که توسط روشنفکران جامعه آمریکا پیگیری می‌شود؛ شما نمی‌توانید جذابیت هفت تیرکشی را در فیلمی از کوئنتین تارانتینو به مخاطبتان نشان دهید و بعد زیر یک پست اینستاگرام بنویسید که مخالف حمل اسلحه هستید؛ هالیوود اگر مخالف حمل اسلحه است اول آنها را در فیلم‌هایش ممنوع کند.

نوشته خشونت خوب، خشونت بد! اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.