سوره سینما

پايگاه خبری تحلیلی سینمای ایران

logotext

بایگانی برای "نقد و یادداشت"

303 خبر

merikhi1

مریخ از خودش خبر ندارد! / نقد «سوره سینما» بر فیلم نامزد اسکار؛ «مریخی» (The Martian)

«مریخی» نه مخاطب را به چالش فرا می‌خواند و نه، فیلم‌های علمی-تخیلی را به جلو سوق می‌دهد. تنها اتفاقی که می‌افتد، آزمون و خطایی برای فیلم‌های سال‌های بعدِ هالیوود در این زمینه است تا به راهی اینچنین نروند.

۳۰ دی ۱۳۹۴
dar-modate-maloom1

وقتی نمی‌دانیم با موضوع «مهم»مان چه کنیم / نقد سوره‌سینما بر «در مدت معلوم»-۱

«در مدت معلوم» می‌تواند مکررا ثابت کند که دغدغه‌های متعالی و ارزشمند، شاید حسن نیت کسی را نشان دهد و او را به عنوان «آدم خوب»ی بشناساند، ولی برای تبدیل شدن این «آدم خوب» به «فیلمساز خوب» ظرایف دیگری هم لازم است.

۲۱ دی ۱۳۹۴
madmax1

رنگ و لعابی که می‌فریبد/ نقد سوره‌سینما بر فیلم برگزیده سال؛ «مکس دیوانه: جاده خشم» (Mad Max: Fury Road)

این قسمت از مکس دیوانه، به خودیِ خود، فقط رنگ و لعاب دارد. رنگ و لعابی که تماشاگر را بفریبد. امّا در پشتِ این رنگ های پر زرق و برق، هیچ چیز وجود ندارد.

۱۹ دی ۱۳۹۴
milad-dokhanchi

نقد میلاد دخانچی بر «در مدت معلوم» در سوره‌سینما؛ با محافظه‌کاری علیه محافظه‌کاری!

انتظار اولیه از این فیلم این بود که جدی‌تر و پرجرات‌تر به مقوله ازدواج موقت بپردازد، انتظاری که برآورده نمی‌شود، هرچند که بیننده ناراضی هم صندلی‌های سینما را ترک نمی‌کند.

۱۲ دی ۱۳۹۴
nahid-shab
نگاهی مقایسه‌ای به دو فیلم «ناهید» و «شیفت شب» ؛

چطور فیلمی به دامن «فمنیسم» می‌غلتد؟ / بررسی تطبیقی «ناهید» و «شیفت شب» در سوره‌سینما

انگیزه‌یابی برای سازندگان این قبیل آثار و گشتن دنبال این‌که چرا چنین مباحثی در سینما مطرح می‌شود و وسط کشیدن پای فمینیسم و تاثیرات آن، شاید پیچیده کردن بحث، بیش از حد لزوم باشد.

۷ دی ۱۳۹۴
nahid
نگاهی به فیلم «ناهید» به بهانه اکران در سینماها ؛

ناتوانی در «قصه‌گویی»؛ وقتی تکنیک صرف کافی نیست/ نقد سوره‌سینما بر «ناهید»-۱

«ناهید» سکانس به سکانس «تکنیک» خوبی دارد، بازی‌ها و میزانسن‌ش بیرون نمی‌زند، قاب‌های زیبایی دارد، اما با این حال، در مجموع فیلم خوبی نیست و فرم خوبی ندارد.

۲۹ آذر ۱۳۹۴
jame-daran1
نگاهی به فیلم «جامه‌دران» به بهانه اکران در سینماها:

فیلمی که فقط «بد نیست»! / نقد سوره‌سینما بر «جامه‌دران»-۱

در بهترین حالت، مهم‌ترین موفقیت اولین فیلم حمیدرضا قطبی می‌تواند این باشد که به عنوان فیلمی «بد» در حافظه پیگیران سینما ثبت نشود.

۲۵ آذر ۱۳۹۴
taleban2
یادداشتی بر مستند «تنها میان طالبان» ؛

«تنها میان طالبان»؛ کلیشه‌شکنی از طالبان / «سینماحقیقت» در سوره‌سینما-۱

«تنها میان طالبان» تمام تصورات مخاطب در مورد طالبان را به هم می‌ریزد و بیینده را وادار می‌کند تا تمام تصورات قبلیش راجع به این گروه را فراموش کند و آن‌ها را دور بریزد.

۲۲ آذر ۱۳۹۴
mahi-siah
نگاهی به فیلم «ماهی سیاه کوچولو» ؛

راهنمای «ابتر» بودن با زبان ساده! / نقد «سوره‌سینما» بر «ماهی سیاه کوچولو»-۱

«ماهی سیاه کوچولو» فیلمی است که از همه جهت ابتر است. مساله چندان عجیبی هم نیست. فیلمی که صرفا به «آپارتمانی نبودن»ش افتخار کند و نفس حضور در لوکیشن جنگل را مزیت بداند، معلوم است که یک نتیجه حداقلی خواهد داد که هیچ‌کس را راضی نمی‌کند.

۱۷ آذر ۱۳۹۴
arghavan1
نگاهی به فیلم «ارغوان» به بهانه اکران در سینماها ؛

فیلم‌سازانی که تصمیم گرفته‌اند «قصه» بگویند، اما نمی‌توانند!/نقد «سوره‌سینما» بر فیلم «ارغوان»-۱

فیلم «قصه‌گو» است، به این معنا که «می‌خواهد» قصه بگوید. اما هیچ قصه‌ای را به درستی تعریف نمی‌کند. از یکی به دیگری می‌پرد بدون این‌که از قبلی نتیجه گرفته باشد یا بخواهد بگیرد.

۱۴ آذر ۱۳۹۴
4shanbe1
نگاهی به اولین ساخته وحید جلیلوند ؛

چطور «تلخ» باشیم اما «یاس‌اور» نه؟

«چهارشنبه ۱۹ اردیبهشت» با به وجود آوردن هر دو حس؛ رضایت و همدردی، برای تماشاگرش، به خوبی نشان می‌دهد که «لزوما پایان تلخ تاثیرگذار است و پایان خوش، مضحک» تصور باطلی است و اگر فیلم، متناسب با آن‌چه نمایش داده به پایان برود، بدون شک می‌تواند تاثیرگذار و تامل برانگیز باشد.

۲۷ آبان ۱۳۹۴
4shanbe1
نگاهی به اولین ساخته وحید جلیلوند ؛

انقلاب انفرادی برای تعهد اجتماعی/ نقد «سوره‌سینما» بر «چهارشنبه ۱۹ اردیبهشت» – ۱

شخصیت اصلی «چهارشنبه ۱۹اردیبهشت» به مثابه یک انقلاب علیه وضع موجود خروش می‌کند، انقلابی که ریشه‌اش در قربانی شدن یازده سال قبل اوست.

۲۴ آبان ۱۳۹۴
pedare-aan-digari1
نگاهی به فیلم‌های در حال اکران؛

فیلمی که در آن دنبال «منطق» نمی‌گردیم!

مشکل «منطق» که در تمام فضاسازی «پدر آن دیگری» موج می‌زند در داستان فیلم هم همینجا نمود پیدا می‌کند.

۲۳ آبان ۱۳۹۴
roghane-mar
نگاهی به فیلم‌های هنر و تجربه/ «روغن مار»

وقتی سابقه‌ی کارگردان علیه خودش به کار می‌رود!

«روغن مار» را می‌شود چنین خلاصه کرد: فیلمساز، موبایلش را به دست گرفته و رفته وسط یک دعوای خانوادگی. یک ساعت از روابط آن‌ها را ضبط کرده، بدون این‌که برداشت خاصی از آن داشته باشد.

۱۶ آبان ۱۳۹۴
360-Daraje-2

حرکت در مسیر درست «سینمای داستانگو» اما با کمی خام‌دستی!

اولین حسن «۳۶۰ درجه» این است که برای «سرگرمی» قائل به اهمیت است؛ هم در قصه و هم در نمایش شخصیت‌ها. و در نتیجه از معدود فیلم‌هایی است که تماشاگرش را به یاد ساعت و زمان باقیمانده نمی‌اندازد.

۷ آبان ۱۳۹۴